Relaties
alle pijlers
mijn moeder
dinsdag 28 augustus 2012 om 09:46
goedemorgen allemaal,
Ik heb eventjes speciaal voor dit onderwerp een nieuwe nick aan gemaakt,Aan mijn eigen nick kan je namelijk zien dat ik het ben en ik wil niet dat dit op google te vinden is.
Het gaat om mijn moeder.
Ik heb nooit echt een hele onbezorgde jeugd gehad.
Als mijn moeder kwaad was(en dat was veel en nergens over)sloeg ze ons.
Als ik mijn mening gaf sloeg ze me,als ik een grote mond had sloeg ze me enz.
Niet een tik onder de billen,nee in m'n gezicht,stompen in mijn rug enz.
1 x heeft ze me zelfs door mijn bed bodem heen gestompt zo hard sloeg ze me.
Ik kan van mezelf zeggen dat ik een erg makkelijk kind en puber was,had niet vaak een grote mond en luisterde best goed.
Hierdoor wou ik natuurlijk al snel uit huis.
Toen ik uit huis ging sloeg ze me niet meer maar als ik nu mijn mening ergens over geef en haar dus tegenspreek verbreekt ze al het contact.
Er zijn al meerdere dingen voorgevallen sinds ik uit huis ben.
1 van de grootste dingen was toen ik beviel toen had ze zelf foto's gemaakt van mijn baby en zelf had ik natuurlijk ook heel veel foto's gemaakt.
Ik heb toen op mijn hyves foto's gezet zodat mijn vrienden en kennnissen ook konden zien hoe ze er uit zag.
Hier kwam een erg boos telefoontje over van mijn moeder en haar toen nog man.
Dat ik eerst haar dat had moeten sturen en als ik zeker wist dat zei ze gezien had ik ze dan pas op hyves mocht zetten.
Ze was zo kwaad dat ze me begon uit te schelden en toen heb ik gezegd dat als ze niet normaal kon doen dat het dan maar over moest zijn.
Dit was natuurlijk niet alleen door dit incident maar er waren meerdere dingen voorgevallen.
Uiteindelijk hebben we dit weer goed gemaakt een jaar later toen er iets ergs gebeurde voor haar(kan eventjes niet neer zetten wat want dan is het wel heel herkenbaar).
Eigenlijk hebben we het er nooit echt over gehad en zijn gewoon normaal verder gegaan.
Het afgelopen half jaar begon ik me eigenlijk steeds meer te irriteren aan mijn moeder.
De intresse is naar mijn idee vaak alleen van mij af en niet van haar af.
Ze wilt niet dat de kinderen bij haar komen logeren,spelen enz want ze zegt dat ik voor kinderen koos en niet zij.
Natuurlijk hoeft ze geen oppas te zijn maar als mijn kinderen vragen of ze een keertje bij oma mogen eten is het standaard nee.
Ze vraagt altijd veel aandacht en ik moet altijd bellen als er voor haar wat leuks gaat gebeuren,andersom is dit niet zo.
Ik heb het idee dat ze zelfs niet naar mijn verhalen luisterd.
Laatst gingen wij op vakantie en ik moet altijd bellen van haar voordat ze op vakantie gaat,ik werd niet gebeld door haar dus dacht laat ik haar zelf maar even bellen.
Toen wist ze geneens dat ik op vakantie ging en al helemaal niet waarheen.
De weken ervoor heb ik het elk telefoon gesprek wel genoemt en nog wist ze het niet.
Het afgelopen jaar heeft ze erg veel geklaagd over haar leven tegenover me,denk wel 2 x per week een uur lang.
Het is mijn moeder dus luisterde hier altijd naar en gaf haar advies.
Nu het probleem 1,5 maand geleden las ik oppeens op haar facebook een berichtje waaruit bleek dat ze een vriend had.
Dit was een van de dingen waar ze erg mee zat dat ze vrijgezel was en niemand kon vinden enz waar ze dus erg vaak tegenover mij over heeft geklaagd.
Nu moest ik dus op facebook lezen dat ze een nieuwe vriend had wat dus al 2 weken ofzo aan de gang was.
Dit viel me een beetje in het verkeerde keelgat,ik bel dus al meer als een jaar met haar en elke keer is het negativiteit en klagen,zeuren enz nooit vraagt ze bijna hoe het met mij gaat of is ze echt geintresseerd wat ik te vertellen heb.En als ze dan wat leuks heeft moet ik dat lezen op facebook.
