Psyche
alle pijlers
lost twin syndroom
maandag 25 februari 2013 om 21:29
Sorry voor de verwarring linxy, maar zo loopt het op dit moment in mijn leven. Het maatschappelijke probleem mijn werk en het psychische probleem het LTS, mijn bedoeling van dit topic was om met mensen te praten hierover en ik prik heus wel door sommige reacties heen, maar sommige hebben me ook ontzettend geraakt. Ik wil niet zeggen dat ik me vergist heb om het hier te zetten, kan ook niet zeggen dat ik er spijt van heb, maar ik had toch andere reacties verwacht en toch ook weer niet, het klinkt idd zweverig. En het is nu ook zover dat ik besef dat de BPS niet weg is, dat zul je mij ook niet horen zeggen, ik zei alleen dat ik veel raakvlakken met BPS ontdekt heb.
maandag 25 februari 2013 om 21:33
Ik heb nog niet alles bijgelezen maar ik weet dat je psychische problemen hebt en fysieke en problemen op je werk. Je zoekt nu in het lost twin syndroom (wat door de wetenschap totaal niet erkend wordt) een oplossing. Maar er is geen enkele logische verklaring waarom je lijdt onder het feit dat je "tweelingbroer" als foetus is gestorven. Is het trouwens wel echt gebeurd en heeft je moeder verteld dat zij een gedeeltelijke miskraam heeft gehad?
maandag 25 februari 2013 om 21:37
Nogmaals ik verschuil me niet achter het lts, maar ik heb gewoon het idee dat het veel raakvlakken heeft met de bps die ik heb. Nee mijn moeder heeft er niets van gemerkt, zoals je ook kunt lezen gebeurt het regelmatig dat de moeder er niets van merkt, het vruchtje lost als het ware op in de baarmoeder.
maandag 25 februari 2013 om 21:44
het probleem met LTS is, dat je nooit zal weten of het werkelijkheid is of niet. Je kan iets voelen maar kan ook met andere zaken te maken hebben. Je kan nog veel meer verklaringen zoeken en die ook vinden. Die zelfs nog veel dieper liggen. Ook al is het LTS dan nog is het goed voor nou en kan je er nou niet zoveel mee. Het enige wat je kan doen als het echt zo is/voelt, is afscheid nemen van dat deel van je en verder gaan met je eigen leven. Accepteren dat jij leeft en dat, dat oke is. Dat je mag leven en dat je iets van je leven mag maken. En er dan ook werkelijk iets van maken!
maandag 25 februari 2013 om 21:47
maandag 25 februari 2013 om 22:01
Weet je wat het probleem is Krisie, je voelt je rot en daar zijn allerlei redenen voor, en misschien denk je dat een verklaring ook een oplossing biedt maar dat is niet zo. Stel dat het bestaat dat volwassenen psychologische problemen ondervinden van een vanishing twin syndrome, wat lost deze verklaring dan nu op voor jou? Voel je je beter? Kan je beter met je klachten omgaan? Zijn je klachten weg? nee, natuurlijk niet.
Je gaat voor een consult naar een kwakzalver, naar iemand die geen medicus is en geen psychologie heeft gestudeerd, en die persoon stelt, in ruil voor geld, een diagnose die
1. niet verifieerbaar is (je kan nooit weten of je inderdaad een helft van een tweeling bent)
en 2. niet verklaarbaar is, waarom zou een foetus notie hebben van een overleden vrucht in de baarmoeder en waarom zou die foetus daar iets van vinden. Heb je ook nog verdriet van mensen/ dieren die je verloren bent toen je jonger dan drie was? Waarschijnlijk niet want je hebt er geen enkele herinnering aan.
Als je hulp wilt zoek dan iemand met een gedegen opleiding, en het kan heel goed zijn dat het met eerdere psychologen niet klikt of dat een therapie voor jou niet werk.
verdrietig zijn mag, ook zonder een verklaring.
Je gaat voor een consult naar een kwakzalver, naar iemand die geen medicus is en geen psychologie heeft gestudeerd, en die persoon stelt, in ruil voor geld, een diagnose die
1. niet verifieerbaar is (je kan nooit weten of je inderdaad een helft van een tweeling bent)
en 2. niet verklaarbaar is, waarom zou een foetus notie hebben van een overleden vrucht in de baarmoeder en waarom zou die foetus daar iets van vinden. Heb je ook nog verdriet van mensen/ dieren die je verloren bent toen je jonger dan drie was? Waarschijnlijk niet want je hebt er geen enkele herinnering aan.
Als je hulp wilt zoek dan iemand met een gedegen opleiding, en het kan heel goed zijn dat het met eerdere psychologen niet klikt of dat een therapie voor jou niet werk.
verdrietig zijn mag, ook zonder een verklaring.
maandag 25 februari 2013 om 22:10
Weet je wat het is, de weg die ik gelopen heb vanaf 99 is gewoon heel lang en ik heb zelfs momenten gehad om gewoon overal mee te kappen, ja klinkt hard en egoïstisch, maar zo voelde ik dat op bepaalde momenten. Ik zal het nooit doen, want daar is mijn familie te dierbaar voor. Maar dat zoiets naar boven komt is voor mij een signaal om extra hulp te zoeken en als je dan de pech hebt dat je niet meer serieus genomen wordt door de ggz, dan zoek je iets anders. Ik weet ook wel dat ik het verleden moet laten rusten en doorgaan met leven en zeer zeker de problemen die in ondervonden heb met mijn werk ook los moet laten. EN of het lts nu wel of niet verklaarbaar is, ik zal door moeten gaan, helaas heb ik zoals ik al eerder geschreven heb kwetsbare momenten en dan wil ik dingen van me afschrijven en daarom is mijn verhaal hier in het forum gekomen.
maandag 25 februari 2013 om 22:19
De psycholoog dat contact gaat nu op zich wel weer, met hem heb ik het meestal over de problemen van mijn werk en ook over de bps, de psychiater kan ik nog niet goed over oordelen, na 11 jaar heb ik een nieuwe gekregen en ook dat hakte er even in. Iets vertrouwds verdween zomaar opeens. Ik heb een maand of 4 zonder psychiater moeten doen, nu loopt het contact nog stroef en moest gelijk medicatie afbouwen, dus dat verklaart het instabiel zijn ook weer wel.
maandag 25 februari 2013 om 22:23
quote:krisie76 schreef op 25 februari 2013 @ 22:10:
Weet je wat het is, de weg die ik gelopen heb vanaf 99 is gewoon heel lang en ik heb zelfs momenten gehad om gewoon overal mee te kappen, ja klinkt hard en egoïstisch, maar zo voelde ik dat op bepaalde momenten. Ik zal het nooit doen, want daar is mijn familie te dierbaar voor. Maar dat zoiets naar boven komt is voor mij een signaal om extra hulp te zoeken en als je dan de pech hebt dat je niet meer serieus genomen wordt door de ggz, dan zoek je iets anders. Ik weet ook wel dat ik het verleden moet laten rusten en doorgaan met leven en zeer zeker de problemen die in ondervonden heb met mijn werk ook los moet laten. EN of het lts nu wel of niet verklaarbaar is, ik zal door moeten gaan, helaas heb ik zoals ik al eerder geschreven heb kwetsbare momenten en dan wil ik dingen van me afschrijven en daarom is mijn verhaal hier in het forum gekomen.
Je hoeft je niet te verdedigen hoor.
Zo'n strijd om je baan gaat niemand in zijn koude kleren zitten, en dat zal voor jou je leven niet makkelijker hebben gemaakt.
Heb vroeger een hele goede vriendin/maatje met bps gehad, dus kan me het misschien iets beter voorstellen hoe jij je nu voelt, ook al ken ik je verder niet.
Als het jou helpt om je gedachten op een forum neer te zetten moet je dat gewoon doen, daar is het toch voor?
Ben het met de rest eens dat die LTS nergens op gebaseerd is en kwakzalverij komt daar dicht in de buurt.
Maar begrijp dat je naar van alles op zoek gaat om je beter te gaan voelen.
Weet je wat het is, de weg die ik gelopen heb vanaf 99 is gewoon heel lang en ik heb zelfs momenten gehad om gewoon overal mee te kappen, ja klinkt hard en egoïstisch, maar zo voelde ik dat op bepaalde momenten. Ik zal het nooit doen, want daar is mijn familie te dierbaar voor. Maar dat zoiets naar boven komt is voor mij een signaal om extra hulp te zoeken en als je dan de pech hebt dat je niet meer serieus genomen wordt door de ggz, dan zoek je iets anders. Ik weet ook wel dat ik het verleden moet laten rusten en doorgaan met leven en zeer zeker de problemen die in ondervonden heb met mijn werk ook los moet laten. EN of het lts nu wel of niet verklaarbaar is, ik zal door moeten gaan, helaas heb ik zoals ik al eerder geschreven heb kwetsbare momenten en dan wil ik dingen van me afschrijven en daarom is mijn verhaal hier in het forum gekomen.
