Psyche
alle pijlers
Is dit alles- gevoel
zaterdag 1 september 2012 om 21:37
quote:alanabanana schreef op 01 september 2012 @ 21:35:
Voor mij is het erg belangrijk om het gevoel te hebben iets bij te kunnen dragen aan de maatschappij en mezelf waardevol te voelen. .Ja herkenbaar.
Voor mij is het erg belangrijk om het gevoel te hebben iets bij te kunnen dragen aan de maatschappij en mezelf waardevol te voelen. .Ja herkenbaar.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 1 september 2012 om 22:31
Onrust is gewoon heel herkenbaar. Niemand wil het gevoel hebben dat dit alles is. In sommige perioden van je leven ontkom je er gewoon even niet aan. Zie het als iets tijdelijks. En omarm onrust ook! Je wordt er een leuker mens van want je staat open voor zaken waar jouw en mijn dorpsgenoten ( daar zijn ze weer ....haha) niet op zitten te wachten. Je onderscheidt je er nl ook mee van anderen en van burgerlijkheid! Dus hou gewoon vast die onrust....komen de mooiste dromen en dingen en verlangens van....ik voel me ook nog steeds onrustig en dat wil ik ook zo houden. Ik houd niet van vastgeroest zijn...dus mij helpt het juist!!
zaterdag 1 september 2012 om 22:54
Kijk uit met wat je vraagt... Soms komt het uit wat je wenst.
Maar dan niet op de manier waarop je je dat voorgesteld had..
Dus als je iets wenst, hou het positief!
Ik herken het wel hoor. Zeg wel eens, mijn leven is net een auditeken, je draait steeds in de zelfde rondjes, soms een ander rondje, wat weer een overlapping heeft met een ander rondje, maar het blijven dezelfde rondjes...
Gillend gek word je er soms van.
Ik denk zelf ook wel eens, het moment dat je accepteerd dat de situatie is, zoals ze is, dat er weer iets op je pad komt, wat weer een nieuwe uitdaging vormt.
Ik wens voor jou, dat er een positieve en leuke uitdaging op je pad komt, die goed te combineren is met je man en je kindje!
Maar dan niet op de manier waarop je je dat voorgesteld had..
Dus als je iets wenst, hou het positief!
Ik herken het wel hoor. Zeg wel eens, mijn leven is net een auditeken, je draait steeds in de zelfde rondjes, soms een ander rondje, wat weer een overlapping heeft met een ander rondje, maar het blijven dezelfde rondjes...
Gillend gek word je er soms van.
Ik denk zelf ook wel eens, het moment dat je accepteerd dat de situatie is, zoals ze is, dat er weer iets op je pad komt, wat weer een nieuwe uitdaging vormt.
Ik wens voor jou, dat er een positieve en leuke uitdaging op je pad komt, die goed te combineren is met je man en je kindje!
zaterdag 1 september 2012 om 22:56
zaterdag 1 september 2012 om 23:11
zaterdag 1 september 2012 om 23:20
quote:feerique schreef op 01 september 2012 @ 23:11:
Secondhandsuus
Wat vind je niet positief aan TO wens/ vraag?
Er wordt niemand mee voor het hoofd gestoten....
Onrust, of hoe je het ook wilt noemen, keeps us going...
Er moet toch altijd iets zijn om te willen, naar te verlangen, op te hopen enz enz... Dat geeft het leven kleur!!!
En kan er voor zorgen dat je niet in je eigen realiteit leeft maar in een soort van zelf greeerde denk wereld. Waarin je niet bezig bent met wat er wel gebeurt en wellicht meer met dat wat er misschien nog komt. Een denkwereld die in mijn ogen gevormd wordt door (veelal te) hoge verwachtingen.
Waarom niet bezig gaan met wat je wilt? Daar reële verwachtingen bij bedenken, een plan maken, anderen inschakelen waar je ze nodig hebt en daarna gaan voor wat je wilt bereiken, De energie die je nu gebruikt om je onrustig te voelen dus inzetten om wat anders te gaan doen met je leven? Leuk toch? Misschien raak je het gevoel dan ook wat kwijt.
