Psyche
alle pijlers
Behandeling bij GGZ stoppen
zaterdag 12 oktober 2013 om 19:18
Miedo, dat kan zeker. Dit heb ik geprobeerd voor ik bij de GGZ kwam. Maar er was vaak sprake van grote wachtlijsten.
Ook voelt het vertrouwder om binnen GGZ te blijven. Eigenlijk onzin natuurlijk want een nieuwe behandelaar is een nieuwe behandelaar en dat kan ook buiten GGZ. Maar dan hebben ze in ieder geval een dossier om over te dragen en informatie uit te wisselen over waar ik ben gestopt met mijn huidige behandelaar. Al weet ik niet of dat ook zo gaat natuurlijk.
Ook voelt het vertrouwder om binnen GGZ te blijven. Eigenlijk onzin natuurlijk want een nieuwe behandelaar is een nieuwe behandelaar en dat kan ook buiten GGZ. Maar dan hebben ze in ieder geval een dossier om over te dragen en informatie uit te wisselen over waar ik ben gestopt met mijn huidige behandelaar. Al weet ik niet of dat ook zo gaat natuurlijk.
maandag 14 oktober 2013 om 17:41
Lijkt me niet dat dat kan. Ik werk in een grote GGZ-instelling en bij ons wordt er niet gewisseld als de behandelaren van mening zijn dat een wisseling van behandelaar de behandeling van de patiënt niet ten goede komt.
En je zit vaak niet voor niks op een bepaalde afdeling, dus overstappen naar een andere afdeling gaat ook niet zo maar.
En je zit vaak niet voor niks op een bepaalde afdeling, dus overstappen naar een andere afdeling gaat ook niet zo maar.
Ik spreek toch geen Chinees?!
maandag 14 oktober 2013 om 17:44
Maar als client heb je er toch ook nog wat over te zeggen? Het kan toch niet zo zijn dat de waarheid van GGZ de enige waarheid is. De behandelaar kan vinden wat ze vindt, ik vind ook wat. En ja, bij de GGZ hebben ze ervoor geleerd en hebben ze veel praktijkervaring maar als na ruim 3 jaar blijkt dat het niet werkt, hoelang moet je dan nog doorgaan?
maandag 14 oktober 2013 om 17:53
quote:-tinkerbell- schreef op 14 oktober 2013 @ 17:41:
Lijkt me niet dat dat kan. Ik werk in een grote GGZ-instelling en bij ons wordt er niet gewisseld als de behandelaren van mening zijn dat een wisseling van behandelaar de behandeling van de patiënt niet ten goede komt.
En je zit vaak niet voor niks op een bepaalde afdeling, dus overstappen naar een andere afdeling gaat ook niet zo maar.
Leg ze dat nog even bij mijn GGZ uit, ik was in drie maanden tijd evenveel behandelaars verder. En dan niet omdat ík erom vroeg...
Binnen een GGZ moet het op zich mogelijk zijn om te wisselen of een 2e behandelaar erbij te hebben. Heb ik zelf meegemaakt, mijn behandelaar adviseerde een behandeling die ze zelf niet kan geven, heeft ze de papieren (en dus de kennis) niet voor. Liet ze me gewoon naar een ander gaan hoor, voor dat stukje. Daarbij kan een ander persoon ook een ander licht op je problemen werpen.
OT: wat je ook kunt doen: pauze inlassen. Op die manier kun jij een poosje bedenken wat je wil, en hoe, en kunnen zij eens zoeken naar een andere behandelaar.
Lijkt me niet dat dat kan. Ik werk in een grote GGZ-instelling en bij ons wordt er niet gewisseld als de behandelaren van mening zijn dat een wisseling van behandelaar de behandeling van de patiënt niet ten goede komt.
En je zit vaak niet voor niks op een bepaalde afdeling, dus overstappen naar een andere afdeling gaat ook niet zo maar.
Leg ze dat nog even bij mijn GGZ uit, ik was in drie maanden tijd evenveel behandelaars verder. En dan niet omdat ík erom vroeg...
