Psyche
alle pijlers
Toch maar Wajong?
zondag 16 juni 2013 om 19:14
Ik heb mijn leven lang al last van angstklachten. Als kind was ik al erg neurotisch en teruggetrokken, wat er toe leidde dat ik jarenlang ben gepest. Dat de angstklachten versterkt zijn door het pesten betwijfel ik niet. Echter heb ik er nu nog steeds last van. Ik loop bij een psycholoog en slik medicatie (antidepressiva) na een heftige depressie. Mijn diagnose is dan ook officieel een angststoornis.
Toch heb ik het nog best ver geschopt. Ik heb een universitair diploma behaald. Nu begint echter het gewone leven en ik ben doodsbang. Ik heb namelijk geen studie gedaan waar je echt meteen mee aan de bak komt, maar juist een studie die anderen als "pretpakket" zien. Ik heb ervan genoten, maar nu.. ik heb er niet veel aan. Vanwege mijn klachten heb ik mij vooral gefocust op het halen van mijn studie, waardoor ik maar heel weinig werkervaring heb. Ik was een stage gaan doen maar dat ging zo slecht dat ik maar gestopt ben.
Inmiddels durf ik niets meer. Ik heb wel een idee welke kant ik op wil, maar overal vragen ze ervaring of ze hebben andere eisen waar ik niet aan voldoe. Ik kan mij wel voor de kop slaan dat ik geen rechten op economie gestudeerd heb... Eigenlijk zou ik gewoon een uitzendbureau moeten bellen, maar vorig jaar ben ik langsgegaan bij een van de velen en daar ben ik toen ontzettend afgesnauwd. "We hebben een site, solliciteer daar maar"' werd er gezegd. Terwijl ik niet eens precies weet waar ze nou iemand als ik zouden zoeken... Ook heb ik aan studiegenoten rondgevraagd wat zij deden en sommigen gaven mij wat tips, maar ik durf er niet achteraan te gaan. Ik heb het idee dat niemand mij uberhaupt een kans gaat geven. Immers, ik heb mijn stage ook al verprutst. Ik heb vaak de gedachtes dat ik waardeloos ben en niks kan.
Ik heb echt het idee dat ik nu in het diepe gegooid ben en mijn klachten houden mij tegen om actie te ondernemen. Ik bespreek dit wel om de zoveel dagen met een psycholoog, maar echt wijzer word ik er ook niet van. Toen ik haar vroeg wat ik het beste kon doen, zei ze dat ik naar het jongerenloket moest. Een blik op de site laat zien dat het zo'n site is voor mensen zonder diploma's. Een baantje als schoffelaar kan ik ook wel vinden, maar iets op mijn niveau, dat is waar het om gaat.
Op dit moment ben ik zo aan het malen en piekeren, dat ik mij soms afvraag of het uberhaupt gaat lukken... Ik twijfel dan ook meer en meer of ik niet maar gewoon een Wajong moet aanvragen. Ik loop al sinds mijn 10e bij pscyhologen dus het moet te bewijzen zijn, toch?
Toch heb ik het nog best ver geschopt. Ik heb een universitair diploma behaald. Nu begint echter het gewone leven en ik ben doodsbang. Ik heb namelijk geen studie gedaan waar je echt meteen mee aan de bak komt, maar juist een studie die anderen als "pretpakket" zien. Ik heb ervan genoten, maar nu.. ik heb er niet veel aan. Vanwege mijn klachten heb ik mij vooral gefocust op het halen van mijn studie, waardoor ik maar heel weinig werkervaring heb. Ik was een stage gaan doen maar dat ging zo slecht dat ik maar gestopt ben.
Inmiddels durf ik niets meer. Ik heb wel een idee welke kant ik op wil, maar overal vragen ze ervaring of ze hebben andere eisen waar ik niet aan voldoe. Ik kan mij wel voor de kop slaan dat ik geen rechten op economie gestudeerd heb... Eigenlijk zou ik gewoon een uitzendbureau moeten bellen, maar vorig jaar ben ik langsgegaan bij een van de velen en daar ben ik toen ontzettend afgesnauwd. "We hebben een site, solliciteer daar maar"' werd er gezegd. Terwijl ik niet eens precies weet waar ze nou iemand als ik zouden zoeken... Ook heb ik aan studiegenoten rondgevraagd wat zij deden en sommigen gaven mij wat tips, maar ik durf er niet achteraan te gaan. Ik heb het idee dat niemand mij uberhaupt een kans gaat geven. Immers, ik heb mijn stage ook al verprutst. Ik heb vaak de gedachtes dat ik waardeloos ben en niks kan.
Ik heb echt het idee dat ik nu in het diepe gegooid ben en mijn klachten houden mij tegen om actie te ondernemen. Ik bespreek dit wel om de zoveel dagen met een psycholoog, maar echt wijzer word ik er ook niet van. Toen ik haar vroeg wat ik het beste kon doen, zei ze dat ik naar het jongerenloket moest. Een blik op de site laat zien dat het zo'n site is voor mensen zonder diploma's. Een baantje als schoffelaar kan ik ook wel vinden, maar iets op mijn niveau, dat is waar het om gaat.
Op dit moment ben ik zo aan het malen en piekeren, dat ik mij soms afvraag of het uberhaupt gaat lukken... Ik twijfel dan ook meer en meer of ik niet maar gewoon een Wajong moet aanvragen. Ik loop al sinds mijn 10e bij pscyhologen dus het moet te bewijzen zijn, toch?
zondag 16 juni 2013 om 23:14
en mijn ervaring is dat de gemiddelde student geen idee had hoe je terug moest tellen en hoe je er voor zorgt dat je een beetje de dag door komt zonder om de haverklap om nieuw wisselgeld te vragen. Alleen de studenten die medicijnen studeerden, daar had je wat aan en de mavoklanten
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zondag 16 juni 2013 om 23:16
Voor verkopen moet je wel goed kunnen luisteren.
Als je geen geld hebt, kun je niet op vakantie. Ik snap dat je kan denken dat je er recht op hebt, maar geen geld en geen baan gaan voor mij vóór recht op vakantie.
Observeer eens gesprekken. Maakt niet uit waar. Die gaan over beide gesprekspartners. Ik hoor het je bijna roepen: 'ik heb een probleem, wie wil het oplossen?' Zucht.... 'Waarom wil niemand me helpen'.
En dat terwijl er voldoende uitgebreid onderbouwde adviezen worden gegeven. Althans hier. Jíj moet ze toepassen om het voor jóu waardevolle adviezen te maken. Ik kan me zomaar voorstellen dat op stage iets vergelijkbaars gebeurde.
Als je geen geld hebt, kun je niet op vakantie. Ik snap dat je kan denken dat je er recht op hebt, maar geen geld en geen baan gaan voor mij vóór recht op vakantie.
Observeer eens gesprekken. Maakt niet uit waar. Die gaan over beide gesprekspartners. Ik hoor het je bijna roepen: 'ik heb een probleem, wie wil het oplossen?' Zucht.... 'Waarom wil niemand me helpen'.
En dat terwijl er voldoende uitgebreid onderbouwde adviezen worden gegeven. Althans hier. Jíj moet ze toepassen om het voor jóu waardevolle adviezen te maken. Ik kan me zomaar voorstellen dat op stage iets vergelijkbaars gebeurde.
zondag 16 juni 2013 om 23:19
zondag 16 juni 2013 om 23:21
quote:Sophiaaaaa schreef op 16 juni 2013 @ 23:19:
[...]
Dan heb je denk ik de verkeerden getroffen. Er zijn ook hele down to earth psychologie studenten oh zeker weten en ik heb psychologen ook echt hoog zitten hoor, heb veel aan ze gehad. Alleen om in te werken waren die wij binnenkregen een ramp
[...]
Dan heb je denk ik de verkeerden getroffen. Er zijn ook hele down to earth psychologie studenten oh zeker weten en ik heb psychologen ook echt hoog zitten hoor, heb veel aan ze gehad. Alleen om in te werken waren die wij binnenkregen een ramp
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zondag 16 juni 2013 om 23:22
zondag 16 juni 2013 om 23:22
quote:Sophiaaaaa schreef op 16 juni 2013 @ 23:19:
Die hebben wel weer communicatie met patienten-vakken gedaan Moonlight Is toch hetzelfde als communiceren met klanten in de supermarkt
Ja maar ze moeten niet alleen lullen, ook betalen toch?
