Psyche
alle pijlers
Pfff even van me afschrijven
zaterdag 3 augustus 2013 om 19:24
Ik ben sinds een tijd gestart met therapie om van angstklachten die in mijn verleden zijn ontstaan af te komen, of om het minder een rol te laten spelen in mijn leven. Vaak gaat het oke maar vandaag vind ik het behoorlijk moeilijk om dat rottige gevoel óók toe te laten. Alles voelt vandaag zwaar en behoorlijk uitzichtloos.
Is het goed dat ik het verleden weer oprakel? Het doet af en toe vreselijk veel pijn en ik voel me soms verscheurd. Alsof ik allemaal delen van mezelf weer bij elkaar moet rapen.
Vandaag zitten er ook veel vragen in mijn hoofd: kom ik echt af van mijn angsten? Of kunnen ze echt minder worden?
Ga ik mezelf -met al wat was en is- accepteren?
Kan ook ik ooit een gelijkwaardige relatie behouden en écht intimiteit toelaten, verdragen?
Is er een lichter leven voor mij weggelegd? Een leven waarin ik zorgelozer door het leven kan gaan?
Ik vraag van jullie natuurlijk geen antwoorden hierop. Ik wil vandaag gewoon even mijn hersenspinsels eruit gooien en dat doen tegen mensen die wat verder van me afstaan. En jawel, natuurlijk ook omdat ik hier op het forum vaak hartverwarmende en zeer leerzame nuttige reacties lees.
Bedankt voor het lezen.
Is het goed dat ik het verleden weer oprakel? Het doet af en toe vreselijk veel pijn en ik voel me soms verscheurd. Alsof ik allemaal delen van mezelf weer bij elkaar moet rapen.
Vandaag zitten er ook veel vragen in mijn hoofd: kom ik echt af van mijn angsten? Of kunnen ze echt minder worden?
Ga ik mezelf -met al wat was en is- accepteren?
Kan ook ik ooit een gelijkwaardige relatie behouden en écht intimiteit toelaten, verdragen?
Is er een lichter leven voor mij weggelegd? Een leven waarin ik zorgelozer door het leven kan gaan?
Ik vraag van jullie natuurlijk geen antwoorden hierop. Ik wil vandaag gewoon even mijn hersenspinsels eruit gooien en dat doen tegen mensen die wat verder van me afstaan. En jawel, natuurlijk ook omdat ik hier op het forum vaak hartverwarmende en zeer leerzame nuttige reacties lees.
Bedankt voor het lezen.
zondag 4 augustus 2013 om 21:55
quote:ninox schreef op 03 augustus 2013 @ 21:43:
Hoi xpeacex, hier ook wel eens angstklachten. Lastig he. Vaak gaat het lang goed, en dan ineens *bam* komen ze op volle sterkte weer binnen. Net als jij ook de vraag of ik ooit angstvrij zal zijn, en graag lichter willen leven. ("net als andere mensen, die nergens last van hebben!") Maar ik realiseer me ook dat ik mezelf moet accepteren, en daar horen die angstklachten ook bij. Probeer die angsten niet te zien als iets fouts of slechts, maar een onderdeel van jou. Net als je haarkleur, je lengte en de rest van je karakter. En ja, je hebt ook wel eens last van angsten. Daar ben jij jij door.
Sterkte! Hmmm dit is wel iets waar ik wat mee kan. Ik vind vaak dat ik geen nare of negatieve gevoelens mag hebben. Je komt over alsof je hier een bepaalde rust en acceptatie in heb gevonden.
Hoi xpeacex, hier ook wel eens angstklachten. Lastig he. Vaak gaat het lang goed, en dan ineens *bam* komen ze op volle sterkte weer binnen. Net als jij ook de vraag of ik ooit angstvrij zal zijn, en graag lichter willen leven. ("net als andere mensen, die nergens last van hebben!") Maar ik realiseer me ook dat ik mezelf moet accepteren, en daar horen die angstklachten ook bij. Probeer die angsten niet te zien als iets fouts of slechts, maar een onderdeel van jou. Net als je haarkleur, je lengte en de rest van je karakter. En ja, je hebt ook wel eens last van angsten. Daar ben jij jij door.
Sterkte! Hmmm dit is wel iets waar ik wat mee kan. Ik vind vaak dat ik geen nare of negatieve gevoelens mag hebben. Je komt over alsof je hier een bepaalde rust en acceptatie in heb gevonden.
zondag 4 augustus 2013 om 21:59
quote:buaya schreef op 03 augustus 2013 @ 23:54:
Heb je een fijne therapeut? Heb je een beetje vertrouwen in hem/haar en zijn/haar werkwijze?
Hopelijk slaap je goed vannacht. Weltrusten!
Die eenzaamheid herken ik totaal. Heeft het je opgelucht nadat je even hebt kunnen huilen?
Heb goed geslapen want die huilbui van gisteren was erg fijn! Ruimt op en geeft me dan weer moed en lucht. Ik heb een fijne therapeut, het klikt goed.
Heb je een fijne therapeut? Heb je een beetje vertrouwen in hem/haar en zijn/haar werkwijze?
