Eten
alle pijlers
Restaurantbelevenissen... vertel eens!
zaterdag 3 november 2012 om 17:12
Ik heb me van de week heerlijk zitten vermaken met het lezen van restaurantrecensies. Van Groningen tot Zuid-Limburg, van Amsterdam tot Enschede, heel Nederland kwam langs. Dat alles staat in een hooglijk gerespecteerd (en door veel restaurateurs gevreesd) jaarlijks uitkomend blad.
Het lijkt zo makkelijk om een restaurant te beoordelen. Is het lekker? Nou, fijn, maar dat is wat te beperkt. Is de bediening in orde? Dat lijkt me ook nogal belangrijk. Maar daarnaast, wat vinden jullie nou belangrijk?
En nee, ik heb geen enkel belang bij jullie antwoorden, ik werk niet voor een blad, ik doe beslist geen onderzoek... ik ga gewoon graag uit eten en ik ben nieuwsgierig naar wat de forummers (en zeker die van de etenspijler) belangrijk vinden.
Ik geef twee voorbeelden:
Paar weken geleden gegeten in een restaurant waar ik vaker kom. Meestal goed, maar nu ging er van alles mis. Vlees slecht, garnituur fout en alles duurde veel te lang. Heb ik gemeld. En dan waardeer ik het enorm als dat met humor en elegantie wordt opgelost. Niet met een lullig gratis kopje koffie, maar de chef kwam vertellen dat hij nageproefd had en geschrokken was, gerechten werden van de rekening gehaald en we kregen een leuke attentie toe. Nou, dan blijft dat restaurant op mijn lijstje staan.
De volgende heb ik niet zelf beleefd maar jaren geleden gelezen in het bovengenoemde blad:
Gezelschap is, in de tijd dat er nog gerookt mocht worden, na het dessert bij de koffie beland. Man bestelt dure sigaar in een mooie koker. Serveerster vraagt aan sigarenman of ze later die koker mag hebben, als hij daar verder geen prijs op stelt. Verbaasde man vindt het prima, en overhandigt de koker, waarop zij hem ongevraagd meedeelt dat ze die dingen zo handig vindt om haar tampons in te bewaren, voor in haar tas.
Hoe personeel de plank kan misslaan. Ik had me hier een breuk om gelachen, maar een ander stiert woedend de zaak uit.
Wat zijn jullie breek- of blijfbelevenissen? Anekdotes zijn natuurlijk het leukst (vooral als het betreffende restaurant anoniem blijft, alsjeblieft!).
By the way, vanavond zal ik zelf waarschijnlijk niet meer reageren, want ik ga uit eten . Morgenochtend hoop ik er weer te zijn, als de keuken me geen vis uit 2011 serveert .
Het lijkt zo makkelijk om een restaurant te beoordelen. Is het lekker? Nou, fijn, maar dat is wat te beperkt. Is de bediening in orde? Dat lijkt me ook nogal belangrijk. Maar daarnaast, wat vinden jullie nou belangrijk?
En nee, ik heb geen enkel belang bij jullie antwoorden, ik werk niet voor een blad, ik doe beslist geen onderzoek... ik ga gewoon graag uit eten en ik ben nieuwsgierig naar wat de forummers (en zeker die van de etenspijler) belangrijk vinden.
Ik geef twee voorbeelden:
Paar weken geleden gegeten in een restaurant waar ik vaker kom. Meestal goed, maar nu ging er van alles mis. Vlees slecht, garnituur fout en alles duurde veel te lang. Heb ik gemeld. En dan waardeer ik het enorm als dat met humor en elegantie wordt opgelost. Niet met een lullig gratis kopje koffie, maar de chef kwam vertellen dat hij nageproefd had en geschrokken was, gerechten werden van de rekening gehaald en we kregen een leuke attentie toe. Nou, dan blijft dat restaurant op mijn lijstje staan.
De volgende heb ik niet zelf beleefd maar jaren geleden gelezen in het bovengenoemde blad:
Gezelschap is, in de tijd dat er nog gerookt mocht worden, na het dessert bij de koffie beland. Man bestelt dure sigaar in een mooie koker. Serveerster vraagt aan sigarenman of ze later die koker mag hebben, als hij daar verder geen prijs op stelt. Verbaasde man vindt het prima, en overhandigt de koker, waarop zij hem ongevraagd meedeelt dat ze die dingen zo handig vindt om haar tampons in te bewaren, voor in haar tas.
Hoe personeel de plank kan misslaan. Ik had me hier een breuk om gelachen, maar een ander stiert woedend de zaak uit.
Wat zijn jullie breek- of blijfbelevenissen? Anekdotes zijn natuurlijk het leukst (vooral als het betreffende restaurant anoniem blijft, alsjeblieft!).
By the way, vanavond zal ik zelf waarschijnlijk niet meer reageren, want ik ga uit eten . Morgenochtend hoop ik er weer te zijn, als de keuken me geen vis uit 2011 serveert .
zondag 4 november 2012 om 10:24
quote:tof schreef op 04 november 2012 @ 10:07:
[...]
En, is dat verkeerd? Ook met een magnetron kun je prima, lekker, en van scratch koken. Ik vermoed dat jij doelt op een groothandel kant-en-klaar toetje, dat niet zo lekker was. Maar dat hing dan toch niet samen met de magnetron, maar eerder met dat wat erin ging....?!hahaha, je moest eens weten....heel veel restaurant beweren dat hun gebak, ijs, watdanook huisgemaakt is, maar het komt rechtstreeks van de groothandel
[...]
En, is dat verkeerd? Ook met een magnetron kun je prima, lekker, en van scratch koken. Ik vermoed dat jij doelt op een groothandel kant-en-klaar toetje, dat niet zo lekker was. Maar dat hing dan toch niet samen met de magnetron, maar eerder met dat wat erin ging....?!hahaha, je moest eens weten....heel veel restaurant beweren dat hun gebak, ijs, watdanook huisgemaakt is, maar het komt rechtstreeks van de groothandel
zondag 4 november 2012 om 10:34
Ik ken nog twee andere belevenissen:
5. Er was een warm en koud buffet, maar daar was niets bijzonders op aan te merken. Maar toen kwam er ijs. Een ober komt met zo'n ijsworst (ijs in worstvorm en dan plastic eromheen) aanzetten, pakt een mes en snijdt het uiteinde eraf. Later plastic naar achteren (ik moest wel even aan iets heel anders denken! ) en toen hakte hij het ijs in dikke plakken zo groot als nasischijven. Wat een sof... Ik vind dat totaal niet feestelijk.
6. Een slecht georganiseerd warm en koud buffet. De regie was strak. Eerst mocht je langs het buffet lopen, maar je mocht er niets van af pakken; alleen kijken. Dat gaat groepsgewijs. Daarna wordt er een groep aangewezen die er wat van af mocht pakken. Die schepte een flinke lading op zodat er nog weinig overbleef. De rest bestaande uit nog twee of drie groepen had minder dan wat de eerste groep had; oneerlijk verdeeld dus. En het werd pas aangevuld nadat iedereen aan de beurt is geweest. En toen mocht de eerste groep weer die flink opschepte. Ik vond er niets aan. Bovendien was het veel te heet en er zou moeten worden gedanst. Ik weigerde op te staan van de tafel om te dansen (niet om wat van het buffet te pakken).