Ik heb op facebook gevraagd of ze idd een vriend had toen zei ze dat ze idd een vriend had.Toen vroeg ik aan haar waarom ze mij dat niet had laten weten.
Toen ging ze me samen met haar nieuwe vriend uit zitten lachen op facebook en mijn moeder ging zelfs dingen neer zetten dat ze niet mijn vriendin was maar mijn moeder en dat ik me nergens mee moest bemoeien.
Mijn man werd hier kwaad om,die heeft me de laatste jaren erg zien lijden onder haar gedrag,onder haar nukken en onder haar geklaag.
Hij heeft gezegd dat hij het erg vind dat als er wat is ze me wel weet te vinden en dat er nu iets leuks is en dat ik het dan op facebook moet lezen dat hij dat erg vervelend voor mij vond.
Mijn man werd met de grond gelijk gemaakt,moest zijn grote bek houden had geen respect en mijn moeder was vooral geen stuk stront voor me .
Ze smste mijn man met de woorden: ik ben er klaar mee ik ben geen stuk stront voor je ik wens je een prettig leven verder.
Ze heeft daarna mn man van facebook af gegooid,ik sta d'r nog in.
Ik heb niets meer van me laten horen,ik sta achter mijn man aangezien ik van hem houd en ik mijn leven met hem wil delen en zei niets anders heeft gedaan dan mijn leven moeilijk te maken.
Nu was gister mijn kind jarig en heb niets van haar gehoord.
Ik heb nu helemaal zoiets van gooi haar uit je facebook en laat haar maar voor wat het is .
Maar ohw wat is het moeilijk weet niet goed wat ik met deze situatie moet,ik ben zo gewend mijn mening nergens over te geven dat het erg raar voelt om wel mijn mening te geven.
Wie heeft er tips over wat ik hier mee aan moet?
groetjes eventjes zonder naam
Ik heb eventjes speciaal voor dit onderwerp een nieuwe nick aan gemaakt,Aan mijn eigen nick kan je namelijk zien dat ik het ben en ik wil niet dat dit op google te vinden is.
Het gaat om mijn moeder.
Ik heb nooit echt een hele onbezorgde jeugd gehad.
Als mijn moeder kwaad was(en dat was veel en nergens over)sloeg ze ons.
Als ik mijn mening gaf sloeg ze me,als ik een grote mond had sloeg ze me enz.
Niet een tik onder de billen,nee in m'n gezicht,stompen in mijn rug enz.
1 x heeft ze me zelfs door mijn bed bodem heen gestompt zo hard sloeg ze me.
Ik kan van mezelf zeggen dat ik een erg makkelijk kind en puber was,had niet vaak een grote mond en luisterde best goed.
Hierdoor wou ik natuurlijk al snel uit huis.
Toen ik uit huis ging sloeg ze me niet meer maar als ik nu mijn mening ergens over geef en haar dus tegenspreek verbreekt ze al het contact.
Er zijn al meerdere dingen voorgevallen sinds ik uit huis ben.
1 van de grootste dingen was toen ik beviel toen had ze zelf foto's gemaakt van mijn baby en zelf had ik natuurlijk ook heel veel foto's gemaakt.
Ik heb toen op mijn hyves foto's gezet zodat mijn vrienden en kennnissen ook konden zien hoe ze er uit zag.
Hier kwam een erg boos telefoontje over van mijn moeder en haar toen nog man.
Dat ik eerst haar dat had moeten sturen en als ik zeker wist dat zei ze gezien had ik ze dan pas op hyves mocht zetten.
Ze was zo kwaad dat ze me begon uit te schelden en toen heb ik gezegd dat als ze niet normaal kon doen dat het dan maar over moest zijn.
Dit was natuurlijk niet alleen door dit incident maar er waren meerdere dingen voorgevallen.
Uiteindelijk hebben we dit weer goed gemaakt een jaar later toen er iets ergs gebeurde voor haar(kan eventjes niet neer zetten wat want dan is het wel heel herkenbaar).
Eigenlijk hebben we het er nooit echt over gehad en zijn gewoon normaal verder gegaan.
Het afgelopen half jaar begon ik me eigenlijk steeds meer te irriteren aan mijn moeder.
De intresse is naar mijn idee vaak alleen van mij af en niet van haar af.
Ze wilt niet dat de kinderen bij haar komen logeren,spelen enz want ze zegt dat ik voor kinderen koos en niet zij.
Natuurlijk hoeft ze geen oppas te zijn maar als mijn kinderen vragen of ze een keertje bij oma mogen eten is het standaard nee.
Ze vraagt altijd veel aandacht en ik moet altijd bellen als er voor haar wat leuks gaat gebeuren,andersom is dit niet zo.
Ik heb het idee dat ze zelfs niet naar mijn verhalen luisterd.
Laatst gingen wij op vakantie en ik moet altijd bellen van haar voordat ze op vakantie gaat,ik werd niet gebeld door haar dus dacht laat ik haar zelf maar even bellen.
Toen wist ze geneens dat ik op vakantie ging en al helemaal niet waarheen.
De weken ervoor heb ik het elk telefoon gesprek wel genoemt en nog wist ze het niet.
Het afgelopen jaar heeft ze erg veel geklaagd over haar leven tegenover me,denk wel 2 x per week een uur lang.
Het is mijn moeder dus luisterde hier altijd naar en gaf haar advies.
Nu het probleem 1,5 maand geleden las ik oppeens op haar facebook een berichtje waaruit bleek dat ze een vriend had.
Dit was een van de dingen waar ze erg mee zat dat ze vrijgezel was en niemand kon vinden enz waar ze dus erg vaak tegenover mij over heeft geklaagd.
Nu moest ik dus op facebook lezen dat ze een nieuwe vriend had wat dus al 2 weken ofzo aan de gang was.
Dit viel me een beetje in het verkeerde keelgat,ik bel dus al meer als een jaar met haar en elke keer is het negativiteit en klagen,zeuren enz nooit vraagt ze bijna hoe het met mij gaat of is ze echt geintresseerd wat ik te vertellen heb.En als ze dan wat leuks heeft moet ik dat lezen op facebook.
Ik heb op facebook gevraagd of ze idd een vriend had toen zei ze dat ze idd een vriend had.Toen vroeg ik aan haar waarom ze mij dat niet had laten weten.
Toen ging ze me samen met haar nieuwe vriend uit zitten lachen op facebook en mijn moeder ging zelfs dingen neer zetten dat ze niet mijn vriendin was maar mijn moeder en dat ik me nergens mee moest bemoeien.
Mijn man werd hier kwaad om,die heeft me de laatste jaren erg zien lijden onder haar gedrag,onder haar nukken en onder haar geklaag.
Hij heeft gezegd dat hij het erg vind dat als er wat is ze me wel weet te vinden en dat er nu iets leuks is en dat ik het dan op facebook moet lezen dat hij dat erg vervelend voor mij vond.
Mijn man werd met de grond gelijk gemaakt,moest zijn grote bek houden had geen respect en mijn moeder was vooral geen stuk stront voor me .
Ze smste mijn man met de woorden: ik ben er klaar mee ik ben geen stuk stront voor je ik wens je een prettig leven verder.
Ze heeft daarna mn man van facebook af gegooid,ik sta d'r nog in.
Ik heb niets meer van me laten horen,ik sta achter mijn man aangezien ik van hem houd en ik mijn leven met hem wil delen en zei niets anders heeft gedaan dan mijn leven moeilijk te maken.
Nu was gister mijn kind jarig en heb niets van haar gehoord.
Ik heb nu helemaal zoiets van gooi haar uit je facebook en laat haar maar voor wat het is .
Maar ohw wat is het moeilijk weet niet goed wat ik met deze situatie moet,ik ben zo gewend mijn mening nergens over te geven dat het erg raar voelt om wel mijn mening te geven.
Wie heeft er tips over wat ik hier mee aan moet?
groetjes eventjes zonder naam
dinsdag 28 augustus 2012 om 10:23
Waarom doen jullie alles via Facebook en sms? Ik vind dat vreemde manieren om écht met elkaar te communiceren.
Verder ben ik het volkomen eens met bijenrompje dat je moeder een geestelijk zieke vrouw is en dat je haar ook zo moet behandelen. Dus heel zakelijk, neutraal, kort en bondig en zo min mogelijk, hoe moeilijk dat ook voor je is denk ik.
