Thuis
alle pijlers
TTTOT-jubileum topic
donderdag 28 maart 2013 om 17:39
Ruim een jaar geleden werd het forum geteisterd door een bepaald heerschap. De boze 81e heer.
Zijn topic-diarree overspoelde viva. En bezorgde menig forumster de slappe lach. Of ergenissen. .
Maar plots was daar: een TEAM!
Het Trol Topic Take Over Team.
Ze kwamen uit de bossen om de boze 81e heer te verdrijven.
En van de boze 81e heer werd niets meer vernomen.
Het TTTOT kreeg een vaste plek in het viva-bos, ze waren thuis. En vandaag is hun 1 jarige jubileum.
Lief en leed hebben we het afgelopen jaar gedeeld. Met hoogte en diepte punten. Van een klets-groepje uitgegroeid tot een hecht vriendinnen groepje.
Dat er nog vele jubilea mogen volgen!
Regels:
Waar ego-posten verplicht is,
slap geouwehoer welkom is,
lief en leed gedeeld wordt,
recepten, knutsels en andere uitspattingen meer dan eens gepost worden..
En natuurlijk mag het ons Klublied niet ontbreken:
Zo vertrouwd, toch zo vreemd
Iedereen anders en toch van alles gemeen
Herkenning en erkenning ineen
Onbekend en toch bekend
Samen zijn wij één
(By Peacy)
Na 15 delen het eerste couplet te hebben van ons kluplied is er nu ook een gedicht
Hier is het nooit koud,
hier voelt het vertrouwd
het leven te delen
dat gaat nooit vervelen
we praten en dromen
om verder te komen
we lachen en huilen
en komen soms schuilen
ik voel me hier goed
alle mag en niets moet
jezelf hier mogen zijn
dat is pas fijn!
(By MissMickey)
Zijn topic-diarree overspoelde viva. En bezorgde menig forumster de slappe lach. Of ergenissen. .
Maar plots was daar: een TEAM!
Het Trol Topic Take Over Team.
Ze kwamen uit de bossen om de boze 81e heer te verdrijven.
En van de boze 81e heer werd niets meer vernomen.
Het TTTOT kreeg een vaste plek in het viva-bos, ze waren thuis. En vandaag is hun 1 jarige jubileum.
Lief en leed hebben we het afgelopen jaar gedeeld. Met hoogte en diepte punten. Van een klets-groepje uitgegroeid tot een hecht vriendinnen groepje.
Dat er nog vele jubilea mogen volgen!
Regels:
Waar ego-posten verplicht is,
slap geouwehoer welkom is,
lief en leed gedeeld wordt,
recepten, knutsels en andere uitspattingen meer dan eens gepost worden..
En natuurlijk mag het ons Klublied niet ontbreken:
Zo vertrouwd, toch zo vreemd
Iedereen anders en toch van alles gemeen
Herkenning en erkenning ineen
Onbekend en toch bekend
Samen zijn wij één
(By Peacy)
Na 15 delen het eerste couplet te hebben van ons kluplied is er nu ook een gedicht
Hier is het nooit koud,
hier voelt het vertrouwd
het leven te delen
dat gaat nooit vervelen
we praten en dromen
om verder te komen
we lachen en huilen
en komen soms schuilen
ik voel me hier goed
alle mag en niets moet
jezelf hier mogen zijn
dat is pas fijn!
(By MissMickey)
zaterdag 8 juni 2013 om 21:13
zondag 9 juni 2013 om 17:54
quote:neweve schreef op 09 juni 2013 @ 11:54:
Yv, kittens zijn lief! Hoe ging het in maastricht?
Oh, wat stom dat ik dat hier nog niet verteld heb.
Het gesprek was enigzins teleurstellend. De arts-assistent was ook best wel lomp en zei vrij snel: "je ziet er niet echt uit als iemand met acromegalie". En daarna:"maarja, je ziet het niet bij iedereen op dezelfde manier".
Verder wil hij alle bloedonderzoeken opnieuw doen,want "ons lab is heeeeeeeeeel goed in hormoonbepalingen en onze mensen zijn echt dedicated" (tja, mijn andere bloedonderzoeken zijn gedaan in een 3de-wereld-land ) En het moet ook nog nuchter. Dus mag ik binnenkort in de ochtendspits naar Maastricht om bloed te prikken.
Verder gaan ze een glucose-tolerantie-test doen. Tenminste, als het mag van de prof. Ik word maandag besproken in het team en als de prof het niet nodig vind wordt die test afgeblazen.
Al met al voelde ik me klote achteraf. Weer wachten en nog niks weten
Yv, kittens zijn lief! Hoe ging het in maastricht?
Oh, wat stom dat ik dat hier nog niet verteld heb.
Het gesprek was enigzins teleurstellend. De arts-assistent was ook best wel lomp en zei vrij snel: "je ziet er niet echt uit als iemand met acromegalie". En daarna:"maarja, je ziet het niet bij iedereen op dezelfde manier".
Verder wil hij alle bloedonderzoeken opnieuw doen,want "ons lab is heeeeeeeeeel goed in hormoonbepalingen en onze mensen zijn echt dedicated" (tja, mijn andere bloedonderzoeken zijn gedaan in een 3de-wereld-land ) En het moet ook nog nuchter. Dus mag ik binnenkort in de ochtendspits naar Maastricht om bloed te prikken.
Verder gaan ze een glucose-tolerantie-test doen. Tenminste, als het mag van de prof. Ik word maandag besproken in het team en als de prof het niet nodig vind wordt die test afgeblazen.
Al met al voelde ik me klote achteraf. Weer wachten en nog niks weten
zondag 9 juni 2013 om 19:45
Yv, de eerste zin kan inderdaad een beetje lomp overkomen aan de andere kant is het ook een eerlijke blik van de arts. Waarin hij zijn (eerste) indruk verteld.
Over bloedonderzoeken: kan ik ook deels snappen omdat door de gebruikte methode/het moment de resultaten kunnen afwijken. Als ze daadwerkelijk een traject ingaan kunnen ze de waardes gedurende het traject beter vergelijken.
Wel rottig dat jij weer het prikkussen mag zijn die niks mag eten.
Waarom zouden ze dat aan de prof moeten vragen? Zo duur is die test toch niet?
Wachten en niets weten hoort een beetje bij de huidige Nederlandse geneeskunde. Zelfs toen ik een spoed patient was (met hersenschudding) moest ik nog ruim 2 uur op de CT uitslag wachten (en dat is zonder iemand in de buurt behoorlijk zwaar). Nu ben je geen spoed dus kunnen zij het op hun gemakje doen...
Hebben ze wel gezegd wat voor gedachtes ze over de diagnose hebben?
Hier van de week nieuwe thee gekocht, simpele earl grey en rooibos lemon. De rooibos lemon is heerlijk, fris echt een zomerthee. De earl grey vind ik minder (maar ik ben altijd al meer een rooibos fan geweest) maar vriend vind hem wel erg lekker.
Over bloedonderzoeken: kan ik ook deels snappen omdat door de gebruikte methode/het moment de resultaten kunnen afwijken. Als ze daadwerkelijk een traject ingaan kunnen ze de waardes gedurende het traject beter vergelijken.
Wel rottig dat jij weer het prikkussen mag zijn die niks mag eten.
Waarom zouden ze dat aan de prof moeten vragen? Zo duur is die test toch niet?
Wachten en niets weten hoort een beetje bij de huidige Nederlandse geneeskunde. Zelfs toen ik een spoed patient was (met hersenschudding) moest ik nog ruim 2 uur op de CT uitslag wachten (en dat is zonder iemand in de buurt behoorlijk zwaar). Nu ben je geen spoed dus kunnen zij het op hun gemakje doen...
Hebben ze wel gezegd wat voor gedachtes ze over de diagnose hebben?
Hier van de week nieuwe thee gekocht, simpele earl grey en rooibos lemon. De rooibos lemon is heerlijk, fris echt een zomerthee. De earl grey vind ik minder (maar ik ben altijd al meer een rooibos fan geweest) maar vriend vind hem wel erg lekker.
Als je bang bent dat alles in de soep loopt, neem dan een pannetje mee.
zondag 9 juni 2013 om 19:52
En vriend is een week weg voor werk. Heb gelijk maar voor meerdere dagen eten ingekocht aangezien ik een drukke week heb scheelt dat weer (al is boodschappen doen ook een zekere mate van ontspanning) nog 2 weken echt bikkelen (2 assessments, 1 tentamen, 2 verlagen) en dan is het ergste achter de rug. Daarna nog 1 verslag en 1 tentamen maar daar hebben we ook weer 2 weken voor. Morgen het eerste assessment, ben er zo goed als klaar voor.
Als je bang bent dat alles in de soep loopt, neem dan een pannetje mee.
zondag 9 juni 2013 om 20:02
zondag 9 juni 2013 om 20:51