Longdistance deel 10!!!!
woensdag 11 juni 2008 om 14:04
Klinkt leuk die wedstrijd Moon!!! Isiss, ik snap niet dat mensen dat níet snappen, wat is er nou leuker dan in een hele oranje kroeg voetbal te kijken
De verdediging is idd openbaar! Er is een tribunaal met drie profs (en geen ervan is mijn begeleider of tweedel lezer), ik moet mijn scriptie presenteren (die zij al wel hebben gelezen), daarna stellen zij mij een rondje vragen en daarna doe ik een rondje antwoorden. Ik heb er eigenlijk wel zin in!! Ik heb er zo lang aan gewerkt, dan vind ik t ook leuk om aan anderen erover te vertellen (en vriend zei gister dat hij nu effe echt niets meer over de scriptie wilde horen haahah ). Mijn begeleider heeft m trouwens ook laten circuleren bij een bepaalde think thank waar hij werkt omdat zij daar ook bezig zijn met een project nogal gerelateerd aan mijn onderwerp, en dat vind ik superleuk. Zelfs als er verder niets mee gedaan word, vind ik t toch erg bevredigend dat die 10 maanden werk en 90 paginas bloed zweet en tranen gelezen worden!!!
Cadi, ik kan mijn spullen natuurlijk wel opslaan, maar het gaat er meer om dat ik voor mijzelf niet kan relaxen als ik zo weinig zekerheid heb over hoe en wat hierna!! En ik denk dat nu vakantie nemen omdat ik over tien jaar waarschijnlijk uitgeput ben en overwerkt een beetje hetzelfde is als voorslapen voor je gaat stappen; je hebt er niets aan .
De verdediging is idd openbaar! Er is een tribunaal met drie profs (en geen ervan is mijn begeleider of tweedel lezer), ik moet mijn scriptie presenteren (die zij al wel hebben gelezen), daarna stellen zij mij een rondje vragen en daarna doe ik een rondje antwoorden. Ik heb er eigenlijk wel zin in!! Ik heb er zo lang aan gewerkt, dan vind ik t ook leuk om aan anderen erover te vertellen (en vriend zei gister dat hij nu effe echt niets meer over de scriptie wilde horen haahah ). Mijn begeleider heeft m trouwens ook laten circuleren bij een bepaalde think thank waar hij werkt omdat zij daar ook bezig zijn met een project nogal gerelateerd aan mijn onderwerp, en dat vind ik superleuk. Zelfs als er verder niets mee gedaan word, vind ik t toch erg bevredigend dat die 10 maanden werk en 90 paginas bloed zweet en tranen gelezen worden!!!
Cadi, ik kan mijn spullen natuurlijk wel opslaan, maar het gaat er meer om dat ik voor mijzelf niet kan relaxen als ik zo weinig zekerheid heb over hoe en wat hierna!! En ik denk dat nu vakantie nemen omdat ik over tien jaar waarschijnlijk uitgeput ben en overwerkt een beetje hetzelfde is als voorslapen voor je gaat stappen; je hebt er niets aan .
woensdag 11 juni 2008 om 17:52
Voetbal in een oranje ´kroeg´ is gewoon super. Hier ook gekeken, op het strand. Super leuk. Nadeel is dat de wedstrijden hier om 13:45 lokale tijd zijn, en ik dus extra lang pauze moet nemen om vervolgens weer 2 uur over te werken. Maar moet er iets voor over hebben. Wel super gezellig. Mexicaanse collega´s zingen ook hard mee met hup holland hup.
Wanneer is je verdediging Marg of heb ik daar overheen gelezen? Leuk dat je ouders ervoor langs komen! En dan eindelijk klaar met studeren. Heb je al iets op het oog wat je wilt doen qua werk of is dat nog helemaal open? Veel succes ieder geval.
Alle anderen: Hola
Het regent hier nu, heel hard. En het is koud. Heb voor het eerst sinds maanden een spijkerbroek, gympen en sokken! aan. En een vest. En nog is het koud. Brrrr.
Wanneer is je verdediging Marg of heb ik daar overheen gelezen? Leuk dat je ouders ervoor langs komen! En dan eindelijk klaar met studeren. Heb je al iets op het oog wat je wilt doen qua werk of is dat nog helemaal open? Veel succes ieder geval.
Alle anderen: Hola
Het regent hier nu, heel hard. En het is koud. Heb voor het eerst sinds maanden een spijkerbroek, gympen en sokken! aan. En een vest. En nog is het koud. Brrrr.
woensdag 11 juni 2008 om 18:24
Ik ben ook niet zo'n echte hoor. Voetbal boeit me niet veel maar vind 't wel leuk om mee te kijken. Heb je d'r iets van gezien hoe ongelooflijk overdreven & debiel 't er nu aan toe gaat? Carnaval is er echt niks bij hoor. En ja, als ik met vrienden/kroeg ga kijken trek ik wel 'n oranje shirtje aan, maar geen pruik, geen oranje zwembroek en kniekousen over m'n spijkerbroek aan, geen volgeschminckte kop, trommelpet, brulshirt (of hoe 't dan ook heet) en sjaal op of om.
Carnaval is ook niet mijn ding, dus dat verklaart wel denk ik .
Carnaval is ook niet mijn ding, dus dat verklaart wel denk ik .
donderdag 12 juni 2008 om 14:12
Hallo allemaal,
Ik ben nog niet zo heel lang actief hier op het forum (in ieder geval geen jaren!), maar lees wel al een tijdje mee in dit topic. Nu weet ik niet of mijn relatie onder LD valt, want bij mij/ons zit het een beetje anders!
Momenteel hebben mijn vriend en ik ongeveer een jaar een relatie, waarvan we eigenlijk al een half jaartje samenwonen. Maar… sinds een maand is hij op reis. En dat voor de komende 5 maanden. Laten we het dus een tijdelijk LD-relatie noemen. Gelukkig ga ik hem in augustus wel opzoeken.
In ieder geval, ik baal er ontzettend van dat hij weg is, wat ook logisch is natuurlijk, en ik heb het er enorm moeilijk mee. Er zijn wel dagen dat het goed gaat, dat ik zelf lekker druk bezig ben, maar er zijn meer dagen dat het gewoon echt niet goed gaat. We proberen om zoveel mogelijk contact te hebben, maar soms kan het gewoon niet, mede ook door het tijdsverschil.
Ook is het contact de laatste dagen wat minder geworden doordat hij veel onderweg is, in een land zit waar internet niet echt makkelijk te vinden is etc. Maar ik ga dan gewoon weer zo ontzettend twijfelen aan alles! Ik ben ontzettend bang dat zijn gevoelens van mij veranderen of dat ik te veel van hem verwacht nu etc. Wil hier wel bij vermelden dat ik hem 100% vertrouw, we kennen elkaar al veel langer dan dit ene jaar (als vrienden) dus ik weet hoe hij is en hoe hij op gebied van vrouwen is.
Hebben jullie daar ook wel eens “last” van? Dat nare gevoel om alles kwijt te raken?
Als jullie vinden dat ik hier niet in het juiste topic zit, ook zeggen he!
Groetjes!
Ik ben nog niet zo heel lang actief hier op het forum (in ieder geval geen jaren!), maar lees wel al een tijdje mee in dit topic. Nu weet ik niet of mijn relatie onder LD valt, want bij mij/ons zit het een beetje anders!
Momenteel hebben mijn vriend en ik ongeveer een jaar een relatie, waarvan we eigenlijk al een half jaartje samenwonen. Maar… sinds een maand is hij op reis. En dat voor de komende 5 maanden. Laten we het dus een tijdelijk LD-relatie noemen. Gelukkig ga ik hem in augustus wel opzoeken.
In ieder geval, ik baal er ontzettend van dat hij weg is, wat ook logisch is natuurlijk, en ik heb het er enorm moeilijk mee. Er zijn wel dagen dat het goed gaat, dat ik zelf lekker druk bezig ben, maar er zijn meer dagen dat het gewoon echt niet goed gaat. We proberen om zoveel mogelijk contact te hebben, maar soms kan het gewoon niet, mede ook door het tijdsverschil.
Ook is het contact de laatste dagen wat minder geworden doordat hij veel onderweg is, in een land zit waar internet niet echt makkelijk te vinden is etc. Maar ik ga dan gewoon weer zo ontzettend twijfelen aan alles! Ik ben ontzettend bang dat zijn gevoelens van mij veranderen of dat ik te veel van hem verwacht nu etc. Wil hier wel bij vermelden dat ik hem 100% vertrouw, we kennen elkaar al veel langer dan dit ene jaar (als vrienden) dus ik weet hoe hij is en hoe hij op gebied van vrouwen is.
Hebben jullie daar ook wel eens “last” van? Dat nare gevoel om alles kwijt te raken?
Als jullie vinden dat ik hier niet in het juiste topic zit, ook zeggen he!
Groetjes!
zondag 15 juni 2008 om 17:25
Rustig hier. Ben ook een tijdje niet veel geweest.
Allereerst, Yas, een beetje laat.. maar alsnog gecondoleerd. Hoe gaat het inmiddels?
Jooles, fijn dat je er nu een punt achter kunt zetten en antwoord hebt op de laatste vragen. Jammer dat het zo gelopen is. Kan me voorstellen dat het je toch pijn doet, vooral nu alles weer zo opgerakeld wordt. Het wordt na de eerste schrik en pijn dat het over en voorbij is, steeds makkelijker. Maar als je dan weer zo'n gesprek hebt over iets wat je zo diep geraakt heeft, komt alles weer boven en eigenlijk kun je alles weer opnieuw gaan verwerken.
Je verhaal klinkt logisch, sommige dingen zijn gewoon geen verstandige beslissingen. Aan de andere kant moet je soms ook gokken durven nemen en had je ook je koffers kunnen pakken om te zien waar het schip (al dan niet) zou stranden. Misschien heeft je voorgevoel je ingegeven dat dit de beste stap zou zijn. Hoe het anders gelopen was, zul je niet weten.
Gaat het inmiddels al weer wat beter? Sterkte!!
Marg, fijn dat je je scriptie klaar hebt. Kan me nog goed herinneren hoe leuk die tijd was. Ik mocht het samen met een goede vriendin/klasgenoot doen en het was erg gezellig. Achteraf ontzettend trots op ons eindproduct! De sfeer was al die tijd top geweest, dus voor die presentatie waren we ook niet bang. Het ging allemaal goed en we hebben het dik gehaald.
Als ik nu denk aan weer een scriptie presenteren, krijg ik het spaans benauwd, maar dat komt ook omdat je niet meer in die wereld zit. Als je er mee bezig bent, zit je er middenin en gaat het vanzelf. Succes!!!!
Hier is Oranje inmiddels favoriet voor het Europees Kampioenschap!! Dorpelingen dragen zelfs oranje shirts of sokken, terwijl ze helemaal niet zo van het verkleden enzo zijn. Ik moest in het cafe het volkslied meezingen, omdat niemand de tekst natuurlijk kent. Gelukkig kan ik heel goed zingen - not - dus hoefde ik niet het hele couplet.
Hier is het verder rustig. Heb hem nog wel een keer gesproken en het zit idd nog niet lekker met die kinderen. Schijnt toch wel vaker voor te komen, mijn collega vertelde ook dat toen ook haar moeder een vriend kreeg (zij was toen 19 en haar vader is al jaren geleden omgekomen tijdens een ongeluk), zij woest was! Het heeft lang geduurd voordat ze hem accepteerde, terwijl het een hele leuke man is. Nu is alles oke.
Hij blijft bij zijn oude verhaal. Het komt goed, hij komt me opzoeken, wil me graag weer zien, vindt me nog steeds leuk etc. Ik wacht gewoon nog een tijdje af en zie wel of hij komt. Wil me er nu niet meer druk om maken en dat lukt aardig.
Meiden, ik moet gaan.
Allereerst, Yas, een beetje laat.. maar alsnog gecondoleerd. Hoe gaat het inmiddels?
Jooles, fijn dat je er nu een punt achter kunt zetten en antwoord hebt op de laatste vragen. Jammer dat het zo gelopen is. Kan me voorstellen dat het je toch pijn doet, vooral nu alles weer zo opgerakeld wordt. Het wordt na de eerste schrik en pijn dat het over en voorbij is, steeds makkelijker. Maar als je dan weer zo'n gesprek hebt over iets wat je zo diep geraakt heeft, komt alles weer boven en eigenlijk kun je alles weer opnieuw gaan verwerken.
Je verhaal klinkt logisch, sommige dingen zijn gewoon geen verstandige beslissingen. Aan de andere kant moet je soms ook gokken durven nemen en had je ook je koffers kunnen pakken om te zien waar het schip (al dan niet) zou stranden. Misschien heeft je voorgevoel je ingegeven dat dit de beste stap zou zijn. Hoe het anders gelopen was, zul je niet weten.
Gaat het inmiddels al weer wat beter? Sterkte!!
Marg, fijn dat je je scriptie klaar hebt. Kan me nog goed herinneren hoe leuk die tijd was. Ik mocht het samen met een goede vriendin/klasgenoot doen en het was erg gezellig. Achteraf ontzettend trots op ons eindproduct! De sfeer was al die tijd top geweest, dus voor die presentatie waren we ook niet bang. Het ging allemaal goed en we hebben het dik gehaald.
Als ik nu denk aan weer een scriptie presenteren, krijg ik het spaans benauwd, maar dat komt ook omdat je niet meer in die wereld zit. Als je er mee bezig bent, zit je er middenin en gaat het vanzelf. Succes!!!!
Hier is Oranje inmiddels favoriet voor het Europees Kampioenschap!! Dorpelingen dragen zelfs oranje shirts of sokken, terwijl ze helemaal niet zo van het verkleden enzo zijn. Ik moest in het cafe het volkslied meezingen, omdat niemand de tekst natuurlijk kent. Gelukkig kan ik heel goed zingen - not - dus hoefde ik niet het hele couplet.
Hier is het verder rustig. Heb hem nog wel een keer gesproken en het zit idd nog niet lekker met die kinderen. Schijnt toch wel vaker voor te komen, mijn collega vertelde ook dat toen ook haar moeder een vriend kreeg (zij was toen 19 en haar vader is al jaren geleden omgekomen tijdens een ongeluk), zij woest was! Het heeft lang geduurd voordat ze hem accepteerde, terwijl het een hele leuke man is. Nu is alles oke.
Hij blijft bij zijn oude verhaal. Het komt goed, hij komt me opzoeken, wil me graag weer zien, vindt me nog steeds leuk etc. Ik wacht gewoon nog een tijdje af en zie wel of hij komt. Wil me er nu niet meer druk om maken en dat lukt aardig.
Meiden, ik moet gaan.
zondag 15 juni 2008 om 18:33
Compleet verregende zondag hier, wat suf. De plannen waren om naar festival Mundial te gaan, maar op 't moment dat we wilden gaan begon 't zo hard te onweren dat we niet konden geloven dat 't in Tilburg droog zou zijn. En ook geen zin om er op te gokken dat 't na ruim 'n uur rijden daar wel goed weer was dus thuisgebleven. En nuttige klus-dingen gedaan.
Ine: heb ook zo'n collega, die er moeite mee heeft dat haar moeder (na zo'n 15 jaar geloof ik) een nieuwe relatie heeft. Ongelooflijk wat een kortzichtige opmerkingen daar uit komen, ze voelt zich compleet achtergesteld nu haar moeder ineens tijd met haar vriend door wil brengen. In plaats van dat ze blij is dat haar moeder eindelijk een leuke man heeft ontmoet.
Wel 'n goeie instelling, die je nu hebt. Geeft jezelf ook meer rust waarschijnlijk.
Marg: succes met de verdediging! Gaat die helemaal in 't Spaans? Verstaan/spreken je ouders ook Spaans eigenlijk?
En wat gaaf van die thinktank, is al 'n mega-compliment zeg, echt heel cool!
Miekes: welkom! Denk dat je zelf moet bepalen of je in 't juiste topic zit of niet, uiteraard ben je/iedereen welkom. Het gaat intussen niet heel vaak meer over longdistancerelaties, maar als je zinnige dingen kunt schrijven over waxen, haarpuntjes verzorgen en naar de kapper gaan komt het wel goed.
In welk land zit je vriend nu?
RP:
R. is dus echt 'n enorme voetbalfan, is absoluut voor NL in 't EK, loopt de helft van de tijd in iets oranjes, maar vindt 't echt stom om dat speciaal voor een wedstrijd te doen. Rare marokkaan.
Ine: heb ook zo'n collega, die er moeite mee heeft dat haar moeder (na zo'n 15 jaar geloof ik) een nieuwe relatie heeft. Ongelooflijk wat een kortzichtige opmerkingen daar uit komen, ze voelt zich compleet achtergesteld nu haar moeder ineens tijd met haar vriend door wil brengen. In plaats van dat ze blij is dat haar moeder eindelijk een leuke man heeft ontmoet.
Wel 'n goeie instelling, die je nu hebt. Geeft jezelf ook meer rust waarschijnlijk.
Marg: succes met de verdediging! Gaat die helemaal in 't Spaans? Verstaan/spreken je ouders ook Spaans eigenlijk?
En wat gaaf van die thinktank, is al 'n mega-compliment zeg, echt heel cool!
Miekes: welkom! Denk dat je zelf moet bepalen of je in 't juiste topic zit of niet, uiteraard ben je/iedereen welkom. Het gaat intussen niet heel vaak meer over longdistancerelaties, maar als je zinnige dingen kunt schrijven over waxen, haarpuntjes verzorgen en naar de kapper gaan komt het wel goed.
In welk land zit je vriend nu?
RP:
R. is dus echt 'n enorme voetbalfan, is absoluut voor NL in 't EK, loopt de helft van de tijd in iets oranjes, maar vindt 't echt stom om dat speciaal voor een wedstrijd te doen. Rare marokkaan.
zondag 15 juni 2008 om 20:03
Isiss, gek he? Dat het blijkbaar toch zo werkt. Ik heb inmiddels al meer zulke verhalen om me heen gehoord en ook de beste vriend van mijn 'ik-noem-hem-nog-maar-even-lief' heeft zo'n ervaring. Gescheiden, nieuwe vriendin en ineens kinderen die helemaal flippen en boos worden. En waarom?? Geen idee..
Ik kan er toch niets aan doen. Het is aan hem. Of hij kiest voor mij en zijn kinderen accepteren het op den duur hopelijk of hij besluit er toch met mij een punt achter te zetten en te 'kiezen' voor rust in het leven van zijn kids.
Wat ik kan doen is hopen dat het goed komt en er een punt achter zetten als ik het niet meer trek. Normaal ben ik niet zo'n meegaand, afwachtend type, maar in deze situatie kan ik nog niet veel anders.. zo stom.
Donderdag ben ik trouwens op de fan meile in Innsbruck geweest. Leuk hoor!! En best wel druk. In het begin was het veel te rustig. In Klagenfurt en Graz krijgen standhouders al geld terug ivm tegenvallende omzetten en bezoekersaantallen. In Innsbruck gaat het inmiddels dus wel beter en vooral gisteren hadden ze het druk gehad met de Zweden (die kunnen ook feesten hoor!).
Dinsdag is een beetje lastig, want er wordt maar een wedstrijd uitgezonden. Denk dat ik mijn laptop meeneem, zodat we ook de NL wedstrijd via internet kunnen zien, want ik denk dat ze Italie-Frankrijk uit gaan zenden.
Ik kan er toch niets aan doen. Het is aan hem. Of hij kiest voor mij en zijn kinderen accepteren het op den duur hopelijk of hij besluit er toch met mij een punt achter te zetten en te 'kiezen' voor rust in het leven van zijn kids.
Wat ik kan doen is hopen dat het goed komt en er een punt achter zetten als ik het niet meer trek. Normaal ben ik niet zo'n meegaand, afwachtend type, maar in deze situatie kan ik nog niet veel anders.. zo stom.
Donderdag ben ik trouwens op de fan meile in Innsbruck geweest. Leuk hoor!! En best wel druk. In het begin was het veel te rustig. In Klagenfurt en Graz krijgen standhouders al geld terug ivm tegenvallende omzetten en bezoekersaantallen. In Innsbruck gaat het inmiddels dus wel beter en vooral gisteren hadden ze het druk gehad met de Zweden (die kunnen ook feesten hoor!).
Dinsdag is een beetje lastig, want er wordt maar een wedstrijd uitgezonden. Denk dat ik mijn laptop meeneem, zodat we ook de NL wedstrijd via internet kunnen zien, want ik denk dat ze Italie-Frankrijk uit gaan zenden.
zondag 15 juni 2008 om 20:32
Haha, Zweden kunnen zeker feesten. Heb een paar jaar in 'n studentenkroeg gewerkt waar ook regelmatig feesten van studenten-sporttoernooien waren. Zweden waren 't eerst dronken. Nee, dat klopt niet. Zweden waren het eerst compleet van de wereld, zo ranzig om te zien. Totaal niet gewend aan goedkoop zuipen.
Tja, en de keuze van je lief is lastig voor jou, jij kan er idd helemaal niks mee. Behalve wat je zegt: alles aan hem overlaten en d'r mee stoppen als jouw grens is bereikt. Is echt lastig, want je kan natuurlijk ook niet zeggen dat je 't overdreven vindt van zijn kinderen, en dat ze zich niet zo moeten aanstellen.
En hoe verder als je 'm wel echt je lief gaat noemen? Hoe van long- naar shortdistance?
Tja, en de keuze van je lief is lastig voor jou, jij kan er idd helemaal niks mee. Behalve wat je zegt: alles aan hem overlaten en d'r mee stoppen als jouw grens is bereikt. Is echt lastig, want je kan natuurlijk ook niet zeggen dat je 't overdreven vindt van zijn kinderen, en dat ze zich niet zo moeten aanstellen.
En hoe verder als je 'm wel echt je lief gaat noemen? Hoe van long- naar shortdistance?
zondag 15 juni 2008 om 21:18
Isiss, geen idee! Dat is nog een lastig hoofdstuk! Al is het nu ook nog een heel-erg-ver-van-mijn-bed-show.
Eerst dacht ik dat ik degene zou zijn die zou gaan verhuizen. Voor mij is het makkelijker alles op te geven en opnieuw te beginnen. Mijn zoon is nog klein, heeft hier nog geen vriendjes of school en kan zo ergens opnieuw beginnen. Ik wen makkelijk als ik me maar thuis voel en hij woont aan zee, wat ook een aantrekkelijke plek is.
Maar nu.. na alles wat er de laatste tijd gebeurd is, ben ik er niet meer zo zeker van dat ik degene ben die zal gaan verhuizen. Ik kijk nu weer zonder roze bril en zie dat ik hier toch wel mijn plek heb gevonden. Mensen accepteren me, ik ben hier thuis, ze zeggen zelfs dat ze het jammer zouden vinden als ik zou gaan. Waarom zou ik hier vertrekken? Het is hier zo mooi, schoon en gezond, dat krijg ik nooit meer terug.
Dus ik weet het niet Isiss, maar ik sluit niet uit bijv dat we, mits het goed blijft gaan, in de winter hier veel tijd doorbrengen en in de zomer bij hem. Schoolvakantie in de zomer is hier heel lang, dus dat zou best goed uit kunnen komen.
Nou ja, dat is allemaal nog niet echt aan de orde. Eerst maar eens zien hoe het verder loopt, of hij langs gaat komen en wanneer en hoe die kids het verder op zullen pakken. We zullen zien!!
Hoeveel jaar heb jij geLDRd?
Eerst dacht ik dat ik degene zou zijn die zou gaan verhuizen. Voor mij is het makkelijker alles op te geven en opnieuw te beginnen. Mijn zoon is nog klein, heeft hier nog geen vriendjes of school en kan zo ergens opnieuw beginnen. Ik wen makkelijk als ik me maar thuis voel en hij woont aan zee, wat ook een aantrekkelijke plek is.