Maar even serieus, ik had een vriendin op de universiteit die eigenlijk nooit bijbaantjes had gehad. Of alleen bijbaantjes 'op niveau'. Was heel lieve meid maar haar ouders hadden gewoon genoeg geld om haar af en toe iets te geven voor vakanties e.d.
En toen ging ze werken en toen merkte ze dat ze veel moeite had om met de secretaresses te werken. Zij begreep hun niet en zij begrepen haar ook niet.
Toen wist ik weer waarom mijn kassa- en lopende band werk zo nuttig geweest waren. En het orderpicken.
Die hebben wel weer communicatie met patienten-vakken gedaan Moonlight Is toch hetzelfde als communiceren met klanten in de supermarkt
Ja maar ze moeten niet alleen lullen, ook betalen toch?
Maar even serieus, ik had een vriendin op de universiteit die eigenlijk nooit bijbaantjes had gehad. Of alleen bijbaantjes 'op niveau'. Was heel lieve meid maar haar ouders hadden gewoon genoeg geld om haar af en toe iets te geven voor vakanties e.d.
En toen ging ze werken en toen merkte ze dat ze veel moeite had om met de secretaresses te werken. Zij begreep hun niet en zij begrepen haar ook niet.
Toen wist ik weer waarom mijn kassa- en lopende band werk zo nuttig geweest waren. En het orderpicken.
zondag 16 juni 2013 om 23:24
zondag 16 juni 2013 om 23:24
quote:Sophiaaaaa schreef op 16 juni 2013 @ 23:22:
[...]
Haha, er zullen inderdaad dramagevallen bijgezeten hebben. Zoooo echt wel! Dan leg je iets uit en dan staan ze je echt heel glazig aan te kijken dat je de neiging hebt om te vragen of er iemand thuis is. Aardige meisjes hoor echt, maar voor het werk echt totaal ongeschikt
[...]
Haha, er zullen inderdaad dramagevallen bijgezeten hebben. Zoooo echt wel! Dan leg je iets uit en dan staan ze je echt heel glazig aan te kijken dat je de neiging hebt om te vragen of er iemand thuis is. Aardige meisjes hoor echt, maar voor het werk echt totaal ongeschikt
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zondag 16 juni 2013 om 23:30
quote:lilliangish schreef op 16 juni 2013 @ 22:51:
[...]
Ik heb Beeldig niet bewust beledigd, maar ik heb het idee dat zij nu in alles wat ik zeg een belediging ziet. Ik kan er verder ook niks meer aan doen, heb gezegd dat ik het niet zo bedoel en meer kan ik niet doen.
Nee hoor, ik zie niet in alles een belediging. Ik voel me ook helemaal niet beledigd. Maar ik wijs je er wel op, want het komt allesbehalve vriendelijk over als de groep waar ik deel van uitmaak door jou eerst weggezet wordt als mongolen, om vervolgens te lezen dat mensen hier alleen maar bot reageren en nog een paar van die "fijnzinnigheden".
Als je wat minder druk zou zijn met om je heen te schoppen tegen de mensen die je hier proberen te helpen, dan zou je zien dat ik niet meer doe dan bevestigen dat ik zie wat je schrijft. En dát je het schrijft, dat ligt bij jou. Ik vertel alleen maar dat ik het zie en dat het gaat om een groep waar ik deel van uitmaak.
Het gebeurt wel vaker hier, dat er zo gescholden wordt. Vooral door mensen die liever niet horen wat er geschreven wordt, omdat de boodschap bijvoorbeeld niet in hun straatje past. Die indruk krijg ik bij jou ook. Je wordt boos op je psych dat die zegt niet meer te weten, terwijl de vragen die je stelt ook simpelweg niet tot haar takenpakket horen. Je veegt tips die gegeven worden van tafel omdat je dát soort hulp allemaal niet nodig denkt te hebben, terwijl voor iedereen (inclusief jezelf, anders open je zo'n topic niet) duidelijk is dat je júist dat soort hulp nodig hebt. Maar blijkbaar is er iets waardoor de drempel voor die hulp te hoog ligt.
Dat jij dan bijvoorbeeld de doelgroep van desbetreffende hulpverlener wegzet als "mongolen" en je niet voor de rest van je leven als "gestoord" bekend wilt staan, zegt niets over de doelgroep (daarom voel ik me ook niet daadwerkelijk beledigd), maar zegt alles over jouw denkbeelden. Blijkbaar zijn die heel negatief, als het gaat om mensen die hulp nodig hebben. Wat mij dan weer verbaast, want je opent zelf een topic met een hulpvraag, maar goed. Die vraag stellen wil natuurlijk niet zeggen dat jij jouw ziekte en de beperkingen die jou dat geeft (en de stigma's en de organisaties bij wie je om hulp moet vragen) accepteert natuurlijk.
Ik kom niet uit een ei, ik snap dat heus allemaal. Sterker nog, ik ben zelf bekend met de wanhoop die over je kan komen als het je zelf niet zomaar soepel lukt en die je met je neus op de feiten drukt.
Het draait daarna alleen allemaal om de wil om vooruit te komen en de keuzes die je daarin maakt. Die wil om vooruit te komen, die lijk je wel te hebben, al lijk je niet goed te begrijpen dat "vooruit komen" vanuit de positie waarin je nu zit ook kan betekenen "jassen aannemen tot je 67e". Helemaal begrijpelijk, ook dat is een heel proces, maar dat neemt niet weg dat je zonder onbenullig baantje simpelweg geen inkomsten hebt. Dus in jouw ogen onbenullig baantje vs. geen inkomsten betekent: onbenullig baantje is vooruitgang. Of je daarna nog meer stappen vooruit kunt zetten? Geen idee. Misschien niet. En misschien ook wel. Maar dat is allemaal van later zorg, je eerste zorg is inkomen.
De keuzes die je moet maken, dat is een tweede. Als het je zelfstandig niet lukt vanwege je stoornis, dan heb je de keuze om daar boos om te worden en te roepen dat het oneerlijk is, of je hebt de keuze om aan de bel te trekken bij de relevante organisatie (jongerenloket, MEE), om daar om hulp te vragen. Niet (okay dan...) omdat wij dat zo graag willen. Het zal mij aan mijn reet roesten hoe jij je leven inricht. Je zou het ZELF moeten willen.
Een andere keuze is of je zonder baan je stinkende best gaat doen om werk te vinden, of dat je eerst eens lekker op vakantie gaat (van welk geld eigenlijk? houd je er rekening mee dat als het bijstand wordt, je gekort kunt worden als je teveel geld aan luxe hebt uitgegeven in de periode vóór je in de bijstand geraakte?). Het zal mij aan mijn reet roesten in welke problemen jij raakt als jij op vakantie gaat. Maar zonder geld en zonder baan kan iedereen bedenken dat het een bijzonder onverstandige keuze is, om op vakantie te gaan.
Als je dat soort verkeerde keuzes hier etaleert onder het mom dat je heus wel wilt, dan onderschat je ons denkvermogen. Als jij aan het werk wilt, echt, voor de volle 100%, dan ga je er vól voor. Dan solliciteer je nu gewoon tot je een ons weegt op alles wat los en vast zit, omdat het jóu niet zal overkomen dat je net die ene baan mist die je had kunnen krijgen omdat jij zo nodig op vakantie moest.
Maar jij gaat wel op vakantie. Het is niet onze negatieve blik die ervoor zorgt dat we je dan arrogant en hooghartig vinden. Je beledigt mensen die je willen helpen, je volgt hun tips niet op omdat die voor "mongolen" zijn, je vindt dat je recht hebt op een minimum inkomen van 1200 euro (daar kon ik als starter alleen maar van dromen, zelfs met z'n tweeën haalden we dat niet binnen en dat waren economisch gezien nog veel betere tijden dan nu!), je vindt het raar dat je niet aangenomen wordt op specifieke beroepen waar specifieke beroepsopleidingen voor zijn en je vindt dat je met je masterdiploma beter werk moet kunnen krijgen terwijl je nergens aangenomen wordt.
Jouw enige zorg zou moeten zijn dat je, linksom of rechtsom, enig inkomen krijgt. Maar vooralsnog lijken wij ons daar drukker om te maken dan jij.
