Psyche
alle pijlers
Hoe word ik lief?
donderdag 1 november 2012 om 18:36
Ik merk dat ik privé en op het werk de laatste tijd jaren meer last dan voordeel ervaar van mijn stoer-wijvigheid / hardheid / dominantie. Ik wil liever worden en zachter! Maar hoe krijg ik dat voor elkaar?!
Enige toelichting:
Ik ben niet echt lief. Nooit echt geweest ook. 'Niet lief' in de zin dat ik:
- best dominant ben
- (te) snel mijn mening ventileer en snel kritiek of commentaar geef
- sterk competitief ben
- flink van me af bijt als dat nodig is (maar ook wanneer het eigenlijk niet nodig is).
Enerzijds heeft mij dit succes gebracht in mijn carrière (doel- en prestatiegericht, doorzetter, aanpakker, durft een mening te uiten, ervoor op te komen etc.)… maar het zit me inmiddels flink in de weg.
Ik word door verschillende collega’s gezien als best-wel-heul-bitchy (heb hierover wel eens per ongeluk ‘n roddelgesprek opgevangen), terwijl ik juist graag een band wil opbouwen met mijn collega’s. Met leveranciers raak ik regelmatig in conflict. Het leidt uiteindelijk wel tot een betere prestatie, maar de lol in de samenwerking gaat er aan beide kanten wel een beetje vanaf. In projecten weet ik (te) weinig draagvlak en teamgevoel te creëren bij anderen.
Privé lijk ik dezelfde soort problemen tegen te komen. Ik ben ook feller en minder begripvol voor mijn man dan dat hij verdient. Door mijn gebrek aan ‘zachtheid’ heb ik niet het gevoel dat er ‘écht’ contact (op een dieper niveau) ontstaat. Ik voel me altijd meer een kennis dan een vriendin van andere meiden. Ik voel me vaak een beetje jaloers-ig naar vrouwen die een natuurlijke zachtheid hebben.
NB. Nieuwe nickname vanwege herkenbaarheid…
Enige toelichting:
Ik ben niet echt lief. Nooit echt geweest ook. 'Niet lief' in de zin dat ik:
- best dominant ben
- (te) snel mijn mening ventileer en snel kritiek of commentaar geef
- sterk competitief ben
- flink van me af bijt als dat nodig is (maar ook wanneer het eigenlijk niet nodig is).
Enerzijds heeft mij dit succes gebracht in mijn carrière (doel- en prestatiegericht, doorzetter, aanpakker, durft een mening te uiten, ervoor op te komen etc.)… maar het zit me inmiddels flink in de weg.
Ik word door verschillende collega’s gezien als best-wel-heul-bitchy (heb hierover wel eens per ongeluk ‘n roddelgesprek opgevangen), terwijl ik juist graag een band wil opbouwen met mijn collega’s. Met leveranciers raak ik regelmatig in conflict. Het leidt uiteindelijk wel tot een betere prestatie, maar de lol in de samenwerking gaat er aan beide kanten wel een beetje vanaf. In projecten weet ik (te) weinig draagvlak en teamgevoel te creëren bij anderen.
Privé lijk ik dezelfde soort problemen tegen te komen. Ik ben ook feller en minder begripvol voor mijn man dan dat hij verdient. Door mijn gebrek aan ‘zachtheid’ heb ik niet het gevoel dat er ‘écht’ contact (op een dieper niveau) ontstaat. Ik voel me altijd meer een kennis dan een vriendin van andere meiden. Ik voel me vaak een beetje jaloers-ig naar vrouwen die een natuurlijke zachtheid hebben.
NB. Nieuwe nickname vanwege herkenbaarheid…
donderdag 1 november 2012 om 20:51
quote:NYC schreef op 01 november 2012 @ 20:47:
Ik weet niet of het waar is wat ik nu zeg, maar het lijkt mij altijd zo dat het véél makkelijker is om te leren 'meer rekening te houden met anderen' dan om te leren op te komen voor je eigen belangen.
Zoals TO in deze al schrijft, haar dominante houding en assertieve karakter hebben haar wel heel ver gebracht!
Beide zijn aanpassingen in je leven en in gedrag wat je vaak al jaren en jaren doet. En daarom is het beide even lastig.
En waar heeft het haar dan gebracht? Tot überbitch (volgens collega's) met misschien een goeie baan maar wat is dat waard als je daar niet (meer) gelukkig van wordt.
Ik weet niet of het waar is wat ik nu zeg, maar het lijkt mij altijd zo dat het véél makkelijker is om te leren 'meer rekening te houden met anderen' dan om te leren op te komen voor je eigen belangen.