Verder ben ik het volkomen eens met bijenrompje dat je moeder een geestelijk zieke vrouw is en dat je haar ook zo moet behandelen. Dus heel zakelijk, neutraal, kort en bondig en zo min mogelijk, hoe moeilijk dat ook voor je is denk ik.
dinsdag 28 augustus 2012 om 10:26
quote:pinklady27 schreef op 28 augustus 2012 @ 10:06:
ik heb nu al veel meer rust nu ik haar 1,5 maand niet heb gesproken maar ik had haar dus wel altijd nog in mijn facebook staan op de hoop dat ik ooit misschien een berichtje zou krijgen dat het haar spijt maar ja haar hele leven heeft ze nog nooit spijt gehad van haar acties dus gok niet dat ze hier ooit spijt van gaat krijgen
Lieve Pinklady,
Je wacht op iets wat er waarschijnlijk nooit gaat komen en als het wel komt dan is er vast wel een andere manier dan facebook om dat te realiseren.
Het is heel normaal dat je als mishandeld kind hoopt op liefde, alsnog, te laat maar toch. Heel normaal is dat. Veel slachtoffers van geweld hopen op excuses, op medeleven, op troost en warmte van degene die ze heeft gekweld. De kans dat dat gebeurt is niet groot maar, zoals het spreekwoord terecht zegt;'hoop doet leven' en daar klamp je je aan vast. Dat kan ik me zo goed voorstellen.
Mijn advies is om je los te maken van je moeder. Om te accepteren dat zij niet de moeder is die je graag had willen hebben en dat nooit zal worden. Hoop is een mooi iets maar soms kun je niet anders dan de hoop laten varen. En ik denk dat dat in jouw geval het beste is.
Zou je er met een therapeut over willen praten? Werken aan het doorknippen van de navelstreng en je realiseren dat liefde en warmte in jouw leven niet bij je moeder vandaan zal komen?
Ik vind het verschrikkelijk voor je wat je meegemaakt hebt. Als moeder vind ik het ook onbegrijpelijk maar jammer genoeg komt het voor, dit afschuwelijke gedrag. Ook bij mensen die ouders worden van kinderen die naar genegenheid hunkeren en die door ze beschermd zouden moeten worden.
ik heb nu al veel meer rust nu ik haar 1,5 maand niet heb gesproken maar ik had haar dus wel altijd nog in mijn facebook staan op de hoop dat ik ooit misschien een berichtje zou krijgen dat het haar spijt maar ja haar hele leven heeft ze nog nooit spijt gehad van haar acties dus gok niet dat ze hier ooit spijt van gaat krijgen
Lieve Pinklady,
Je wacht op iets wat er waarschijnlijk nooit gaat komen en als het wel komt dan is er vast wel een andere manier dan facebook om dat te realiseren.
Het is heel normaal dat je als mishandeld kind hoopt op liefde, alsnog, te laat maar toch. Heel normaal is dat. Veel slachtoffers van geweld hopen op excuses, op medeleven, op troost en warmte van degene die ze heeft gekweld. De kans dat dat gebeurt is niet groot maar, zoals het spreekwoord terecht zegt;'hoop doet leven' en daar klamp je je aan vast. Dat kan ik me zo goed voorstellen.
Mijn advies is om je los te maken van je moeder. Om te accepteren dat zij niet de moeder is die je graag had willen hebben en dat nooit zal worden. Hoop is een mooi iets maar soms kun je niet anders dan de hoop laten varen. En ik denk dat dat in jouw geval het beste is.
Zou je er met een therapeut over willen praten? Werken aan het doorknippen van de navelstreng en je realiseren dat liefde en warmte in jouw leven niet bij je moeder vandaan zal komen?
Ik vind het verschrikkelijk voor je wat je meegemaakt hebt. Als moeder vind ik het ook onbegrijpelijk maar jammer genoeg komt het voor, dit afschuwelijke gedrag. Ook bij mensen die ouders worden van kinderen die naar genegenheid hunkeren en die door ze beschermd zouden moeten worden.
dinsdag 28 augustus 2012 om 10:27
Ach meid, wat heeft je moeder je verschrikkelijk behandeld.
Wat ik lees is dat je nog steeds hoop hebt, en nog steeds zou willen dat je moeder verandert, lief gaat doen, liefde gaat geven en een oma wordt voor jouw kinderen.
Dat gaat niet gebeuren. Is nooit gebeurd, gaat niet meer gebeuren.
Is je schoonmoeder lief? Is je vader lief? Is hij hertrouwd en is zijn vrouw misschien lief? Dat is genoeg oma en opa voor je kinderen. Misschien heb je een lieve oppas, of buurvrouw. Zoek de contacten op die wél fijn zijn.
Uit eigen ervaring kan ik je wat tips geven:
- ga niet meer in discussie met je moeder
- hang de telefoon op als ze aggressief doet
- verwijder haar uit je vriendenlijst
- bel haar niet meer
- stop met proberen haar te laten veranderen. Ze is wie ze is.
- als jullie elkaar willen zien doe dat dan op neutraal terrein, het liefste ook zonder kinderen
Wat ik lees is dat je nog steeds hoop hebt, en nog steeds zou willen dat je moeder verandert, lief gaat doen, liefde gaat geven en een oma wordt voor jouw kinderen.
Dat gaat niet gebeuren. Is nooit gebeurd, gaat niet meer gebeuren.
Is je schoonmoeder lief? Is je vader lief? Is hij hertrouwd en is zijn vrouw misschien lief? Dat is genoeg oma en opa voor je kinderen. Misschien heb je een lieve oppas, of buurvrouw. Zoek de contacten op die wél fijn zijn.
Uit eigen ervaring kan ik je wat tips geven:
- ga niet meer in discussie met je moeder
- hang de telefoon op als ze aggressief doet
- verwijder haar uit je vriendenlijst
- bel haar niet meer
- stop met proberen haar te laten veranderen. Ze is wie ze is.
- als jullie elkaar willen zien doe dat dan op neutraal terrein, het liefste ook zonder kinderen
dinsdag 28 augustus 2012 om 10:28
quote:bijenrompje schreef op 28 augustus 2012 @ 10:00:
[...]
Het spijt me heel erg maar jouw moeder is geen moeder. Jouw moeder is een geestelijk zieke vrouw.
Ze mishandeld haar eigen kind fysiek en emotioneel, is geen moeder voor haar eigen kind dus en al helemaal geen oma voor haar kleinkinderen.
Hoe moeilijk het ook zal zijn, mijn advies is om je moeder los te laten.dit bespaart me de moeite om hetzelfde te typen.
[...]
Het spijt me heel erg maar jouw moeder is geen moeder. Jouw moeder is een geestelijk zieke vrouw.
Ze mishandeld haar eigen kind fysiek en emotioneel, is geen moeder voor haar eigen kind dus en al helemaal geen oma voor haar kleinkinderen.
Hoe moeilijk het ook zal zijn, mijn advies is om je moeder los te laten.dit bespaart me de moeite om hetzelfde te typen.
dinsdag 28 augustus 2012 om 10:33
Logisch dat je wil dat je moeder van jou houdt en van je kinderen houdt. Geaccepteerd worden door z'n ouders, dat wil iedereen. En heel veel mensen zijn daar hun hele leven mee bezig en laten het hun leven vergallen.
Val niet in die valkuil.
Jij bent goed zoals je bent, je kinderen zijn goed zoals ze zijn, ook zonder de acceptatie van je moeder.
Val niet in die valkuil.
Jij bent goed zoals je bent, je kinderen zijn goed zoals ze zijn, ook zonder de acceptatie van je moeder.
dinsdag 28 augustus 2012 om 10:46
mijn vader is een schat van een man mijn stiefmoeder dus de vrouw van hem ook die wonen alleen nog verder weg dus die zien we niet vaak.Schoonvader is overleden en schoonmoeder heeft mijn man mee gebroken dus daarom hebben we ook niet veel familie.Dat is misschien ook wel een van de redenen dat we het zo lang door hebben laten gaan,toch een soort van familie willen.
Ik heb bij een psycholoog gelopen,sindstoen ben ik ook wat sterker geworden.Helaas is het onbetaalbaar tegenwoordig omdat je het grootste gedeelte zelf moet betalen en dat geld heb ik helaas niet.
Ik heb bij een psycholoog gelopen,sindstoen ben ik ook wat sterker geworden.Helaas is het onbetaalbaar tegenwoordig omdat je het grootste gedeelte zelf moet betalen en dat geld heb ik helaas niet.
dinsdag 28 augustus 2012 om 10:48
dinsdag 28 augustus 2012 om 10:51
Wees blij dat ze verder weg woont. Ze zal maar wekelijks voor de deur staan met haar tirades.
