En nu?

Mijn vriend (lange afstandsrelatie) heeft een paar weken geleden voorgesteld om een pauze in te lassen omdat mijn depressie hem te veel werd. Mijn vriend heeft jarenlang mijn klaagzang en diepe dalen moeten meemaken, wat voor hem dus erg lastig is. Hij zei dat hij even niets meer wist en ook niet meer wist of hij nog iets voor mij voelde. Persoonlijk denk ik dat het komt doordat het hem allemaal even te veel werd, maar toch ben ik ergens bang voor het ergste. Vriendlief vertelde dat ik zelf kon bepalen hoelang de pauze ging duren en was benieuwd naar mijn inschatting van de duur van de pauze/rust.



Toen mijn vriend een paar weken geleden een pauze voorstelde en zei dat hij even helemaal niets meer wist (ook niet of hij nog wat voelde) vond ik het heel onwerkelijk. In mijn ogen was het namelijk wel duidelijk dat hij nog steeds gek op mij was:



- Ik was lang bezig met koken. Ik kom terug en hij zegt dat hij liever heeft dat ik bij hem ben (omdat we altijd zo kort bij elkaar zijn; langeafstandsrelatie) i.p.v. lang in de keuken sta.

- Hij knuffelde/hield mij vast uit zichzelf.



Afgelopen weekend (na zo'n 16 dagen pauze: helemaal geen contact) heeft mijn vriend mij uit zichzelf gesmst. Dit had ik totaal niet verwacht en was hier dan ook wel erg blij mee. In dit smsje vroeg hij hoe het mij gaat en vertelde hij wat hij de afgelopen tijd allemaal heeft gedaan. Dit smsje heb ik beantwoord en zondag kreeg ik weer een smsje. Hierin stond onder andere dat hij iets las in een tijdschrift dat hem aan 'ons' deed denken, met een 'haha' erachter.



Ik sta momenteel in de wachtlijst voor therapie en verwacht dat ik ergens volgende maand een brief krijg met een uitnodiging voor therapie.



Ik merk bij mijzelf dat ik de laatste tijd (sinds de pauze) wat stabieler ben, met hier en daar een paar slechte dagen. Maar gelukkig kan ik nu ook weer genieten van de mooie/goede momenten die ik zo af en toe heb. Spijt van de pauze heb ik absoluut niet, vind het alleen zo eenzaam op sommige momenten.



Wat denken jullie? Zijn die smsjes positief? Zou hij nog van mij houden? Ikzelf denk van wel, maar ben bang dat ik misschien wat dit betreft te positief/dromerig ben ingesteld. Waarom ik denk dat het positief is:

- Hij zoekt contact op uit zichzelf

- Hij vraagt hoe het met mij gaat

- Hij deelt met mij wat hij de laatste tijd heeft gedaan

- Hij denkt toch wel aan 'ons'



En hoe denken jullie dat ik nu verder moet gaan? Heb sinds zondag niks meer gehoord (heb zijn sms van zondag op maandag beantwoord). Gewoon zo laten en het wat tijd geven?

Wow, manipulatief? Zo heb ik dat nooit gezien.

Of het als 'uit' wordt gezien verschilt denk weer per persoon. Maar mijn vriend zei toen (uit zichzelf, ik vroeg er niet naar): dat we een pauze inlassen betekent niet dat het voorbij is.

Ik ben eigenlijk denk ik al zo'n 4 jaar depressief (en al die tijd heeft hij me dus nonstop gesteund!!). Depressie is bij mij begin deze maand vastgesteld, maar ik heb me al veel langer zo gevoeld.



Dit is niet de eerste keer dat ik hulp ga krijgen. Heb in totaal 3 perioden bij een psycholoog gelopen, waarvan 2x dezelfde psycholoog. Maar helaas toen ik mijn verhaal bij de huisarts kwam doen jaren geleden dacht hij eerder aan een gevalletje PTSS, dus ik werd daarvoor behandeld bij de psycholoog. Heb daarom ook niet het idee dat de sessies met deze psycholoog (waar ik twee perioden heb gelopen) mij hebben geholpen. De andere psycholoog (een studentenpsycholoog) was wat beter. Depressie heeft hij echter nooit genoemd.. maar kreeg wel oefeningen mee om dagelijkse negatieve gedachten onder controle te houden.



