Eten
alle pijlers
Eten wat de pot schaft
donderdag 30 augustus 2012 om 22:31
Na een heel topic te hebben gelezen hierover op een ander forum was ik even benieuwd hoe er hier over gedacht wordt...
Hoe gaat dit in jullie huishouden?
Je (of partner) kookt en iedereen moet het eten, ook al vind diegene het niet zo lekker?
Of is één hapje proeven genoeg, krijgt diegene wat anders?
Kook je hoe dan ook, wat je van plan bent te koken, ook al weet je dat je zure gezichten krijgt aan tafel?
Of kook je verschillende dingen om iedereen blij te maken?
En hoe ging het vroeger bij jezelf thuis?
Hoe gaat dit in jullie huishouden?
Je (of partner) kookt en iedereen moet het eten, ook al vind diegene het niet zo lekker?
Of is één hapje proeven genoeg, krijgt diegene wat anders?
Kook je hoe dan ook, wat je van plan bent te koken, ook al weet je dat je zure gezichten krijgt aan tafel?
Of kook je verschillende dingen om iedereen blij te maken?
En hoe ging het vroeger bij jezelf thuis?
vrijdag 31 augustus 2012 om 00:23
Ik doe de boodschappen en ik kook. Dus ik bepaal. Manlief eet wat de pot schaft. Als-ie het niet moet, maakt-ie maar een boterham. Ik ga in ieder geval geen twee potjes koken. En als Kwattaman zou vinden dat hij te vaak iets moet eten wat hij niet lust, dan mag hij gerust de taken van boodschappen doen en koken overnemen.
Ik hou overigens wel een beetje rekening met hem, maar dan door dingen die hij zegt niet te lusten niet te vaak te maken. Maar ik ga echt niet nooit meer spruitjes of witlof eten alleen omdat hij vind dat-ie dat niet lust.
Ik hou overigens wel een beetje rekening met hem, maar dan door dingen die hij zegt niet te lusten niet te vaak te maken. Maar ik ga echt niet nooit meer spruitjes of witlof eten alleen omdat hij vind dat-ie dat niet lust.
vrijdag 31 augustus 2012 om 00:32
quote:leentjedb schreef op 31 augustus 2012 @ 00:23:
Ze hebben volgens mij nog nooit konijn gegeten. Ik maak het niet en mijn moeder inmiddels ook niet meer als wij er zijn. Zo'n huilend klein kind aan tafel omdat het zielig is voor het konijntje is ook niet alles. Oudste heeft toen ze klein was ook eens zitten huilen omdat ze dacht dat we Nederlandse kaas gemaakt van konijntjes aten. KoMijnekaas... Konijntjes zijn heilig voor mijn grut. Duiven niet, die kun je gewoon eten. En alle andere dieren ook. Maar van konijntjes blijf je af.
Kinderlogica zullen we het maar noemen. Troost je, mijn moeder hanteert diep van binnen dezelfde logica, heeft ook nooit konijn kunnen eten
Ze hebben volgens mij nog nooit konijn gegeten. Ik maak het niet en mijn moeder inmiddels ook niet meer als wij er zijn. Zo'n huilend klein kind aan tafel omdat het zielig is voor het konijntje is ook niet alles. Oudste heeft toen ze klein was ook eens zitten huilen omdat ze dacht dat we Nederlandse kaas gemaakt van konijntjes aten. KoMijnekaas... Konijntjes zijn heilig voor mijn grut. Duiven niet, die kun je gewoon eten. En alle andere dieren ook. Maar van konijntjes blijf je af.
Kinderlogica zullen we het maar noemen. Troost je, mijn moeder hanteert diep van binnen dezelfde logica, heeft ook nooit konijn kunnen eten
vrijdag 31 augustus 2012 om 04:10
Ik ben vegetarisch, mijn vriend niet. Gelukkig is bij aardappels en groente een valess burger ee goede oplossing aangezien we die beide lekker vinden. Echter ben ik niet zo'n aardappel mens en mijn vriend wel. In de praktijk kook ik vaak dubbel, pasta met groente voor mij, gebakken aardappels voor hem. Zo vaak als het kan geef ik hem daar een vegetarische burger bij, soms wil hij echter perse vlees dus dan dat. Verder is hij verslaafd aan broodjes hamburger dus eet hij dat vaak (en dan bedoel ik ook vaak).
Vroeger bij ons thuis was het in principe eten wat de pot schafte, als je een groente niet lustte dan werd er een potje opengetrokken. Echter waren mijn ouders ook echte aardappeleters dus vond ik het alsnog vaak niet lekker. Laat in mijn pubertijd maakte ik regelmatig een apart gerecht voor mezelf.
Vroeger bij ons thuis was het in principe eten wat de pot schafte, als je een groente niet lustte dan werd er een potje opengetrokken. Echter waren mijn ouders ook echte aardappeleters dus vond ik het alsnog vaak niet lekker. Laat in mijn pubertijd maakte ik regelmatig een apart gerecht voor mezelf.
vrijdag 31 augustus 2012 om 05:30
Wij hebben ook altijd die regel gehad vroeger. Maar heel mijn leven is er eigenlijk elke week op vaste dagen hetzelfde gegeten. Wat nu tot resultaat heeft dat ik al die dingen niet meer eet, en er van walg en verder ook maar bar weinig lust.
Erg jammer dat we nooit eens voor iets anders konden kiezen qua eten. Ik ben nu twintig en woon sinds een paar maanden op mezelf. T laatste jaar thuis kwam er soms nog wel eens wat anders op tafel.
Ik zou later mijn kinderen wel laten eten wat we eten maar ook gewoon dagen dat ze mogen kiezen. En er voor zorgen dat het niet elke dag t zelfde is zoals ik vroeger heb gehad
Erg jammer dat we nooit eens voor iets anders konden kiezen qua eten. Ik ben nu twintig en woon sinds een paar maanden op mezelf. T laatste jaar thuis kwam er soms nog wel eens wat anders op tafel.
Ik zou later mijn kinderen wel laten eten wat we eten maar ook gewoon dagen dat ze mogen kiezen. En er voor zorgen dat het niet elke dag t zelfde is zoals ik vroeger heb gehad
vrijdag 31 augustus 2012 om 07:45
Ik vind niet dat mijn dochter iets hoeft te eten wat ze niet lust. Heeft mijn moeder geprobeerd met rode kool bij mij, tot kotsens aan toe. Ik lust het nu nog steeds niet en na die ervaring wil ik het ook nooit meer op mijn bord hebben (tenzij ongekookt).
Ze vindt ui niet lekker, houdt niet van chinees en niet zo heeel erg van spinazie bijvoorbeeld.
Mijn dochter houdt meer van aardappels en groente, ik meer van pasta met groente.
Maar ze lust wel prei (ik niet), lof (ik niet) en spruiten (ik niet).
Zolang ze als zij mag kiezen wat we gaan eten niet altijd 'pannekoeken of patat' roept maar ook dingen als tomatensoep vind ik het prima.
Gisteravond mocht ze kiezen wat voor pizza ze wilde. Dat was een pizza met roquefort dus ze lust genoeg dingen om eens een keer wat anders te eten.
Eergisteren kreeg ze makreel en toen wilde ze weten hoe die makreel dood was gemaakt. Een soort bewustzijn voor het leven van het dier dat je eet vind ik belangrijk. Zal eens voorstellen om konijn te gaan eten. Denk alleen dat ze even controleert of de konijnen in de tuin het nog doen.
Ze vindt ui niet lekker, houdt niet van chinees en niet zo heeel erg van spinazie bijvoorbeeld.
Mijn dochter houdt meer van aardappels en groente, ik meer van pasta met groente.
Maar ze lust wel prei (ik niet), lof (ik niet) en spruiten (ik niet).
Zolang ze als zij mag kiezen wat we gaan eten niet altijd 'pannekoeken of patat' roept maar ook dingen als tomatensoep vind ik het prima.
Gisteravond mocht ze kiezen wat voor pizza ze wilde. Dat was een pizza met roquefort dus ze lust genoeg dingen om eens een keer wat anders te eten.
Eergisteren kreeg ze makreel en toen wilde ze weten hoe die makreel dood was gemaakt. Een soort bewustzijn voor het leven van het dier dat je eet vind ik belangrijk. Zal eens voorstellen om konijn te gaan eten. Denk alleen dat ze even controleert of de konijnen in de tuin het nog doen.
Het Viva forum is papaja.
vrijdag 31 augustus 2012 om 09:07
Jeetje.. ik verbaas me er echt over dat mensen verschillende potjes koken (en dan niet vanwege allergie) waar begin je aan zeg...
Ik doe hier de boodschappen en kook ook meestal. Vriend en ik hebben gelukkig wel redelijk dezelfde smaak. Hij houdt van biefstuk, dat vind ik dan weer ranzig. Ik maak het wel af en toe klaar en eet dan zelf geen vlees. Als ik iets nieuws probeer (en dat is dan vaak een vrij normaal gerecht, ik hou niet van 'raar' eten) dan vind ik wel dat ie het gewoon moet proberen. Als hij dan zou gaan zeuren dat ie het niet lust (omdat het nieuw, vreemd is) dan ga ik echt niets anders voor hem klaarmaken. En negen van de tien keer vind ie het nog lekker ook.
Misschien voor anderen herkenbaar maar ik merk dat ik wel meer bezig ben met de voorbereiding van het avondeten. Denk 's ochtends al wat zal ik eens gaan maken, moet ik vlees uit de diepvries halen...enz. Terwijl vriend om half zes thuiskomt en denkt 'o ja, er moet ook nog wat gekookt worden' om vervolgens pas in de diepvries te kijken...
Ik doe hier de boodschappen en kook ook meestal. Vriend en ik hebben gelukkig wel redelijk dezelfde smaak. Hij houdt van biefstuk, dat vind ik dan weer ranzig. Ik maak het wel af en toe klaar en eet dan zelf geen vlees. Als ik iets nieuws probeer (en dat is dan vaak een vrij normaal gerecht, ik hou niet van 'raar' eten) dan vind ik wel dat ie het gewoon moet proberen. Als hij dan zou gaan zeuren dat ie het niet lust (omdat het nieuw, vreemd is) dan ga ik echt niets anders voor hem klaarmaken. En negen van de tien keer vind ie het nog lekker ook.
Misschien voor anderen herkenbaar maar ik merk dat ik wel meer bezig ben met de voorbereiding van het avondeten. Denk 's ochtends al wat zal ik eens gaan maken, moet ik vlees uit de diepvries halen...enz. Terwijl vriend om half zes thuiskomt en denkt 'o ja, er moet ook nog wat gekookt worden' om vervolgens pas in de diepvries te kijken...
vrijdag 31 augustus 2012 om 09:14
Wij maken al 2 jaar vaak het weekmenu met de kids? (zijn nu 7 en 5)
Daarin hebben hun vaak ook een dag om wat te kiezen (vaak wordt dat macaronie,patat pannekoeken,spagettie etc.
wij kiezen de overige dagen. tuurlijk zit er zo af en toe wel iets nieuws bij of iets wat ze blijkbaar niet lekker vinden ze meotne altijd proeven en dan lossen we het wle op door appelmoes erbij of alleen appelmoes i.p.v. groentes
het is ons opgevallen dat ze de meeste dingen op een gegeven monent als normaal meeeten
hebben gelukkig geen echt moeilijke eters
Daarin hebben hun vaak ook een dag om wat te kiezen (vaak wordt dat macaronie,patat pannekoeken,spagettie etc.
wij kiezen de overige dagen. tuurlijk zit er zo af en toe wel iets nieuws bij of iets wat ze blijkbaar niet lekker vinden ze meotne altijd proeven en dan lossen we het wle op door appelmoes erbij of alleen appelmoes i.p.v. groentes
het is ons opgevallen dat ze de meeste dingen op een gegeven monent als normaal meeeten
hebben gelukkig geen echt moeilijke eters
vrijdag 31 augustus 2012 om 09:25
quote:Jeetje.. ik verbaas me er echt over dat mensen verschillende potjes koken (en dan niet vanwege allergie) waar begin je aan zeg...Vind het geen moeite om een snitzel en 'n cordonblue in de pan te gooien als de één trek heeft in 't één en de ander in 't andere. Wij eten over 't algemeen 'n stuk vlees of seafood met wat groenvoer en zijn niet dol op rijst/pasta, dus als we al 'n bijgerecht eten dan is dat aardappel.
