Psyche
alle pijlers
Voor het eerst echt alleen
zondag 23 september 2012 om 02:00
hi moontjeniek, wat lastig dat je nu in die situatie zit. Ik heb niets vergelijkbaars meegemaakt, dus ben geen ervaringsdeskundige, maar misschien kun je met je GGZ therapeut in overleg een schema maken voor iedere week? waar in staat wat je wilt gaan eten en of doen iedere dag? dan wordt je leven misschien wat minder zwaar, als je niet over de meest basale dingen iedere keer na hoeft te denken. En dan hou je meer tijd en energie over voor de echte dilemma's.
zondag 23 september 2012 om 02:23
Het is nu waarschijnlijk lastig voor je om met zoveel vrijheid om te gaan. Maar dat ga je vanzelf wel waarderen. Je moet er aan wennen, dat is normaal.
Voor wat het eten betreft: bedenk van te voren gewoon een weekmenu. Denk aan wat je graag zou willen eten, evt. met de folders van de supermarkten erbij en dan ga je daar boodschappen voor doen en dat kook je gewoon. Dan hoef je daar maar een keer per week over na te denken.
Pak gewoon wat kleinere pannetjes zoals steelpannetjes en zo'n klein koekepannetje. Dat is heel handig voor 1 persoon.
Natuurlijk ben je het waard om voor te koken! Ik woon ook alleen en kook ook gewoon voor mezelf hoor. Altijd een boterhammetje is ook niet gezond voor je.
Je moet nog je eigen routine aanleren. Nu vind je het nog lastig om iets te doen zonder te overleggen. Maar over een poosje vind je het vast heerlijk en gaat alles vanzelf.
Voor wat het eten betreft: bedenk van te voren gewoon een weekmenu. Denk aan wat je graag zou willen eten, evt. met de folders van de supermarkten erbij en dan ga je daar boodschappen voor doen en dat kook je gewoon. Dan hoef je daar maar een keer per week over na te denken.
Pak gewoon wat kleinere pannetjes zoals steelpannetjes en zo'n klein koekepannetje. Dat is heel handig voor 1 persoon.
Natuurlijk ben je het waard om voor te koken! Ik woon ook alleen en kook ook gewoon voor mezelf hoor. Altijd een boterhammetje is ook niet gezond voor je.
Je moet nog je eigen routine aanleren. Nu vind je het nog lastig om iets te doen zonder te overleggen. Maar over een poosje vind je het vast heerlijk en gaat alles vanzelf.
zondag 23 september 2012 om 08:10
Koken : kook een keer per week of 2 keer een grote pan met eten , vries dit in in porties en voila je kunt elke dag iets in de magnetron gooien, na een poos heb je in je vriezer genoeg keuze.
Voor de rest: probeer een routine aan te brengen, structuur, dat geeft wat meer houvast nu totdat je aan het alleen zijn gewend bent.
Voor de rest: probeer een routine aan te brengen, structuur, dat geeft wat meer houvast nu totdat je aan het alleen zijn gewend bent.
zondag 23 september 2012 om 08:34
Natuurlijk ben je het waard om te koken . . . . idd, éénpersoonspannetjes kopen, dat kookt heel leuk, en je kunt trots vertellen dat je de hele pan hebt leeg gegeten. Door iedere avond goed te eten, maak je ook een stabiele basis voor jezelf. Je kunt er je momentje voor jezelf van maken.
Een weekmenu is een goed idee, misschien kun je ook meer vaste punten in een week maken . . . . Je red het wel, het komt echt wel goed!
Een weekmenu is een goed idee, misschien kun je ook meer vaste punten in een week maken . . . . Je red het wel, het komt echt wel goed!
zondag 23 september 2012 om 08:56
Toen ik op mijzelf ging, vond ik het ook vreselijk! Je bent het niet gewend, etc. Ik heb ongeveer twee weken bij mijn ouders gegeten. Ook nog zelf koken vond ik teveel. Na twee weken vond ik dat ik zelf nu echt eten moest gaan maken. Binnen no time at ik alleen in mijn eigen huis. Nu kan ik et van genieten. Even doorzetten. Begin is niet leuk, maar straks ben je trots op jezelf!
You can do it!!
You can do it!!
zondag 23 september 2012 om 09:09
Ik vond het juist lekker om alleen voor mezelf te koken. Lekker alleen eten wat ik lekker vind.
Misschien kan je van koken een hobby maken? Koop een mooi kookboek of kijk op smulweb naar leuke recepten en maak aan de hand daarvan een boodschappenlijst. Google eens op groente van het seizoen en kijk dan wat je nu goed kan eten. Pompoen bijvoorbeeld. Heb je dat wel eens gemaakt? Is hartstikke lekker en kan op veel verschillende manieren.
Ik kookte ook niet altijd zelf. Ik ben ook gek op brood. Maar dan wel met een tomaatje, stukje komkommer etc. Helemaal niet slecht hoor, 1 of 2 keer in de week.
Misschien kan je van koken een hobby maken? Koop een mooi kookboek of kijk op smulweb naar leuke recepten en maak aan de hand daarvan een boodschappenlijst. Google eens op groente van het seizoen en kijk dan wat je nu goed kan eten. Pompoen bijvoorbeeld. Heb je dat wel eens gemaakt? Is hartstikke lekker en kan op veel verschillende manieren.
Ik kookte ook niet altijd zelf. Ik ben ook gek op brood. Maar dan wel met een tomaatje, stukje komkommer etc. Helemaal niet slecht hoor, 1 of 2 keer in de week.
zondag 23 september 2012 om 09:23
Ik snap wel wat je bedoelt hoor. Eerst super trots op je eigen huisje, tsja nu zit er alleen.
Wat ik heel moeilijk vond wat thuiskomen en dan was er niemand. Zo stil. Ik heb toen huisdieren genomen, 2 poezen en een cavia. Das pas gezellig! Die twee poezen staan je op te wachten als je thuis komt, kroelen rond je benen. Ondertussen fluit de cavia vanuit de kooi om aandacht. Wanneer je op de bank gaat zitten komt de poes op schoot. Dat maakte 't mij zo veel makkelijker.
Ik werkte meer dan 40 uur en zorgde dat ik veel te doen had. Maandagavond: sport. Dinsdagavond: hobbyles. Woensdagavond: meidenavond. Donderdagavond: etalages kijken op koopavond. Vrijdagavond: stappen. Weekend 1 dag afspreken, 1 dag bijkomen.
Op een gegeven moment trek je al je uitjes niet meer en dan ga je vanzelf dingen laten vallen, omdat je de rust gaat vinden.
Voor degene die denken lekker dan altijd maar weg zielig voor je diertjes, de sport en hobby waren altijd maar 1 tot 1,5 uur. Die kregen een overkill aan aandacht de rest van de tijd
Wat ik heel moeilijk vond wat thuiskomen en dan was er niemand. Zo stil. Ik heb toen huisdieren genomen, 2 poezen en een cavia. Das pas gezellig! Die twee poezen staan je op te wachten als je thuis komt, kroelen rond je benen. Ondertussen fluit de cavia vanuit de kooi om aandacht. Wanneer je op de bank gaat zitten komt de poes op schoot. Dat maakte 't mij zo veel makkelijker.
Ik werkte meer dan 40 uur en zorgde dat ik veel te doen had. Maandagavond: sport. Dinsdagavond: hobbyles. Woensdagavond: meidenavond. Donderdagavond: etalages kijken op koopavond. Vrijdagavond: stappen. Weekend 1 dag afspreken, 1 dag bijkomen.
Op een gegeven moment trek je al je uitjes niet meer en dan ga je vanzelf dingen laten vallen, omdat je de rust gaat vinden.
Voor degene die denken lekker dan altijd maar weg zielig voor je diertjes, de sport en hobby waren altijd maar 1 tot 1,5 uur. Die kregen een overkill aan aandacht de rest van de tijd
zondag 23 september 2012 om 09:25
Goeie tips hier, maak er gebruik van!
Ik heb zo'n zelfde fase gehad als jij, maar ik genoot er juist van. Eindelijk kon ik boodschappen doen en dingen kopen die IK lekker vond (had trouwens weinig geld, maar toch). Zijn er geen dingen die ex niet leker vond en die jij nu eindelijk weer kan eten? Rijst bijv., of maccaroni op jouw manier? Kortom: wat zijn de pluspunten en waar genoot je vroeger (als kind) van?
Ik heb zo'n zelfde fase gehad als jij, maar ik genoot er juist van. Eindelijk kon ik boodschappen doen en dingen kopen die IK lekker vond (had trouwens weinig geld, maar toch). Zijn er geen dingen die ex niet leker vond en die jij nu eindelijk weer kan eten? Rijst bijv., of maccaroni op jouw manier? Kortom: wat zijn de pluspunten en waar genoot je vroeger (als kind) van?
zondag 23 september 2012 om 09:40
Ik ken het want ik zit in dezelfde situatie. Bijna meer vrijheid dan je lief is, gek hè?
Ik kook altijd voor 2 personen en vries dan 1 portie in. Scheelt een dag koken en je eet toch gezond. Wonen er vrienden of familieleden bij je in de buurt? Dan kun je mss soms samen eten.
Ik kook altijd voor 2 personen en vries dan 1 portie in. Scheelt een dag koken en je eet toch gezond. Wonen er vrienden of familieleden bij je in de buurt? Dan kun je mss soms samen eten.
"Everything will be okay in the end. If it's not okay, it's not the end."
zondag 23 september 2012 om 09:42
Toen ik alleen woonde vond ik ook moeilijk te koken, niet omdat ik niet waard ben. Gewoon weinig inspiratie en vond het veel gedoe. At vaak roerbak groente met kip/rund. Alles voorgesneden, klaar met 5 min en toch gezond. Of maaltijdsalade van AH. Weinig afwas! Of ik vroeg iemand te eten/ging ergens eten. Ook gezelliger, dan elke avond alleen. Met andere keuzes, kies gewoon wat. Doe bij wijze van spreken de keuzes in een bakje op papier geschreven. Pak 1 propje! Het zijn meestal geen levens grote dingen waar ik over maalde. Over belangrijke zaken kun je toch best met je ouders overleggen? Of vrienden? Het is gewoon wennen! Succes (0:
zondag 23 september 2012 om 09:50
Ik heb in dezelfde situatie gezeten als jij. Ineens voor jezelf denken en zorgen. Alles komt neer op jezelf en je draagt ook de verantwoordelijkheid alleen voor rekeningen enz. In het begin had ik stiekum een beetje zelfmedelijden tot ik er achter kwam dat ik liever alleen was dan eenzaam zoals in mijn relatie. Ben er daarna enorm van gaan genieten en plande mijn avonden vol of genoot dat ik de baas was over de tv. Sterkte meisie maar genieten moet je leren en dat gaat je lukken.
zondag 23 september 2012 om 10:12
Het is alweer een tijdje geleden, maar het eerste wat ik at, toen ik op mezelf woonde, was een potje augurken. En nu, vele jaren later, ben ik nog steeds niet de domestic goddess die mijn moeder was. Eenpansgerechten zijn mijn favoriet en ik heb nog steeds geen ritme gevonden in het schoonmaken van mijn huis. Dit betekent niet dat ik niet goed of gezond eet, in een vuil huis leef of dat ik mezelf verwaarloos. Nee, je moet voor jezelf een manier van leven zien te vinden, waarbij jij je prettig voelt. Orde, tucht en regelmaat á la mootjeniek.
maandag 24 september 2012 om 12:11
quote:sabbaticalmeds schreef op 23 september 2012 @ 10:24:
Goede leerschool. Iedereen zou een tijd alleen moeten wonen voordat ie gaat samenwonen
Zat ik ook te bedenken, ik heb daar nooit zo bij stilgestaan dat sommige mensen gewoon niet zelf keuzes leren maken.
TO ik vind dat je het mooi omschrijft, het inzicht alleen al is heel wat waard.
Je zou ook bij moeilijke keuzes even via het forum kunnen peilen, er zijn veel mensen die dat doen. Dan blijft het wel jouw keuze maar kunnen anderen de verschillende kanten belichten en je evt wijzen op dingen die je over het hoofd ziet.
Ben ook niet helemaal zelfstandig hoor, ik heb de Vivadames
Goede leerschool. Iedereen zou een tijd alleen moeten wonen voordat ie gaat samenwonen
Zat ik ook te bedenken, ik heb daar nooit zo bij stilgestaan dat sommige mensen gewoon niet zelf keuzes leren maken.
TO ik vind dat je het mooi omschrijft, het inzicht alleen al is heel wat waard.
Je zou ook bij moeilijke keuzes even via het forum kunnen peilen, er zijn veel mensen die dat doen. Dan blijft het wel jouw keuze maar kunnen anderen de verschillende kanten belichten en je evt wijzen op dingen die je over het hoofd ziet.
Ben ook niet helemaal zelfstandig hoor, ik heb de Vivadames
maandag 24 september 2012 om 12:22
quote:Moonlight82 schreef op 24 september 2012 @ 12:11:
[...]
Zat ik ook te bedenken, ik heb daar nooit zo bij stilgestaan dat sommige mensen gewoon niet zelf keuzes leren maken.
TO ik vind dat je het mooi omschrijft, het inzicht alleen al is heel wat waard.
Je zou ook bij moeilijke keuzes even via het forum kunnen peilen, er zijn veel mensen die dat doen. Dan blijft het wel jouw keuze maar kunnen anderen de verschillende kanten belichten en je evt wijzen op dingen die je over het hoofd ziet.
Ben ook niet helemaal zelfstandig hoor, ik heb de Vivadames
Ligt dat niet ook een beetje aan de ouders? Als je tot je 19e nooit echt grote beslissingen hebt moeten maken. Natuurlijk is alleen wonen heel anders dan bij je ouders omdat je dan ook te maken krijgt met huur, gas/water/licht etc. Maar ik moest ook gewoon boodschappen doen en zelf bedenken wat we nodig hadden. Stufi aanvragen, zorgverzekeraar uitkiezen, inschrijven op nieuwe school...allemaal zelf moeten regelen.
Vond op mezelf gaan wonen dus ook helemaal niet zo'n grote overgang.
[...]
Zat ik ook te bedenken, ik heb daar nooit zo bij stilgestaan dat sommige mensen gewoon niet zelf keuzes leren maken.
TO ik vind dat je het mooi omschrijft, het inzicht alleen al is heel wat waard.
Je zou ook bij moeilijke keuzes even via het forum kunnen peilen, er zijn veel mensen die dat doen. Dan blijft het wel jouw keuze maar kunnen anderen de verschillende kanten belichten en je evt wijzen op dingen die je over het hoofd ziet.
Ben ook niet helemaal zelfstandig hoor, ik heb de Vivadames
Ligt dat niet ook een beetje aan de ouders? Als je tot je 19e nooit echt grote beslissingen hebt moeten maken. Natuurlijk is alleen wonen heel anders dan bij je ouders omdat je dan ook te maken krijgt met huur, gas/water/licht etc. Maar ik moest ook gewoon boodschappen doen en zelf bedenken wat we nodig hadden. Stufi aanvragen, zorgverzekeraar uitkiezen, inschrijven op nieuwe school...allemaal zelf moeten regelen.
Vond op mezelf gaan wonen dus ook helemaal niet zo'n grote overgang.
maandag 24 september 2012 om 12:35
Ik denk ook dat het vooral een kwestie van wennen is. Ik wilde dolgraag op mezelf wonen toen ik ging studeren, maar toen ik op mijn 19e op mezelf ging wonen in een studentenstad was dat erg wennen, eenzaamheid, depressie, miste mijn vriendengroep in mijn oude stad. Uiteindelijk heb ik elf jaar op mezelf gewoond en heb daar zo veel van geleerd. Ik heb echt mijn eigen onafhankelijke persoonlijkheid ontwikkeld. En dingen gedaan en geleerd die wat mij betreft mensen die vanuit het ouderlijk huis meteen gaan samenwonen niet meemaken of op een heel andere manier leren. Ik denk dat je het als een uitdaging kan zien en als een manier om jezelf te leren kennen en een onafhankelijk persoon te worden.
Heel veel sterkte, en plezier, toegewenst!
Heel veel sterkte, en plezier, toegewenst!
