Werken bij de rechtbank

Je kunt proberen "binnen te komen" als "buitengriffier". Dat betekent dat je op free-lancebasis kunt worden opgeroepen. De belangrijkste voorwaarde is dat je megasnel foutloos kunt typen op zwaar verouderde apparatuur.



Een open sollicitatiebrief is snel genoeg geschreven, maar over het algemeen worden vacatures intern opgelost, met name vanuit de facilitaire dienst (bodes, archiveerders) stroomt veel door richting de administratie. Ook stagelopers blijven graag hangen of "buitengriffieren".



Welke richting trekt je, en waarom ?

Ik ben buitengriffier. Bij ons was het geen voorwaarde dat je snel/foutloos kunt typen, want er stond geen pc in de zaal. Tegenwoordig wel, maar veel griffiers gebruiken 'm (nog) niet. Ik zit trouwens niet in Zwolle.



Maar inderdaad, wwat voor studie doe je en wat wil je precies? Welke richting? Ik wil trouwens best eens kijken of ik via de interne vacaturesite iets kan vinden, maar het kan even duren voor ik weer bij de rechtbank ben.

hoi ook ik werk bij de rechtbank alleen dan als gewone griffier ofwel gerechtssecretaris (ben afgestudeerd jurist). ik zit niet in zwolle maar in NH, waar heel erg veel en vaak vacatures zijn. ik kan voor je kijken bij de mobiliteitsbank als ik maandag er weer ben, maar dat is intern voor ambtenaren, al hoewel je dan natuurlijk ook net ' toevallig' een open soll kunt sturen.. toch valt me wel op dat de vacatures die daarop komen ook daarna nog extern worden uitgezet.

Ik vind het leuk dat je zo enthousiast bent, maar ik denk dat de kans dat je wordt aangenomen als buitengriffier niet zo groot is als je geen juridische opleiding hebt gedaan of daarmee bezig bent. Bij ons werken alleen buitengriffiers die bezig zijn met de opleiding rechten (aan de universiteit) en één mevrouw die nu huisvrouw is, maar ook als jurist is afgestudeerd en dit gewoon voor de lol dit. Dit is wat ik ook hoor over andere rechtbanken.

En het bode-schap is toch wel echt iets heel anders?

Eigenlijk denk ik dat je het toch het best bij een administratieve functie kunt proberen.

Ah, oke, enquetegriffier... nooit van gehoord.

Maar als buitengriffier dien je ook de zaken voor te bereiden, een appèl uit te werken e.d. Bij ons kon je drie keer meelopen met een andere griffier en daarna kon je het zelf doen. Ik heb wel gehoord dat er bij andere rechtbanken een korte cursus (van twee dagen) wordt gegeven, maar ik vraag me af of dat allemaal genoeg is als je geen juridische basis hebt.

Wat ik als buitengriffier dus doe:

zaken voorbereiden (ik doe politierechterzaken), dus dat gaat over de betekening van de dagvaarding, ontvankelijkheid van het OM, maar ook over de bewijsmiddelen e.d. Tijdens de zitting maakte ik aantekeningen van de verklaringen van verdachte, getuigen, pleidooi van raadsman, eis van Ovj en het vonnis + motivatie. Soms wat meer, afhankelijk van de zaak. Na de zitting wat organisatorische handelingen. Pv's voor aanhoudingen e.d. En als er appèl wordt aangetekend dan werk ik alles uit en ga ik dus in de dossiers op zoek naar de bewijsmiddelen, werk ik de motivatie van de rechter uit enz.

Niet stiekem je berichtjes wijzigen hè, nu heb ik voor niks getypt wat buitengriffier inhoudt!

Toen ik laatst op intranet keek, viel het me op hoeveel administratieve functies er nu open zijn bij de rechtbanken. Maar goed, weet niet meer of dat ook in Zwolle was.

Ik heb trouwens het vermoeden dat het allemaal per rechtbank verschilt, onze bode's zitten al járen op hetzelfde stekkie. Daar wordt niet doorgestroomd geloof ik. En realiseer je ook dat de sfeer erg verschilt per rechtbank. Ik werk bij een erg formele rechtbank.

Bij Civiel-Handel hoeven de "buitengriffiers" geen rechten te hebben gestudeerd, maar ze hoeven ook niets voor te bereiden. Gewoon een afschrift van het laatste vonnis/pv mee naar de enquête (makkelijk voor de namen) en tikken wat de rechter dicteert.



P.S. Nu ik andere berichtjes nog eens teruglees bedenk ik me dat de rechtbanken misschien verschillende namen aan verschillende functies geven ? Bij "onze" buitengriffiers gaat het altijd om "enquête-griffiers".

Bij "mijn" rechtbank hebben ook alle buitengriffiers bij Civiel rechten gestudeerd, máár de werkzaamheden verschillen inderdaad heel erg van die van mij. Zij hoeven alleen maar te typen, verder helemaal niks, niet voor de zitting en niet erna. Er is dus duidelijk geen vast beleid.

Ik ben tijdens mijn rechtenstudie ook buitengriffier geweest en dat was wat topicopenster ook deed - enquetegriffier bij de handelskamer civiel. Ze hebben toen mensen geworven via universiteitsblad en er kwamen dus rechtenstudenten binnen maar de enige eis was eigenlijk goed kunnen typen. Ze wilden graag studenten omdat die vrij flexibel zijn. De administratieve medewerkers die in vaste dienst waren en dit werk ook deden waren niet juridisch geschoold. Ik kreeg destijds 91 euro netto vergoeding per dag. Nu hebben wij ook buitengriffiers, die werken op de BOPZ-zaken (bijzondere opname psychiatrische ziekenhuizen). Zitten ook mensen van Hbo rechten bij. En wij hebben ook griffiers/gerechtssecretarissen werken die zijn doorgestroomd vanuit de admi. Die hebben zich opgewerkt door ervaring en evt een S-module. Je hoeft dus op zich geen jurist te zijn, maar tis dan wel makkelijker binnenkomen.

...

Heb nog even gekeken op de mobiliteitsbank, maar ook voor al in dienst zijnde ambtenaren geen functies (geen enkele!) in Zwolle

Hey Ine79! heb je de vacature al gezien? Administratief medewerker

Rechtbank Zwolle-Lelystad (Zwolle) (www.werkenbijhetrijk.nl)



moest meteen aan je denken! greetz sweety1980

Zoek je nou een puur administratieve functie, of wil je de (juridische) griffierskant op? Er zit nogal een verschil in aard vh werk en niveau. Als je sec iets administratiefs zoekt, ik zag op de site van het OM dat ze op het parket Zwolle administratieve krachten zoeken.

De Nederlandse rechtspraak begint al naar gelang de maatschappelijke ontwikkelingen steeds meer gelijkenissen te vertonen met het Nederlandse weer. Binnen de Nederlandse rechtspraak hebben al sedert enige jaren begrippen als klassenjustitie en rassenjustitie hun intrede gedaan en waar sommige rechtswetenschappers het één en ander over gepubliceerd hebben. Een pionier op dit gebied is Dr. Ben Rovers die in mei 1999 zijn onderzoeksrapport “justitiele selectiviteit “ het daglicht deed aanschouwen. Talloze ( sociaal ingestelde) autochtone advocaten ondervinden aan den lijve hoe verdachten van allochtone afkomst steeds het nadeel van de twijfel krijgen opgewreven terwijl verdachten van autochtone origine voor hetzelfde misdrijf of erger er enkel met een waarschuwing weg kunnen.



Het gaat niet alleen om het strafrecht maar tevens om het bestuurs- en civielrecht waarbij er in een schadeclaimproces vaak ten faveure van de autochtone tegenpartij wordt beslist. Opmerkelijk is dat wetenschapsfilosofen, methodologen en wat dies meer zij zich vanuit het niets storten op strafdossiers van langgestraften en erin slagen aan te tonen dat betrokkenen geheel ten onrechte ooit een straf kregen aangezegd. Het mag een toeval wezen maar deze langgestraften zijn vaak autochtonen in zaken als de Puttense moordzaak, de Schiedams parkmoord, Lucia B, etc.



De vraag die bij deze onmiddellijk rijst is waarom allochtone langgestraften nooit in de belangstelling komen van voornoemde wetenschappers en analisten terwijl statistieken uitwijzen dat de bajes er dichtgeslibd bij liggen tengevolge van de allochtone aanwas van gedetineerden. Misdaadverslaggever Peter R. De Vries heeft het ook maar steeds over de categorie autochtonen die op een dubieuze wijze ooit straf kregen opgelegd en heeft het maar een enkele keer over een allochtone arts gehad die zijn Nederlandse vrouw had omgelegd. Probeert de samenleving soms het vooroordeel dat boeven uitsluitend gecentreerd zijn binnen de allochtone gemeenschap, in stand te houden? Autochtonen zouden hierbij alleen maar een voorbeeld functie hebben betreffende een gezonde en harmonieuze samenleving. De enkele keer dat een allochtoon het voordeel van de twijfel krijgt komt doordat diens bijdrage een autochtoon ten goede komt.



Deze arbitraire opstelling van de rechter en die van prominente kopstukken in het middenveld van de samenleving doet bij mij de vraag rijzen hoe het eigenlijk gesteld is met de integriteit van de Nederlandse rechter. Het AD wijdde er in 1995 reeds een artikel aan met de titel: de verschillende gezichten van de rechter. Hierin voerde het openbaren van een register volgens welke haast alle rechters nevenfuncties zouden hebben als bijvoorbeeld lid /voorzitter van een ondernemersraad, hoogleraar op een universiteit, een advocatuur, etc. de boventoon waardoor hun onpartijdigheid en nauwkeurigheid van werken in twijfel getrokken zouden kunnen worden. Het weekblad HP/De Tijd maakte in 2000 er gewag van dat het niet verstandig zou zijn voor een magistraat uit de rechterlijke ambt de middelvinger op te steken. Het artikel kopte: “Boven de wet “, waarin de onbetwiste macht van rechters , officieren van justitie etc. breed werd uitgemeten.