Zoals TO in deze al schrijft, haar dominante houding en assertieve karakter hebben haar wel heel ver gebracht!
Beide zijn aanpassingen in je leven en in gedrag wat je vaak al jaren en jaren doet. En daarom is het beide even lastig.
En waar heeft het haar dan gebracht? Tot überbitch (volgens collega's) met misschien een goeie baan maar wat is dat waard als je daar niet (meer) gelukkig van wordt.
donderdag 1 november 2012 om 21:00
Snap wel wat je bedoelt NYC. In ons groepje waren de niet-assertieven verder weg van assertief zijn dan die dame die over-assertief was. En minder assertief worden heeft niks met angst te maken, maar met je inhouden, terwijl mensen die assertiever willen worden wel met angsten te maken hebben (wat als ik opkom voor mijn mening, vindt die persoon me niet meer aardig?). En ook wordt in de maatschappij over-assertiviteit meer gewaardeerd dan subassertiviteit.
donderdag 1 november 2012 om 21:02
"Lief" is in the eye of the beholder, oftewel: lief is een enorm subjectief begrip.
Het woord "lief" is ook nog eens meer geassocieerd met intiemere verhoudingen dan met professionele relaties, dus ik vind het woord "lief" in de OP de lading niet dekken.
Als ik lees wat je schrijft, TO, dan zie je in je professionele leven zowel de voor- als de nadelen van je assertieve houding, maar in je privéleven wat minder.
En toch denk ik dat je man en je vriendinnen heel goed weten wie je bent, hoe je bent, en ze hebben er zelf voor gekozen om je man of je vriendin te zijn. Het lijkt er dus eerder op dat je zelf iets mist, en dat je dat wijt aan dat jij zelf niet "lief" genoeg bent, of niet "zacht" genoeg.
Terwijl dieper contact met vriendinnen niet per se samenhangt met een lievere of zachtere benadering; en dat je schrijft dat je minder begripvol naar je man bent dan hij verdient, dat roept bij mij veel vragen op.
Dus wat is het dat je zoekt? Een "diepere" band met vriendinnen is niet automatisch het gevolg van "lief" zijn, net als dat een felle tante prima diepe vriendschappen kan hebben.
Over de relatie met je man schrijf je eigenlijk vooral dat jij vindt dat hij beter zou verdienen, maar zegt hij dat zelf ook?
Al met al denk ik dat jouw "lief-zijn" niet zozeer het probleem is, maar dat je iets mist of denkt te missen, en dat je dat gooit op je eigen vermeende assertiviteit.
Hoe dan ook lees ik je topic met interesse, want ik kan de vinger niet op je precieze probleem leggen en dat intrigeert me.
Het woord "lief" is ook nog eens meer geassocieerd met intiemere verhoudingen dan met professionele relaties, dus ik vind het woord "lief" in de OP de lading niet dekken.
Als ik lees wat je schrijft, TO, dan zie je in je professionele leven zowel de voor- als de nadelen van je assertieve houding, maar in je privéleven wat minder.
En toch denk ik dat je man en je vriendinnen heel goed weten wie je bent, hoe je bent, en ze hebben er zelf voor gekozen om je man of je vriendin te zijn. Het lijkt er dus eerder op dat je zelf iets mist, en dat je dat wijt aan dat jij zelf niet "lief" genoeg bent, of niet "zacht" genoeg.
Terwijl dieper contact met vriendinnen niet per se samenhangt met een lievere of zachtere benadering; en dat je schrijft dat je minder begripvol naar je man bent dan hij verdient, dat roept bij mij veel vragen op.
Dus wat is het dat je zoekt? Een "diepere" band met vriendinnen is niet automatisch het gevolg van "lief" zijn, net als dat een felle tante prima diepe vriendschappen kan hebben.
Over de relatie met je man schrijf je eigenlijk vooral dat jij vindt dat hij beter zou verdienen, maar zegt hij dat zelf ook?
Al met al denk ik dat jouw "lief-zijn" niet zozeer het probleem is, maar dat je iets mist of denkt te missen, en dat je dat gooit op je eigen vermeende assertiviteit.
Hoe dan ook lees ik je topic met interesse, want ik kan de vinger niet op je precieze probleem leggen en dat intrigeert me.
donderdag 1 november 2012 om 21:04
quote:madille schreef op 01 november 2012 @ 20:30:
Ik heb eens een keer een assertiviteitscursus gevolgd waar iemand met hetzelfde probleem als jij hebt, aan meedeed. Ik was niet assertief genoeg, zij was juist doorgeschoten.Inderdaad. Dat iemand doorschiet, dat noemen ze agressief, maar deze mensen vinden hun zelf vaak assertief, maar dat zijn ze juist niet.