Je hoeft je niet te verdedigen hoor.
Zo'n strijd om je baan gaat niemand in zijn koude kleren zitten, en dat zal voor jou je leven niet makkelijker hebben gemaakt.
Heb vroeger een hele goede vriendin/maatje met bps gehad, dus kan me het misschien iets beter voorstellen hoe jij je nu voelt, ook al ken ik je verder niet.
Als het jou helpt om je gedachten op een forum neer te zetten moet je dat gewoon doen, daar is het toch voor?
Ben het met de rest eens dat die LTS nergens op gebaseerd is en kwakzalverij komt daar dicht in de buurt.
Maar begrijp dat je naar van alles op zoek gaat om je beter te gaan voelen.
maandag 25 februari 2013 om 22:24
Weet je alles lijkt wel tegelijk te vallen, zowel fysiek, psychisch en de problemen omtrent mijn werk en ja dan word het me te veel. Meestal heb ik het wel onder controle, de emotie bedoel ik nu, maar een huilbui geeft ook weer lucht hoop ik. Alleen zodra de kraan open gaat, krijg ik die moeilijk weer dicht, dus de tranen blijven stromen en nog steeds.
maandag 25 februari 2013 om 22:34
1/8 van alle zwangerschappen schijnt te beginnen als een tweelingzwangerschap. Het is waar dat een vruchtje dan kan opgaan in de baarmoeder, maar niet met 12wk. Dan is er al een volledig mensje en een placenta. Het kan dan niet ongemerkt gebeuren. Nog los daarvan, het is veel sterker om te accepteren dat er geen aanwijsbare reden is voor je problemen. In plaats van graven en zoeken kun je je beter richten op omgaan met je problemen. Je hebt zoveel mogelijkheden om iets van je leven te maken, staar je niet blind op je beperkingen.
maandag 25 februari 2013 om 22:36
quote:krisie76 schreef op 25 februari 2013 @ 22:24:
Alleen zodra de kraan open gaat, krijg ik die moeilijk weer dicht, dus de tranen blijven stromen en nog steeds.
Dan moet je gewoon even iets heel anders gaan doen, ga lekker een blokje om door de kou en dan een lekkere warme douche en je bed in.
Slaap je als een roosje en morgen ziet alles er weer anders uit.
Alleen zodra de kraan open gaat, krijg ik die moeilijk weer dicht, dus de tranen blijven stromen en nog steeds.
Dan moet je gewoon even iets heel anders gaan doen, ga lekker een blokje om door de kou en dan een lekkere warme douche en je bed in.
Slaap je als een roosje en morgen ziet alles er weer anders uit.
maandag 25 februari 2013 om 22:38
quote:krisie76 schreef op 25 februari 2013 @ 22:24:
Weet je alles lijkt wel tegelijk te vallen, zowel fysiek, psychisch en de problemen omtrent mijn werk en ja dan word het me te veel. Meestal heb ik het wel onder controle, de emotie bedoel ik nu, maar een huilbui geeft ook weer lucht hoop ik. Alleen zodra de kraan open gaat, krijg ik die moeilijk weer dicht, dus de tranen blijven stromen en nog steeds.geeft toch niks, gewoon lekker janken en desnoods morgen weer
Weet je alles lijkt wel tegelijk te vallen, zowel fysiek, psychisch en de problemen omtrent mijn werk en ja dan word het me te veel. Meestal heb ik het wel onder controle, de emotie bedoel ik nu, maar een huilbui geeft ook weer lucht hoop ik. Alleen zodra de kraan open gaat, krijg ik die moeilijk weer dicht, dus de tranen blijven stromen en nog steeds.geeft toch niks, gewoon lekker janken en desnoods morgen weer
maandag 25 februari 2013 om 22:40
Ik hoop dat het helpt, zit echt even enorm in een giga dip, zoals ik geleerd heb bij de vers training, zit ik in pannetje 5. Nu de kunst om naar pannetje 1 te gaan, dus mijn gedachten verzetten en dan inderdaad gaan slapen, mijn koppie knalt ook bijna uit elkaar dus das niet best. Even een blokje om en dan kijk ik hoe het gaat, als de kraan dicht is, dan kom ik misschien nog even terug. En anders een fijne nacht en tot morgen.