Seksklets 48; voor Maya...
dinsdag 8 januari 2013 om 19:03
Welkom op het 48e deel van de seksklets!
Buiten is het koud, maar hier steken we de haard en de kaarsjes aan,
kruipen we gezellig op de matrasjes en maken we het gezellig!
Kletsen over seks, daten, sloeren, sletten en alles eromheen,
bijna alles mag en kan op een paar kleine puntjes na:
- je mag niet hengelen, dat betekend dat je den stijve binnenbroeks houdt en den natte keurig bedekt met een lapje
-je mag hier geen porneauwgrafische materialen tentoonspreiden.
-je mag hier kletsen en slowchatten en elders niet!
Veel plezier op nieuwe klets!
Buiten is het koud, maar hier steken we de haard en de kaarsjes aan,
kruipen we gezellig op de matrasjes en maken we het gezellig!
Kletsen over seks, daten, sloeren, sletten en alles eromheen,
bijna alles mag en kan op een paar kleine puntjes na:
- je mag niet hengelen, dat betekend dat je den stijve binnenbroeks houdt en den natte keurig bedekt met een lapje
-je mag hier geen porneauwgrafische materialen tentoonspreiden.
-je mag hier kletsen en slowchatten en elders niet!
Veel plezier op nieuwe klets!
donderdag 31 januari 2013 om 08:26
Mijn God!?!?
Ik heb hier echt geen woorden voor..... ik kende Maya niet eens persoonlijk ,maar dit raakt me heel diep! Maya, sterke vechtende vrouw, Rust in Vrede meid!
Lieve Maya-jongen,
Ik heb je moeder niet persoonlijk gekend, maar stond er altijd versteld van hoe sterk ze in het leven stond, wat een ongelooflijke vechter ze was, hoe ongelooflijk ze kon genieten van de leuke dingen des levens, EN van jou! Ik proefde bij haar pure onvoorwaardelijke liefde voor jou! Je mag enorm trots op je mama zijn!
Hele dikke knuffel,
Tamara
Ik heb hier echt geen woorden voor..... ik kende Maya niet eens persoonlijk ,maar dit raakt me heel diep! Maya, sterke vechtende vrouw, Rust in Vrede meid!
Lieve Maya-jongen,
Ik heb je moeder niet persoonlijk gekend, maar stond er altijd versteld van hoe sterk ze in het leven stond, wat een ongelooflijke vechter ze was, hoe ongelooflijk ze kon genieten van de leuke dingen des levens, EN van jou! Ik proefde bij haar pure onvoorwaardelijke liefde voor jou! Je mag enorm trots op je mama zijn!
Hele dikke knuffel,
Tamara
donderdag 31 januari 2013 om 08:53
Afgelopen week heb ik met mijn zoon 's avonds samen op de bank zitten huilen. Hij maakte zich zo'n zorgen wat er met hem moest gebeuren, wie voor hem moest gaan zorgen als ik er niet meer ben. Hij is nog maar 6, maar hem zien worstelen met die gedachtes, maakte me zo verdrietig.
Soms moeten kinderen groot worden zonder moeder en dat weet iedereen. En toch, elk kind dat een ouder verliest is er eigenlijk een teveel, zeker op die leeftijd.
Heb er vannacht wakker van gelegen zelfs, ook al kende ik Maya alleen van hier en hebben we een tijdje heen en weer gemaild, omdat ze zo nieuwsgierig was waar ik woonde. We hadden afgesproken elkaar te ontmoeten als ik weer in NL zou zijn. Jammer dat dat niet meer zal gebeuren, ik was erg benieuwd naar de vrouw achter Mayaelf.
Soms moeten kinderen groot worden zonder moeder en dat weet iedereen. En toch, elk kind dat een ouder verliest is er eigenlijk een teveel, zeker op die leeftijd.
Heb er vannacht wakker van gelegen zelfs, ook al kende ik Maya alleen van hier en hebben we een tijdje heen en weer gemaild, omdat ze zo nieuwsgierig was waar ik woonde. We hadden afgesproken elkaar te ontmoeten als ik weer in NL zou zijn. Jammer dat dat niet meer zal gebeuren, ik was erg benieuwd naar de vrouw achter Mayaelf.
donderdag 31 januari 2013 om 09:02
Lieve Maya-jongen,
Wat zul je verdrietig zijn.
Er zijn twee dingen die me meteen te binnen schieten als ik denk aan je moeder. Als eerste de liefde die uit haar woorden klonk als ze het over jou had. Je was haar schat, haar trots en ze was stapelgek op je. Als ze kan, zal ze bij je zijn en je blijven helpen.
En als tweede haar enorme liefde voor het leven, haar positieve insteek. Hoe diep ze ook zat, ze bleef plannen maken voor de verre toekomst, ze bleef optimistisch en ze bleef vrolijk in al haar berichten, ook al schreef ze over hoe zwaar ze het had. Ze liet nooit haar hoofd hangen hier, ze klaagde nooit en ze had altijd een lief woord over voor de anderen.
Je moeder was, voor zover ik haar heb leren kennen, een warme en lieve vrouw.
Voor nu, maar ook voor later, wens ik je sterkte. Ik gun je veel lieve mensen om je heen, die je helpen om dit verdriet een plek te geven en om je te troosten als je dat nodig hebt.
Liefs, Nop.
Wat zul je verdrietig zijn.
Er zijn twee dingen die me meteen te binnen schieten als ik denk aan je moeder. Als eerste de liefde die uit haar woorden klonk als ze het over jou had. Je was haar schat, haar trots en ze was stapelgek op je. Als ze kan, zal ze bij je zijn en je blijven helpen.
En als tweede haar enorme liefde voor het leven, haar positieve insteek. Hoe diep ze ook zat, ze bleef plannen maken voor de verre toekomst, ze bleef optimistisch en ze bleef vrolijk in al haar berichten, ook al schreef ze over hoe zwaar ze het had. Ze liet nooit haar hoofd hangen hier, ze klaagde nooit en ze had altijd een lief woord over voor de anderen.
Je moeder was, voor zover ik haar heb leren kennen, een warme en lieve vrouw.
Voor nu, maar ook voor later, wens ik je sterkte. Ik gun je veel lieve mensen om je heen, die je helpen om dit verdriet een plek te geven en om je te troosten als je dat nodig hebt.
Liefs, Nop.
donderdag 31 januari 2013 om 09:04
Cherry, misschien is het een idee om alle losse postings uit te printen, of te knippen en plakken in Word en dan te bundelen in een mapje?
Dan is het iig niet meer gebonden aan Seksklets, wat misschien voor een kind prettiger leest.
Of bemoei ik me nu ergens mee waar ik me niet mee moet bemoeien.
Sterkte ook voor de Kletsers die haar persoonlijk kenden en iedereen die er verdriet van heeft.
Wat is er met mijn motto aan de hand trouwens?? Niets!
Dan is het iig niet meer gebonden aan Seksklets, wat misschien voor een kind prettiger leest.
Of bemoei ik me nu ergens mee waar ik me niet mee moet bemoeien.
Sterkte ook voor de Kletsers die haar persoonlijk kenden en iedereen die er verdriet van heeft.
Wat is er met mijn motto aan de hand trouwens?? Niets!
donderdag 31 januari 2013 om 09:18
Lief Maya-joch,
"mijn joch" dat was jij wanneer je moeder over je praatte, en al maakte ze zich wel eens zorgen om je, zoals echte moeders dat horen te doen, ze was vooral ontzettend trots op je!
Toen Maya ziek werd en niet altijd voor jou kon zorgen maakte dat haar erg verdrietig, maar al snel bleek dat jullie samen sterk waren en het wel goedkwam, al was het in haar ogen allemaal veel te langzaam. Ze miste zoveel energie om alles te doen wat ze wilde, maar genoot en vertelde trots over je kookkunsten, het samen filmpjes kijken, enz.
De kleine dingen die zo normaal leken en horen bij een fijne moeder-zoonband...
Ik heb je moeder leren kennen als een warme, betrokken dame, die veel geduld en begrip had voor anderen, maar wat minder voor zichzelf, beter worden, herstellen kon in haar ogen niet snel genoeg gaan, ze wilde weer leven, genieten, alles doen!
Jij moet nu veel te vroeg en veel te onverwacht verder, en wat zul jij je moeder missen... Weet dat ze diep in je hart altijd bij je zal zijn als je haar nodig hebt...
Ik wens jou alle liefde, alle goeds en vooral heel veel moed voor de rest van je leven, en als je maar een beetje op je moeder lijkt, dan gaat het je lukken om je moeder voor altijd enorm trots op je te laten zijn... Want heel stiekem zal ze op haar elfenwolkje altijd met je meekijken en stralen...
Liefs, Sam
"mijn joch" dat was jij wanneer je moeder over je praatte, en al maakte ze zich wel eens zorgen om je, zoals echte moeders dat horen te doen, ze was vooral ontzettend trots op je!
Toen Maya ziek werd en niet altijd voor jou kon zorgen maakte dat haar erg verdrietig, maar al snel bleek dat jullie samen sterk waren en het wel goedkwam, al was het in haar ogen allemaal veel te langzaam. Ze miste zoveel energie om alles te doen wat ze wilde, maar genoot en vertelde trots over je kookkunsten, het samen filmpjes kijken, enz.
De kleine dingen die zo normaal leken en horen bij een fijne moeder-zoonband...
Ik heb je moeder leren kennen als een warme, betrokken dame, die veel geduld en begrip had voor anderen, maar wat minder voor zichzelf, beter worden, herstellen kon in haar ogen niet snel genoeg gaan, ze wilde weer leven, genieten, alles doen!
Jij moet nu veel te vroeg en veel te onverwacht verder, en wat zul jij je moeder missen... Weet dat ze diep in je hart altijd bij je zal zijn als je haar nodig hebt...
Ik wens jou alle liefde, alle goeds en vooral heel veel moed voor de rest van je leven, en als je maar een beetje op je moeder lijkt, dan gaat het je lukken om je moeder voor altijd enorm trots op je te laten zijn... Want heel stiekem zal ze op haar elfenwolkje altijd met je meekijken en stralen...
Liefs, Sam
donderdag 31 januari 2013 om 09:50
Lief Maya joch,
ik moest hier toch even goed over nadenken voor ik iets neer kon zetten. Mr en ik hebben je moeder meerdere malen mogen ontmoeten, toen ze ziek was hebben we haar nog op een middag verrast met een spontaan bezoekje in het ziekenhuis. Ze was toen net geopereerd maar zat toen al lekker alle mensen op haar kamer te verfoeien omdat ze zo negatief deden. Jouw moeder was ontzettend positief ingesteld in het leven en ze wilde er alles uithalen wat mogelijk was. Ze is ontzettend sterk geweest de laatste periode, mede omdat ze zo graag voor jou wilde zorgen en bij je wilde zijn.
Ze hield ontzettend veel van jou en was zo ontzettend blij dat je weer bij haar kon zijn toen ze weer thuis was. We hebben hier meegelezen over je kookkunst voor haar, alle filmpjes op de bank samen en je kopjes koffie 's morgens vroeg. Daar kon ze enorm van genieten.
En toen ineens het bericht dat ze er niet meer was, wat zal je geschrokken zijn dat je zonder haar verder moet. Wij wensen je heel veel sterkte de komende tijd. Je moeder zal in je hart altijd bij je zijn, en in moeilijke momenten zal ze je altijd steunen!
Liefs MrsT
ik moest hier toch even goed over nadenken voor ik iets neer kon zetten. Mr en ik hebben je moeder meerdere malen mogen ontmoeten, toen ze ziek was hebben we haar nog op een middag verrast met een spontaan bezoekje in het ziekenhuis. Ze was toen net geopereerd maar zat toen al lekker alle mensen op haar kamer te verfoeien omdat ze zo negatief deden. Jouw moeder was ontzettend positief ingesteld in het leven en ze wilde er alles uithalen wat mogelijk was. Ze is ontzettend sterk geweest de laatste periode, mede omdat ze zo graag voor jou wilde zorgen en bij je wilde zijn.
Ze hield ontzettend veel van jou en was zo ontzettend blij dat je weer bij haar kon zijn toen ze weer thuis was. We hebben hier meegelezen over je kookkunst voor haar, alle filmpjes op de bank samen en je kopjes koffie 's morgens vroeg. Daar kon ze enorm van genieten.
En toen ineens het bericht dat ze er niet meer was, wat zal je geschrokken zijn dat je zonder haar verder moet. Wij wensen je heel veel sterkte de komende tijd. Je moeder zal in je hart altijd bij je zijn, en in moeilijke momenten zal ze je altijd steunen!
Liefs MrsT
donderdag 31 januari 2013 om 10:02
donderdag 31 januari 2013 om 12:11
Lief maya joch,
Ik kende je moeder hier op het forum ongeveer 1 jaar. Dat is niet lang, maar ik kan je vertellen dat ik haar altijd als een heel warm, meelevend en positief persoon heb gevonden.
