Seks
alle pijlers
Depressief door laag libido van vriend
zondag 30 december 2012 om 03:00
quote:icediver schreef op 30 december 2012 @ 02:46:
Oeps, effe vergeten om tuinbroekenbig Mopsie ook op negeer te zetten... Vanaf nu dus. Doei...
Eigenlijk best een gekke gewaarwording. Ik loop al jaren mee op een van de hardere fora van het .nl-gebied. En daar heb ik meerdere bans gehad, maar nog nooit heb heb ik daar iemand op negeer gezet. En binnen enkele dagen doe ik dat hier wel. De enige logische conclusie die ik daar uit kan kan trekken is dat vrouwen irritanter zijn dan Marokkanen. Waar dat dan de Marokkaanse vrouwen laat? Geen idee, maar daar valt beter mee te discusiëren dan met Mopsie en Sensual_DNatuurlijk kun je met Marokkaanse vrouwen beter uit de voeten. Die hoeven na, in jouw nabijheid te hebben verkeerd, ook geen hersteloperatie te laten uitvoeren.
Oeps, effe vergeten om tuinbroekenbig Mopsie ook op negeer te zetten... Vanaf nu dus. Doei...
Eigenlijk best een gekke gewaarwording. Ik loop al jaren mee op een van de hardere fora van het .nl-gebied. En daar heb ik meerdere bans gehad, maar nog nooit heb heb ik daar iemand op negeer gezet. En binnen enkele dagen doe ik dat hier wel. De enige logische conclusie die ik daar uit kan kan trekken is dat vrouwen irritanter zijn dan Marokkanen. Waar dat dan de Marokkaanse vrouwen laat? Geen idee, maar daar valt beter mee te discusiëren dan met Mopsie en Sensual_DNatuurlijk kun je met Marokkaanse vrouwen beter uit de voeten. Die hoeven na, in jouw nabijheid te hebben verkeerd, ook geen hersteloperatie te laten uitvoeren.
zondag 30 december 2012 om 03:02
zondag 30 december 2012 om 03:15
quote:icediver schreef op 30 december 2012 @ 03:07:
[...]
Hardst van allemaal? Mag ik effe lachen... En stuur die dominatrix maar deze kant op. Die krijg je of niet meer terug of zo mak als een lammetje...
Jij was toch van de negeer-acties? Negeren vind ik een zwaktebod, zeker als iemand kennelijk niet zegt wat je horen wil. Weg d'rmee, zodat je er niet mee geconfronteerd wordt. Zo is t toch?
En je nu ineens tot alfa opblazen dat je 'n dom wel effe 'wat' zal doen? Praatjespraatjes....lamenielachen.
[...]
Hardst van allemaal? Mag ik effe lachen... En stuur die dominatrix maar deze kant op. Die krijg je of niet meer terug of zo mak als een lammetje...
Jij was toch van de negeer-acties? Negeren vind ik een zwaktebod, zeker als iemand kennelijk niet zegt wat je horen wil. Weg d'rmee, zodat je er niet mee geconfronteerd wordt. Zo is t toch?
En je nu ineens tot alfa opblazen dat je 'n dom wel effe 'wat' zal doen? Praatjespraatjes....lamenielachen.
zondag 30 december 2012 om 08:28
quote:icediver schreef op 30 december 2012 @ 00:19:
[...]
Vooralsnog ga ik er maar vanuit dat het een geaardheid is. De wetenschap is het er volstrekt niet over eens en er is verdomd weinig onderzoek naar gedaan.
Maar binnen een relatie kun je je daar NOOIT achter verschuilen. Tenzij je een wederzijds aseksuele relatie hebt natuurlijk. Maar zelfs als het geen geaardheid zou zijn, dan nog dient de aseksueel zich tot op zekere hoogte aan te passen aan de seksueel. Hoe? Dat weet ik ook niet precies.
Het hele punt is dat de partner welke geen zin heeft in seks oa de partners van de schrijvers hier op het topic zich NIET aanpassen.
Je kunt wel mooi aangeven dat de aseksuelen zich zouden moeten aanpassen, in de praktijk trekken de seksuelen aan het kortste eind.
Tevens weet je zelf ook niet wat je zou kunnen doen om je aan te passen.
Of er een grondslag ligt in een sociaal emotioneel probleem als in autisme en aanverwante stoornissen betwijfel ik, ken 2 partners van vriendinnen en die lusten er wel pap van.