Secondhandsuus
Wat vind je niet positief aan TO wens/ vraag?
Er wordt niemand mee voor het hoofd gestoten....
Onrust, of hoe je het ook wilt noemen, keeps us going...
Er moet toch altijd iets zijn om te willen, naar te verlangen, op te hopen enz enz... Dat geeft het leven kleur!!!
En kan er voor zorgen dat je niet in je eigen realiteit leeft maar in een soort van zelf greeerde denk wereld. Waarin je niet bezig bent met wat er wel gebeurt en wellicht meer met dat wat er misschien nog komt. Een denkwereld die in mijn ogen gevormd wordt door (veelal te) hoge verwachtingen.
Waarom niet bezig gaan met wat je wilt? Daar reële verwachtingen bij bedenken, een plan maken, anderen inschakelen waar je ze nodig hebt en daarna gaan voor wat je wilt bereiken, De energie die je nu gebruikt om je onrustig te voelen dus inzetten om wat anders te gaan doen met je leven? Leuk toch? Misschien raak je het gevoel dan ook wat kwijt.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 1 september 2012 om 23:30
Enn,
Dat is maar net hoe je ermee omgaat, met die onrust...
Als het je idd belemmert in het hier en nu dan wordt het heel lastig en ervaar je onrust als iets vervelends en negatiefs.
Het helpt mij om me niet vastgeroest te voelen en vrij te voelen in mijn hoofd. Mooi toch? Ieder z'n ding. Ik wordt gewoon niet gelukkig van het idee dat ik over tig jaar nog steeds in hetzelfde huis woon en dezelfde baan heb.... Tot nu toe heb ik dit ook nooit gedaan en meegemaakt maar heb gelukkig ook wel veel stabiliteit op ander gebied in het leven....
Dat is maar net hoe je ermee omgaat, met die onrust...
Als het je idd belemmert in het hier en nu dan wordt het heel lastig en ervaar je onrust als iets vervelends en negatiefs.
Het helpt mij om me niet vastgeroest te voelen en vrij te voelen in mijn hoofd. Mooi toch? Ieder z'n ding. Ik wordt gewoon niet gelukkig van het idee dat ik over tig jaar nog steeds in hetzelfde huis woon en dezelfde baan heb.... Tot nu toe heb ik dit ook nooit gedaan en meegemaakt maar heb gelukkig ook wel veel stabiliteit op ander gebied in het leven....
zaterdag 1 september 2012 om 23:33
quote:feerique schreef op 01 september 2012 @ 23:30:
Het helpt mij om me niet vastgeroest te voelen en vrij te voelen in mijn hoofd. Mooi toch? Ieder z'n ding. ....Prima juist en herkenbaar. Maar wat nou als je jouw vrije hoofd geen ruimte zou bieden? En het alleen denken zou toestaan? Doen en denken kan samen gaan.
Het helpt mij om me niet vastgeroest te voelen en vrij te voelen in mijn hoofd. Mooi toch? Ieder z'n ding. ....Prima juist en herkenbaar. Maar wat nou als je jouw vrije hoofd geen ruimte zou bieden? En het alleen denken zou toestaan? Doen en denken kan samen gaan.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 1 september 2012 om 23:39
quote:feerique schreef op 01 september 2012 @ 22:31:
Onrust is gewoon heel herkenbaar. Niemand wil het gevoel hebben dat dit alles is. In sommige perioden van je leven ontkom je er gewoon even niet aan. Zie het als iets tijdelijks. En omarm onrust ook! Je wordt er een leuker mens van want je staat open voor zaken waar jouw en mijn dorpsgenoten ( daar zijn ze weer ....haha) niet op zitten te wachten. Je onderscheidt je er nl ook mee van anderen en van burgerlijkheid! Dus hou gewoon vast die onrust....komen de mooiste dromen en dingen en verlangens van....ik voel me ook nog steeds onrustig en dat wil ik ook zo houden. Ik houd niet van vastgeroest zijn...dus mij helpt het juist!!Jij verbindt rust met: Burgelijkheid, dorpsgenoten die volgens jou anders leven dan jou en met je vastgeroest voelen? Hoe komt dat?
Onrust is gewoon heel herkenbaar. Niemand wil het gevoel hebben dat dit alles is. In sommige perioden van je leven ontkom je er gewoon even niet aan. Zie het als iets tijdelijks. En omarm onrust ook! Je wordt er een leuker mens van want je staat open voor zaken waar jouw en mijn dorpsgenoten ( daar zijn ze weer ....haha) niet op zitten te wachten. Je onderscheidt je er nl ook mee van anderen en van burgerlijkheid! Dus hou gewoon vast die onrust....komen de mooiste dromen en dingen en verlangens van....ik voel me ook nog steeds onrustig en dat wil ik ook zo houden. Ik houd niet van vastgeroest zijn...dus mij helpt het juist!!Jij verbindt rust met: Burgelijkheid, dorpsgenoten die volgens jou anders leven dan jou en met je vastgeroest voelen? Hoe komt dat?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 1 september 2012 om 23:41
!
zaterdag 1 september 2012 om 23:41
quote:feerique schreef op 01 september 2012 @ 22:42:
Waar had je heen gewild wijffie ?????
Maakt niet uit, ergens waar geen DORPSGENOTEN en geen dekamarkt is!! We pakken gewoon het 1e vliegtuig, haha!
Secondhandsuus: ik denk dat ik wel begrijp wat je bedoelt. Om maar een ernstig voorbeeld te noemen keek ik laatst 'over mijn lijk' en lees je natuurlijk elke dag nare nieuwesberichten. Dan schaam ik me echt, dat ik ongelukkig durf te zijn soms.
Aan de andere kant denk ik zoals feerique; dromen en verlangens die zijn er nu eenmaal vaak. Als er iets broeit vanbinnen is het moeilijk om maar gewoon tevreden te zijn met wat je hebt. Buiten dat ben ik iedere dag dankbaar voor mijn dochtertje hoor, als ik haar uit haar bedje til, met die lieve mooi lach!Het alweer kunnen vertellen aan mensen hoe goed het met haar gaat, is iedere keer weer een gelukje natuurlijk.
En het wakker worden/ in slaap vallen naast mijn lekkere man, soms even naar hem kijken en hem strelen in zijn slaap (klinkt heel obsessief maar het valt echt mee hoor haha) dat zijn zeker geluksmomenten en daar sta ik absoluut bij stil.
Enn: ik zou best concreet plannen willen maken, maar ik moet nog een beetje uitvinden wat ik zou kunnen doen aan bepaalde verlangens.
*ik ga weer zwijmelen* weet je wat ik ook heel leuk zou vinden als levensdoel? Wel emigreren, naar een mooie plek waar het bijna altijd mooi weer is. Klinkt zeer oppervlakkig maar wbt psyche ben ik veel gelukkiger bij mooi weer en ik heb een lichamelijke milde aandoening waar ik minder last van heb bij zonlicht en warmte.
Een plek bij een strand of bos. Daar een b&b opstarten, een familiebedrijfje. Tuurlijk krijg je daar ook dagelijkse beslommeringen, maar dat zie ik nog het meeste zitten
Waar had je heen gewild wijffie ?????
Maakt niet uit, ergens waar geen DORPSGENOTEN en geen dekamarkt is!! We pakken gewoon het 1e vliegtuig, haha!
Secondhandsuus: ik denk dat ik wel begrijp wat je bedoelt. Om maar een ernstig voorbeeld te noemen keek ik laatst 'over mijn lijk' en lees je natuurlijk elke dag nare nieuwesberichten. Dan schaam ik me echt, dat ik ongelukkig durf te zijn soms.
Aan de andere kant denk ik zoals feerique; dromen en verlangens die zijn er nu eenmaal vaak. Als er iets broeit vanbinnen is het moeilijk om maar gewoon tevreden te zijn met wat je hebt. Buiten dat ben ik iedere dag dankbaar voor mijn dochtertje hoor, als ik haar uit haar bedje til, met die lieve mooi lach!Het alweer kunnen vertellen aan mensen hoe goed het met haar gaat, is iedere keer weer een gelukje natuurlijk.
En het wakker worden/ in slaap vallen naast mijn lekkere man, soms even naar hem kijken en hem strelen in zijn slaap (klinkt heel obsessief maar het valt echt mee hoor haha) dat zijn zeker geluksmomenten en daar sta ik absoluut bij stil.
Enn: ik zou best concreet plannen willen maken, maar ik moet nog een beetje uitvinden wat ik zou kunnen doen aan bepaalde verlangens.
*ik ga weer zwijmelen* weet je wat ik ook heel leuk zou vinden als levensdoel? Wel emigreren, naar een mooie plek waar het bijna altijd mooi weer is. Klinkt zeer oppervlakkig maar wbt psyche ben ik veel gelukkiger bij mooi weer en ik heb een lichamelijke milde aandoening waar ik minder last van heb bij zonlicht en warmte.
Een plek bij een strand of bos. Daar een b&b opstarten, een familiebedrijfje. Tuurlijk krijg je daar ook dagelijkse beslommeringen, maar dat zie ik nog het meeste zitten
zaterdag 1 september 2012 om 23:49
quote:valentinamaria schreef op 01 september 2012 @ 23:46:
nou, simpel.
flink veel geld gaan genereren, dat start wat makkelijker op.En dan.....heb je een baan/inkomsten nodig.
nou, simpel.
flink veel geld gaan genereren, dat start wat makkelijker op.En dan.....heb je een baan/inkomsten nodig.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 1 september 2012 om 23:51
@ Enn: ja, ik heb dit eerder geopperd als een soort niet-helemaal-realistische-toekomstdroom.
Het idee van een eigen zaak beginnen vond hij best mooi (afgezien van de investering, benodigde papieren, zal allemaal natuurlijk uitvoerig uitgezocht moeten worden) alleen hij wil niet eens buiten dit dorp weg, laat staan emigreren. Het is mijn eigen schuld hoor, ik was toendertijd er minder mee bezig (hoewel het gevoel al wel licht aanwezig was) dus hij is natuurlijk met iemand getrouwd waarvan hij niet denkt dat ze ineens wil emigreren, haha...
Toch viel het me mee dat hij het niet meteen wegwuifde als onzin, dit heeft hij paar jaar terug wel gedaan, wbt emigreren bijv.
Nu ging hij er serieus op in en zei: dat is dan wel een beetje een probleem, ik wil hier blijven! De arme schat. Daarom blijft het dus bij een droom.
Het maffe is dat ik een oudere zus heb, waar ik eigenlijk geen contact meer mee heb en door het leeftijdsverschil ook nauwelijks mee opgegroeid ben. Zij heeft dit gevoel ook en gaat hoogstwaarschijnlijk emigreren naar thailand met het hele gezin. Nee, dat wij meegaan is sowieso geen optie want we kunnen elkaar echt niet uitstaan. Maar dát gevoel van onrust en willen emigreren hebben we gemeen!
Het idee van een eigen zaak beginnen vond hij best mooi (afgezien van de investering, benodigde papieren, zal allemaal natuurlijk uitvoerig uitgezocht moeten worden) alleen hij wil niet eens buiten dit dorp weg, laat staan emigreren. Het is mijn eigen schuld hoor, ik was toendertijd er minder mee bezig (hoewel het gevoel al wel licht aanwezig was) dus hij is natuurlijk met iemand getrouwd waarvan hij niet denkt dat ze ineens wil emigreren, haha...
Toch viel het me mee dat hij het niet meteen wegwuifde als onzin, dit heeft hij paar jaar terug wel gedaan, wbt emigreren bijv.
Nu ging hij er serieus op in en zei: dat is dan wel een beetje een probleem, ik wil hier blijven! De arme schat. Daarom blijft het dus bij een droom.
Het maffe is dat ik een oudere zus heb, waar ik eigenlijk geen contact meer mee heb en door het leeftijdsverschil ook nauwelijks mee opgegroeid ben. Zij heeft dit gevoel ook en gaat hoogstwaarschijnlijk emigreren naar thailand met het hele gezin. Nee, dat wij meegaan is sowieso geen optie want we kunnen elkaar echt niet uitstaan. Maar dát gevoel van onrust en willen emigreren hebben we gemeen!
zaterdag 1 september 2012 om 23:53