Maar nu.. na alles wat er de laatste tijd gebeurd is, ben ik er niet meer zo zeker van dat ik degene ben die zal gaan verhuizen. Ik kijk nu weer zonder roze bril en zie dat ik hier toch wel mijn plek heb gevonden. Mensen accepteren me, ik ben hier thuis, ze zeggen zelfs dat ze het jammer zouden vinden als ik zou gaan. Waarom zou ik hier vertrekken? Het is hier zo mooi, schoon en gezond, dat krijg ik nooit meer terug.
Dus ik weet het niet Isiss, maar ik sluit niet uit bijv dat we, mits het goed blijft gaan, in de winter hier veel tijd doorbrengen en in de zomer bij hem. Schoolvakantie in de zomer is hier heel lang, dus dat zou best goed uit kunnen komen.
Nou ja, dat is allemaal nog niet echt aan de orde. Eerst maar eens zien hoe het verder loopt, of hij langs gaat komen en wanneer en hoe die kids het verder op zullen pakken. We zullen zien!!
Hoeveel jaar heb jij geLDRd?
zondag 15 juni 2008 om 22:14
Ruim 2 jaar, en toen was ik er echt klaar mee. Kwam vooral ook omdat we ondertussen getrouwd zijn en met de visumaanvraag bezig waren. Die is eigenlijk allemaal best snel gegaan, ongeveer 4 maanden, maar dat voelde enorm lang, ook omdat ik in m'n eentje naar BE ben verhuisd en daar moest afwachten. R. is nu 11 maanden hier, en het longdistancen is zo snel vergeten. De tijd apart vond ik af en toe echt heel zwaar, vooral als er vervelende dingen gebeurden waarbij je gewoon de armen van je lief nodig hebt en niet die van vriendinnen of familie. Aan de andere kant had 't ook iets bijzonders; extra werken tot er weer 'n ticket betaald kon worden, aftellen tot je elkaar weer ziet, hele troepen vlinders op het vliegveld, heftige weken zoveel mogelijk letterlijk en figuurlijk dichtbij elkaar zijn. Maar ja, dan weer in je eentje thuiskomen, en alleen 's avonds even bellen voor je gaat slapen. Hoge pieken en soms diepe dalen. Nu samenwonen is veel gelijkmatiger, en erg (ERG!) leuk. Normaal gesproken komen we nu niet meer thuis en liggen in één minuut in bed, maar ik kom wel iedere dag binnen met vlinders als ik z'n grijns zie.
zondag 15 juni 2008 om 22:28
Het is wel een bijzondere tijd, denk ik. Een relatie op zo'n afstand. Veel intenser dan als je bij elkaar om de hoek woont. Maar idd ook wel lastig. Als er iets gebeurd of je hebt die ander op een moeilijk moment nodig, ben je niet zomaar bij elkaar.
En natuurlijk kan een relatie op afstand wel prima functioneren, maar valt het tegen als je ineens dag en nacht bij elkaar bent. Aan de andere kant, als iets over zo'n afstand aanhoudt, heb je ook wel een bijzondere band opgebouwd.
Gisteren had ik het met een vriendin over afstandsrelaties. Zij heeft een Zwitser leren kennen, klikt goed, maar wonen ver bij elkaar vandaan. Zij werkt veel en hij heeft na zijn scheiding weinig geld te besteden. Wij hadden het er over dat het eigenlijk best veel voordelen heeft, door de afstand is het 'veilig', komt het niet meteen heel dichtbij en moet je er moeite voor doen. Zij vond het ook juist daarom zo prettig. Als het allemaal vanzelf gaat, is het geen uitdaging en is de lol er misschien sneller vanaf.
Zij kent mijn 'lief' van de vakanties die hij hier heeft gehouden, wat ook wel leuk is. Zij kent zijn kinderen en zijn ex (idd hele lastige tante) en vertelt me af en toe dingen.
Een LDR is gewoon heel heftig en intens. Ik denk wel dat het op een gegeven moment heel fijn is om een beetje rust in je relatie te hebben. Het zit - als ik voor mezelf spreek - altijd in je hoofd. Als iemand meer in de buurt is, wordt het wat normaler, maar ook rustiger. En nu is onze afstand goed te overbruggen. Als ik hem bij wijze van morgen wil zien, stap ik nu in de auto en ben ik er. Ik ben niet afhankelijk van tickets en visa. Alleen van kinderen :-S.
Blijven jullie in Belgie? Of willen/kunnen jullie tzt naar NL verhuizen?
Het lukt me niet om de wedstrijden op mijn laptop te krijgen. Baal er een beetje van, snap het ook niet.
En natuurlijk kan een relatie op afstand wel prima functioneren, maar valt het tegen als je ineens dag en nacht bij elkaar bent. Aan de andere kant, als iets over zo'n afstand aanhoudt, heb je ook wel een bijzondere band opgebouwd.
Gisteren had ik het met een vriendin over afstandsrelaties. Zij heeft een Zwitser leren kennen, klikt goed, maar wonen ver bij elkaar vandaan. Zij werkt veel en hij heeft na zijn scheiding weinig geld te besteden. Wij hadden het er over dat het eigenlijk best veel voordelen heeft, door de afstand is het 'veilig', komt het niet meteen heel dichtbij en moet je er moeite voor doen. Zij vond het ook juist daarom zo prettig. Als het allemaal vanzelf gaat, is het geen uitdaging en is de lol er misschien sneller vanaf.
Zij kent mijn 'lief' van de vakanties die hij hier heeft gehouden, wat ook wel leuk is. Zij kent zijn kinderen en zijn ex (idd hele lastige tante) en vertelt me af en toe dingen.
Een LDR is gewoon heel heftig en intens. Ik denk wel dat het op een gegeven moment heel fijn is om een beetje rust in je relatie te hebben. Het zit - als ik voor mezelf spreek - altijd in je hoofd. Als iemand meer in de buurt is, wordt het wat normaler, maar ook rustiger. En nu is onze afstand goed te overbruggen. Als ik hem bij wijze van morgen wil zien, stap ik nu in de auto en ben ik er. Ik ben niet afhankelijk van tickets en visa. Alleen van kinderen :-S.
Blijven jullie in Belgie? Of willen/kunnen jullie tzt naar NL verhuizen?
Het lukt me niet om de wedstrijden op mijn laptop te krijgen. Baal er een beetje van, snap het ook niet.
maandag 16 juni 2008 om 00:16
dinsdag 17 juni 2008 om 09:28
Hallo dames,
Ook hier al helemaal in voetbalsferen!
Ine en Isiss, wat jullie zeggen over LD-relaties, daar kan ik me alleen maar bij aansluiten, toch wel een hele bijzondere tijd (ook al hoop ik ook dat die niet voor eeuwig duurt) Ik zie er af en toe ook wel de voordelen van in, zeker nu ik om me heen weer eens teveel 'overkleffe' stelletjes tegenkom, die echt geen eigen leven (meer) hebben, blijkbaar niks alleen meer kunnen (we hadden vorige week kijkavond voor een kamer hier in huis, kwam een jongen met z'n vriendin opdagen.. die is het dus niet geworden, zoeken 1 huisgenoot, niet 2!).
Vind het ook wel fijn dat ik hier gewoon mijn eigen dingen heb, m'n eigen leven, is iets wat ik in vorige relatie misschien ook teveel heb opgegeven voor ex..
Maar goed, ook hier zijn de diepe dalen wel herkenbaar.. was vorige week weer zo'n dip-week. Het hielp niet echt dat ik ziek thuiszat, en J. voor z'n werk in Denemarken zit. En Denemarken betekent vooral dat ie tot heel laat werkt en/of gaat eten met de klant, en in wisselende hotels zit waar soms het internet wel werkt, maar nog vaker ook niet..
En als ik hem dan een week of 2 niet spreek, dan wordt ik daar toch wel chagerijnig en onzeker van..
Maar goed, rotbui is inmiddels weer over. Zondag heel lang en goed gesprek gevoerd op skype en hij vliegt nu do. weer terug naar DE, heeft vrijdag een of ander feest van z'n werk, en stapt zaterdag in de trein naar NL om bij de 50ste verjaardag van m'n moeder te zijn en haar 'oranjefeestje' bij te wonen. Lig nu al onder de tafel van het lachen bij het idee.. J als enige duitser tussen van die knotsgekke Hollanders in het oranje. Geloof ook niet dat ie oranje kleren heeft. Isiss, kan ik niet wat van jou lenen??
Ga nu nog even laatste beetje studeren. Heb om half 1 tentamen..
Veel plezier allemaal met voetbal kijken vanav!
Ook hier al helemaal in voetbalsferen!
Ine en Isiss, wat jullie zeggen over LD-relaties, daar kan ik me alleen maar bij aansluiten, toch wel een hele bijzondere tijd (ook al hoop ik ook dat die niet voor eeuwig duurt) Ik zie er af en toe ook wel de voordelen van in, zeker nu ik om me heen weer eens teveel 'overkleffe' stelletjes tegenkom, die echt geen eigen leven (meer) hebben, blijkbaar niks alleen meer kunnen (we hadden vorige week kijkavond voor een kamer hier in huis, kwam een jongen met z'n vriendin opdagen.. die is het dus niet geworden, zoeken 1 huisgenoot, niet 2!).
Vind het ook wel fijn dat ik hier gewoon mijn eigen dingen heb, m'n eigen leven, is iets wat ik in vorige relatie misschien ook teveel heb opgegeven voor ex..
Maar goed, ook hier zijn de diepe dalen wel herkenbaar.. was vorige week weer zo'n dip-week. Het hielp niet echt dat ik ziek thuiszat, en J. voor z'n werk in Denemarken zit. En Denemarken betekent vooral dat ie tot heel laat werkt en/of gaat eten met de klant, en in wisselende hotels zit waar soms het internet wel werkt, maar nog vaker ook niet..
En als ik hem dan een week of 2 niet spreek, dan wordt ik daar toch wel chagerijnig en onzeker van..
Maar goed, rotbui is inmiddels weer over. Zondag heel lang en goed gesprek gevoerd op skype en hij vliegt nu do. weer terug naar DE, heeft vrijdag een of ander feest van z'n werk, en stapt zaterdag in de trein naar NL om bij de 50ste verjaardag van m'n moeder te zijn en haar 'oranjefeestje' bij te wonen. Lig nu al onder de tafel van het lachen bij het idee.. J als enige duitser tussen van die knotsgekke Hollanders in het oranje. Geloof ook niet dat ie oranje kleren heeft. Isiss, kan ik niet wat van jou lenen??
Ga nu nog even laatste beetje studeren. Heb om half 1 tentamen..
Veel plezier allemaal met voetbal kijken vanav!
woensdag 18 juni 2008 om 20:46
quote:Ine schreef op 15 juni 2008 @ 22:28:
Blijven jullie in Belgie? Of willen/kunnen jullie tzt naar NL verhuizen?
We kunnen al naar NL verhuizen, maar hebben pas besloten om voorlopig toch in BE te blijven, ook weer om verblijfsvergunning/paspoort-technische redenen. Dat gaat hier in BE allemaal sneller en eenvoudiger i.v.m. EU-recht, als we nu naar NL gaan is het niet eens zeker dat R. over 5 jaar een NL-paspoort krijgt (tenminste: ik heb er zelf een hard hoofd in aangezien de imigratieregels regelmatig veranderen). Als R. 'n europees paspoort heeft kan ie gaan en staan waar ie wil, en we gaan dan ook zien wat we gaan doen. We hebben allerlei plannetjes, maar ook die kunnen makkelijk weer veranderen in de tussentijd.
Nog gelukt met voetbal kijken via internet trouwens?
Spees: blij in je nieuwe kamer?
Dat is idd wel 'n soort van voordeel van ldr: je moet jezelf ook kunnen vermaken, anders kom je wel heel erg in 'n isolement als je je vriendje maar 1 keer per 3 maanden ziet.
Oh, d'r moet gemsnd worden.
Blijven jullie in Belgie? Of willen/kunnen jullie tzt naar NL verhuizen?
We kunnen al naar NL verhuizen, maar hebben pas besloten om voorlopig toch in BE te blijven, ook weer om verblijfsvergunning/paspoort-technische redenen. Dat gaat hier in BE allemaal sneller en eenvoudiger i.v.m. EU-recht, als we nu naar NL gaan is het niet eens zeker dat R. over 5 jaar een NL-paspoort krijgt (tenminste: ik heb er zelf een hard hoofd in aangezien de imigratieregels regelmatig veranderen). Als R. 'n europees paspoort heeft kan ie gaan en staan waar ie wil, en we gaan dan ook zien wat we gaan doen. We hebben allerlei plannetjes, maar ook die kunnen makkelijk weer veranderen in de tussentijd.
Nog gelukt met voetbal kijken via internet trouwens?
Spees: blij in je nieuwe kamer?
Dat is idd wel 'n soort van voordeel van ldr: je moet jezelf ook kunnen vermaken, anders kom je wel heel erg in 'n isolement als je je vriendje maar 1 keer per 3 maanden ziet.
Oh, d'r moet gemsnd worden.
woensdag 18 juni 2008 om 21:24
Ik zit weer eens mijn tijd te verdoen op internet (lees: het forum). Maar wel voor de tv en met een zak chips binnen handbereik .
Nee, het is niet gelukt met het internet, maar het ging al fout bij de eerste stap. Het internet. Er is draadloos in het cafe, maar met wachtwoord. En niemand, echt niemand, weet het wachtwoord. So geht dass in Tirol :-S. Gek word je er van!
Dus hebben we gekeken naar Italie-Frankrijk en er werd wel steeds heel netjes geschakeld tussen beide wedstrijden. We hebben dus beide doelpunten in de herhaling meteen in beeld gekregen en af en toe werd er tussendoor ook een klein stukje uitgezonden. De wedstrijd It-Fr was nogal slaapverwekkend.. na de wedstrijd wilde we een flink borrel blijven drinken, maar iedereen viel bijna in slaap! Heb nog een borrel gedronken, maar was zoooo moe.. Dus was redelijk vroeg thuis.
Isiss, moest je erg wennen in Belgie? Kan me voorstellen dat het toch ook wel weer heel anders is. Het lijkt allemaal wel op elkaar, maar juist in details is het toch weer heel anders. Met omgangsvormen of dagelijkse gewoontes. Dat je zwaait als je iemand tegenkomt bijv, terwijl jij gewend bent om te knikken.. ik noem maar iets stoms.
Dat merk ik hier wel. Ook al ben je allemaal Europeaan, toch is het op veel punten net even anders.
Ik heb een goede vriend hier en hij legt me heel vaak dingen uit. Kleine dingetjes die hier gewoon compleet anders zijn dan in NL en waar je heel toevallig eigenlijk achter komt. Daardoor begrijp ik dan ook weer waarom mensen mij soms wel heel idioot moeten vinden
.
En voor R zal het nog wel weer een grotere stap zijn, of valt het mee?
Nee, het is niet gelukt met het internet, maar het ging al fout bij de eerste stap. Het internet. Er is draadloos in het cafe, maar met wachtwoord. En niemand, echt niemand, weet het wachtwoord. So geht dass in Tirol :-S. Gek word je er van!
Dus hebben we gekeken naar Italie-Frankrijk en er werd wel steeds heel netjes geschakeld tussen beide wedstrijden. We hebben dus beide doelpunten in de herhaling meteen in beeld gekregen en af en toe werd er tussendoor ook een klein stukje uitgezonden. De wedstrijd It-Fr was nogal slaapverwekkend.. na de wedstrijd wilde we een flink borrel blijven drinken, maar iedereen viel bijna in slaap! Heb nog een borrel gedronken, maar was zoooo moe.. Dus was redelijk vroeg thuis.
Isiss, moest je erg wennen in Belgie? Kan me voorstellen dat het toch ook wel weer heel anders is. Het lijkt allemaal wel op elkaar, maar juist in details is het toch weer heel anders. Met omgangsvormen of dagelijkse gewoontes. Dat je zwaait als je iemand tegenkomt bijv, terwijl jij gewend bent om te knikken.. ik noem maar iets stoms.
Dat merk ik hier wel. Ook al ben je allemaal Europeaan, toch is het op veel punten net even anders.
Ik heb een goede vriend hier en hij legt me heel vaak dingen uit. Kleine dingetjes die hier gewoon compleet anders zijn dan in NL en waar je heel toevallig eigenlijk achter komt. Daardoor begrijp ik dan ook weer waarom mensen mij soms wel heel idioot moeten vinden
En voor R zal het nog wel weer een grotere stap zijn, of valt het mee?
woensdag 18 juni 2008 om 22:04
Het grappige is dat het voor R. een minder grote stap lijkt dan voor mij op de een of andere manier. Hij was in marokko al gewend het grootste deel van zijn tijd met toeristen om te gaan, en hij kwam compleet blanco naar BE. Geen vooroordelen of rare ideeën vooraf, op het weer na. Maar dat vond ie weer heel erg meevallen eigenlijk. Hij heeft geen cultuurshok o.i.d. gehad, terwijl ik dat wel had verwacht. Hier blijkt nu eigenlijk dat ie 't meer gestructeerde en beter geregelde leven eigenlijk wel heel prettig vind in vergelijking met marokko. Niks uren wachten bij de gemeente voor een stempel, geen 'kopje koffie trakteren' om vooraan in de rij te komen. Elektriciteit niet meer met 500 man op hetzelfde moment moeten betalen. Oké, toen ie 'n boete had voor te hard rijden wilde ie wel dat ik de politie even ging bellen om te zeggen dat ie haast had en er niks aan kon doen (wat ik -overbodig om te schrijven maar wil het toch even doen- uiteraard niet heb gedaan). Hij heeft ook meteen 'n zooi vrienden gemaakt hier in 't dorp. Wel allemaal (belgische) marokkanen, maar dat maakt niet uit, hij heeft een heel sociaal leven hier. In tegenstelling tot ikzelf, ik ben maar 35km verderop gaan wonen, in een voor de buitenwereld zelfde land, maar het is echt anders. Je komt gewoon moeilijk in contact met leeftijdgenoten, of je moet kinderen hebben. En door overdag in NL te werken zorg ik er zelf natuurlijk voor dat ik niet heel goed integreer. Ik kan mijn oude sociale contacten gewoon onderhouden, met wat meer moeite, ik merk ook dat me dat al moeite kost en ik daarom ook niet heel veel ruimte heb voor nieuwe vrienden zeg maar. Dus misschien houd ik dat dan ook onbewust af.
Belgen zijn over het algemeen veel formeler dan NLers, ook al ken je iemand niet, je kan er soms toch heel snel heel informeel mee zijn, bij wijze van spreke als je er in een winkel per ongeluk achter komt dat je dezelfde zeldzame hobby hebt. Hier voel ik me echt 'n 'Ollander', ze praten tegen mij ook geen dialect maar beschaafd belgisch, terwijl ik het wel versta als 't in hun eigen taaltje gaat. Wel heel leuk is dat ze hier 'Salukes!' roepen als je weggaat, moet ik toch altijd in mezelf om lachen.
Al zit ik er soms wel over te klagen, we hebben 't hier eigenlijk heel goed. Ik voel me ook een soort van 'gast', omdat ik gebruik maak van BE om samen te kunnen wonen met R.
Haha, heb je 'n idioot voorbeeld?
Hier ook gister Italië-Frankrijk, want hoewel R. oranjefan is gaat ie wel voor de wedstrijd waar 't meest aan is om te kijken. Aangezien NL niet spannend kon worden, werden 't de Italianen.
Belgen zijn over het algemeen veel formeler dan NLers, ook al ken je iemand niet, je kan er soms toch heel snel heel informeel mee zijn, bij wijze van spreke als je er in een winkel per ongeluk achter komt dat je dezelfde zeldzame hobby hebt. Hier voel ik me echt 'n 'Ollander', ze praten tegen mij ook geen dialect maar beschaafd belgisch, terwijl ik het wel versta als 't in hun eigen taaltje gaat. Wel heel leuk is dat ze hier 'Salukes!' roepen als je weggaat, moet ik toch altijd in mezelf om lachen.
Al zit ik er soms wel over te klagen, we hebben 't hier eigenlijk heel goed. Ik voel me ook een soort van 'gast', omdat ik gebruik maak van BE om samen te kunnen wonen met R.
Haha, heb je 'n idioot voorbeeld?
Hier ook gister Italië-Frankrijk, want hoewel R. oranjefan is gaat ie wel voor de wedstrijd waar 't meest aan is om te kijken. Aangezien NL niet spannend kon worden, werden 't de Italianen.
donderdag 19 juni 2008 om 10:24
Ik moet nog altijd zo lachen om dat verhaal van die boete!
Ik ben in NL, kan ik hier voetbal kijken. De eerste twee wedstrijden kon ik niet zien ivm verplichtingen naar de groep Had wel een lief vriendinnetje die met meteen smste wanneer er wat gebeurde.. NL - Roemenie was een beetje saai (heb ook Italie Frankrijk gekeken), maar zaterdag ben ik er in het oranje (ja, ja, dat hoort er gewoon bij!) helemaal klaar voor! Ik ga met een vriendinnetje naar de kroeg. Heerlijk, ouderwets voetbal kijken in het oranje!
Spees: komt het echt weleens voor dat je hem 2 weken niet spreekt? Dat is idd wel heel lang! Zou ik ook een rotbui van hebben..
Miekes: beetje laat, maar ook welkom! In dit topic kan je schrijven over wat je wilt, ik zou lachen als iemand zou zeggen dat je niet op je plek was. De helft hier is 'niet op zijn plek' dus wat dat betreft Kom je nog een keer schrijven?
Ik ben in NL, kan ik hier voetbal kijken. De eerste twee wedstrijden kon ik niet zien ivm verplichtingen naar de groep Had wel een lief vriendinnetje die met meteen smste wanneer er wat gebeurde.. NL - Roemenie was een beetje saai (heb ook Italie Frankrijk gekeken), maar zaterdag ben ik er in het oranje (ja, ja, dat hoort er gewoon bij!) helemaal klaar voor! Ik ga met een vriendinnetje naar de kroeg. Heerlijk, ouderwets voetbal kijken in het oranje!
Spees: komt het echt weleens voor dat je hem 2 weken niet spreekt? Dat is idd wel heel lang! Zou ik ook een rotbui van hebben..
Miekes: beetje laat, maar ook welkom! In dit topic kan je schrijven over wat je wilt, ik zou lachen als iemand zou zeggen dat je niet op je plek was. De helft hier is 'niet op zijn plek' dus wat dat betreft Kom je nog een keer schrijven?
zaterdag 21 juni 2008 om 12:35
Wat is het stil hier..
Iedereen klaar in het oranje voor vanavond? Ik wel: mijn outfitje ligt al klaar Hebben jullie gisteren Kroatie - Turkije gezien? Jeetje wat een spannende wedstrijd.. althans het laatste gedeelte! En ik was voor Turkije dus dat was helemaal goed! Had wel medelijden met de Kroaten, die waren echt overstuur. Van die grote stoere mannen, maar tranen over de wangen, het was zonde!
Ben gisteren uit geweest, voor het eerst in ik weet niet hoe lang. Heb nu knallende koppijn (kan dat van 4 appelsap?), ben niks meer gewend. Het was wel wonderbaarlijk genoeg erg leuk. Was overdag met mijn zusje wezen shoppen (die is goed in het uitzoeken van geweldig outfits) en ik zag er helemaal leuk uit. Was goed voor mijn ego om te horen dat anderen dat ook vonden Ik ben wel blij dat per 1 juli alles rookvrij is want jeetje wat meurt mijn haar naar de rook! Echt vreselijk!!!!
En hoe is met jullie? Nog spannende plannen dit weekend???
Iedereen klaar in het oranje voor vanavond? Ik wel: mijn outfitje ligt al klaar Hebben jullie gisteren Kroatie - Turkije gezien? Jeetje wat een spannende wedstrijd.. althans het laatste gedeelte! En ik was voor Turkije dus dat was helemaal goed! Had wel medelijden met de Kroaten, die waren echt overstuur. Van die grote stoere mannen, maar tranen over de wangen, het was zonde!
Ben gisteren uit geweest, voor het eerst in ik weet niet hoe lang. Heb nu knallende koppijn (kan dat van 4 appelsap?), ben niks meer gewend. Het was wel wonderbaarlijk genoeg erg leuk. Was overdag met mijn zusje wezen shoppen (die is goed in het uitzoeken van geweldig outfits) en ik zag er helemaal leuk uit. Was goed voor mijn ego om te horen dat anderen dat ook vonden Ik ben wel blij dat per 1 juli alles rookvrij is want jeetje wat meurt mijn haar naar de rook! Echt vreselijk!!!!
En hoe is met jullie? Nog spannende plannen dit weekend???
zondag 22 juni 2008 om 17:39
Mijn vriend zit voor 10 weken in het buitenland. We kennen elkaar net, we weten nog maar net dat we verliefd op elkaar zijn en nu is hij weg.
Ik heb één keer eerder een vriend in het buitenland gehad, maar heb nooit geweten dat je iemand zo kunt missen!!!
Gelukkig hebben we veel contact en heeft hij al gezegd dat hij hetzelfde voelt. Ik kan niet wachten tot hij terug is, maar dat duurt helaas nog tot eind augustus...
Ik heb één keer eerder een vriend in het buitenland gehad, maar heb nooit geweten dat je iemand zo kunt missen!!!
Gelukkig hebben we veel contact en heeft hij al gezegd dat hij hetzelfde voelt. Ik kan niet wachten tot hij terug is, maar dat duurt helaas nog tot eind augustus...
zondag 22 juni 2008 om 20:04
Ben ook weer terug! Nemo: kut gewoon. Maar dat weet je zelf ook. Dikke vette
We zijn 'n weekendje in FR geweest, bij R's zus, en op 'n bruiloft, m'n eerste marokkaanse. Uitnodigen voor 'n marokkaanse bruiloft gaat al anders dan hier, laat staan hoe de bruiloft zelf is. Het was de bruiloft van de dochter van de zus van de vriendin van de zus van R. Nog te volgen? Wij kennen de dochter in ieder geval niet, R. heeft haar moeder 1 keer gezien, en ik heb haar zus 1 keer gezien (R. wel vaker). We zijn dus uitgenodigd door haar, de vriendin van R's zus (de tante van de bruid). Dat gebeurt hier natuurlijk al nooit van z'n leven, stel je voor dat je trouwt en je tante gaat zelf ook allerlei mensen uitnodigen, je kan er hier niet eens vanuit gaan dat je je partner mee kunt nemen als die niet expliciet op de uitnoding staat, maar zo werkt het daar dus niet.
Uiteraard ben ik intussen wel bekend met de marokkaanse gastvrijheid, maar dat neemt niet weg dat ik 't nogal vergezocht vond om persé de hele dag aanwezig te moeten zijn op 'n bruiloft van iemand die we niet kennen en die we waarschijnlijk ook nooit meer gaan zien. Omdat R. vooraf ook niet wist in hoeverre dit een traditionele of moderne bruiloft zou zijn, ging ik voor het gemak maar uit van een heel traditionele. Waar de vrouwen bij de vrouwen zouden zitten en de mannen bij de mannen, en waar ik -uiteraard, want niemand kennende en geen conversatie in 't arabisch kunnen voerend- totaal geen zin in had. Vooraf dus duidelijk met R's zus afgesproken: als het zo traditioneel zou zijn als wij dachten, dan gingen we feliciteren en verder niets (de enige die ik dan zou kennen is R's zus, maar die stond de hele dag mee te koken, en ik was al 'gewaarschuwd' dat 't favoriete gespreksonderwerp bij de vrouwen de kleding van de andere vrouwen zou zijn, waarbij vooral de buitenlandsen en hun kledingkeuze flink over de tong zouden gaan).
Het bleek het tegendeel overdag: een hele leuke ceremonie in 't stadhuis, een bruid met 'n supermooie strapless jurk, een hele zooi familie en vriendinnen van haar in hippe cocktailjurkjes en niks om me zorgen over te maken. Behalve de 3 nichtjes van R. waar geen land mee te bezeilen was (zijn daar nog superlatieven van?!). Met de 2 oudsten (7 & 8) wel, tot op zekere hoogte als ze vergaten dat aandacht vragen geen wedstrijd was, maar de jongste van 2 was 'n regelrechte hel. Ik ben voorlopig weer even genezen, voor mij hoeft het echt niet op die manier. Manmanman. Dat ze raar is en gewoon compleet weigert om ergens naar te luisteren wisten we al wel, maar als je zo'n draak de hele dag meeneemt omdat haar moeder meehelpt met de bruiloft en haar vader niet wil dat ze bij hem thuisblijft, pffft, dat is andere koek, echt. We waren aan het eind van de avond allebei helemaal doodop, het leek of ze voor de eerste keer 'nee' te horen had gekregen, ze heeft zo ontzettend intens en hard zitten huilen als ze iets niet mocht (als in: niet aan de digitale camera zitten, niet uit het glas van 'n zus drinken als ze zelf drinken had, in 't stadhuis niet de ringen van tafel jatten, noem maar op, wij hadden zelf echt niet het idee dat we raar bezig waren). En dan zo'n 15 keer.
Oh, maar het ging over de bruiloft.
Voor mij hoeft dat dus echt écht ECHT niet. In 'n hele rij auto's toeterend 'n wegrijden van 't stadhuis naar de volgende plek waar je heen wil; oké. Maar 'n ronde van 70 km, bijna 2,5 uur, in 'n snikhete auto, nonstop op de claxon, mwah, nee. 's Avonds in een versierde basketballzaal zonder airco op megakitcherige zilverversierde stoelen op een podium gaan zitten, in een zaal vol met zo'n 300 vrouwen waar je helemaal geen contact mee hebt: nee. In een soort altaartje moeten zitten en de hele zaal rondgetild worden: nee. R. bleek bijna de enige man te zijn, de mannen die er overdag bij waren (4 broers) waren er, en nog 2 anderen, verder dus alleen vrouwen, en veel kinderen, ook niet mijn idee van 'n feestje.
Het was wel heel gaaf om de (buik)dansende vrouwen te zien, en sommige echt supermooie (marokkaanse) jurken. Het eten hebben we niet meer gehaald, om 0.00u toen 2 van de 3 kinders echt op het toppunt van strontvervelend waren, zijn we naar huis gegaan tot enorm groot verdriet van één nichtje die vol energie buikdansend de show stond te stelen op de dansvloer. Oeioei, ze was vanmorgen nog verontwaardigd.
Al met al een zéér bijzondere ervaring, ik heb 't echt allemaal vol interesse aanschouwd, maar mijn ding is het echt niet. Maar dat zou een complete bruiloft met alles erop en eraan hier ook niet zijn, en aangezien we al getrouwd zijn is er dus niks aan de hand.
We zijn 'n weekendje in FR geweest, bij R's zus, en op 'n bruiloft, m'n eerste marokkaanse. Uitnodigen voor 'n marokkaanse bruiloft gaat al anders dan hier, laat staan hoe de bruiloft zelf is. Het was de bruiloft van de dochter van de zus van de vriendin van de zus van R. Nog te volgen? Wij kennen de dochter in ieder geval niet, R. heeft haar moeder 1 keer gezien, en ik heb haar zus 1 keer gezien (R. wel vaker). We zijn dus uitgenodigd door haar, de vriendin van R's zus (de tante van de bruid). Dat gebeurt hier natuurlijk al nooit van z'n leven, stel je voor dat je trouwt en je tante gaat zelf ook allerlei mensen uitnodigen, je kan er hier niet eens vanuit gaan dat je je partner mee kunt nemen als die niet expliciet op de uitnoding staat, maar zo werkt het daar dus niet.
Uiteraard ben ik intussen wel bekend met de marokkaanse gastvrijheid, maar dat neemt niet weg dat ik 't nogal vergezocht vond om persé de hele dag aanwezig te moeten zijn op 'n bruiloft van iemand die we niet kennen en die we waarschijnlijk ook nooit meer gaan zien. Omdat R. vooraf ook niet wist in hoeverre dit een traditionele of moderne bruiloft zou zijn, ging ik voor het gemak maar uit van een heel traditionele. Waar de vrouwen bij de vrouwen zouden zitten en de mannen bij de mannen, en waar ik -uiteraard, want niemand kennende en geen conversatie in 't arabisch kunnen voerend- totaal geen zin in had. Vooraf dus duidelijk met R's zus afgesproken: als het zo traditioneel zou zijn als wij dachten, dan gingen we feliciteren en verder niets (de enige die ik dan zou kennen is R's zus, maar die stond de hele dag mee te koken, en ik was al 'gewaarschuwd' dat 't favoriete gespreksonderwerp bij de vrouwen de kleding van de andere vrouwen zou zijn, waarbij vooral de buitenlandsen en hun kledingkeuze flink over de tong zouden gaan).
Het bleek het tegendeel overdag: een hele leuke ceremonie in 't stadhuis, een bruid met 'n supermooie strapless jurk, een hele zooi familie en vriendinnen van haar in hippe cocktailjurkjes en niks om me zorgen over te maken. Behalve de 3 nichtjes van R. waar geen land mee te bezeilen was (zijn daar nog superlatieven van?!). Met de 2 oudsten (7 & 8) wel, tot op zekere hoogte als ze vergaten dat aandacht vragen geen wedstrijd was, maar de jongste van 2 was 'n regelrechte hel. Ik ben voorlopig weer even genezen, voor mij hoeft het echt niet op die manier. Manmanman. Dat ze raar is en gewoon compleet weigert om ergens naar te luisteren wisten we al wel, maar als je zo'n draak de hele dag meeneemt omdat haar moeder meehelpt met de bruiloft en haar vader niet wil dat ze bij hem thuisblijft, pffft, dat is andere koek, echt. We waren aan het eind van de avond allebei helemaal doodop, het leek of ze voor de eerste keer 'nee' te horen had gekregen, ze heeft zo ontzettend intens en hard zitten huilen als ze iets niet mocht (als in: niet aan de digitale camera zitten, niet uit het glas van 'n zus drinken als ze zelf drinken had, in 't stadhuis niet de ringen van tafel jatten, noem maar op, wij hadden zelf echt niet het idee dat we raar bezig waren). En dan zo'n 15 keer.
Oh, maar het ging over de bruiloft.
Voor mij hoeft dat dus echt écht ECHT niet. In 'n hele rij auto's toeterend 'n wegrijden van 't stadhuis naar de volgende plek waar je heen wil; oké. Maar 'n ronde van 70 km, bijna 2,5 uur, in 'n snikhete auto, nonstop op de claxon, mwah, nee. 's Avonds in een versierde basketballzaal zonder airco op megakitcherige zilverversierde stoelen op een podium gaan zitten, in een zaal vol met zo'n 300 vrouwen waar je helemaal geen contact mee hebt: nee. In een soort altaartje moeten zitten en de hele zaal rondgetild worden: nee. R. bleek bijna de enige man te zijn, de mannen die er overdag bij waren (4 broers) waren er, en nog 2 anderen, verder dus alleen vrouwen, en veel kinderen, ook niet mijn idee van 'n feestje.
Het was wel heel gaaf om de (buik)dansende vrouwen te zien, en sommige echt supermooie (marokkaanse) jurken. Het eten hebben we niet meer gehaald, om 0.00u toen 2 van de 3 kinders echt op het toppunt van strontvervelend waren, zijn we naar huis gegaan tot enorm groot verdriet van één nichtje die vol energie buikdansend de show stond te stelen op de dansvloer. Oeioei, ze was vanmorgen nog verontwaardigd.
Al met al een zéér bijzondere ervaring, ik heb 't echt allemaal vol interesse aanschouwd, maar mijn ding is het echt niet. Maar dat zou een complete bruiloft met alles erop en eraan hier ook niet zijn, en aangezien we al getrouwd zijn is er dus niks aan de hand.
maandag 23 juni 2008 om 05:09
Wat gaaf Isiss om een keer zo´n bruiloft mee te maken. Klinkt, op de vervelende kinderen na, erg leuk!!!
Dit weekend echt iets super gaafs gedaan, gezwommen met walvishaaien. Echt zo ontzettend te fantatisch, leuk, gaaf etc! We hadden bedrijfsuitje naar Isla Holbox. Gister teleurstellend voetbal gekeken op het strand. Wel heel erg jammer dat we verloren, maar helaas. Daarna rond gaan scheuren op het eiland op golfkarretjes, lekkere visjes eten etc.
En vanmorgen naar de haaien. Eerst ruim 2 uur varen. Ze hadden zich goed verstopt vandaag. Normaal is het een half uurtje en je hebt ze, maar helaas. Onderweg wel veel dolfijnen gezien wat dan wel erg leuk was. Eenmaal aangekomen bij de walvishaaien gingen we 2 aan 2 het water in om te snorkelen bij de enorme vissen. Ruim 5 meter groot. Echt heel indrukwekkend. Ik vond het zo gaaf! Enorme adrenaline kick. Dus mocht je ooit de kans hebben, zeker doen. Het is het helemaal waard! Morgen de fotos van de onderwatercamera afdrukken, als het er een beetje uitziet zal ik het scannen en hier neer zetten.
Hoe is het verder met iedereen? Het is stil hier? Hoe is het om weer even in NL te zijn nemo??
Dit weekend echt iets super gaafs gedaan, gezwommen met walvishaaien. Echt zo ontzettend te fantatisch, leuk, gaaf etc! We hadden bedrijfsuitje naar Isla Holbox. Gister teleurstellend voetbal gekeken op het strand. Wel heel erg jammer dat we verloren, maar helaas. Daarna rond gaan scheuren op het eiland op golfkarretjes, lekkere visjes eten etc.
En vanmorgen naar de haaien. Eerst ruim 2 uur varen. Ze hadden zich goed verstopt vandaag. Normaal is het een half uurtje en je hebt ze, maar helaas. Onderweg wel veel dolfijnen gezien wat dan wel erg leuk was. Eenmaal aangekomen bij de walvishaaien gingen we 2 aan 2 het water in om te snorkelen bij de enorme vissen. Ruim 5 meter groot. Echt heel indrukwekkend. Ik vond het zo gaaf! Enorme adrenaline kick. Dus mocht je ooit de kans hebben, zeker doen. Het is het helemaal waard! Morgen de fotos van de onderwatercamera afdrukken, als het er een beetje uitziet zal ik het scannen en hier neer zetten.
Hoe is het verder met iedereen? Het is stil hier? Hoe is het om weer even in NL te zijn nemo??
maandag 23 juni 2008 om 09:03
Haha, gisteravond lag ik nog even te bedenken dat ik 'n lekker positief verhaaltje heb geschreven. Not.
Want achteraf gezien hebben we 't eigenlijk heel leuk gehad, kwamen we samen tot de conclusie gister (mag ik nog één keertje zeggen dat ik met zo'n leuke vent ben getrouwd?! Ik wil echt nooooit meer 'n andere!). Op de dag zelf was 't politie-agenten alleen zeer vermoeiend, en ik denk dat ik 't ook echt leuk had gevonden zonder de kinderen mee te moeten nemen. Maar dat is achteraf gelul, voor R's zus was 't zeer fijn dat ze de hele dag relaxed mee kon helpen zonder kinderen in de gaten houden, en dat was ook heel wat waard natuurlijk.
RP: wauw! Jouw weekend klinkt echt heel heel gaaf! Lijkt me zo geweldig. Wanneer heb je dat goedkope ticket ook al weer geregeld? Zeker niet in augustus?
Want achteraf gezien hebben we 't eigenlijk heel leuk gehad, kwamen we samen tot de conclusie gister (mag ik nog één keertje zeggen dat ik met zo'n leuke vent ben getrouwd?! Ik wil echt nooooit meer 'n andere!). Op de dag zelf was 't politie-agenten alleen zeer vermoeiend, en ik denk dat ik 't ook echt leuk had gevonden zonder de kinderen mee te moeten nemen. Maar dat is achteraf gelul, voor R's zus was 't zeer fijn dat ze de hele dag relaxed mee kon helpen zonder kinderen in de gaten houden, en dat was ook heel wat waard natuurlijk.
RP: wauw! Jouw weekend klinkt echt heel heel gaaf! Lijkt me zo geweldig. Wanneer heb je dat goedkope ticket ook al weer geregeld? Zeker niet in augustus?