Dat beledigt mij niet, daar beledig jij jezelf mee.
[...]
Ik heb Beeldig niet bewust beledigd, maar ik heb het idee dat zij nu in alles wat ik zeg een belediging ziet. Ik kan er verder ook niks meer aan doen, heb gezegd dat ik het niet zo bedoel en meer kan ik niet doen.
Nee hoor, ik zie niet in alles een belediging. Ik voel me ook helemaal niet beledigd. Maar ik wijs je er wel op, want het komt allesbehalve vriendelijk over als de groep waar ik deel van uitmaak door jou eerst weggezet wordt als mongolen, om vervolgens te lezen dat mensen hier alleen maar bot reageren en nog een paar van die "fijnzinnigheden".
Als je wat minder druk zou zijn met om je heen te schoppen tegen de mensen die je hier proberen te helpen, dan zou je zien dat ik niet meer doe dan bevestigen dat ik zie wat je schrijft. En dát je het schrijft, dat ligt bij jou. Ik vertel alleen maar dat ik het zie en dat het gaat om een groep waar ik deel van uitmaak.
Het gebeurt wel vaker hier, dat er zo gescholden wordt. Vooral door mensen die liever niet horen wat er geschreven wordt, omdat de boodschap bijvoorbeeld niet in hun straatje past. Die indruk krijg ik bij jou ook. Je wordt boos op je psych dat die zegt niet meer te weten, terwijl de vragen die je stelt ook simpelweg niet tot haar takenpakket horen. Je veegt tips die gegeven worden van tafel omdat je dát soort hulp allemaal niet nodig denkt te hebben, terwijl voor iedereen (inclusief jezelf, anders open je zo'n topic niet) duidelijk is dat je júist dat soort hulp nodig hebt. Maar blijkbaar is er iets waardoor de drempel voor die hulp te hoog ligt.
Dat jij dan bijvoorbeeld de doelgroep van desbetreffende hulpverlener wegzet als "mongolen" en je niet voor de rest van je leven als "gestoord" bekend wilt staan, zegt niets over de doelgroep (daarom voel ik me ook niet daadwerkelijk beledigd), maar zegt alles over jouw denkbeelden. Blijkbaar zijn die heel negatief, als het gaat om mensen die hulp nodig hebben. Wat mij dan weer verbaast, want je opent zelf een topic met een hulpvraag, maar goed. Die vraag stellen wil natuurlijk niet zeggen dat jij jouw ziekte en de beperkingen die jou dat geeft (en de stigma's en de organisaties bij wie je om hulp moet vragen) accepteert natuurlijk.
Ik kom niet uit een ei, ik snap dat heus allemaal. Sterker nog, ik ben zelf bekend met de wanhoop die over je kan komen als het je zelf niet zomaar soepel lukt en die je met je neus op de feiten drukt.
Het draait daarna alleen allemaal om de wil om vooruit te komen en de keuzes die je daarin maakt. Die wil om vooruit te komen, die lijk je wel te hebben, al lijk je niet goed te begrijpen dat "vooruit komen" vanuit de positie waarin je nu zit ook kan betekenen "jassen aannemen tot je 67e". Helemaal begrijpelijk, ook dat is een heel proces, maar dat neemt niet weg dat je zonder onbenullig baantje simpelweg geen inkomsten hebt. Dus in jouw ogen onbenullig baantje vs. geen inkomsten betekent: onbenullig baantje is vooruitgang. Of je daarna nog meer stappen vooruit kunt zetten? Geen idee. Misschien niet. En misschien ook wel. Maar dat is allemaal van later zorg, je eerste zorg is inkomen.
De keuzes die je moet maken, dat is een tweede. Als het je zelfstandig niet lukt vanwege je stoornis, dan heb je de keuze om daar boos om te worden en te roepen dat het oneerlijk is, of je hebt de keuze om aan de bel te trekken bij de relevante organisatie (jongerenloket, MEE), om daar om hulp te vragen. Niet (okay dan...) omdat wij dat zo graag willen. Het zal mij aan mijn reet roesten hoe jij je leven inricht. Je zou het ZELF moeten willen.
Een andere keuze is of je zonder baan je stinkende best gaat doen om werk te vinden, of dat je eerst eens lekker op vakantie gaat (van welk geld eigenlijk? houd je er rekening mee dat als het bijstand wordt, je gekort kunt worden als je teveel geld aan luxe hebt uitgegeven in de periode vóór je in de bijstand geraakte?). Het zal mij aan mijn reet roesten in welke problemen jij raakt als jij op vakantie gaat. Maar zonder geld en zonder baan kan iedereen bedenken dat het een bijzonder onverstandige keuze is, om op vakantie te gaan.
Als je dat soort verkeerde keuzes hier etaleert onder het mom dat je heus wel wilt, dan onderschat je ons denkvermogen. Als jij aan het werk wilt, echt, voor de volle 100%, dan ga je er vól voor. Dan solliciteer je nu gewoon tot je een ons weegt op alles wat los en vast zit, omdat het jóu niet zal overkomen dat je net die ene baan mist die je had kunnen krijgen omdat jij zo nodig op vakantie moest.
Maar jij gaat wel op vakantie. Het is niet onze negatieve blik die ervoor zorgt dat we je dan arrogant en hooghartig vinden. Je beledigt mensen die je willen helpen, je volgt hun tips niet op omdat die voor "mongolen" zijn, je vindt dat je recht hebt op een minimum inkomen van 1200 euro (daar kon ik als starter alleen maar van dromen, zelfs met z'n tweeën haalden we dat niet binnen en dat waren economisch gezien nog veel betere tijden dan nu!), je vindt het raar dat je niet aangenomen wordt op specifieke beroepen waar specifieke beroepsopleidingen voor zijn en je vindt dat je met je masterdiploma beter werk moet kunnen krijgen terwijl je nergens aangenomen wordt.
Jouw enige zorg zou moeten zijn dat je, linksom of rechtsom, enig inkomen krijgt. Maar vooralsnog lijken wij ons daar drukker om te maken dan jij.
Dat beledigt mij niet, daar beledig jij jezelf mee.
zondag 16 juni 2013 om 23:34
TO, ondanks al je gezeur wil ik je toch een tip geven: ga NU op zoek naar een baan en wacht niet tot augustus. Je hebt nog een paar weken (toch?) voor je vakantie. Veel bedrijven zoeken vakantiekrachten, waarbij je dus t/m september goed zit: je hebt inkomen en het neemt de druk even van de ketel. Het solliciteert veel fijner vanuit een baan, wat die baan ook is.
Ik zie bijvoorbeeld veel vacatures voor huishoudelijke hulp:
Klik 1
klik 2
Ik zie bijvoorbeeld veel vacatures voor huishoudelijke hulp:
Klik 1
klik 2
zondag 16 juni 2013 om 23:34
zondag 16 juni 2013 om 23:35
quote:TanteJos schreef op 16 juni 2013 @ 23:19:
Waarom ga je niet bij je vader werken dan? Heb je 4 x zoveel dan nodig!!! Wie zijn achternaamgebruik je nu dan? Hoe kijken je ouders tegen jouw problemen aan? Hoe is je band met hun?
Je geeft op best veel vragen geen antwoord, heb je dat door?
Mijn vader werkt niet voor een bedrijf maar is academicus, dus ik kan niet zo maar even bij zijn bedrijf solliciteren.
Wiens achternaam ik nu gebruik? Een actrice uit begin 1900. Of bedoel je dat niet.
De band tussen mijn ouders is nu wel weer oke, maar was lange tijd zeer stroef. Ik wil daar liever niet teveel op ingaan.
Waarom ga je niet bij je vader werken dan? Heb je 4 x zoveel dan nodig!!! Wie zijn achternaamgebruik je nu dan? Hoe kijken je ouders tegen jouw problemen aan? Hoe is je band met hun?
Je geeft op best veel vragen geen antwoord, heb je dat door?
Mijn vader werkt niet voor een bedrijf maar is academicus, dus ik kan niet zo maar even bij zijn bedrijf solliciteren.
Wiens achternaam ik nu gebruik? Een actrice uit begin 1900. Of bedoel je dat niet.
De band tussen mijn ouders is nu wel weer oke, maar was lange tijd zeer stroef. Ik wil daar liever niet teveel op ingaan.