Relaties
alle pijlers
Heftige relatie - eindigen?
woensdag 29 augustus 2012 om 11:05
Ik heb een break met m'n vriend. We hebben een hele intense/complexe relatie. Het is al eens eerder uitgeweest, toen door hem. Hij is militair en kwam toen net terug van uitzending. Het liep helemaal niet goed tussen ons, veel ruzie, onbegrip aan beide kanten.
Hij speelde onzettende spelletjes toen het uit was, elke keer terugkomen om vervolgens twee dagen later weer te zeggen dat ie het toch niet wilde. Hij heeft een nieuwe vriendin gekregen (terwijl hij tegen mij zei dat hij niemand had en hij bang was dat ik een nieuwe vriend zou krijgen want dat zou hij niet trekken). Hun hebben wel een paar maanden iets gehad, familie leren kennen van elkaar en al. Toen hij dat heeft uitgemaakt omdat hij mij niet kon vergeten, heb ik hem weer toegelaten in m'n leven..
Hij had super veel spijt en miste me ontzettend. Ik geloofde hem. Nog geen 1,5 jaar daarna twijfelt hij weer omdat we zoveel ruzie maakten (hij gaf mij eigenlijk de schuld daarvan) en deed hij heel afstandelijk en soms ronduit bot. Hij was super gefrustreerd, dat merkte ik aan alles. Hij was eigenlijk gewoon heel ongelukkig en deelde niks over gevoel of gebeurtenissen in z'n leven. Ik werd daardoor (weer, net als twee jaar geleden) ongelukkig en gefrustreert wat de sfeer er niet beter op maakte. Ik wilde gewoon zo graag dat het goed ging. Ik paste me helemaal aan aan hem en ben mezelf daar volledig in verloren. In plaats van rustig te praten over wat ik miste, probeerde ik het koste wat kost leuk te maken.
Toen hij op een dag een time-out voorstelde en me ontzettend schofterig behandelde heb ik in z'n laptop gekeken. Ik had een dag eerder gevraagd of er een ander was en toen zei hij dat ik 'm moest vertrouwen (maar ik had een raar onderbuik gevoel). En ja hoor, meneer flirtte ook met andere vrouw.
Heb gezegd dat ik wil nadenken. We zijn nu een maandje verder. Hij zegt alles te willen veranderen, gaat in therapie (heeft nu één sessie gehad) voor z'n negativiteit en z'n afstandelijkheid tov van andere mensen. Hij zegt wat ie allemaal anders wil gaan doen en smeekt me om een tweede kans. Ga hier echt aan onderdoor. Ik neem mezelf van alles kwalijk. Geef mezelf de schuld dat hij zo tegen me kon doen, was soms zo onzeker en verdrietig/hysterisch, ipv daadkrachtig en sterk.
Ik wil gewoon graag even mijn verhaal kwijt en erover praten met 'onbekenden'. En vraag me af of ik hem een tweede kans moet geves. Of dat ik straks waarschijnlijk weer de deksel op m'n neus krijg.
Hij speelde onzettende spelletjes toen het uit was, elke keer terugkomen om vervolgens twee dagen later weer te zeggen dat ie het toch niet wilde. Hij heeft een nieuwe vriendin gekregen (terwijl hij tegen mij zei dat hij niemand had en hij bang was dat ik een nieuwe vriend zou krijgen want dat zou hij niet trekken). Hun hebben wel een paar maanden iets gehad, familie leren kennen van elkaar en al. Toen hij dat heeft uitgemaakt omdat hij mij niet kon vergeten, heb ik hem weer toegelaten in m'n leven..
Hij had super veel spijt en miste me ontzettend. Ik geloofde hem. Nog geen 1,5 jaar daarna twijfelt hij weer omdat we zoveel ruzie maakten (hij gaf mij eigenlijk de schuld daarvan) en deed hij heel afstandelijk en soms ronduit bot. Hij was super gefrustreerd, dat merkte ik aan alles. Hij was eigenlijk gewoon heel ongelukkig en deelde niks over gevoel of gebeurtenissen in z'n leven. Ik werd daardoor (weer, net als twee jaar geleden) ongelukkig en gefrustreert wat de sfeer er niet beter op maakte. Ik wilde gewoon zo graag dat het goed ging. Ik paste me helemaal aan aan hem en ben mezelf daar volledig in verloren. In plaats van rustig te praten over wat ik miste, probeerde ik het koste wat kost leuk te maken.
