Meer in het moment leven

quote:greenbean schreef op 22 oktober 2012 @ 22:40:

Ik denk dat het komt doordat ik best veeleisende ouders heb. zoiets. Opgegroeid in een omgeving waarin alles en dus ook ik perfect moest zijn.

Mijn leven is nu verre van perfect. Geen relatie en baan kwijt, pfff. Dat voelt best wel als falen hoor. En ik doe heus wel dingen waardoor ze trots op me zouden kunnen zijn, maar het is gewoon nooit goed genoeg. zucht....

Nou, dan ligt daar dus de oorzaak van je probleem in dat opzicht. Ik heb in het verleden ook weleens zulke dingen gehad, dat ik bepaalde dingen deed of juist niet, omdat ik mijn ouders wilde plezieren. Denk dat iedereen in meer of mindere mate dat gevoel wel herkent als het aankomt op het verwachtingspatroon van je omgeving of iemand daarbinnen. Ik heb dat op een gegeven moment uitgesproken en ze snapten er niets van. Terwijl het er voor mij, en anderen wanneer ik het erover heb, toch echt dik bovenop lag. Stukje losweken van je sociale omgeving dus, maw: schijt aan hun hebben en voor je eigen geluk gaan. Als ze van je houden, dan blijven ze dat doen. En anders weet je ook waar je staat. Jezelf aanpassen omwille van het verwachtingspatroon van anderen is iets wat nooit goed zal gaan als jij zelf zo echt niet bent. Dat veroorzaakt je onrust. Zou ik ook hebben. Iedereen, denk ik.

Anyway, dat zelfstandig worden en jezelf losweken/ontwikkelen kost tijd en er is een bewustwordingsproces voor nodig. En ik denk dat je dat proces in eerste instantie misschien het beste alleen in kunt gaan, om wanneer daar ruimte voor is weer een relatie aan te gaan. Maar misschien werkt het voor jou ook wel in een relatie, dat weet ik niet, ik kan alleen spreken vanuit mijn optiek bekeken natuurlijk.



Hoe oud ben je, als ik vragen mag?



edit: je moet je eens voorstellen dat jij je eigen kind een kant op duwt die helemaal niet past bij dat kind en dat je daardoor je kind (deels) ongelukkig maakt. Dat wil je toch niet? Ik neem aan dat je ouders dat ook niet willen maar zich er niet bewust van zijn. Ik zou mijn kind dat in elk geval nooit willen doen. Zelfs niet als het vanuit mijzelf bekeken vanuit mijn beste bedoelingen richting het kind gebeurt. Als iemand daar niet in past, dan is het hun goed recht dat te uiten en zich anders te ontwikkelen. Niet geld, niet image, niet status maar je EIGEN geluk staat voorop.



Overigens is het feit dat je je huis en baan kwijt bent helemaal *niet* indicatief voor wie of wat of hoe jij bent maar gewoon een onderdeel van het leven. Een ieders leven. Mensen die de schijn van "perfectie" (wat in hun ogen daar dan voor door moet gaan, kan in de ogen van een ander dus iets totaal anders zijn) altijd maar proberen op te houden "want zo hoort het" zijn volgens mij diep van binnen de meest ongelukkige en onrustige mensen die er zijn.



Don't become one of them. Je doet jezelf er tekort mee. Ernstig. Met name je eigen vrije ontwikkeling: wil je een kloon van je ouders worden of van je vrienden, of heb je je "eigen stijl"?

Probeer jezelf los te zien van je ouders. Je bent er niet om hen trots op je te laten zijn. Je bent er om zelf gelukkig te zijn..... Als het voor hen niet goed genoeg is sorry, maar dan lijkt het alsof ze niet om je geven maar je hebben om trots op te zijn. Je bent geen project van je ouders. Je bent zelf iemand.... Succes, want je klinkt nog niet 'los' van ze.....

Gisteren plaatste ik een reactie in een topic, terwijl het eigenlijk voor dit topic was bedoeld.

Ik schreef dat het ook helpt om heel zintuiglijk bezig te zijn, om je te laten meenemen op een stroom van ervaringen die zintuiglijk zijn, dus door je niet te focussen op wat je wil op het gebied van werk en relaties, maar door afleiding te zoeken in ervaringen in bijv kunst, natuur, saunabezoek, koken etc. Alles eigenlijk dat je lichaam en geest een directe prettige evaring geeft.

Idd laat los wat zij ervan vIndeN.. Los vd omstandigheden.. Ga voor jou geluk.. In jezelf.. Hoe oud ben je?

@ nyc das goeie tip.. Ik ben ook altijd bezig met werk en relatie..

