Even teveel allemaal

22-10-2012 21:02 59 berichten
Alle reacties Link kopieren
-
Alle reacties Link kopieren
Hmmm. Kort is niet gelukt. Sorry!
Alle reacties Link kopieren
die verdien je wel
Heb je een man die je kan ontlasten? Ik zou met hem overleggen en aangeven dat je hulp nodig hebt. Al is het maar een uur of twee per week helemaal voor jezelf.
Alle reacties Link kopieren
O meid, wat heb jij het voor je kiezen gehad, nog steeds.



Heb je ook wel eens tijd helemaal voor jezelf?

Een uurtje sauna, sporten, vriendinnen, lezen of noem maar op.

Gewoon tijd voor jezelf en jouw geest en lijf?
Alle reacties Link kopieren
Heb je geen zussen of broers waar je ouders wat meer op kunnen leunen?
Alle reacties Link kopieren
-
Ik heb eigenlijk geen advies, in dit soort periodes kan je maar een ding doen.

Tanden op elkaar en doorgaan en dat doe jij al.

Ik vind jou en je man echte doorzetters en volgens mij doen jullie het super goed.

Het enige wat ik kan bedenken is een uurtje of misschien twee, pilates.

Daar kan je echt van ontspannen en het is ook gezellig met al die andere vrouwen.

Heel veel sterkte en geluk gewenst.
Alle reacties Link kopieren
Het is niet voor iedereen, maar ik heb zoveel aan yoga.

Twee uurtjes per week en soms ook Zumba erbij (als ik tijd heb)

Want van Zumba word ik vrolijk en van yoga word ik rustig en blij.

Het laatste is niet zweverig en ook best zwaar, maar ik ben zo blij dat ik daaraan begonnen ben.

Ben wel samen met een vriendin begonnen, voor de zgn stok achter de deur.
Alle reacties Link kopieren
lieve meid, ik ben blij te lezen dat je hulp hebt van een psycholoog.



Maar daarnaast zou je denk ik ook op zoek moeten naar een manier om stoom af te blazen voor jou persoonlijk. Misschien yoga, of iets anders waar je energie van zou kunnen krijgen? Heb je hobby's?



Toen ik in een zware periode zat, heb ik geleerd goed voor mezelf te zorgen. Tijd maken voor jezelf en je eigen behoeften is zo belangrijk. Zorg goed voor jezelf en zet jezelf op de eerste plek, zodat je daarna goed voor anderen kunt zorgen.
Alle reacties Link kopieren
Sorry, ik heb geen wijze woorden die je kunnen helpen.



Alleen een welgemeend:



Sterkte en ik hoop dat het uiteindelijk goed zal komen.
Alle reacties Link kopieren
Het is ook gewoon veel wat je/jullie te verstouwen hebben. Misschien kun je via de huisarts maatschappelijk werk aanvragen voor steun en advies, en voor je ouders respijtzorg via een mantelzorgsteunpunt in de buurt. En maak ook ruimte voor jezelf! Sterkte ermee.
Alle reacties Link kopieren
-
Alle reacties Link kopieren
Lieve Ioni,



Het kan toch eigenlijk ook niet anders hè? Als je bedenkt wat jij en je man de afgelopen tijd allemaal met jullie meisje hebben meegemaakt, en vooral ook hoe lamg dat allemaal duurde, dan vind ik nog dat je het allemaal geweldig hebt volgehouden!



En eigenlijk geef je heel duidelijk aan wat je nodig hebt. Tijd en aandacht voor jezelf. Dan moet dat er komen. En dat betekent dus dat je die tijd moet máken, want nu is die er blijkbaar niet. En hoe je die kunt maken, dat is iets dat je uiteindelijk zelf en met je man samen moet bepalen.

Meer oppas, met je ouders afspreken op welke tijden je er echt helemaal voor ze bent. En op de andere tijden dus niet, want dan heb je tijd nodig om zelf je hoofd boven water te houden. Een weekend mindfulness ( met een stiltedag....). Een uur in de week handwerken/ kleien/wandelen/meubels verven/yoga doen whatever. Maar plan het in.



Lieve schat, jij bent ook belangrijk hè? ik weet van je eerdere topic hoe jouw gevoel het altijd juist heeft. En als jouw gevoel nu zegt: ik trek het niet meer, dan LUISTER!



Veel sterkte!
Alle reacties Link kopieren
als je het moeilijk vind de zorg voor je dochter en je ouders uit handen te geven, zijn er dan andere dingen die je uit kan besteden? Iemand die de was voor je wil doen, hulp in de huishouding of zo?

Toen ik een periode heel slecht was heeft mijn lieve buurvrouw ruim 2 jaar twee keer in de week voor ons gekookt. Werd betaald voor het eten maar koken deed ze uit liefde. Het hielp zo ontzettend veel..

Kan je misschien op die vlakken iets verzinnen? Of losser worden, door dingen in het huishouden niet meer te doen? Ik bedoel, sommige mensen strijken nog de dekbedhoezen. Maar ja ik weet niet wat er bij jou af kan..hoop je alleen op een ander spoor gezet te hebben.

sterkte..
Alle reacties Link kopieren
dit is meer dan pittig, het klinkt wel heel veel voor 1 bordje. Praat met je zus, vraag haar om het contact met je ouders te intensiveren. Vraag haar om even de beslissingen te nemen, de dingen te regelen. Ze kan jou vast wel als werktroep gebruiken, maar misschien wil zij jou vertellen wat jij moet doen. Commando's opvolgen is makkelijker..



Je pa en ma zijn natuurlijk niet gek, die zullen het ook begrijpen als jij er volledig doorheen zit.
Alle reacties Link kopieren
-
Alle reacties Link kopieren
-
Alle reacties Link kopieren
het is gewoon zoveel wat er op je bordje ligt, vooral dat gevoel van door moeten gaan drukt enorm op je.

Iets voor jezelf doen kost tijd, maar levert het veelvuldige aan energie op.

Zijn de ouders van je man nog in beeld? kunnen die bijv een weekendje bij jou in huis komen zodat jij er met je man even op uit kan.

Kunnen jullie het je veroorloven om je dochter naar een vakantiekamp te laten gaan? (die zijn er al vanaf 5 jaar!)

Laat de oppas toch rustig eens komen om een avondje uit te gaan, verdient zij geld, het maakt haar vast niet uit waarom ze op moet passen.

Wat voor cursus zou je echt graag willen doen? Misschien is er wel een buurtcentrum waar ook kinderopvang bij is, of zijn er cursussen tijdens schooltijd.

Boven dien is het leuk een aardig dat jij een betere band met je ouders hebt, maar dat betekent niet dat alles op jouw schouders terecht komt, die hangen al vol genoeg. Heel goed van je dat je je zus taken hebt gegeven!

Je man verdient trouwens ook een pluim, zeg hem dat maar!
Ik heb even geen adviezen voor je. Snap wel goed dat het je even allemaal teveel is, daarom voor jou!
Alle reacties Link kopieren
Weet je, als ik het gevoel heb dat het me allemaal teveel word, dan ga ik iets doen met een begin en een eind. Iets nuttigs. Zodat er ten minste af en toe in mijn leven iets áf komt. De dingen waar jij nu mee bezig bent geweest, zijn allemaal zo enorm langslepend en onaf. Natuurlijk doe je het, omdat het om je dierbaren gaat. Maar toch vreet het energie.

En ik merk dat ik iets zwaarder vind als het energie vreet, maar ik weet niet waneer en hoe het beter moet worden.

Iets gaat doen dat af is en waar ik iets mee kan doen, daar word ik dan heel rustig van. Dsu dan ga ik naaien of pottenbakken ofzo. Het is na een tijdje af en ik kan het gebruiken. Voelt heel fijn.

Maar misschien werkt het voor jou wel anders.





Goed dat je nee hebt gezegd tegen je ouders en taken naar je zus



delegeert. Voel je je daar schuldig over of voelt dat juist prettig?



De meeste mindfulness cursussen hebben een stiltedag. Dacht wel dat jou dat aan zou spreken

Je kunt tegenwoordig ook in kloosters enzo logeren, waarbij er soms ook stilte wordt verwacht. Heerlijk...
Alle reacties Link kopieren
Jeetje, dit is wel heel veel voor één persoon.



Heel veel sterkt, en ik hoop dat je de goede hulp krijgt.
Misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar
Alle reacties Link kopieren
Wat Helena zegt klopt, als alles me teveel wordt, doe ik iets waar een resultaat uit voort komt. Koken, jam/chutneys maken, naaien, breien. Als ik rot in mijn velletje zit en ik plan een naai en kook dag, ben ik meteen weer boven jantje! Heerlijk en het levert nog iets op ook. 40 loempias in de vriezer bijvoorbeeld of een nieuwe jurk.
Alle reacties Link kopieren
-
Alle reacties Link kopieren
quote:ioni schreef op 22 oktober 2012 @ 21:21:

@Tribeca: hoe deed je dat? Tijd maken voor jezelf? Ik zie gewoon even niet hoe en wanneer?



Heel bewust proberen te plannen. Als ik voelde dat de boog weer strak ging, dan ging ik een half uurtje hardlopen in het bos, of een uurtje koffie drinken met een vriendin. Gewoon stoom afblazen.

Wees niet bang om een beroep te doen op buren, vriendinnen of ouders van vriendinnetjes van je dochter als dat kan. Heeft je man eventueel familie in de buurt die kan bijspringen?

Weet je, ik was in het begin te trots om hulp te vragen, maar toen het water me zo aan de lippen stond, besefte ik dat ik het aan mezelf en de mensen om me heen die afhankelijk van me waren, verplicht was om vooral goed voor mezelf te zorgen zodat ik niet ten onder ging.



sterkte



Edit: ik zie dat ik steeds mosterd ben, sorry

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven