Op naar een positieve stap..

vandaag is het zover:) vandaag ga ik officieel verhuizen, alhoewel al het spul daar al is, vandaag de puntjes op de i zetten.



Na een periode van angst, waar ik veel last van, is er nu een nieuwe tijd aangekomen, alle oude herinneringen gooi ik weg en laat mijn leven niet meer leiden door mijn angst, en wil het contact met mijn moeder verminderen, om privacyredenen zeg ik het liever niet, maar was het thuis gewoon zat, constant ruzie en schelden, en voornamelijk door mijn moeder die overal de baas wil spelen en vooral over mijn vader., en het erg moeilijk vindt om mij los te laten, omdat ze nu niemand meer in huis heeft, en dan ook graag overal mee wil bemoeien..



Ik werd er gewoon zo ziek van, maar er is veel meer aan de hand, maar dat laat ik achterwege.



Ik ben blij met de mensen die ik wel heb en die mij ontzettend goed hebben geholpen met mijn huis, mijn oom en tante en mijn vriend, want zonder hun, had ik het niet op tijd gered.



Mijn ouders zijn gisteravond naar de camping gegaan en wouden niet mee helpen met verhuizen, zodoende heb ik deze week de spullen er heen gebracht. Maar gisteravond voordat ze vertrokken had ik wel van ze verwacht dat ze nog even gedag of hallo tegen me zeiden, of iets in de vorm van, nou veel succes of veel plezier, maar helemaal niks.



En dat vindt ik nu wel heel vreemd, opeens slaap ik vanavond niet meer thuis, en vind dit overgang wel erg vreemd omdat ze niks tegen me hebben gezegd.



Maar gelukkig komt mijn vriend vanavond bij mij slapen.



In mijn nieuwe huis wil ik een nieuwe start maken, omdat ik nu veeel rust krijg en weinig stress door de negatieve gebeurtenissen.

En het contact met mijn thuisfront wil verminderen of helemaal geen contact wil hebben,