Relaties
alle pijlers
Keuzes..
dinsdag 2 oktober 2012 om 13:43
Hay,
Ik ben nieuw op dit forum, en zit met de nodige problemen.
Ik heb al 10 jaar een relatie met een man en we hebben samen een kind.
Nu ben ik vorig jaar verliefd geworden op een vrouw en heb daar ook een relatie mee gehad. Echter is mijn vriend en fam erachter gekomen. Ik heb ook weer voor mijn vriend gekozen. Maar wat mis ik haar ontzettend en mis en denk iedere minuut van de dag aan haar. Ik kan geen sex hebben met mijn vriend omdat het niet goed voelt. Met haar kon ik dat wel. Ik denk nu dat ik de keuze heb gemaakt om bij mijn vriend te blijven zodat ik iedereen te "vriend" houd. Als ik met haar verder ga, raak ik iedereen kwijt ouders grootouders vrienden etc... En men zegt dat ik op een dag dan ook mijn kind kwijt raak..
Wat moet ik nu???
Ik ben nieuw op dit forum, en zit met de nodige problemen.
Ik heb al 10 jaar een relatie met een man en we hebben samen een kind.
Nu ben ik vorig jaar verliefd geworden op een vrouw en heb daar ook een relatie mee gehad. Echter is mijn vriend en fam erachter gekomen. Ik heb ook weer voor mijn vriend gekozen. Maar wat mis ik haar ontzettend en mis en denk iedere minuut van de dag aan haar. Ik kan geen sex hebben met mijn vriend omdat het niet goed voelt. Met haar kon ik dat wel. Ik denk nu dat ik de keuze heb gemaakt om bij mijn vriend te blijven zodat ik iedereen te "vriend" houd. Als ik met haar verder ga, raak ik iedereen kwijt ouders grootouders vrienden etc... En men zegt dat ik op een dag dan ook mijn kind kwijt raak..
Wat moet ik nu???
dinsdag 2 oktober 2012 om 14:24
dinsdag 2 oktober 2012 om 15:09
Nou, je vriend verdient natuurlijk beter. Je bent vreemdgegaan, jullie gingen verder en ook nu ga je niet voor de volle 100% voor hem. Dus, kap deze relatie af en gun hem iemand die wel van hem houdt op de manier van geliefden.
Ga daarna eens bij jezelf na, of je leeft om je ouders en omgeving gelukkig te maken, of jezelf. Ik zou voor het laatste gaan.
Ga daarna eens bij jezelf na, of je leeft om je ouders en omgeving gelukkig te maken, of jezelf. Ik zou voor het laatste gaan.
dinsdag 2 oktober 2012 om 15:13
quote:missstar schreef op 02 oktober 2012 @ 14:06:
Ben ook heel bang voor de reacties van buitenaf, wat moeten mensen wel niet van mij denken?! Laat haar vriend in de steek voor een vrouw.
Hoezo? Je laat je vriend in de steek omdat je niet meer op die manier van hem houdt. Met wie je verder gaat (vent van 30 jaar ouder, vent met 10 kinderen, of vrouw) het heeft er niets mee te maken. De liefde is op.
Ben ook heel bang voor de reacties van buitenaf, wat moeten mensen wel niet van mij denken?! Laat haar vriend in de steek voor een vrouw.
Hoezo? Je laat je vriend in de steek omdat je niet meer op die manier van hem houdt. Met wie je verder gaat (vent van 30 jaar ouder, vent met 10 kinderen, of vrouw) het heeft er niets mee te maken. De liefde is op.
dinsdag 2 oktober 2012 om 15:25
Je probeert iedereen te vriend te houden.
Je man, je ouders, de familie.
Maar eigenlijk ben je een toneelstukje aan het opvoeren. Je geeft nu al aan dat je eigenlijk ongelukkige bent.
Dus hak de knoop door en zeg dat je zo niet verder kan. Je hebt het nu geprobeerd maar het lukt niet. Je gevoel gaat protesteren.
Dit hou je de rest van je leven zo niet vol. En later volgt dan uiteindelijk toch de klapper.
Dus, kies inderdaad voor jezelf. En je ouders? Die draaien vast wel blijven. Wat hun kind ook doet of kiest. Jij blijft toch hun kind. En ik denk niet dat je bang hoeft te zijn dat je je eigen kind kwijtraakt. Die blijft in de meeste gevallen bij de moeder. Ook in een lesbisch relatie kan dat makkelijk.
Sterkte misstar
Je man, je ouders, de familie.
Maar eigenlijk ben je een toneelstukje aan het opvoeren. Je geeft nu al aan dat je eigenlijk ongelukkige bent.
Dus hak de knoop door en zeg dat je zo niet verder kan. Je hebt het nu geprobeerd maar het lukt niet. Je gevoel gaat protesteren.
Dit hou je de rest van je leven zo niet vol. En later volgt dan uiteindelijk toch de klapper.
Dus, kies inderdaad voor jezelf. En je ouders? Die draaien vast wel blijven. Wat hun kind ook doet of kiest. Jij blijft toch hun kind. En ik denk niet dat je bang hoeft te zijn dat je je eigen kind kwijtraakt. Die blijft in de meeste gevallen bij de moeder. Ook in een lesbisch relatie kan dat makkelijk.
Sterkte misstar
dinsdag 2 oktober 2012 om 15:34
Rob, zo gemakkelijk ligt het niet. Er zijn ouders die klakkeloos met hun kind breken als hij/zij iets doet wat hen niet aanstaat (vooral zeer gelovigen). En dan hebben enkelingen ook nog het lef om te zeggen dat ze dat doen omdat ze van hun kind houden.