De ene is een klassieke ADHD en de ander heeft een vorm van autisme.
Maar mijn partner heeft ADD tja is dus vaak druk in zijn hoofd te druk om te genieten van seks.....
Ik vind het overigens erg jammer dat de sfeer flink gedaald is de toon erg onvriendelijk en zelfs vijanding en persoonlijk.
Van deze vorm van discussieren distancieer ik me dan ook.
Ben het overigens eens met de post van Loreley.
Ik gooi 'm er nog maar een keer in.
" Seks is pas een probleem als het er niet meer is"......
[...]
Vooralsnog ga ik er maar vanuit dat het een geaardheid is. De wetenschap is het er volstrekt niet over eens en er is verdomd weinig onderzoek naar gedaan.
Maar binnen een relatie kun je je daar NOOIT achter verschuilen. Tenzij je een wederzijds aseksuele relatie hebt natuurlijk. Maar zelfs als het geen geaardheid zou zijn, dan nog dient de aseksueel zich tot op zekere hoogte aan te passen aan de seksueel. Hoe? Dat weet ik ook niet precies.
Het hele punt is dat de partner welke geen zin heeft in seks oa de partners van de schrijvers hier op het topic zich NIET aanpassen.
Je kunt wel mooi aangeven dat de aseksuelen zich zouden moeten aanpassen, in de praktijk trekken de seksuelen aan het kortste eind.
Tevens weet je zelf ook niet wat je zou kunnen doen om je aan te passen.
Of er een grondslag ligt in een sociaal emotioneel probleem als in autisme en aanverwante stoornissen betwijfel ik, ken 2 partners van vriendinnen en die lusten er wel pap van.
De ene is een klassieke ADHD en de ander heeft een vorm van autisme.
Maar mijn partner heeft ADD tja is dus vaak druk in zijn hoofd te druk om te genieten van seks.....
Ik vind het overigens erg jammer dat de sfeer flink gedaald is de toon erg onvriendelijk en zelfs vijanding en persoonlijk.
Van deze vorm van discussieren distancieer ik me dan ook.
Ben het overigens eens met de post van Loreley.
Ik gooi 'm er nog maar een keer in.
" Seks is pas een probleem als het er niet meer is"......
zondag 30 december 2012 om 08:46
quote:vivace schreef op 30 december 2012 @ 00:27:
Ik wil graag even inbreken hier, als jullie het niet erg vinden. Ik lees al eeuwig mee, en hoop dat de irritaties niet te erg oplopen, want ik vind het juist zo interessant dat icediver meeschrijft.
Ik ben al 11 jaar met een man die exact zo is als jullie mannen: een 'Goldfinger' en zeker in het begin, hoewel de frequentie ook daarvan zeer zeer laag is, en hij doet eigenlijk niet aan penetratie. Daar 'houdt' hij niet zo van..Erecties zijn ook zeer zeldzaam.
Ik hou veel van hem, we hebben ook een kind (soort wonder dat dat ooit gelukt is; ik gebruik geen pil en heb die ook nergens voor nodig..)
maar dit gebrek vreet aan de relatie. Als schurend zand dat overal tussen gaat zitten. Ik heb het idee dat dat bij veel van de mannen over wie het hier gaat zo is.
Is het nou niet gewoon zo dat door gebrek aan erecties die 'asexualiteit/laag libido' er is? Dat het een soort escape is?
Je kunt er doodongelukkig van worden, óf besluiten dat je 'er toch niet van houdt'. Toch?Mijn man zegt dat dat niet zo is, maar ik heb moeite dat te geloven.
Zijn ook in therapie geweest trouwens. Leidde tot niets.
Nou, ik kan nog uren verder schrijven, maar voor een eerste post is dit wel even genoeg.
Vivace
Daar ben ik het wel mee eens.
Heb hier ook weleens met mijn partner over gesproken , en ja hij gaf aan dat de zin in seks er opzich wel was, maar de angst van een verslappende erectie die zin verstoorde.
Hij ontweek dus alle situaties waaruit mogelijk seks zou kunnen ontstaan, puur om een "afgang" te voorkomen.
vervolgens werd de zin minder want dat nam af naar mate de frequentie afnam.
Bij mij nam het toe incl. een enorme frustratie.
Gelukkig zijn we nu op een punt gekomen waarop we er over praten hét gewoon doen, en de ene keer gaat het beter dan de andere keer.
Het verschil tussen toen en nu is vooral dat hij me niet meer ontloopt/smoesjes verzint enz.....hij probeert het iig.
Hij gaf eerder en nog steeds aan dat linksom of rechtsom zijn libido lager is dan de mijne , waar dat aan ligt geen idee...( ga ik wel bespreekbaar maken, misschien ligt het nergens aan maar is het gewoon zo, bedoel de ene mens eet immers ook meer dan de andere en je hoeft natuurlijk niet alles stuk te filosoferen)
Heb hem nav verschillende posts van Ice wel eea gevraagd , hoe zijn beleving to seks is to mij wilde uitsluiten of er wellicht een bepaalde overeenkomst was.
Maar nee de conclusie was faalangst die vicieuze cirkel waarin hij wij in zijn terecht gekomen.
Ik heb goede hoop er is wederzijds begrip én de wil om er samen aan te werken.
Ik wil graag even inbreken hier, als jullie het niet erg vinden. Ik lees al eeuwig mee, en hoop dat de irritaties niet te erg oplopen, want ik vind het juist zo interessant dat icediver meeschrijft.
Ik ben al 11 jaar met een man die exact zo is als jullie mannen: een 'Goldfinger' en zeker in het begin, hoewel de frequentie ook daarvan zeer zeer laag is, en hij doet eigenlijk niet aan penetratie. Daar 'houdt' hij niet zo van..Erecties zijn ook zeer zeldzaam.
Ik hou veel van hem, we hebben ook een kind (soort wonder dat dat ooit gelukt is; ik gebruik geen pil en heb die ook nergens voor nodig..)
maar dit gebrek vreet aan de relatie. Als schurend zand dat overal tussen gaat zitten. Ik heb het idee dat dat bij veel van de mannen over wie het hier gaat zo is.
Is het nou niet gewoon zo dat door gebrek aan erecties die 'asexualiteit/laag libido' er is? Dat het een soort escape is?
Je kunt er doodongelukkig van worden, óf besluiten dat je 'er toch niet van houdt'. Toch?Mijn man zegt dat dat niet zo is, maar ik heb moeite dat te geloven.
Zijn ook in therapie geweest trouwens. Leidde tot niets.
Nou, ik kan nog uren verder schrijven, maar voor een eerste post is dit wel even genoeg.
Vivace
Daar ben ik het wel mee eens.
Heb hier ook weleens met mijn partner over gesproken , en ja hij gaf aan dat de zin in seks er opzich wel was, maar de angst van een verslappende erectie die zin verstoorde.
Hij ontweek dus alle situaties waaruit mogelijk seks zou kunnen ontstaan, puur om een "afgang" te voorkomen.
vervolgens werd de zin minder want dat nam af naar mate de frequentie afnam.
Bij mij nam het toe incl. een enorme frustratie.
Gelukkig zijn we nu op een punt gekomen waarop we er over praten hét gewoon doen, en de ene keer gaat het beter dan de andere keer.
Het verschil tussen toen en nu is vooral dat hij me niet meer ontloopt/smoesjes verzint enz.....hij probeert het iig.
Hij gaf eerder en nog steeds aan dat linksom of rechtsom zijn libido lager is dan de mijne , waar dat aan ligt geen idee...( ga ik wel bespreekbaar maken, misschien ligt het nergens aan maar is het gewoon zo, bedoel de ene mens eet immers ook meer dan de andere en je hoeft natuurlijk niet alles stuk te filosoferen)
Heb hem nav verschillende posts van Ice wel eea gevraagd , hoe zijn beleving to seks is to mij wilde uitsluiten of er wellicht een bepaalde overeenkomst was.
Maar nee de conclusie was faalangst die vicieuze cirkel waarin hij wij in zijn terecht gekomen.
Ik heb goede hoop er is wederzijds begrip én de wil om er samen aan te werken.
zondag 30 december 2012 om 13:37
1x per 2 weken seks is natuurlijk ook niet veel te noemen .
Mits er bepaalde omstandigheden zijn( welke kortdurend zijn ziekte drukte enz) , maar anders is een relatie met zo'n laag seksgehalte voor mij geen optie (meer).
Je geeft aan 1 x pj zelf intiatief te nemen en verder vond je1x per 4 maanden seks ook wel voldoende.
Dát noem ik inderdaad voor je partner aan het kortste eind trekken en een zeer weinig aan aanpassen van jou kant.
Nou vriend en ik gaan de stad in daarna wat eten en er een gezellige avond van maken...
Fijne zondag...en wees een beetje lief voor elkaar.
Mits er bepaalde omstandigheden zijn( welke kortdurend zijn ziekte drukte enz) , maar anders is een relatie met zo'n laag seksgehalte voor mij geen optie (meer).
Je geeft aan 1 x pj zelf intiatief te nemen en verder vond je1x per 4 maanden seks ook wel voldoende.
Dát noem ik inderdaad voor je partner aan het kortste eind trekken en een zeer weinig aan aanpassen van jou kant.
Nou vriend en ik gaan de stad in daarna wat eten en er een gezellige avond van maken...
Fijne zondag...en wees een beetje lief voor elkaar.
zondag 30 december 2012 om 17:07
Ik geloof dat duikelaar tot inzicht is gekomen, en met de noorderzon is vertrokken..
Mops, ik had ook gestaft, en de zin over doodtrappen is verwijderd. Het was duidelijk dat er met die man veel meer aan de hand is dan enkel een missend libido.
@ Lilith, idd 2 x per 2 weken is ook niet 'voldoende' en wat wel voldoende is, is per persoon verschillend. Ik ben blij dat ik nu uberhaubt 1 a 2 x per maand seks heb, en gelukkig kwalitatief ontzettend goed.. Ik mis wel het spontane, en de korte momentjes, maar kan dit tot op zekere hoogte wel accepteren.
Een paar keer per maand, voel ik dat ik er toe doe op seksueel gebied.. voel ik me op en top vrouw. Ik merk wel dat ik er ook hard aan moet werken om mezelf meer te waarderen. Daar mag ik niet te afhankelijk van zijn van een ander.
Mops, ik had ook gestaft, en de zin over doodtrappen is verwijderd. Het was duidelijk dat er met die man veel meer aan de hand is dan enkel een missend libido.
@ Lilith, idd 2 x per 2 weken is ook niet 'voldoende' en wat wel voldoende is, is per persoon verschillend. Ik ben blij dat ik nu uberhaubt 1 a 2 x per maand seks heb, en gelukkig kwalitatief ontzettend goed.. Ik mis wel het spontane, en de korte momentjes, maar kan dit tot op zekere hoogte wel accepteren.
Een paar keer per maand, voel ik dat ik er toe doe op seksueel gebied.. voel ik me op en top vrouw. Ik merk wel dat ik er ook hard aan moet werken om mezelf meer te waarderen. Daar mag ik niet te afhankelijk van zijn van een ander.
zondag 30 december 2012 om 17:21
Het was op een dinsdagochtend, iets na half zeven. Mijn wekker was net gegaan. Zoals vrijwel iedere morgen kroop hij tegen me aan. Zijn hand bleef ditmaal niet op mijn buik rusten, maar schoof omhoog naar mijn borst en hij begon met mijn tepel te spelen. Huh?!? Wat doet ie nu? Mijn lichaam reageerde meteen. Toen zijn andere hand ook nog tussen mijn benen verdween, wist ik: hij wil vrijen!
Ik draaide me naar hem toen, we ontdeden elkaar van ondergoed, zoenden, streelden... En toen draaide hij zich op zijn rug en gebaarde mij op hem te komen zitten. Gevalletje gemakzucht, zo weet ik. Minimale inspanning, maximaal resultaat. Orgasme binnen enkele minuten gegarandeerd. Zo goed kent hij me dan ook wel weer. En dat was het dan. De plichtswip.
Ik denk dat bovenstaande vrijpartij ongeveer anderhalf jaar geleden plaatsvond. Het was de laatste keer dat mijn geliefde en ik seks met elkaar hadden. Van spontaniteit was geen sprake. Nog geen week daarvoor had ik - ook voor het laatst - nog ons niet bestaande seksleven ter sprake gebracht. Zonder de heftige emoties ditmaal, die bij voorgaande gesprekken nog een belangrijke rol speelden. Eigenlijk had ik me er al bij neergelegd. Niets meer proberen en niets meer verwachten maakten dat ik rust vond in deze relatie. Het hopen en de mislukte verleidingspogingen maakten me zo gefrustreerd en verdrietig. De plichtswippen maakten het niet veel beter trouwens.
Inmiddels hebben we dus al anderhalf jaar lang geen seks gehad. De drie jaren daarvoor lag de frequentie op 1 of 2 keer per jaar ofzo. Absurd weinig dus.
Maar ik had er een soort van vrede mee. Tot een maand of drie terug. Ik bracht voor mijn werk een nacht in een hotel door. Dronk wat wijntjes, ontmoette een man, dronk nog wat wijntjes en ineens drong het tot me door. Die man was me aan het versieren. Hij wilde mij. Ik ging voor de bijl en nam hem mee naar mijn kamer. Wow! Die begeerte; hij vrat me op. Ik was helemaal vergeten dat seks ook zo kan zijn!
Heerlijk. Maar hij heeft me als het ware wakker 'gekust'. De frustratie is terug. Ik wil dit helemaal niet missen!
Sindsdien ben ik er weer mee bezig. Ik lees ook al weken mee hier. En ik wil het er weer over hebben, dus ik sluit me hier graag aan... Dus bij deze.
De afgelopen dagen heb ik stijgende verbazing de discussie met Icediver gevolgd. Wat als heel interessant begon, nam zo'n vreemde wending. Ik snap ook nog steeds de plotselinge verbale agressie van Icediver niet. Mja... niet zo heel relevant allemaal.
Ik draaide me naar hem toen, we ontdeden elkaar van ondergoed, zoenden, streelden... En toen draaide hij zich op zijn rug en gebaarde mij op hem te komen zitten. Gevalletje gemakzucht, zo weet ik. Minimale inspanning, maximaal resultaat. Orgasme binnen enkele minuten gegarandeerd. Zo goed kent hij me dan ook wel weer. En dat was het dan. De plichtswip.
Ik denk dat bovenstaande vrijpartij ongeveer anderhalf jaar geleden plaatsvond. Het was de laatste keer dat mijn geliefde en ik seks met elkaar hadden. Van spontaniteit was geen sprake. Nog geen week daarvoor had ik - ook voor het laatst - nog ons niet bestaande seksleven ter sprake gebracht. Zonder de heftige emoties ditmaal, die bij voorgaande gesprekken nog een belangrijke rol speelden. Eigenlijk had ik me er al bij neergelegd. Niets meer proberen en niets meer verwachten maakten dat ik rust vond in deze relatie. Het hopen en de mislukte verleidingspogingen maakten me zo gefrustreerd en verdrietig. De plichtswippen maakten het niet veel beter trouwens.
Inmiddels hebben we dus al anderhalf jaar lang geen seks gehad. De drie jaren daarvoor lag de frequentie op 1 of 2 keer per jaar ofzo. Absurd weinig dus.
Maar ik had er een soort van vrede mee. Tot een maand of drie terug. Ik bracht voor mijn werk een nacht in een hotel door. Dronk wat wijntjes, ontmoette een man, dronk nog wat wijntjes en ineens drong het tot me door. Die man was me aan het versieren. Hij wilde mij. Ik ging voor de bijl en nam hem mee naar mijn kamer. Wow! Die begeerte; hij vrat me op. Ik was helemaal vergeten dat seks ook zo kan zijn!
Heerlijk. Maar hij heeft me als het ware wakker 'gekust'. De frustratie is terug. Ik wil dit helemaal niet missen!
Sindsdien ben ik er weer mee bezig. Ik lees ook al weken mee hier. En ik wil het er weer over hebben, dus ik sluit me hier graag aan... Dus bij deze.
De afgelopen dagen heb ik stijgende verbazing de discussie met Icediver gevolgd. Wat als heel interessant begon, nam zo'n vreemde wending. Ik snap ook nog steeds de plotselinge verbale agressie van Icediver niet. Mja... niet zo heel relevant allemaal.
zondag 30 december 2012 om 18:05
Mooie post Femme77 en weinig hoopgevend voor vrouwen als ik. Ik dacht er namelijk ook steeds meer aan om het misschien maar te accepteren ipv die eeuwig strijd.
Maar als ik nu jouw post lees, ben ik toch bang dat dat toch geen oplossing is. Ik ben er nog niet over uit en dat getwijfel maakt me ook moe.
Eens trouwens wat betreft icediver, mijn mond viel steeds verder open. Geen idee wat hem bezielde.
Maar als ik nu jouw post lees, ben ik toch bang dat dat toch geen oplossing is. Ik ben er nog niet over uit en dat getwijfel maakt me ook moe.
