Relaties
alle pijlers
Geen vriendinnen
maandag 15 juli 2013 om 10:46
Hoi Ik baal er enorm van, ik heb geen vriendinnen en elke poging om nieuwe relaties op te bouwen lijkt op drijfzand gebaseerd. Ik heb wel een vriend, al 9 jaar (ik ben 32), en via hem ontmoet ik dus wel veel mensen en we zijn altijd druk, maar mensen lijken gewoon niet geïnteresseerd in mij.
Een van onze vrienden kreeg een nieuwe vriendin, haar beroep is gerelateerd aan de mijne, dus ik dacht "leuk!". We zijn vaak opgetrokken, etentjes thuis gegeven, met zijn 4-en nieuwjaar gevierd, nu gaan ze binnenkort trouwen dus we zijn samen hun kerkje en trouwlocatie gaan bekijken, bij haar ouders gegeten, maar puntje bij paaltje wordt ik dus niet voor haar vrijgezellenfeest uitgenodigd!
Ergens begrijp ik het ook wel, ze wil vast haar meest intieme vriendinnen uitnodigen, maar zo gaat het altijd: ik zie allemaal gezellige intieme vrienden groepjes waar ik altijd buitenval. Vanmiddag komt iedereen van het vrijgezellenfeest bij mij thuis langs, om een filmpje te schieten voor de bruiloft. Ik voel mij gekwetst.
Pas vertelde mijn vriend dat hij vond dat ik meer vrienden moest maken. Dit raakte mij enorm, ja natuurlijk zou ik dat leuk vinden. Een vriend had gevraagd, "wat gaat je vriendin dan doen, lekker met vriendinnen op stap?". Hij vond het vervelend om te zeggen dat ik niet met vriendinnen weg was.
Laatst was ik op een feestje en probeerde contact met wat vrouwen te maken, de ene na de andere liep weg en ik had op dat moment alleen maar zin om te huilen. De rest van de avond heb ik aan de zijde van mijn vriend gestaan, niemand was geïnteresseerd in wie ik was en wat ik deed.
Ik zie er ook wel erg jong uit, op een goeie dag denken mensen dat ik 18 ben. Afgelopen weekend op een feestje met wat mannen gepraat, als ik dan vertel dat ik 9 jaar met mijn vriend ben is direct de reactie "Zo! Was je toen 9?".
Is er een manier om dit om te draaien? Ik heb het altijd geaccepteerd en niet een te groot probleem van gemaakt, nu voel ik mij alleen maar enorm teleurgesteld.
Een van onze vrienden kreeg een nieuwe vriendin, haar beroep is gerelateerd aan de mijne, dus ik dacht "leuk!". We zijn vaak opgetrokken, etentjes thuis gegeven, met zijn 4-en nieuwjaar gevierd, nu gaan ze binnenkort trouwen dus we zijn samen hun kerkje en trouwlocatie gaan bekijken, bij haar ouders gegeten, maar puntje bij paaltje wordt ik dus niet voor haar vrijgezellenfeest uitgenodigd!
Ergens begrijp ik het ook wel, ze wil vast haar meest intieme vriendinnen uitnodigen, maar zo gaat het altijd: ik zie allemaal gezellige intieme vrienden groepjes waar ik altijd buitenval. Vanmiddag komt iedereen van het vrijgezellenfeest bij mij thuis langs, om een filmpje te schieten voor de bruiloft. Ik voel mij gekwetst.
Pas vertelde mijn vriend dat hij vond dat ik meer vrienden moest maken. Dit raakte mij enorm, ja natuurlijk zou ik dat leuk vinden. Een vriend had gevraagd, "wat gaat je vriendin dan doen, lekker met vriendinnen op stap?". Hij vond het vervelend om te zeggen dat ik niet met vriendinnen weg was.
Laatst was ik op een feestje en probeerde contact met wat vrouwen te maken, de ene na de andere liep weg en ik had op dat moment alleen maar zin om te huilen. De rest van de avond heb ik aan de zijde van mijn vriend gestaan, niemand was geïnteresseerd in wie ik was en wat ik deed.
Ik zie er ook wel erg jong uit, op een goeie dag denken mensen dat ik 18 ben. Afgelopen weekend op een feestje met wat mannen gepraat, als ik dan vertel dat ik 9 jaar met mijn vriend ben is direct de reactie "Zo! Was je toen 9?".
Is er een manier om dit om te draaien? Ik heb het altijd geaccepteerd en niet een te groot probleem van gemaakt, nu voel ik mij alleen maar enorm teleurgesteld.
volg niet de weg, laat een pad achter
maandag 15 juli 2013 om 10:50
maandag 15 juli 2013 om 10:54
He, wat naar voor je. Ik voel me ook wel eens onzeker bij andere vrouwen. Het is altijd afwachten of je in de smaak valt. En je moet inderdaad maar net raakvlakken hebben met de mensen die je tegenkomt. Dat je er jong uitziet voor je leeftijd kan onhandig zijn voor je, maar ik zie het ook als een compliment! Je zou kunnen proberen om lid te worden van een vereniging/hobbyclub/teamsport. Dan heb je wat langer de tijd om mensen te leren kennen en bouw je hopelijk ook vriendschappen op. Veel succes en hopelijk kun je je onzekerheid gauw achter je laten!
maandag 15 juli 2013 om 10:58
Ik zou het niet via je vriend proberen idd..
Zijn er op je werk geen vrouwen van je leeftijd met wie je een keer kunt gaan borrelen ofzo?
Sporten werkt denk ik idd ook, maar dan zou ik wel op een teamsport gaan..
Heb je geen studie/opleiding gedaan waar je goede contacten aan over hebt gehouden? Of ben je iemand die vaak alles samen met je vriend deed?
Zijn er op je werk geen vrouwen van je leeftijd met wie je een keer kunt gaan borrelen ofzo?
Sporten werkt denk ik idd ook, maar dan zou ik wel op een teamsport gaan..
Heb je geen studie/opleiding gedaan waar je goede contacten aan over hebt gehouden? Of ben je iemand die vaak alles samen met je vriend deed?
maandag 15 juli 2013 om 11:02
Wat vervelend voor je! Wie heeft de vrouwen voor haar vrijgezellenfeestje uitgenodigd dan? In onze vriendenkring is dat namelijk niet degene die gaat trouwen. Is het vrijgezellenfeestje al geweest? En hoe komen ze dan bij jullie thuis terecht, om te filmen? Want ik neem aan dat iemand (je vriend of jij) ze uitgenodigd heeft?
Sommige sporten of cursussen zijn ook vrij laagdrempelig om mensen te leren kennen. Een taalcursus, yoga klasje, kook clubje, kleding maak cursus, of een team sport bijvoorbeeld.
Sommige sporten of cursussen zijn ook vrij laagdrempelig om mensen te leren kennen. Een taalcursus, yoga klasje, kook clubje, kleding maak cursus, of een team sport bijvoorbeeld.
'Dat was mijn spreekbeurt, zijn er nog vragen?'
maandag 15 juli 2013 om 11:06
Ik herken het wel hoor, ik ben zelf best introvert en heb ook geen massa's vriendinnen, ook vroeger op school vond ik het lastig vriendinnen te maken.
Niet zo leuk van je vriend dat hij vind dat je meer vriendinnen moet maken, hij vond het vervelend om te zeggen dat je niet met vriendinnen op stap moet. Schaamt hij zich dan daarvoor?
Ik vind dat je wel je best doet, je klinkt best als een leuke meid.
Als het niet gaat hoeft dat toch niet aan jou te liggen? Dat dwing je niet af hoor.
Helaas verder geen tips....
Niet zo leuk van je vriend dat hij vind dat je meer vriendinnen moet maken, hij vond het vervelend om te zeggen dat je niet met vriendinnen op stap moet. Schaamt hij zich dan daarvoor?
Ik vind dat je wel je best doet, je klinkt best als een leuke meid.
Als het niet gaat hoeft dat toch niet aan jou te liggen? Dat dwing je niet af hoor.
Helaas verder geen tips....
maandag 15 juli 2013 om 11:09
Waarom wel bij jou thuis filmen als jij niet mee mag? Dat snap ik niet.
Enne...zulke vrouwen die jou buitensluiten daar zit je niet op te wachten om als vriendin te hebben hoor! Verder vind ik de opmerking van je vriend ook vrij lomp.
Zelf heb ik maar een goede vriendin, ben nou eenmaal een loner. Maar voor jou zijn er hierboven al goede tips gegeven.
Het komt vast goed.
Enne...zulke vrouwen die jou buitensluiten daar zit je niet op te wachten om als vriendin te hebben hoor! Verder vind ik de opmerking van je vriend ook vrij lomp.
Zelf heb ik maar een goede vriendin, ben nou eenmaal een loner. Maar voor jou zijn er hierboven al goede tips gegeven.
Het komt vast goed.
Huts!
maandag 15 juli 2013 om 11:36
Hoi,
Ik herken wel veel in je verhaal. Vriendinnen maak je ook niet zomaar merk ik. Ik heb van mezelf ook wel het idee dat ik een hippe gezellige meid ben van 34 die er wat jonger uitzie, maar ik vind het wel moeilijk om nieuwe vriendschappen op te bouwen, omdat ik niet een heel uitbundig extravert karakter heb. Ik ben ook pas verhuisd naar Breda en ken er nog bijna niemand.
Eerlijk gezegd vind ik het ook wel een soort van 'eng' om in mijn eentje bij een sportclub te gaan ofzo. Meestal gaan vriendinnen er toch al samen heen en bij een fitness heb ik lang gezeten, maar dat is en blijft toch ieder voor zich. Maar ja, als je niks doet gebeurt er natuurlijk ook weer niks weet ik wel. Toch lastig idd..
Ik herken wel veel in je verhaal. Vriendinnen maak je ook niet zomaar merk ik. Ik heb van mezelf ook wel het idee dat ik een hippe gezellige meid ben van 34 die er wat jonger uitzie, maar ik vind het wel moeilijk om nieuwe vriendschappen op te bouwen, omdat ik niet een heel uitbundig extravert karakter heb. Ik ben ook pas verhuisd naar Breda en ken er nog bijna niemand.
Eerlijk gezegd vind ik het ook wel een soort van 'eng' om in mijn eentje bij een sportclub te gaan ofzo. Meestal gaan vriendinnen er toch al samen heen en bij een fitness heb ik lang gezeten, maar dat is en blijft toch ieder voor zich. Maar ja, als je niks doet gebeurt er natuurlijk ook weer niks weet ik wel. Toch lastig idd..
maandag 15 juli 2013 om 11:58
Lastig, he, dat ken ik. Ik heb wel veel vriendinnen nu. Maar vroeger was het een ander verhaal. Mijn ervaring was dat ik me op een bepaalde manier afsloot, gereserveerd was en stilletjes. Ik had zelf het gevoel dat mensen mij toch niet leuk genoeg zouden vinden. Ook wilde ik vaak te snel een vriendin zijn. Je bent gewoon eerst een tijdje een kennis, dan een leuke meid, dan een vriendin, dan een goede vriendin enz enz. Dat wachten daarop vond ik moeilijk en ik kon me dan echt op iemand storten
Nu ben ik opener maar ook afwachtender in de vriendschap. Mensen komen dan toch vanzelf naar me toe.
Herken je iets van mij in jezelf? Kan het zijn dat je denkt dat je open bent, maar dat je dat eignelijk niet bent. (bij mij uitte zich dat in een-lettergrepige vragen of antwoorden geven, dit vinden mensen niet leuk..)
Nu ben ik opener maar ook afwachtender in de vriendschap. Mensen komen dan toch vanzelf naar me toe.
Herken je iets van mij in jezelf? Kan het zijn dat je denkt dat je open bent, maar dat je dat eignelijk niet bent. (bij mij uitte zich dat in een-lettergrepige vragen of antwoorden geven, dit vinden mensen niet leuk..)
maandag 15 juli 2013 om 12:02
Bedankt voor de reacties! quote:Beauke schreef op 15 juli 2013 @ 10:50:
Heb je nooit vriendinnen gehad, ook vroeger niet? Dat is altijd lastig geweest, op de basisschool had ik wel een vriendin, maar alleen op school. Ik denk niet dat zij ooit bij mij thuis is geweest. Ik ging als enige meisje van de klas naar een middelbare school (ik vond die gewoon het leukst), daar vond ik ook moeilijk aansluiting omdat iedereen met basisschool mensen een groepje had. Dan liep ik altijd wel mee en het was wel gezellig, maar ik voelde mij dan altijd wel een "aanhangsel". Mijn ouders waren redelijk arm (soms moest ik mijn spaarpot legen, zodat we dan eten konden kopen), dus ik kon nooit lid ergens van worden. Ook liep ik altijd in tweedehands kleding rond, dat helpt ook niet in de populariteit
Op een gegeven moment voelde ik mij zo ongemakkelijk dat ik niet mee wilde lopen, dat ik alleen de pauzes door ben gaan brengen (op het toilet of in de bibliotheek verstoppen). In een pauze kwam ik een klasgenootje buiten tegen die ruzie had gehad met haar vriendin, toen zijn wij vriendinnen geworden en dat heeft wel een aantal jaar geduurd. Toen was het ook heel gemakkelijk om andere vriendinnen te maken en kregen we een echt clubje.
We zijn nog samen naar Italië op vakantie geweest, en het volgende jaar allemaal naar een andere hogereschool. Op de Hogeschool weer nieuwe vrienden gemaakt, vervolgens drie jaar in Amerika gewoond, daar weer nieuwe vrienden gemaakt.
Weer terug in Nederland was ik van plan weer een sociaal leven op te bouwen, maar de vriendschap van de middelbare school was versplinterd. Het clubje van de hogeschool bestond ook niet meer.
De masteropleiding heb ik geen contacten aan overgehouden, daarna heb ik altijd in een andere stad gewerkt dan ik woon. Nu voel ik mij toch snel weer het meisje op de middelbare school die er niet bij hoort.
quote:Verder vind ik het ook raar dat de aanstaande bruid nog even langskomt bij je thuis om een filmpje te schieten. Heb je niet aangegeven dat je het jammer vindt dat ze je niet heeft uitgenodigd? Mijn vriend is ceremoniemeester, het vrijgezellenfeest is door de zus van de bruid georganiseerd.quote:juzzi schreef op 15 juli 2013 @ 10:54:
Je zou kunnen proberen om lid te worden van een vereniging/hobbyclub/teamsport. Ik ben altijd druk met mijn werk, maar ik ben inderdaad een tijd terug lid geworden van een dansvereniging en ben jazz dans gaan doen, daarna ook met een soort joga klasjes mee gaan doen. Dat waren dan drie activiteiten in de week, maar leuke gesprekken heb ik er niet gehad en het bleef dus ook bij het half/uurtje sporten. Ik heb ook nog een kookcursus gedaan, maar daar werd ik gekoppeld met een man en de rest waren allemaal vriendinnen/koppeltjes.quote:marisje79 schreef op 15 juli 2013 @ 11:36:
Ik herken wel veel in je verhaal. Vriendinnen maak je ook niet zomaar merk ik. Ik heb van mezelf ook wel het idee dat ik een hippe gezellige meid ben van 34 die er wat jonger uitzie, maar ik vind het wel moeilijk om nieuwe vriendschappen op te bouwen, omdat ik niet een heel uitbundig extravert karakter heb. Ik ben ook pas verhuisd naar Breda en ken er nog bijna niemand.
Eerlijk gezegd vind ik het ook wel een soort van 'eng' om in mijn eentje bij een sportclub te gaan ofzo. Meestal gaan vriendinnen er toch al samen heen en bij een fitness heb ik lang gezeten, maar dat is en blijft toch ieder voor zich. Maar ja, als je niks doet gebeurt er natuurlijk ook weer niks weet ik wel. Toch lastig idd..
Je wilt niet weten hoeveel geld ik uitgeef om er hip uit te zien, dat stamt toch wel uit de tijd dat ik alleen maar tweedehands kleding droeg en mijn vader mij haar knipte. Ik ben ook niet uitbundig extravert, zo ben ik ooit niet opgegroeid. Ik zag eens een rapport kaart van de eerste of tweede groep basisschool en daar stond op dat ik "stil in een hoekje zit en goed mijn werk doe".
Alleen ergens heen gaan is wel eng, maar kan ik mij wel overheen zetten. Voor mijn werk moet ik ook vaak alleen op congres, dus dat hoort er dan een beetje bij. Ik ben trouwens lid geworden van NMLK (nieuwe mensen leren kennen), misschien is dat ook een tip voor jou.
quote:elninjoo schreef op 15 juli 2013 @ 11:54:
Ik zou me niet richten op vriendinnen van je vriends vrienden. Probeer zelf vriendinnen te krijgen door dingen alleen te ondernemen zonder je vriend.Ik denk dat je gelijk hebt, ik had juist gehoopt dat het via mijn vriend juist gemakkelijk zou zijn.
Heb je nooit vriendinnen gehad, ook vroeger niet? Dat is altijd lastig geweest, op de basisschool had ik wel een vriendin, maar alleen op school. Ik denk niet dat zij ooit bij mij thuis is geweest. Ik ging als enige meisje van de klas naar een middelbare school (ik vond die gewoon het leukst), daar vond ik ook moeilijk aansluiting omdat iedereen met basisschool mensen een groepje had. Dan liep ik altijd wel mee en het was wel gezellig, maar ik voelde mij dan altijd wel een "aanhangsel". Mijn ouders waren redelijk arm (soms moest ik mijn spaarpot legen, zodat we dan eten konden kopen), dus ik kon nooit lid ergens van worden. Ook liep ik altijd in tweedehands kleding rond, dat helpt ook niet in de populariteit
Op een gegeven moment voelde ik mij zo ongemakkelijk dat ik niet mee wilde lopen, dat ik alleen de pauzes door ben gaan brengen (op het toilet of in de bibliotheek verstoppen). In een pauze kwam ik een klasgenootje buiten tegen die ruzie had gehad met haar vriendin, toen zijn wij vriendinnen geworden en dat heeft wel een aantal jaar geduurd. Toen was het ook heel gemakkelijk om andere vriendinnen te maken en kregen we een echt clubje.
We zijn nog samen naar Italië op vakantie geweest, en het volgende jaar allemaal naar een andere hogereschool. Op de Hogeschool weer nieuwe vrienden gemaakt, vervolgens drie jaar in Amerika gewoond, daar weer nieuwe vrienden gemaakt.
Weer terug in Nederland was ik van plan weer een sociaal leven op te bouwen, maar de vriendschap van de middelbare school was versplinterd. Het clubje van de hogeschool bestond ook niet meer.
De masteropleiding heb ik geen contacten aan overgehouden, daarna heb ik altijd in een andere stad gewerkt dan ik woon. Nu voel ik mij toch snel weer het meisje op de middelbare school die er niet bij hoort.
quote:Verder vind ik het ook raar dat de aanstaande bruid nog even langskomt bij je thuis om een filmpje te schieten. Heb je niet aangegeven dat je het jammer vindt dat ze je niet heeft uitgenodigd? Mijn vriend is ceremoniemeester, het vrijgezellenfeest is door de zus van de bruid georganiseerd.quote:juzzi schreef op 15 juli 2013 @ 10:54:
Je zou kunnen proberen om lid te worden van een vereniging/hobbyclub/teamsport. Ik ben altijd druk met mijn werk, maar ik ben inderdaad een tijd terug lid geworden van een dansvereniging en ben jazz dans gaan doen, daarna ook met een soort joga klasjes mee gaan doen. Dat waren dan drie activiteiten in de week, maar leuke gesprekken heb ik er niet gehad en het bleef dus ook bij het half/uurtje sporten. Ik heb ook nog een kookcursus gedaan, maar daar werd ik gekoppeld met een man en de rest waren allemaal vriendinnen/koppeltjes.quote:marisje79 schreef op 15 juli 2013 @ 11:36:
Ik herken wel veel in je verhaal. Vriendinnen maak je ook niet zomaar merk ik. Ik heb van mezelf ook wel het idee dat ik een hippe gezellige meid ben van 34 die er wat jonger uitzie, maar ik vind het wel moeilijk om nieuwe vriendschappen op te bouwen, omdat ik niet een heel uitbundig extravert karakter heb. Ik ben ook pas verhuisd naar Breda en ken er nog bijna niemand.
Eerlijk gezegd vind ik het ook wel een soort van 'eng' om in mijn eentje bij een sportclub te gaan ofzo. Meestal gaan vriendinnen er toch al samen heen en bij een fitness heb ik lang gezeten, maar dat is en blijft toch ieder voor zich. Maar ja, als je niks doet gebeurt er natuurlijk ook weer niks weet ik wel. Toch lastig idd..
Je wilt niet weten hoeveel geld ik uitgeef om er hip uit te zien, dat stamt toch wel uit de tijd dat ik alleen maar tweedehands kleding droeg en mijn vader mij haar knipte. Ik ben ook niet uitbundig extravert, zo ben ik ooit niet opgegroeid. Ik zag eens een rapport kaart van de eerste of tweede groep basisschool en daar stond op dat ik "stil in een hoekje zit en goed mijn werk doe".
Alleen ergens heen gaan is wel eng, maar kan ik mij wel overheen zetten. Voor mijn werk moet ik ook vaak alleen op congres, dus dat hoort er dan een beetje bij. Ik ben trouwens lid geworden van NMLK (nieuwe mensen leren kennen), misschien is dat ook een tip voor jou.
quote:elninjoo schreef op 15 juli 2013 @ 11:54:
Ik zou me niet richten op vriendinnen van je vriends vrienden. Probeer zelf vriendinnen te krijgen door dingen alleen te ondernemen zonder je vriend.Ik denk dat je gelijk hebt, ik had juist gehoopt dat het via mijn vriend juist gemakkelijk zou zijn.
volg niet de weg, laat een pad achter
maandag 15 juli 2013 om 12:03
Wat vreemd dat je niet bent uitgenodigd voor het vrijgezellenfeestje, terwijl jullie zo te lezen toch veel samen doen. Ik zou dat wel kenbaar maken aan haar. Natuurlijk ben je teleurgesteld.
Misschien kun je via internet aan nieuwe vriendinnen komen. Je kunt evt een oproepje plaatsen op dit forum (bij contact) voor vrouwen die bij je in de buurt wonen.
Misschien kun je via internet aan nieuwe vriendinnen komen. Je kunt evt een oproepje plaatsen op dit forum (bij contact) voor vrouwen die bij je in de buurt wonen.
maandag 15 juli 2013 om 12:15
Lastig Monnikskap, ik ben eigenlijk altijd in dit soort situaties een beetje bevooroordeeld. Als iemand geen vriendinnen heeft dan is dat niet zomaar. Maar ja misschien is dat wel een beetje erg zwart wit van mij gedacht. Ik haak zelf altijd af bij een persoon als hij/zij het alleen over zichzelf heeft en ook negatief is ingesteld. In jouw topic kom je inderdaad als een leuke sympathieke meid over en misschien komt het inderdaad door je jonge uiterlijk. Vrouwen onderling kunnen ook wel jaloers zijn en heerlijk over elkaar roddelen. Misschien lig je gewoon niet goed in de vrouwengroep van de vriendengroep van je vriend (lekker ingewikkelde zin) het is natuurlijk best wel raar dat je niet uitgenodigd bent voor het vrijgezellenfeest. Als ik jou was zou ik het gewoon op de man af vragen. Iets in de trant van: ik dacht dat wij een klik hadden (benoem oa zoeken naar locatie) maar ik ben niet uitgenodigd voor jouw vrijgezellenfeest. Is daar een reden voor? Uit eigen ervaring weet ik dat ik een lijstje van vriendinnen aan de ceremoniemeester moest geven voor mijn vrijgezellenfeest.
En ik denk dat je inderdaad gewoon op zoek moet gaan naar eigen vriendinnen. Begin bij b.v. collega's of sportschool. Contacten leg je wel sneller als je les neemt dan wanneer je in je uppie gaat fitnessen. Of ga ergens een curcus volgen:-) Succes!!
En ik denk dat je inderdaad gewoon op zoek moet gaan naar eigen vriendinnen. Begin bij b.v. collega's of sportschool. Contacten leg je wel sneller als je les neemt dan wanneer je in je uppie gaat fitnessen. Of ga ergens een curcus volgen:-) Succes!!
Carpe Diem
maandag 15 juli 2013 om 12:16
quote:lionlily schreef op 15 juli 2013 @ 11:58:
Lastig, he, dat ken ik. Ik heb wel veel vriendinnen nu. Maar vroeger was het een ander verhaal. Mijn ervaring was dat ik me op een bepaalde manier afsloot, gereserveerd was en stilletjes. Ik had zelf het gevoel dat mensen mij toch niet leuk genoeg zouden vinden. Ook wilde ik vaak te snel een vriendin zijn. Je bent gewoon eerst een tijdje een kennis, dan een leuke meid, dan een vriendin, dan een goede vriendin enz enz. Dat wachten daarop vond ik moeilijk en ik kon me dan echt op iemand storten
Nu ben ik opener maar ook afwachtender in de vriendschap. Mensen komen dan toch vanzelf naar me toe.
Herken je iets van mij in jezelf? Kan het zijn dat je denkt dat je open bent, maar dat je dat eignelijk niet bent. (bij mij uitte zich dat in een-lettergrepige vragen of antwoorden geven, dit vinden mensen niet leuk..)
Ja, dat herken ik wel ja. Ik kreeg vroeger wel te horen dat mensen mij raar vonden
Een universitair docent zij eens dat hij "nog nooit iemand zo als mij ontmoet had", toch probeer ik altijd open te zijn. Op een stage (10 jr geleden) kreeg ik commentaar van mijn begeleider dat ik een filter heb waar alles door heen gaat. Met dat commentaar probeer ik wel wat te doen, maar ja.. hoe haal je een filter weg of wordt je opener? De laatste tijd zit ik er wel aan te denken om met een psycholoog te praten, misschien dat die inzichten heeft. Nu voel ik ook wel dat ik mij weer aan het sluiten ben, wat ik natuurlijk niet leuk vind.
De laatste twee master studenten die ik heb begeleid waren wel erg positief. De laatste was een meisje die mij de beste begeleider ooit vond (en dat publiekelijk bekend maakte) en het was wel even een traantje wegpinken toen ze weg ging.
Lastig, he, dat ken ik. Ik heb wel veel vriendinnen nu. Maar vroeger was het een ander verhaal. Mijn ervaring was dat ik me op een bepaalde manier afsloot, gereserveerd was en stilletjes. Ik had zelf het gevoel dat mensen mij toch niet leuk genoeg zouden vinden. Ook wilde ik vaak te snel een vriendin zijn. Je bent gewoon eerst een tijdje een kennis, dan een leuke meid, dan een vriendin, dan een goede vriendin enz enz. Dat wachten daarop vond ik moeilijk en ik kon me dan echt op iemand storten
Nu ben ik opener maar ook afwachtender in de vriendschap. Mensen komen dan toch vanzelf naar me toe.
Herken je iets van mij in jezelf? Kan het zijn dat je denkt dat je open bent, maar dat je dat eignelijk niet bent. (bij mij uitte zich dat in een-lettergrepige vragen of antwoorden geven, dit vinden mensen niet leuk..)
Ja, dat herken ik wel ja. Ik kreeg vroeger wel te horen dat mensen mij raar vonden
Een universitair docent zij eens dat hij "nog nooit iemand zo als mij ontmoet had", toch probeer ik altijd open te zijn. Op een stage (10 jr geleden) kreeg ik commentaar van mijn begeleider dat ik een filter heb waar alles door heen gaat. Met dat commentaar probeer ik wel wat te doen, maar ja.. hoe haal je een filter weg of wordt je opener? De laatste tijd zit ik er wel aan te denken om met een psycholoog te praten, misschien dat die inzichten heeft. Nu voel ik ook wel dat ik mij weer aan het sluiten ben, wat ik natuurlijk niet leuk vind.De laatste twee master studenten die ik heb begeleid waren wel erg positief. De laatste was een meisje die mij de beste begeleider ooit vond (en dat publiekelijk bekend maakte) en het was wel even een traantje wegpinken toen ze weg ging.
volg niet de weg, laat een pad achter
maandag 15 juli 2013 om 12:19
quote:emma77emma schreef op 15 juli 2013 @ 12:03:
Wat vreemd dat je niet bent uitgenodigd voor het vrijgezellenfeestje, terwijl jullie zo te lezen toch veel samen doen.
Da's alleen maar omdat die vriend van haar haar meesleept naar vrienden die toevallig 'n vriendin hebben. Dat zijn geen zelfverkozen vriendschappen en je raakt ze ook weer net zo makkelijk kwijt zodra de relatie voorbij is.
Ik zou dus zeker vermijden om mee te liften op de vriendengroep van vriend en zelf 'n vriendin zoeken. Beter één goede vriendin dan al dat soort kennisjes die mee doen in de verplichte nummertjes van stelletjes die samen van alles met andere stelletjes willen doen.
Zou ook niet meer meegaan als vriend zijn vrienden bezoekt, maar je echt richten op 'n eigen sociaal leven naast je relatie.
Wat vreemd dat je niet bent uitgenodigd voor het vrijgezellenfeestje, terwijl jullie zo te lezen toch veel samen doen.
Da's alleen maar omdat die vriend van haar haar meesleept naar vrienden die toevallig 'n vriendin hebben. Dat zijn geen zelfverkozen vriendschappen en je raakt ze ook weer net zo makkelijk kwijt zodra de relatie voorbij is.
Ik zou dus zeker vermijden om mee te liften op de vriendengroep van vriend en zelf 'n vriendin zoeken. Beter één goede vriendin dan al dat soort kennisjes die mee doen in de verplichte nummertjes van stelletjes die samen van alles met andere stelletjes willen doen.
Zou ook niet meer meegaan als vriend zijn vrienden bezoekt, maar je echt richten op 'n eigen sociaal leven naast je relatie.
maandag 15 juli 2013 om 12:30
quote:elninjoo schreef op 15 juli 2013 @ 12:19:
[...]
Da's alleen maar omdat die vriend van haar haar meesleept naar vrienden die toevallig 'n vriendin hebben. Dat zijn geen zelfverkozen vriendschappen en je raakt ze ook weer net zo makkelijk kwijt zodra de relatie voorbij is. Dat klink wel erg negatief! Dat meeslepen. Het is toch normaal om samen naar vrienden te gaan en dingen te ondernemen? Al die vrienden groepen die ik zie bestaan uit koppels die heel hecht met elkaar zijn (vanaf basis/middelbare school).
Als ik niet meega naar een feestje of etentje wordt er altijd gevraagd waarom ik er niet ben.
Het kwijtraken begrijp ik wel en dat zie ik zeker gebeuren, voor mij zijn het meer kennissen dan vrienden. Ik vind het ook altijd jammer als alleen mijn vriend een uitnodiging krijgt voor feestjes, na 9 jaar dat ik ze ken ben ik niet meer dan +1. Ja, dat vind ik wel jammer.
[...]
Da's alleen maar omdat die vriend van haar haar meesleept naar vrienden die toevallig 'n vriendin hebben. Dat zijn geen zelfverkozen vriendschappen en je raakt ze ook weer net zo makkelijk kwijt zodra de relatie voorbij is. Dat klink wel erg negatief! Dat meeslepen. Het is toch normaal om samen naar vrienden te gaan en dingen te ondernemen? Al die vrienden groepen die ik zie bestaan uit koppels die heel hecht met elkaar zijn (vanaf basis/middelbare school).
Als ik niet meega naar een feestje of etentje wordt er altijd gevraagd waarom ik er niet ben.
Het kwijtraken begrijp ik wel en dat zie ik zeker gebeuren, voor mij zijn het meer kennissen dan vrienden. Ik vind het ook altijd jammer als alleen mijn vriend een uitnodiging krijgt voor feestjes, na 9 jaar dat ik ze ken ben ik niet meer dan +1. Ja, dat vind ik wel jammer.
volg niet de weg, laat een pad achter
maandag 15 juli 2013 om 12:38
Ik ken dat vriendengroepen gedoe niet uit eigen ervaring, maar wat ik er wel van hoor van kennissen die wel tot zo'n groep behoren, is er onderling ook vaak gekonkel en geroddel en sprake van verplichte nummertjes omdat ze meegaan 'omdat het zo hoort'.
Ik zou liever zelf iets met 'n vriendin één op één doen dan alleen maar koppel-dingen aflopen.
Ook snap ik het dus als jouw vriend ook wel 'ns met vrienden wil afspreken zonder dat ie jou op sleeptouw moet nemen.
Zowel voor nu als voor in de toekomst lijkt 't me sowieso fijn om 'n eigen sociaal leven te hebben. Je beseft toch wel dat zodra jouw relatie voorbij is, je niets meer hebt aan die vriendengroep van je vriend? Het zijn zijn vrienden.
Ik zou liever zelf iets met 'n vriendin één op één doen dan alleen maar koppel-dingen aflopen.
Ook snap ik het dus als jouw vriend ook wel 'ns met vrienden wil afspreken zonder dat ie jou op sleeptouw moet nemen.
Zowel voor nu als voor in de toekomst lijkt 't me sowieso fijn om 'n eigen sociaal leven te hebben. Je beseft toch wel dat zodra jouw relatie voorbij is, je niets meer hebt aan die vriendengroep van je vriend? Het zijn zijn vrienden.
maandag 15 juli 2013 om 12:38
lastig TO, ik herken het wel een beetje. Maar ik ben ook wel een loner en heb maar een paar goede vrienden en dat gaat echt diep.
Je kunt je moeilijk openen en daardoor kom je mogelijk qua lichaamshouding ook gesloten over. Mensen kunnen niet raden wat daar achter zit en als je houding al afschrikt dan houd het eigenlijk op. ik vind een flirtcursus nog geen slecht idee. dat sluit niet helemaal aan, maar de basisprincipes zijn wel hetzelfde. Namelijk hoe je contact legt, wat je lichaamstaal zegt (ookal heb jij geen idee), hoe pak je het aan. Waar kun je op inhaken. En ja, verder moet je geduld hebben. Als je je direct op iemand stort, dan wordt het niks.
bedenk net nog een leuk boek. van leil lowndes - how to talk to ayone (oid). Als jij ongemakkelijk bent en het niet zo goed weet, dan vindt je hier goede tips om ervoor te zorgen dat mensen praten met jou leuk vinden (en je dus vaker opzoeken). zo ga je ook niet te snel/hard en knappen mensen dus ook niet af. Het is zo lastig omdat ik denk dat er bij jou veel verschil is tussen wat je wilt (binnenkant) en wat men ziet (buitenkant).
oproepje hier op het forum onder contact is natuurlijk zo gedaan
Je kunt je moeilijk openen en daardoor kom je mogelijk qua lichaamshouding ook gesloten over. Mensen kunnen niet raden wat daar achter zit en als je houding al afschrikt dan houd het eigenlijk op. ik vind een flirtcursus nog geen slecht idee. dat sluit niet helemaal aan, maar de basisprincipes zijn wel hetzelfde. Namelijk hoe je contact legt, wat je lichaamstaal zegt (ookal heb jij geen idee), hoe pak je het aan. Waar kun je op inhaken. En ja, verder moet je geduld hebben. Als je je direct op iemand stort, dan wordt het niks.
bedenk net nog een leuk boek. van leil lowndes - how to talk to ayone (oid). Als jij ongemakkelijk bent en het niet zo goed weet, dan vindt je hier goede tips om ervoor te zorgen dat mensen praten met jou leuk vinden (en je dus vaker opzoeken). zo ga je ook niet te snel/hard en knappen mensen dus ook niet af. Het is zo lastig omdat ik denk dat er bij jou veel verschil is tussen wat je wilt (binnenkant) en wat men ziet (buitenkant).
oproepje hier op het forum onder contact is natuurlijk zo gedaan
maandag 15 juli 2013 om 12:47
quote:elninjoo schreef op 15 juli 2013 @ 12:19:
[...]
Da's alleen maar omdat die vriend van haar haar meesleept naar vrienden die toevallig 'n vriendin hebben. Dat zijn geen zelfverkozen vriendschappen en je raakt ze ook weer net zo makkelijk kwijt zodra de relatie voorbij is.
Ik zou dus zeker vermijden om mee te liften op de vriendengroep van vriend en zelf 'n vriendin zoeken. Beter één goede vriendin dan al dat soort kennisjes die mee doen in de verplichte nummertjes van stelletjes die samen van alles met andere stelletjes willen doen.
Zou ook niet meer meegaan als vriend zijn vrienden bezoekt, maar je echt richten op 'n eigen sociaal leven naast je relatie.ben ik het wel mee eens. ik ga ook wel eens mee naar vrienden van mijn vriend en doe dan gezellig met de vrouw. vind ik leuk, maar dat is toch wat anders dan mijn eigen vriendinnen. Maar als het echt klikt, kan er natuurlijk wel een vriendschap uit voort komen. Ik zou het niet tegen haar zeggen. het enige dat je bereikt is dat je overkomt als een wat sneu persoon en dat het contact ongemakkelijk wordt. Ik zou eerder voorstellen om haar naar haar huwelijk als cadeau een keer mee te nemen naar de film/ sauna oid, zodat jullie ook samen wat doen.
[...]
Da's alleen maar omdat die vriend van haar haar meesleept naar vrienden die toevallig 'n vriendin hebben. Dat zijn geen zelfverkozen vriendschappen en je raakt ze ook weer net zo makkelijk kwijt zodra de relatie voorbij is.
Ik zou dus zeker vermijden om mee te liften op de vriendengroep van vriend en zelf 'n vriendin zoeken. Beter één goede vriendin dan al dat soort kennisjes die mee doen in de verplichte nummertjes van stelletjes die samen van alles met andere stelletjes willen doen.
Zou ook niet meer meegaan als vriend zijn vrienden bezoekt, maar je echt richten op 'n eigen sociaal leven naast je relatie.ben ik het wel mee eens. ik ga ook wel eens mee naar vrienden van mijn vriend en doe dan gezellig met de vrouw. vind ik leuk, maar dat is toch wat anders dan mijn eigen vriendinnen. Maar als het echt klikt, kan er natuurlijk wel een vriendschap uit voort komen. Ik zou het niet tegen haar zeggen. het enige dat je bereikt is dat je overkomt als een wat sneu persoon en dat het contact ongemakkelijk wordt. Ik zou eerder voorstellen om haar naar haar huwelijk als cadeau een keer mee te nemen naar de film/ sauna oid, zodat jullie ook samen wat doen.
maandag 15 juli 2013 om 12:54
Je moet je niet laten aanpraten dat er wat mis met jou is. Iedereen is anders, de een heeft tientallen kennissen en vrienden, de ander 1 goede vriendin. Zeker zo'n vriendengroep is lastig om tussen te komen als je misschien net een ander type bent dan de andere meiden. Maar dat maakt jou niet minder!
Ik heb zelf geen vriendengroep, alleen losse vrienden en vriendinnen die elkaar niet kennen of maar paar keer hebt ontmoet. Het klinkt dan soms wel leuk, een groep, maar als je hoort wat er allemaal in gebeurt aan roddelen en buitensluiten..
Verder vind ik het raar dat alleen je vriend uitnodigingen krijgt voor feestjes. Normaal is het toch 'Joris en Meike' of 'komen jullie ook'. En niet alleen aan hem.
Daarnaast vind ik het bizar dat je vriend ceremoniemeester is en jij niet op het vrijgezellenfeest mag komen. Volgens mij is het wel een soort ongeschreven regel dat dat 'hoort'. Ik krijg beetje de indruk dat ze niet zo op je zitten te wachten als mens, maar alleen als aanhangsel van je vriend 'als het moet'. Lijkt me niet het type mensen om veel energie in te steken.
Via een site als NMLK kun je nieuwe mensen leren kennen tijdens activiteiten die je meer aanspreken...
Ik heb zelf geen vriendengroep, alleen losse vrienden en vriendinnen die elkaar niet kennen of maar paar keer hebt ontmoet. Het klinkt dan soms wel leuk, een groep, maar als je hoort wat er allemaal in gebeurt aan roddelen en buitensluiten..
Verder vind ik het raar dat alleen je vriend uitnodigingen krijgt voor feestjes. Normaal is het toch 'Joris en Meike' of 'komen jullie ook'. En niet alleen aan hem.
Daarnaast vind ik het bizar dat je vriend ceremoniemeester is en jij niet op het vrijgezellenfeest mag komen. Volgens mij is het wel een soort ongeschreven regel dat dat 'hoort'. Ik krijg beetje de indruk dat ze niet zo op je zitten te wachten als mens, maar alleen als aanhangsel van je vriend 'als het moet'. Lijkt me niet het type mensen om veel energie in te steken.
Via een site als NMLK kun je nieuwe mensen leren kennen tijdens activiteiten die je meer aanspreken...
maandag 15 juli 2013 om 12:57
quote:elninjoo schreef op 15 juli 2013 @ 12:38:
Ik ken dat vriendengroepen gedoe niet uit eigen ervaring, maar wat ik er wel van hoor van kennissen die wel tot zo'n groep behoren, is er onderling ook vaak gekonkel en geroddel en sprake van verplichte nummertjes omdat ze meegaan 'omdat het zo hoort'.
Ik zou liever zelf iets met 'n vriendin één op één doen dan alleen maar koppel-dingen aflopen. Misschien heb je daar ook gelijk, ik zit er ook niet op te wachten om nou bij zo'n groep te horen. Misschien moet ik dat ook uit mijn hoofd zetten.quote:Ook snap ik het dus als jouw vriend ook wel 'ns met vrienden wil afspreken zonder dat ie jou op sleeptouw moet nemen.
Zowel voor nu als voor in de toekomst lijkt 't me sowieso fijn om 'n eigen sociaal leven te hebben. Je beseft toch wel dat zodra jouw relatie voorbij is, je niets meer hebt aan die vriendengroep van je vriend? Het zijn zijn vrienden. Ik zit ook daar zeker niet op te wachten, hij heeft ook niet 1 vriendengroep maar een enorm netwerk van mensen. Als hij zegt dat hij met Peter af heeft gesproken weet ik ook echt niet welke Peter, want het zijn er zo veel. Op sleeptouw zijn haat ik ook, ik ging altijd mee omdat ik die mensen ook gezellig vond en leuk om tijd mee door te brengen. Ik ben ook meer een beta persoon, dus met mannen kan ik altijd goed omgaan.quote:lanfir schreef op 15 juli 2013 @ 12:38:
Je kunt je moeilijk openen en daardoor kom je mogelijk qua lichaamshouding ook gesloten over. Mensen kunnen niet raden wat daar achter zit en als je houding al afschrikt dan houd het eigenlijk op. ik vind een flirtcursus nog geen slecht idee. dat sluit niet helemaal aan, maar de basisprincipes zijn wel hetzelfde. Namelijk hoe je contact legt, wat je lichaamstaal zegt (ookal heb jij geen idee), hoe pak je het aan. Ja leuke tip! ik heb op een retaite een keer een workshop "hoe kom ik over op andere mensen" gedaan. Daar zat dat ook wel een beetje in, dat was dan een werk-gerelateerde sfeer van hoe je met een houding het verloop van een gesprek kan beïnvloeden. Niet dat ik met die kennis nou veel gedaan heb..
Ik ken dat vriendengroepen gedoe niet uit eigen ervaring, maar wat ik er wel van hoor van kennissen die wel tot zo'n groep behoren, is er onderling ook vaak gekonkel en geroddel en sprake van verplichte nummertjes omdat ze meegaan 'omdat het zo hoort'.
Ik zou liever zelf iets met 'n vriendin één op één doen dan alleen maar koppel-dingen aflopen. Misschien heb je daar ook gelijk, ik zit er ook niet op te wachten om nou bij zo'n groep te horen. Misschien moet ik dat ook uit mijn hoofd zetten.quote:Ook snap ik het dus als jouw vriend ook wel 'ns met vrienden wil afspreken zonder dat ie jou op sleeptouw moet nemen.
Zowel voor nu als voor in de toekomst lijkt 't me sowieso fijn om 'n eigen sociaal leven te hebben. Je beseft toch wel dat zodra jouw relatie voorbij is, je niets meer hebt aan die vriendengroep van je vriend? Het zijn zijn vrienden. Ik zit ook daar zeker niet op te wachten, hij heeft ook niet 1 vriendengroep maar een enorm netwerk van mensen. Als hij zegt dat hij met Peter af heeft gesproken weet ik ook echt niet welke Peter, want het zijn er zo veel. Op sleeptouw zijn haat ik ook, ik ging altijd mee omdat ik die mensen ook gezellig vond en leuk om tijd mee door te brengen. Ik ben ook meer een beta persoon, dus met mannen kan ik altijd goed omgaan.quote:lanfir schreef op 15 juli 2013 @ 12:38:
Je kunt je moeilijk openen en daardoor kom je mogelijk qua lichaamshouding ook gesloten over. Mensen kunnen niet raden wat daar achter zit en als je houding al afschrikt dan houd het eigenlijk op. ik vind een flirtcursus nog geen slecht idee. dat sluit niet helemaal aan, maar de basisprincipes zijn wel hetzelfde. Namelijk hoe je contact legt, wat je lichaamstaal zegt (ookal heb jij geen idee), hoe pak je het aan. Ja leuke tip!
ik heb op een retaite een keer een workshop "hoe kom ik over op andere mensen" gedaan. Daar zat dat ook wel een beetje in, dat was dan een werk-gerelateerde sfeer van hoe je met een houding het verloop van een gesprek kan beïnvloeden. Niet dat ik met die kennis nou veel gedaan heb..
volg niet de weg, laat een pad achter