Derealisatie depressie

15-09-2013 19:35 7 berichten
Hoi allemaal,



Ik wil hier toch wel even mijn verhaal kwijt. Hopende dat mensen er herkenning in vinden en me wellicht een steuntje in de rug kunnen geven.

Ik ben 21 jaar en sinds 3 maanden is mijn relatie over. Sindsdien is alles begonnen. Ik heb ontzettend veel stress ervaren tijdens en na de breuk. Het was mijn eigen besluit maar op een of andere manier kan ik het niet verwerken wat resulteerde in een hel de afgelopem 3 maanden. Intens veel spanning verdriet en angst. Ik heb het gevoel in een droom te leven alsof het verleden niet meer bij mij hoort. Ik weet dat ik het mee heb gemaakt maar heb er geen gevoel bij. Ik maak me zorgen dat het niet over gaat waardoor ik het leven niet meer zie zitten. Ik heb rare gedachtes over het aspect: de tijd. Ik snap het niet, ik snap het leven niet. Ik heb morgen de eerste afspraak met de psychotherapeut. Ik hoop dat het goed komt :(
Alle reacties Link kopieren
Goed dat je hulp hebt gezocht, dit moet je niet alleen willen oplossen. Het zal niet van het ene op het andere moment overgaan maar je hebt de eerste stap naar herstel gezet. Derealisatie is een heel naar gevoel maar je kunt ervan af komen. Sterkte.
De maatschappij maakt jou echt niet gek, dat doe je zelf veel beter (bootje_op_de_golven)
Alle reacties Link kopieren
Sterkte, fijn dat je hulp heb gezocht. Het heeft tijd nodig om te verwerken wat je hebt meegemaakt.
Alle reacties Link kopieren
Sterk van je dat je hulp hebt gezocht. Sterkte, maar ik weet dat je er komt.

Alleen kun je veel problemen niet oplossen.
Alle reacties Link kopieren
Deze ervaring maakt veel indruk en als je er midden in zit lijkt het nooit goed te komen, maar dat is niet zo. Het heeft tijd nodig, gun jezelf die en je zult zien dat je er sneller bovenop bent dan je zou denken. Heel veel sterkte, jij komt er wel!
Alle reacties Link kopieren
Het is inderdaad een kwestie van rust en letterlijk de tijd nemen om het te verwerken. Heb zoiets ongeveer 4 jaar geleden zelf ook meegemaakt (wel met andere stressfactoren) maar je beschrijving dat alles aanvoelt alsof het niet echt is, is precies hetzelfde. Was eigenlijk zo'n beetje elke seconde bezig met dat gevoel, waardoor er ook paniekaanvallen ontstonden. (Wist toen van beide alleen nog niet wat het was). Heb toen bewust heel rustig aan gedaan in de zin van niet meer uitgaan, geen caffeine of alcohol meer gedronken, alle stressfactoren oplossen die op dat moment een directe invloed konden hebben. Maar nog wel zorgen dat ik iedere dag wel een beetje bezig bleef. (Wil je het hele verhaal wel vertellen maar dan wordt dit bericht wel heel erg lang :p). Je moet gewoon goed onthouden dat hoe erg het ook voelt, het wordt met de tijd gewoon letterlijk weer wat beter. En je moet ook proberen zeker niet in paniek raken als je een keer een zogenoemde terugval hebt. Want dat hoort ook bij het proces van herstel. De periode waar je doorheen moet is inderdaad een hel maar dit is eigenlijk niets meer dan het verwerkingssysteem van je eigen hersenen om alle prikkels die op dat moment te veel zijn te filteren.
Alle reacties Link kopieren
Hoi Iwish2,



Ik las je post en heb dezelfde klachten. Ik ben daarom heel erg benieuwd naar hoe het nu met je gaat?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven