jaloezie

23-09-2012 21:02 10 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik heb al bijna een jaar een relatie. Super gelukkig samen maar ik ben nogal onzeker en daardoor erg jaloers. Hier wil ik vanaf. Iemand ervaring in therapieën hiervoor? Aanraders? Ik weet namelijk zelf ook wel dat het niet nodig is maar ik krijg op momenten dat ik jaloers word een soort van paniek aanval.
Alle reacties Link kopieren
Laat je door je huisarts doorverwijzen naar een psycholoog. Die weet dan wel wat je moet doen.
Alle reacties Link kopieren
Wat heb je zelf al geprobeerd?

Ik wil niet zweverig doen, maar compassie wil nog wel eens helpen. Dat je jezelf dwingt compassie te hebben voor een ander. Tot je het uiteindelijk ook echt hebt
..popcorn?
Alle reacties Link kopieren
Een paar relaties die stuk gaan door je gedrag zullen je meer inzicht in je gedrag geven dan een therapeut.

Levenservaring heet dat geloof ik.
Ja en?
Alle reacties Link kopieren
Elke keer als het opkomt zeggen dat hij dol gelukkig met mij is, dat zegt hij namelijk heel vaak ;) maar het werkt soms wel maar soms ook niet. Ligt eraan wat voor dag ik heb gehad. Het ligt ook helemaal niet aan hem. Hij doet niets raars. Het is alleen een paniek gevoel wat in mijn op komt.
Alle reacties Link kopieren
quote:snoopylynn schreef op zondag 23 september 2012 21:18 Een paar relaties die stuk gaan door je gedrag zullen je meer inzicht in je gedrag geven dan een therapeut.

Levenservaring heet dat geloof ik. Zover wil ik het natuurlijk niet laten komen. Hou zielsveel van mijn kerel. En door de levenservaring heb ik die onzekerheid ontwikkelt
Alle reacties Link kopieren
http://books.google.nl/bo ... QXe2IGACw&ved=0CCAQ6AEwAA
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Laat je inderdaad doorverwijzen naar een therapeut, die je kan helpen, waar je mee kan praten, en die weet goed wat je moet gaan doen.
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet
Alle reacties Link kopieren
Een beetje jaloezie is gezond en normaal; dat zit in onze natuur. Dat moet je ook accepteren. Maar je moet er niet in doorschieten. Dan wordt het ziekelijk en ga je dingen zien die er niet zijn.
Het help misschien om je af te vragen wat nou het allergerste is dat er kan gebeuren.

En dan het scenario af te schrijven wat er dan gebeurt.: stel je vriend verlaat je voor een ander, wat dan.

Dan ben je weer aleen heb je eventjes een boel liefdesverdreit, maar je hebt dat blijkbaar al eens meegemaakt en geuss what, Je hebt het overleeft en je hebt zelfs na die relatie weer een nieuwe relatie gevonden, waar je ook heel gelukkig in bent. Dus de hele cyclus van gedump worden, uithuilen en een nieuwe liefde vinden heb je al eens doorlopen. En je weet dus al dat je het aankunt. Dus zelfs al zou je huidige vriend weggaan, dan komt er uiteindelijk wel weer iemand anders en in de tussentijd leer je om gelukkig te zijn met jezelf. En als je weet dat je jzelf kunt redden en er ook wel weer uitkomt als je huidige relatie zou stuklopen, dan is dat mss al een stuk minder eng.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven