Psyche
alle pijlers
lost twin syndroom
maandag 25 februari 2013 om 20:17
He wat vervelend, ook dat nog.
Heb je misschien teveel tijd nu om te piekeren? Want dan wil de boel ook nog wel 's groter groeien dan het is.
Wellicht helpt om heel nuchter te inventariseren wat je doemscenario is? En dan te kijken hoe je gaat zorgen dat je dingen kunt doen die je toch een goed en nuttig gevoel geven? Als je het ergste hebt bekeken en je kunt een weg zien, kan het eigenlijk alleen maar meevallen.
Heb je misschien teveel tijd nu om te piekeren? Want dan wil de boel ook nog wel 's groter groeien dan het is.
Wellicht helpt om heel nuchter te inventariseren wat je doemscenario is? En dan te kijken hoe je gaat zorgen dat je dingen kunt doen die je toch een goed en nuttig gevoel geven? Als je het ergste hebt bekeken en je kunt een weg zien, kan het eigenlijk alleen maar meevallen.
maandag 25 februari 2013 om 20:20
Dat is denk het mede het zwart wit denken van me, nu ervaar ik bijna alles als negatief, maar dat kan morgen gelukkig ook weer anders zijn. Het feit dat ik nu enorm over de rooie ben is morgen ook weer weg. (Hoop ik) En ja het klopt heb enorm veel tijd om te piekeren, dus ik heb vanmorgen met het bureau een afspraak gemaakt voor vrijwilligers werk te gaan doen.
maandag 25 februari 2013 om 20:22
Ben je, je baan echt verloren of zit je (tijdelijk) in de ziektewet?
Ik ben wel een beetje bekend met het lost twin syndrom maar ga voor nu mee met bovenstaande (de serieuze niet de ow wat ontzettend grappig topic want begrijp er eigenlijk geen snars van en wil er ook niet de moeite voor doen) reacties.
Als ik het een klein beetje in kan schatten is het voor nu juist belangrijk om zoveel mogelijk op 'aarde' te blijven en te zorgen dat je contact blijft houden met aardse dingen. Dus niet teveel gaan zweven in lost twin syndrom of andere moeilijk rationeel te bevatten onderwerpen.
Ik kan me voorstellen dat GGZ niet altijd de weg is voor iedereen, maar er zijn ook nog andere manieren om hulp te krijgen zonder gelijk met dit soort therapeuten in zee te gaan.
Ik ben wel een beetje bekend met het lost twin syndrom maar ga voor nu mee met bovenstaande (de serieuze niet de ow wat ontzettend grappig topic want begrijp er eigenlijk geen snars van en wil er ook niet de moeite voor doen) reacties.
Als ik het een klein beetje in kan schatten is het voor nu juist belangrijk om zoveel mogelijk op 'aarde' te blijven en te zorgen dat je contact blijft houden met aardse dingen. Dus niet teveel gaan zweven in lost twin syndrom of andere moeilijk rationeel te bevatten onderwerpen.
Ik kan me voorstellen dat GGZ niet altijd de weg is voor iedereen, maar er zijn ook nog andere manieren om hulp te krijgen zonder gelijk met dit soort therapeuten in zee te gaan.
maandag 25 februari 2013 om 20:23
Ow jee, goed dat ik dit lees, want als mijn zoontje van 21 maanden later problemen krijgt (was ook eentje van een2-ling), dan weet ik dat hij waarschijnlijk last heeft van het lost-twin syndroom....kan ik er vast rekening mee houden....
Maar zoals hier al gezegd, klopt er waarschijnlijk niks van....
Maar zoals hier al gezegd, klopt er waarschijnlijk niks van....
maandag 25 februari 2013 om 20:29
quote:krisie76 schreef op 25 februari 2013 @ 20:20:
Dat is denk het mede het zwart wit denken van me, nu ervaar ik bijna alles als negatief, maar dat kan morgen gelukkig ook weer anders zijn. Het feit dat ik nu enorm over de rooie ben is morgen ook weer weg. (Hoop ik) En ja het klopt heb enorm veel tijd om te piekeren, dus ik heb vanmorgen met het bureau een afspraak gemaakt voor vrijwilligers werk te gaan doen.
Goed initiatief om vrijwilligerswerk te gaan doen!
En tja, dat zwart wit denken hoort natuurlijk een beetje bij jou.
Het feit dat je de dingen allemaal wel goed op een rijtje weet te zetten, en alles goed beseft is al heel positief.
Piekeren is de verkeerde kant op fantaseren las ik gisteren ergens, en vond hem wel leuk.
Borderline hebben is niet makkelijk, maar vaak zijn het wel hele lieve, gevoelige mensen.
Ik neem aan dat als je al zo lang onder behandeling bent dat er ook wel eens een keertje uitgebreid bloedonderzoek bij je is gedaan?
Dat is denk het mede het zwart wit denken van me, nu ervaar ik bijna alles als negatief, maar dat kan morgen gelukkig ook weer anders zijn. Het feit dat ik nu enorm over de rooie ben is morgen ook weer weg. (Hoop ik) En ja het klopt heb enorm veel tijd om te piekeren, dus ik heb vanmorgen met het bureau een afspraak gemaakt voor vrijwilligers werk te gaan doen.
Goed initiatief om vrijwilligerswerk te gaan doen!
En tja, dat zwart wit denken hoort natuurlijk een beetje bij jou.
Het feit dat je de dingen allemaal wel goed op een rijtje weet te zetten, en alles goed beseft is al heel positief.
Piekeren is de verkeerde kant op fantaseren las ik gisteren ergens, en vond hem wel leuk.
Borderline hebben is niet makkelijk, maar vaak zijn het wel hele lieve, gevoelige mensen.
Ik neem aan dat als je al zo lang onder behandeling bent dat er ook wel eens een keertje uitgebreid bloedonderzoek bij je is gedaan?
maandag 25 februari 2013 om 20:37
Ja krijg ieder half jaar een uitgebreid bloedonderzoek, dus dat zit wel goed. En ben al vanaf 99 onder behandeling voor de borderline en een periode van 10 jaar is het goed gegaan, daarna niet en als er dan niet naar je geluisterd wordt door de hulpverlening dan neem je elke strohalm aan die je kan helpen. En ik ben blij dat er mensen zijn die inzien dat mensen die borderline hebben ook lief kunnen zijn. Normaal gesproken help ik ook andere mensen met borderline, alleen nu even niet.
maandag 25 februari 2013 om 20:40
Heb je rechtsbijstand of enige vorm van hulp hierin die je kan vertellen wat je rechten zijn? Het komt op mij namelijk over alsof het spoor waar je nu in zit niet klopt. Heb je een vast contract? Want als je dat hebt kunnen ze je niet op deze manier ontslaan lijkt me.
Als je een vast contract hebt zijn er veel mogelijkheden, maar je moet wel weten wat je rechten/plichten zijn.
Als je een vast contract hebt zijn er veel mogelijkheden, maar je moet wel weten wat je rechten/plichten zijn.
maandag 25 februari 2013 om 20:50
quote:krisie76 schreef op 25 februari 2013 @ 20:45:
Heb er al een heel proces van 2 jaar opzitten en ik heb een advocaat, maar kan er niet veel over vertellen ivm privacy. Ik wil namelijk niet herkent worden, heb eigenlijk al te veel gezegd, maar dankje voor het meedenken.
Valt best mee hoor met dat teveel zeggen en privacy.
Dit soort dingen gebeurt veel vaker dan je denkt en bij ieder ((groot) bedrijf.
Soms is het niet eerlijk wat er gebeurd, maar is de strijd om je gelijk te krijgen slopender en slechter voor je gezondheid dan je advocaat maar het beste eruit te laten slepen wat op dit moment mogelijk is.
Heb er al een heel proces van 2 jaar opzitten en ik heb een advocaat, maar kan er niet veel over vertellen ivm privacy. Ik wil namelijk niet herkent worden, heb eigenlijk al te veel gezegd, maar dankje voor het meedenken.
Valt best mee hoor met dat teveel zeggen en privacy.
Dit soort dingen gebeurt veel vaker dan je denkt en bij ieder ((groot) bedrijf.
