Buren (over)last

25-01-2013 14:22 150 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo



Even een vraagje..hoe gaan we dit het handigst aanpakken?



Onze buren hebben een stel kinderen (3. 2 en een paar weken) van die jongste hebben we overigens ook echt geen last.

Maar die andere 2 kunnen zo ontzetten hard gillen en stampen.

Of ouders de boel aan kunnen laat ik in het midden. Zomer horen we wel is tegenstrijdige geluiden.

Maar dat is het probleem niet, meer het overmatige schreeuwen en stampen. Soms zelfs echt al vroeg in de ochten. Vanochtend was het half 7 dat ze begonnen. Elke avond rond 6 uur is het raak. en vaak ook nog tussendoor.



Nu zijn we geen enorme zeikerds. Maar keer op keer wakker worden door gestamp wordt op den duur vervelend. Vooral omdat ik zelf om 6uur mn wekker heb op werkdagen en dus de vrije dagen is door wil slapen. Maar ook savonds dreunen we wel is van de bank af door t gestamp. het trekt net overal doorheen.



Hoe ga ik het gesprek aan met de buren om in ieder geval te proberen dat ze de kinderen sochtends wat rustiger houdt?



Begrijp me niet verkeerd, heb alle begrip voor kinderen hun nukken grillen en bijzonderheden. over huilers zal je me ook echt niet horen. Maar een keer wat meer rust zou welkom zijn
quote:Naski schreef op 27 januari 2013 @ 14:03:

Iones, lees eens op de horrorpijler bij de peutertopics. Dan zul je zien dat ze echt allemaal hetzelfde zijn. Peuters gillen en krijsen om de vreemdste dingen en ze zijn wispelturig. Dat wordt natuurlijk wel beter als je ze maar blijft corrigeren en opvoeden. Maar dat neemt niet weg dat de leeftijd van 2 en 3 jaar echt een lastige leeftijd is. Zoals hannaeva ook zegt, de ene dag gaan de bonen er probleemloos in, de volgende dag levert het gegil en gekrijs op. Zalf op de kin is de ene keer geen enkel probleem en de volgende keer een drama. Waarom? God mag het weten.



En als je leuk met je kind speelt, dan kan het bijvoorbeeld ook vallen en dat levert weer flink veel gekrijs en een huilbui op. Of de peuter wil ineens een ander liedje op de cd-speler en dat gaat niet snel genoeg, dus krijsen. Of de puzzel lukt niet, dus gefrustreerd krijsen. En ga zo maar door. Het is gewoon de leeftijd.Heel herkenbaar dit. En misschien ben ik wat overgevoelig, maar wat is het klote als mensen je er dan van beschuldigen dat jij niet goed opvoedt. Dat is echt lang niet altijd het geval.
Alle reacties Link kopieren
quote:hannaeva schreef op 27 januari 2013 @ 12:05:

[...]





Mijn dreumes grillig en verwend omdat ze de éne dag wel bonen eet en de volgende dag niet? Dan zijn álle dreumessen op aarde grillig en verwend.



Het zijn je eigen woorden.



quote:hannaeva schreef op 26 januari 2013 @ 23:15:

[...]





Je weet toch niet vantevoren dat een kind gaat gillen om zalf?

Mijn dreumes poetst de ene dag vrolijk haar tanden en gilt de volgende zodra ze de tandenborstel ziet.

Alle reacties Link kopieren
quote:hannaeva schreef op 27 januari 2013 @ 15:00:

[...]





Heel herkenbaar dit. En misschien ben ik wat overgevoelig, maar wat is het klote als mensen je er dan van beschuldigen dat jij niet goed opvoedt. Dat is echt lang niet altijd het geval.

Oke, dat neem ik terug.

Ik bedoelde het meer als bij wijze van spreken dan om je te kwetsen.



Kijk, dat een kind gilt omdat het bang is dat het zalfje op de wond pijn doet, dat is tot daar aan toe.

Maar een kind dat gilt puur uit onwil, omdat het bijvoorbeeld naar bed moet of zo, dat zou ik op de gang zetten en zeggen "kom maar terug als je klaar bent met gillen".
Ja, dat kun je dus wel doen bij een kind dat wat ouder is, maar dat heeft bij een kind van twee dus geen enkele invloed. Ten minste, bij onze dame niet en wat ik zo om me heen hoor bij andere ouders van kinderen in dezelfde leeftijd ook niet. Ik zet haar in de berging en dan gaat ze daar gewoon spelen. Ze snapt niet dat dat een straf is. Dat komt nog wel als ze ouder is, maar vooralsnog is ze te jong. Ook in de hoek zetten, of speelgoed afpakken heeft geen effect. In de hoek vindt ze alle kruimels en pluisjes mateloos interessant en speelgoed afpakken, ach, voor haar is een gordijn ook speelgoed. Een een kind van twee is gewoon te jong om dit allemaal al zo te begrijpen. Die gillen, krijsen en rennen zonder na te denken. Pas als ze ouder zijn en meerdere malen dezelfde consequentie zien van hun gedrag, gaan ze hopelijk snappen dat gillen en krijsen niet de gewenste reactie is. En ik hoop toch echt wel dat onze dochter ooit gaat snappen dat gillen niet mag, ondanks dat ik dat nu ook iedere keer zeg bij iedere gil. En als ze iets gooit, dan zeggen we dat het niet mag. En dan zegt ze zelf: "Niet gooien!", terwijl ze iets door de kamer keilt. Ik bedoel maar te zeggen dat je een peuter van twee niet volgens jouw regels kunt laten functioneren. Zo werkt het gewoonweg niet. Als ze een jaar of drie, vier zijn wordt het uiteraard een ander verhaal.
En nu stop ik er maar mee, want sommige mensen begrijpen blijkbaar gewoon niet hoe peuters zijn (of willen het niet begrijpen).
Alle reacties Link kopieren
Het is een probleem, je kunt ze niet uitzetten helaas.



mijn oudste was ook altijd al vroeg op en zat het liefst de hele dag op zijn loopauto. vanwege de buren ging die tot 1000 uur op de kast en hij stond er huilend voor te wijzen naar boven "die die die!"



Gelukkig had ik een begripvolle onderbuurman die zei "je kunt ze niet vastbinden lekker laten spelen hoor"



maar ik snap je heel goed,, had ook zijn bezwaar gesnapt en wist dat ik er enorm mee bofde dat hij er zo op reageerde.



Ik had wel tapijt, wat hebben je buren op de vloer? Nogmaals stil houden is vrijwel onmogelijk en zelfs het zachtjes roepen is hooguit iets dat ze 5 minuten onthouden. edit maar je zult daar wel al vroeg mee moeten beginnen dat van ze te verlangen.
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
Alle reacties Link kopieren
Ik las de tip oordopjes, die zou ik zeker overwegen.
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
quote:Naski schreef op 27 januari 2013 @ 19:05:

En nu stop ik er maar mee, want sommige mensen begrijpen blijkbaar gewoon niet hoe peuters zijn (of willen het niet begrijpen).



Precies. Een kind van 2 kun je écht nog niet in de hoek zetten. Dat is nog zó jong om echte straf al te begrijpen. De mensen hier hebben mijns inziens geen realistisch beeld van wat je met een kind van 2 kunt.

En ik denk dat jullie ook onderschatten hoe naar het voor ouders is als zij klachten krijgen of kritiek op hun opvoeden, terwijl ze er al alles aan doen. En het écht gewoon bij een kind van 2 hoort om veel lawaai te maken. Dat valt nog niet te onderdrukken tenzij je het knevelt ofzo.