Als je nou even bedenkt hoe het zou zijn als jouw moeder wel vraagt of de kinderen komen logeren? Wat dan? Zou je dan je kinderen daar heen brengen? Je moeder ze naar bed laten brengen? Je moeder alleen met ze laten zijn?
Mijn moeder is gek, heeft me echter nooit fysiek mishandeld. Maar no way dat ik mijn kinderen bij haar alleen laat. Ik vind het zelf al een opgave om bij haar te zijn, dat ga ik mijn lieve meisjes niet aandoen.
Mijn schoonmoeder is heel lief en zorgzaam, die compenseert het gemis van een lieve moeder. Zij woont 4 uur rijden van ons vandaan. Toch lukt het om hun een goed contact te laten hebben met ons gezin. Zij komen soms bij ons logeren, wij net iets vaker daar.
De rest van de tijd moet je het inderdaad zonder contact met naaste familie doen. Dat is in het geval van jouw moeder alleen maar een zegen lijkt me.
Als je nou even bedenkt hoe het zou zijn als jouw moeder wel vraagt of de kinderen komen logeren? Wat dan? Zou je dan je kinderen daar heen brengen? Je moeder ze naar bed laten brengen? Je moeder alleen met ze laten zijn?
Mijn moeder is gek, heeft me echter nooit fysiek mishandeld. Maar no way dat ik mijn kinderen bij haar alleen laat. Ik vind het zelf al een opgave om bij haar te zijn, dat ga ik mijn lieve meisjes niet aandoen.
Mijn schoonmoeder is heel lief en zorgzaam, die compenseert het gemis van een lieve moeder. Zij woont 4 uur rijden van ons vandaan. Toch lukt het om hun een goed contact te laten hebben met ons gezin. Zij komen soms bij ons logeren, wij net iets vaker daar.
De rest van de tijd moet je het inderdaad zonder contact met naaste familie doen. Dat is in het geval van jouw moeder alleen maar een zegen lijkt me.
dinsdag 28 augustus 2012 om 10:56
Meid, ze heeft je mishandeld!!
Dat is toch al reden genoeg om nu zelf beter te weten. Probeer de aandacht op je eigen kinderen te leggen en hen een moeder te geven die jij nooit gehad hebt. Zij zijn nu het belangrijkste, focus je op hen. Jouw moeder maakt jou labiel en dat is toch niet wat je wilt voor je kinderen? Heb je wel een leuke schoonmoeder? Probeer anders met haar een goede band op te bouwen en samen met je man er uit te komen. Sterkte.
Dat is toch al reden genoeg om nu zelf beter te weten. Probeer de aandacht op je eigen kinderen te leggen en hen een moeder te geven die jij nooit gehad hebt. Zij zijn nu het belangrijkste, focus je op hen. Jouw moeder maakt jou labiel en dat is toch niet wat je wilt voor je kinderen? Heb je wel een leuke schoonmoeder? Probeer anders met haar een goede band op te bouwen en samen met je man er uit te komen. Sterkte.
dinsdag 28 augustus 2012 om 10:56
als je geen geld meer hebt voor gesprekken met een psycholoog kun je ook kijken of je misschien iets hebt aan contact met deze stichting :
http://www.labyrint-in-perspectief.nl/
Misschien heeft je moeder niet kant-en-klaar een psychiatrische diagnose (zoals manisch depressief of borderline), maar wat ik lees in jouw beschrijvingen kan je hier best wat aan hebben. Kinderen van een ouder met een psychische aandoening worstelen ook met loslaten van de ouder, schuldgevoel en woede.
linkje
http://www.labyrint-in-perspectief.nl/
Misschien heeft je moeder niet kant-en-klaar een psychiatrische diagnose (zoals manisch depressief of borderline), maar wat ik lees in jouw beschrijvingen kan je hier best wat aan hebben. Kinderen van een ouder met een psychische aandoening worstelen ook met loslaten van de ouder, schuldgevoel en woede.
linkje
dinsdag 28 augustus 2012 om 10:59
Oke, ik lees nu pas over je schoonmoeder. Wat jammer...richt je inderdaad op andere ouderen dan. Ik weet dat er heel veel bejaarden zich eenzaam zitten te voelen in het bejaardenhuis. Is het niet een idee om met je kinderen eens zo iemand op te zoeken, iemand die het nodig heeft en het verdient? Ik heb zelf mij beide oma's lang geleden verloren en zie nu iemand met wie ik toevallig in contact kwam als een soort van oma. Zij en ik vinden dat heel fijn.
dinsdag 28 augustus 2012 om 11:07
quote:pinklady27 schreef op 28 augustus 2012 @ 10:05:
Ik breng mijn kinderen niet naar haar toe heb ik ook nog nooit gedaan.Ze zegt al vanaf dat ik zwanger was dat ik er niet op hoef te rekenen dat ze ooit gaat op passen want ik kies voor kinderen en niet zei,dit herhaalt ze een paar keer per jaar.