Eens trouwens wat betreft icediver, mijn mond viel steeds verder open. Geen idee wat hem bezielde.
zondag 30 december 2012 om 18:16
Savina, het accepteren lukt een tijdje, en dat doe je met je verstand, echter je hart, en je lijf gaan andere signalen afgeven. Het sluimert vaak zachtjes onder de oppervlakte en kan door verschillende oorzaken aangewakkerd worden.
Zeker bij vrouwen is ondertussen bekend dat ze seksueel vaak pieken boven de 35-40 jaar.. en als je je dan al een tijd in een situatie als deze bevind, begin je pas te beseffen wat je mist.
En om eerlijk te zijn, heb ik tot 3 jaar geleden nooit geweten wat ik echt miste, ja, ik had al jaren seks, met meerder partners, maar nog nooit meegemaakt wat ik nu zo'n 3 jaar met enige regelmaat beleef. Dat zorgt er wel voor dat ik vaak hard moet werken om met beide benen op de grond te blijven. Dat het is wat het nu is, en dat ik daarmee genoegen moet nemen. De andere optie is de complete acceptatie, en dat lukt me niet.. ik kan dit niet meer loslaten.
Zeker bij vrouwen is ondertussen bekend dat ze seksueel vaak pieken boven de 35-40 jaar.. en als je je dan al een tijd in een situatie als deze bevind, begin je pas te beseffen wat je mist.
En om eerlijk te zijn, heb ik tot 3 jaar geleden nooit geweten wat ik echt miste, ja, ik had al jaren seks, met meerder partners, maar nog nooit meegemaakt wat ik nu zo'n 3 jaar met enige regelmaat beleef. Dat zorgt er wel voor dat ik vaak hard moet werken om met beide benen op de grond te blijven. Dat het is wat het nu is, en dat ik daarmee genoegen moet nemen. De andere optie is de complete acceptatie, en dat lukt me niet.. ik kan dit niet meer loslaten.
zondag 30 december 2012 om 18:36
Dank je Savina!
Het ironische is dat ik nu precies het soort relatie heb, dat ik als twintiger wilde. Ik was het zo beu om altijd alleen maar lustobject te zijn. Ik was de eeuwige single die altijd wel goed genoeg was voor de seks, maar nooit voor de vaste verkering. En de enige vaste verkering die ik op mijn 23e wel had.... daar werd ik zo moe van; die wilde elke dag wel en ik vond één keer per week wel (meer dan) genoeg. God, wat moet ik die jongen frustraties hebben bezorgd!
Dus ik denk dat Sensual_d wel een punt heeft, met die seksuele piek halverwege de 30
Het ironische is dat ik nu precies het soort relatie heb, dat ik als twintiger wilde. Ik was het zo beu om altijd alleen maar lustobject te zijn. Ik was de eeuwige single die altijd wel goed genoeg was voor de seks, maar nooit voor de vaste verkering. En de enige vaste verkering die ik op mijn 23e wel had.... daar werd ik zo moe van; die wilde elke dag wel en ik vond één keer per week wel (meer dan) genoeg. God, wat moet ik die jongen frustraties hebben bezorgd!
Dus ik denk dat Sensual_d wel een punt heeft, met die seksuele piek halverwege de 30
maandag 31 december 2012 om 01:55
Hallo Femme77, Savina, en andere dames.......
Wat ik me afvraag: komen (of zijn) jullie niet in een stadium belandt waarin jullie je emotioneel beginnen los te weken van je partner?
Of ben ik de enige met die gekke gewoonte.
Terugkijkend op een vrijwel seksloze en moeizame relatie, realiseer ik me nu dat ik steeds pissiger werd in de relatie.
Ik weet dat de man van me hield, maar ik voelde me ergens gebruikt, niet gehoord, niet begrepen en verwaarloosd.
Als huishoudster, als praatpaal, probleemoplosser, bron van inkomsten, iemand om leuk tv mee te kijken, was ik goed genoeg.
Maar ik was niet goed genoeg om mee te seksen. Zo voelde dat toen. De liefde verdween aan mijn kant, en ik zag ons meer als huisgenoten. Ik heb de intimiteit nodig om de liefde levend te houden.
Hoe kijken jullie daar tegenaan?
Er zijn genoeg mensen die van hun partner blijven houden ondanks een gebrek aan intimiteit, en ik kan dat niet. Een tekortkoming van mijn kant, denk ik maar zo.
Daarom vraag ik me af of ik daar zo vreemd in ben.
Wat ik me afvraag: komen (of zijn) jullie niet in een stadium belandt waarin jullie je emotioneel beginnen los te weken van je partner?
Of ben ik de enige met die gekke gewoonte.
Terugkijkend op een vrijwel seksloze en moeizame relatie, realiseer ik me nu dat ik steeds pissiger werd in de relatie.
Ik weet dat de man van me hield, maar ik voelde me ergens gebruikt, niet gehoord, niet begrepen en verwaarloosd.
Als huishoudster, als praatpaal, probleemoplosser, bron van inkomsten, iemand om leuk tv mee te kijken, was ik goed genoeg.
Maar ik was niet goed genoeg om mee te seksen. Zo voelde dat toen. De liefde verdween aan mijn kant, en ik zag ons meer als huisgenoten. Ik heb de intimiteit nodig om de liefde levend te houden.
Hoe kijken jullie daar tegenaan?
Er zijn genoeg mensen die van hun partner blijven houden ondanks een gebrek aan intimiteit, en ik kan dat niet. Een tekortkoming van mijn kant, denk ik maar zo.
Daarom vraag ik me af of ik daar zo vreemd in ben.
maandag 31 december 2012 om 08:12
Welkom femme , mooie post hoe triest het ook is je hebt het mooi geschreven!
Ben het met je eens dat het interessant begon met Icediver, jammer dat het zo vreemd af liep.
Ik heb mijn 1e partner ook frustraties bezorgt, maar vast niet zoveel als hij mij, ben 15 jr samen geweest ( te bang om weg te gaan) seks vond ik afschuwelijk geil? ik kende het woord maar het gevoel was me vreemd.
In die periode heb ik vaak gedacht doe mij maar een lieve betrouwbare niet agressieve impotente man.....Kijk uit met wat je wenst, want die kreeg ik.
Maar gelukkig het gaat nu heel erg goed..
Mopsie , Ik ben me toen inderdaad wel gaan los weken na vele jaren strijd.
Inmiddels is op wonderlijke wijze het tij gekeerd en hebben we fijne seks , en het wordt steeds beter , ik vraag me vaak af waarom nu wel....
Het niet meer dagelijks samen zijn scheelt een hoop zo niet alles, die ergenissen zijn weg....het gevoel overal goed voor te zijn behalve seks is er niet meer.
Als we samen zijn ís er seks en intimiteit, dat is ook een beetje de voorwaarde voor die 2 avonden/nachten gemiddeld dat we samen zijn.
Voor hem is die druk er ook af.....want hier valt het mee...maar heb de botte bijl heel veel gebruikt
Wat betreft die seksuele piek ik was 32 toen ik mijn 1e ex verliet en mijn huidige partner leerde kennen....en ik piek nog even lekker verder!
Ben het met je eens dat het interessant begon met Icediver, jammer dat het zo vreemd af liep.
Ik heb mijn 1e partner ook frustraties bezorgt, maar vast niet zoveel als hij mij, ben 15 jr samen geweest ( te bang om weg te gaan) seks vond ik afschuwelijk geil? ik kende het woord maar het gevoel was me vreemd.
In die periode heb ik vaak gedacht doe mij maar een lieve betrouwbare niet agressieve impotente man.....Kijk uit met wat je wenst, want die kreeg ik.
Maar gelukkig het gaat nu heel erg goed..
Mopsie , Ik ben me toen inderdaad wel gaan los weken na vele jaren strijd.
Inmiddels is op wonderlijke wijze het tij gekeerd en hebben we fijne seks , en het wordt steeds beter , ik vraag me vaak af waarom nu wel....
Het niet meer dagelijks samen zijn scheelt een hoop zo niet alles, die ergenissen zijn weg....het gevoel overal goed voor te zijn behalve seks is er niet meer.
Als we samen zijn ís er seks en intimiteit, dat is ook een beetje de voorwaarde voor die 2 avonden/nachten gemiddeld dat we samen zijn.
Voor hem is die druk er ook af.....want hier valt het mee...maar heb de botte bijl heel veel gebruikt
Wat betreft die seksuele piek ik was 32 toen ik mijn 1e ex verliet en mijn huidige partner leerde kennen....en ik piek nog even lekker verder!
