Psyche
alle pijlers
Behandeling bij GGZ stoppen
donderdag 17 oktober 2013 om 20:26
Hoi,
Is het geen goed idee om allereerst een second opinion aan te vragen? Kan binnen of buiten dezelfde instelling....
En (misschien wel hoor), heb je je twijfels al met je eigen behandelaar besproken? Mss heb ik er overheen gelezen, dan mijn excuses!
Eigenlijk punt 2 eerst, en dan punt 1
Is het geen goed idee om allereerst een second opinion aan te vragen? Kan binnen of buiten dezelfde instelling....
En (misschien wel hoor), heb je je twijfels al met je eigen behandelaar besproken? Mss heb ik er overheen gelezen, dan mijn excuses!
Eigenlijk punt 2 eerst, en dan punt 1
Ik voel me zo moedellooos
donderdag 17 oktober 2013 om 20:42
Ik ben ooit voor een intake naar de GGZ geweest. Vreselijke ervaring. ten eerste de wachtlijst, vervolgens belandde ik in een soort machine van protocollen en hulpverleners. Niks geen vrije afspraken plannen, ik moest in een groepstherapie op die en die tijden.
Dat ik absoluut geen groepstherapie wilde, de voorkeur uitsprak voor een mannelijke psycholoog (zeer wantrouwend naar vrouwen in die tijd wegens hele rare moeder) en ook nog moest werken daar werd geen enkele rekening mee gehouden. Ik voelde me een nummer.
Ik heb vervolgens gewoon het telefoonboek gepakt en vrijgevestigd psychologen afgebeld. Aantal kennismakingsgesprekken gehad en met degene waar het het best mee klikte een behandeling gestart. Het was fijn, ik voelde me serieus genomen, ik heb een paar jaar bij de man gelopen en zeer effectief behandeld.
De GGZ heeft zeker een functie en bij zware, complexe problematiek heb je vaak geen keus en zijn zij de aangewezen instelling maar voor een depressie, angststoornis, burnout of andere huis-tuin-en-keuken-aandoeningen zou ik altijd een vrijgevestigd psycholoog aanraden.
Dat ik absoluut geen groepstherapie wilde, de voorkeur uitsprak voor een mannelijke psycholoog (zeer wantrouwend naar vrouwen in die tijd wegens hele rare moeder) en ook nog moest werken daar werd geen enkele rekening mee gehouden. Ik voelde me een nummer.
Ik heb vervolgens gewoon het telefoonboek gepakt en vrijgevestigd psychologen afgebeld. Aantal kennismakingsgesprekken gehad en met degene waar het het best mee klikte een behandeling gestart. Het was fijn, ik voelde me serieus genomen, ik heb een paar jaar bij de man gelopen en zeer effectief behandeld.
De GGZ heeft zeker een functie en bij zware, complexe problematiek heb je vaak geen keus en zijn zij de aangewezen instelling maar voor een depressie, angststoornis, burnout of andere huis-tuin-en-keuken-aandoeningen zou ik altijd een vrijgevestigd psycholoog aanraden.
donderdag 17 oktober 2013 om 20:49
quote:bloemetje77 schreef op 17 oktober 2013 @ 20:42:
Ik ben ooit voor een intake naar de GGZ geweest. Vreselijke ervaring. ten eerste de wachtlijst, vervolgens belandde ik in een soort machine van protocollen en hulpverleners. Niks geen vrije afspraken plannen, ik moest in een groepstherapie op die en die tijden.
Dat ik absoluut geen groepstherapie wilde, de voorkeur uitsprak voor een mannelijke psycholoog (zeer wantrouwend naar vrouwen in die tijd wegens hele rare moeder) en ook nog moest werken daar werd geen enkele rekening mee gehouden. Ik voelde me een nummer.
Ik heb vervolgens gewoon het telefoonboek gepakt en vrijgevestigd psychologen afgebeld. Aantal kennismakingsgesprekken gehad en met degene waar het het best mee klikte een behandeling gestart. Het was fijn, ik voelde me serieus genomen, ik heb een paar jaar bij de man gelopen en zeer effectief behandeld.
De GGZ heeft zeker een functie en bij zware, complexe problematiek heb je vaak geen keus en zijn zij de aangewezen instelling maar voor een depressie, angststoornis, burnout of andere huis-tuin-en-keuken-aandoeningen zou ik altijd een vrijgevestigd psycholoog aanraden.Een depressie kan zeer ernstig zijn en b.v. Medicatie, deeltijdbehandeling of zelfs opname behoeven, daar is een GGZ ook voor (eerstelijns is inderdaad voor de relatief eenvoudige problematiek, korte behandeling bij mensen wiens persoonlijkheid verder relatief gezond is. Hoeft een ernstige angststoornis of depressie dus niet in te passen...)
Ik ben ooit voor een intake naar de GGZ geweest. Vreselijke ervaring. ten eerste de wachtlijst, vervolgens belandde ik in een soort machine van protocollen en hulpverleners. Niks geen vrije afspraken plannen, ik moest in een groepstherapie op die en die tijden.
Dat ik absoluut geen groepstherapie wilde, de voorkeur uitsprak voor een mannelijke psycholoog (zeer wantrouwend naar vrouwen in die tijd wegens hele rare moeder) en ook nog moest werken daar werd geen enkele rekening mee gehouden. Ik voelde me een nummer.
Ik heb vervolgens gewoon het telefoonboek gepakt en vrijgevestigd psychologen afgebeld. Aantal kennismakingsgesprekken gehad en met degene waar het het best mee klikte een behandeling gestart. Het was fijn, ik voelde me serieus genomen, ik heb een paar jaar bij de man gelopen en zeer effectief behandeld.
De GGZ heeft zeker een functie en bij zware, complexe problematiek heb je vaak geen keus en zijn zij de aangewezen instelling maar voor een depressie, angststoornis, burnout of andere huis-tuin-en-keuken-aandoeningen zou ik altijd een vrijgevestigd psycholoog aanraden.Een depressie kan zeer ernstig zijn en b.v. Medicatie, deeltijdbehandeling of zelfs opname behoeven, daar is een GGZ ook voor (eerstelijns is inderdaad voor de relatief eenvoudige problematiek, korte behandeling bij mensen wiens persoonlijkheid verder relatief gezond is. Hoeft een ernstige angststoornis of depressie dus niet in te passen...)
Ik voel me zo moedellooos
donderdag 17 oktober 2013 om 21:22
Thanks voor jullie reacties wederom.
Tjjjjjemig, ik heb beide dingen al gedaan. Dat maakt het zo frustrerend . Het is alweer een paar maanden geleden maar ik ben er vrij zeker van dat ze niet van gedachten zijn veranderd.
Laat ik voorop stellen dat ik zeker wat aan mijn therapie bij de GGZ heb gehad. Daarbij ben ik ervan overtuigd dat therapie soms gewoon erg vervelend moet zijn. Ik wilde ook niet in groepstherapie, zij drongen aan en ik besloot niet eigenwijs te zijn maar naar ze te luisteren en heb er absoluut geen spijt van. Ik geloof en ga er vanuit dat ze het beste met je voor hebben en dat je zelf niet altijd het beste weet wat goed voor je is. Als dat zo was, zaten we niet allemaal in therapie. Dus dat het je niet altijd zint wat ze je "opleggen" of adviseren is niet per definitie erg.
Fijn dat jij zo'n goede ervaring hebt van begin tot eind bloemetje . Wanneer wist je dat je er klaar voor was om te stoppen?
Probleem bij mij is dat ik niet weet wat ik het liefste wil. Meestal weet je het diep van binnen wel maar nu gewoon echt niet.
Tjjjjjemig, ik heb beide dingen al gedaan. Dat maakt het zo frustrerend . Het is alweer een paar maanden geleden maar ik ben er vrij zeker van dat ze niet van gedachten zijn veranderd.
Laat ik voorop stellen dat ik zeker wat aan mijn therapie bij de GGZ heb gehad. Daarbij ben ik ervan overtuigd dat therapie soms gewoon erg vervelend moet zijn. Ik wilde ook niet in groepstherapie, zij drongen aan en ik besloot niet eigenwijs te zijn maar naar ze te luisteren en heb er absoluut geen spijt van. Ik geloof en ga er vanuit dat ze het beste met je voor hebben en dat je zelf niet altijd het beste weet wat goed voor je is. Als dat zo was, zaten we niet allemaal in therapie. Dus dat het je niet altijd zint wat ze je "opleggen" of adviseren is niet per definitie erg.
Fijn dat jij zo'n goede ervaring hebt van begin tot eind bloemetje . Wanneer wist je dat je er klaar voor was om te stoppen?
Probleem bij mij is dat ik niet weet wat ik het liefste wil. Meestal weet je het diep van binnen wel maar nu gewoon echt niet.
donderdag 17 oktober 2013 om 21:24
quote:tjjjjjemig schreef op 17 oktober 2013 @ 20:49:
[...]
Een depressie kan zeer ernstig zijn en b.v. Medicatie, deeltijdbehandeling of zelfs opname behoeven, daar is een GGZ ook voor (eerstelijns is inderdaad voor de relatief eenvoudige problematiek, korte behandeling bij mensen wiens persoonlijkheid verder relatief gezond is. Hoeft een ernstige angststoornis of depressie dus niet in te passen...)
Ik heb het over 2e lijns. 1e lijns heb ik nooit gehad. Een vrijgevestigd psycholoog kan zware depressies en angststoornissen over het algemeen prima behandelen. Als er opname nodig blijkt komt iemand dan alsnog in de GGZ, dat kan ja. Ook vanuit vrijgevestigd psychologen kan je medicatie en opnames regelen (vaak samenwerkingsverbanden met psychiaters).
Ook (zware) depressie is naar mijn mening dus prima (en ik denk beter!) te behandelen door een onafhankelijke psych dan door de bureaucratische molen van de ggz.
[...]
Een depressie kan zeer ernstig zijn en b.v. Medicatie, deeltijdbehandeling of zelfs opname behoeven, daar is een GGZ ook voor (eerstelijns is inderdaad voor de relatief eenvoudige problematiek, korte behandeling bij mensen wiens persoonlijkheid verder relatief gezond is. Hoeft een ernstige angststoornis of depressie dus niet in te passen...)
Ik heb het over 2e lijns. 1e lijns heb ik nooit gehad. Een vrijgevestigd psycholoog kan zware depressies en angststoornissen over het algemeen prima behandelen. Als er opname nodig blijkt komt iemand dan alsnog in de GGZ, dat kan ja. Ook vanuit vrijgevestigd psychologen kan je medicatie en opnames regelen (vaak samenwerkingsverbanden met psychiaters).
Ook (zware) depressie is naar mijn mening dus prima (en ik denk beter!) te behandelen door een onafhankelijke psych dan door de bureaucratische molen van de ggz.
donderdag 17 oktober 2013 om 21:30
Oeps, ik was een beetje mosterd.
Persoonlijk lijkt me 3 jaar bij 1 behandelaar erg (te) lang en is het misschien helemaal niet zo gek om sowieso naar een ander te gaan die fris tegen jouw problematiek aan kan kijken.
Het is voor jou wel fijn als je het goed kunt afsluiten Als je geen gesprek meer wilt, schrijf dan een brief. Wat apart dat de pvp-er je niet verder kon helpen...
Persoonlijk lijkt me 3 jaar bij 1 behandelaar erg (te) lang en is het misschien helemaal niet zo gek om sowieso naar een ander te gaan die fris tegen jouw problematiek aan kan kijken.
Het is voor jou wel fijn als je het goed kunt afsluiten Als je geen gesprek meer wilt, schrijf dan een brief. Wat apart dat de pvp-er je niet verder kon helpen...
donderdag 17 oktober 2013 om 21:41
quote:Lauraontopic schreef op 17 oktober 2013 @ 21:22:
Fijn dat jij zo'n goede ervaring hebt van begin tot eind bloemetje . Wanneer wist je dat je er klaar voor was om te stoppen?
Dat is een proces, niet iets wat je 'opeens' weet. We begonnen met therapie langzaam afbouwen en uiteindelijk zat er steeds langer tussen de afspraken. Toen 6 maanden niks om te kijken hoe dat ging. Het ging goed dus toen helemaal gestopt.
Fijn dat jij zo'n goede ervaring hebt van begin tot eind bloemetje . Wanneer wist je dat je er klaar voor was om te stoppen?
Dat is een proces, niet iets wat je 'opeens' weet. We begonnen met therapie langzaam afbouwen en uiteindelijk zat er steeds langer tussen de afspraken. Toen 6 maanden niks om te kijken hoe dat ging. Het ging goed dus toen helemaal gestopt.
donderdag 17 oktober 2013 om 21:43
quote:bloemetje77 schreef op 17 oktober 2013 @ 21:24:
[...]
Ook (zware) depressie is naar mijn mening dus prima (en ik denk beter!) te behandelen door een onafhankelijke psych dan door de bureaucratische molen van de ggz.Ik vond het persoonlijk heel fijn om eerst een intakegesprek en daarna nog een vervolggesprek te hebben met een psychiater (arts) die mij kon helpen om de juiste dosis medicatie te bepalen. En dat er daarna pas besluit werd genomen over welke psycholoog mij het beste zou kunnen helpen. Ik heb dus wel goede ervaring met ggz.
[...]
Ook (zware) depressie is naar mijn mening dus prima (en ik denk beter!) te behandelen door een onafhankelijke psych dan door de bureaucratische molen van de ggz.Ik vond het persoonlijk heel fijn om eerst een intakegesprek en daarna nog een vervolggesprek te hebben met een psychiater (arts) die mij kon helpen om de juiste dosis medicatie te bepalen. En dat er daarna pas besluit werd genomen over welke psycholoog mij het beste zou kunnen helpen. Ik heb dus wel goede ervaring met ggz.
donderdag 17 oktober 2013 om 21:43
quote:Lauraontopic schreef op 17 oktober 2013 @ 21:41:
Dank je Lila, dat heb ik echter al gedaan. Was niet bijster hulpvol want werd wat vluchtig via telefoon afgehandeld terwijl ik vroeg om een afspraak. Misschien plan ik een afspraak met de psycholoog die bij mijn huisarts zit.Gewoon doen, een kennismakingsgesprek kan nooit kwaad.
Dank je Lila, dat heb ik echter al gedaan. Was niet bijster hulpvol want werd wat vluchtig via telefoon afgehandeld terwijl ik vroeg om een afspraak. Misschien plan ik een afspraak met de psycholoog die bij mijn huisarts zit.Gewoon doen, een kennismakingsgesprek kan nooit kwaad.
donderdag 17 oktober 2013 om 21:45
De pvp-er was aardig en had wel advies maar ik was er liever even voor gaan zitten om het er echt eens goed over te hebben. Daarbij raakte ik ook weer behoorlijk emotioneel dus dan werkt zo'n telefoongesprek ook niet echt.
Ik beëindig mijn therapie vrij abrupt dus rustig afbouwen zit er helaas niet meer in. Lijkt me wel heel fijn om dat zo te doen. Maar verder gaan met mijn behandelaar zit er gewoon echt niet meer in.
Ik beëindig mijn therapie vrij abrupt dus rustig afbouwen zit er helaas niet meer in. Lijkt me wel heel fijn om dat zo te doen. Maar verder gaan met mijn behandelaar zit er gewoon echt niet meer in.
donderdag 17 oktober 2013 om 21:46
donderdag 17 oktober 2013 om 21:48
donderdag 17 oktober 2013 om 21:50
quote:Lauraontopic schreef op 17 oktober 2013 @ 21:46:
[...]