Ik zou mijn kinderen er dus echt niet heen brengen!
Het ging me idd meer om de teleurstelling want hun weten natuurijk niet wat er vroeger gebeurd is en ze zijn te jong om het uit te leggen,als ze dan aan mij vragen of ze een keer bij oma mogen slapen zeg ik nee dat kan niet en vragen dan altijd door ik zeg gewoon dan dat oma geen tijd en ruimte heeft.
Het is zo dubbel,ik weet heel goed dat ze niet goed voor me is en dat ik haar beter kwijt als rijk ben maar ik heb erg weinig zelfvertrouwen,en weet soms echt niet of ik dingen goed doe of niet daarom wou ik dit er op zetten om te kijken ohe jullie er over denken dat ik geen contact meer wil,een soort wake up call om het zo maar te zeggen!Mijn dochter woont in het buitenland en heeft geen kinderen. Dus ik wil best oma zijn voor jouw kinderen!
Ik breng mijn kinderen niet naar haar toe heb ik ook nog nooit gedaan.Ze zegt al vanaf dat ik zwanger was dat ik er niet op hoef te rekenen dat ze ooit gaat op passen want ik kies voor kinderen en niet zei,dit herhaalt ze een paar keer per jaar.
Ik zou mijn kinderen er dus echt niet heen brengen!
Het ging me idd meer om de teleurstelling want hun weten natuurijk niet wat er vroeger gebeurd is en ze zijn te jong om het uit te leggen,als ze dan aan mij vragen of ze een keer bij oma mogen slapen zeg ik nee dat kan niet en vragen dan altijd door ik zeg gewoon dan dat oma geen tijd en ruimte heeft.
Het is zo dubbel,ik weet heel goed dat ze niet goed voor me is en dat ik haar beter kwijt als rijk ben maar ik heb erg weinig zelfvertrouwen,en weet soms echt niet of ik dingen goed doe of niet daarom wou ik dit er op zetten om te kijken ohe jullie er over denken dat ik geen contact meer wil,een soort wake up call om het zo maar te zeggen!Mijn dochter woont in het buitenland en heeft geen kinderen. Dus ik wil best oma zijn voor jouw kinderen!
dinsdag 28 augustus 2012 om 13:24
quote:pinklady27 schreef op 28 augustus 2012 @ 10:06:
..maar ik had haar dus wel altijd nog in mijn facebook staan op de hoop dat ik ooit misschien een berichtje zou krijgen dat het haar spijt
Sorry lieverd, maar dat gaat niet gebeuren. Stel he, stel, dat zij haar leven radicaal om zou gooien, in therapie enzo. Is facebook dan de manier om dit met jou uit te praten om een nieuwe start te maken samen? Nee hoor. Als al, dan is het in persoon, en ik denk dat je dat kunt vergeten. Op deze leeftijd gaat dat niet meer gebeuren.
Je moeder is jouw biologische moeder, en zal dat ook altijd blijven. Maar een mama is ze nooit voor je geweest, en zal ze ook nooit worden.
Doe dit jezelf niet langer aan, maar investeer in die mensen om je heen die je een goed gevoel bezorgen, waar je je prettig bij voelt en die er voor je zijn.
..maar ik had haar dus wel altijd nog in mijn facebook staan op de hoop dat ik ooit misschien een berichtje zou krijgen dat het haar spijt
Sorry lieverd, maar dat gaat niet gebeuren. Stel he, stel, dat zij haar leven radicaal om zou gooien, in therapie enzo. Is facebook dan de manier om dit met jou uit te praten om een nieuwe start te maken samen? Nee hoor. Als al, dan is het in persoon, en ik denk dat je dat kunt vergeten. Op deze leeftijd gaat dat niet meer gebeuren.
Je moeder is jouw biologische moeder, en zal dat ook altijd blijven. Maar een mama is ze nooit voor je geweest, en zal ze ook nooit worden.
Doe dit jezelf niet langer aan, maar investeer in die mensen om je heen die je een goed gevoel bezorgen, waar je je prettig bij voelt en die er voor je zijn.
dinsdag 28 augustus 2012 om 14:34
Lieve Pinklady,
Het boek Niemandskinderen kan je misschien duidelijkheid geven en/of tips om nu eens echt te gaan leven i.p.v. te overleven.
Meid volg je gevoel, hoe moeilijk het ook is of kan zijn.
Google als je wil eens Narcistische persoonlijkheidsstoornis, veel kenmerken komen overeen wat jij beschrijft.
Heel veel sterkte en succes.
Het boek Niemandskinderen kan je misschien duidelijkheid geven en/of tips om nu eens echt te gaan leven i.p.v. te overleven.
Meid volg je gevoel, hoe moeilijk het ook is of kan zijn.
Google als je wil eens Narcistische persoonlijkheidsstoornis, veel kenmerken komen overeen wat jij beschrijft.
Heel veel sterkte en succes.
dinsdag 28 augustus 2012 om 18:50
Ik heb met verbazing je op gelezen. Ik ben ook verwaarloosd en mishandeld door mijn moeder, maar als ik mijn situatie vergelijk met de jouwe vind ik dat je een enorm gebrek aan zelfvertrouwen/eigenliefde hebt (zoals je zelf al aangaf). Je bent al lang volwassen, waarom laat je je nog steeds zo behandelen door zo'n gruwelijk rotwijf?! Waarom wil je nog steeds iets van haar?
Ik ben op mijn 17e van huis gelopen, heb daarna nog heel even contact gehad omdat ik dat misselijke mens uit medelijden nog een kans wilde geven. Toen heb ik haar uit mijn leven gebannen. Mijn leven werd totaal anders... ik was vrij, ik kon mezelf zijn en me eindelijk ontwikkelen, hoefde niet meer bang te zijn.
Maar goed aan de andere kant: mijn zus heeft het er ook moelijker mee gehad dan ik. Zij heeft een betere band met mijn 'moeder' gehad, totdat ik uit huis ging en zij de pispaal werd. Nu is ze zelf moeder geworden en is ze zo stom geweest om dat mens uit medelijden op kraambezoek te laten komen. Met het gevolg dat ze daarna onaangekondigd aan de deur kwam en ongevraagd haar leven weer wilde binnendringen.
Hou afstand en je zult zien dat je leven vanzelf rustiger en positiever wordt! Beter nog, als je dat kan: verbreek het contact. Ik wens je veel succes en positiviteit toe.
Ik ben op mijn 17e van huis gelopen, heb daarna nog heel even contact gehad omdat ik dat misselijke mens uit medelijden nog een kans wilde geven. Toen heb ik haar uit mijn leven gebannen. Mijn leven werd totaal anders... ik was vrij, ik kon mezelf zijn en me eindelijk ontwikkelen, hoefde niet meer bang te zijn.
Maar goed aan de andere kant: mijn zus heeft het er ook moelijker mee gehad dan ik. Zij heeft een betere band met mijn 'moeder' gehad, totdat ik uit huis ging en zij de pispaal werd. Nu is ze zelf moeder geworden en is ze zo stom geweest om dat mens uit medelijden op kraambezoek te laten komen. Met het gevolg dat ze daarna onaangekondigd aan de deur kwam en ongevraagd haar leven weer wilde binnendringen.
Hou afstand en je zult zien dat je leven vanzelf rustiger en positiever wordt! Beter nog, als je dat kan: verbreek het contact. Ik wens je veel succes en positiviteit toe.
dinsdag 28 augustus 2012 om 19:13
Ik kan je in één ding zekerheid geven: jouw moeder gaat niet veranderen.
Aan jou de vraag:
kun jij er mee leven dat je zo nu en dan het grootste gezeik met haar zult hebben die veel negatieve energie kost.
Ja of nee?
Zo ja, dan neem je het erbij en anticipeer je er op voor zover dat mogelijk is.
Zo nee, dan deze vrouw uit je leven bannen.
Aan jou de vraag:
kun jij er mee leven dat je zo nu en dan het grootste gezeik met haar zult hebben die veel negatieve energie kost.
Ja of nee?
Zo ja, dan neem je het erbij en anticipeer je er op voor zover dat mogelijk is.
Zo nee, dan deze vrouw uit je leven bannen.