Burgers werd gewaarschuwd zich goed in te houden en hun opstandigheid tegenover zo iemand niet openlijk tot uitdrukking te brengen. Deze waarschuwingssalvo’s houden in dat rechters, officieren van justitie in tegenstelling tot bijvoorbeeld leerkrachten geen kennis hoeven te hebben van gedragswetenschappen, psychologie etc. om begrip te kunnen opbrengen voor het emotionele aspect van de verdachte. Neem als voorbeeld de weduwe moordzaak waarbij de verdachte en later veroordeelde zich hevig verzette tegen de rechterlijke uitspraak omdat hij heilig geloofde in zijn onschuld. In het februari nummer 2004 van het juristenblad schreef een zekere Prof. Dr. Van der Geest een artikel onder de titel: Maak van de rechtswetenschap een echte wetenschap.



Van der Geest haalde de rechtswetenschap vanwege haar curriculum opbouw en benaderingswijze van probleemvelden helemaal onderuit en schroomde niet daarbij wetten uit de natuurkunde en stellingen uit de wiskunde als voorbeeld aan te halen waaraan die van de rechtswetenschap werden gespiegeld. Hierdoor kreeg ik zelf ook de indruk dat deze goede man ooit vergeefs geprobeerd zal hebben een exacte studierichting te voltooien maar vanwege diens slechte studieresultaten van de studieadviseur het advies kreeg maar rechten te gaan studeren.



Het lijkt erop alsof de studie rechten in zo’n geval als vergaarbak dienst zou kunnen doen voor al de gedesillusioneerden, die zich eerst voorbereidden op een ander soort carriere. Rechtspsycholoog Peter Van Koppen en het weekblad Elseviers Magazine legden er een schepje bovenop. De eerste gaf in een interview met Wakker Nederland het volgende ten beste toen hem door de interviewer gevraagd werd wat de reden is dat er in Nederland zoveel gerechtelijke dwalingen plaats vinden. Volgens Van Koppen zouden rechters vanaf hun studiecarrière als eerstejaars rechtenstudent nooit geraakt zijn door een sprankje uit ken-vakken als onderzoeksmethodologie, wetenschapsfilosofie, analytische wijsbegeerte etc. waardoor hun oordeel veelal gebaseerd is op het kindertrucje: “Iene Miene Mutje Tien Pond Grutje ...“ .



Tengevolge hiervan zijn rechters doorgaans erg arrogant en overwerkt om nog eens de dossiers goed en begrijpend door te nemen en beperken zij zich tot hun persoonlijke ingevingen die niet verder reiken dan vragen als: “Is die wel te vertrouwen? Is hij een engerd? Oh, meneer heeft het een beetje hoog in de bol zitten zoals hij zit te praten. Wacht, ik breek z’n mars voor hem …. “



De persoonlijke perceptie van de rechter is enerzijds achterhaald maar anderzijds werkt men ermee alsof het een legitiem instrument is om iemands aandeel in het strafproces te bepalen. Al de proefschriften met titels als : strafbepalingen, straftoemetingen, gelijkheidsbeginsel, bewijslast, onmiddellijkheidsbeginsel, de persoon van de dader etc. zijn dan puur gebakken lucht die de rechters zelf ook niet lezen om hun kennis op te vijzelen. Er is overigens een grote discrepantie tussen de wetenschappelijke zijde van het strafrecht en de praktijk ervan. Het Elseviersmagazine schreef in haar meinummer 2008 het volgende vernietigende artikel over Nederlandse rechters: “Al die jongens en meisjes die vroeger op de middelbare school voor hun vakken slechte cijfers behaalden , gingen rechten studeren om op die manier gauw aan een titel te komen gevolgd door een levenslange benoeming als juridische magistraat na een paar cursussen en testen binnen het spectrum van het RAOI-traject”.



Het geheel overziend vraag ik me af wat voor soort tuig zich opgeeft voor beroepen als officier van justitie, rechter en andere justitiële beroepen. Het gaat bij mij er niet in als motivatie als enige reden voor zou moeten gelden of anders de lijmerige omhaal van woorden als: het leveren van een constructieve bijdrage aan de veiligheid van het land door de kwaaien van de goeden te scheiden. Ik vind het grof schandalig dat Nederlandse juristen en lui uit het politie- en justitie milieu gesubsidieerde reizen naar het buitenland maken om daar hun wetenswaardigheid gepaard gaande met een voorname kwaliteit van de Nederlandse rechtspraak uit te dragen ondanks het feit dat betwiste vonnissen in Nederland vaak onbespreekbaar zijn tenzij je over de elasticiteit van geest en uithoudingsvermogen beschikt eindeloos door te strijden met een kans op gering succes, enkel vanwege het feit dat de Nederlandse justitiële magistraten over meer macht, discretionaire bevoegdheid en middelen beschikken dan over de vereiste geestelijke ontwikkeling en analytisch inzicht.

Dus...raoi?

Heb jij het gelezen?

Best een oud topic dit.....

Nee niet gelezen. Doorheen gescrold en zag zowaar een spelfout. Maar goed dat dit epistel geen vonnis is.