@NYC: "dus door je niet te focussen op wat je wil op het gebied van werk en relaties, maar door afleiding te zoeken in ervaringen in bijv kunst, natuur, saunabezoek, koken etc. Alles eigenlijk dat je lichaam en geest een directe prettige evaring geeft"



Ik doe dit de laatste tijd ook en heb daardoor minder stress. Maar ik vraag me wel eens af (ik denk dat dat dan mijn ratio of ego is dat spreekt) van: leef ik dan wel zoals een mens (in tegenstelling tot dieren en andere wezens) behoort te leven, bewust enzo? Soms lijkt het leven voor plezier zo ... leeg of betekenisloos. Snap je wat ik bedoel? Ben benieuwd wat jij daarvan vindt.

Nee, ik denk juist dat je daarmee een hele bewuste manier van leven creëert. Niet alleen vanuit de primaire behoeften maar met de aandacht van hoe mooi en bijzonder alles is.

Misschien lijkt het oppervlakkig omdat je (weer) een beetje kijkt zoals een kind, dat voor het eerst sneeuw ziet, maar eigenlijk kun je dan alles wat een mens doet zien als iets betekenisloos.



In deze maatschappij lijkt het misschien zo of je als mens beter geslaagd bent, wanneer de resultaten ook voor anderen merkbaar en meetbaar zijn. Mensen zijn daar ook voortdurend mee bezig, maar deels ook omdat je bijna niet anders kan. Iedereen wil zijn baan houden, iedereen wil het beter doen dan de concurrent, tenslotte moeten ook de rekeningen betaald worden etc. Uiteindelijk gaat het om een balans.



Misschien kost het sommige mensen wel moeite om hieraan toe te geven, omdat ze associaties hebben met dierlijkheid of kinderlijkheid, maar we moeten denk ik niet vergeten dat we als mens ook gewoon nog onderdeel van de natuur zijn en dat onze geest en het lichaam misschien wel heel andere behoeftes hebben dan de "plichten" die we massaal proberen te vervullen.

Mooie vraag Madile, snap goed wat je bedoeld en het gevoel wat je erbij hebt! (ben ook pas sinds kort bewuster aan t leven). Zo ervaar ik dat soms ook. NYC mooi antwoord.



Ik heb zelden zo genoten als de laatste maanden, al lijkt m`n leven voor buitenstaanders saaier dan ooit

Madile, ik begon mezelf af te vragen op welke momenten ik opeens zo ontevreden was met dit meer ontspannere leven. Wel, de momenten waarop ik dat lege, betekenisloze ervaar zijn eigenlijk juist de momenten waarop er iets dwars zit en ik even nèrgens van kan genieten. En daarom maar ga bedenken dat ik iets veel betekenisvollers groters idealistischer zou moeten doen. Dat zijn dan weer die oude gedachten door opvoeding en maatschappij bepaalt.



Soms denk ik ook dat ik door meer richting natuur/kunst/sauna etc. te gaan ik mezelf (eindelijk!) oefen in in het moment zijn.. Merk je ook dat je met de mensen die je op andere momenten spreekt ook echter contact voelt?

Ik hoop wel eens dat als ik daar verder in geoefend ben, toch wel weer grotere idealistische dingen kan oppakken.

Bedankt NYC. Ik ga er maar weer eens over nadenken.



Laila, ja dat idee heb ik soms ook maar dan ben je dus ook weer bezig met bewuster leven omdat je er dan later de vruchten van kunt plukken in bijv je carriere (dus weer die prestatiedruk).



Ik had juist toen ik veel presteerde heel veel plezier aan stofzuigen, wandelen en de zonsopgang zien. Nu ik eigenlijk nergens in geinteresseerd ben (burn out klachten) heb ik dat juist minder. Misschien omdat ik niks doe en niet echt iets hoef en daardoor de rustmomenten niet waardeer? Of is het dat ik doordat ik niet presteer (ik werk niet), ik het mezelf niet gun, die momenten, omdat ik maar niet kan ophouden met bedenken hoe ik weer kan gaan presteren?



Ik vind schilderen trouwens leuk, maar heb geen inspiratie en ben bang voor schilderen omdat ... Ik ergens vind dat het dan perfect moet zijn (weer dat presteren dus).

He Madile, Heb je vanmiddag nog een uurtje om te schilderen? Om t gewoon weer eens te doen, en te kliederen als een kind

Zit in hetzelfde schuitje als jij (heb hevige burn-out en nu herstellende). Ik ervaar dat mijn hersens superactief (maar vaak lastig te sturen) zijn, en in het moment zijn veel moeilijker is dan voorheen. Dat het langer duurt voordat ik het moment bereik van ècht rust voelen en kan genieten Kan het zijn dat je nog niet ècht tot rust bent gekomen?

Heb je trouwens ook therapie of zo? Onderliggende emoties (die je wegdrukt) kunnen je ook heel rusteloos maken..



Ik vind schilderen ook leuk, als uitlaatklep, maar het ziet er niet uit wat ik doe .

Ik haal heel veel plezier en ontspanning aan mijn hond.. Lekker lang wandelen in t bos.. Ultieme rustgever..