Toen hij op een dag een time-out voorstelde en me ontzettend schofterig behandelde heb ik in z'n laptop gekeken. Ik had een dag eerder gevraagd of er een ander was en toen zei hij dat ik 'm moest vertrouwen (maar ik had een raar onderbuik gevoel). En ja hoor, meneer flirtte ook met andere vrouw.
Heb gezegd dat ik wil nadenken. We zijn nu een maandje verder. Hij zegt alles te willen veranderen, gaat in therapie (heeft nu één sessie gehad) voor z'n negativiteit en z'n afstandelijkheid tov van andere mensen. Hij zegt wat ie allemaal anders wil gaan doen en smeekt me om een tweede kans. Ga hier echt aan onderdoor. Ik neem mezelf van alles kwalijk. Geef mezelf de schuld dat hij zo tegen me kon doen, was soms zo onzeker en verdrietig/hysterisch, ipv daadkrachtig en sterk.
Ik wil gewoon graag even mijn verhaal kwijt en erover praten met 'onbekenden'. En vraag me af of ik hem een tweede kans moet geves. Of dat ik straks waarschijnlijk weer de deksel op m'n neus krijg.
Koekje?
woensdag 29 augustus 2012 om 12:10
Achja mijn ouders enzo zijn ook helemaal niet weg van hem. Vonden hem altijd heel beleefd en aardig, maar een echt gesprek konden ze niet met 'm aangaan, hij was namelijk niet echt geinteresseerd in hen ofzo. En hij gaf antwoord maar vroeg niet vaak dan iets terug bijvoorbeeld. Hij is niet heel sociaal (vind hij zelf wel), kan bijv. heel boos worden als iemand gewoon een grapje maakt. Hij snapt dat dan niet ofzo. Ik weet niet.. Het is eigenlijk gewoon wel duidelijk.
Het is alleen zo jammer dat ie nu wil veranderen. Maar tja, kan hij dat ook hé.
Het is alleen zo jammer dat ie nu wil veranderen. Maar tja, kan hij dat ook hé.
Koekje?
woensdag 29 augustus 2012 om 12:12
Dat vind ik een schokkende quote leppelke en vind dat ook een heleboel zeggen over hoe hij voelt en denkt.
Weet je, het is ook heel verdrietig dat het nu eindigt. Je hebt echt van hem gehouden, je hebt goed contact met zijn moeder. Neem de tijd om te rouwen, maar geef hem geen enkele kans om zijn voet tussen de deur te wrikken bij jou. Bedenk goed hoe jij gaat voorkomen dat dit gaat gebeuren, want dat hij het gaat proberen staat als een paal boven water.
Weet je, het is ook heel verdrietig dat het nu eindigt. Je hebt echt van hem gehouden, je hebt goed contact met zijn moeder. Neem de tijd om te rouwen, maar geef hem geen enkele kans om zijn voet tussen de deur te wrikken bij jou. Bedenk goed hoe jij gaat voorkomen dat dit gaat gebeuren, want dat hij het gaat proberen staat als een paal boven water.
woensdag 29 augustus 2012 om 12:56
@achnien Ja dat rouwen is zo moeilijk. Omdat ik nu al zoveel aan mezelf twijfel en denk ik termen van "als ik dit / dat.. dán!". En helemaal nu hij 'het licht' heeft gezien. Ben gewoon ook heel bang voor de toekomst. Dat ik straks een foute keuze maak en ik alleen overblijf terwijl hij verandert + leuke vriendin krijgt en ik sta te kijken van shit, had ik 'm maar weer toegelaten.
@Mopsie Hij is beschermend, heeft in z'n goede buien echt leuke humor en is dan heel lief, ziet er goed uit, is vaak intelligent en weet veel van de wereld af.
Ben zo bang dat ik het heb verpest omdat ik nooit eens aangaf wat ik wilde (ik slaak deze kreet echt even uit omdat ik merk dat ie heel hoog zit).
Zou gewoon zo graag 100% achter m'n keuze staan om het uit te maken, wat ik dus wel ga doen op basis van de feiten zoals die waren. Dr. Phil zei ooit dat je het beste iemands gedrag in de toekomst kunt voorspellen aan z'n gedrag in het verleden. Een vos verliest wel z'n haren en niet z'n streken, once a cheater always a cheater? Enne, fool me once shame on you, fool me twice shame on me. Ik WEET het wel, maar ik VOEL het niet. Sucks.
@Mopsie Hij is beschermend, heeft in z'n goede buien echt leuke humor en is dan heel lief, ziet er goed uit, is vaak intelligent en weet veel van de wereld af.
Ben zo bang dat ik het heb verpest omdat ik nooit eens aangaf wat ik wilde (ik slaak deze kreet echt even uit omdat ik merk dat ie heel hoog zit).
Zou gewoon zo graag 100% achter m'n keuze staan om het uit te maken, wat ik dus wel ga doen op basis van de feiten zoals die waren. Dr. Phil zei ooit dat je het beste iemands gedrag in de toekomst kunt voorspellen aan z'n gedrag in het verleden. Een vos verliest wel z'n haren en niet z'n streken, once a cheater always a cheater? Enne, fool me once shame on you, fool me twice shame on me. Ik WEET het wel, maar ik VOEL het niet. Sucks.
Koekje?
woensdag 29 augustus 2012 om 13:03
woensdag 29 augustus 2012 om 13:18
We hebben samen zoveel meegemaakt, en ook al vechten we elkaar de kiet uit.. Ik bleef altijd van 'm houden en ik dacht hij ook van mij. Maar nu ben ik daar niet meer zo zeker van..
Ik vind het zo'n vreselijk idee dat het nu echt over moet zijn... Dat hij van iemand anders zal gaan houden en onze wegen niet meer samengaan. Bah, dit is echt niet wat ik had verwacht toen ik het 1,5 jaar geleden weer ging proberen met 'm. Ben dr echt goed ziek van.
Ik vind het zo'n vreselijk idee dat het nu echt over moet zijn... Dat hij van iemand anders zal gaan houden en onze wegen niet meer samengaan. Bah, dit is echt niet wat ik had verwacht toen ik het 1,5 jaar geleden weer ging proberen met 'm. Ben dr echt goed ziek van.
Koekje?
woensdag 29 augustus 2012 om 13:23
woensdag 29 augustus 2012 om 13:28
Ik heb 23 jaar gestreden en alles met de mantel der liefde bedekt. (Inclusief mishandelingen, geestelijk en fysiek) En nu na een jaar rouwen blijkt het zoveel rust te geven dat ik gewoon weer mezelf mag en kan zijn. Ik sla mezelf iedere dag nog voor mijn kop omdat ik zo lang mezelf aan het lijntje heb gehouden.....Zo zonde van de tijd.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
woensdag 29 augustus 2012 om 13:38
Fame en leppelke
Leppelke, stop met jezelf de schuld te geven. Dit ligt niet aan jou, dit ligt aan de frustraties van jouw vriend. Hij heeft hulp nodig (en kan die van Defensie gratis en voor niks krijgen) maar dat moet hij wel willen.
Momenteel geeft hij jou (mild uitgedrukt) geen goed gevoel. Kies voor jezelf en blijf niet hangen in de eventuele (spaarzame) mooie momenten die jullie hebben gehad en die er misschien nog zouden kunnen komen. Dit is niet de realiteit. De werkelijkheid is dat jij er mentaal zwaar onder te lijden hebt. Dat is niet goed, want dat trek je door in de rest van je werk/studie, omgang met vrienden en familie, op een negatieve manier en dat is hij niet waard!
En die site van die mevrouw Klijn, laat die voor wat het is. Als je dmv allerlei kunstgrepen een man aan je zou moeten binden is het niet goed. Relaties zijn geen kunstjes die zo maar aangeleerd kunnen worden, het is een (soms harde) leerschool die je op een gegeven moment alle inzichten zal geven die jij nodig hebt. Sterkte.
Leppelke, stop met jezelf de schuld te geven. Dit ligt niet aan jou, dit ligt aan de frustraties van jouw vriend. Hij heeft hulp nodig (en kan die van Defensie gratis en voor niks krijgen) maar dat moet hij wel willen.
Momenteel geeft hij jou (mild uitgedrukt) geen goed gevoel. Kies voor jezelf en blijf niet hangen in de eventuele (spaarzame) mooie momenten die jullie hebben gehad en die er misschien nog zouden kunnen komen. Dit is niet de realiteit. De werkelijkheid is dat jij er mentaal zwaar onder te lijden hebt. Dat is niet goed, want dat trek je door in de rest van je werk/studie, omgang met vrienden en familie, op een negatieve manier en dat is hij niet waard!
En die site van die mevrouw Klijn, laat die voor wat het is. Als je dmv allerlei kunstgrepen een man aan je zou moeten binden is het niet goed. Relaties zijn geen kunstjes die zo maar aangeleerd kunnen worden, het is een (soms harde) leerschool die je op een gegeven moment alle inzichten zal geven die jij nodig hebt. Sterkte.
woensdag 29 augustus 2012 om 13:44
Thanks Hawkeye
Ja hij heeft nu die hulp dus, en wil er met mij uitkomen. Maar ik ben gewoon zo bang dat het weer even goed gaat en dan weer slecht. Want als hij gewoon heel lief en open en oprecht is, kan ik goed met hem overweg. Maar de realiteit is dat wij allebei 't slechtste in elkaar naar boven halen als hij zich gedraagt zoals hij zich eigenlijk echt voelt (gefrustreerd).
Ik vind die site van mevrouw Klijn ook niet zo fijn, wil geen spelletjes spelen. En het geeft me ook het gevoel dat IK dit had kunnen voorkomen, waar ik dus net probeer van af te komen. Ik wil niet denken dat ik anders had moeten gedragen, meer had moeten praten met hem, want dat steekt juist zo. Bedankt.
Even algemeen hé. Is het normaal dat je na het beeindigen van een relatie (want zo voelt het ondertussen al) je jezelf voelt alsof je NOOIT meer verliefd kan worden op iemand anders? Alsof je nooit gelukkig kan worden zonder hem?
En nog iets: wat zouden jullie in mijn situatie doen!? Als jullie het gevoel voor iemand hadden, en hij de wil toonde. Maar je eigenlijk bedrogen bent? Ik weet dat ik daar m'n beslissing niet op moet baseren, maar die antwoorden geven me wel inzicht of ik op een 'normale' manier denk...
Ja hij heeft nu die hulp dus, en wil er met mij uitkomen. Maar ik ben gewoon zo bang dat het weer even goed gaat en dan weer slecht. Want als hij gewoon heel lief en open en oprecht is, kan ik goed met hem overweg. Maar de realiteit is dat wij allebei 't slechtste in elkaar naar boven halen als hij zich gedraagt zoals hij zich eigenlijk echt voelt (gefrustreerd).
Ik vind die site van mevrouw Klijn ook niet zo fijn, wil geen spelletjes spelen. En het geeft me ook het gevoel dat IK dit had kunnen voorkomen, waar ik dus net probeer van af te komen. Ik wil niet denken dat ik anders had moeten gedragen, meer had moeten praten met hem, want dat steekt juist zo. Bedankt.
Even algemeen hé. Is het normaal dat je na het beeindigen van een relatie (want zo voelt het ondertussen al) je jezelf voelt alsof je NOOIT meer verliefd kan worden op iemand anders? Alsof je nooit gelukkig kan worden zonder hem?
En nog iets: wat zouden jullie in mijn situatie doen!? Als jullie het gevoel voor iemand hadden, en hij de wil toonde. Maar je eigenlijk bedrogen bent? Ik weet dat ik daar m'n beslissing niet op moet baseren, maar die antwoorden geven me wel inzicht of ik op een 'normale' manier denk...
Koekje?
woensdag 29 augustus 2012 om 13:51
Ik herken je pijn, Leppelke. Heb ook zo'n relatie gehad, zeven jaar lang en nog steeds zie ik hem als DE liefde van mijn leven. Maar het werkte niet, we reageerden te heftig op elkaar. Inmiddels ben ik vier jaar verder en heb het een plaatsje kunnen geven. Ik mis hem nog steeds, als vriend met wie ik ook enorm veel lol kon hebben en veel fijne en leuke dingen kon beleven, maar ik mag hem van mezelf niet meer missen als partner. Dat station is voorbij, met de grond gelijk gemaakt en zal nooit meer terug komen.
Alsjeblieft, stop met jezelf de schuld te geven.
Het is zo moeilijk om de definitieve keuze van het loslaten te maken, je blijft hoop houden, je wil zo graag, maar echt, op den duur ga je er zelf aan onder door. Dit heeft geen toekomst. Maar, ik heb makkelijk praten, jij zit nog midden in het proces en misschien neem je hem nog wel zes keer terug. Dat mag, dat is jouw keuze, maar eens zal de dag komen dat je voor jezelf kiest. Het is lastig, maar op termijn zal het je veel meer rust en geluk teruggeven.
Alsjeblieft, stop met jezelf de schuld te geven.