Binnen een GGZ moet het op zich mogelijk zijn om te wisselen of een 2e behandelaar erbij te hebben. Heb ik zelf meegemaakt, mijn behandelaar adviseerde een behandeling die ze zelf niet kan geven, heeft ze de papieren (en dus de kennis) niet voor. Liet ze me gewoon naar een ander gaan hoor, voor dat stukje. Daarbij kan een ander persoon ook een ander licht op je problemen werpen.
OT: wat je ook kunt doen: pauze inlassen. Op die manier kun jij een poosje bedenken wat je wil, en hoe, en kunnen zij eens zoeken naar een andere behandelaar.
maandag 14 oktober 2013 om 18:08
quote:Lauraontopic schreef op 14 oktober 2013 @ 17:44:
Maar als client heb je er toch ook nog wat over te zeggen? Het kan toch niet zo zijn dat de waarheid van GGZ de enige waarheid is. De behandelaar kan vinden van ze vindt, ik vind ook wat. En ja, bij de GGZ hebben ze ervoor geleerd en hebben ze veel praktijk ervaring maar als na ruim 3 jaar blijkt dat het niet werkt, hoelang moet je dan nog doorgaan?
Tuurlijk moet je het aangeven als je niet overweg kunt met je behandelaar. Gebeurt bij ons ook soms, en soms kiezen we er dan ook voor om te wisselen van behandelaar. Dan moet dan echter wel mogelijk zijn (we hebben bijv. voldoende maatschappelijk werkers, maar helaas maar 1 GZ-psycholoog).
Maar het ligt aan de reden: soms is er geen klik (zien wij maar heel weinig, want een goede behandelaar werkt aan die klik als die er niet meteen is). Soms heeft een behandelaar te veel beslissingen moeten nemen die door een patiënt als negatief zijn ervaren (bijv. opnames in gang zetten, evt. zelfs met dwang), waardoor de patiënt niet meer open kan zijn naar de behandelaar. Dan gaan we wel eens mee met het verzoek van de patiënt om van behandelaar te willen (of eigenlijk zegt iemand dan gewoon: ik kom nie tmeer naar de afspraken en weiger je nog binnen te laten in mijn huis als je langs komt, dus we hebben dan nog weinig keus )
Maar wat we het meest zien is dat iemand vanuit zijn/haar (ernstige persoonlijkheids)problematiek constant met iedereen de strijd aan gaat en elke week een nieuwe behandelaar probeert te krijgen omdat ie merkt dat ie bij de huidige behandelaar niet z'n zin krijgt. In die gevallen gaan we er dus niet in mee, want ook al luisteren naar de patiënt belangrijk, meebewegen met elke gril past niet binnen een professionele behandeling.
Maar als client heb je er toch ook nog wat over te zeggen? Het kan toch niet zo zijn dat de waarheid van GGZ de enige waarheid is. De behandelaar kan vinden van ze vindt, ik vind ook wat. En ja, bij de GGZ hebben ze ervoor geleerd en hebben ze veel praktijk ervaring maar als na ruim 3 jaar blijkt dat het niet werkt, hoelang moet je dan nog doorgaan?
Tuurlijk moet je het aangeven als je niet overweg kunt met je behandelaar. Gebeurt bij ons ook soms, en soms kiezen we er dan ook voor om te wisselen van behandelaar. Dan moet dan echter wel mogelijk zijn (we hebben bijv. voldoende maatschappelijk werkers, maar helaas maar 1 GZ-psycholoog).
Maar het ligt aan de reden: soms is er geen klik (zien wij maar heel weinig, want een goede behandelaar werkt aan die klik als die er niet meteen is). Soms heeft een behandelaar te veel beslissingen moeten nemen die door een patiënt als negatief zijn ervaren (bijv. opnames in gang zetten, evt. zelfs met dwang), waardoor de patiënt niet meer open kan zijn naar de behandelaar. Dan gaan we wel eens mee met het verzoek van de patiënt om van behandelaar te willen (of eigenlijk zegt iemand dan gewoon: ik kom nie tmeer naar de afspraken en weiger je nog binnen te laten in mijn huis als je langs komt, dus we hebben dan nog weinig keus )
Maar wat we het meest zien is dat iemand vanuit zijn/haar (ernstige persoonlijkheids)problematiek constant met iedereen de strijd aan gaat en elke week een nieuwe behandelaar probeert te krijgen omdat ie merkt dat ie bij de huidige behandelaar niet z'n zin krijgt. In die gevallen gaan we er dus niet in mee, want ook al luisteren naar de patiënt belangrijk, meebewegen met elke gril past niet binnen een professionele behandeling.
Ik spreek toch geen Chinees?!
maandag 14 oktober 2013 om 18:13
quote:blueeyes*3 schreef op 14 oktober 2013 @ 17:53:
[...]
Leg ze dat nog even bij mijn GGZ uit, ik was in drie maanden tijd evenveel behandelaars verder. En dan niet omdat ík erom vroeg...
Binnen een GGZ moet het op zich mogelijk zijn om te wisselen of een 2e behandelaar erbij te hebben. Heb ik zelf meegemaakt, mijn behandelaar adviseerde een behandeling die ze zelf niet kan geven, heeft ze de papieren (en dus de kennis) niet voor. Liet ze me gewoon naar een ander gaan hoor, voor dat stukje. Daarbij kan een ander persoon ook een ander licht op je problemen werpen.
OT: wat je ook kunt doen: pauze inlassen. Op die manier kun jij een poosje bedenken wat je wil, en hoe, en kunnen zij eens zoeken naar een andere behandelaar.Hmm dat is inderdaad vervelend! SOms gebeurt het bij ons ook in het begin van iemands behandeling, maar dan vooral omdat er eerst onderzoek moet plaatsvinden om te bepalen wat er met iemand aan de hand is. Dan doet bijv. een psycholoog de intake, een spv-er een ontwikkelingsonderzoek, de psychiater psychiatrisch onderzoek en moet iemand ook nog eens langs de test-assistente voor een intelligentietest waarvan de orthopedagoog de uitslag terugkoppelt naar de patiënt. Hell! VInd ik altijd heel vervelend voor zo iemand, we spreken dan altijd wel af wie in de tussentijd aanspreekpunt blijft (vaak de intaker), zodat iemand wel ergens met vragen terecht kan of als hij/zij merkt achteruit te gaan.
[...]
Leg ze dat nog even bij mijn GGZ uit, ik was in drie maanden tijd evenveel behandelaars verder. En dan niet omdat ík erom vroeg...
Binnen een GGZ moet het op zich mogelijk zijn om te wisselen of een 2e behandelaar erbij te hebben. Heb ik zelf meegemaakt, mijn behandelaar adviseerde een behandeling die ze zelf niet kan geven, heeft ze de papieren (en dus de kennis) niet voor. Liet ze me gewoon naar een ander gaan hoor, voor dat stukje. Daarbij kan een ander persoon ook een ander licht op je problemen werpen.
OT: wat je ook kunt doen: pauze inlassen. Op die manier kun jij een poosje bedenken wat je wil, en hoe, en kunnen zij eens zoeken naar een andere behandelaar.Hmm dat is inderdaad vervelend! SOms gebeurt het bij ons ook in het begin van iemands behandeling, maar dan vooral omdat er eerst onderzoek moet plaatsvinden om te bepalen wat er met iemand aan de hand is. Dan doet bijv. een psycholoog de intake, een spv-er een ontwikkelingsonderzoek, de psychiater psychiatrisch onderzoek en moet iemand ook nog eens langs de test-assistente voor een intelligentietest waarvan de orthopedagoog de uitslag terugkoppelt naar de patiënt. Hell! VInd ik altijd heel vervelend voor zo iemand, we spreken dan altijd wel af wie in de tussentijd aanspreekpunt blijft (vaak de intaker), zodat iemand wel ergens met vragen terecht kan of als hij/zij merkt achteruit te gaan.
Ik spreek toch geen Chinees?!
maandag 14 oktober 2013 om 18:19
Ik snap je laatste gedeelte heel goed. Zo gauw het moeilijk wordt, willen mensen weg. Kan me voorstellen dat veel mensen in therapie dat doen. Dat heb ik echter niet gedaan. Wel bijna, maar op tijd gerealiseerd dat ik daar alleen mezelf mee heb.
Nu zijn we echter op een punt van no return terecht gekomen wat mij betreft. Ik heb vaker aangegeven te twijfelen. En het argument van weghollen wanneer het moeilijk wordt, gaat bij mij niet op aangezien ik al een paar jaar bij één en dezelfde behandelaar zit.
Heb jij daar ervaring mee binnen je werk?
Nu zijn we echter op een punt van no return terecht gekomen wat mij betreft. Ik heb vaker aangegeven te twijfelen. En het argument van weghollen wanneer het moeilijk wordt, gaat bij mij niet op aangezien ik al een paar jaar bij één en dezelfde behandelaar zit.
Heb jij daar ervaring mee binnen je werk?
maandag 14 oktober 2013 om 18:24
Hmm ik heb het nog nooit meegemaakt. Ohja toch wel, iemand kwm na 3 afspraken niet meer opdagen en was ook niet meer bereikbaar. Hij had in de 2e afspraak al aan gegeven het idee te hebben dat we niet op de goede koers zaten, en ondanks uitleg van mijn kant over waarom we deden wat we deden, gaf hij op de 3e afspraak opnieuw aan er niet achter te staan. Heb hem toen de opdracht gegeven thuis op te schrijven wat hij denkt dat wél zou helpen. Dit zouden we de week erna bespreken, zodat ik kon kijken op welke punten ik met hem mee kon gaan. Want zonder zijn motivatie kon ik toch niets, dus ik moest eerst bij hem aansuiten. maar helaas kwam hij niet meer...goed van je dat jij toch door gezet hebt!
En reageer later nog verder op je vraag, krijg nu net bezoek binnen.
En reageer later nog verder op je vraag, krijg nu net bezoek binnen.
Ik spreek toch geen Chinees?!
maandag 14 oktober 2013 om 18:30
maandag 14 oktober 2013 om 22:47
Zo, ben ik weer.
Ik heb dus nooit mee gemaakt dat een patient enkele jaren bij mij in behandeling is en al die tijd het gevoel heeft zich niet 'thuis' te voelen bij mij. Kan ook niet, want werk hier nog maar 2 jaar;)
Ik vroeg me wel even af wat voor een behandeling je krijgt en bij welke discipline? En op een 2elijns of 3elijns afdeling? 3 jaar in behandeling zijn bij dezelfde behandelaar is namelijk best lang! Maar dat is ook wel wel weer afhankelijk van de discipline waarbij je komt. Bijv: medicamenteuze behandeling loopt vaak jaren door bij de arts/psychiater, maar 3 jaar naar een psycholoog komt bij ons volgens mij nauwelijks voor, terwijl wij toch een 3e lijns afdeling zijn met multi-complexe problematiek.
Heb je in het begin vragenlijsten ingevuld die later zijn herhaald? Dit zijn effectmetingen die op veel plekken worden gedaan. Komt er bij jou uit naar voren dat er verandering is?
En die vraag kun je natuurlijk ook aan jezelf stellen, maar volgens mij heb je al aan gegeven hier dat je zelf in ieder geval geen verandering ziet. En jouw omgeving? Zien die dat je anders met dingen omgaat t.o.v. 3 jaar geleden?
En dan nog: soms zie je dat je vooruit bent gegaan, maar is de rek eruit. Beetje hetzelfde als met medicatie: soms zien we na jaren dat een bepaald medicijn niet meer het gewenste effect geeft en moet je overstappen op een ander middel. Als jij al jaren bij dezelfde psycholoog komt, kan het zo zijn dat die je door en door kent en kan het daarmeeals een veilige haven voelen. Het kan echter ook zijn dat die psycholoog op een gegeven moment geen nieuwe input meer kan brengen.