Ik denk ook eerder dat mijn vriend twijfelt of hij nog door wil omdat het hem allemaal te zwaar wordt en hij maar geen vooruitgang ziet. Ergens denk ik eraan om hem ongelooflijk veel tijd te geven zodat ik meer tijd heb om te 'genezen', dan gaat onze relatie natuurlijk een stuk makkelijker.

Ja dat is het ook zeker Spijk-er.

Vriendlief woont zo'n 3uur reizen verderop. We hadden eigenlijk plannen om na onze studie samen te wonen, ik zou dan naar hem toe verhuizen. Als dit doorgaat en als alles goed gaat ook wat betreft mijn studie, dan is het augustus/september 2014. Dat is nog wel een tijdje, maar voor mij komt dat al wat dichterbij. Het probleem is nu eerder hoe zwaar/kuttig nu alles is door mijn depressie. Dus of we gaan samenwonen ooit.. ik weet het niet. Maar ik hoop van wel en dat alles goed komt.

Ja mijn vriend heb ik echt behandeld alsof hij de therapeut was die mij kon helpen.. echt ik heb me vreselijk gedragen. Als ik eraan terug denk hoe ik tegen hem heb gedaan (vooral de afgelopen 6 maanden) dan schaam ik mij rot. Wat deed ik zo naar.



Wat verstaan jullie onder rustig aan doen? Gewoon doorgaan (en therapie volgen wanneer ik eindelijk aan de beurt ben) en dan maar zien wanneer die terugsmst?

quote:clauuu schreef op 31 oktober 2012 @ 12:55:

Wow, zo bedoelde ik het helemaal niet, sorry. Ik bedoelde het niet als een persoonlijke aanval, maar in het algemeen bij alle relaties. Dat heb ik zelf ook gemerkt bij mijn ex. We wilden elkaar helpen, maar het werd gewoon te veel.Huh? ik heb het ook niet zo opgevat hoor.

quote:clauuu schreef op 31 oktober 2012 @ 13:28:

[...]





Oke Miscommunicatie..

Het was in ieder geval niet de bedoeling te zeggen dat jij hem zo of slecht hebt behandeld, maar dat de moeilijke dingen soms te veel kunnen worden in een relatie als je elkaar heel graag wilt helpen.



En rustig aan, zo veel contact met elkaar houden als jullie beiden fijn vinden, denk ik. Dus inderdaad niet forceren.



Ja maar als het aan mij lag dan hadden wij wat meer contact.

Laatste keer dat ik wat van hem hoorde was het smsje van zondag. Maarja, ik ga hem niet nog een keer een sms sturen, dat vind ik echt zo pushy overkomen.

Bedankt voor de tips.



In het smsje van zaterdag heb ik gezegd dat de scherpe randjes van mijn dalen in ieder geval eraf zijn en vertelde ik dat mijn tentamen wel goed was gegaan. Verder allemaal reacties op wat hij had gedaan in de tussentijd en nog een paar vragen die ik aan hem stelde uit belangstelling.



In het tweede smsje (maandag) stelde ik ook weer vragen aan hem, als reactie op waar hij zich mee bezig hield. Verder heb ik hem ook nog succes gewenst (hij ging lastige lange drukke dagen hebben wat betreft zijn studie) en nog verteld dat ik voor het slapen gaan een mooi boek ging lezen.



Ik heb nog geen reactie op het tweede smsje, dus ik ga maar ook nou niet terugsmsen. Ik wacht nog even af. Slim?

Hij heeft mij vanmorgen gesmst



Hij reageerde op de vragen die ik aan hem stelde uit belangstelling, vertelde wat hij vandaag ging doen en wenste mij succes met het leren van mijn volgende tentamen. Voorlopig laat ik het even zo en sms ik hem van het weekend wel effe weer.