In een eerdere reactie zei je dat je een goede band hebt met je ouders/grootouders, maar het klinkt vooral alsof je nog heel erg bij hen onder controle staat. Dat is niet houden van, dat is gevangen houden en egoïsme, kiezen voor waar zij gelukkig van worden zonder zich af te vragen wat hun kind vindt.
De vraag is of jij het je kan veroorloven om eventueel familie te verliezen als je voor jezelf kiest. Sommigen kunnen dit echt niet, maar degenen die wel voor zichzelf kiezen worden er echt veel gelukkiger van, gelukkiger dan op sociaal vlak een gevangene zijn van je eigen familie.
In een eerdere reactie zei je dat je een goede band hebt met je ouders/grootouders, maar het klinkt vooral alsof je nog heel erg bij hen onder controle staat. Dat is niet houden van, dat is gevangen houden en egoïsme, kiezen voor waar zij gelukkig van worden zonder zich af te vragen wat hun kind vindt.
De vraag is of jij het je kan veroorloven om eventueel familie te verliezen als je voor jezelf kiest. Sommigen kunnen dit echt niet, maar degenen die wel voor zichzelf kiezen worden er echt veel gelukkiger van, gelukkiger dan op sociaal vlak een gevangene zijn van je eigen familie.
dinsdag 2 oktober 2012 om 15:41
quote:toffifee schreef op 02 oktober 2012 @ 15:09:
Nou, je vriend verdient natuurlijk beter. Je bent vreemdgegaan, jullie gingen verder en ook nu ga je niet voor de volle 100% voor hem. Dus, kap deze relatie af en gun hem iemand die wel van hem houdt op de manier van geliefden.
Ga daarna eens bij jezelf na, of je leeft om je ouders en omgeving gelukkig te maken, of jezelf. Ik zou voor het laatste gaan.
Inderdaad. Wees eerlijk naar hem toe. Dat is het minste wat je kunt doen. Hij houdt nog van jou, maar weet waarschijnlijk zelf niet hoe doodlopend dit is.
Je bent vreemd gegaan, dat is al erg genoeg. Om hem dan ook nog eens aan het lijntje te houden, omdat jij bang bent voor de consequenties van het weggaan... Dat is heel egoïstisch en naar hem toe bijna onmenselijk. Lijkt me voor je kind ook niet de meest ideale situatie.
Niet voor jezelf kiezen, maar voor hem kiezen! En voor je kind.
Nou, je vriend verdient natuurlijk beter. Je bent vreemdgegaan, jullie gingen verder en ook nu ga je niet voor de volle 100% voor hem. Dus, kap deze relatie af en gun hem iemand die wel van hem houdt op de manier van geliefden.
Ga daarna eens bij jezelf na, of je leeft om je ouders en omgeving gelukkig te maken, of jezelf. Ik zou voor het laatste gaan.
Inderdaad. Wees eerlijk naar hem toe. Dat is het minste wat je kunt doen. Hij houdt nog van jou, maar weet waarschijnlijk zelf niet hoe doodlopend dit is.
Je bent vreemd gegaan, dat is al erg genoeg. Om hem dan ook nog eens aan het lijntje te houden, omdat jij bang bent voor de consequenties van het weggaan... Dat is heel egoïstisch en naar hem toe bijna onmenselijk. Lijkt me voor je kind ook niet de meest ideale situatie.
Niet voor jezelf kiezen, maar voor hem kiezen! En voor je kind.
dinsdag 2 oktober 2012 om 15:46
quote:spinazie-lasagne schreef op 02 oktober 2012 @ 15:34:
Rob, zo gemakkelijk ligt het niet. Er zijn ouders die klakkeloos met hun kind breken als hij/zij iets doet wat hen niet aanstaat (vooral zeer gelovigen). En dan hebben enkelingen ook nog het lef om te zeggen dat ze dat doen omdat ze van hun kind houden.
Indien dan de ouders zo onmenselijk harteloos zijn om alle contacten te verbreken dan zegt dat veel over die mensen. Toch draaien ze meestal wel bij.
Maar wat is het alternatief? Toch maar bij elkaar blijven? Dat gaat echt niet werken. De kans op een scheiding tussen nu en pakweg 5 jaar is 100%. Dus wat moet je.
Je geest wil het niet. Maar soms heb je geen keus.
En moeilijk is en blijft het altijd.
Rob, zo gemakkelijk ligt het niet. Er zijn ouders die klakkeloos met hun kind breken als hij/zij iets doet wat hen niet aanstaat (vooral zeer gelovigen). En dan hebben enkelingen ook nog het lef om te zeggen dat ze dat doen omdat ze van hun kind houden.
Indien dan de ouders zo onmenselijk harteloos zijn om alle contacten te verbreken dan zegt dat veel over die mensen. Toch draaien ze meestal wel bij.
Maar wat is het alternatief? Toch maar bij elkaar blijven? Dat gaat echt niet werken. De kans op een scheiding tussen nu en pakweg 5 jaar is 100%. Dus wat moet je.
Je geest wil het niet. Maar soms heb je geen keus.
En moeilijk is en blijft het altijd.
dinsdag 2 oktober 2012 om 16:25
Dan moet je misschien je ouders maar heel duidelijk maken dat het JOUW leven is.
En als ze met je willen breken omdat jouw relatie ze niet aanstaat, ze in één klap hun dochter en kleinkind kwijt zijn.
Dat ze er moeite mee hebben, kan ik best inkomen, maar dat mag nooit jouw kans op geluk beïnvloeden.
En als ze met je willen breken omdat jouw relatie ze niet aanstaat, ze in één klap hun dochter en kleinkind kwijt zijn.
Dat ze er moeite mee hebben, kan ik best inkomen, maar dat mag nooit jouw kans op geluk beïnvloeden.