Ik heb eens een keer een assertiviteitscursus gevolgd waar iemand met hetzelfde probleem als jij hebt, aan meedeed. Ik was niet assertief genoeg, zij was juist doorgeschoten.Inderdaad. Dat iemand doorschiet, dat noemen ze agressief, maar deze mensen vinden hun zelf vaak assertief, maar dat zijn ze juist niet.
donderdag 1 november 2012 om 21:22
quote:robo schreef op 01 november 2012 @ 21:02:
"Lief" is in the eye of the beholder, oftewel: lief is een enorm subjectief begrip.
Het woord "lief" is ook nog eens meer geassocieerd met intiemere verhoudingen dan met professionele relaties, dus ik vind het woord "lief" in de OP de lading niet dekken.
...
Al met al denk ik dat jouw "lief-zijn" niet zozeer het probleem is, maar dat je iets mist of denkt te missen, en dat je dat gooit op je eigen vermeende assertiviteit.
Hoe dan ook lees ik je topic met interesse, want ik kan de vinger niet op je precieze probleem leggen en dat intrigeert me.
Een band met iemand dieper aangaan heeft denk ik ook te maken met erkennen dat mensen verschillende kanten hebben en die niet bij voorbaat afkeuren maar kijken waarom ze dingen doen zoals ze doen, wie ze echt zijn, dat erkennen en respecteren.
En als je dat probeert te achterhalen, verschillende kanten probeert te bedenken of de ander het voordeel van de twijfel geven, jezelf te laten zien aan die ander, wie jij echt bent, dan kun je proberen een betere band met de ander te krijgen.
"Lief" is in the eye of the beholder, oftewel: lief is een enorm subjectief begrip.
Het woord "lief" is ook nog eens meer geassocieerd met intiemere verhoudingen dan met professionele relaties, dus ik vind het woord "lief" in de OP de lading niet dekken.
...
Al met al denk ik dat jouw "lief-zijn" niet zozeer het probleem is, maar dat je iets mist of denkt te missen, en dat je dat gooit op je eigen vermeende assertiviteit.
Hoe dan ook lees ik je topic met interesse, want ik kan de vinger niet op je precieze probleem leggen en dat intrigeert me.
Een band met iemand dieper aangaan heeft denk ik ook te maken met erkennen dat mensen verschillende kanten hebben en die niet bij voorbaat afkeuren maar kijken waarom ze dingen doen zoals ze doen, wie ze echt zijn, dat erkennen en respecteren.
En als je dat probeert te achterhalen, verschillende kanten probeert te bedenken of de ander het voordeel van de twijfel geven, jezelf te laten zien aan die ander, wie jij echt bent, dan kun je proberen een betere band met de ander te krijgen.
donderdag 1 november 2012 om 21:59
Liever willen worden heeft m.i. ook te meer te maken met interactie, dus luisteren naar anderen, rekening houden met hun meningen, gevoelens en belangen etc. terwijl assertiever worden meer te maken heeft met jezelf, dus juist meer proberen om los te laten wat de ander vindt, denkt, zal gaan zeggen etc.
Zoals Madille schrijft, dat heeft ook meer te maken met een bepaalde angst. Of heeft 'minder assertiviteit tonen' ook te maken met angst?
Zoals Madille schrijft, dat heeft ook meer te maken met een bepaalde angst. Of heeft 'minder assertiviteit tonen' ook te maken met angst?
vrijdag 2 november 2012 om 02:44
Pffff er staat zo veel in wat jullie schrijven vragen. Veel wijze dingen worden gezegd... maar ook tegenstrijdige. lastig. Weet even niet waar te beginnen. Ik las een paar vragen en opmerkingen over mijn man.. Laat ik daarmee beginnen....
Ik gun hem zo een lieve, zachte vrouw die hem de lasten ontneemt en alle oog heeft voor zijn struggles en zorgen (hij heeft een vorm van... laat ik het depressieve klachten).... Ik praat en luister wel naar hem... Maar ben ook heel veel bezig met de praktische oplossingen... En ik denk heel vaak: kijk nou hoe goed we het hebben! Ik Neem het hem kwalijk dat hij wegzakt in negatieve emoties en die het mooie laten overschaduwen. Hij lijkt zo ondankbaar in mijn ogen. Een van nature liever of zachter karakter zou waarschijnlijk beter in staat zijn die schouder te blíjven bieden en te blíjven luisteren naar waarom hij zich zo ongelukkig voelt.