Het is zo moeilijk om de definitieve keuze van het loslaten te maken, je blijft hoop houden, je wil zo graag, maar echt, op den duur ga je er zelf aan onder door. Dit heeft geen toekomst. Maar, ik heb makkelijk praten, jij zit nog midden in het proces en misschien neem je hem nog wel zes keer terug. Dat mag, dat is jouw keuze, maar eens zal de dag komen dat je voor jezelf kiest. Het is lastig, maar op termijn zal het je veel meer rust en geluk teruggeven.
woensdag 29 augustus 2012 om 13:58
Wat heftig van jou ook. Dat is heel moeilijk.. Misschien een confronterende vraag en als je geen antwoord wil geven is dat ook goed: maar heb je in die tussentijd wel een nieuwe relatie gehad? Of is dat er nooit van gekomen?
Daar ben ik zo bang voor. Dat ik hem ga missen als DE liefde van m'n leven, dat ik nooit helemaal zal kunnen zien dat mijn beslissing om hem nu achter te laten de juiste was. Als ik hem aankijk zie ik de pijn in z'n ogen, z'n gevecht met zichzelf. Terwijl andere mensen zeggen dat hij een "kille" blik in zijn ogen heeft, dat hij agressief kijkt. Dat ze geen binding voelde tussen ons..
Ben zo gigantisch bang dat ik iets moois achterlaat dat het me helemaal verlamd. Ookal heeft hij tegen me gelogen en me "bedrogen". Voor jou ook een dikke knuffel
Daar ben ik zo bang voor. Dat ik hem ga missen als DE liefde van m'n leven, dat ik nooit helemaal zal kunnen zien dat mijn beslissing om hem nu achter te laten de juiste was. Als ik hem aankijk zie ik de pijn in z'n ogen, z'n gevecht met zichzelf. Terwijl andere mensen zeggen dat hij een "kille" blik in zijn ogen heeft, dat hij agressief kijkt. Dat ze geen binding voelde tussen ons..
Ben zo gigantisch bang dat ik iets moois achterlaat dat het me helemaal verlamd. Ookal heeft hij tegen me gelogen en me "bedrogen". Voor jou ook een dikke knuffel
Koekje?
woensdag 29 augustus 2012 om 14:13
woensdag 29 augustus 2012 om 14:16
quote:leppelke87 schreef op 29 augustus 2012 @ 13:58:
Wat heftig van jou ook. Dat is heel moeilijk.. Misschien een confronterende vraag en als je geen antwoord wil geven is dat ook goed: maar heb je in die tussentijd wel een nieuwe relatie gehad? Of is dat er nooit van gekomen?
Jazeker heb ik daarna nog relaties gehad. Niet omdat ik er naar op zoek was. Niet ter vervanging, of compensatie, maar omdat het zo liep. En eerlijk gezegd, al had ik het me zo voorgenomen om niet te vergelijken, ik deed het toch en niemand kon het van hem 'winnen'. Dat was slikken, ik zag het als een persoonlijke nederlaag dat mijn verslaving aan hem zo sterk is dat het de rest van mijn leven invloed blijft hebben. Inmiddels ben ik erachter dat ik (midden veertig) geeneens meer behoefte heb aan een relatie. Ik ben gelukkig met de situatie nu, ik geniet enorm van wat ik heb en van de dingen die ik doe met vrienden. Dit gezegd hebbende, kan me voorstellen dat dit voor jou (nog) geen optie is omdat je een stuk jonger bent en misschien wel een gezin wil hebben.
Daar ben ik zo bang voor. Dat ik hem ga missen als DE liefde van m'n leven, dat ik nooit helemaal zal kunnen zien dat mijn beslissing om hem nu achter te laten de juiste was. Als ik hem aankijk zie ik de pijn in z'n ogen, z'n gevecht met zichzelf. Terwijl andere mensen zeggen dat hij een "kille" blik in zijn ogen heeft, dat hij agressief kijkt. Dat ze geen binding voelde tussen ons..
Tja, heel herkenbaar, ook over die blik in zijn ogen. Kan daar niets zinnigs over zeggen, kan het niet voor je invullen.
Ben zo gigantisch bang dat ik iets moois achterlaat dat het me helemaal verlamd. Ookal heeft hij tegen me gelogen en me "bedrogen". Voor jou ook een dikke knuffel Dat liegen en bedriegen is inderdaad het ergste. Dat zit zo in zijn systeem dat het de vraag is of dat dat ooit zal verdwijnen. Het mooie dat je achter zou laten...is dat zo? Ik las hierboven ergens dat je altijd met één oog open zult slapen, dat jij je er onzeker door gaat voelen, dat het jou een klotegevoel geeft dat hij zo negatief is, niet alleen over jou als persoon, maar ook over jouw omgeving. Dat is geen doen, lieverd. Dat holt je uit. Ik hoop dat je er met behulp van de psycholoog achter kunt komen op welke manier jij hier mee om moet gaan.
