Eten
alle pijlers
Eten wat de pot schaft
donderdag 30 augustus 2012 om 22:31
Na een heel topic te hebben gelezen hierover op een ander forum was ik even benieuwd hoe er hier over gedacht wordt...
Hoe gaat dit in jullie huishouden?
Je (of partner) kookt en iedereen moet het eten, ook al vind diegene het niet zo lekker?
Of is één hapje proeven genoeg, krijgt diegene wat anders?
Kook je hoe dan ook, wat je van plan bent te koken, ook al weet je dat je zure gezichten krijgt aan tafel?
Of kook je verschillende dingen om iedereen blij te maken?
En hoe ging het vroeger bij jezelf thuis?
Hoe gaat dit in jullie huishouden?
Je (of partner) kookt en iedereen moet het eten, ook al vind diegene het niet zo lekker?
Of is één hapje proeven genoeg, krijgt diegene wat anders?
Kook je hoe dan ook, wat je van plan bent te koken, ook al weet je dat je zure gezichten krijgt aan tafel?
Of kook je verschillende dingen om iedereen blij te maken?
En hoe ging het vroeger bij jezelf thuis?
donderdag 30 augustus 2012 om 22:34
Ik kook vaak twee groenten. Of voor de één rijst terwijl de rest aardappelen eet. Of voor eentje een ander stuk vlees omdat hij niet van bijv. verse worst houdt en de rest wel. Kleine moeite, groot plezier.
Degene die kookt / boodschappen doet zal zelf ook niet iets maken/ halen wat hij/ zij verafschuwt. Dan is " eten wat de pot schaft " wel een beetje makkelijk lullen, vind ik.
Degene die kookt / boodschappen doet zal zelf ook niet iets maken/ halen wat hij/ zij verafschuwt. Dan is " eten wat de pot schaft " wel een beetje makkelijk lullen, vind ik.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 30 augustus 2012 om 22:38
Vroeger kookte mijn moeder voor een gezin met vijf personen vaak meerdere gerechten. Zelf kook ik voor mijn man en mezelf vaak ook iets anders. Wij vinden niet altijd dezelfde dingen lekker en ik heb ook last van allergieën. ik houd rekening met wat mijn man lekker vindt om te eten. Iets wat hij wel lust maar niet heel lekker vindt schotel ik hem wel eens voor. Maar dat doe ik niet meerdere keren per week.
Dus van eten wat de pot schaft is bij ons geen sprake.
Dus van eten wat de pot schaft is bij ons geen sprake.
donderdag 30 augustus 2012 om 22:38
Hier in huis met twee kids moeten ze wel altijd proeven (2 en 4 jaar) maar als ze het niet lusten dan krijgen ze wat anders. Nu moet ik wel zeggen dat mijn kinderen alles eters zijn. Er gaat gerust een heel bord aan warm eten naar binnen en dan vragen ze of ze nog mogen bijscheppen. Dus de keer dat ze zeggen dat ze het niet lusten, dan lusten ze het ook echt niet. (De oudste lust niets waar Feta door heen zit, en de jongste lust geen zuurkool).
Vroeger moesten wij thuis blijven zitten tot het bordje op was. Mede daardoor heb ik heel lang een hekel aan warm eten gehad.
Vroeger moesten wij thuis blijven zitten tot het bordje op was. Mede daardoor heb ik heel lang een hekel aan warm eten gehad.
donderdag 30 augustus 2012 om 22:42
Ik heb alleen mijn vriend om rekening mee te houden, maar dit doe ik dan ook altijd. Het gebeurt gemiddeld 1 keer per jaar of zo dat ik een keer iets experimenteels kookt dat hij niet lekker vind (over het algemeen vallen mijn experimenten wel in goede aarde), en dan is het ook eens en nooit meer. Gerechten die ik zelf erg lekker vind, maar hij absoluut niet, eet ik op dagen dat hij er 's avonds niet is. Af en toe maak ik wel iets waar ik zelf niet superdol op ben, maar waar hij stapelgek op is.
Vroeger thuis hield mijn moeder ook wel tot op zekere hoogte rekening met ons. Ik hield en hou absoluut niet van erwten en bonen, en die hoefde ik dan ook nooit te eten. En ik mocht ook altijd de champigons uit mijn eten vissen en aan iemand anders geven. Mijn vader houdt dan weer niet van scherp eten, en als mijn moeder daar dan eens in de maand of zo wel trek in had dan maakte ze voor haar en mij lekker iets scherps en voor mijn vader en zusje iets anders. Maar het bleef wel bij 1 of 2 ingredienten per persoon waar we ons veto over uit mochten spreken, mijn moeder had geen zin om dagelijks meerdere dingen te koken.
Vroeger thuis hield mijn moeder ook wel tot op zekere hoogte rekening met ons. Ik hield en hou absoluut niet van erwten en bonen, en die hoefde ik dan ook nooit te eten. En ik mocht ook altijd de champigons uit mijn eten vissen en aan iemand anders geven. Mijn vader houdt dan weer niet van scherp eten, en als mijn moeder daar dan eens in de maand of zo wel trek in had dan maakte ze voor haar en mij lekker iets scherps en voor mijn vader en zusje iets anders. Maar het bleef wel bij 1 of 2 ingredienten per persoon waar we ons veto over uit mochten spreken, mijn moeder had geen zin om dagelijks meerdere dingen te koken.
donderdag 30 augustus 2012 om 22:43
Wat grappig om te lezen dit! Bij mij thuis was het eten wat de pot schaft, compleet met neus dicht knijpen, hoofd onder de kraan en blijven zitten tot bord leeg is.
Nu ik samenwoon denk ik (of mijn partner) er geeneens aan om elke dag te overleggen. Degene die kookt bepaalt..maar nu zijn we alletwee ook geen moeilijke eters
Nu ik samenwoon denk ik (of mijn partner) er geeneens aan om elke dag te overleggen. Degene die kookt bepaalt..maar nu zijn we alletwee ook geen moeilijke eters
..Dus we houden wel een beetje rekening met elkaar...Ik heb verder geen dingen die ik niet lust
donderdag 30 augustus 2012 om 22:45
Mijn man lust alles wat ik maak, dus dat is makkelijk.
De kinderen moeten het wel proeven. Maar als ik van tevoren weet dat ze het niet lekker vinden, zet ik ook wat komkommer, worteltjes, tomaten op tafel.
Als man en ik bv een keer Chinees halen omdat wij dat lekker vinden, doen we niet zo vaak. Dan mogen de kinderen best een kant en klaar pannenkoek.
De kinderen moeten het wel proeven. Maar als ik van tevoren weet dat ze het niet lekker vinden, zet ik ook wat komkommer, worteltjes, tomaten op tafel.
Als man en ik bv een keer Chinees halen omdat wij dat lekker vinden, doen we niet zo vaak. Dan mogen de kinderen best een kant en klaar pannenkoek.
donderdag 30 augustus 2012 om 22:48
Vroeger moest ik van alles wel tenminste een hapje nemen. Het hoefde niet veel te zijn, maar ik moest het wel leren eten. Wilde ik er niet meer van eten, dan hoefde dat niet maar kreeg ik verder ook niet iets anders.
Later, toen ik een jaar of 12 was, kreeg ik wel de vrijheid om in plaats van gekookte aardappels, rijst of aardappelkroketjes te eten. Gekookte aardappels is namelijk het enige dat ik echt nooit lekker ben gaan vinden.
Nu eet ik met mijn partner meestal samen iets dat wij allebei lekker vinden.
Later, toen ik een jaar of 12 was, kreeg ik wel de vrijheid om in plaats van gekookte aardappels, rijst of aardappelkroketjes te eten. Gekookte aardappels is namelijk het enige dat ik echt nooit lekker ben gaan vinden.