Ik voel inmiddels vooral het "hopsakee! En nu weer gewoon weer wat van de situatie gaan maken". Empathisch meeleven komt niet meer uit oprechte zachtheid / zorgzaamheid... En ik voel mij daar vreselijk schuldig over tegelijkertijd.
Ik gun hem zo een lieve, zachte vrouw die hem de lasten ontneemt en alle oog heeft voor zijn struggles en zorgen (hij heeft een vorm van... laat ik het depressieve klachten).... Ik praat en luister wel naar hem... Maar ben ook heel veel bezig met de praktische oplossingen... En ik denk heel vaak: kijk nou hoe goed we het hebben! Ik Neem het hem kwalijk dat hij wegzakt in negatieve emoties en die het mooie laten overschaduwen. Hij lijkt zo ondankbaar in mijn ogen. Een van nature liever of zachter karakter zou waarschijnlijk beter in staat zijn die schouder te blíjven bieden en te blíjven luisteren naar waarom hij zich zo ongelukkig voelt.
Ik voel inmiddels vooral het "hopsakee! En nu weer gewoon weer wat van de situatie gaan maken". Empathisch meeleven komt niet meer uit oprechte zachtheid / zorgzaamheid... En ik voel mij daar vreselijk schuldig over tegelijkertijd.
vrijdag 2 november 2012 om 03:05
@oddjob ik vond mijn post zo lang geworden. ik had daarom bij het nalezen, juist vanuit een meer dienstbare houding dan mij gebruikelijke, geprobeerd met typografische stijlelementen (vet / italic) wat structuur in de tekst aan te brengen. Makkelijk scanbaar, zo overzichtelijk mogelijk. Leek me fijn voor de lezer... Een oprechte poging tot lief gedrag, vanuit waardering voor de vreemdelingen die interesse tonen in mijn verhaal...
Nu blijk ik zelfs met deze goede bedoelingen onbewust de imperfectie in mijn persoonlijkheid juist alsnog te benadrukken... Ironisch
Nu blijk ik zelfs met deze goede bedoelingen onbewust de imperfectie in mijn persoonlijkheid juist alsnog te benadrukken... Ironisch
vrijdag 2 november 2012 om 03:14
@Datdus
Ik zou graag wat liever, zachter (en vandaag geleerd: minder oordelend) zijn... En daar is ook veel ruimte voor binnen mijn persoonlijkheid. Maar ik weet niet of ik jouw typering überbitch echt verdien. Kom ik in mijn toelichting echt op je over als überbitch? Wat brengt je tot die sterke typering?
Ik zou graag wat liever, zachter (en vandaag geleerd: minder oordelend) zijn... En daar is ook veel ruimte voor binnen mijn persoonlijkheid. Maar ik weet niet of ik jouw typering überbitch echt verdien. Kom ik in mijn toelichting echt op je over als überbitch? Wat brengt je tot die sterke typering?
vrijdag 2 november 2012 om 03:22
Overigens heeft jammerman meer de broek aan dan ik. Als hij iets niet wil dan gebeurt het absoluut niet. Hij heeft een minstens net zo sterke mening als ik misschien zelfs wel een onsje meer. zeker aan elkaar gewaagd dus. Van ondersneeuwen weet ik zeker dat hij dat zo niet voelt. Alleen zou ik zélf die zachtere approach gewoon in het pakket willen hebben.
misschien zelfs wel een onsje meer. zeker aan elkaar gewaagd dus. Van ondersneeuwen weet ik zeker dat hij dat zo niet voelt. Alleen zou ik zélf die zachtere approach gewoon in het pakket willen hebben.
vrijdag 2 november 2012 om 03:49
@nijntje / tuya / dana11 fijn om te lezen dat ik niet alleen ben die hiermee worstelt.
@nijntje ik leg idd ook heel makkelijk nieuwe contacten... Maar blijft oppervlakkig.a lsof ik soms ook niet echt aandurf het contact écht aan te gaan. Is dat het bij jou ook niet durven of meer niet willen of gewoon niet kunnen? (Of nog iets anders?)
@nijntje ik leg idd ook heel makkelijk nieuwe contacten... Maar blijft oppervlakkig.a lsof ik soms ook niet echt aandurf het contact écht aan te gaan. Is dat het bij jou ook niet durven of meer niet willen of gewoon niet kunnen? (Of nog iets anders?)
vrijdag 2 november 2012 om 07:44
vrijdag 2 november 2012 om 08:00