Psyche
alle pijlers
Kan ik eigenlijk wel alleen wonen?
donderdag 4 april 2013 om 16:40
Beste allemaal..
Ik ben 24 jaar, en na anderhalf jaar terug een tijdje samen met mijn vriend te hebben gewoond ging die relatie uit. Sinds dien woon ik weer bij mijn ouders..
Inderdaad is het vrij op leeftijd om nog bij je ouders te zitten, maar hier in de omgeving is het wel vrij normaal als ik zo even om me heen kijk. Ken althans genoeg leeftijdsgenoten - en sommigen nog ouder - die ook nog bij hun ouders wonen.
Maar ik merk wel al een tijdje dat het me wel weer erg leuk lijkt om ''iets voor mezelf'' te hebben. Ik zie het al helemaal voor me : Eigen boodschappen weer doen, eigen eten koken, mijn eigen verantwoordelijkheden moeten nemen ; Mijn eigen leven gaan inrichten zoals ik het wil.
Vorige week heb ik gereageerd (vrijblijvend) op een studio in Amsterdam, en het begint er nu op te lijken (als ik accepteer), dat ik er in zou mogen trekken. In een mooi nieuw pand, met lift, groot genoeg, eigen keukentje en douche : helemaal prima..
Echter is er wel een grote maar: Het is he-le-maal alleen. Er wonen nog wel meer mensen in dat complex, maar een vriendin van mij woont er ook en die zegt dat er niet echt dingen onderling worden ondernomen..
Ik heb wel behoefte aan mensen om mij heen. Ook mijn ouders begonnen er al grapjes over te maken dat ik thuis altijd de mensen opzoek (heb ook nog zussen), en nu opeens op mezelf wil gaan wonen. Ze zien het niet zo snel gebeuren.
Natuurlijk ben ik zelfstandig en al 24, maar mijn ouders kennen mij wel erg goed, en zelf twijfel ik er ook wel over. Ik kan prima mijn eigen gang gaan, en een of twee dagen alleen zitten vind ik geen probleem, maar als ik me nu bedenk dat ik de hele week daar tegen de muur aan ga zitten kijken, dan word ik al benauwd van het idee alleen..
Mn ouders zegt dat ik maar moet wachten tot ik ooit weer een leuke vriend heb, en daar dan maar mee moet samenwonen. Maar voor mij is dat zo'n onzekere factor, en ik ga al helemaal niet ''op zoek''.. Voor hetzelfde geld duurt dat nog jaren..
Natuurlijk zal ik in de stad dingen gaan ondernemen om niet thuis te zitten. Ik volg een studie, en er wonen ook een paar vriendinnen in de stad. Maar het is nu niet bepaald zo dat we de deur bij elkaar platlopen en zomaar overdag bij elkaar gaan zitten zonder verder iets te ondernemen ofzo..
Zijn er onder jullie mensen die mijn twijfels kunnen relativeren? Ik kom er maar niet uit..
Ik ben 24 jaar, en na anderhalf jaar terug een tijdje samen met mijn vriend te hebben gewoond ging die relatie uit. Sinds dien woon ik weer bij mijn ouders..
Inderdaad is het vrij op leeftijd om nog bij je ouders te zitten, maar hier in de omgeving is het wel vrij normaal als ik zo even om me heen kijk. Ken althans genoeg leeftijdsgenoten - en sommigen nog ouder - die ook nog bij hun ouders wonen.
Maar ik merk wel al een tijdje dat het me wel weer erg leuk lijkt om ''iets voor mezelf'' te hebben. Ik zie het al helemaal voor me : Eigen boodschappen weer doen, eigen eten koken, mijn eigen verantwoordelijkheden moeten nemen ; Mijn eigen leven gaan inrichten zoals ik het wil.
Vorige week heb ik gereageerd (vrijblijvend) op een studio in Amsterdam, en het begint er nu op te lijken (als ik accepteer), dat ik er in zou mogen trekken. In een mooi nieuw pand, met lift, groot genoeg, eigen keukentje en douche : helemaal prima..
Echter is er wel een grote maar: Het is he-le-maal alleen. Er wonen nog wel meer mensen in dat complex, maar een vriendin van mij woont er ook en die zegt dat er niet echt dingen onderling worden ondernomen..
Ik heb wel behoefte aan mensen om mij heen. Ook mijn ouders begonnen er al grapjes over te maken dat ik thuis altijd de mensen opzoek (heb ook nog zussen), en nu opeens op mezelf wil gaan wonen. Ze zien het niet zo snel gebeuren.
Natuurlijk ben ik zelfstandig en al 24, maar mijn ouders kennen mij wel erg goed, en zelf twijfel ik er ook wel over. Ik kan prima mijn eigen gang gaan, en een of twee dagen alleen zitten vind ik geen probleem, maar als ik me nu bedenk dat ik de hele week daar tegen de muur aan ga zitten kijken, dan word ik al benauwd van het idee alleen..
Mn ouders zegt dat ik maar moet wachten tot ik ooit weer een leuke vriend heb, en daar dan maar mee moet samenwonen. Maar voor mij is dat zo'n onzekere factor, en ik ga al helemaal niet ''op zoek''.. Voor hetzelfde geld duurt dat nog jaren..
Natuurlijk zal ik in de stad dingen gaan ondernemen om niet thuis te zitten. Ik volg een studie, en er wonen ook een paar vriendinnen in de stad. Maar het is nu niet bepaald zo dat we de deur bij elkaar platlopen en zomaar overdag bij elkaar gaan zitten zonder verder iets te ondernemen ofzo..
Zijn er onder jullie mensen die mijn twijfels kunnen relativeren? Ik kom er maar niet uit..
donderdag 4 april 2013 om 16:44
Wachten tot je een leuke vriend tegenkomt.... en als je die nu niet tegenkomt? Dan zit je met je 50e nog thuis.
Gewoon lekker doen. Je hebt je studie, er wonen vriendinnen. Als je er woont kun je ook meer activiteiten ontplooien en nieuwe mensen ontmoeten. Je gaat je leven anders inrichten.
En mocht het uiteindelijk toch echt niet gaan dan kun je altijd nog terug naar huis.
Gewoon lekker doen. Je hebt je studie, er wonen vriendinnen. Als je er woont kun je ook meer activiteiten ontplooien en nieuwe mensen ontmoeten. Je gaat je leven anders inrichten.
En mocht het uiteindelijk toch echt niet gaan dan kun je altijd nog terug naar huis.
donderdag 4 april 2013 om 16:46
Ik zou sowieso niet wachten tot je weer een vriend hebt.
Eerst gaan proberen, kijken of je het kunt. Je kunt altijd nog terug, toch? Persoonlijk vind ik het wel zo goed als iedereen een tijdje alleen woont. Leer je jezelf van kennen, als je niet altijd mensen om je heen hebt. Leer je wat JIJ wilt, wat JOUW ritme is. Enzovoorts.. en daarna moet je jezelf dan weer aanpassen (als je een vriend vindt dan)
Anders zou je nog kunnen overwegen met een vriendin te gaan samenwonen.
Eerst gaan proberen, kijken of je het kunt. Je kunt altijd nog terug, toch? Persoonlijk vind ik het wel zo goed als iedereen een tijdje alleen woont. Leer je jezelf van kennen, als je niet altijd mensen om je heen hebt. Leer je wat JIJ wilt, wat JOUW ritme is. Enzovoorts.. en daarna moet je jezelf dan weer aanpassen (als je een vriend vindt dan)
Anders zou je nog kunnen overwegen met een vriendin te gaan samenwonen.
Later is nu
donderdag 4 april 2013 om 16:47
Ik neem aan dat je werkt of studeert? dan ben je toch onder de mensen?
Je kunt ook in een studentenhuis gaan wonen als je niet alleen wil zijn.
Ik vond de tijd in een studentenhuis de leukste tijd tot nu toe en had het nooit willen missen. Toen ik op mijn 26ste eindelijk een eigen huisje had vond ik dat ook heerlijk hoor.
Je kunt ook in een studentenhuis gaan wonen als je niet alleen wil zijn.
Ik vond de tijd in een studentenhuis de leukste tijd tot nu toe en had het nooit willen missen. Toen ik op mijn 26ste eindelijk een eigen huisje had vond ik dat ook heerlijk hoor.
donderdag 4 april 2013 om 16:47
Ik zou gewoon een televisie kopen als je niet de hele week tegen de muur aan wil zitten kijken.
Ïk snap niet zo goed hoe je met droge ogen "natuurlijk ben ik zelfstandig" op kunt schrijven als dit je dilemma is. Het klinkt alsof je zo afhankelijk als maar kan bent van gezelschap. Anyway, als je ooit zelfstandig zou willen worden, dan is bij je ouders/familie blijven hangen niet the way to go...
Ïk snap niet zo goed hoe je met droge ogen "natuurlijk ben ik zelfstandig" op kunt schrijven als dit je dilemma is. Het klinkt alsof je zo afhankelijk als maar kan bent van gezelschap. Anyway, als je ooit zelfstandig zou willen worden, dan is bij je ouders/familie blijven hangen niet the way to go...
donderdag 4 april 2013 om 16:48
quote:Dahlia74 schreef op 04 april 2013 @ 16:44:
En mocht het uiteindelijk toch echt niet gaan dan kun je altijd nog terug naar huis.
Echt niet gaan als in...? hele dagen huilen? je haren uit je hoofd trekken? Het een beetje tegen vinden vallen?
Er uit is er uit, vind ik. Zeker als je 24 bent. Mocht de nood aan de man zijn is het wat anders, maar " ik vind het zo ongezellig " vind ik geen reden.
En mocht het uiteindelijk toch echt niet gaan dan kun je altijd nog terug naar huis.
Echt niet gaan als in...? hele dagen huilen? je haren uit je hoofd trekken? Het een beetje tegen vinden vallen?
Er uit is er uit, vind ik. Zeker als je 24 bent. Mocht de nood aan de man zijn is het wat anders, maar " ik vind het zo ongezellig " vind ik geen reden.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 4 april 2013 om 16:50
donderdag 4 april 2013 om 16:53
Als ik nu uit huis ga is het wel de bedoeling dat ik niet weer terug ga. Ik heb begin 20 ook al in een meidenstudentenhuis gezeten, en toen weer naar ouders (huis werd gesloopt), en toen dus met mijn ex, en nu weer bij mijn ouders.
Ik mag vast altijd terugkomen als het aan hen ligt, maar ik wil niet eeuwig tussen twee wandjes in blijven vallen zeg maar..
Housesharers is inderdaad een optie, en dat lijkt me ook wel fijn. Wat ik alleen niet meer wil, is in een losgeslagen studentenhuis terecht komen met allemaal 18 jarige net gearriveerde studenten. Er zijn in amsterdam ook wel studentenhuizen voor ''oudere'' studenten/starters/afstuderenden, maar die wonen vaak wat luxer en die prijzen zijn echt om je dood van te schrikken..
Waar ik nu op heb gereageerd is ook niet te betalen, maar ik zou dan 300 euro huursubsidie krijgen, waardoor het prima te financieren is. Als je echter iets deelt (keuken, enz), en geen eigen voordeur hebt maak je meestal geen kans op huursubsidie en betaal je de volle mep..
Ik mag vast altijd terugkomen als het aan hen ligt, maar ik wil niet eeuwig tussen twee wandjes in blijven vallen zeg maar..
Housesharers is inderdaad een optie, en dat lijkt me ook wel fijn. Wat ik alleen niet meer wil, is in een losgeslagen studentenhuis terecht komen met allemaal 18 jarige net gearriveerde studenten. Er zijn in amsterdam ook wel studentenhuizen voor ''oudere'' studenten/starters/afstuderenden, maar die wonen vaak wat luxer en die prijzen zijn echt om je dood van te schrikken..
Waar ik nu op heb gereageerd is ook niet te betalen, maar ik zou dan 300 euro huursubsidie krijgen, waardoor het prima te financieren is. Als je echter iets deelt (keuken, enz), en geen eigen voordeur hebt maak je meestal geen kans op huursubsidie en betaal je de volle mep..
donderdag 4 april 2013 om 16:55
quote:kerol schreef op 04 april 2013 @ 16:47:
Ik zou gewoon een televisie kopen als je niet de hele week tegen de muur aan wil zitten kijken.
Ïk snap niet zo goed hoe je met droge ogen "natuurlijk ben ik zelfstandig" op kunt schrijven als dit je dilemma is. Het klinkt alsof je zo afhankelijk als maar kan bent van gezelschap. Anyway, als je ooit zelfstandig zou willen worden, dan is bij je ouders/familie blijven hangen niet the way to go...Omdat het in mijn ogen zo is. Ik regel alles wat ik moet regelen zelf, ik heb mijn zaakjes goed op orde. Het enige waarom ik het fijn vind om thuis te wonen is omdat ik 's ochtends gezellig met mijn zussen kan ontbijten, samen films kijken 's avonds, dat soort dingen. Daar hecht ik wel waarde aan, maar besef ook dat dit niet altijd zo kan blijven. Ik ben ook de oudste zus, dus op een gegeven moment wordt het inderdaad tijd om aan andere belangen een zwaarder gewicht te hangen..
Ik zou gewoon een televisie kopen als je niet de hele week tegen de muur aan wil zitten kijken.
Ïk snap niet zo goed hoe je met droge ogen "natuurlijk ben ik zelfstandig" op kunt schrijven als dit je dilemma is. Het klinkt alsof je zo afhankelijk als maar kan bent van gezelschap. Anyway, als je ooit zelfstandig zou willen worden, dan is bij je ouders/familie blijven hangen niet the way to go...Omdat het in mijn ogen zo is. Ik regel alles wat ik moet regelen zelf, ik heb mijn zaakjes goed op orde. Het enige waarom ik het fijn vind om thuis te wonen is omdat ik 's ochtends gezellig met mijn zussen kan ontbijten, samen films kijken 's avonds, dat soort dingen. Daar hecht ik wel waarde aan, maar besef ook dat dit niet altijd zo kan blijven. Ik ben ook de oudste zus, dus op een gegeven moment wordt het inderdaad tijd om aan andere belangen een zwaarder gewicht te hangen..
donderdag 4 april 2013 om 16:55
quote:blijfgewoonbianca schreef op 04 april 2013 @ 16:48:
[...]
Echt niet gaan als in...? hele dagen huilen? je haren uit je hoofd trekken? Het een beetje tegen vinden vallen?
Er uit is er uit, vind ik. Zeker als je 24 bent. Mocht de nood aan de man zijn is het wat anders, maar " ik vind het zo ongezellig " vind ik geen reden.Maar haar moeder wil haar nu al het huis niet uit hebben. Die vraagt straks elke week of het nog wel gaat en of ze niet liever terugkomt..
[...]
Echt niet gaan als in...? hele dagen huilen? je haren uit je hoofd trekken? Het een beetje tegen vinden vallen?
Er uit is er uit, vind ik. Zeker als je 24 bent. Mocht de nood aan de man zijn is het wat anders, maar " ik vind het zo ongezellig " vind ik geen reden.Maar haar moeder wil haar nu al het huis niet uit hebben. Die vraagt straks elke week of het nog wel gaat en of ze niet liever terugkomt..
Later is nu
donderdag 4 april 2013 om 16:58
quote:blijfgewoonbianca schreef op 04 april 2013 @ 16:48:
[...]
Echt niet gaan als in...? hele dagen huilen? je haren uit je hoofd trekken? Het een beetje tegen vinden vallen?
Er uit is er uit, vind ik. Zeker als je 24 bent. Mocht de nood aan de man zijn is het wat anders, maar " ik vind het zo ongezellig " vind ik geen reden.Nee dat vind ik ook wel. Heb op 20-21 al in een studentenhuis gewoond, daarna teruggegaan (huis werd gesloopt), daarna met mijn vriend en weer teruggegaan, het blijft geen feest. Als ik nu op mezelf ga is de bedoeling dat dit definitief is..
[...]
Echt niet gaan als in...? hele dagen huilen? je haren uit je hoofd trekken? Het een beetje tegen vinden vallen?
Er uit is er uit, vind ik. Zeker als je 24 bent. Mocht de nood aan de man zijn is het wat anders, maar " ik vind het zo ongezellig " vind ik geen reden.Nee dat vind ik ook wel. Heb op 20-21 al in een studentenhuis gewoond, daarna teruggegaan (huis werd gesloopt), daarna met mijn vriend en weer teruggegaan, het blijft geen feest. Als ik nu op mezelf ga is de bedoeling dat dit definitief is..
donderdag 4 april 2013 om 16:58
Niet lullig bedoelt hoor, maar omdat dit op de pijler Psyche staat: heb je psychische problemen dat je niet zo zelfstandig kunt zijn en mensen om je heen nodig hebt? Of ben je een gezonde, volwassen vrouw die gewoon erg veel van gezelschap houdt? Een woongroep is dan erg leuk maar als dat te duur is, kan je ook gewoon vaak met vrienden afspreken.
Ik ben ook graag onder de mensen, en toen ik uit mijn studenthuis weg ging en alleen ging wonen, vond ik het toch heerlijk. Sprak wel vaker met mensen af dan nu, nu ik een man en kinderen in huis heb.
Ik ben ook graag onder de mensen, en toen ik uit mijn studenthuis weg ging en alleen ging wonen, vond ik het toch heerlijk. Sprak wel vaker met mensen af dan nu, nu ik een man en kinderen in huis heb.
donderdag 4 april 2013 om 16:59
quote:adriane23 schreef op 04 april 2013 @ 16:55:
[...]
Omdat het in mijn ogen zo is. Ik regel alles wat ik moet regelen zelf, ik heb mijn zaakjes goed op orde. Het enige waarom ik het fijn vind om thuis te wonen is omdat ik 's ochtends gezellig met mijn zussen kan ontbijten, samen films kijken 's avonds, dat soort dingen. Daar hecht ik wel waarde aan, maar besef ook dat dit niet altijd zo kan blijven. Ik ben ook de oudste zus, dus op een gegeven moment wordt het inderdaad tijd om aan andere belangen een zwaarder gewicht te hangen..
Niks leuker dan toch om voor je jongere zusjes eens in je eigen huis te koken en ze te vragen om een film te komen kijken?
Ze kunnen logeren bij je en dan " de grote stad " onveilig maken zonder dat je moeder weet hoe laat/ hoe dronken / met wie ze thuis zijn gekomen.
Ook leuk om je ouders eens uit te nodigen.
[...]
Omdat het in mijn ogen zo is. Ik regel alles wat ik moet regelen zelf, ik heb mijn zaakjes goed op orde. Het enige waarom ik het fijn vind om thuis te wonen is omdat ik 's ochtends gezellig met mijn zussen kan ontbijten, samen films kijken 's avonds, dat soort dingen. Daar hecht ik wel waarde aan, maar besef ook dat dit niet altijd zo kan blijven. Ik ben ook de oudste zus, dus op een gegeven moment wordt het inderdaad tijd om aan andere belangen een zwaarder gewicht te hangen..
Niks leuker dan toch om voor je jongere zusjes eens in je eigen huis te koken en ze te vragen om een film te komen kijken?
Ze kunnen logeren bij je en dan " de grote stad " onveilig maken zonder dat je moeder weet hoe laat/ hoe dronken / met wie ze thuis zijn gekomen.
Ook leuk om je ouders eens uit te nodigen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.