Soms is het niet eerlijk wat er gebeurd, maar is de strijd om je gelijk te krijgen slopender en slechter voor je gezondheid dan je advocaat maar het beste eruit te laten slepen wat op dit moment mogelijk is.
maandag 25 februari 2013 om 20:56
maandag 25 februari 2013 om 20:56
Wat een sneue reacties op het bericht van Krissie. Ongelofelijk!
Niemand kan voelen wat er exact in een ander om gaat en hoe een ander het leven ervaart (soms natuurlijk wel). Een gevoel, een gemis en het lijden van een ander is subjectief en niet-meetbaar. Hoe kunnen anderen hier dan zo rot en gevoelloos op reageren? Ik ben oprecht verbaasd! Mede ingegeven door het feit dat ik ook iemand ken met exact dezelfde klachten.
In groep 8 heb ik met een meisje op school gezeten die exact hetzelfde heeft meegemaakt. Ook zij heeft omvangrijke hechtingsproblematiek en verlatingsangst waardoor haar dagelijks functioneren ernstig werd belemmerd. Inmiddels heb ik geen contact meer met haar, maar ik weer dat ze destijds intensieve therapie heeft gehad en inmiddels weer aardig op de been is. In deze basisschooltijd woonden wij allebei in Driebergen (regio Utrecht). Misschien dat Krissie met de GGZ daar in contact kan komen om zodoende dezelfde soort hulpverlening te kunnen krijgen. Het meisje van school waar ik over vertel heeft namelijk in Driebergen (of directe omgeving) hulp gekregen; haar klachten zijn dus wel degelijk serieus genomen.
Krissie, meer info over dat meisje en haar vorm van hulp heb ik niet, maar ik weet wel dat haar hulpvraag serieus is genomen en dat haar klachten erkend werden door haar toenmalige hulpverleners (ze is samen met een van hen een keer op school geweest om over haar 'probleem' te praten in de klas).
Zet de zoektocht in gang naar iemand die jouw klachten serieus neemt en die je kan helpen. Succes en zet 'm op! Laat je niet gekmaken door de nare reacties op het forum.
Niemand kan voelen wat er exact in een ander om gaat en hoe een ander het leven ervaart (soms natuurlijk wel). Een gevoel, een gemis en het lijden van een ander is subjectief en niet-meetbaar. Hoe kunnen anderen hier dan zo rot en gevoelloos op reageren? Ik ben oprecht verbaasd! Mede ingegeven door het feit dat ik ook iemand ken met exact dezelfde klachten.
In groep 8 heb ik met een meisje op school gezeten die exact hetzelfde heeft meegemaakt. Ook zij heeft omvangrijke hechtingsproblematiek en verlatingsangst waardoor haar dagelijks functioneren ernstig werd belemmerd. Inmiddels heb ik geen contact meer met haar, maar ik weer dat ze destijds intensieve therapie heeft gehad en inmiddels weer aardig op de been is. In deze basisschooltijd woonden wij allebei in Driebergen (regio Utrecht). Misschien dat Krissie met de GGZ daar in contact kan komen om zodoende dezelfde soort hulpverlening te kunnen krijgen. Het meisje van school waar ik over vertel heeft namelijk in Driebergen (of directe omgeving) hulp gekregen; haar klachten zijn dus wel degelijk serieus genomen.
Krissie, meer info over dat meisje en haar vorm van hulp heb ik niet, maar ik weet wel dat haar hulpvraag serieus is genomen en dat haar klachten erkend werden door haar toenmalige hulpverleners (ze is samen met een van hen een keer op school geweest om over haar 'probleem' te praten in de klas).
Zet de zoektocht in gang naar iemand die jouw klachten serieus neemt en die je kan helpen. Succes en zet 'm op! Laat je niet gekmaken door de nare reacties op het forum.
maandag 25 februari 2013 om 21:01
Dat lijkt me een hoop spanningen, alles bij elkaar. Ik hoop voor je dat er wat rust komt als het achter de rug is. Ik begrijp dat je deze situatie niet wil(de) en dat het opgedrongen voelt. Maar ik zou denk ik de komende tijd jezelf wat rust gunnen, zonder teveel gepieker het liefst natuurlijk .
En wie weet krijg je nog reacties van mensen die ervaring hebben hiermee. Kan me voorstellen dat je dat fijn zou vinden.
Ik zou het wel daarbij laten denk ik. Persoonlijk denk ik dat je op dit moment niet "stevig" genoeg bent voor dit soort dingen, om daar heel diep in te duiken. Dan is een mens al snel makkelijk beïnvloedbaar, te suggestibel, en dat kan een hoop ruis geven. Daarmee wil ik niet zeggen dat het onzin is maar ik denk dat je je eerst weer sterker en weerbaarder moet voelen.
Iig heel veel succes gewenst. Hoop dat het allemaal mooi uitpakt voor je op de een of andere manier .
En wie weet krijg je nog reacties van mensen die ervaring hebben hiermee. Kan me voorstellen dat je dat fijn zou vinden.
Ik zou het wel daarbij laten denk ik. Persoonlijk denk ik dat je op dit moment niet "stevig" genoeg bent voor dit soort dingen, om daar heel diep in te duiken. Dan is een mens al snel makkelijk beïnvloedbaar, te suggestibel, en dat kan een hoop ruis geven. Daarmee wil ik niet zeggen dat het onzin is maar ik denk dat je je eerst weer sterker en weerbaarder moet voelen.
Iig heel veel succes gewenst. Hoop dat het allemaal mooi uitpakt voor je op de een of andere manier .
maandag 25 februari 2013 om 21:05
quote:krisie76 schreef op 25 februari 2013 @ 19:26:
Sorry was niet tegen jou bedoeld, herfstblad. Ik weet het gewoon even niet meer, wat ik nu het beste kan doen. Ik zit gewoon in een diepe put en kan er niet uitkomen. Dus daarom grijp ik alle hulp aan die ik kan vinden.
Ik snap dat je wanhopig bent maar dit soort therapieën is weggegooid geld! En nog erger: door dit soort leugens steek je energie die je ergens anders voor nodig bent in de verkeerde dingen. Je bent kwetsbaar en daardoor een makkelijk doelwit voor dit soort oplichters.
_________________________________________________________
Sorry voor deze vreselijk achterhaalde post! Internet deed raar en ik werd van het forum gegooid voor ik echt bijgelezen had. Ben ik eindelijk bovenaan, zie ik mijn eigen post staan
Ik wil je veel succes wensen met het zoeken naar een nieuwe baan als je daar straks aan toe bent. Word lid van een vakbond! Als je dan weer in zo'n soort situatie komt kunnen zij je bijstaan.
Sorry was niet tegen jou bedoeld, herfstblad. Ik weet het gewoon even niet meer, wat ik nu het beste kan doen. Ik zit gewoon in een diepe put en kan er niet uitkomen. Dus daarom grijp ik alle hulp aan die ik kan vinden.
Ik snap dat je wanhopig bent maar dit soort therapieën is weggegooid geld! En nog erger: door dit soort leugens steek je energie die je ergens anders voor nodig bent in de verkeerde dingen. Je bent kwetsbaar en daardoor een makkelijk doelwit voor dit soort oplichters.
_________________________________________________________
Sorry voor deze vreselijk achterhaalde post! Internet deed raar en ik werd van het forum gegooid voor ik echt bijgelezen had. Ben ik eindelijk bovenaan, zie ik mijn eigen post staan
Ik wil je veel succes wensen met het zoeken naar een nieuwe baan als je daar straks aan toe bent. Word lid van een vakbond! Als je dan weer in zo'n soort situatie komt kunnen zij je bijstaan.
maandag 25 februari 2013 om 21:08
quote:krisie76 schreef op 25 februari 2013 @ 20:56:
Ja en daarom het tweede spoor, want ik kan die strijd niet meer aan nu. Zeker op dit moment niet, gelukkig staat de arbo arts achter me. Maar voelt gewoon niet goed, ik weet dat ik het wel kan en dat wordt dus ontkent door de werkgever. En ze steken nu alles op 'mijn beperking'.
Er is niets zo erg als het gevoel dat je onrecht wordt aangedaan, maar soms is het verstandig om dat naast je neer te leggen, zeker als dat ten koste van je gezondheid/geluk gaat.
Als de arbeidsverhoudingen eenmaal zo verstoord zijn gaat overal op gelet worden en zou je voortdurend op je tenen lopen om maar niks fout te doen.
