Geld & Recht
alle pijlers
vordering
woensdag 16 januari 2013 om 16:41
Hoi allen,
Ik heb een vordering op mijn ex, ivm onze scheiding. Hij kon dat destijds niet in een keer betalen, dus is er een soepel betalingsplan opgesteld met de mediator. Hij heeft 7 jaren de tijd om deze schuld aan mij af te betalen. Elk jaar moet hij een bedrag betalen en er zit nog een percentage aan rente op. Het eerste jaar heeft hij het bedrag op tijd betaald.Nu, het tweede jaar, is de betalingstermijn verstreken... zonder enige communicatie van zijn kant.
Ik heb hem na 2 weken wachten (hopen dat ik de confrontatie niet hoefde aan te gaan) erop aangesproken, waarop ik het antwoord kreeg dat hij rood staat, geen geld heeft, onvoldoende werk (zelfstandige), dubbele lasten omdat het huis van zijn vriendin waarmee hij net is gaan samenwonen niet verkocht wordt, etc.
Hij wil niets aangeven wanneer hij wel denkt te kunnen betalen, hij zegt: als er geld is kan ik betalen.
Ik zit nu zo in dubio:
Natuurlijk wil ik hem niet het vel over de oren halen. Ik snap dat het lastig is aan de verplichting te voldoen, als er weinig werk is. Ik gun hem zijn nieuwe leven. En een kale kip....
De verhouding mbt de kinderen is redelijk te noemen. Hij komt afspraken wb kinderalimentatie inmiddels wel na.
Maar... ik heb natuurlijk geen zicht of die kip echt kaal is... en heb aanwijzingen dat hij vreemde keuzes maakt qua uitgaven (bijv: de oude/gammele auto van vriendin moest vervangen worden en dan wordt er een aangeschaft van net 3 jaar oud, daar is dus wel geld voor). Hij weet dat hij dit bedrag aan mij moet betalen jaarlijks en zou daar rekening mee kunnen houden. Ik ben als ex natuurlijk niet in de positie om iets over zijn financiele keuzes te zeggen.
Het is wel echter een afspraak die in ons convenant staat, ondertekend is, etc. Moet ik hem zo makkelijk laten omgaan met dit soort afspraken (en de bedragen lopen echt in de duizenden per termijn, dus het gaat niet om een klein bedrag)
Ik wil dit niet op de spits drijven, de negatieve energie die een strijd met hem gaat kosten, daar heb ik geen zin in. Maar ik wil mijn geld natuurlijk wel hebben.
Wie heeft er advies hoe hier mee om te gaan?
Ik heb een vordering op mijn ex, ivm onze scheiding. Hij kon dat destijds niet in een keer betalen, dus is er een soepel betalingsplan opgesteld met de mediator. Hij heeft 7 jaren de tijd om deze schuld aan mij af te betalen. Elk jaar moet hij een bedrag betalen en er zit nog een percentage aan rente op. Het eerste jaar heeft hij het bedrag op tijd betaald.Nu, het tweede jaar, is de betalingstermijn verstreken... zonder enige communicatie van zijn kant.
Ik heb hem na 2 weken wachten (hopen dat ik de confrontatie niet hoefde aan te gaan) erop aangesproken, waarop ik het antwoord kreeg dat hij rood staat, geen geld heeft, onvoldoende werk (zelfstandige), dubbele lasten omdat het huis van zijn vriendin waarmee hij net is gaan samenwonen niet verkocht wordt, etc.
Hij wil niets aangeven wanneer hij wel denkt te kunnen betalen, hij zegt: als er geld is kan ik betalen.
Ik zit nu zo in dubio:
Natuurlijk wil ik hem niet het vel over de oren halen. Ik snap dat het lastig is aan de verplichting te voldoen, als er weinig werk is. Ik gun hem zijn nieuwe leven. En een kale kip....
De verhouding mbt de kinderen is redelijk te noemen. Hij komt afspraken wb kinderalimentatie inmiddels wel na.
