overspannenheid en herintegratie

Wat een lap tekst op de late avond Heb er even doorheen gescand. Wat mij opvalt is dat je veel hooi op je vork hebt genomen, waardoor je overspannen raakte. En na je re-integratie heb je je weer opnieuw mee laten sleuren in teveel hooi op je vork en teveel druk gemaakt om deadlines. Je bent op je werk in je oude patroon vervallen.



Leer grenzen stellen, leer opkomen voor jezelf. Zolang jij 'ja' blijft zeggen, zal een werkgever meer van je vragen. Daarin ligt jou leermoment en de invloed die jij uit kan oefenen op dit traject.

Wat ik me afvraag, wat doe je verder om te herstellen? Ik heb je voorgeschiedenis niet gelezen, en weet dus niet waarom je burnout bent. Je bent inmiddels een half jaar grotendeels ziek en bent nu weer deels aan het werk. Je kunt van je werk eigenlijk niet verwachten dat dat erg verandert. Misschien moet jij dingen veranderen? Je wijst nu vooral richting werkgever, maar wat doe je zelf om "beter' te worden?

Als ik die tekst zo zie snap ik waar je overspannen van bent...

Het lijkt er op dat de arbo arts het goed met je voor heeft.

Haal daar maandag je duidelijkheid en vraag of de arboarts het duidelijk naar de werkgever communiceert.

Het is tijd om dingen te veranderen zodat je niet telkens in dezelfde valkuil valt.

De arbo-arts bedoelt zeer waarschijnlijk "60% productief" en niet "60% van de werktijd". Hou er dus rekening mee dat jouw werkgever gelijk kan krijgen. En in dat geval kun je dus beter een ander soort gesprek met de arbo voeren, en uitleggen waarom jou dat teveel lijkt en wat het werken voor effect op jou heeft na werktijd (te moe, geen energie, etc).

Vergt de baan gewoon teveel van je? Je kan misschien niet zo lang onder druk leven? Heel veel mensen kunnen dat niet lang hoor! Ik ook niet. Steeds een beetje over je grens gaat zich steeds sneller wreken.

quote:pepperoni schreef op 20 juli 2013 @ 23:26:

Ik, en collegas vinden het ronduit schandalig hoe ze met mijn herintegratie omgaan.



Schandalig? Je hebt hulp en advies gekregen van een arbo-arts, psychologische begeleiding vanuit het werk, extra pauzes, kortere werkdagen, thuis werken, aangepaste projecten zonder deadlines, evaluatiegesprekken met HRM, etc.



Je hebt je werkgever de afgelopen maanden dus handenvol geld gekost, ze hebben tijd in je geïnvesteerd en jij komt met het woord 'schandalig'. Kom uit je zelfmedelijden, zou ik zeggen, en open je ogen voor de re-integratie inspanningen die je werkgever tot nu toe heeft verricht.



En een advies van een arbo-arts is alleen een advies, de werkgever is niet verplicht om dat op te volgen. Blijkbaar zijn ze in jouw geval daar in principe wel toe bereid en is er vooral onduidelijkheid over de uitleg die aan dat advies gegeven moet worden. Ik zie op basis van jouw gegevens geen dermate kwade bedoelingen bij je werkgever dat je zou kunnen spreken van 'schandalig'.

Pepperoni, wat reageer je vijandig?quote:Het is erg makkelijk om me te veroordelen vanachter jullie schermenquote:Lees je wel een tekst voor je reageert?Op deze manier wil ik in elk geval niet meer zo heel erg met je meedenken...

De posts van lilirose, krokus en mijzelf vind ik totaal niet veroordelend. Wat hadden we dán moeten schrijven vraag ik me dan oprecht af?

quote:pepperoni schreef op 21 juli 2013 @ 12:46:

@felicity: de psycholoog komt tot nu toe uit eigen zak, nog steeds. En die pauzes krijg ik dus niet, dat is eigen tijd wat mij het gevoel geeft dat het eigenlijk niet kan. Deadlines krijg ik wel. Dat is juist het hele punt. Lees je wel een tekst voor je reageert?



Hey gast, jij schreef dat jij geen deadlines had en je collega's wel en dat je daar een bepaald gevoel bij kreeg. Dat is later veranderd gedurende je re-integratieproces waarbij je wel een project kreeg met deadlines (wat me niet meer dan logisch lijkt als je wil re-integreren in je eigen baan dat je weer met deadlines om leert gaan). Je schrijft over het gesprek waarin het o.a. ging over 'psychologische begeleiding vanuit het werk' (letterlijk de woorden die jij gebruikte). enz. enz. bla bla bla geen zin om op alles in te gaan nu je je openingspost verwijderd hebt.



Waar jij gepikeerd over bent, is dat we je niet naar de mond praten over hoe 'schandalig' je door je werkgever behandeld wordt. Dat zie ik aan hoe je reageert op de onschuldige vraag van Krokusje wat jij zelf doet om te herstellen en dat je nu je openingspost verwijderd hebt.



Je wenst alleen maar je werkgever te veroordelen en niet naar jezelf te kijken. Want het is je manager die wel op vakantie gaat (waarbij je nog het lef had om achter het woord 'vakantie' een uitroepteken te zetten) en het is je werkgever die zo 'flexibel is als een houten plank' en het is je werkgever die jou 'schandalig' behandelt in je re-integratie. Allemaal jouw eigen woorden.



Nou goed dan: het is schandalig dat je thuis hebt mogen werken, het is schandalig dat je aangepaste projecten zonder deadlines hebt gekregen, het is schandalig dat je kortere werkdagen hebt gekregen, het is schandalig dat je hulp en advies hebt gekregen van een arbo-arts betaald door je werkgever en het is vooral schandalig dat je werkgever in principe bereid is om het advies van de arbo-arts op te volgen. Zo tevreden of is die zelfmedelijden-put van jou nog niet gevuld?

Beste pepperoni, ik ben niet degene die zichzelf overspannen noemt en al maanden aan het re-integreren is en een werkgever die wel zijn best doet, van alles verwijt, dus ik voel me prima ja. En medelijden met jezelf heb je zeker, al ontken je het. Je openingspost was doordrenkt van zelfmedelijden. Toedeloe.