Werk & Studie
alle pijlers
Terug naar school..
zondag 28 juli 2013 om 08:48
Dag dames en heren,
Ik zit in een negatieve spiraal, en heb even de motivatie weer nodig om over een paar weken terug naar mijn studie te gaan.
Ik ben dit jaar bevallen van mijn zoon, ik heb last van bekkeninstabiliteit. School was heel begripvol toen ik nog zwanger was. Goede afspraken gemaakt, ik ging helemaal blij mijn verlof in. 5 weken na de bevalling even op school geweest, en daar heb ik toen met mijn mentor een woordenwisseling gehad, zij verwachte opeens dat ik met 6 weken (na de bevalling) alweer terug kwam op school. En anders kon ik wel stoppen. Ik heb haar toen uitgelegd dat ik gewoon recht heb op 10 weken verlof, dit was volgens haar niet zo, want in haar tijd was dat 6 weken. Nou goed, heel gedoe, samen met een medewerker van school, (een bureau die voor studenten opkomt) uiteindelijk alles neergelegd, blijkt dat ze in het gesprek wilde beweren dat ze dit nooit gezegd heeft, en ik door mijn hormonen alles wel verkeerd heb verstaan. Ik was blij dat ook alles op mail stond om mijn niet af te schepen.
Hierdoor was mijn motivatie al een stuk minder, voor mijn gevoel werd ik tegengewerkt. Terwijl ik tijdens de lessen goed mee deed, ik haal goede cijfers. Ik baalde ervan. Na mijn verlof had ik nog 2 weken school tot aan de vakantie, afgesproken met mentor dat ik toetsen volgend jaar ga maken en deze 2 weken en de vakantie gebruik om de theorie te maken. Helemaal goed.
Na die 2 weken hebben we weer gesprek, ze vond het vreemd dat ik geen toetsen had gemaakt. Ik kon hoog en laag springen maar ze kon zich niets herinneren dat wij de afspraak hadden gemaakt over de toetsen. (Die medewerker zat bij dat gesprek er ook bij, toen die afspraken gemaakt werden) erg flauw weer.
Afgesproken dat ik op 8 november alles afheb en dan door ga naar het volgend lesjaar.
Maar nu..
Ik heb er gewoon echt geen zin meer in, maar ik zou ook niet weten wat ik anders moet. Ik wilde deze opleiding graag doen. Maar nu weet ik dat niet meer zeker. Ik voel me nu echt rot, misschien heb ik alleen even een aanmoediging of schop onder mijn kont nodig. Of ik moet gaan praten met een decaan, over wat nu. Maar het neemt nu mijn hele gedachten over, en geniet nu echt niet van mijn vakantie.
Misschien wat te lang geworden, zijn er meer mensen in een situatie die er weer aan begonnen zijn, of juist wat anders zijn gaan doen? Ik ben benieuwd.
(Ik heb een drukke dag vandaag en zal proberen tussentijds terug te komen om te reageren, in ieder geval bedankt voor het lezen)
Ik zit in een negatieve spiraal, en heb even de motivatie weer nodig om over een paar weken terug naar mijn studie te gaan.
Ik ben dit jaar bevallen van mijn zoon, ik heb last van bekkeninstabiliteit. School was heel begripvol toen ik nog zwanger was. Goede afspraken gemaakt, ik ging helemaal blij mijn verlof in. 5 weken na de bevalling even op school geweest, en daar heb ik toen met mijn mentor een woordenwisseling gehad, zij verwachte opeens dat ik met 6 weken (na de bevalling) alweer terug kwam op school. En anders kon ik wel stoppen. Ik heb haar toen uitgelegd dat ik gewoon recht heb op 10 weken verlof, dit was volgens haar niet zo, want in haar tijd was dat 6 weken. Nou goed, heel gedoe, samen met een medewerker van school, (een bureau die voor studenten opkomt) uiteindelijk alles neergelegd, blijkt dat ze in het gesprek wilde beweren dat ze dit nooit gezegd heeft, en ik door mijn hormonen alles wel verkeerd heb verstaan. Ik was blij dat ook alles op mail stond om mijn niet af te schepen.
Hierdoor was mijn motivatie al een stuk minder, voor mijn gevoel werd ik tegengewerkt. Terwijl ik tijdens de lessen goed mee deed, ik haal goede cijfers. Ik baalde ervan. Na mijn verlof had ik nog 2 weken school tot aan de vakantie, afgesproken met mentor dat ik toetsen volgend jaar ga maken en deze 2 weken en de vakantie gebruik om de theorie te maken. Helemaal goed.
Na die 2 weken hebben we weer gesprek, ze vond het vreemd dat ik geen toetsen had gemaakt. Ik kon hoog en laag springen maar ze kon zich niets herinneren dat wij de afspraak hadden gemaakt over de toetsen. (Die medewerker zat bij dat gesprek er ook bij, toen die afspraken gemaakt werden) erg flauw weer.
Afgesproken dat ik op 8 november alles afheb en dan door ga naar het volgend lesjaar.
Maar nu..
Ik heb er gewoon echt geen zin meer in, maar ik zou ook niet weten wat ik anders moet. Ik wilde deze opleiding graag doen. Maar nu weet ik dat niet meer zeker. Ik voel me nu echt rot, misschien heb ik alleen even een aanmoediging of schop onder mijn kont nodig. Of ik moet gaan praten met een decaan, over wat nu. Maar het neemt nu mijn hele gedachten over, en geniet nu echt niet van mijn vakantie.
Misschien wat te lang geworden, zijn er meer mensen in een situatie die er weer aan begonnen zijn, of juist wat anders zijn gaan doen? Ik ben benieuwd.
(Ik heb een drukke dag vandaag en zal proberen tussentijds terug te komen om te reageren, in ieder geval bedankt voor het lezen)
zondag 28 juli 2013 om 09:20
Mm, dat je recht hebt op 10 weken bevallingsverlof, dat staat in de Wet Arbeid en Zorg, en geldt inderdaad voor vrouwelijke werknemers. Jij bent toch gewoon student daar en geen werknemer?
Wat je kunt doen, aangezien uit je post blijkt dat je mentor steeds de afspraken vergeet die zij met jou maakt, is voortaan bij voorkeur met haar communiceren per mail. Als je een gesprek met haar moet hebben, dan moet je meteen diezelfde dag nog de belangrijke afspraken uit het gesprek per mail bevestigen. Er is nu een (belangrijke) afspraak dat je op 8 november alles af hebt, bevestig deze afspraak per mail. Dan zeg je gewoon dat je dat bevestigen per mail doet om misverstanden te voorkomen en om dat voor jezelf duidelijk te hebben, dus niet omdat je haar niet vertrouwt.
En vervelende mensen zul je altijd tegenkomen, of het nou tijdens je studie is of op je werk of in de supermarkt. Het hoort bij het leven. Probeer daar dus mee om te leren gaan en laat je niet uit het veld slaan door zulke mensen. Op je tanden bijten en doorzetten.
Wat je kunt doen, aangezien uit je post blijkt dat je mentor steeds de afspraken vergeet die zij met jou maakt, is voortaan bij voorkeur met haar communiceren per mail. Als je een gesprek met haar moet hebben, dan moet je meteen diezelfde dag nog de belangrijke afspraken uit het gesprek per mail bevestigen. Er is nu een (belangrijke) afspraak dat je op 8 november alles af hebt, bevestig deze afspraak per mail. Dan zeg je gewoon dat je dat bevestigen per mail doet om misverstanden te voorkomen en om dat voor jezelf duidelijk te hebben, dus niet omdat je haar niet vertrouwt.
En vervelende mensen zul je altijd tegenkomen, of het nou tijdens je studie is of op je werk of in de supermarkt. Het hoort bij het leven. Probeer daar dus mee om te leren gaan en laat je niet uit het veld slaan door zulke mensen. Op je tanden bijten en doorzetten.
zondag 28 juli 2013 om 09:23
Ga aub die opleiding afmaken. Als je er nu mee stopt loop je kans dat je nooit meer aan een studie begint. Dit is voor de toekomst van jou en je kindje.
Laat alle afspraken die je met die mentor maakt op papier of mail zetten, zodat ze je niet nog eens naait. Of vraag voor mijn part om een andere mentor, je hebt waarschijnlijk erg weinig vertrouwen nog in haar.
Succes hoor! Je moet maar zo denken: de beste 'wraak' op je mentor is dat jij straks met opgeheven hoofd en een diploma de school verlaat. Als je met de staart tussen de benen stopt met de opleiding 'wint' zij. Zo zou ik het ervaren in ieder geval.
Ik heb ook wel eens dergelijke problemen met een mentor gehad. Ik kon er niet helemaal mijn vinger op leggen, maar ik had het idee dat zij me kwijt wilde. Ik had goede resultaten alleen tijdens een stage ging het wat minder. Ze adviseerde me meteen om te stoppen en wat anders te zoeken.
Mooi niet dus, ik ben het schooljaar daarop naar een andere klas overgestapt met een andere mentor en heb mijn diploma gewoon gehaald.