Ik stop ook. Word er een beetje verdrietig van.
Alle reacties Link kopieren
onzin je moet juist gaan opvoeden als ze zo klein zijn, Ik zie zoveel ouders dat pas gaan doen als ze 4 zijn, dan ben je te laat en heb je je invloed al verspeeld.



Zelfs mijn buurvrouw die onderwijzeres is zei later toen ze kinderen kreeg "dod ik heb het bij jou gezien, met 2 jaar zijn ze nog onder de indruk als ze op de gang worden gezet, met 4 of 6 jaar lopen ze rond het huis en komen ze er via de andere kant weer in'



Met 4 jaar wisten ze bij mij echt wel wanneer ze de grens bij me bereikt hadden en nu echt moesten stoppen.
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
Alle reacties Link kopieren
quote:hannaeva schreef op 27 januari 2013 @ 19:16:

[...]





Precies. Een kind van 2 kun je écht nog niet in de hoek zetten. Dat is nog zó jong om echte straf al te begrijpen. De mensen hier hebben mijns inziens geen realistisch beeld van wat je met een kind van 2 kunt.En ik denk dat jullie ook onderschatten hoe naar het voor ouders is als zij klachten krijgen of kritiek op hun opvoeden, terwijl ze er al alles aan doen. En het écht gewoon bij een kind van 2 hoort om veel lawaai te maken. Dat valt nog niet te onderdrukken tenzij je het knevelt ofzo.

Ik stop ook. Word er een beetje verdrietig van.

Maar jij bent zelf ook niet realistisch. Waarom moet iemand anders iedere dag overlast ondervinden omdat jij een kind hebt?

Iedereen snapt wel dat je een kind niet vast kunt binden, maar dat geeft je geen recht om dusdanig herrie te maken dat de buren er om 6:30 van wakker worden. Dan moet je met de buren om tafel gaan zitten om te kijken wat er aan gedaan kan worden, maar kind zijn(of een kind hebben) is geen vrijbrief voor overlast.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
Alle reacties Link kopieren
Precies. Ook op tweejarige leeftijd kunnen ze leren wat ongewenst gedrag is. Als je het kind in de gang zet zonder speelgoed, zal het dat echt wel als een straf zien.



Maar laat je ze er mee weg komen, dan leren ze dat ze dat kunnen. En dan wordt het met vier jaar verrekte lastig om het alsnog af te gaan leren.



Ik heb het gevoel dat "ze snapt het nog niet" gewoon als een lam excuus wordt gebruikt.
Alle reacties Link kopieren
Wel een leuk artikel:



Geen prioriteit

Hoewel gehoorzaamheid anno 2013 nog steeds geen prioriteit heeft, vindt 61 procent van de ondervraagde ouders wel dat kinderen van nu „door veel ouders te vrij worden gelaten”. Daarmee bedoelen ze dan andermans kinderen: die zouden wél gehoorzamer mogen zijn. De meeste ouders zijn behoorlijk tevreden over hun eigen kinderen en manier van opvoeden: slechts 10 procent zou graag strenger willen zijn. Wel vindt 17 procent het lastig omgaan met regels en grenzen.





http://www.telegraaf.nl/v ... d_niet_belangrijk___.html
“Don’t look back – you’re not going that way.”
Alle reacties Link kopieren
quote:doddie schreef op 27 januari 2013 @ 19:21:

onzin je moet juist gaan opvoeden als ze zo klein zijn, Ik zie zoveek ouders dat pas zien doen als ze 4 zijn, dan ben je te laat en heb je je invloed al verspeeld.



Zelfs mijn buurvrouw die onderwijzeres is zei later toen ze kinderen kreeg "dod ik heb het bij jou gezien, met 2 jaar zijn ze nog onder de indruk als ze op de gang worden gezet, met 4 of 6 jaar lopen ze rond het huis en komen ze er via de andere kant weer in'



Met 4 jaar wisten ze bij mij echt wel wanneer ze de grens bij me bereikt hadden en nu echt moesten stoppen.