5. Er was een warm en koud buffet, maar daar was niets bijzonders op aan te merken. Maar toen kwam er ijs. Een ober komt met zo'n ijsworst (ijs in worstvorm en dan plastic eromheen) aanzetten, pakt een mes en snijdt het uiteinde eraf. Later plastic naar achteren (ik moest wel even aan iets heel anders denken! ) en toen hakte hij het ijs in dikke plakken zo groot als nasischijven. Wat een sof... Ik vind dat totaal niet feestelijk.
6. Een slecht georganiseerd warm en koud buffet. De regie was strak. Eerst mocht je langs het buffet lopen, maar je mocht er niets van af pakken; alleen kijken. Dat gaat groepsgewijs. Daarna wordt er een groep aangewezen die er wat van af mocht pakken. Die schepte een flinke lading op zodat er nog weinig overbleef. De rest bestaande uit nog twee of drie groepen had minder dan wat de eerste groep had; oneerlijk verdeeld dus. En het werd pas aangevuld nadat iedereen aan de beurt is geweest. En toen mocht de eerste groep weer die flink opschepte. Ik vond er niets aan. Bovendien was het veel te heet en er zou moeten worden gedanst. Ik weigerde op te staan van de tafel om te dansen (niet om wat van het buffet te pakken).
World of Warcraft: Legion
zondag 4 november 2012 om 10:47
Oh jaaa! Vergeten!!!
Ik heb eens met toen nog Lobavriend in een tapas restuarant gezeten. We zaten boven en kwamen zo ongeveer als laatste gasten binnen. Dus op een gegeven moment druppelde iedereen weer naar buiten en wij waren de enigen nog boven. Onze laatste tapas gang werd afgeruimd en we zaten te wachten op ons toetje. Ondertussen kletsten we op normale conversatietoon 100 uit. Maar het duurde maar en het duurde maar. Opeens hoorden we beneden een bezem en kwam er een schoonmaakluchtje boven drijven. We keken elkaar verbaasd aan. Loubavriend ging boven aan de trap staan en gluude naar beneden. Zat het personeel te eten en te roken en HEEL duidelijk af te ronden!
We hebben giechelend overwogen stil te blijven zitten, maar toch maar niet gedaan. Een beetje opgelaten hebben we onze jassen gepakt (het ijsje kwam toch niet meer) en liepen naar beneden. Als door wespen gestoken schoot het personeel overeind en staarde ons aan. De baas van het geheel schreeuwde bijna: en, had het allemaal gesmaakt? We hebben gedaan alsof onze neus bloedde en hebben afgerekend. Kregen nog een hand allebei en werden de deur uitgeleid. We zijn er nooit meer terug gekomen
Ik heb eens met toen nog Lobavriend in een tapas restuarant gezeten. We zaten boven en kwamen zo ongeveer als laatste gasten binnen. Dus op een gegeven moment druppelde iedereen weer naar buiten en wij waren de enigen nog boven. Onze laatste tapas gang werd afgeruimd en we zaten te wachten op ons toetje. Ondertussen kletsten we op normale conversatietoon 100 uit. Maar het duurde maar en het duurde maar. Opeens hoorden we beneden een bezem en kwam er een schoonmaakluchtje boven drijven. We keken elkaar verbaasd aan. Loubavriend ging boven aan de trap staan en gluude naar beneden. Zat het personeel te eten en te roken en HEEL duidelijk af te ronden!
We hebben giechelend overwogen stil te blijven zitten, maar toch maar niet gedaan. Een beetje opgelaten hebben we onze jassen gepakt (het ijsje kwam toch niet meer) en liepen naar beneden. Als door wespen gestoken schoot het personeel overeind en staarde ons aan. De baas van het geheel schreeuwde bijna: en, had het allemaal gesmaakt? We hebben gedaan alsof onze neus bloedde en hebben afgerekend. Kregen nog een hand allebei en werden de deur uitgeleid. We zijn er nooit meer terug gekomen
zondag 4 november 2012 om 10:52
Mijn vreemdste restaurant-ervaring betreft mijn vader.
We waren op wintersport en uit eten, en hij had een klacht, ik weet niet meer welke. Hij kreeg geen ober te pakken, hoe hij ook wenkte, zwaaide, probeerde.
Uiteindelijk is hij opgestaan, heeft zijn bord gepakt, en is compleet met onder zijn kin vastgeknoopte witte servet, rustig de keuken ingewandeld.
We waren op wintersport en uit eten, en hij had een klacht, ik weet niet meer welke. Hij kreeg geen ober te pakken, hoe hij ook wenkte, zwaaide, probeerde.
Uiteindelijk is hij opgestaan, heeft zijn bord gepakt, en is compleet met onder zijn kin vastgeknoopte witte servet, rustig de keuken ingewandeld.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 4 november 2012 om 10:57
quote:Very__Cherry schreef op 04 november 2012 @ 10:52:
Mijn vreemdste restaurant-ervaring betreft mijn vader.
We waren op wintersport en uit eten, en hij had een klacht, ik weet niet meer welke. Hij kreeg geen ober te pakken, hoe hij ook wenkte, zwaaide, probeerde.
Uiteindelijk is hij opgestaan, heeft zijn bord gepakt, en is compleet met onder zijn kin vastgeknoopte witte servet, rustig de keuken ingewandeld.
Goeie actie! Doeltreffend ook?
Oh Louba, die is ook erg!
Mijn vreemdste restaurant-ervaring betreft mijn vader.
We waren op wintersport en uit eten, en hij had een klacht, ik weet niet meer welke. Hij kreeg geen ober te pakken, hoe hij ook wenkte, zwaaide, probeerde.
Uiteindelijk is hij opgestaan, heeft zijn bord gepakt, en is compleet met onder zijn kin vastgeknoopte witte servet, rustig de keuken ingewandeld.
Goeie actie! Doeltreffend ook?
Oh Louba, die is ook erg!
zondag 4 november 2012 om 11:37
Vorig jaar in Duitsland, ergens een durpje aan de Moezel. We komen daar elk jaar, en hadden het jaar ervoor erg lekker in een restaurantje gegeten.
We besloten dat dit jaar weer te doen en schoonouders te trakteren voor hun verjaardagen.
Besteld, so far so good. Het duurde lang voor we ons eten kregen (echt meer dan een half uur) maar uiteindelijk kwam het. Vriend en ik hadden schnitzel met patat (jaja, exclusief) en schoonouders asperges met gekookte aardappelen.
Schnitzel en patat kwamen keurig, plus een schaal gekookte aardappels. En toen bleef het stil.
En stil.
Aan serveerster gevraagd waar de rest bleef. Ze ging het vragen. Weer een kwartier later.
Nog twee keer vragen.
Uiteindelijk kwamen de asperges.
Aardappelen waren steenkoud natuurlijk, dus ik daar iets van gezegd. Komt ze twee minuten later terug met..... dezelfde schaal aardappelen, opgepingd in de magnetron
Ik denk niet dat we er volgend jaar weer heen gaan
Geen excuses, niks....
Andere, ook in Duitsland.
Leuk klein pizzeriaatje in Trier. Druk en te weinig personeel, leek het, want het duurde lang voor we ons eten kregen.
We zaten op het terras, maar er leek wat regen aan te komen (was verder heel warm). Gaf niks, wij zaten onder een parasol.
Een Dikke Duitser een tafeltje verder, voelde nattigheid toen het begon te spetteren.
Vriend en ik zaten aan een vierpersoonstafeltje. Of ze er bij mochten komen zitten want daar was het droog.
Nou ja, prima. Niet even aan de ober vragen, gewoon verkassen.
Terwijl wij rustig van ons eten zaten te genieten, joeg de Duitser in moordtempo zijn diner er doorheen.
Een half uur later moest er betaald worden, vriend en ik zaten nog aan het dessert.
Bij de rekening van de Dikke Duitser stond één rode wijn van mij opgeschreven. Niet zo gek, als het hetzelfde tafelnummer is he?
Ging die vent toch een partij uit zijn plaat tegen de serveerster, niet normaal.
Toen de Duitser vertrokken was nog een praatje gemaakt met de serveerster, ze bleken nogal onderbezet te staan omdat één van hun vaste collega's ziek was en niet vervangen had kunnen worden. Ze stonden nu maar met twee voor het hele restaurant, ipv van drie.
Wij hebben nog een likeurtje van het huis gekregen voor het ongemak, terwijl er bij ons niks mis gegaan was, en als we weer eens in Trier komen gaan we zeker weer
We besloten dat dit jaar weer te doen en schoonouders te trakteren voor hun verjaardagen.
Besteld, so far so good. Het duurde lang voor we ons eten kregen (echt meer dan een half uur) maar uiteindelijk kwam het. Vriend en ik hadden schnitzel met patat (jaja, exclusief) en schoonouders asperges met gekookte aardappelen.
Schnitzel en patat kwamen keurig, plus een schaal gekookte aardappels. En toen bleef het stil.
En stil.
Aan serveerster gevraagd waar de rest bleef. Ze ging het vragen. Weer een kwartier later.
Nog twee keer vragen.
Uiteindelijk kwamen de asperges.
Aardappelen waren steenkoud natuurlijk, dus ik daar iets van gezegd. Komt ze twee minuten later terug met..... dezelfde schaal aardappelen, opgepingd in de magnetron
Ik denk niet dat we er volgend jaar weer heen gaan
Geen excuses, niks....
Andere, ook in Duitsland.
Leuk klein pizzeriaatje in Trier. Druk en te weinig personeel, leek het, want het duurde lang voor we ons eten kregen.
We zaten op het terras, maar er leek wat regen aan te komen (was verder heel warm). Gaf niks, wij zaten onder een parasol.
Een Dikke Duitser een tafeltje verder, voelde nattigheid toen het begon te spetteren.
Vriend en ik zaten aan een vierpersoonstafeltje. Of ze er bij mochten komen zitten want daar was het droog.
Nou ja, prima. Niet even aan de ober vragen, gewoon verkassen.
Terwijl wij rustig van ons eten zaten te genieten, joeg de Duitser in moordtempo zijn diner er doorheen.
Een half uur later moest er betaald worden, vriend en ik zaten nog aan het dessert.
Bij de rekening van de Dikke Duitser stond één rode wijn van mij opgeschreven. Niet zo gek, als het hetzelfde tafelnummer is he?
Ging die vent toch een partij uit zijn plaat tegen de serveerster, niet normaal.
Toen de Duitser vertrokken was nog een praatje gemaakt met de serveerster, ze bleken nogal onderbezet te staan omdat één van hun vaste collega's ziek was en niet vervangen had kunnen worden. Ze stonden nu maar met twee voor het hele restaurant, ipv van drie.
Wij hebben nog een likeurtje van het huis gekregen voor het ongemak, terwijl er bij ons niks mis gegaan was, en als we weer eens in Trier komen gaan we zeker weer
668, the neighbour of the Beast
zondag 4 november 2012 om 11:59
Laatst, met collega's.
Ze noemen zichzelf grandcafe. Prima.
Een van mijn collega's komt er vaak en is er helemaal weg van.
We zouden eigenlijk naar een pizzeria gaan maar dat werd ineens afgeblazen, dus moesten en zouden we daar gaan eten.
We zaten aan een lange tafel, bestaande uit een aantal korte tafeltjes. Waar je zeg maar met 1,5 persoon naast elkaar aan kan zitten. De zaak was vrijwel leeg.
Ik zat aan het einde van de tafel. Serveerster vroeg aan mij of ik op kon schuiven en aan het hoofd kon gaan zitten, zodat zij die tafel waar ik aan zat ergens anders neer kon zetten.
Nou, liever niet. Ik zat op die plek best gemakkelijk en aan het hoofd zou ik veel minder ruimte hebben met mijn bord, mijn bestek en ook met mijn zwangere buik.
Dus ik zei, Als je het niet erg vind blijf ik liever hier zitten, heb ik iets meer ruimte, ook met het eten straks.
Boze blik.
Collega's kozen allemaal een voorgerecht, maar omdat de keuze zalm was, of carpaccio, of geitenkaas, of een broodplank wou ik geen voorgerecht. Zalm en geitenkaas vind ik gewoon niet zo lekker en carpaccio normaal wel maar tijdens de zwangerschap eet ik dat niet. Brood had ik geen zin in.
Een collega die ook zwanger is koos voor een verrassingsmenu en kreeg iets met zalm. Ze vroeg aan de serveerster om iets anders. Ivm haar zwangerschap.
Ze had het beter voor die tijd kunnen zeggen en geen verrassingsmenu moeten nemen, maar oke.
Serveerster ging de discussie aan dat ze die zalm écht wel mocht hebben. Collega zei dat ze toch liever wat anders wou.
Bord werd weggetrokken en op hoge poten ging die terug naar de keuken. Er kwam wat anders.
Hoofdgerecht. Garnituur kwam op tafel en serveerster was een beetje aan het klooien om de schalen op tafel te krijgen. Ik wou iets aan pakken van haar, om het haar makkelijker te maken.
Maar dat hoefde niet 'Als je even je hand wegdoet...'.. Waarop ik zei 'O ik wou hem alleen van je aanpakken, maarre, is goed joh'.. Serveerster heeft me de rest van de avond genegeerd, niet meer gevraagd of ik wat te drinken wou etc.
Het wachten op het eten duurde vrij lang. Opzich geen probleem.
Maar toen we om de rekening vroegen was die er binnen een minuut. Waarop ik vriendelijk (en hard) zei dat ze dus wel hard konden lopen als er geld tevoorschijn moest komen.
Als blikken konden doden was mijn man nu een arme weduwnaar .
Ze noemen zichzelf grandcafe. Prima.
Een van mijn collega's komt er vaak en is er helemaal weg van.
We zouden eigenlijk naar een pizzeria gaan maar dat werd ineens afgeblazen, dus moesten en zouden we daar gaan eten.
We zaten aan een lange tafel, bestaande uit een aantal korte tafeltjes. Waar je zeg maar met 1,5 persoon naast elkaar aan kan zitten. De zaak was vrijwel leeg.