Ik kan niet voor jou beslissen of je je behandeling moet beëindigen. Ik denk wel dat je voor jezelf antwoord moet even op de vraag: levert de behandeling mij méér op dan dat het me kost? (aan tijd/energie/geld/frustratie) ALs het antwoord nee is, zou je kunnen overleggen of je een tijdje, bijv. 3 maanden geen afspraken krijgt. Na 3 maanden dan een follow-up (zo wordt het vaak genoemd) om te bespreken hoe het gaat. Soms maakt dat duidelijker welke beslissing je moet nemen. Ging het in die 3 maanden slechter met je, dan heb je er blijkbaar toch iets aan. Gaat het nog hetzelfde of zelfs beter? Dan heb je deze behandeling niet meer nodig.
Wat je ook beslist: neem in ieder geval 'afscheid'. Gooi het eerlijk op tafel als je besluit te stoppen. Mocht je dan ooit daar terugkomen of bij een andere praktijk, dan hoef je dat in iedergeval niet te verantwoorden. Want daar gaat zeker naar gevraagd worden.
Ik heb dus nooit mee gemaakt dat een patient enkele jaren bij mij in behandeling is en al die tijd het gevoel heeft zich niet 'thuis' te voelen bij mij. Kan ook niet, want werk hier nog maar 2 jaar;)
Ik vroeg me wel even af wat voor een behandeling je krijgt en bij welke discipline? En op een 2elijns of 3elijns afdeling? 3 jaar in behandeling zijn bij dezelfde behandelaar is namelijk best lang! Maar dat is ook wel wel weer afhankelijk van de discipline waarbij je komt. Bijv: medicamenteuze behandeling loopt vaak jaren door bij de arts/psychiater, maar 3 jaar naar een psycholoog komt bij ons volgens mij nauwelijks voor, terwijl wij toch een 3e lijns afdeling zijn met multi-complexe problematiek.
Heb je in het begin vragenlijsten ingevuld die later zijn herhaald? Dit zijn effectmetingen die op veel plekken worden gedaan. Komt er bij jou uit naar voren dat er verandering is?
En die vraag kun je natuurlijk ook aan jezelf stellen, maar volgens mij heb je al aan gegeven hier dat je zelf in ieder geval geen verandering ziet. En jouw omgeving? Zien die dat je anders met dingen omgaat t.o.v. 3 jaar geleden?
En dan nog: soms zie je dat je vooruit bent gegaan, maar is de rek eruit. Beetje hetzelfde als met medicatie: soms zien we na jaren dat een bepaald medicijn niet meer het gewenste effect geeft en moet je overstappen op een ander middel. Als jij al jaren bij dezelfde psycholoog komt, kan het zo zijn dat die je door en door kent en kan het daarmeeals een veilige haven voelen. Het kan echter ook zijn dat die psycholoog op een gegeven moment geen nieuwe input meer kan brengen.
Ik kan niet voor jou beslissen of je je behandeling moet beëindigen. Ik denk wel dat je voor jezelf antwoord moet even op de vraag: levert de behandeling mij méér op dan dat het me kost? (aan tijd/energie/geld/frustratie) ALs het antwoord nee is, zou je kunnen overleggen of je een tijdje, bijv. 3 maanden geen afspraken krijgt. Na 3 maanden dan een follow-up (zo wordt het vaak genoemd) om te bespreken hoe het gaat. Soms maakt dat duidelijker welke beslissing je moet nemen. Ging het in die 3 maanden slechter met je, dan heb je er blijkbaar toch iets aan. Gaat het nog hetzelfde of zelfs beter? Dan heb je deze behandeling niet meer nodig.
Wat je ook beslist: neem in ieder geval 'afscheid'. Gooi het eerlijk op tafel als je besluit te stoppen. Mocht je dan ooit daar terugkomen of bij een andere praktijk, dan hoef je dat in iedergeval niet te verantwoorden. Want daar gaat zeker naar gevraagd worden.
Ik spreek toch geen Chinees?!
maandag 14 oktober 2013 om 23:04
quote:Bijenkoningin schreef op 12 oktober 2013 @ 12:57:
Je hebt het recht om, als je geen klik/vertrouwen hebt met behandelaar, een andere behandelaar te kiezen. In de wet vastgelegd.
Ik ben ook behandelaar in de GGZ en bespreek dit met al mijn patiënten. Want wie heeft er baadt bij een behandeling waarbij je jezelf niet kan/wilt zijn?
Ik zou inderdaad contact opnemen met de PVPer, hij/zij kan je helpen hiermee en bemiddelen. Zeker omdat je zegt niet te willen stoppen met behandeling.Klopt, maar daar tegenover hoeft de GGZ-organisatie dat niet zelf te bieden. Als de behandelaar (of het team) een wisseling niet vindt passen in de behandeling, dan kan TO gewoon naar een andere instelling gaan.
Je hebt het recht om, als je geen klik/vertrouwen hebt met behandelaar, een andere behandelaar te kiezen. In de wet vastgelegd.
Ik ben ook behandelaar in de GGZ en bespreek dit met al mijn patiënten. Want wie heeft er baadt bij een behandeling waarbij je jezelf niet kan/wilt zijn?
Ik zou inderdaad contact opnemen met de PVPer, hij/zij kan je helpen hiermee en bemiddelen. Zeker omdat je zegt niet te willen stoppen met behandeling.Klopt, maar daar tegenover hoeft de GGZ-organisatie dat niet zelf te bieden. Als de behandelaar (of het team) een wisseling niet vindt passen in de behandeling, dan kan TO gewoon naar een andere instelling gaan.
dinsdag 15 oktober 2013 om 22:03
Ojee, het stemt me niet echt hoopvol dat het gaat lukken om te wisselen van behandelaar... Ik weet ook nog niet wat ik ga doen..
Dank voor je bericht Tinkerbell. Ik heb zeker wat gehad aan mijn therapie hoor en ik voel me ook niet ongemakkelijk bij m'n behandelaar maar ik denk dat inderdaad de rek eruit is. Ik ben vooruitgegaan en heb positieve ontwikkelingen doorgemaakt, maar ik denk dat het gewoon klaar is tussen ons. Gevoelsmatig is er bij mij ook iets veranderd richting behandelaar, in negatieve zin. Iets waar ik me niet overheen kan zetten zoals ik dat in het verleden wel kon..
Ik zou mezelf niet multi-complex willen noemen, haha, maar mijn gedrag en denkwijzen zijn denk ik hardnekkig.
Het is lastig om in zo'n ongelijke positie te zitten. Het gaat om mij persoonlijk en mijn emoties en zij zijn professioneel en hebben theoretisch kennis.... Ik, de client/patient, kan mezelf en mijn ontwikkeling niet objectief beoordelen en zij wel. Zo zien zij het. Daar valt gewoon niet tegenop te boksen vrees ik. Tuurlijk kan ik mezelf niet objectief beoordelen maar mijn mening en visie is toch ook wat waard of zitten cliënten er altijd naast?
Dank voor je bericht Tinkerbell. Ik heb zeker wat gehad aan mijn therapie hoor en ik voel me ook niet ongemakkelijk bij m'n behandelaar maar ik denk dat inderdaad de rek eruit is. Ik ben vooruitgegaan en heb positieve ontwikkelingen doorgemaakt, maar ik denk dat het gewoon klaar is tussen ons. Gevoelsmatig is er bij mij ook iets veranderd richting behandelaar, in negatieve zin. Iets waar ik me niet overheen kan zetten zoals ik dat in het verleden wel kon..
Ik zou mezelf niet multi-complex willen noemen, haha, maar mijn gedrag en denkwijzen zijn denk ik hardnekkig.
Het is lastig om in zo'n ongelijke positie te zitten. Het gaat om mij persoonlijk en mijn emoties en zij zijn professioneel en hebben theoretisch kennis.... Ik, de client/patient, kan mezelf en mijn ontwikkeling niet objectief beoordelen en zij wel. Zo zien zij het. Daar valt gewoon niet tegenop te boksen vrees ik. Tuurlijk kan ik mezelf niet objectief beoordelen maar mijn mening en visie is toch ook wat waard of zitten cliënten er altijd naast?
anoniem_112205 wijzigde dit bericht op 16-10-2013 21:59
Reden: Privacy
Reden: Privacy
% gewijzigd
woensdag 16 oktober 2013 om 15:09
woensdag 16 oktober 2013 om 18:37
quote:Lauraontopic schreef op 15 oktober 2013 @ 22:03:
Ojee, het stemt me niet echt hoopvol dat het gaat lukken om te wisselen van behandelaar... Ik weet ook nog niet wat ik ga doen..
Dank voor je bericht Tinkerbell. Ik zit 2e lijns, cognitieve gedragstherapie. Ik heb zeker wat gehad aan mijn therapie hoor en ik voel me ook niet ongemakkelijk bij m'n behandelaar maar ik denk dat inderdaad de rek eruit is. Ik ben vooruitgegaan en heb positieve ontwikkelingen doorgemaakt, maar ik denk dat het gewoon klaar is tussen ons. Gevoelsmatig is er bij mij ook iets veranderd richting behandelaar, in negatieve zin. Iets waar ik me niet overheen kan zetten zoals ik dat in het verleden wel kon..
Ik zou mezelf niet multi-complex willen noemen, haha, maar mijn gedrag en denkwijzen zijn denk ik hardnekkig. Of 3 jaar lang is, tja, vind ik ook wel maar vinden zij weer van niet.
Het is lastig om in zo'n ongelijke positie te zitten. Het gaat om mij persoonlijk en mijn emoties en zij zijn professioneel en hebben theoretisch kennis.... Ik, de client/patient, kan mezelf en mijn ontwikkeling niet objectief beoordelen en zij wel. Zo zien zij het. Daar valt gewoon niet tegenop te boksen vrees ik. Tuurlijk kan ik mezelf niet objectief beoordelen maar mijn mening en visie is toch ook wat waard of zitten cliënten er altijd naast?
Nee hoor, cliënten zitten er in mijn ogen niet altijd naast. Net zoals dat behandelaren in mijn ogen niet altijd gelijk hebben. Er wordt wel eens gesproken over de arrogantie van de GGZ, daarin herken ik mij (en ook mijn afdeling) totaal niet, maar ik zie het soms wel op andere afdelingen waar cliënten niets te zeggen hebben en niet gehoord worden. Ik vind dat een goed behandeltraject gekenmerkt wordt door samenwerking tussen behandelaar en cliënt, én door een toenemende verantwoordelijkheid voor de cliënt. Als je je ontwikkelt ga op een gegeven moment steviger in je schoenen staan, meer eigen beslissingen nemen en die beslissingen kunnen ook gaan over je behandeltraject an sich.
Als ik jou zo hoor zou ik als ik jou was gewoon eens een tijdje geen afspraken maken (en dit dan wel zo afspreken met je behandelaar). Ga eens ervaren hoe het is om op eigen benen te staan en spreek met jezelf of met je behandelaar een evaluatiemoment af. Wat kan helpen is om aan het begin van die periode op te schrijven hoe je voelt, wat goed gaat en wat nog lastig is, en dan aan het eind van die periode dat nogmaals te doen en dan te vergelijken. Zo zie je of je gelijk bent gebeven of vooruit/achteruit gegaan.
Hoop dat je iets hebt aan mijn tips
Ojee, het stemt me niet echt hoopvol dat het gaat lukken om te wisselen van behandelaar... Ik weet ook nog niet wat ik ga doen..
Dank voor je bericht Tinkerbell. Ik zit 2e lijns, cognitieve gedragstherapie. Ik heb zeker wat gehad aan mijn therapie hoor en ik voel me ook niet ongemakkelijk bij m'n behandelaar maar ik denk dat inderdaad de rek eruit is. Ik ben vooruitgegaan en heb positieve ontwikkelingen doorgemaakt, maar ik denk dat het gewoon klaar is tussen ons. Gevoelsmatig is er bij mij ook iets veranderd richting behandelaar, in negatieve zin. Iets waar ik me niet overheen kan zetten zoals ik dat in het verleden wel kon..
Ik zou mezelf niet multi-complex willen noemen, haha, maar mijn gedrag en denkwijzen zijn denk ik hardnekkig. Of 3 jaar lang is, tja, vind ik ook wel maar vinden zij weer van niet.