Wat heftig van jou ook. Dat is heel moeilijk.. Misschien een confronterende vraag en als je geen antwoord wil geven is dat ook goed: maar heb je in die tussentijd wel een nieuwe relatie gehad? Of is dat er nooit van gekomen?
Jazeker heb ik daarna nog relaties gehad. Niet omdat ik er naar op zoek was. Niet ter vervanging, of compensatie, maar omdat het zo liep. En eerlijk gezegd, al had ik het me zo voorgenomen om niet te vergelijken, ik deed het toch en niemand kon het van hem 'winnen'. Dat was slikken, ik zag het als een persoonlijke nederlaag dat mijn verslaving aan hem zo sterk is dat het de rest van mijn leven invloed blijft hebben. Inmiddels ben ik erachter dat ik (midden veertig) geeneens meer behoefte heb aan een relatie. Ik ben gelukkig met de situatie nu, ik geniet enorm van wat ik heb en van de dingen die ik doe met vrienden. Dit gezegd hebbende, kan me voorstellen dat dit voor jou (nog) geen optie is omdat je een stuk jonger bent en misschien wel een gezin wil hebben.
Daar ben ik zo bang voor. Dat ik hem ga missen als DE liefde van m'n leven, dat ik nooit helemaal zal kunnen zien dat mijn beslissing om hem nu achter te laten de juiste was. Als ik hem aankijk zie ik de pijn in z'n ogen, z'n gevecht met zichzelf. Terwijl andere mensen zeggen dat hij een "kille" blik in zijn ogen heeft, dat hij agressief kijkt. Dat ze geen binding voelde tussen ons..
Tja, heel herkenbaar, ook over die blik in zijn ogen. Kan daar niets zinnigs over zeggen, kan het niet voor je invullen.
Ben zo gigantisch bang dat ik iets moois achterlaat dat het me helemaal verlamd. Ookal heeft hij tegen me gelogen en me "bedrogen". Voor jou ook een dikke knuffel Dat liegen en bedriegen is inderdaad het ergste. Dat zit zo in zijn systeem dat het de vraag is of dat dat ooit zal verdwijnen. Het mooie dat je achter zou laten...is dat zo? Ik las hierboven ergens dat je altijd met één oog open zult slapen, dat jij je er onzeker door gaat voelen, dat het jou een klotegevoel geeft dat hij zo negatief is, niet alleen over jou als persoon, maar ook over jouw omgeving. Dat is geen doen, lieverd. Dat holt je uit. Ik hoop dat je er met behulp van de psycholoog achter kunt komen op welke manier jij hier mee om moet gaan.
woensdag 29 augustus 2012 om 14:23
Doe dit jezelf niet aan! Natuurlijk heeft je vriend een goede kant, maar een zeer overheersende slechte kant!
Wat moet er nog meer gebeuren voordat je de relatie verbreekt?
Je moet nu gewoon aan jezelf denken, als je er alleen maar mee blijft door hobbelen dan word je er niet gelukkiger van!
Succes!!
Wat moet er nog meer gebeuren voordat je de relatie verbreekt?
Je moet nu gewoon aan jezelf denken, als je er alleen maar mee blijft door hobbelen dan word je er niet gelukkiger van!
Succes!!
woensdag 29 augustus 2012 om 14:55
Thanks Hawkeye.. Het is indd niet z'n eerste leugen. En dat is zo vervelend, daardoor kun je er niet meer van op aan dat wat hij zegt.. klopt....
Loog jou ex ook?
Ik denk inderdaad dat ex en ik teveel geschiedenis hebben om nog 'fris' in de relatie te staan. En ik kan ook niet eeuwig excuses maken voor zijn gedrag. Kan niet alles goed praten, omdat hij zo'n rotjeugd heeft gehad of zoveel heeft meegemaakt met z'n uitzendingen..
Suusk ook bedankt! Tja, wat moet er nog meer gebeuren. Dat is een goede vraag.... Ben alleen zo bang voor die spijt. Dat dat gevoel nooit weggaat. Zo bang dat het me verlamd!
Loog jou ex ook?
Ik denk inderdaad dat ex en ik teveel geschiedenis hebben om nog 'fris' in de relatie te staan. En ik kan ook niet eeuwig excuses maken voor zijn gedrag. Kan niet alles goed praten, omdat hij zo'n rotjeugd heeft gehad of zoveel heeft meegemaakt met z'n uitzendingen..
Suusk ook bedankt! Tja, wat moet er nog meer gebeuren. Dat is een goede vraag.... Ben alleen zo bang voor die spijt. Dat dat gevoel nooit weggaat. Zo bang dat het me verlamd!
Koekje?
woensdag 29 augustus 2012 om 15:00
Leppelke, mijn ex deed op een gegeven moment niet eens meer de moeite om te liegen. Hij ging open en bloot ( ) vreemd, wetende dat ik toch wel bij hem zou blijven.
Je kunt beter spijt hebben dat je wel bij hem bent weggegaan dan nog tien jaar in deze situatie blijven (met of zonder kinderen) en er dan achter komen dat je niet meer verder kunt.
Please, zie dit als een nieuwe kans. Het komt goed, echt.
Je kunt beter spijt hebben dat je wel bij hem bent weggegaan dan nog tien jaar in deze situatie blijven (met of zonder kinderen) en er dan achter komen dat je niet meer verder kunt.
Please, zie dit als een nieuwe kans. Het komt goed, echt.
woensdag 29 augustus 2012 om 15:05
Jeetje. Dat is ook wat.. Was hij verder in de relatie wel respectvol naar je? Of zat de 'rest' ook niet zo goed achteraf bekeken?
Ik dacht dat ook bij mezelf ja. Ik kan beter spijt hebben dat ik nu op mijn "jonge" leeftijd kies voor een vrijgezellenbestaan terwijl iedereen om me heen settelt, dan straks over een paar jaar denken "ik heb al die tijd geweten dat hij zo kon zijn, en m'n ogen gesloten.. en NU zit ik vast". Ik moet misschien niet echt denken dat hij de enige is voor mij. Er zijn vast ook andere mannen die me wel respecteren en liefhebben zoals 't hoort zeg maar. Waar ik me niet gefrustreerd bij hoef te voelen.
Hoop gewoon niet dat ik alleen achterblijf, want ik wil heel graag een gezin en kindjes later.
Ik dacht dat ook bij mezelf ja. Ik kan beter spijt hebben dat ik nu op mijn "jonge" leeftijd kies voor een vrijgezellenbestaan terwijl iedereen om me heen settelt, dan straks over een paar jaar denken "ik heb al die tijd geweten dat hij zo kon zijn, en m'n ogen gesloten.. en NU zit ik vast". Ik moet misschien niet echt denken dat hij de enige is voor mij. Er zijn vast ook andere mannen die me wel respecteren en liefhebben zoals 't hoort zeg maar. Waar ik me niet gefrustreerd bij hoef te voelen.
Hoop gewoon niet dat ik alleen achterblijf, want ik wil heel graag een gezin en kindjes later.
Koekje?
woensdag 29 augustus 2012 om 15:15
quote:leppelke87 schreef op 29 augustus 2012 @ 15:05:
Jeetje. Dat is ook wat.. Was hij verder in de relatie wel respectvol naar je? Of zat de 'rest' ook niet zo goed achteraf bekeken?
We hadden het alleen maar goed wanneer we samen thuis waren en hij de rust vond om met mij alleen te kunnen zijn. Vaak echter waren buitenshuis de verleidingen groter en spannender en dan ging hij weer de hort op. Achteraf gezien was dat zijn vluchtgedrag, hij wilde niet alleen zijn met zijn eigen gedachten. Wanneer we bij zijn familie waren dan was hij wel uiterst lief en attent, maar goed, die zagen we maar een paar keer per jaar.
Ik dacht dat ook bij mezelf ja. Ik kan beter spijt hebben dat ik nu op mijn "jonge" leeftijd kies voor een vrijgezellenbestaan terwijl iedereen om me heen settelt, dan straks over een paar jaar denken "ik heb al die tijd geweten dat hij zo kon zijn, en m'n ogen gesloten.. en NU zit ik vast". Ik moet misschien niet echt denken dat hij de enige is voor mij. Er zijn vast ook andere mannen die me wel respecteren en liefhebben zoals 't hoort zeg maar. Waar ik me niet gefrustreerd bij hoef te voelen.
Precies. Er wordt wel eens gezegd liefde is een werkwoord. Kan wel zijn, maar de basis moet goed zitten en je voelt echt wel of dat er is of niet.
Hoop gewoon niet dat ik alleen achterblijf, want ik wil heel graag een gezin en kindjes later.Hoe verdrietig ook, voor jou zal het beter zijn om met deze man geen kinderen te krijgen. Hij zou daar gezien zijn traumatische verleden sowieso van af moeten zien, zo lang hij die trauma's niet heeft verwerkt.
Jeetje. Dat is ook wat.. Was hij verder in de relatie wel respectvol naar je? Of zat de 'rest' ook niet zo goed achteraf bekeken?
We hadden het alleen maar goed wanneer we samen thuis waren en hij de rust vond om met mij alleen te kunnen zijn. Vaak echter waren buitenshuis de verleidingen groter en spannender en dan ging hij weer de hort op. Achteraf gezien was dat zijn vluchtgedrag, hij wilde niet alleen zijn met zijn eigen gedachten. Wanneer we bij zijn familie waren dan was hij wel uiterst lief en attent, maar goed, die zagen we maar een paar keer per jaar.
Ik dacht dat ook bij mezelf ja. Ik kan beter spijt hebben dat ik nu op mijn "jonge" leeftijd kies voor een vrijgezellenbestaan terwijl iedereen om me heen settelt, dan straks over een paar jaar denken "ik heb al die tijd geweten dat hij zo kon zijn, en m'n ogen gesloten.. en NU zit ik vast". Ik moet misschien niet echt denken dat hij de enige is voor mij. Er zijn vast ook andere mannen die me wel respecteren en liefhebben zoals 't hoort zeg maar. Waar ik me niet gefrustreerd bij hoef te voelen.
Precies. Er wordt wel eens gezegd liefde is een werkwoord. Kan wel zijn, maar de basis moet goed zitten en je voelt echt wel of dat er is of niet.
Hoop gewoon niet dat ik alleen achterblijf, want ik wil heel graag een gezin en kindjes later.Hoe verdrietig ook, voor jou zal het beter zijn om met deze man geen kinderen te krijgen. Hij zou daar gezien zijn traumatische verleden sowieso van af moeten zien, zo lang hij die trauma's niet heeft verwerkt.
woensdag 29 augustus 2012 om 15:25
Volgens mijn ex heeft hij geen trauma's opgelopen bij zijn uitzending. Maar goed, hoe vaak hoor je wel niet dat het er vroeg of laat een keer uit 'spat'. Volgens hem komt zin negativiteit omdat hij zijn baan bij defensie op dit moment niet zeker is, de relatie niet lekker liep en hij thuis in een rot situatie zat met z'n vader (die vader is erg dominant en legt zijn wil op aan zijn zoon).
Maar inderdaad, het is gevaarlijk om zo kindjes te nemen want je hoort het vaak zat dat zulke 'mannen' ineens last krijgen van rare trekken. En als hij nu al zulk gedrag vertoond. Tja, dan is het niet meer zo dat ik over 10 jaar hier een topic moet openen en moet zeggen "Ik heb dit 10 jaar geleden eigenlijk wel bedacht, maar ik durfde niet zonder hem verder".
Maar inderdaad, het is gevaarlijk om zo kindjes te nemen want je hoort het vaak zat dat zulke 'mannen' ineens last krijgen van rare trekken. En als hij nu al zulk gedrag vertoond. Tja, dan is het niet meer zo dat ik over 10 jaar hier een topic moet openen en moet zeggen "Ik heb dit 10 jaar geleden eigenlijk wel bedacht, maar ik durfde niet zonder hem verder".
Koekje?
donderdag 30 augustus 2012 om 12:20
Ik denk dat ik het dit weekend uit ga maken...
Ben er zo bang voor dat ik spijt ga krijgen, maar ik kan niet anders. Hij heeft me zo rottig behandeld in de tijd dat we samen waren. En ik vind onze ruzies te heftig. We reageren gewoon te heftig op elkaar. En daarom dacht ik dat de liefde ook groots was. Maar denk dat het vanuit mij toch meer is dan vanuit hem? Ik weet het niet. Denk dat hij veel van me houdt op zijn manier..
Afstand is de enige manier.. Wie weet in de toekomst nog ooit. Maar dat lijntje moet ik voor mezelf eigenlijk ook niet willen openhouden, wel?
Ben er zo bang voor dat ik spijt ga krijgen, maar ik kan niet anders. Hij heeft me zo rottig behandeld in de tijd dat we samen waren. En ik vind onze ruzies te heftig. We reageren gewoon te heftig op elkaar. En daarom dacht ik dat de liefde ook groots was. Maar denk dat het vanuit mij toch meer is dan vanuit hem? Ik weet het niet. Denk dat hij veel van me houdt op zijn manier..
Afstand is de enige manier.. Wie weet in de toekomst nog ooit. Maar dat lijntje moet ik voor mezelf eigenlijk ook niet willen openhouden, wel?
Koekje?