Ik zat aan het einde van de tafel. Serveerster vroeg aan mij of ik op kon schuiven en aan het hoofd kon gaan zitten, zodat zij die tafel waar ik aan zat ergens anders neer kon zetten.
Nou, liever niet. Ik zat op die plek best gemakkelijk en aan het hoofd zou ik veel minder ruimte hebben met mijn bord, mijn bestek en ook met mijn zwangere buik.
Dus ik zei, Als je het niet erg vind blijf ik liever hier zitten, heb ik iets meer ruimte, ook met het eten straks.
Boze blik.
Collega's kozen allemaal een voorgerecht, maar omdat de keuze zalm was, of carpaccio, of geitenkaas, of een broodplank wou ik geen voorgerecht. Zalm en geitenkaas vind ik gewoon niet zo lekker en carpaccio normaal wel maar tijdens de zwangerschap eet ik dat niet. Brood had ik geen zin in.
Een collega die ook zwanger is koos voor een verrassingsmenu en kreeg iets met zalm. Ze vroeg aan de serveerster om iets anders. Ivm haar zwangerschap.
Ze had het beter voor die tijd kunnen zeggen en geen verrassingsmenu moeten nemen, maar oke.
Serveerster ging de discussie aan dat ze die zalm écht wel mocht hebben. Collega zei dat ze toch liever wat anders wou.
Bord werd weggetrokken en op hoge poten ging die terug naar de keuken. Er kwam wat anders.
Hoofdgerecht. Garnituur kwam op tafel en serveerster was een beetje aan het klooien om de schalen op tafel te krijgen. Ik wou iets aan pakken van haar, om het haar makkelijker te maken.
Maar dat hoefde niet 'Als je even je hand wegdoet...'.. Waarop ik zei 'O ik wou hem alleen van je aanpakken, maarre, is goed joh'.. Serveerster heeft me de rest van de avond genegeerd, niet meer gevraagd of ik wat te drinken wou etc.
Het wachten op het eten duurde vrij lang. Opzich geen probleem.
Maar toen we om de rekening vroegen was die er binnen een minuut. Waarop ik vriendelijk (en hard) zei dat ze dus wel hard konden lopen als er geld tevoorschijn moest komen.
Als blikken konden doden was mijn man nu een arme weduwnaar .
zondag 4 november 2012 om 12:06
O ja.
In Dusseldorf. Wij waren een weekendje weg.
We gingen naar een Turkse eettent, zag er wel netjes uit, een nette shoarmazaak zeg maar.
We werden in het Duits aangesproken en mijn man ging over op Turks. Personeel vroeg waar we vandaan kwamen. Uit Nederland. En mijn man vertelde uit welke streek in Turkije hij kwam.
Eten besteld. 2 enorme borden vol. En kwaliteit. Wow.
Ik had een hele simpele pizza, maar wat een ding. LEKKER!
Mijn man had een schotel met vlees, maar heb zelden zulk goed lekker vlees geproefd.
Thee kregen we van het huis. Vriendelijk afscheid genomen.
Dag later, andere zaak. Ook Turks.
Man vroeg in het Turks aan de jongen achter de balie wat hij zou aanraden. Bleek de eigenaar te zijn. Hij zei de specialiteit van het huis en wij gingen zitten.
Er kwam een schaal op tafel met geweldige dipjes en brood.
Drinken was onbeperkt. Ons hoofdgerecht kwam. Twee enorme borden vol met vlees. Na 5 minuten kwam een ober ons een groot bord met nog meer vlees brengen, die kregen we van het huis.
Eigenaar kwam vragen of het smaakte. Nou en of.
Na het eten dronken we thee.
Bij het afrekenen spraken die eigenaar en mijn man wat, het bekende 'waar kom jij vandaan in Turkije'. Ze hadden ook baklava en ander gebak, waar die eigenaar me een stuk van liet proeven. Geweldig, heerlijk vers.
We kochten een doos.
Uiteindelijk hebben we 36 euro betaald. Waarvan een tientje voor die baklava was.
Thee was ook van het huis. Voor 26 euro zoveel gegeten, echt een nette zaak, schoon, vriendelijk personeel.
We waren echt verbaasd.
In Dusseldorf. Wij waren een weekendje weg.
We gingen naar een Turkse eettent, zag er wel netjes uit, een nette shoarmazaak zeg maar.
We werden in het Duits aangesproken en mijn man ging over op Turks. Personeel vroeg waar we vandaan kwamen. Uit Nederland. En mijn man vertelde uit welke streek in Turkije hij kwam.
Eten besteld. 2 enorme borden vol. En kwaliteit. Wow.
Ik had een hele simpele pizza, maar wat een ding. LEKKER!
Mijn man had een schotel met vlees, maar heb zelden zulk goed lekker vlees geproefd.
Thee kregen we van het huis. Vriendelijk afscheid genomen.
Dag later, andere zaak. Ook Turks.
Man vroeg in het Turks aan de jongen achter de balie wat hij zou aanraden. Bleek de eigenaar te zijn. Hij zei de specialiteit van het huis en wij gingen zitten.
Er kwam een schaal op tafel met geweldige dipjes en brood.
Drinken was onbeperkt. Ons hoofdgerecht kwam. Twee enorme borden vol met vlees. Na 5 minuten kwam een ober ons een groot bord met nog meer vlees brengen, die kregen we van het huis.
Eigenaar kwam vragen of het smaakte. Nou en of.
Na het eten dronken we thee.
Bij het afrekenen spraken die eigenaar en mijn man wat, het bekende 'waar kom jij vandaan in Turkije'. Ze hadden ook baklava en ander gebak, waar die eigenaar me een stuk van liet proeven. Geweldig, heerlijk vers.
We kochten een doos.
Uiteindelijk hebben we 36 euro betaald. Waarvan een tientje voor die baklava was.
Thee was ook van het huis. Voor 26 euro zoveel gegeten, echt een nette zaak, schoon, vriendelijk personeel.
We waren echt verbaasd.
zondag 4 november 2012 om 12:12
Oké het is dan geen restaurant belevenis, maar wel in een snackbar.
Vrijdag avond voor mezelf en een vriendin patat afgehaald. Had daar weleens eerder gehaald en was toen niets mis mee. We hadden voor twee personen patat besteld om mee te nemen.
Eenmaal thuis blijkt dat we de 'echte lange patatten' moesten zoeken tussen alle kleine stukjes, krokant gebakken patatjes. Dat die laatste er ook tussen zitten, soit, maar ze overheersten echt op de gewone patatten.
Maarja, moeilijk wat van te zeggen als je er pas thuis achter komt.
Vrijdag avond voor mezelf en een vriendin patat afgehaald. Had daar weleens eerder gehaald en was toen niets mis mee. We hadden voor twee personen patat besteld om mee te nemen.
Eenmaal thuis blijkt dat we de 'echte lange patatten' moesten zoeken tussen alle kleine stukjes, krokant gebakken patatjes. Dat die laatste er ook tussen zitten, soit, maar ze overheersten echt op de gewone patatten.