Het is lastig om in zo'n ongelijke positie te zitten. Het gaat om mij persoonlijk en mijn emoties en zij zijn professioneel en hebben theoretisch kennis.... Ik, de client/patient, kan mezelf en mijn ontwikkeling niet objectief beoordelen en zij wel. Zo zien zij het. Daar valt gewoon niet tegenop te boksen vrees ik. Tuurlijk kan ik mezelf niet objectief beoordelen maar mijn mening en visie is toch ook wat waard of zitten cliënten er altijd naast?
Nee hoor, cliënten zitten er in mijn ogen niet altijd naast. Net zoals dat behandelaren in mijn ogen niet altijd gelijk hebben. Er wordt wel eens gesproken over de arrogantie van de GGZ, daarin herken ik mij (en ook mijn afdeling) totaal niet, maar ik zie het soms wel op andere afdelingen waar cliënten niets te zeggen hebben en niet gehoord worden. Ik vind dat een goed behandeltraject gekenmerkt wordt door samenwerking tussen behandelaar en cliënt, én door een toenemende verantwoordelijkheid voor de cliënt. Als je je ontwikkelt ga op een gegeven moment steviger in je schoenen staan, meer eigen beslissingen nemen en die beslissingen kunnen ook gaan over je behandeltraject an sich.
Als ik jou zo hoor zou ik als ik jou was gewoon eens een tijdje geen afspraken maken (en dit dan wel zo afspreken met je behandelaar). Ga eens ervaren hoe het is om op eigen benen te staan en spreek met jezelf of met je behandelaar een evaluatiemoment af. Wat kan helpen is om aan het begin van die periode op te schrijven hoe je voelt, wat goed gaat en wat nog lastig is, en dan aan het eind van die periode dat nogmaals te doen en dan te vergelijken. Zo zie je of je gelijk bent gebeven of vooruit/achteruit gegaan.
Hoop dat je iets hebt aan mijn tips
Ik spreek toch geen Chinees?!
woensdag 16 oktober 2013 om 21:51
Jawel Frizzy, maar het was niet helemaal zoals ik me had voorgesteld. Er werd niet echt de tijd genomen om het erover te hebben dus heb m'n probleem niet echt goed kunnen bespreken helaas . Maar het was wel een goeie tip van je!
Dank voor je tips tinkerbell . Aargh, ik wil het graag op de meest verstandige en volwassen manier oplossen maar de boosheid is nog te groot. Ben ook bang voor verder escalatie als ik nog een gesprek met behandelaar ga voeren of een pauze inlas. Volgens mij is het gewoon klaar... Nu de stap nog zetten.
Dank voor je tips tinkerbell . Aargh, ik wil het graag op de meest verstandige en volwassen manier oplossen maar de boosheid is nog te groot. Ben ook bang voor verder escalatie als ik nog een gesprek met behandelaar ga voeren of een pauze inlas. Volgens mij is het gewoon klaar... Nu de stap nog zetten.
woensdag 16 oktober 2013 om 22:17
@laura, sorry voor mijn late reactie!
Ik heb in de brief aangegeven dat ik het idee had, dat er totaal niet naar mij werd geluisterd, en dat mijn behandelaren hun mening door wilden duwen zonder rekening met mij te houden. Dat ik daar absoluut niet van gedient was, en dat ik wilde dat er onmiddelijk actie ondernomen zou worden.
Ik hoop dat je hier op een voor jou beste manier uit komt. Laat je in ieder geval niet op je kop zitten. Ik ben van mening dat JIJ uiteindelijk diegene bent die de touwtjes in handen heeft over je eigen behandeling.
Ik heb in de brief aangegeven dat ik het idee had, dat er totaal niet naar mij werd geluisterd, en dat mijn behandelaren hun mening door wilden duwen zonder rekening met mij te houden. Dat ik daar absoluut niet van gedient was, en dat ik wilde dat er onmiddelijk actie ondernomen zou worden.
Ik hoop dat je hier op een voor jou beste manier uit komt. Laat je in ieder geval niet op je kop zitten. Ik ben van mening dat JIJ uiteindelijk diegene bent die de touwtjes in handen heeft over je eigen behandeling.