Psyche
alle pijlers
Mijn vriendin had leukemie
maandag 27 september 2010 om 00:52
ik ben ten einde raad.
Mijn vriendin, mijn levensmaatje heeft sinds gisteren leukemie.
Samen komen we er altijd uit. Wij samen, dat is zo'n vanzelfsprekendheid al 17 jaar lang. Samen hebben we mijn scheiding, haar scheiding, onze kinderen groot brengen, het gehannes met mannen en relaties beleefd. Ach, alles eigenlijk, en ook vaak uitgesproken dat boven alles we elkaar hadden. We gunnen iedereen een vriendschap zoals wij die hebben.Want dan heb je iemand waarbij je onder alle omstandigheden jezelf kan zijn, zodat je daarin erachter komt wie 'jezelf' dan is.
Ik ben zo bang haar kwijt te raken en hoe ik dan leven moet.
Terwijl zij sinds een jaar echt gelukkig is met haar vriend, en ik ook sinds 3 jaar echt gelukkig ben met mijn vriend.
Maar boven alles, is mijn vriendin het dierbaarste in mijn leven. Mijn paniek, haar paniek, we willen elkaar beschermen, maar ik moet haar steunen. Mijn God, hoe moet dit toch?
Mijn vriendin, mijn levensmaatje heeft sinds gisteren leukemie.
Samen komen we er altijd uit. Wij samen, dat is zo'n vanzelfsprekendheid al 17 jaar lang. Samen hebben we mijn scheiding, haar scheiding, onze kinderen groot brengen, het gehannes met mannen en relaties beleefd. Ach, alles eigenlijk, en ook vaak uitgesproken dat boven alles we elkaar hadden. We gunnen iedereen een vriendschap zoals wij die hebben.Want dan heb je iemand waarbij je onder alle omstandigheden jezelf kan zijn, zodat je daarin erachter komt wie 'jezelf' dan is.
Ik ben zo bang haar kwijt te raken en hoe ik dan leven moet.
Terwijl zij sinds een jaar echt gelukkig is met haar vriend, en ik ook sinds 3 jaar echt gelukkig ben met mijn vriend.
Maar boven alles, is mijn vriendin het dierbaarste in mijn leven. Mijn paniek, haar paniek, we willen elkaar beschermen, maar ik moet haar steunen. Mijn God, hoe moet dit toch?
maandag 2 september 2013 om 13:01
quote:Ourse schreef op 02 september 2013 @ 12:43:
As vrijdag ga ik trouwen, en wordt mijn liefste vriend mijn man, en ik zijn vrouw. Hij was mijn reddingsboei om met het verdrietige verlies van A om te kunnen gaan. Ik heb mijn best gedaan een goede en leuke partner voor hem te blijven. Blijkbaar gelukt, want in februari vroeg hij mij ten huwelijk.
Ik ben het A verplicht vrijdag een stralende bruid te zijn, ze zou niets liever willen.
Haar ouders en zus komen ook.
Ik heb haar schrijnend gemist dat ik niet de voorbereidingen met haar kon delen. En natuurlijk zal ik haar vrijdag missen. Ze zal wel genoemd worden in de toespraak van de burgerlijk ambtenaar.
Het zal ook een feest worden voor alle lieve mensen die me gesteund en getroost hebben deze 3 jaar, en die het me zo ontzettend gunnen dat ik weer blij kan zijn.
En blij ben ik met de liefste man van de hele wereld!Ik wens je een mooie dag toe vrijdag. Wat mooi dat ze er op een andere manier toch nog bij is.
As vrijdag ga ik trouwen, en wordt mijn liefste vriend mijn man, en ik zijn vrouw. Hij was mijn reddingsboei om met het verdrietige verlies van A om te kunnen gaan. Ik heb mijn best gedaan een goede en leuke partner voor hem te blijven. Blijkbaar gelukt, want in februari vroeg hij mij ten huwelijk.
Ik ben het A verplicht vrijdag een stralende bruid te zijn, ze zou niets liever willen.
Haar ouders en zus komen ook.
