Psyche
alle pijlers
Hoe vind ik mezelf? :'(
vrijdag 12 oktober 2012 om 16:18
Hoi meiden,
Ik zit een tijd al met iets en ik wil mijn mensen in mijn direct omgeving hiermee niet belasten..Waarom? omdat ik merk dat ik hier al heel lang mee loop en ik soms het idee heb dat ik alleen maar altijd over dingen aan het klagen ben.. Daarom wil graag mijn verhaal even bij jullie kwijt..
Ik heb een heerlijk leven al zeg ik het zelf: leuke vriendinnen, lieve ouders, een leuke vriend waarmee ik nu een aantal maanden mee samen woon, mooi huisje, een baan en doe veel leuke dingen..
Toch heb ik een heel duidelijk gevoel dat ik iets mis of ongelukkig ben.. Ik denk wel dat ik mezelf een perfectionist kan noemen, mijn huis wil ik altijd netjes opgeruimd hebben, koop veel kleding volgens de nieuwe trends, wil altijd alle leuke dingen doen enz.. Mijn vriendinnen zeggen ook altijd dat ik altijd de leukste nieuwe dingen weet en dat ik alles leuk vindt en dat ik van dingen altijd alles moet hebben (bijv. beautyboxen.. niet 1 variant, maar gelijk allemaal aanvragen). Ik hou ervan leuke dingen met mijn vriend of vriendin te doen en kan ook niet snel nee zeggen. Ik heb soms het idee dat ik sterk het gevoel heb dat ik dingen mis anders..
Dit zie je ook terug in mijn werk... Ik ben een goed baan, maar heb altijd het idee dat dit het niet is. Nu heb ik een stille wens om iets met Voeding te gaan doen en ben vorig jaar hier naar een fulltime studie gaan kijken.. Uiteindelijk heb ik dit niet gedaan, omdat ik mijn baan moest opzeggen en verhuizen omdat ik mijn huis niet meer kon betalen.. Dit houdt mij dan tegen om dit te doen.. Nu vindt ik mijn werk vaak niet leuk en zit ik regelmatig naar andere dingen te kijken.. Vaak kom ik na dagen thuis en dan reageer ik het op mijn vriend af..(sago enz). Hij stimuleert me om verder te gaan kijken enz.. Maar waarom die ik dit dan niet?
Ik heb nu 1 1/5 jaar een relatie en we zijn na een jaar ongeveer in mijn huis gaan samenwonen. Dit is niet helemaal zonder stoten gegaan.. Ik moest er ontzettend aan wennen dat zijn spullen nu ook overal liggen en hij dingen niet opruimd zoals ik dat doe.. e hebben goede afspraken gemaakt over de schoonmaak, maar dit blijft voor mij moeilijk. Een kras op de vloer is soms al te veel.. Andere weken gaat het prima en kan ik me prima aanpassen. Maar soms hebben we weer een discussie over dingen die hij niet doet enz.. De schat doet ontzettend zijn best om zich aan mij aan te passen e.d. en dan wordt is soms toch nog boos op hem of verlies ik mijn geduld.. Op dit moment gaat het ook niet zo goed tussen ons.. We hebben afgelopen jaar veel samen meegemaakt, hij is ziek geweest en geopereerd (waarbij ik hem 2 maanden heb moeten helpen met alles e.d. en dat hij niet te genieten was), ik ben achter een ziekte gekomen die ik heb waar ik niet meer vanaf komen waardoor ik mijn passie (sport) niet meer kan uitoefenen, ben mijn baan verloren en een dierbare van ons is ongeneeselijk ziek geworden enz. Op dit moment irriteren we ons veel aan elkaar en hebben we al een aantal keer een goed gesprek gehad.. We willen er echt voor vechten! Maar ik merk dat ik het zoo moeilijk vind! Ik merk dat ik ook veel fout doe en dat ik ontzettend veel van hem vraag..
Zoals jullie lezen zit ik goed met mezelf in de knoop en weet ik niet goed hoe ik hier mee om moet gaan.. Ik weet dat ik meer moet leren loslaten en laten lopen.. Maar ik vind dit zo moeilijk! Hebben jullie tips?
Ik wil heel graag verder met mijn vriend en mezelf ook weer happy gaan voelen!
Wat ook nog zo vervelend is, is dat ik een emo eter ben ik nu dagelijks me helemaal vol zit te eten.. Ik probeer hier mee te stoppen, maar ook dit vind ik heel moeilijk.. Daardoor kom ik kilo' s aan zit ik dus ook nog minder lekker in mn vel, doordat ik zwaarder wordt..
Mijn vraag aan jullie is, herkennen jullie dit? En hebben jullie tips voor mij hoe ik hier mee om kan gaan. Ik wil heel graag weer uit deze spiraal komen!
Ik zit een tijd al met iets en ik wil mijn mensen in mijn direct omgeving hiermee niet belasten..Waarom? omdat ik merk dat ik hier al heel lang mee loop en ik soms het idee heb dat ik alleen maar altijd over dingen aan het klagen ben.. Daarom wil graag mijn verhaal even bij jullie kwijt..
Ik heb een heerlijk leven al zeg ik het zelf: leuke vriendinnen, lieve ouders, een leuke vriend waarmee ik nu een aantal maanden mee samen woon, mooi huisje, een baan en doe veel leuke dingen..
Toch heb ik een heel duidelijk gevoel dat ik iets mis of ongelukkig ben.. Ik denk wel dat ik mezelf een perfectionist kan noemen, mijn huis wil ik altijd netjes opgeruimd hebben, koop veel kleding volgens de nieuwe trends, wil altijd alle leuke dingen doen enz.. Mijn vriendinnen zeggen ook altijd dat ik altijd de leukste nieuwe dingen weet en dat ik alles leuk vindt en dat ik van dingen altijd alles moet hebben (bijv. beautyboxen.. niet 1 variant, maar gelijk allemaal aanvragen). Ik hou ervan leuke dingen met mijn vriend of vriendin te doen en kan ook niet snel nee zeggen. Ik heb soms het idee dat ik sterk het gevoel heb dat ik dingen mis anders..
Dit zie je ook terug in mijn werk... Ik ben een goed baan, maar heb altijd het idee dat dit het niet is. Nu heb ik een stille wens om iets met Voeding te gaan doen en ben vorig jaar hier naar een fulltime studie gaan kijken.. Uiteindelijk heb ik dit niet gedaan, omdat ik mijn baan moest opzeggen en verhuizen omdat ik mijn huis niet meer kon betalen.. Dit houdt mij dan tegen om dit te doen.. Nu vindt ik mijn werk vaak niet leuk en zit ik regelmatig naar andere dingen te kijken.. Vaak kom ik na dagen thuis en dan reageer ik het op mijn vriend af..(sago enz). Hij stimuleert me om verder te gaan kijken enz.. Maar waarom die ik dit dan niet?
Ik heb nu 1 1/5 jaar een relatie en we zijn na een jaar ongeveer in mijn huis gaan samenwonen. Dit is niet helemaal zonder stoten gegaan.. Ik moest er ontzettend aan wennen dat zijn spullen nu ook overal liggen en hij dingen niet opruimd zoals ik dat doe.. e hebben goede afspraken gemaakt over de schoonmaak, maar dit blijft voor mij moeilijk. Een kras op de vloer is soms al te veel.. Andere weken gaat het prima en kan ik me prima aanpassen. Maar soms hebben we weer een discussie over dingen die hij niet doet enz.. De schat doet ontzettend zijn best om zich aan mij aan te passen e.d. en dan wordt is soms toch nog boos op hem of verlies ik mijn geduld.. Op dit moment gaat het ook niet zo goed tussen ons.. We hebben afgelopen jaar veel samen meegemaakt, hij is ziek geweest en geopereerd (waarbij ik hem 2 maanden heb moeten helpen met alles e.d. en dat hij niet te genieten was), ik ben achter een ziekte gekomen die ik heb waar ik niet meer vanaf komen waardoor ik mijn passie (sport) niet meer kan uitoefenen, ben mijn baan verloren en een dierbare van ons is ongeneeselijk ziek geworden enz. Op dit moment irriteren we ons veel aan elkaar en hebben we al een aantal keer een goed gesprek gehad.. We willen er echt voor vechten! Maar ik merk dat ik het zoo moeilijk vind! Ik merk dat ik ook veel fout doe en dat ik ontzettend veel van hem vraag..
Zoals jullie lezen zit ik goed met mezelf in de knoop en weet ik niet goed hoe ik hier mee om moet gaan.. Ik weet dat ik meer moet leren loslaten en laten lopen.. Maar ik vind dit zo moeilijk! Hebben jullie tips?
Ik wil heel graag verder met mijn vriend en mezelf ook weer happy gaan voelen!
Wat ook nog zo vervelend is, is dat ik een emo eter ben ik nu dagelijks me helemaal vol zit te eten.. Ik probeer hier mee te stoppen, maar ook dit vind ik heel moeilijk.. Daardoor kom ik kilo' s aan zit ik dus ook nog minder lekker in mn vel, doordat ik zwaarder wordt..
Mijn vraag aan jullie is, herkennen jullie dit? En hebben jullie tips voor mij hoe ik hier mee om kan gaan. Ik wil heel graag weer uit deze spiraal komen!
vrijdag 12 oktober 2012 om 16:24
Herkenbaar. Maar ik ben nu zover dat ik het allemaal niet meer aankan en aangemeld ben bij de arbo arts. Niet goed dus. Maak een lijstje met hetgeen je echt belangrijk vind en werk daar aan. De rest is dan geen moet meer en dat mag je laten liggen. Dus als het huishouden onderaan komt te staan, ook niet meer klagen over het huishouden. Doe het dan wanneer je wilt, niet wanneer je moet.
Concentreer je op leuke dingen, zorg dat je ontspant. Je hebt veel meegemaakt en dat moet je ook weer verwerken. Anders is straks je koek op, en zit je thuis.
Veel succes!
Concentreer je op leuke dingen, zorg dat je ontspant. Je hebt veel meegemaakt en dat moet je ook weer verwerken. Anders is straks je koek op, en zit je thuis.
Veel succes!
vrijdag 12 oktober 2012 om 16:32
Ik denk dat het al veel zou schelen als je je alleen druk maakt om de dingen die echt de moeite waard zijn.
Mijn man doet ook veel dat mij irriteerde zoals bijvoorbeeld zijn onderbroek in de badkamer op de grond laten liggen, verkeerde boodschappen, niet koken, e.d
Ik stel me vaker de vraag hoe belangrijk iets nog is over een jaar om te voorkomen dat ik me continue erger aan dingen die het niet waard zijn.
Ik herken ook het emo eten helaas. Wil nu ook weer wat gewicht kwijt.
Volgens mij is jou leven objectief gezien best wel in orde. Misschien moet je verwerken wat er gebeurt is, dan zou je even rust moeten nemen.
Volgens mij wordt je ook moe als je niks wil missen.
Mijn man doet ook veel dat mij irriteerde zoals bijvoorbeeld zijn onderbroek in de badkamer op de grond laten liggen, verkeerde boodschappen, niet koken, e.d
Ik stel me vaker de vraag hoe belangrijk iets nog is over een jaar om te voorkomen dat ik me continue erger aan dingen die het niet waard zijn.
Ik herken ook het emo eten helaas. Wil nu ook weer wat gewicht kwijt.
Volgens mij is jou leven objectief gezien best wel in orde. Misschien moet je verwerken wat er gebeurt is, dan zou je even rust moeten nemen.
Volgens mij wordt je ook moe als je niks wil missen.
Ik geloof in leven voor de dood
vrijdag 12 oktober 2012 om 16:35
Rustig aan! Je bent prima zoals je bent, je hoeft niet alles weten, alles te doen en alles te kunnen.
Kom erachter wat jouw prioriteiten zijn, wat jij belangrijk vind in je leven, en doe de rest niet meer. relativeer!
Je wordt niet leuker en interessanter als je overal alseerste bij bent, dat houdt geen mens vol.
Kom erachter wat jouw prioriteiten zijn, wat jij belangrijk vind in je leven, en doe de rest niet meer. relativeer!
Je wordt niet leuker en interessanter als je overal alseerste bij bent, dat houdt geen mens vol.
vrijdag 12 oktober 2012 om 16:48
vrijdag 12 oktober 2012 om 17:00
vrijdag 12 oktober 2012 om 19:01
Allereerst richting de bovenstaande posts: ik vind het nogal kort door de bocht om te zeggen dat TO "niet kan relativeren" of "eens wat voor een ander moet doen", ik lees namelijk dat TO onlangs een dierbare is verloren, haar baan is kwijtgeraakt en weer is opgekrabbeld en door ziekte haar echte passie (sport) niet meer kan uitoefenen. Dat bestempel ik niet al een leven waarin je als je je niet gelukki voelt allereerst moet leren relativeren hoor.
TO, ik vermoed dat je door bovenstaande niet lekker in je vel zit en dit vervolgens gaat afreageren op kleinigheden (je vriend ruimt niet op) of gaat focussen op bijzaken (beautyboxen, de erkenning van je vrienden daarin), emoties gaat weg eten. Ik denk dat je vraag heel logisch en je zoektocht naar wie je nu bent en wat je wil je kan helpen.
Ik herken dat erg (ook het emo-eten en afreageren). Mij helpen daarbij simpele dingen als: elke dag opschrijven waar je die dag blij van werd, kijken of daar een patroon in zit en datgene dan vaker (proberen te) doen, een schriftje volplakken met plaatjes en quotes die me blij maken/waar ik van houd en ook terugdenken waar ik als kind nu gelukkig van werd. Zo heb ik onlangs mijn favoriete kinderboek voor mezelf gekocht. Klinkt gek, maar daar werd ik nu echt blij van!
TO, ik vermoed dat je door bovenstaande niet lekker in je vel zit en dit vervolgens gaat afreageren op kleinigheden (je vriend ruimt niet op) of gaat focussen op bijzaken (beautyboxen, de erkenning van je vrienden daarin), emoties gaat weg eten. Ik denk dat je vraag heel logisch en je zoektocht naar wie je nu bent en wat je wil je kan helpen.
Ik herken dat erg (ook het emo-eten en afreageren). Mij helpen daarbij simpele dingen als: elke dag opschrijven waar je die dag blij van werd, kijken of daar een patroon in zit en datgene dan vaker (proberen te) doen, een schriftje volplakken met plaatjes en quotes die me blij maken/waar ik van houd en ook terugdenken waar ik als kind nu gelukkig van werd. Zo heb ik onlangs mijn favoriete kinderboek voor mezelf gekocht. Klinkt gek, maar daar werd ik nu echt blij van!