Maar... ik heb natuurlijk geen zicht of die kip echt kaal is... en heb aanwijzingen dat hij vreemde keuzes maakt qua uitgaven (bijv: de oude/gammele auto van vriendin moest vervangen worden en dan wordt er een aangeschaft van net 3 jaar oud, daar is dus wel geld voor). Hij weet dat hij dit bedrag aan mij moet betalen jaarlijks en zou daar rekening mee kunnen houden. Ik ben als ex natuurlijk niet in de positie om iets over zijn financiele keuzes te zeggen.
Het is wel echter een afspraak die in ons convenant staat, ondertekend is, etc. Moet ik hem zo makkelijk laten omgaan met dit soort afspraken (en de bedragen lopen echt in de duizenden per termijn, dus het gaat niet om een klein bedrag)
Ik wil dit niet op de spits drijven, de negatieve energie die een strijd met hem gaat kosten, daar heb ik geen zin in. Maar ik wil mijn geld natuurlijk wel hebben.
Wie heeft er advies hoe hier mee om te gaan?
woensdag 16 januari 2013 om 16:44
Misschien in gesprek gaan om te bespreken of het jaarlijkse bedragen in maandelijkse termijnen betaald kan worden, zodat hij niet in 1 keer (per jaar) een groot bedrag hoeft te geven, maar elke maand een kleiner bedrag? Lastige situatie hoor, zeker met kinderen! Ik zou het echter niet zomaar laten gebeuren.
woensdag 16 januari 2013 om 16:49
Ik zou beginnen met duidelijkheid.
Stuur hem een brief (liefst aangetekend ter bewijs en bewaar hier zelf een kopie van.
Geef hierin aan dat
- hij de termijn van de vordering overschreden heeft (Noem bedrag, afgesproken datum, telefoongesprek, e.d.)
- Geef dan aan dat hij in dat gesprek aangegeven heeft pas te kunnen betalen wanneer er geld is en dat hij geel geld heeft (hele riedel van hierboven)
- Geef aan dat je begrip hebt voor deze situatie en dat je hem in de gelegenheid wilt stellen om de vordering van dit jaar alsnog te betalen. geef hem bijvoorbeeld 2 a 3 maanden de tijd.
- Geef aan dat je na deze datum contact op zult nemen met je advocaat om het op die manier te regelen.
- Geef aan dat de vordering van aankomend jaar gewoon blijft staan en dat je verwacht dat hij die dan wel gweoon betaald.
Bel hem van tevoren op dat deze brief eraan komt en dat je het gewoon zwart op wit wilt hebben omdat dat financieel gezien beter is. Dat je hier verder niets speciaals mee bedoeld .
wanneer meneer niet betaald contact opnemen met advocaat\
Stuur hem een brief (liefst aangetekend ter bewijs en bewaar hier zelf een kopie van.
Geef hierin aan dat
- hij de termijn van de vordering overschreden heeft (Noem bedrag, afgesproken datum, telefoongesprek, e.d.)
- Geef dan aan dat hij in dat gesprek aangegeven heeft pas te kunnen betalen wanneer er geld is en dat hij geel geld heeft (hele riedel van hierboven)
- Geef aan dat je begrip hebt voor deze situatie en dat je hem in de gelegenheid wilt stellen om de vordering van dit jaar alsnog te betalen. geef hem bijvoorbeeld 2 a 3 maanden de tijd.
- Geef aan dat je na deze datum contact op zult nemen met je advocaat om het op die manier te regelen.
- Geef aan dat de vordering van aankomend jaar gewoon blijft staan en dat je verwacht dat hij die dan wel gweoon betaald.
Bel hem van tevoren op dat deze brief eraan komt en dat je het gewoon zwart op wit wilt hebben omdat dat financieel gezien beter is. Dat je hier verder niets speciaals mee bedoeld .
wanneer meneer niet betaald contact opnemen met advocaat\
woensdag 16 januari 2013 om 16:53
woensdag 16 januari 2013 om 17:12
Dank voor jullie eerste reacties.
@Flatverkopen: als ik met z'n idee kom (wat mij namelijk een fijn idee lijkt), zal hij dat niet accepteren. Als hij dat zelf bedenkt, zou het nog wel kunnen werken.
Over duidelijkheid: Ik heb hem na het eerste korte gesprekje een mail gestuurd, waarin ik begrip toon voor zijn situatie, maar ook aangeef erop te vertrouwen dat hij gewoon alsnog betaalt, eventueel enkele maanden later. Ik heb hem gevraagd om een oplossing te bedenken die hem lucht geeft, maar die voor mij ook acceptabel is. Dat levert echter eenzelfde reactie op: geen geld, dus ik kan het niet...
De keren hiervoor dat we issues over geld hadden, was ik extreem duidelijk en verweet hij mij te zakelijk te zijn, niet flexibel, teveel naar de regels/afspraken/convenant te verwijzen en het te officieel te willen regelen. Die zakelijke aanpak maakt hem woest. En kreeg ik dus een ongelooflijke bak herrie over me heen als ik daaraan vasthield en het op de officiele manier wilde regelen.
Of dat dus de wijze is???
Wat srekeamar zegt over 'laat weten dat die brief komt en dat het niets speciaals is, omdat ik het gewoon zwart op wit wil hebben' spreekt mij wel aan. Maar ik denk dat dat ook als een mokerslag bij hem binnen komt met bijbehorende reacties. En dat wil ik onze kinderen liever niet aandoen...
@Flatverkopen: als ik met z'n idee kom (wat mij namelijk een fijn idee lijkt), zal hij dat niet accepteren. Als hij dat zelf bedenkt, zou het nog wel kunnen werken.
Over duidelijkheid: Ik heb hem na het eerste korte gesprekje een mail gestuurd, waarin ik begrip toon voor zijn situatie, maar ook aangeef erop te vertrouwen dat hij gewoon alsnog betaalt, eventueel enkele maanden later. Ik heb hem gevraagd om een oplossing te bedenken die hem lucht geeft, maar die voor mij ook acceptabel is. Dat levert echter eenzelfde reactie op: geen geld, dus ik kan het niet...
De keren hiervoor dat we issues over geld hadden, was ik extreem duidelijk en verweet hij mij te zakelijk te zijn, niet flexibel, teveel naar de regels/afspraken/convenant te verwijzen en het te officieel te willen regelen. Die zakelijke aanpak maakt hem woest. En kreeg ik dus een ongelooflijke bak herrie over me heen als ik daaraan vasthield en het op de officiele manier wilde regelen.
Of dat dus de wijze is???
Wat srekeamar zegt over 'laat weten dat die brief komt en dat het niets speciaals is, omdat ik het gewoon zwart op wit wil hebben' spreekt mij wel aan. Maar ik denk dat dat ook als een mokerslag bij hem binnen komt met bijbehorende reacties. En dat wil ik onze kinderen liever niet aandoen...
woensdag 16 januari 2013 om 17:23
Niks mis met zakelijk zijn over financiële afspraken die je samen gemaakt hebt en waar een van de twee onderuit probeert te komen!
Dan mag ex pissig worden wat hij wil; had hij die auto maar niet moeten kopen, maar zich aan zijn afspraken moeten houden.
Ook asociaal van hem dat jij moet vragen waar het geld blijft. En kinderachtig.
Succes Kaboinkie.
Dan mag ex pissig worden wat hij wil; had hij die auto maar niet moeten kopen, maar zich aan zijn afspraken moeten houden.
Ook asociaal van hem dat jij moet vragen waar het geld blijft. En kinderachtig.
Succes Kaboinkie.
woensdag 16 januari 2013 om 19:28
Als hij het niet zakelijk wil aanpakken had hij Van Te Voren naar je toe moeten komen 'ik heb dit en dit probleem, hoe kunnen we dit oplossen'.
Als hij het niet zakelijk wil aanpakken had hij het niet simpelweg af moeten doen met 'ik heb geen geld, klaar', maar met je om de tafel moeten gaan om samen een oplossing te bedenken.
Hij geeft je weinig ruimte om niet zakelijk te zijn.
Ga met hem om tafel. Vraag hem welk bedrag hij nu wel al kan overmaken en laat hem dat betalen.