Ik heb haar schrijnend gemist dat ik niet de voorbereidingen met haar kon delen. En natuurlijk zal ik haar vrijdag missen. Ze zal wel genoemd worden in de toespraak van de burgerlijk ambtenaar.
Het zal ook een feest worden voor alle lieve mensen die me gesteund en getroost hebben deze 3 jaar, en die het me zo ontzettend gunnen dat ik weer blij kan zijn.
En blij ben ik met de liefste man van de hele wereld!Ik wens je een mooie dag toe vrijdag. Wat mooi dat ze er op een andere manier toch nog bij is.
maandag 2 september 2013 om 13:03
Gefeliciteerd Ourse. De vrouw worden van iemand die je zo ontzettend heeft gesteund vind ik iets ontzettend moois. Ik hoop dat je ondanks de afwezigheid van je vriendin een hele mooie dag hebt. Heel veel sterkte, maar ook een prachtige dag gewenst.
Ratteke ik wens jou ook heel veel sterkte en kracht toe. Wat verdrietig.
Ratteke ik wens jou ook heel veel sterkte en kracht toe. Wat verdrietig.
dinsdag 10 september 2013 om 00:07
Het was vrijdag een prachtige dag. Ik was een stralende bruid. Alle uitgenodigde mensen complimenterende me. Mijn broers huilden allemaal bij het feliciteren van mij. Mijn zussen durven het verdriet om A nauwelijks te verwoorden, omdat ze zo intens voelen hoe ik haar mis.
De regenbuien waren eerder dan de weersvoorspellingen, en het kletterde onze feestlocatie. Maar ca 18.30 werd ik naar buiten geroepen, want daar was een prachtige regenboog....
En genoeg mensen die wisten wat deze regenboog voor mij betekende
De regenbuien waren eerder dan de weersvoorspellingen, en het kletterde onze feestlocatie. Maar ca 18.30 werd ik naar buiten geroepen, want daar was een prachtige regenboog....
En genoeg mensen die wisten wat deze regenboog voor mij betekende
dinsdag 15 oktober 2013 om 00:08
Ik heb een fantastische huwelijksreis gehad in Zuid-Afrika. We waren oa 3 dagen op safari in het Kruger park en hebben 4 van de big five gespot. De regenboog op mijn trouwdag heeft me de rust gegeven dat ze echt wel bij me is en niks liever wil dan dat ik gelukkig ben. Het was bijna ik vroeg en ik kreeg, wat betreft de dieren die we zagen. En ik dacht stiekem dat A dat voor ons regelde.
3 Jaar later.... 3jaar is A dood, en er is geen dag voorbij gegaan dat ik niet aan haar dacht, haar miste, mijn verdriet moet hanteren, moet accepteren dat ze er niet meer is. En ik het eigenlijk nog steeds zo ontzettend flauw vind dat DIT in mijn leven moest gebeuren.
Nu , is mijn man op vakantie met zijn dochter voor 5 dagen. Allemaal mooi, maar mis hem wel. Maar hem missen is een soort veilig gevoel, hij is er weer straks. Maar het missen gevoel zorgt in mijn lijf voor dat zoveel diepe wanhopige gevoel dat ik A mis.
Ik zoek dit topic weer op, en zwelg weer even hoe het mij deze drie jaar vergaan is.
3 Jaar later.... 3jaar is A dood, en er is geen dag voorbij gegaan dat ik niet aan haar dacht, haar miste, mijn verdriet moet hanteren, moet accepteren dat ze er niet meer is. En ik het eigenlijk nog steeds zo ontzettend flauw vind dat DIT in mijn leven moest gebeuren.
Nu , is mijn man op vakantie met zijn dochter voor 5 dagen. Allemaal mooi, maar mis hem wel. Maar hem missen is een soort veilig gevoel, hij is er weer straks. Maar het missen gevoel zorgt in mijn lijf voor dat zoveel diepe wanhopige gevoel dat ik A mis.
Ik zoek dit topic weer op, en zwelg weer even hoe het mij deze drie jaar vergaan is.