vrijdag 31 augustus 2012 om 09:46
Hier kook ik eigenlijk alleen dingen die we beiden lusten (man en ik). Ik hou wel rekening met de kinderen, als we iets pittigs eten maak ik voor hen iets anders klaar. Mijn oudste dochter is sowieso heel kieskeurig wat eten betreft, lust bijv. geen gekookte aardappelen en eet alleen turkse rijst of pasta zonder saus. Als we iets eten wat zij niet lust maak ik voor haar wat rijst klaar met wat broccoli en bijv. vissticks o.i.d. Mijn jongste eet gelukkig wel vrijwel alles mits het niet te scherp is.
Als we gekookte groente eten staat er sowieso altijd nog een salade en/of wat schaaltjes rauwkost op tafel zodat ze in ieder geval wat vitamines binnenkrijgen.
Als we gekookte groente eten staat er sowieso altijd nog een salade en/of wat schaaltjes rauwkost op tafel zodat ze in ieder geval wat vitamines binnenkrijgen.
vrijdag 31 augustus 2012 om 09:51
vrijdag 31 augustus 2012 om 09:56
quote:Blusher schreef op 31 augustus 2012 @ 09:07:
Jeetje.. ik verbaas me er echt over dat mensen verschillende potjes koken (en dan niet vanwege allergie) waar begin je aan zeg...
.Echt? Ik vind het heerlijk. Koken is sowieso m'n hobby en wat ik op tafel zet hoeft echt niet lang te duren. Doordeweek sta ik incl. voorbereiding echt niet langer dan 30 min tot een uur in de keuken. Zelf eet ik ongeveer 1 lepel aardappelen/rijst of pasta en zo'n 500 a 600 gram groenten bij de maaltijd. Dan wil ik niet alleen een bord broccoli eten maar allerlei groenten gerechten die bij elkaar aansluiten. Eten moet voor mij echt feest zijn en ik wil het idee hebben dat ik in een restaurant zit
Jeetje.. ik verbaas me er echt over dat mensen verschillende potjes koken (en dan niet vanwege allergie) waar begin je aan zeg...
.Echt? Ik vind het heerlijk. Koken is sowieso m'n hobby en wat ik op tafel zet hoeft echt niet lang te duren. Doordeweek sta ik incl. voorbereiding echt niet langer dan 30 min tot een uur in de keuken. Zelf eet ik ongeveer 1 lepel aardappelen/rijst of pasta en zo'n 500 a 600 gram groenten bij de maaltijd. Dan wil ik niet alleen een bord broccoli eten maar allerlei groenten gerechten die bij elkaar aansluiten. Eten moet voor mij echt feest zijn en ik wil het idee hebben dat ik in een restaurant zit
vrijdag 31 augustus 2012 om 09:59
quote:Blusher schreef op 31 augustus 2012 @ 09:07:
Jeetje.. ik verbaas me er echt over dat mensen verschillende potjes koken (en dan niet vanwege allergie) waar begin je aan zeg...Ik moet wel. Dochter is te licht en klein voor haar leeftijd. Ze vindt vrij weinig lekker genoeg om te eten. Ze moet echt 's avonds wat binnenkrijgen. Vorig jaar was ze een fractie verwijderd van sondevoeding. Nu gaat het beter omdat ze steeds vaker met smaak eet. (Drie happen pasta is al heel goed.)
Jeetje.. ik verbaas me er echt over dat mensen verschillende potjes koken (en dan niet vanwege allergie) waar begin je aan zeg...Ik moet wel. Dochter is te licht en klein voor haar leeftijd. Ze vindt vrij weinig lekker genoeg om te eten. Ze moet echt 's avonds wat binnenkrijgen. Vorig jaar was ze een fractie verwijderd van sondevoeding. Nu gaat het beter omdat ze steeds vaker met smaak eet. (Drie happen pasta is al heel goed.)
vrijdag 31 augustus 2012 om 10:05
Ik heb een puberzoon die al jaren zeer lange tanden heeft. Ik heb er een tijdje rekening mee gehouden door ook iets te koken wat hij lekker vindt of bepaalde dingen weg te laten of juist wel te gebruiken, maar ook daar komt commentaar op. Te veel dit, de weinig dat, toch de verkeerde ingrediënten, bij pappa is alles lekkerder...
Ik ben er mee gestopt en ga ook de discussie niet meer aan. Zelfs aan mijn geduld zitten grenzen.
Ik ben er mee gestopt en ga ook de discussie niet meer aan. Zelfs aan mijn geduld zitten grenzen.
vrijdag 31 augustus 2012 om 10:13
Ik hou rekening met wat een ieder echt niet lust.
Man eet het anders niet en kinderen gaan van sommige dingen echt kokken of over hun nek.
Dan krijgen ze iets wat ze wel lusten of waar ze iig niet van over de nek gaan.
Ikzelf moest vroeger alles opeten, kotsen of niet. En ik kon blijven zitten tot het op was, al werd het nacht. Of ik werd ana mijn haar de schuur ingesleurd incluis het bord eten, om daar te blijven tot het op was.
Zo doen we het dus niet uiteraard.
Man eet het anders niet en kinderen gaan van sommige dingen echt kokken of over hun nek.
Dan krijgen ze iets wat ze wel lusten of waar ze iig niet van over de nek gaan.
Ikzelf moest vroeger alles opeten, kotsen of niet. En ik kon blijven zitten tot het op was, al werd het nacht. Of ik werd ana mijn haar de schuur ingesleurd incluis het bord eten, om daar te blijven tot het op was.
Zo doen we het dus niet uiteraard.
vrijdag 31 augustus 2012 om 10:25
quote:lolly-pop schreef op 31 augustus 2012 @ 09:56:
[...]
Echt? Ik vind het heerlijk. Koken is sowieso m'n hobby en wat ik op tafel zet hoeft echt niet lang te duren. Doordeweek sta ik incl. voorbereiding echt niet langer dan 30 min tot een uur in de keuken. Zelf eet ik ongeveer 1 lepel aardappelen/rijst of pasta en zo'n 500 a 600 gram groenten bij de maaltijd. Dan wil ik niet alleen een bord broccoli eten maar allerlei groenten gerechten die bij elkaar aansluiten. Eten moet voor mij echt feest zijn en ik wil het idee hebben dat ik in een restaurant zit
In 'n restaurant zijn de groenten vooral ter decoratie en draait 't om je vlees of seafoodgerecht.
Zo eet ik thuis ook 't liefst.
Hoe krijg je zulke grote hoeveelheden groente uberhaupt weg? Tis nogal wat eer je aan 500 gram komt.
[...]
Echt? Ik vind het heerlijk. Koken is sowieso m'n hobby en wat ik op tafel zet hoeft echt niet lang te duren. Doordeweek sta ik incl. voorbereiding echt niet langer dan 30 min tot een uur in de keuken. Zelf eet ik ongeveer 1 lepel aardappelen/rijst of pasta en zo'n 500 a 600 gram groenten bij de maaltijd. Dan wil ik niet alleen een bord broccoli eten maar allerlei groenten gerechten die bij elkaar aansluiten. Eten moet voor mij echt feest zijn en ik wil het idee hebben dat ik in een restaurant zit
In 'n restaurant zijn de groenten vooral ter decoratie en draait 't om je vlees of seafoodgerecht.
Zo eet ik thuis ook 't liefst.
Hoe krijg je zulke grote hoeveelheden groente uberhaupt weg? Tis nogal wat eer je aan 500 gram komt.
vrijdag 31 augustus 2012 om 11:35
quote:Ruza schreef op 31 augustus 2012 @ 09:55:
Ohja. Hij lustte eerst geen andijvie. Die kookte zijn moeder vroeger altijd in de melk en dat was het dan.
Dat jeugdtrauma is inmiddels genezen.
Toen ik net met man samenwoonde (toen nog vriendje ) lustte hij vrijwel niks. Schoonmoeder kookt nogal ´grof´. Als ik kip met paprika maak, dan wordt die paprika fijn gesneden en deels gepureerd, die puree gebruik ik dan als marinade. Schoonmoeder is meer van de halve paprika´s, grote stukken ui, heel grof gesneden sla. Ik doe wat meer moeite.
En ze mikt alle groenten in een koekepan met wat boter. Als mijn schoonouders gegeten hebben drijft de boter nog over het bord. Yuk. Groenten worden hier gekookt of gestoomd maar het hoeft wat mij betreft niet te glimmen.
Maar het is helemaal goed gekomen met man hoor. En dochter is een goede eter, op voorwaarde dat het eten niet bij de groenteman vandaan komt. Nouja, aardappelen zijn dan een uitzondering, maar dan wel graag gebakken, gefrituurd of gepureerd.
Dat laatste boeit me dan weer weinig. Even met een vork door die paar aardappeltjes en voilá, puree. Ik mocht vroeger ook altijd prakken. Ben er nog aardig groot en gezond mee geworden.
Ohja. Hij lustte eerst geen andijvie. Die kookte zijn moeder vroeger altijd in de melk en dat was het dan.
Dat jeugdtrauma is inmiddels genezen.
Toen ik net met man samenwoonde (toen nog vriendje ) lustte hij vrijwel niks. Schoonmoeder kookt nogal ´grof´. Als ik kip met paprika maak, dan wordt die paprika fijn gesneden en deels gepureerd, die puree gebruik ik dan als marinade. Schoonmoeder is meer van de halve paprika´s, grote stukken ui, heel grof gesneden sla. Ik doe wat meer moeite.
En ze mikt alle groenten in een koekepan met wat boter. Als mijn schoonouders gegeten hebben drijft de boter nog over het bord. Yuk. Groenten worden hier gekookt of gestoomd maar het hoeft wat mij betreft niet te glimmen.
Maar het is helemaal goed gekomen met man hoor. En dochter is een goede eter, op voorwaarde dat het eten niet bij de groenteman vandaan komt. Nouja, aardappelen zijn dan een uitzondering, maar dan wel graag gebakken, gefrituurd of gepureerd.
Dat laatste boeit me dan weer weinig. Even met een vork door die paar aardappeltjes en voilá, puree. Ik mocht vroeger ook altijd prakken. Ben er nog aardig groot en gezond mee geworden.
vrijdag 31 augustus 2012 om 13:04
quote:lolly-pop schreef op 31 augustus 2012 @ 09:56:
[...]
Echt? Ik vind het heerlijk. Koken is sowieso m'n hobby en wat ik op tafel zet hoeft echt niet lang te duren. Doordeweek sta ik incl. voorbereiding echt niet langer dan 30 min tot een uur in de keuken. Zelf eet ik ongeveer 1 lepel aardappelen/rijst of pasta en zo'n 500 a 600 gram groenten bij de maaltijd. Dan wil ik niet alleen een bord broccoli eten maar allerlei groenten gerechten die bij elkaar aansluiten. Eten moet voor mij echt feest zijn en ik wil het idee hebben dat ik in een restaurant zit Wauw, heerlijk, kom je ook een paar keer in de week bij mij koken?
[...]
Echt? Ik vind het heerlijk. Koken is sowieso m'n hobby en wat ik op tafel zet hoeft echt niet lang te duren. Doordeweek sta ik incl. voorbereiding echt niet langer dan 30 min tot een uur in de keuken. Zelf eet ik ongeveer 1 lepel aardappelen/rijst of pasta en zo'n 500 a 600 gram groenten bij de maaltijd. Dan wil ik niet alleen een bord broccoli eten maar allerlei groenten gerechten die bij elkaar aansluiten. Eten moet voor mij echt feest zijn en ik wil het idee hebben dat ik in een restaurant zit Wauw, heerlijk, kom je ook een paar keer in de week bij mij koken?