Laat alle afspraken die je met die mentor maakt op papier of mail zetten, zodat ze je niet nog eens naait. Of vraag voor mijn part om een andere mentor, je hebt waarschijnlijk erg weinig vertrouwen nog in haar.
Succes hoor! Je moet maar zo denken: de beste 'wraak' op je mentor is dat jij straks met opgeheven hoofd en een diploma de school verlaat. Als je met de staart tussen de benen stopt met de opleiding 'wint' zij. Zo zou ik het ervaren in ieder geval.
Ik heb ook wel eens dergelijke problemen met een mentor gehad. Ik kon er niet helemaal mijn vinger op leggen, maar ik had het idee dat zij me kwijt wilde. Ik had goede resultaten alleen tijdens een stage ging het wat minder. Ze adviseerde me meteen om te stoppen en wat anders te zoeken.
Mooi niet dus, ik ben het schooljaar daarop naar een andere klas overgestapt met een andere mentor en heb mijn diploma gewoon gehaald.
zondag 28 juli 2013 om 09:29
Beste Nikkessje, denk aan de toekomst. Je gaat niet naar school, voor het school gaan. Je volgt een opleiding om een diploma te halen. Met een diploma zal je het in de toekomst echt makkelijker krijgen. Je laat daarmee zien dat je dat niveau hebt afgerond.
Dus zorg ervoor dat je naar je toekomst kijkt! (Niet naar je mentor, jij bent voor haar ook een van de vele studenten. Grote kans dat ze echt niet onthoud wat ze gezegd heeft.) Straks heb JIJ dat diploma.
Succes!
Dus zorg ervoor dat je naar je toekomst kijkt! (Niet naar je mentor, jij bent voor haar ook een van de vele studenten. Grote kans dat ze echt niet onthoud wat ze gezegd heeft.) Straks heb JIJ dat diploma.
Succes!
zondag 28 juli 2013 om 10:07
Ja dames. Jullie hebben ook helemaal gelijk natuurlijk;) en al die dingen die jullie zeggen had ik mezelf ook al duidelijk gemaakt maar dat kwam er niet in;) nu ik het zo lees, ja! Natuurlijk gaat dat me lukken.
Ik heb die afspraak van 8 november ook al op papier staan.
Ik doe directie secretaresse,
Als ik nu overstap naar een andere school moet ik volledig opnieuw beginnen. Dat had ik ook al na gevraagd.
Helaas geen andere mentor, ik zal haar gewoon bewijzen dat ik dit wel kan, met kind!
Ik heb die afspraak van 8 november ook al op papier staan.
Ik doe directie secretaresse,
Als ik nu overstap naar een andere school moet ik volledig opnieuw beginnen. Dat had ik ook al na gevraagd.
Helaas geen andere mentor, ik zal haar gewoon bewijzen dat ik dit wel kan, met kind!
zondag 28 juli 2013 om 10:20
Geeft ze jou het idee dat je dit met kind niet kan? Of is ze stiekum tegen werkende moeders?
Of is het gewoon een warhoofd die afspraken inderdaad vergeet?
Wie steunt jou? Een partner of je ouders? Ik ken de omstandigheden niet waarin je zwanger bent geraakt en hoe oud je bent. Maar wie weet vind ze je een losbol omdat je heel jong zwanger bent geraakt ofzo.
Of is het gewoon een warhoofd die afspraken inderdaad vergeet?
Wie steunt jou? Een partner of je ouders? Ik ken de omstandigheden niet waarin je zwanger bent geraakt en hoe oud je bent. Maar wie weet vind ze je een losbol omdat je heel jong zwanger bent geraakt ofzo.
zondag 28 juli 2013 om 10:36
Ja ik heb een partner. En bewust zwanger (geprobeerd) te raken. Toen ik nog werkte, helaas werk hield op dus keuze weer naar school. Ik ben 23 jaar. Hij vindt gewoon dat ik door moet gaan, en daarmee is het klaar. (Is ook zo, maar ik moest even mijn twijfels uitspreken bij anderen;) )
Ik denk dat ze me eruit wilde werken vanwege mijn kind, een ander klasgenoot van mij had een 1 jarige dochter, en die is halverwege ook gestopt, vanwege moeilijkheden met haar. Ze praatte haar erg naar beneden van dit gaat je nooit lukken, hou maar op.
Ik moet ook stoppen met anderen mij zo te laten beïnvloeden. Want ik weet ook dondersgoed wat ik nou wil
Ik denk dat ze me eruit wilde werken vanwege mijn kind, een ander klasgenoot van mij had een 1 jarige dochter, en die is halverwege ook gestopt, vanwege moeilijkheden met haar. Ze praatte haar erg naar beneden van dit gaat je nooit lukken, hou maar op.
Ik moet ook stoppen met anderen mij zo te laten beïnvloeden. Want ik weet ook dondersgoed wat ik nou wil
zondag 28 juli 2013 om 10:40
Ik heb ongeveer het zelfde meegemaakt als jou, en ik ben dus indd afgehaakt van de opleiding.
En ik heb best wel spijt.
Ik heb nu een baan en alles gaat verder prima maar ik had liever wat anders gedaan.
Het is makkelijker gezegd dan gedaan je bent nog maar net bevallen en ik zelf was gewoon veel emotioneler en vermoeid en dan is het moeilijker om de dingen aan te pakken of on er overheen te stappen.
Maar dit is maar tijdelijk en je opleiding is voor de rest van je leven!
Succes!!
En ik heb best wel spijt.
Ik heb nu een baan en alles gaat verder prima maar ik had liever wat anders gedaan.
Het is makkelijker gezegd dan gedaan je bent nog maar net bevallen en ik zelf was gewoon veel emotioneler en vermoeid en dan is het moeilijker om de dingen aan te pakken of on er overheen te stappen.
Maar dit is maar tijdelijk en je opleiding is voor de rest van je leven!
Succes!!
zondag 28 juli 2013 om 11:52
zondag 28 juli 2013 om 12:03
Absoluut je school afmaken!!
Ik kreeg onze eerste ook toen we beiden nog studeerden, ze werd drie weken voor de kerstvakantie geboren en na de kerst ging ik weer verder.
Ik had niet zoveel les, maar nam de baby vaak gewoon mee in de les. Baby in de kinderwagen slapen en soms pasten studiegenootjes op.
Geloof me, je hebt het als student namelijk vele malen rustig dan wanneer je werkt!!
Het jaar erna, mijn afstudeerjaar (HBO), ging onze dochter twee dagen per week naar het KDV, zodat ik mijn afstudeerstage kon doen.
Ik had het geluk dat vriend ook aan het afstuderen was (WO) en maar enkele contacturen per week had.
Ik werkte drie avonden per week erbij en vriend in het weekend.
Natuurlijk best druk, maar geef jezelf een schop onder je kont, in eerste plaats voor je kind!
Hard werken en je best doen.
En nogmaals, nu, werkende met inmiddels drie kinderen, is het leven ècht veel drukker dan tijdens het studeren.
Met het krijgen van een kind heb je nu eenmaal gekozen om direct volwassen te zijn.
Zet hem op!!
Ik kreeg onze eerste ook toen we beiden nog studeerden, ze werd drie weken voor de kerstvakantie geboren en na de kerst ging ik weer verder.
Ik had niet zoveel les, maar nam de baby vaak gewoon mee in de les. Baby in de kinderwagen slapen en soms pasten studiegenootjes op.
Geloof me, je hebt het als student namelijk vele malen rustig dan wanneer je werkt!!
Het jaar erna, mijn afstudeerjaar (HBO), ging onze dochter twee dagen per week naar het KDV, zodat ik mijn afstudeerstage kon doen.
Ik had het geluk dat vriend ook aan het afstuderen was (WO) en maar enkele contacturen per week had.
Ik werkte drie avonden per week erbij en vriend in het weekend.
Natuurlijk best druk, maar geef jezelf een schop onder je kont, in eerste plaats voor je kind!
Hard werken en je best doen.
En nogmaals, nu, werkende met inmiddels drie kinderen, is het leven ècht veel drukker dan tijdens het studeren.
Met het krijgen van een kind heb je nu eenmaal gekozen om direct volwassen te zijn.
Zet hem op!!
zondag 28 juli 2013 om 12:36
Qua oppas heb ik het allemaal al geregeld.
Ik had voordat ik met verlof ging ook al heel wat vooruit gewerkt.
En daarom baalde ik dus ook zo van de reactie van school. Ik heb tenslotte alles geregeld! Snapte het probleem dus ook niet, waarom nou weer zo moeilijk doen.
Maar door jullie reacties en verhalen sta ik er al wat meer zelfbewuster in. Ik ga er gewoon weer lekker mee bezig, zal ze is wat laten zien;)
Ik had voordat ik met verlof ging ook al heel wat vooruit gewerkt.
En daarom baalde ik dus ook zo van de reactie van school. Ik heb tenslotte alles geregeld! Snapte het probleem dus ook niet, waarom nou weer zo moeilijk doen.
Maar door jullie reacties en verhalen sta ik er al wat meer zelfbewuster in. Ik ga er gewoon weer lekker mee bezig, zal ze is wat laten zien;)