Maarja, moeilijk wat van te zeggen als je er pas thuis achter komt.
zondag 4 november 2012 om 12:14
quote:Kuzu schreef op 04 november 2012 @ 12:06:
O ja.
In Dusseldorf. Wij waren een weekendje weg.
We gingen naar een Turkse eettent, zag er wel netjes uit, een nette shoarmazaak zeg maar.
We werden in het Duits aangesproken en mijn man ging over op Turks. Personeel vroeg waar we vandaan kwamen. Uit Nederland. En mijn man vertelde uit welke streek in Turkije hij kwam.
Eten besteld. 2 enorme borden vol. En kwaliteit. Wow.
Ik had een hele simpele pizza, maar wat een ding. LEKKER!
Mijn man had een schotel met vlees, maar heb zelden zulk goed lekker vlees geproefd.
Thee kregen we van het huis. Vriendelijk afscheid genomen.
Dag later, andere zaak. Ook Turks.
Man vroeg in het Turks aan de jongen achter de balie wat hij zou aanraden. Bleek de eigenaar te zijn. Hij zei de specialiteit van het huis en wij gingen zitten.
Er kwam een schaal op tafel met geweldige dipjes en brood.
Drinken was onbeperkt. Ons hoofdgerecht kwam. Twee enorme borden vol met vlees. Na 5 minuten kwam een ober ons een groot bord met nog meer vlees brengen, die kregen we van het huis.
Eigenaar kwam vragen of het smaakte. Nou en of.
Na het eten dronken we thee.
Bij het afrekenen spraken die eigenaar en mijn man wat, het bekende 'waar kom jij vandaan in Turkije'. Ze hadden ook baklava en ander gebak, waar die eigenaar me een stuk van liet proeven. Geweldig, heerlijk vers.
We kochten een doos.
Uiteindelijk hebben we 36 euro betaald. Waarvan een tientje voor die baklava was.
Thee was ook van het huis. Voor 26 euro zoveel gegeten, echt een nette zaak, schoon, vriendelijk personeel.
We waren echt verbaasd.Geweldig! Ontzettend vriendelijk.
O ja.
In Dusseldorf. Wij waren een weekendje weg.
We gingen naar een Turkse eettent, zag er wel netjes uit, een nette shoarmazaak zeg maar.
We werden in het Duits aangesproken en mijn man ging over op Turks. Personeel vroeg waar we vandaan kwamen. Uit Nederland. En mijn man vertelde uit welke streek in Turkije hij kwam.
Eten besteld. 2 enorme borden vol. En kwaliteit. Wow.
Ik had een hele simpele pizza, maar wat een ding. LEKKER!
Mijn man had een schotel met vlees, maar heb zelden zulk goed lekker vlees geproefd.
Thee kregen we van het huis. Vriendelijk afscheid genomen.
Dag later, andere zaak. Ook Turks.
Man vroeg in het Turks aan de jongen achter de balie wat hij zou aanraden. Bleek de eigenaar te zijn. Hij zei de specialiteit van het huis en wij gingen zitten.
Er kwam een schaal op tafel met geweldige dipjes en brood.
Drinken was onbeperkt. Ons hoofdgerecht kwam. Twee enorme borden vol met vlees. Na 5 minuten kwam een ober ons een groot bord met nog meer vlees brengen, die kregen we van het huis.
Eigenaar kwam vragen of het smaakte. Nou en of.
Na het eten dronken we thee.
Bij het afrekenen spraken die eigenaar en mijn man wat, het bekende 'waar kom jij vandaan in Turkije'. Ze hadden ook baklava en ander gebak, waar die eigenaar me een stuk van liet proeven. Geweldig, heerlijk vers.
We kochten een doos.
Uiteindelijk hebben we 36 euro betaald. Waarvan een tientje voor die baklava was.
Thee was ook van het huis. Voor 26 euro zoveel gegeten, echt een nette zaak, schoon, vriendelijk personeel.
We waren echt verbaasd.Geweldig! Ontzettend vriendelijk.
zondag 4 november 2012 om 12:20
quote:aardbeilimonade schreef op 04 november 2012 @ 12:12:
Oké het is dan geen restaurant belevenis, maar wel in een snackbar.
Vrijdag avond voor mezelf en een vriendin patat afgehaald. Had daar weleens eerder gehaald en was toen niets mis mee. We hadden voor twee personen patat besteld om mee te nemen.
Eenmaal thuis blijkt dat we de 'echte lange patatten' moesten zoeken tussen alle kleine stukjes, krokant gebakken patatjes. Dat die laatste er ook tussen zitten, soit, maar ze overheersten echt op de gewone patatten.
Maarja, moeilijk wat van te zeggen als je er pas thuis achter komt.Mazzelpik! Die zijn het lekkerst!
Oké het is dan geen restaurant belevenis, maar wel in een snackbar.
Vrijdag avond voor mezelf en een vriendin patat afgehaald. Had daar weleens eerder gehaald en was toen niets mis mee. We hadden voor twee personen patat besteld om mee te nemen.
Eenmaal thuis blijkt dat we de 'echte lange patatten' moesten zoeken tussen alle kleine stukjes, krokant gebakken patatjes. Dat die laatste er ook tussen zitten, soit, maar ze overheersten echt op de gewone patatten.
Maarja, moeilijk wat van te zeggen als je er pas thuis achter komt.Mazzelpik! Die zijn het lekkerst!
668, the neighbour of the Beast
zondag 4 november 2012 om 12:27
quote:momo1980 schreef op 03 november 2012 @ 19:03:
Ik ging hoogzwanger uit eten bij een goed restaurant waar we altijd kwamen bij speciale gelegenheden. Ik bestelde iets van ossenhaas en vroeg of ik het doorbakken kon krijgen. Daarvan werd de ober blijkbaar zo kwaad, die ging ruzie met mij maken. Ten eerste zou het vlees zo niet eetbaar zijn, het was belachelijk dat k het doorbakken wilde en ik moest maar iets maar iets anders bestellen, vis ofzo. Dat wilde ik niet, en vanwege de hormonen was ik niet mijn mondige zelf. Uiteindelijk heeft mijn man looen steggelen met de ober en kreeg ik toch mijn ossenhaas doorbakken. En het was nog lekker ook! De lol van het uit eten was er wel vanaf. Het waren denk ik de hormonen, want als me dit nu zou overkomen zou ik direct opstappen.Ik vind dit een lastig verhaal. Afgezien van ruzie maken (not done), kan ik me voorstellen dat ik als kok niet een mooi stuk rood vlees helemaal zou willen doorbakken. Dan zou ik je inderdaad iets anders van de kaart adviseren. De gast is natuurlijk koning, maar ik kan me dus indenken dat je als kok wel ergens een grens trekt en ik kan me ook voorstellen dat een stuk vlees, wat zacht en rood-rosé geserveerd moet worden, grijs doorbakken voor een gast, zo'n grens is.
Ik ging hoogzwanger uit eten bij een goed restaurant waar we altijd kwamen bij speciale gelegenheden. Ik bestelde iets van ossenhaas en vroeg of ik het doorbakken kon krijgen. Daarvan werd de ober blijkbaar zo kwaad, die ging ruzie met mij maken. Ten eerste zou het vlees zo niet eetbaar zijn, het was belachelijk dat k het doorbakken wilde en ik moest maar iets maar iets anders bestellen, vis ofzo. Dat wilde ik niet, en vanwege de hormonen was ik niet mijn mondige zelf. Uiteindelijk heeft mijn man looen steggelen met de ober en kreeg ik toch mijn ossenhaas doorbakken. En het was nog lekker ook! De lol van het uit eten was er wel vanaf. Het waren denk ik de hormonen, want als me dit nu zou overkomen zou ik direct opstappen.Ik vind dit een lastig verhaal. Afgezien van ruzie maken (not done), kan ik me voorstellen dat ik als kok niet een mooi stuk rood vlees helemaal zou willen doorbakken. Dan zou ik je inderdaad iets anders van de kaart adviseren. De gast is natuurlijk koning, maar ik kan me dus indenken dat je als kok wel ergens een grens trekt en ik kan me ook voorstellen dat een stuk vlees, wat zacht en rood-rosé geserveerd moet worden, grijs doorbakken voor een gast, zo'n grens is.
Wat eten we vanavond?
zondag 4 november 2012 om 12:41
Leuk topic!
De ergste dingen die me op dit moment te binnen schieten was toen mijn man in Italië een sigarettenpeuk in het bord penne vond (ik word nog misselijk als ik eraan terugdenk)
En verder: afgelopen zomer zaten we in een restaurantje op Bali. Het was een Australische eigenaar. We bestellen alle vier en na heel lang wachten arriveert het eten van mijn zoon van 7. We wachten nog even, maar voor de rest komt er niks. Zoon begint dan maar te eten. Neemt drie happen en plots wordt het bord voor zijn neus weggetrokken. Het was het 'eten voor de baas'.
Bord wordt inderdaad aan de eigenaar gegeven. Vervolgens nog gewacht en twee keer het eten moeten terugsturen (koud en de foute groenten). Ze gaven ons nog een kaartje mee 'voor de volgende keer'. Euh.... dacht het niet.
Toevallig gisteren ook in een vreselijk restaurant gaan eten. Een vriend had voor zijn verjaardag gereserveerd voor een tiental mensen. Toen wij arriveerden was er al een koppel. Maar we mochten niet gaan zitten. We moesten allemaal blijven staan tot het hele gezelschap er was. Toen iedereen er was, hebben we zeker nog 20 minuten moeten wachten.
Vervolgens zitten we en bestel ik een Caesar Salad. Gelukkig waarschuwt de ober me 'dat is hier zonder kip'. Ik heb niet eens gevraagd met wat dan wel.
Voorgerecht was een sashimi van tonijn, maar ze brachten een carpaccio die ze bij en hoog en bij laag een sashimi bleven noemen.
Het gratis glaasje limoncello achteraf kregen we niet 'omdat het al zo laat was'.
En een mevrouw aan een ander tafeltje moest naar de bar verhuizen om haar dessert op te eten 'want ze hadden haar tafel nodig'. Niet direct een aanrader.
De ergste dingen die me op dit moment te binnen schieten was toen mijn man in Italië een sigarettenpeuk in het bord penne vond (ik word nog misselijk als ik eraan terugdenk)
En verder: afgelopen zomer zaten we in een restaurantje op Bali. Het was een Australische eigenaar. We bestellen alle vier en na heel lang wachten arriveert het eten van mijn zoon van 7. We wachten nog even, maar voor de rest komt er niks. Zoon begint dan maar te eten. Neemt drie happen en plots wordt het bord voor zijn neus weggetrokken. Het was het 'eten voor de baas'.
Bord wordt inderdaad aan de eigenaar gegeven. Vervolgens nog gewacht en twee keer het eten moeten terugsturen (koud en de foute groenten). Ze gaven ons nog een kaartje mee 'voor de volgende keer'. Euh.... dacht het niet.
Toevallig gisteren ook in een vreselijk restaurant gaan eten. Een vriend had voor zijn verjaardag gereserveerd voor een tiental mensen. Toen wij arriveerden was er al een koppel. Maar we mochten niet gaan zitten. We moesten allemaal blijven staan tot het hele gezelschap er was. Toen iedereen er was, hebben we zeker nog 20 minuten moeten wachten.
Vervolgens zitten we en bestel ik een Caesar Salad. Gelukkig waarschuwt de ober me 'dat is hier zonder kip'. Ik heb niet eens gevraagd met wat dan wel.
Voorgerecht was een sashimi van tonijn, maar ze brachten een carpaccio die ze bij en hoog en bij laag een sashimi bleven noemen.
Het gratis glaasje limoncello achteraf kregen we niet 'omdat het al zo laat was'.
En een mevrouw aan een ander tafeltje moest naar de bar verhuizen om haar dessert op te eten 'want ze hadden haar tafel nodig'. Niet direct een aanrader.
zondag 4 november 2012 om 12:43
Over het algemeen heb ik niet veel slechte ervaringen, soms te lang moeten wachten op iets maar als het druk is heb ik daar wel begrip voor, tenzij ik een warm gerecht koud voor mijn neus krijg, dan gaat het terug. Wel een slechte ervaring langs de Duitse Autobahn. In een Raststette bestelde ik soep, het was koud en een kom soep gaat er dan wel in. De soep was bijna steenkoud en het was zeker geen gazpacho maar goulashsoep, even later kreeg ik het loeiheet terug. Daarna een Stramme Max, gebakken spiegelei ook steenkoud en dat kun je niet opwarmen in de magnetron. Uiteindelijk kwam er iemand met een warm gebakken ei maar dat duurde wel behoorlijk lang. In Duitsland kun je geweldig lekker eten maar niet langs de autoweg.
verba volant, scripta manent.
zondag 4 november 2012 om 12:52
Een keer per jaar gaan we met vrienden 'all the way' uiteten. Als cadeau aan elkaar. Daar sparen we flink voor, maar op de avond zelf hoeven we dan niet enorm op de prijs te letten. Zo komen we dus in chique restaurants.
Eerst keer was enorm geslaagd, fantastisch eten, heel goede bediening en heel speciale avond gehad.
De tweede keer, bij een ander (maar zelfde categorie) restaurant ging vanalles mis.
Voorgerecht was veel te zwaar en teveel. Na het gerecht bleken ze vergeten een onderdeel van het gerecht te serveren. In plaats van dit later te compenseren, kregen we het hele voorgerecht weer opnieuw? Wat een debiele oplossing. Na twee voorgerechten lieten we ons adviseren voor een wijn bij het hoofdgerecht. Eerste wijn was rond de 50 euro per fles, dus voor ons vrij prijzig, maar niet naar wens. Bij proeven dus gevraagd om andere wijn. Andere wijn bleek bij afrekenen de allerduurste wijn van de kaart te zijn. Meer dan 100 euro per fles. Heel vervelend dat dat niet aangegeven werd.
Dessert sloeg ook nergens op. Keuze was gevallen op dessert met twee verschillende bereidingswijze. In plaats van twee kleine porties om te proeven werden en twee volledige porties geserveerd. Hahaha.. Beetje zonde van het belachelijk hoge bedrag dat we af moesten rekenen, maar gelukkig konden we er nog een beetje om lachen..
Eerst keer was enorm geslaagd, fantastisch eten, heel goede bediening en heel speciale avond gehad.
De tweede keer, bij een ander (maar zelfde categorie) restaurant ging vanalles mis.
Voorgerecht was veel te zwaar en teveel. Na het gerecht bleken ze vergeten een onderdeel van het gerecht te serveren. In plaats van dit later te compenseren, kregen we het hele voorgerecht weer opnieuw? Wat een debiele oplossing. Na twee voorgerechten lieten we ons adviseren voor een wijn bij het hoofdgerecht. Eerste wijn was rond de 50 euro per fles, dus voor ons vrij prijzig, maar niet naar wens. Bij proeven dus gevraagd om andere wijn. Andere wijn bleek bij afrekenen de allerduurste wijn van de kaart te zijn. Meer dan 100 euro per fles. Heel vervelend dat dat niet aangegeven werd.
Dessert sloeg ook nergens op. Keuze was gevallen op dessert met twee verschillende bereidingswijze. In plaats van twee kleine porties om te proeven werden en twee volledige porties geserveerd. Hahaha.. Beetje zonde van het belachelijk hoge bedrag dat we af moesten rekenen, maar gelukkig konden we er nog een beetje om lachen..
zondag 4 november 2012 om 13:04
quote:tof schreef op 04 november 2012 @ 10:07:
[...]
En, is dat verkeerd? Ook met een magnetron kun je prima, lekker, en van scratch koken. Ik vermoed dat jij doelt op een groothandel kant-en-klaar toetje, dat niet zo lekker was. Maar dat hing dan toch niet samen met de magnetron, maar eerder met dat wat erin ging....?!Nou, ik vond het gewoon wel grappig op zich. Ware het niet dat het een voorbode was voor de volgende twee dagen... Echt alles kwam uit de magnetron. Dat toetje kon ik inderdaad nog wel begrijpen (omdat het dus in een hotel was), vond het gewoon grappig en had dat eigenlijk nog nooit meegemaakt voor zover ik wist. Maar later bleek echt alles uit de magnetron te komen en tja, dat was toch weer net iets minder.
[...]
En, is dat verkeerd? Ook met een magnetron kun je prima, lekker, en van scratch koken. Ik vermoed dat jij doelt op een groothandel kant-en-klaar toetje, dat niet zo lekker was. Maar dat hing dan toch niet samen met de magnetron, maar eerder met dat wat erin ging....?!Nou, ik vond het gewoon wel grappig op zich. Ware het niet dat het een voorbode was voor de volgende twee dagen... Echt alles kwam uit de magnetron. Dat toetje kon ik inderdaad nog wel begrijpen (omdat het dus in een hotel was), vond het gewoon grappig en had dat eigenlijk nog nooit meegemaakt voor zover ik wist. Maar later bleek echt alles uit de magnetron te komen en tja, dat was toch weer net iets minder.
zondag 4 november 2012 om 13:05
Voor een gala van onze studentenvereniging was er een zaaltje geregeld waar we vooraf konden eten met een flinke groep (man of 80). Vooraf konden we kiezen uit vlees of vis, bij het voorgerecht en hoofdgerecht. De locatie was echt prachtig, maar de rest echt ruk... We werden neergezet in een soort halletje, met een ruimte die om een boom was gebouwd. Heel leuk idee natuurlijk, ware het niet dat het hele plafond was afgezet met vuilniszakken en de zichtbare stukken plafond zichtbaar doorlekten. Mijn uitzicht bestond dan ook uit een half ingepakte boomschors en een verspocht plafond. Als het eten nou goed was geweest... Het voorgerecht was tot daaraantoe, maar bij het hoofdgerecht was voor de laatste tafel het vlees op! Ze moesten allemaal aan de vis, terwijl we weken van te voren onze keuze hadden moeten opgeven. Bovendien kregen we per 8 personen een minischaaltje groenten en werd er af en toe een bakje friet (eerst dunne friet, toen gewone friet en daarna van die dikke boerenfriet ???) op tafel gemikt. Drinken bijschenken hadden ze nog nooit van gehoord en het toetje was ermarmerlijk.
Echt, het was ze duidelijk te doen om het cashen (80x3gangenmenu), maar ik vond het zo teleurstellend dat een zaak op zo'n wereldplek (aan het water, met de ondergaande zon over het water, vlonders, geweldig) zo'n treurige bedoening bleek. Duidelijk geen hart voor de zaak helaas..
Echt, het was ze duidelijk te doen om het cashen (80x3gangenmenu), maar ik vond het zo teleurstellend dat een zaak op zo'n wereldplek (aan het water, met de ondergaande zon over het water, vlonders, geweldig) zo'n treurige bedoening bleek. Duidelijk geen hart voor de zaak helaas..
zondag 4 november 2012 om 13:05
quote:mrspuntzak schreef op 04 november 2012 @ 09:50:
Niet veel later kregen we onze gerechten. MET kaas. Toen ik hierover iets zei zei de serveerster, "je hebt alleen pizzakaas gekregen. Dan had je moeten zeggen dat je dat ook niet wou". Uiteraard haar verteld dat ze het gerecht weer mee kon nemen. Man had inmiddels zijn gerecht op en dat van mij was er nog steeds niet. Dat meldde ik dit keer maar aan de manager. We kregen drankjes aan geboden en ze gaf opdracht om ons dat te brengen. Nooit gekregen en na 15 min haar maar weer eens aangeschoten. ( nog steeds geen gerecht overigens) Manager sprak de legendarische woorden "woooow, gaat bij jullie dan ook alles mis?!" Ik zei haar dat ze het gerecht kon laten zitten. Ze vertelde me dat ze anders wel "even wat uit de keuken zou trekken" en weg was ze. Tijd om te vertellen dat ik vegetariër ben had ik niet. Ze kwam terug met een bord vol Italiaanse worsten. Voorzichtig vertelde ik dat ik vegetarisch eet. Toen riep ze: "dat meereeeen je niet" en... "nou weet je wat, we halen jouw gerecht van de rekening" (juist... Dat gerecht wat ik nooit gehad heb) Hahaha, dan heb je het als restaurant echt niet begrepen!
Niet veel later kregen we onze gerechten. MET kaas. Toen ik hierover iets zei zei de serveerster, "je hebt alleen pizzakaas gekregen. Dan had je moeten zeggen dat je dat ook niet wou". Uiteraard haar verteld dat ze het gerecht weer mee kon nemen. Man had inmiddels zijn gerecht op en dat van mij was er nog steeds niet. Dat meldde ik dit keer maar aan de manager. We kregen drankjes aan geboden en ze gaf opdracht om ons dat te brengen. Nooit gekregen en na 15 min haar maar weer eens aangeschoten. ( nog steeds geen gerecht overigens) Manager sprak de legendarische woorden "woooow, gaat bij jullie dan ook alles mis?!" Ik zei haar dat ze het gerecht kon laten zitten. Ze vertelde me dat ze anders wel "even wat uit de keuken zou trekken" en weg was ze. Tijd om te vertellen dat ik vegetariër ben had ik niet. Ze kwam terug met een bord vol Italiaanse worsten. Voorzichtig vertelde ik dat ik vegetarisch eet. Toen riep ze: "dat meereeeen je niet" en... "nou weet je wat, we halen jouw gerecht van de rekening" (juist... Dat gerecht wat ik nooit gehad heb) Hahaha, dan heb je het als restaurant echt niet begrepen!
zondag 4 november 2012 om 13:06
quote:Starshine schreef op 04 november 2012 @ 10:24:
hahaha, je moest eens weten....heel veel restaurant beweren dat hun gebak, ijs, watdanook huisgemaakt is, maar het komt rechtstreeks van de groothandel
Dan is het probleem dus de kwaliteit, en niet zozeer de magnetron.
Ik ken een heerlijk Indonesisch zaakje, waar allerlei authentische gerechten te krijgen zijn die gekookt zijn door echte iboes. Je kunt die gerechten meenemen, maar ook ter plekke eten. Pieppiep: jammie! Dat het om een magnetron gaat, zegt niet per definitie iets over de kwaliteit of de smaak van wat eruit komt!
Meerdere maaltijden slechte kwaliteit magnetronvoer is dan weer een ander uiterste. Dan krijg je bij pieppiep rillingen, ja.
hahaha, je moest eens weten....heel veel restaurant beweren dat hun gebak, ijs, watdanook huisgemaakt is, maar het komt rechtstreeks van de groothandel
Dan is het probleem dus de kwaliteit, en niet zozeer de magnetron.
Ik ken een heerlijk Indonesisch zaakje, waar allerlei authentische gerechten te krijgen zijn die gekookt zijn door echte iboes. Je kunt die gerechten meenemen, maar ook ter plekke eten. Pieppiep: jammie! Dat het om een magnetron gaat, zegt niet per definitie iets over de kwaliteit of de smaak van wat eruit komt!
Meerdere maaltijden slechte kwaliteit magnetronvoer is dan weer een ander uiterste. Dan krijg je bij pieppiep rillingen, ja.
zondag 4 november 2012 om 13:13
Ik heb 'm hier ook al een keer voorbij zien komen, maar ik verbaas me zo over serveersters die eten of drinken waarover geklaagd wordt, zelf gaan proeven! Heb toen ik nog jong en niet zo assertief was een keer aangegeven dat de chocolademelk niet in orde was. Vond 't al moeilijk om de aandacht van de serveerster te trekken en dan ook nog te gaan 'klagen'. Haar eerste reactie was ontkennend, zo van 'dat kan helemaal niet'. Toen ik aandrong (jeeej de assertiviteit ontsproot), proefde ze dan zelf maar! Hahahaha. Vond het toen al knullig, maar nu ik vaker in restaurants kom helemaal. Als de klant niet tevreden is, is hij niet tevreden. Punt. Heb daarna trouwens wel excuses en een nieuwe (lekker sterke) chocomelk gekregen.
zondag 4 november 2012 om 13:21
Wij gingen vaak naar een leuk restaurant, lekker en goed betaalbaar.
Een tijdje geleden hoorde ik van een bevriende politieagent dat hij daar assistentie had verleend omdat er snachts een orgie was georganiseerd door het personeel wat uit de hand was gelopen.
We gaan nu niet meer omdat ik me dan steeds af zou vragen wat er allemaal op ons tafeltje gebeurd zou kunnen zijn.
Overdreven idee? Misschien wel ja. Maar toch!
Een tijdje geleden hoorde ik van een bevriende politieagent dat hij daar assistentie had verleend omdat er snachts een orgie was georganiseerd door het personeel wat uit de hand was gelopen.
We gaan nu niet meer omdat ik me dan steeds af zou vragen wat er allemaal op ons tafeltje gebeurd zou kunnen zijn.
Overdreven idee? Misschien wel ja. Maar toch!
Wees jezelf, er zijn al anderen genoeg
zondag 4 november 2012 om 13:35
quote:zonnestraaltje71 schreef op 03 november 2012 @ 19:32:
[...]
Haha, is het een regio-gebonden woord? Het is zelfs in het woordenboek te vinden
Dat restaurant is bij een meer gevestigd en je kan momenteel een arrangement boeken; daar dineren en daarna naar Soldaat van Oranje. Zegt je dat wat?
Zegt mij wel wat
Tjoek tjoek?
[...]
Haha, is het een regio-gebonden woord? Het is zelfs in het woordenboek te vinden
Dat restaurant is bij een meer gevestigd en je kan momenteel een arrangement boeken; daar dineren en daarna naar Soldaat van Oranje. Zegt je dat wat?
Zegt mij wel wat
Tjoek tjoek?
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu
zondag 4 november 2012 om 13:40
Lol @ Kastanjez.
Mijn vader en ik gaan eens in de zoveel tijd samen lunchen.
Het is soort van traditie dat we dan brood met kroketten eten. Of zoiets simpels. We praten een hele tijd over vanalles bij, eten een simpel broodje, gewoon gezellig.
Laatst gingen we naar een, als sjiek bekend staand, hotel/restaurant. We vielen niet echt uit de toom, zaten ook ouders met kinderen met tosti's enzo.
Nou, de kroketten.
Opzich is het toch een ontzettend makkelijk lunchgerecht.
Wat kan je eraan verpesten? Kroketten in het vet, brood op een bordje, klaar.
In de melk die we dronken zaten klonten. Volgens de bediening omdat het dagvers was. Prima, maar het leek wel water met kloeten bloem erin.
Kroketten kwamen op een bord met een enooooorme kom mosterd erbij. Type soepkom. Echt, er zat nog net geen sauslepel in.
Geen boter. Toen mijn vader vroeg om boter kregen we een stuk wat duidelijk net uit de koeling kwam, dus te hard om te smeren.
We hebben wel gelachen.. Zo'n simpel iets als kroketten met brood is kennelijk toch nog best moeilijk om fatsoenlijk op te dienen.
Mijn vader en ik gaan eens in de zoveel tijd samen lunchen.
Het is soort van traditie dat we dan brood met kroketten eten. Of zoiets simpels. We praten een hele tijd over vanalles bij, eten een simpel broodje, gewoon gezellig.
Laatst gingen we naar een, als sjiek bekend staand, hotel/restaurant. We vielen niet echt uit de toom, zaten ook ouders met kinderen met tosti's enzo.
Nou, de kroketten.
Opzich is het toch een ontzettend makkelijk lunchgerecht.
Wat kan je eraan verpesten? Kroketten in het vet, brood op een bordje, klaar.
In de melk die we dronken zaten klonten. Volgens de bediening omdat het dagvers was. Prima, maar het leek wel water met kloeten bloem erin.
Kroketten kwamen op een bord met een enooooorme kom mosterd erbij. Type soepkom. Echt, er zat nog net geen sauslepel in.
Geen boter. Toen mijn vader vroeg om boter kregen we een stuk wat duidelijk net uit de koeling kwam, dus te hard om te smeren.
We hebben wel gelachen.. Zo'n simpel iets als kroketten met brood is kennelijk toch nog best moeilijk om fatsoenlijk op te dienen.