Ik weet uit mijn omgeving wat het is om te hebben wat je moeder heeft gehad, daarom weet ik ook dat het een buitengewone vrouw was die sterk in haar schoenen stond. Als ze over jou sprak was dat altijd vol warmte en het deed haar zeer dat ze door haar ziekte niet meer tijd en energie aan je kon geven.
Hoe moeilijk ze het ook had, en hoe moe ze achteraf ook was, ze zag er altijd naar uit om je weer te zien. En achteraf kregen wij hier te horen wat jullie allemaal wel niet gedaan hadden, filmpje kijken, koffie drinken....... Het is niet eerlijk wat er is gebeurd, maar het leven is niet eerlijk.
Ik hoop dat je je moeder als een geweldige, sterke, levenslustige, optimistische, warme vrouw zal herinneren......Ik in ieder geval wel en dat al na 1 jaar, kun je nagaan..... Ik wens je veel sterkte in je leven toe
Groeten Penopauze
Ik kende je moeder hier op het forum ongeveer 1 jaar. Dat is niet lang, maar ik kan je vertellen dat ik haar altijd als een heel warm, meelevend en positief persoon heb gevonden.
Ik weet uit mijn omgeving wat het is om te hebben wat je moeder heeft gehad, daarom weet ik ook dat het een buitengewone vrouw was die sterk in haar schoenen stond. Als ze over jou sprak was dat altijd vol warmte en het deed haar zeer dat ze door haar ziekte niet meer tijd en energie aan je kon geven.
Hoe moeilijk ze het ook had, en hoe moe ze achteraf ook was, ze zag er altijd naar uit om je weer te zien. En achteraf kregen wij hier te horen wat jullie allemaal wel niet gedaan hadden, filmpje kijken, koffie drinken....... Het is niet eerlijk wat er is gebeurd, maar het leven is niet eerlijk.
Ik hoop dat je je moeder als een geweldige, sterke, levenslustige, optimistische, warme vrouw zal herinneren......Ik in ieder geval wel en dat al na 1 jaar, kun je nagaan..... Ik wens je veel sterkte in je leven toe
Groeten Penopauze
donderdag 31 januari 2013 om 12:48
Wat mooi hier allemaal, zoveel mensen die ze op eoa manier gekend en diep geraakt heeft, zo ontroerend. Ook "alleen maar" van de klets kennen en meeleven met alledaagse en niet-alledaagse dingen schept genoeg band, een "kennen", een blik in iemands leven, karakter, gevoelens die gedeeld worden.
Maya, meisje, dat heb je goed gedaan in je veeeeel te korte leven!! Je hebt liefde en wamte over en weer gedeeld, ons laten delen daarin, een verschil gemaakt, ik vind het een voorrecht om je ondeugende glinsterende ogen en stralende gulle lach te hebben gekend, en zo zie ik je alsmaar voor me momenteel. riest om dat nooit meer te zien, maar in herinnering zo vaak ik maar wil. En dat beeld zegt me dat het goed is met je, dat je gelukig bent nu, ongehinderd door de beperkingen van een verzwakt en onwillig lijffie.
Je kind loslaten kan alleen in vertrouwen, dat moest je al ondervinden de laatste jaren en ik denk dat je jochie in goede handen is. Je hebt hem alle liefde en tools meegegeven voor een fijn leven en hopelijk veel van jouw mooie eigenschappen, dus ook hij zal het redden, hoe oneerlijk ook.
Ik vind het zelf een troostvolle gedachte dat jouzelf, hem en andere dierbaren misschien nog veel meer pijn, ongemakken en ellende bespaard is gebleven. Dat je genoeg geleden hebt en hij, wij allemaal, je mogen herinneren als stralende vrouw, midden in het leven staand, betrokken en optimistisch.
Ik wens iedereen veel sterkte
Maya, meisje, dat heb je goed gedaan in je veeeeel te korte leven!! Je hebt liefde en wamte over en weer gedeeld, ons laten delen daarin, een verschil gemaakt, ik vind het een voorrecht om je ondeugende glinsterende ogen en stralende gulle lach te hebben gekend, en zo zie ik je alsmaar voor me momenteel. riest om dat nooit meer te zien, maar in herinnering zo vaak ik maar wil. En dat beeld zegt me dat het goed is met je, dat je gelukig bent nu, ongehinderd door de beperkingen van een verzwakt en onwillig lijffie.
Je kind loslaten kan alleen in vertrouwen, dat moest je al ondervinden de laatste jaren en ik denk dat je jochie in goede handen is. Je hebt hem alle liefde en tools meegegeven voor een fijn leven en hopelijk veel van jouw mooie eigenschappen, dus ook hij zal het redden, hoe oneerlijk ook.
Ik vind het zelf een troostvolle gedachte dat jouzelf, hem en andere dierbaren misschien nog veel meer pijn, ongemakken en ellende bespaard is gebleven. Dat je genoeg geleden hebt en hij, wij allemaal, je mogen herinneren als stralende vrouw, midden in het leven staand, betrokken en optimistisch.
Ik wens iedereen veel sterkte
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
donderdag 31 januari 2013 om 18:04
quote:noppies schreef op 31 januari 2013 @ 09:04:
Cherry, misschien is het een idee om alle losse postings uit te printen, of te knippen en plakken in Word en dan te bundelen in een mapje?
Dan is het iig niet meer gebonden aan Seksklets, wat misschien voor een kind prettiger leest.
Of bemoei ik me nu ergens mee waar ik me niet mee moet bemoeien.
Nee Noppies dat is geen bemoeien. Ik ga niets doen wat een verband zou kunnen leggen tussen hier en haar RL...Komt goed...
Cherry, misschien is het een idee om alle losse postings uit te printen, of te knippen en plakken in Word en dan te bundelen in een mapje?
Dan is het iig niet meer gebonden aan Seksklets, wat misschien voor een kind prettiger leest.
Of bemoei ik me nu ergens mee waar ik me niet mee moet bemoeien.
Nee Noppies dat is geen bemoeien. Ik ga niets doen wat een verband zou kunnen leggen tussen hier en haar RL...Komt goed...
donderdag 31 januari 2013 om 21:59
Ik knip en plak.. en pas wat herkenbare nicknames aan.
Lieve schatten allemaal...
Voor Maya:
Maya.. ik heb je hier leren kennen. Via via zagen we elkaar op het andere "kanaal". Ik kwam naar Utrecht om samen met je de pakjes te bekijken die WHS zo prachtig voor je gemaakt had. Je straalde .. zag het leven vol vertrouwen tegemoet. Je genoot. Jullie deden dingen die menigeen niet zou doen. Jullie vonden elkaar. Jullie genoten. Met volle trots mocht ik de pakjes zien en aan proberen die WHS voor je maakte... pfff... zaten me toen te strak. Je was blij.. blij met een man die zoveel energie stook in jullie relatie. Open was... je vrij liet. Jullie daten samen met anderen en los van elkaar. Maar OOK genoten jullie samen van je joch. Ik kwam jullie tegen op een feestje en wat straalde je. Wat genoten jullie van het leven. Je had toen al wat mankementjes. Maar toch: Je genoot met volle teugen. Van de dingen met WHS.. maar ook van de tijden met je Joch. Die waren je heilig.
Een paar maanden later.. je werd ziek. Na onderzoeken trof ik je in het Radboud... Daar zaten we allebei met onze dingen. En raar maar waar .. Je had meer oog voor mijn dingen met mijn eigen zoon als dat van die van jezelf. Lekker hé die peuk buiten? toen we daar samen opgelucht stonden ? Toen wist je dat je geopereerd kon worden... De engeltjes hier op de klets vlogen in t rond! Wat waren we allemaal blij.
Na je operatie heb je regelmatig Ups en downs gehad.. die hebben we hier gelezen.. we hebben meegelezen * maar soms ook vervloekt denk ik *... We reagereerden enthousiast op je UPS maar ook met kritiek op je downs. Je bent gaan praten over je relatie.. die je beeïndigde net voor kerst. Het deed je zeer. Dit had je liefst anders gezien... Maar jij koos voor jezelf en voor je zoon.. Dat deed je goed. Je deed wat je moederhart zei dat je moest doen. Voor jezelf zorgen en dan weer energie en tijd hebben voor je zoon! En ik kan niet anders zeggen dan dat je dat met volle overgave en liefde deed.
Lieve Maya... Ik had het je anders gegunt.. maar laat ik je één ding zeggen daar boven... Ik was het niet met je eens als je schreef over de papa van je zoon (ik begreep je frustratie wel) maar was het niet met je eens..... Ik hoop dat je de rust vind die nodig is daar.. om je zoon tot een lief mens te laten worden.. een mens met een open hart... een vrije geest... en daar heb jij je steentje wonder wel en goed aan bijgedragen... De rest komt goed.
Lieve Maya... ik heb je graag gezien.. soms gedacht pffff.. maar je was lief.. met een groot hart.. naar ons.. naar je zoon... Ik ga je missen...
Dit is niet eerlijk, je vechten had op een andere manier beloond mogen worden.. dikke kus lieverd... en zwaai je nog een keer Mayaelf?
Lieve schatten allemaal...
Voor Maya:
Maya.. ik heb je hier leren kennen. Via via zagen we elkaar op het andere "kanaal". Ik kwam naar Utrecht om samen met je de pakjes te bekijken die WHS zo prachtig voor je gemaakt had. Je straalde .. zag het leven vol vertrouwen tegemoet. Je genoot. Jullie deden dingen die menigeen niet zou doen. Jullie vonden elkaar. Jullie genoten. Met volle trots mocht ik de pakjes zien en aan proberen die WHS voor je maakte... pfff... zaten me toen te strak. Je was blij.. blij met een man die zoveel energie stook in jullie relatie. Open was... je vrij liet. Jullie daten samen met anderen en los van elkaar. Maar OOK genoten jullie samen van je joch. Ik kwam jullie tegen op een feestje en wat straalde je. Wat genoten jullie van het leven. Je had toen al wat mankementjes. Maar toch: Je genoot met volle teugen. Van de dingen met WHS.. maar ook van de tijden met je Joch. Die waren je heilig.
Een paar maanden later.. je werd ziek. Na onderzoeken trof ik je in het Radboud... Daar zaten we allebei met onze dingen. En raar maar waar .. Je had meer oog voor mijn dingen met mijn eigen zoon als dat van die van jezelf. Lekker hé die peuk buiten? toen we daar samen opgelucht stonden ? Toen wist je dat je geopereerd kon worden... De engeltjes hier op de klets vlogen in t rond! Wat waren we allemaal blij.
Na je operatie heb je regelmatig Ups en downs gehad.. die hebben we hier gelezen.. we hebben meegelezen * maar soms ook vervloekt denk ik *... We reagereerden enthousiast op je UPS maar ook met kritiek op je downs. Je bent gaan praten over je relatie.. die je beeïndigde net voor kerst. Het deed je zeer. Dit had je liefst anders gezien... Maar jij koos voor jezelf en voor je zoon.. Dat deed je goed. Je deed wat je moederhart zei dat je moest doen. Voor jezelf zorgen en dan weer energie en tijd hebben voor je zoon! En ik kan niet anders zeggen dan dat je dat met volle overgave en liefde deed.
Lieve Maya... Ik had het je anders gegunt.. maar laat ik je één ding zeggen daar boven... Ik was het niet met je eens als je schreef over de papa van je zoon (ik begreep je frustratie wel) maar was het niet met je eens..... Ik hoop dat je de rust vind die nodig is daar.. om je zoon tot een lief mens te laten worden.. een mens met een open hart... een vrije geest... en daar heb jij je steentje wonder wel en goed aan bijgedragen... De rest komt goed.
Lieve Maya... ik heb je graag gezien.. soms gedacht pffff.. maar je was lief.. met een groot hart.. naar ons.. naar je zoon... Ik ga je missen...
Dit is niet eerlijk, je vechten had op een andere manier beloond mogen worden.. dikke kus lieverd... en zwaai je nog een keer Mayaelf?
donderdag 31 januari 2013 om 22:17
Kletsers.. ik kan het niet loslaten.. tranen.. ik vind het moeilijk allemaal. .. Net nu ik en paar maanden hier niet meegeschreven heb... Het is zo verdrietig...
Wat iedereen zegt.. het is zo ontzettend verdrietig voor iedereen...en vooral voor joch. en daar kunnen we en mogen we bij stilstaan..
Maar ik weet zeker dat Maya wil dat we de draad weer oppakken.. misschien niet vandaag of morgen.. maar toch..
Dat wil ze zien en lezen denken jullie niet?
Net als Maya.. gaan we er weer het positieve van zien toch...
Truste all
Wat iedereen zegt.. het is zo ontzettend verdrietig voor iedereen...en vooral voor joch. en daar kunnen we en mogen we bij stilstaan..
Maar ik weet zeker dat Maya wil dat we de draad weer oppakken.. misschien niet vandaag of morgen.. maar toch..
Dat wil ze zien en lezen denken jullie niet?
Net als Maya.. gaan we er weer het positieve van zien toch...
Truste all