Maak voor het overige bedrag een plan. Daarna pas de afspraken bevestigen op papier. Ik zou persoonlijk toch advies van je advocaat inwinnen wat betreft geldigheid e.d. mocht hij zich er niet aan houden (dit verder niet communiceren naar hem, dit is het voor jezelf dicht timmeren).
Mijn voorkeur zou ook maandelijkse termijnen zijn. Je zegt dat hij dit misschien doet als hij het zelf heeft bedacht. Zorg dan dat hij denkt dat hij dat heeft bedacht!
Mits het redelijk is wat betreft inkomsten zou ik ook akkoord gaan met een laag maandelijks bedrag. Geld toveren kan hij ook niet en liever langzaam dan niet. Maar hij moet wel zijn best doen.
Wil hij niet met je om tafel dan zou ik zeggen dat hij je geen andere keus laat en je advocaat bellen.
Als hij het niet zakelijk wil aanpakken had hij het niet simpelweg af moeten doen met 'ik heb geen geld, klaar', maar met je om de tafel moeten gaan om samen een oplossing te bedenken.
Hij geeft je weinig ruimte om niet zakelijk te zijn.
Ga met hem om tafel. Vraag hem welk bedrag hij nu wel al kan overmaken en laat hem dat betalen.
Maak voor het overige bedrag een plan. Daarna pas de afspraken bevestigen op papier. Ik zou persoonlijk toch advies van je advocaat inwinnen wat betreft geldigheid e.d. mocht hij zich er niet aan houden (dit verder niet communiceren naar hem, dit is het voor jezelf dicht timmeren).
Mijn voorkeur zou ook maandelijkse termijnen zijn. Je zegt dat hij dit misschien doet als hij het zelf heeft bedacht. Zorg dan dat hij denkt dat hij dat heeft bedacht!
Mits het redelijk is wat betreft inkomsten zou ik ook akkoord gaan met een laag maandelijks bedrag. Geld toveren kan hij ook niet en liever langzaam dan niet. Maar hij moet wel zijn best doen.
Wil hij niet met je om tafel dan zou ik zeggen dat hij je geen andere keus laat en je advocaat bellen.
woensdag 16 januari 2013 om 20:20
Op grond van het convenant ligt er een verplichting.
Je hebt twee keuzes:
-of het laten doormodderen en er mondeling uit zien te komen door een nieuwe (tijdelijk andere) betalingsafspraak aan te gaan. Wel zwart op wit laten zetten, anders heb je niks in handen om te kunnen invorderen.
-of op basis van je convenant er een deurwaarder op zetten. Dit heeft alleen zin voor de vervallen termijnen, brengt de verhouding niet veel goeds, en kan alleen als jij zeker weet dat er geld is / wat te halen valt. Auto van zn vriendin zal je niet aan kunnen komen.
Verder eens met reactie srekeamar
Je hebt twee keuzes:
-of het laten doormodderen en er mondeling uit zien te komen door een nieuwe (tijdelijk andere) betalingsafspraak aan te gaan. Wel zwart op wit laten zetten, anders heb je niks in handen om te kunnen invorderen.
-of op basis van je convenant er een deurwaarder op zetten. Dit heeft alleen zin voor de vervallen termijnen, brengt de verhouding niet veel goeds, en kan alleen als jij zeker weet dat er geld is / wat te halen valt. Auto van zn vriendin zal je niet aan kunnen komen.
Verder eens met reactie srekeamar
woensdag 16 januari 2013 om 20:37
Ik zou de hulp inschakelen van een advocaat. Het lijkt wel of hij het erom doet. Wel een auto voor zijn nieuwe vriendin kopen maar niet zijn schuld aflossen. Hij wist heus wel dat die jaarlijkse afbetaling er aan zat te komen! Het komt op mij over of hij zijn best doet om zogenaamd geen geld te hebben om onder aflossing uit te komen.
donderdag 17 januari 2013 om 12:55
Ik zou me niet laten intimideren door de partij herrie die hij gaat trappen. Anders wordt het een kind die door te huilen zijn zin zal krijgen.
Is het niet een idee om de schuld aan iemand anders te verpanden/verkopen? Nu ben jij telkens de boeman, moet jij het slechte nieuws brengen.
Kun je het niet zo spelen dat je zegt: voortaan doet bedrijf X/persoon Y het innen van de rekening. Dan kan hij zeuren wat hij wil, maar is hij bij jou aan het verkeerde adres. Misschien dat je een boekhouder in de arm neemt?
Is het niet een idee om de schuld aan iemand anders te verpanden/verkopen? Nu ben jij telkens de boeman, moet jij het slechte nieuws brengen.
Kun je het niet zo spelen dat je zegt: voortaan doet bedrijf X/persoon Y het innen van de rekening. Dan kan hij zeuren wat hij wil, maar is hij bij jou aan het verkeerde adres. Misschien dat je een boekhouder in de arm neemt?
donderdag 17 januari 2013 om 18:21
Die dubbele lasten: ze hoopten natuurlijk op snelle verkoop van haar woning, zodat er maandelijks geld over zou gaan blijven. Dat is niet het geval en dus blijven de dubbele lasten (voor hoe lang?) bestaan. Ik heb haar wel eens gevraagd of ze denkt aan verhuur van de woning, maar daar was ze nog niet mee bezig.
Ook goed dat jullie aangeven dat kinderen en deze vordering twee verschillende dingen zijn. Dat is wel zo. Het voelt niet zo, want druk op hem betekent druk op de financiële situatie daar in huis en dus minder speelruimte voor de kinderen (vijf in totaal samen). Maar ik vind inderdaad ook dat ik over de betalingsverplichting niet te licht moet denken,want zo schep ik precedenten voor de volgende termijnen...
Uitbesteden aan een ander (bureau): interessant idee. LBIO doet dit dan weer niet, lijkt me. Die gaat toch alleen over alimentatie-inning? Dit is iets anders. Of hebben jullie daar wel ervaring mee, dat ze dat doen?
Over de auto: ik heb geen idee hoe ze die betaald hebben, maar hij is hoe dan ook betaald. Of ze dat nou uit spaargeld hebben gedaan of met geleend geld. Hij legde er destijds wel nadrukkelijk de nadruk op dat ze die auto samen hebben gekocht. Hij heeft er dus aan meebetaald. Exacte details weet ik natuurlijk niet en daarom vind ik ook dat ik dat soort zaken niet kan aanhalen in mijn gesprekken/mails met hem. Maar het speelt wel mee in mijn hoofd.Ze hebben trouwens twee auto's. Vriendin heeft een klein baantje (16 uur).
Ga ook even onze mediator bellen om hem eens te vragen hoe dit aan te vliegen.
En off topic: mijn avatar, dat zijn twee babyvoetjes
Ook goed dat jullie aangeven dat kinderen en deze vordering twee verschillende dingen zijn. Dat is wel zo. Het voelt niet zo, want druk op hem betekent druk op de financiële situatie daar in huis en dus minder speelruimte voor de kinderen (vijf in totaal samen). Maar ik vind inderdaad ook dat ik over de betalingsverplichting niet te licht moet denken,want zo schep ik precedenten voor de volgende termijnen...
Uitbesteden aan een ander (bureau): interessant idee. LBIO doet dit dan weer niet, lijkt me. Die gaat toch alleen over alimentatie-inning? Dit is iets anders. Of hebben jullie daar wel ervaring mee, dat ze dat doen?
Over de auto: ik heb geen idee hoe ze die betaald hebben, maar hij is hoe dan ook betaald. Of ze dat nou uit spaargeld hebben gedaan of met geleend geld. Hij legde er destijds wel nadrukkelijk de nadruk op dat ze die auto samen hebben gekocht. Hij heeft er dus aan meebetaald. Exacte details weet ik natuurlijk niet en daarom vind ik ook dat ik dat soort zaken niet kan aanhalen in mijn gesprekken/mails met hem. Maar het speelt wel mee in mijn hoofd.Ze hebben trouwens twee auto's. Vriendin heeft een klein baantje (16 uur).
Ga ook even onze mediator bellen om hem eens te vragen hoe dit aan te vliegen.
En off topic: mijn avatar, dat zijn twee babyvoetjes
donderdag 17 januari 2013 om 19:50
Lbio is alleen voor de kinderalimentatie, niet eens voor gewone alimentatie.
Als je je vordering wilt binnenhalen kan dat alleen met een deurwaarder, als je het zover wilt laten komen. De vordering kan alleen voldaan worden met zijn vermogen. Twee auto's doet vermoeden dat er 1 op zijn naam zou kunnen staan.
De meest slechte uitkomst is dat jij door de invordering ervoor zorgt dat hij in de schuldsanering komt, met alle gevolgen van dien. Nogmaals, de vraag is of je die kant op wilt.
Als je je vordering wilt binnenhalen kan dat alleen met een deurwaarder, als je het zover wilt laten komen. De vordering kan alleen voldaan worden met zijn vermogen. Twee auto's doet vermoeden dat er 1 op zijn naam zou kunnen staan.
De meest slechte uitkomst is dat jij door de invordering ervoor zorgt dat hij in de schuldsanering komt, met alle gevolgen van dien. Nogmaals, de vraag is of je die kant op wilt.
vrijdag 18 januari 2013 om 09:16
quote:kaboinkie schreef op 17 januari 2013 @ 18:21:
Over de auto: ik heb geen idee hoe ze die betaald hebben, maar hij is hoe dan ook betaald.
Hij heeft dus geld, maar niet voor jou.
Je kunt wel ietsje geduld hebben, hoor. Ik heb ook ooit een klant gehad die moeite had met betalen, maar hij was van goede wil. Ik heb toen iets van drie maanden gewacht, en daarna weer aangedrongen.
Over de auto: ik heb geen idee hoe ze die betaald hebben, maar hij is hoe dan ook betaald.
Hij heeft dus geld, maar niet voor jou.
Je kunt wel ietsje geduld hebben, hoor. Ik heb ook ooit een klant gehad die moeite had met betalen, maar hij was van goede wil. Ik heb toen iets van drie maanden gewacht, en daarna weer aangedrongen.
zaterdag 19 januari 2013 om 23:10
Er is mij veel aan gelegen om de verhouding goed te houden. De kinderen zijn er anders de dupe van. Maar ik vind ook dat ik niet met me moet laten sollen. Daar ben ik zelf de dupe van...
Maandag mediator bellen, voor advies. Ik wil bijv ook graag weten hoe lang ik dit kan laten doorgaan, soepel kan zijn, zonder ahw mijn rechten te verspelen. Want dat is het me ook weer niet waard, het gaat om veel geld.
Ik zou nu zelf denken: ik vertel hem dat ik het voor nu even laat rusten, hem een beperkte periode de tijd geef het geld bij elkaar te krijgen of na te denken over een manier waarop/wanneer hij (een deel) kan betalen. Dan inderdaad over een paar maanden weer eens vragen. Hoe dan ook zal hij moeten betalen. Maar hem over de kop laten gaan, dat is niet mijn doel. Daar zijn onze kinderen ook de dupe van. Dan liever het hele gedoe een jaar langer laten doorlopen (maar dan wil ik dat wel zwart op wit hebben, en dit moet niet volgend jaar weer zo gaan....)
Maandag mediator bellen, voor advies. Ik wil bijv ook graag weten hoe lang ik dit kan laten doorgaan, soepel kan zijn, zonder ahw mijn rechten te verspelen. Want dat is het me ook weer niet waard, het gaat om veel geld.
Ik zou nu zelf denken: ik vertel hem dat ik het voor nu even laat rusten, hem een beperkte periode de tijd geef het geld bij elkaar te krijgen of na te denken over een manier waarop/wanneer hij (een deel) kan betalen. Dan inderdaad over een paar maanden weer eens vragen. Hoe dan ook zal hij moeten betalen. Maar hem over de kop laten gaan, dat is niet mijn doel. Daar zijn onze kinderen ook de dupe van. Dan liever het hele gedoe een jaar langer laten doorlopen (maar dan wil ik dat wel zwart op wit hebben, en dit moet niet volgend jaar weer zo gaan....)