Wees blij met een begripvolle arbo arts en laat je advocaat er financieel het beste uithalen wat eruit te halen valt!
Ja en daarom het tweede spoor, want ik kan die strijd niet meer aan nu. Zeker op dit moment niet, gelukkig staat de arbo arts achter me. Maar voelt gewoon niet goed, ik weet dat ik het wel kan en dat wordt dus ontkent door de werkgever. En ze steken nu alles op 'mijn beperking'.
Er is niets zo erg als het gevoel dat je onrecht wordt aangedaan, maar soms is het verstandig om dat naast je neer te leggen, zeker als dat ten koste van je gezondheid/geluk gaat.
Als de arbeidsverhoudingen eenmaal zo verstoord zijn gaat overal op gelet worden en zou je voortdurend op je tenen lopen om maar niks fout te doen.
Wees blij met een begripvolle arbo arts en laat je advocaat er financieel het beste uithalen wat eruit te halen valt!
maandag 25 februari 2013 om 21:09
maandag 25 februari 2013 om 21:13
Krisie, ik vind je verstandig reageren hier en ook super dat je besloten hebt vrijwilligerswerk te gaan doen. Ik hoop dat je een leuke plek vindt waar je gewaardeerd wordt en je fijne afleiding hebt. Over het syndroom weet ik niets. Ik sta open voor alternatieve geneeswijzen omdat onze wetenschap nou eenmaal niet alle wijsheid in pacht heeft, en qua onderzoeksfocus ook nog eens door economische en andere belangen gestuurd wordt. Maar dit lost-twinverhaal en die sensor... geen touw aan vast te knopen. Na het artikel op de kwakzalverij-site gelezen te hebben, denk ik dat je er alleen maar slechter door wordt. Wat anderen zeggen, bekijk jouw aandeel in de therapie, doe wat zelfreflectie, dat kan jij wel. Dan weet je beter wat je nodig hebt en zoek dan een therapeut die wel past. Heel veel sterkte
maandag 25 februari 2013 om 21:14
Weet je wat het is Linxy, ik sta normaal gesproken echt met beide benen op de grond en ik dacht echt te nuchter te zijn voor dit soort dingen totdat ik het zelf ondervonden heb. Ik heb zoveel therapieen gehad bij de ggz, zelfs een opname enzo. Ik wilde begrepen worden door de ggz, maar ze konden niet zo veel voor me doen. Ja iedere keer een pilletje erbij ipv hulp. En dat was ik zat, ik wil weer met zo min mogelijk medicatie functioneren.
maandag 25 februari 2013 om 21:22
ggz is heel psychopathologisch gericht en wordt beperkt door de DSM. Begrijp echt als dat je plek niet is. Herken je verhaal ontzettend. Heb ook een zoektocht gehad die nog veel verder ging dan LTS (maar waar dat ook zeker naar boven kwam). Ben er voor mezelf achter gekomen dat dat niet mijn weg was, hoe zeer ik er ook in geloof en voel dat er iets van klopt. Maar kan het niet bevatten/pakken of rationeel onderbouwen en heb gemerkt dat ik het nu moet hebben van rationele stabiliteit en emotionele stabiliteit.
Het kan waar zijn en het kan niet waar zijn. Ik heb er voor mezelf een weg in gevonden.
Het is me een beetje onduidelijk wat je precies wil met je topic, omdat er verschillende verhalen door elkaar heen gaan nou. Daarom ben ik een beetje terughoudend in mijn reacties. En vind het daarnaast ook een vrij heftig onderwerp voor het nuchtere viva forum. Wat niet weg neemt dat je zeker veel kan hebben juist aan de nuchtere kant van het forum hier! Beetje door bepaalde reacties heen prikken
Het kan waar zijn en het kan niet waar zijn. Ik heb er voor mezelf een weg in gevonden.
Het is me een beetje onduidelijk wat je precies wil met je topic, omdat er verschillende verhalen door elkaar heen gaan nou. Daarom ben ik een beetje terughoudend in mijn reacties. En vind het daarnaast ook een vrij heftig onderwerp voor het nuchtere viva forum. Wat niet weg neemt dat je zeker veel kan hebben juist aan de nuchtere kant van het forum hier! Beetje door bepaalde reacties heen prikken