Nu eet ik met mijn partner meestal samen iets dat wij allebei lekker vinden.
donderdag 30 augustus 2012 om 22:50
Je hebt ´niet zo lekker´ en je hebt ´dat eet ik écht niet´.
Bij ´niet zo lekker´ heb je pech gehad, ik kan/wil niet elke dag 5 verschillende maaltijden maken. Afgezien daarvan zou er dan elke dag patat, pizza en pannekoek gegeten worden.
Bij ´eet ik echt niet´ houd ik rekening met mezelf, dus ook met man en dochter. Ik gruw van hutspot, dochter van spruitjes en man van knaagwerk (ribbetjes, drumsticks).
Bij ´niet zo lekker´ heb je pech gehad, ik kan/wil niet elke dag 5 verschillende maaltijden maken. Afgezien daarvan zou er dan elke dag patat, pizza en pannekoek gegeten worden.
Bij ´eet ik echt niet´ houd ik rekening met mezelf, dus ook met man en dochter. Ik gruw van hutspot, dochter van spruitjes en man van knaagwerk (ribbetjes, drumsticks).
donderdag 30 augustus 2012 om 22:50
Diegene die kookt bepaalt, soms in overleg met de kinderen. Vaak is het overigens pasta. De kinderen zijn geen lastige eters, man en ik ook niet.
De dingen die we niet lusten, hoeven we ook niet te eten. Sommige dingen eten we zelden omdat man of ik dat niet lusten.
We hebben met de kinderen de afspraak dat de dingen die je niet lust, op de rand van je bord mogen blijven liggen. Wat je in je mond hebt gestopt, slik je door, en met de rest ga je niet lopen spelen.
We houden er verder geen rekening mee als er gasten komen, we letten dan alleen op voedselallergieën.
De dingen die we niet lusten, hoeven we ook niet te eten. Sommige dingen eten we zelden omdat man of ik dat niet lusten.
We hebben met de kinderen de afspraak dat de dingen die je niet lust, op de rand van je bord mogen blijven liggen. Wat je in je mond hebt gestopt, slik je door, en met de rest ga je niet lopen spelen.
We houden er verder geen rekening mee als er gasten komen, we letten dan alleen op voedselallergieën.
donderdag 30 augustus 2012 om 22:53
Ik kook wat ik zelf lekker vind, maar vriend vindt eigenlijk alles wel prima. Als hij niet thuis is, maak ik iets dat ik graag lust en hij niet. En soms maak ik iets wat hij juist heel lekker vindt. Maar ik zal nooit zuurkool maken, dat eet hij maar bij zijn ouders. Dat kan ik niet eens ruiken . De kinderen, 3,5 en bijna 1 eten sowieso heel weinig, qua hoeveelheid, dus daar houd ik ook weinig rekening mee. Althans, die van 1 eet alles, maar ook gras en papier. Hij krijgt meestal een potje en eet dan nog wat dingen uit de hand van ons. Dochter van 3 eet in principe gewoon ons eten. Soms maak ik iets anders, pasta met kaas ofzo.
Vroeger moest ik wel alles proeven, maar dat vond ik ook leuk. Ik grilde alleen van de stukgekookte groente en dat aten we vaak. We mochten wel een paar dingen overslaan, kregen we bijv een potje doperwtjes met worteltjes. Mijn moeder had liever dat we iets gezonds, maar wat anders aten, dan dat er strijd was over eten. Maar dat was dus niet altijd. Ik maak er ook niet echt een issue van.
Vroeger moest ik wel alles proeven, maar dat vond ik ook leuk. Ik grilde alleen van de stukgekookte groente en dat aten we vaak. We mochten wel een paar dingen overslaan, kregen we bijv een potje doperwtjes met worteltjes. Mijn moeder had liever dat we iets gezonds, maar wat anders aten, dan dat er strijd was over eten. Maar dat was dus niet altijd. Ik maak er ook niet echt een issue van.
donderdag 30 augustus 2012 om 22:54
Hier niet eten wat de pot schaft. Vaak als mensen bepaalde ingrediënten niet lekker vinden door bijvoorbeeld salades of stamppotten, dan zet ik dat in bakjes op tafel. Bijv. nootjes, kaas, spekjes, tomaten, dressing. Dan maakt iedereen het op zijn/haar bord maar op. Of ik bak bepaalde groente in een apart pannetje, zodat de mensen die dit wel willen het door hun gerecht kunnen doen.
Natuurlijk trek ik wel ergens een grens (teveel schaaltjes, of zoveel pannetjes dat er geen pitten meer over zijn ), maar ik hou graag rekening met de personen voor wie ik kook. Als ik bijvoorbeeld witlof eet (wat vriend niet lust) dan kook ik voor hem een groente die hij wel lust (en ikzelf bijv. minder lekker vind).
Later met kinderen weet ik niet hoe ik dat ga doen. Denk hetzelfde, alleen mierenneuken stel ik niet zo op prijs. Proeven van het eten vind ik eigenlijk ook wel een vereiste (uitzonderingen daargelaten)
Natuurlijk trek ik wel ergens een grens (teveel schaaltjes, of zoveel pannetjes dat er geen pitten meer over zijn ), maar ik hou graag rekening met de personen voor wie ik kook. Als ik bijvoorbeeld witlof eet (wat vriend niet lust) dan kook ik voor hem een groente die hij wel lust (en ikzelf bijv. minder lekker vind).
Later met kinderen weet ik niet hoe ik dat ga doen. Denk hetzelfde, alleen mierenneuken stel ik niet zo op prijs. Proeven van het eten vind ik eigenlijk ook wel een vereiste (uitzonderingen daargelaten)
donderdag 30 augustus 2012 om 22:55
quote:jo12345 schreef op 30 augustus 2012 @ 22:34:
Hoe gaat het bij jou dan?
Als kind lustte ik bijna niks. Ik kreeg dan wat anders.
Toen ik iets ouder werd ging ik samen met mijn vader de keuken in, eerst een beetje helpen en later kookte ik vaak zelf.
Toen was eten ineens leuk en ben ik steeds meer gaan eten, dingen die ik vroeger 'heel vies' vond bleken toch wel lekker te zijn.
Mijn man is heel makkelijk met eten, staat ook open voor veel dingen.
Er zijn dingen die hij heeeel lekker vind (kippenhartjes, kippenpoten) waar ik niks mee heb. Die maak ik wel voor hem en kook dan voor mezelf wat anders.
Hij is gek op aardappelpuree, ik lust het wel maar vind er niet veel aan, dus maak ik vaak voor hem puree met kippenpoten, voor mezelf wat anders en wel een groente waar we allebei gek op zijn.
Ik eet eigenlijk niks wat ik niet lekker vind, kook meestal iets wat we allebei graag lusten en anders dus voor hem iets lekkers en voor mezelf iets lekkers.
Dingen die hij niet lust kook ik sowieso niet, omdat ik het niet echt een meerwaarde vind hebben om te eten (aubergine, kikkererwten, eet het soms bij mijn schoonouders).
En zo voorkom ik geprik en geschuif aan tafel
Als we straks een mee-etend kind hebben is het eerst een kwestie van alles proeven, en dan zal ik hem ook betrekken in ons 'voor ieder wat hij lekker vind' eetgebeuren.
Hoe gaat het bij jou dan?
Als kind lustte ik bijna niks. Ik kreeg dan wat anders.
Toen ik iets ouder werd ging ik samen met mijn vader de keuken in, eerst een beetje helpen en later kookte ik vaak zelf.
Toen was eten ineens leuk en ben ik steeds meer gaan eten, dingen die ik vroeger 'heel vies' vond bleken toch wel lekker te zijn.
Mijn man is heel makkelijk met eten, staat ook open voor veel dingen.
Er zijn dingen die hij heeeel lekker vind (kippenhartjes, kippenpoten) waar ik niks mee heb. Die maak ik wel voor hem en kook dan voor mezelf wat anders.
Hij is gek op aardappelpuree, ik lust het wel maar vind er niet veel aan, dus maak ik vaak voor hem puree met kippenpoten, voor mezelf wat anders en wel een groente waar we allebei gek op zijn.
Ik eet eigenlijk niks wat ik niet lekker vind, kook meestal iets wat we allebei graag lusten en anders dus voor hem iets lekkers en voor mezelf iets lekkers.
Dingen die hij niet lust kook ik sowieso niet, omdat ik het niet echt een meerwaarde vind hebben om te eten (aubergine, kikkererwten, eet het soms bij mijn schoonouders).
En zo voorkom ik geprik en geschuif aan tafel
Als we straks een mee-etend kind hebben is het eerst een kwestie van alles proeven, en dan zal ik hem ook betrekken in ons 'voor ieder wat hij lekker vind' eetgebeuren.
donderdag 30 augustus 2012 om 22:56
Mijn man en ik koken ongeveer beide even vaak, ik lust alles, makkie voor hem dus. Hij lust een aantal dingen niet graag en heel af en toe maak ik iets waarvan ik al weet dat hij het niet zo lekker vindt. Als ik ergens wel enorm veel zin in heb.
Meestal zegt ie dan iets als "Waren de tulpenbollen op?" en eet evengoed wel verder. Maar nu lijkt ons zoontje ook niet van kaas te houden, net als zijn vader. En als ik toch iets met kaas maak (ben zelf gek op kaas) dan eet zoontje het dus niet op, man gaat dan een boterham voor zoon maken, en ook maar gelijk voor hemzelf -> Hoera! Ik heb morgen nog een portie kaaseten!
Meestal zegt ie dan iets als "Waren de tulpenbollen op?" en eet evengoed wel verder. Maar nu lijkt ons zoontje ook niet van kaas te houden, net als zijn vader. En als ik toch iets met kaas maak (ben zelf gek op kaas) dan eet zoontje het dus niet op, man gaat dan een boterham voor zoon maken, en ook maar gelijk voor hemzelf -> Hoera! Ik heb morgen nog een portie kaaseten!
donderdag 30 augustus 2012 om 23:01
Vroeger moest ik alles proeven, 2 hapjes als ik het echt niet lustte kreeg ik wat anders.
Nu alleen rekening te houden net vriend, hij is niet nederlands, stamppot boerenkool bijvoorbeeld gaat er echt niet in. Dat maak ik dan soms voor mezelf. Voor de rest eten we beiden alles dus eigenlijk hoef ik nergens rekening mee te houden. Ik ben allergisch voor schaal en schelpdieren, dat vindt hij juist heerlijk dus dat eet hij als we uit eten gaan. Prima opgelost:)
Nu alleen rekening te houden net vriend, hij is niet nederlands, stamppot boerenkool bijvoorbeeld gaat er echt niet in. Dat maak ik dan soms voor mezelf. Voor de rest eten we beiden alles dus eigenlijk hoef ik nergens rekening mee te houden. Ik ben allergisch voor schaal en schelpdieren, dat vindt hij juist heerlijk dus dat eet hij als we uit eten gaan. Prima opgelost:)
'It's better to be absolutely ridiculous, than absolutely boring'
donderdag 30 augustus 2012 om 23:05
donderdag 30 augustus 2012 om 23:08
Vroeger thuis moeten eten wat de pot schaft. Dingen die ik echt niet lekker vond hoefde ik niet, maar de meeste dingen moest ik gewoon eten ook al was ik er niet erg enthousiast over.
Nu eet ik alleen nog maar waar ik zelf zin in heb. Wel eet ik wekelijks meermaals samen en dan besluiten we waar we beiden zin in hebben en dat werkt prima.
Vind het onzin om dingen te eten die we net iets minder lekker vinden terwijl er ook voedsel is waar het water je van in de mond loopt/
Nu eet ik alleen nog maar waar ik zelf zin in heb. Wel eet ik wekelijks meermaals samen en dan besluiten we waar we beiden zin in hebben en dat werkt prima.
Vind het onzin om dingen te eten die we net iets minder lekker vinden terwijl er ook voedsel is waar het water je van in de mond loopt/
donderdag 30 augustus 2012 om 23:08
Ik woon alleen en kook 5-6x per week voor mijzelf en niet alleen maar wat ik écht lekker vind, maar ook wat ik minder lekker vind, voor de variatie.
Ik ben een makkelijke eter, vanaf baby af aan eigenlijk. Ik werd zelfs boos op mijn ouders als ik niet nog een keer mocht opscheppen of een boterham mocht! (ouders van vriendinnetjes vonden mij een verademing als ik mee at geen gezeur) Favoriete eten als peuter was een rauwe paprika en eet ik nu nog alsof het een appel is.
Mocht alles proeven van mijn ouders en al jong meehelpen in de keuken en actief met boodschappen meedoen.
Enige wat ik echt niet graag eet is pasta, suas lekker maar de pasta zelf vind ik niks aan.
Ik ben een makkelijke eter, vanaf baby af aan eigenlijk. Ik werd zelfs boos op mijn ouders als ik niet nog een keer mocht opscheppen of een boterham mocht! (ouders van vriendinnetjes vonden mij een verademing als ik mee at geen gezeur) Favoriete eten als peuter was een rauwe paprika en eet ik nu nog alsof het een appel is.
Mocht alles proeven van mijn ouders en al jong meehelpen in de keuken en actief met boodschappen meedoen.
Enige wat ik echt niet graag eet is pasta, suas lekker maar de pasta zelf vind ik niks aan.
donderdag 30 augustus 2012 om 23:10
Ik kook verschillende potjes. Dan eens voor man en mij hetzelfde en voor kind iets anders, dan eens voor kind en mij en voor man iets anders, dan eens voor man en kind en voor mij iets anders. Of eigenlijk kook ik per maaltijd maar één potje, maar met een beetje slim plannen en strategisch kliekjes-beleid komt het in de praktijk op het eerste neer.
Ik moet voor mezelf rekening houden met een dieet en als ik dan toch al apart aan het koken ben, kan ik net zo goed ook rekening houden met smaak-voorkeuren. Kind proeft wisselend. Met periodes heeft ze er geen zin in om te proeven en dan opeens is ze weer heel nieuwsgierig naar wat wij eten. Dat gaat gewoon ontspannen dus en ze staat voldoende voor nieuwe smaken open. Ik vind het wel grappig hoe ze een eigen smaak ontwikkelt en ook leuk om te zien hoe die smaak zich ontwikkelt. En het is geen moeite dus, of ik nou met de één rekening houd of met de ander, dat is lood om oud ijzer.
Ik moet voor mezelf rekening houden met een dieet en als ik dan toch al apart aan het koken ben, kan ik net zo goed ook rekening houden met smaak-voorkeuren. Kind proeft wisselend. Met periodes heeft ze er geen zin in om te proeven en dan opeens is ze weer heel nieuwsgierig naar wat wij eten. Dat gaat gewoon ontspannen dus en ze staat voldoende voor nieuwe smaken open. Ik vind het wel grappig hoe ze een eigen smaak ontwikkelt en ook leuk om te zien hoe die smaak zich ontwikkelt. En het is geen moeite dus, of ik nou met de één rekening houd of met de ander, dat is lood om oud ijzer.