Hopelijk slaap je goed vannacht. Weltrusten!
Die eenzaamheid herken ik totaal. Heeft het je opgelucht nadat je even hebt kunnen huilen?
Heb goed geslapen want die huilbui van gisteren was erg fijn! Ruimt op en geeft me dan weer moed en lucht. Ik heb een fijne therapeut, het klikt goed.
zondag 4 augustus 2013 om 22:22
Ik herken het helaas ook voor de volle 100%.
Belangrijkste is juist niet het verleden proberen te vergeten, het hoort helaas bij je maar echt, met de tijd wordt dat grote steeds een stukje kleiner en overheerst het niet meer. Dat heeft veel tijd nodig en tot die tijd: vooral van je hart geen moordkuil maken en het uiten.
En daar heb ik ook vele jaren voor nodig gehad. Toen ik eenmaal doorhad dat het geen zin heeft oud zeer proberen te negeren of weg te stoppen ging het allemaal ineens een stuk makkelijker met als resultaat dat ik het nu los kan laten, optimaal kan genieten van alle leuks wat er ook is en af en toe mezelf "toe sta" te denken aan die moeilijke tijden maar dan met het geruststellende gevoel dat dat vér achter me ligt.
Sterkte, geef het tijd en gun jezelf verdrietig te mogen zijn, te huilen, emoties loslaten is ook stukje bij beetje lóslaten.
(wat ik zelf heerlijk vond, was even de polder of zo in te rijden als het me te veel werd, ergens waar niemand me kon horen en ff lekker gillen en schreeuwen, dat lúchtte toch op.)
Belangrijkste is juist niet het verleden proberen te vergeten, het hoort helaas bij je maar echt, met de tijd wordt dat grote steeds een stukje kleiner en overheerst het niet meer. Dat heeft veel tijd nodig en tot die tijd: vooral van je hart geen moordkuil maken en het uiten.
En daar heb ik ook vele jaren voor nodig gehad. Toen ik eenmaal doorhad dat het geen zin heeft oud zeer proberen te negeren of weg te stoppen ging het allemaal ineens een stuk makkelijker met als resultaat dat ik het nu los kan laten, optimaal kan genieten van alle leuks wat er ook is en af en toe mezelf "toe sta" te denken aan die moeilijke tijden maar dan met het geruststellende gevoel dat dat vér achter me ligt.
Sterkte, geef het tijd en gun jezelf verdrietig te mogen zijn, te huilen, emoties loslaten is ook stukje bij beetje lóslaten.
(wat ik zelf heerlijk vond, was even de polder of zo in te rijden als het me te veel werd, ergens waar niemand me kon horen en ff lekker gillen en schreeuwen, dat lúchtte toch op.)
zondag 4 augustus 2013 om 23:10
quote:xpeacex schreef op 04 augustus 2013 @ 22:47:
thaorchild, knuffel terug.
Je tip om een plekje te zoeken waar ik even kan gillen en schreeuwen neem ik mee. Vraag me af of ik dat wel kan, maar het lijkt me heerlijk
Probeer het, echt! Je hoeft niet eens te schreeuwen of te gillen, gewoon hardop schelden, vloeken, razen en tieren werkt net zo goed.
(wel in de auto blijven zitten liefst en ramen dichthouden, ik heb het 1 keer meegemaakt dat ik een keer weer naar huis reed na een "gil-sessie" en een politieauto tegenkwam, op zo'n haast-nergens-naar-toe-polderweggetje, heb me heel lang afgevraagd of iemand me toch gehoord had.... )
thaorchild, knuffel terug.
Je tip om een plekje te zoeken waar ik even kan gillen en schreeuwen neem ik mee. Vraag me af of ik dat wel kan, maar het lijkt me heerlijk
Probeer het, echt! Je hoeft niet eens te schreeuwen of te gillen, gewoon hardop schelden, vloeken, razen en tieren werkt net zo goed.
(wel in de auto blijven zitten liefst en ramen dichthouden, ik heb het 1 keer meegemaakt dat ik een keer weer naar huis reed na een "gil-sessie" en een politieauto tegenkwam, op zo'n haast-nergens-naar-toe-polderweggetje, heb me heel lang afgevraagd of iemand me toch gehoord had.... )
maandag 9 september 2013 om 22:16
Thaorchild, ik moest wel lachen toen ik je laatste post las. Zie zoiets gelijk voor me.
Hier nog geen gil-sessies. Lukt me nog niet.Ik geloof dat het bij mij af en toe nog zo weggestopt zit en ik weet niet goed hoe ik mijn verdriet toe kan laten in mijn uppie. Ook nu voel ik verdriet maar het komt er niet uit......
Hoe doen jullie dat? Enige tips?
Hier nog geen gil-sessies. Lukt me nog niet.Ik geloof dat het bij mij af en toe nog zo weggestopt zit en ik weet niet goed hoe ik mijn verdriet toe kan laten in mijn uppie. Ook nu voel ik verdriet maar het komt er niet uit......
Hoe doen jullie dat? Enige tips?