Rouw om huisdieren

Wat een enorm verdriet. Je katten waren zo te lezen erg ziek, dus je hebt het juiste gedaan, hoe moeilijk ook. Je hebt je katten pijn en leed bespaard. Pluiz en Snoetje hebben een prachtige leeftijd bereikt en het zo te lezen erg goed bij jou gehad.

Rouw (ook om geliefde huisdieren) is rauw, een rotperiode waar je doorheen moet en Dotje moet wennen aan de nieuwe situatie. Ik zal voor je duimen dat zij van slag is door het overlijden van haar maatjes en verder niet ziek. Maar ik snap wel dat je haar laat checken bij de dierenarts.

Rest me nog je heel veel sterkte te wensen met dit grote verlies

Ik vind het heel dapper dat je deze beslissingen hebt genomen. Een dierenarts laat echt niet zo maar een huisdier inslapen. Voel je niet schuldig, je hebt het juiste gedaan.
Vergeet niet: loslaten is ook houden van.

Sterkte! Het is niet niks, 2 poezebeesten achter elkaar te verliezen.
Wat ik wel wil benadrukken is dat deze katten echt heel oud geworden zijn. En net als bij mensen hebben dieren niet het eeuwige leven. Volgens ChatGPT is een kat van 19 jaar omgerekend 92 jaar in mensenjaren. Dus ik zou mijn troost halen uit het feit dat ze bij jou een fijn en lang leven hebben gehad.
En ja, rouwen mag. Maar probeer jezelf er niet in te verliezen. Kijk niet naar wat je gaat missen maar naar wat het je heeft gebracht en wees daar dankbaar voor. Misschien wat zweverig maar je snapt vast wat ik bedoel.

Ja je hebt goed voor ze gezorgd. Dank je wel daarvoor. En je zorgt nog steeds goed voor Dotje. Je katten hebben het goed en fijn bij je gehad, vanaf hun wolkje in catheaven kijken ze op jullie neer. Veel sterkte met het wegvallen van twee van je katten .

Je hebt het goed gedaan. Jaren geleden overleden twee van mijn poezen op een paar weken tijd. Wat een onbeschrijfelijke pijn en leegte volgde er. Ik begrijp je rouw heel goed. Wees extra lief voor jezelf en voor Dotje en sta jezelf toe om door die rouw te gaan.

Rouwen kost tijd To.

Je hebt weloverwogen beslissingen genomen in belang van je geliefde dieren. Daar mag je trots op zijn. Ik vind soms dat mensen te lang doorgaan omdat ze zelf het verlies niet aan kunnen en dat maakt dat dieren dan lijden en vervolgens toch niet herstellen

Wat ik wel erg herken naast natuurlijk de rouw is de schok als het zo snel gaat. Mijn kat was met 17 ook erg ziek en na wat behandelingen waren we bij de dierenarts omdat het steeds slechter ging, ze moest altijd verdoofd bij de dierenarts voor onderzoek. Was een hele eenkennige asiel kat die van mij hield maar niet van dierenartsen.

En toen de dierenarts zei dat het echt op was heb ik besloten haar direct in te slapen zodat ze niet weer uit narcose hoefde en weer in t mandje mee en de dag erna terug voor inslapen. Ik denk goed voor haar maar mensen lief wat had ik het er achteraf moeilijk mee.

Gun jezelf tijd en rouw en als de tijd rijp is kun je misschien je liefde weer kwijt aan andere poezen die je nodig hebben.

Ik snap de rouw, en denk dat mensen zonder huisdieren dit soms lastig vinden. Maar je hebt uit je hart gehandelt. Toen mijn dier ziek werd heb ik steeds grenzen verlegd, van alles geprobeerd, maar liefde is ook loslaten. En mijn dierenarts zei: Beter te vroeg dan te laat. Wat fijn dat jouw diertjes het zo goed bij jou hebben gehad... Heel veel sterkte.

Pluiz en Snoetje zijn samen naar de dierenhemel gegaan. Maar wat doet het veel pijn he, het verliezen van je zo geliefde dieren.
Ik heb geen echt advies voor je. Wel verwacht ik dat je er heel langzaam beter mee om kunt gaan, dat op een bepaald moment de mooie herinneringen troost gaan bieden.
Ik raad je aan lief voor jezelf te zijn en Dotje extra aandacht te geven. Dat laatste doe je natuurlijk al, maar denk ook aan jezelf, wat je hebt meegemaakt is zó ingrijpend en verdrietig. Je hebt zóveel van ze gehouden en ze hebben het zo goed bij je gehad.

Ik zal je vertellen hoe mijn andere hond en ik ons staande hielden nadat mijn geliefde hond Lilo was overleden. Ze was zo ziek dat euthanasie de enige optie was.
Verdoofd van verdriet was ik.
Als ik Ché, mijn andere hond, uitliet, liep Lilo mee. Ik visualiseerde haar zoals ze was , ik riep haar ook, als ze achterbleef. Ché heeft nog weken gezocht op plekken waar Lilo vaak kwam, vooral op onze wandelroutes.
Als ik in mijn auto naar mijn werk reed "zag" ik haar in de bossen langs de weg.
Misschien was ze er wel echt, er zijn paragnosten die geloven dat de ziel, de energie van een dier bij je blijft zolang dat nodig is.
Maar mijn nuchtere verstand zegt dat ik mezelf op die manier troostte.

Er gebeurde veel in die tijd, ik kan er een boek over schrijven. In mijn hoofd bleef ik haar roepen en af en toe kreeg ik een "teken". Heel concrete tekens waren het: zo vond ik bovenop een container een speelgoedhondje dat veel op Lilo lijkt, vergezeld van twee lichtjes. De lichtjes en het hondje staan in mijn huis op een prominente plek en het hondje krijgt elke avond een nachtkus, net zoals Ché.
En zo was er nog veel meer.

Iets meer dan een jaar geleden is ze overleden en nu wordt het wat aardser allemaal, ik kan voorzichtig weer kijken naar foto's en filmpjes.

Mij heeft het geholpen heel open te staan voor contact uit het "hiernamaals".
Ik kón gewoon niet verder zonder haar en op die manier verzachtte ik voor mezelf haar overlijden. Of: werd het gemis op deze manier door haar verzacht.
Maar misschien is dit totaal niet jouw manier om met je verdriet om te gaan. Hierboven lees ik veel heel goede, meer nuchtere adviezen.

Verder praat ik met mensen van wie er huisdieren zijn overleden. Dat helpt, dan is er echt sprake van gedeelde smart. Het is ook mooi en troostend om te ervaren hoe mensen van hun dieren houden.

Ik wens je heel veel sterkte de komende tijd. Je zult voorlopig erg verdrietig zijn, daar moet je doorheen. Samen met Dotje.

Ach, wat verdrietig. Dubbel gemis. Ik snap dat dat leeg aanvoelt. Ook voor Dotje.
Niet piekeren of schuldig voelen. Euthanasie is nooit te vroeg ,wel te laat.
En nog behandelen;daar doe je zo'n beest ook geen plezier mee. Al ben je nog zo goed voor ze, zij lijden. Bij een heel jong dier is het de moeite misschien nog wel waard, maar bij een ruim volwassen of oud dier moet je dat niet meer willen joh.
Veel sterkte .

Recent onze kat onverwachts moeten laten inslapen
Zelfs onze hond was/is van slag, terwijl zij geen warme band hadden zeg maar.

Toen Poei onder de tafel lag, kwam de hond snuffelen en gaf hem een grote lik over zijn poezekoppie
De hond voelde dat er iets was, zo ontroerend achteraf

Sterkte voor jou en Dotje