Natuurlijk moet je beginnen met opvoeden als ze zo klein zijn.

Maar je moet natuurlijk niet zeggen 'mag niet' en vervolgens door gaan met waar je mee bezig bent. Je moet ze aanspreken op hun niveau en dan kun je ze best leren waarom iets niet mag. Dan kun je ze nog afleiden met iets anders. En vooral veel prijzen als ze iets goed doen. En ja, dat zul je misschien wel 2, 3, 4, keer of vaker moeten doen maar je moet er wel wat voor over hebben.

Je kunt dit heel goed doen bij kinderen van 2.
Alle reacties Link kopieren
quote:Tickel schreef op 27 januari 2013 @ 20:00:

Wel een leuk artikel:



Geen prioriteit

Hoewel gehoorzaamheid anno 2013 nog steeds geen prioriteit heeft, vindt 61 procent van de ondervraagde ouders wel dat kinderen van nu „door veel ouders te vrij worden gelaten”. Daarmee bedoelen ze dan andermans kinderen: die zouden wél gehoorzamer mogen zijn. De meeste ouders zijn behoorlijk tevreden over hun eigen kinderen en manier van opvoeden: slechts 10 procent zou graag strenger willen zijn. Wel vindt 17 procent het lastig omgaan met regels en grenzen.





http://www.telegraaf.nl/v ... d_niet_belangrijk___.htmlZie topic op forum "actueel". Staat nu bijna bovenaan.
Alle reacties Link kopieren
quote:Maylea schreef op 27 januari 2013 @ 20:08:

[...]





Natuurlijk moet je beginnen met opvoeden als ze zo klein zijn.

Maar je moet natuurlijk niet zeggen 'mag niet' en vervolgens door gaan met waar je mee bezig bent. Je moet ze aanspreken op hun niveau en dan kun je ze best leren waarom iets niet mag. Dan kun je ze nog afleiden met iets anders. En vooral veel prijzen als ze iets goed doen. En ja, dat zul je misschien wel 2, 3, 4, keer of vaker moeten doen maar je moet er wel wat voor over hebben.

Je kunt dit heel goed doen bij kinderen van 2.precies, ik zette zo vroeg een tekenfilmpje op of gaf ze een boekje, tekenblaadje of iets dergelijks.; lawaaispeelgoed borg ik op en ik wees geregeld op de buurman beneden. Mijn motto was ook "rennen doe je buiten" en natuurlijk moet je dat vaak herhalen en is het geheugen maar van zeer korte termijn maar komen met "dat begrijpen ze nog niet zo klein": en dan denken dat het nog helpt om daar mee te beginnen als ze 4 zijn, dan lachen ze je uit en maakt dat totaal geen indruk meer.
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
Alle reacties Link kopieren
quote:doddie schreef op 27 januari 2013 @ 20:15:

[...]





precies, ik zette zo vroeg een tekenfilmpje op of gaf ze een boekje, tekenblaadje of iets dergelijks.; lawaaispeelgoed borg ik op en ik wees geregeld op de buurman beneden. Mijn motto was ook "rennen doe je buiten" en natuurlijk moet je dat vaak herhalen en is het geheugen maar van zeer korte termijn maar komen met "dat begrijpen ze nog niet zo klein": en dan denken dat het nog helpt om daar mee te beginnen als ze 4 zijn, dan lachen ze je uit en maakt dat totaal geen indruk meer.



Plus dat het heel raar is. Mocht je altijd van alles doen en dan in een keer als je 4 bent mag het niet meer.

Ik heb het wel meegemaakt dat kinderen een slokje bier namen uit papa's flesje. Dat vonden de ouders prachtig. Tot een bepaalde leeftijd en dan worden de ouders boos want dan is het niet leuk meer. Dat is pas verwarrend voor een kind.

Opvoeding begint bij de geboorte.
Alle reacties Link kopieren
En wat vooral belangrijk is, consequent zijn.
Alle reacties Link kopieren
Maylea dat ze eerst lachen dat het kleintje zo lekker brutaal antwoord terug geeft of mama of papa een klap uit boosheid zo schattig kijk eens hoe pittig.



en dan met 4 wordt het ineens vervelend en denkt men er eens aan te gaan opvoeden.
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
Alle reacties Link kopieren
consequent inderdaad, maakte mee dat ouders tot 5 keer aangaven dat een deur open moest blijven en kinderen die deur elke keer dichtsmeten, tot het de 6e keer opgegegven werd en die deur contstant met een klap dichtgesmeten werd. Nou al moest ik er met een stoel voor gaan zitten maar een deur die van mij open moet blijven blijft toch echt open.
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
Alle reacties Link kopieren
We zijn het helemaal eens doddie
Alle reacties Link kopieren
Ik zie inderdaad dat als kinderen klein en schattig zijn, dat er meer van ze verdragen wordt wanneer ze ouder worden en minder schattig zijn. ik vind dat niet eerlijk naar het kind toe.
Alle reacties Link kopieren
ik had een zoon die om 500 al wakker was en dan met zijn rammelaar op zijn bedje begon te rammen, een huisarts die zei ;gewoon laten huilen en laten liggen" maar dat kun je niet maken tegenover je buren dus kwam er al snel een campingbedje met speelgoed naast ons bed waar ik half slapend dan toch af en toe iets aanrijkte of vertelde dat hij zachtjes moest doen (en niet met speelgoed mocht rammen)



en natuurlijk heb je dan ook nog begripvolle buren nodig omdat het kinderen zijn en ik zelf ook vaak verlangde naar een knopje waarmee ik ze even uit kon zetten, Maar ik deed er wel alles aan. Ik dacht niet, ach het is een kind dat kun je niet leren stil te zijn op die leeftijd. je kunt ze wel; afleiden en er mee beginnen het aan te leren.



en voor TO, daarbij dus ook begrip en mogelijk een paar oordopjes zodat je het ook minder hoort. vaak ben je al te laat als er lawaai is en zeg je dan pas sssstttt de buurman slaapt nog.
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
Alle reacties Link kopieren
Wat ik me vaak afvraag, maakt een lawaaierige omgeving kinderen ook drukker en lawaaieriger dan eerder? Vroeger... ja, toen ik klein was, stond overdag de radio zelden aan. Er was van tv helemaal geen sprake. Dus was het stil, afgezien van het praten dat mijn ouders deden. Ik kan me voorstellen dat kinderen van nu, met altijd geluid om zich heen, daarom ook niet goed meer (kunnen) snappen wat "stil" eigenlijk is. En hoe praten (en of schreeuwen) hun ouders? Dat doen ze na.

Nog wat anders: ik heb me wel aangewend, om al was er dan een tijdlang veel lawaai bij de buren, dat ik heel vervelend vond! verder vriendelijk te blijven. Dus gewoon groeten etc. Dat het contact tussen ons dus niet alleen uit boosheid over en weer bestond. Dat heeft n paar jaar geduurd, maar het gaat nu beter.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk wel dat kinderen veel meer aan prikkels bloot worden gesteld dan vroeger. MAar toch niet als ze in bed liggen?



Ik vind het mooi dat er nog mensen zijn zoals Doddie die moeite doen om te voorkomen dat anderen last hebben van hun kinderen. Het zal haar niet altijd lukken, maar het feit dat ze moeite doet vind ik al heel goed.
Alle reacties Link kopieren
Krijg het idee dat het inmiddels bijna overal erger is als bij TO, vreselijk zeg die kinderen....wat moet je ermee...;)...... TO, ik neem aan dat je je buren toch geregeld spreekt en er geen vreemde verstandhouding is? Dan zou ik het even terloops en soepel ter sprake brengen, een goede buur pikt dat wel op.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven