Vader plotseling overleden (lotgenoten gezocht)
vrijdag 8 maart 2013 om 20:28
Hallo,
Ik ben 20 jaar, en 5 maanden geleden is mijn vader zeer plotseling overleden door een bedrijfsongeval.
Ik zet niet gelijk het hele verhaal op internet, omdat ik het er nog heel erg moeilijk mee heb..
Ik ben opzoek naar mensen die hetzelfde hebben mee gemaakt.
Mensen waarvan er ook een ouder plotseling is overleden.
Groet, Jacqueline
Ik ben 20 jaar, en 5 maanden geleden is mijn vader zeer plotseling overleden door een bedrijfsongeval.
Ik zet niet gelijk het hele verhaal op internet, omdat ik het er nog heel erg moeilijk mee heb..
Ik ben opzoek naar mensen die hetzelfde hebben mee gemaakt.
Mensen waarvan er ook een ouder plotseling is overleden.
Groet, Jacqueline
vrijdag 8 maart 2013 om 20:37
vrijdag 8 maart 2013 om 20:38
vrijdag 8 maart 2013 om 20:40
Wat vreselijk, heb er geen ervaring mee maar lijkt mij verschrikkelijk en ga niet doen alsof ik kan voorstellen hoe het voelt want dat kan ik niet maar ik wil je toch veel sterkte wensen met dit onverwachte verlies. Wat een vreselijk naar bericht. Ik hoop dat je mensen in je omgeving hebt waar je bij terecht kan en anders kan je hier terecht met je verdriet.
Veel sterkte!!!
Veel sterkte!!!
vrijdag 8 maart 2013 om 20:44
Ik heb geen ervaring. Hoewel ik dus geen ervaring heb kan ik me voorstellen hoeveel pijn het doet. De leegte die het achterlaat. Echt heel veel sterkte. En ook al kennen we elkaar niet, een dikke knuffel. Ik zit hier te janken achter de computer. Ik zal vanavond een kaarsje voor jou en je vader branden. Heel veel liefs LL
anoniem_20859 wijzigde dit bericht op 08-03-2013 22:18
Reden: privacy
Reden: privacy
% gewijzigd
vrijdag 8 maart 2013 om 20:45
vrijdag 8 maart 2013 om 20:53
vrijdag 8 maart 2013 om 20:55
Het is echt vreselijk..
Het gevoel is onbeschrijfbaar, echt niet te beschrijven!
Moeilijk hoe het met mij gaat, het is echt heel moeilijk anders kan ik het niet verwoorden.quote:Broedkippetje schreef op 08 maart 2013 @ 20:37:
Wat naar voor je. Afschuwelijk!
Toen ik 20 was is mijn vader ook heel plotseling overleden; hij is min of meer dood neergevallen.
Dat is inmiddels wel 15 jaar geleden.
5 Maanden is heel kort.
Hoe is het met je?
Het gevoel is onbeschrijfbaar, echt niet te beschrijven!
Moeilijk hoe het met mij gaat, het is echt heel moeilijk anders kan ik het niet verwoorden.quote:Broedkippetje schreef op 08 maart 2013 @ 20:37:
Wat naar voor je. Afschuwelijk!
Toen ik 20 was is mijn vader ook heel plotseling overleden; hij is min of meer dood neergevallen.
Dat is inmiddels wel 15 jaar geleden.
5 Maanden is heel kort.
Hoe is het met je?
vrijdag 8 maart 2013 om 20:58
Wat naar voor je Jacqueline.
Wat een ramp, hè?
En dat gebeurt zomaar ineens, zonder dat je er ook maar de geringste invloed op hebt.
's Ochtends word je wakker in een normale wereld en 24 uur later is de wereld ineens weggeslagen.
Het is ook niet in woorden te vatten.
Heb je steun?
Wat een ramp, hè?
En dat gebeurt zomaar ineens, zonder dat je er ook maar de geringste invloed op hebt.
's Ochtends word je wakker in een normale wereld en 24 uur later is de wereld ineens weggeslagen.
Het is ook niet in woorden te vatten.
Heb je steun?
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
vrijdag 8 maart 2013 om 21:05
Hè, mijn reactie is verdwenen toen ik m op probeerde te vrolijken met een bloemetje voor sterkte!
Wat een baar bericht en wat moet jij geschrokken zijn! 10 jaar geleden (ook op mijn 20e) is mijn vader plots overleden. Erg verdrietig, onverwachts en onbegrijpelijk. Ik weet nog dat ik destijds echt verbaasd was dat de zon scheen, mensen vrolijk waren en gingen werken terwijl mijn leven zo op z'n kop stond en even zo zinloos leek. Gelukkig verzacht de tijd de wonden, maar heel soms knaagt het als een mooi stuk van m'n leven dat te vroeg voorbij is gegaan.
Ik wens je alle sterkte, hopelijk helpt t om te zien dat mensen met je meeleven / kaarsje voor je branden.
Veel sterkte & liefs !!
Wat een baar bericht en wat moet jij geschrokken zijn! 10 jaar geleden (ook op mijn 20e) is mijn vader plots overleden. Erg verdrietig, onverwachts en onbegrijpelijk. Ik weet nog dat ik destijds echt verbaasd was dat de zon scheen, mensen vrolijk waren en gingen werken terwijl mijn leven zo op z'n kop stond en even zo zinloos leek. Gelukkig verzacht de tijd de wonden, maar heel soms knaagt het als een mooi stuk van m'n leven dat te vroeg voorbij is gegaan.
Ik wens je alle sterkte, hopelijk helpt t om te zien dat mensen met je meeleven / kaarsje voor je branden.
Veel sterkte & liefs !!
vrijdag 8 maart 2013 om 21:11
Alleen als je het fijn vind hoor.... Misschien vind je het fijn om wat je nu kwijt wil van je af te schrijven en dan haal je het daarna weer weg. Je kan je bericht later namelijk altijd aanpassen. Vind je dat ook vervelend, misschien kan je het dan voor jezelf opschrijven dat kan vaak ook al helpen.
vrijdag 8 maart 2013 om 21:12
vrijdag 8 maart 2013 om 21:19
vrijdag 8 maart 2013 om 21:22
Acht jaar geleden was ik aan het werk toen ik gebeld werd op mijn mobiel. Toen wist ik al dat er iets mis was, ik sta voor de klas en dat weet iedereen. Toen ik zag dat het mijn vader was wist ik zeker dat er iets heel erg mis was.
Ik vergeet nooit hoe de stem van mijn vader klonk toen hij me vertelde dat mijn moeder gereanimeerd werd op dat moment bij de huisarts. Ik ben er heel snel naar toe gebracht, ze hebben mijn moeder 45 min. gereanimeerd, maar ze is toen overleden.
Compleet onverwacht. Ik was toen 25 jaar.
Het heeft lang geduurd voor ik weer een beetje vertrouwen kreeg in het leven. Inmiddels gaat het leven weer door, maar er gaat geen dag voorbij zonder aan mijn moeder te denken en haar te missen.
Ik vergeet nooit hoe de stem van mijn vader klonk toen hij me vertelde dat mijn moeder gereanimeerd werd op dat moment bij de huisarts. Ik ben er heel snel naar toe gebracht, ze hebben mijn moeder 45 min. gereanimeerd, maar ze is toen overleden.
Compleet onverwacht. Ik was toen 25 jaar.
Het heeft lang geduurd voor ik weer een beetje vertrouwen kreeg in het leven. Inmiddels gaat het leven weer door, maar er gaat geen dag voorbij zonder aan mijn moeder te denken en haar te missen.
vrijdag 8 maart 2013 om 21:27
Ach... wat zul je je vreselijk voelen...
Hier ook een lotgenoot, ook mijn vader is zomaar ineens overleden aan een hartstilstand, nu 13 jaar geleden. Ik had dezelfde leeftijd als jij.
Ik heb jaren verdriet gehad en had het vooral moeilijk met het gevoel dar het nog niet 'af' was, ik had geen afscheid kunnen nemen en wilde hem nog zoveel vertellen en vragen. Ik was er nog helemaal niet klaar voor om hem te missen. Nu, jaren later, heeft het een plek gekregen en mis ik hem niet meer elke dag. Dat gebeurt bij jou ook, de scherpe kantjes verdwijnen op den duur. Maar daar heb je nu niks aan. Voor nu een dikke knuffel..
Hier ook een lotgenoot, ook mijn vader is zomaar ineens overleden aan een hartstilstand, nu 13 jaar geleden. Ik had dezelfde leeftijd als jij.
Ik heb jaren verdriet gehad en had het vooral moeilijk met het gevoel dar het nog niet 'af' was, ik had geen afscheid kunnen nemen en wilde hem nog zoveel vertellen en vragen. Ik was er nog helemaal niet klaar voor om hem te missen. Nu, jaren later, heeft het een plek gekregen en mis ik hem niet meer elke dag. Dat gebeurt bij jou ook, de scherpe kantjes verdwijnen op den duur. Maar daar heb je nu niks aan. Voor nu een dikke knuffel..
vrijdag 8 maart 2013 om 21:33
Ach, wat heb ik met je te doen.
Ik herinner me nog zo goed het gevoel toen ik (met familie) de kist aan het uitzoeken was, het graf, de rouwkaart.
Zo onwerkelijk, zo oneerlijk...
En jij moet dan ook nog die rol als leider innemen. Zo sterk zijn terwijl je je zo zwak voelt.
Wat een klote-situatie, meid.
Ik herinner me nog zo goed het gevoel toen ik (met familie) de kist aan het uitzoeken was, het graf, de rouwkaart.
Zo onwerkelijk, zo oneerlijk...
En jij moet dan ook nog die rol als leider innemen. Zo sterk zijn terwijl je je zo zwak voelt.
Wat een klote-situatie, meid.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.