Onee, wat klote zeg! Kon je wel overstappen?Ik heb er in overleg met hem voor gekozen om dat niet meer te doen, maar op eigen benen te staan.Dit ook vanwege mijn nare ervaring met behandelaar daarvoor. Ik was sterk genoeg om het zelf aan te kunnen en kon altijd weer aan de bel trekken bij een vervanger mocht het ooit nodig zijn. Tot nu toe gaat het prima!
[...]
Onee, wat klote zeg! Kon je wel overstappen?Ik heb er in overleg met hem voor gekozen om dat niet meer te doen, maar op eigen benen te staan.Dit ook vanwege mijn nare ervaring met behandelaar daarvoor. Ik was sterk genoeg om het zelf aan te kunnen en kon altijd weer aan de bel trekken bij een vervanger mocht het ooit nodig zijn. Tot nu toe gaat het prima!
donderdag 17 oktober 2013 om 21:52
quote:lila01 schreef op 17 oktober 2013 @ 21:43:
[...]
Ik vond het persoonlijk heel fijn om eerst een intakegesprek en daarna nog een vervolggesprek te hebben met een psychiater (arts) die mij kon helpen om de juiste dosis medicatie te bepalen. En dat er daarna pas besluit werd genomen over welke psycholoog mij het beste zou kunnen helpen. Ik heb dus wel goede ervaring met ggz.Dat kan, dat jij eerst medicatie nodig had. En dat jij het fijn vond dat er besloten werd voor jou. Bij mij paste dat niet, ik wilde zelf de regie hebben over mijn ziekte en behandeling. In mijn geval kon ik dat ook dat hangt natuurlijk erg van de aandoening af.
[...]
Ik vond het persoonlijk heel fijn om eerst een intakegesprek en daarna nog een vervolggesprek te hebben met een psychiater (arts) die mij kon helpen om de juiste dosis medicatie te bepalen. En dat er daarna pas besluit werd genomen over welke psycholoog mij het beste zou kunnen helpen. Ik heb dus wel goede ervaring met ggz.Dat kan, dat jij eerst medicatie nodig had. En dat jij het fijn vond dat er besloten werd voor jou. Bij mij paste dat niet, ik wilde zelf de regie hebben over mijn ziekte en behandeling. In mijn geval kon ik dat ook dat hangt natuurlijk erg van de aandoening af.
donderdag 17 oktober 2013 om 22:08
quote:Lauraontopic schreef op 17 oktober 2013 @ 21:22:
Thanks voor jullie reacties wederom.
Tjjjjjemig, ik heb beide dingen al gedaan. Dat maakt het zo frustrerend . Het is alweer een paar maanden geleden maar ik ben er vrij zeker van dat ze niet van gedachten zijn veranderd.
Laat ik voorop stellen dat ik zeker wat aan mijn therapie bij de GGZ heb gehad. Daarbij ben ik ervan overtuigd dat therapie soms gewoon erg vervelend moet zijn. Ik wilde ook niet in groepstherapie, zij drongen aan en ik besloot niet eigenwijs te zijn maar naar ze te luisteren en heb er absoluut geen spijt van. Ik geloof en ga er vanuit dat ze het beste met je voor hebben en dat je zelf niet altijd het beste weet wat goed voor je is. Als dat zo was, zaten we niet allemaal in therapie. Dus dat het je niet altijd zint wat ze je "opleggen" of adviseren is niet per definitie erg.
Fijn dat jij zo'n goede ervaring hebt van begin tot eind bloemetje . Wanneer wist je dat je er klaar voor was om te stoppen?
Probleem bij mij is dat ik niet weet wat ik het liefste wil. Meestal weet je het diep van binnen wel maar nu gewoon echt niet.Je vindt het moeilijk om de knoop door te hakken. Maar vraag jezelf eens af: hoe erg is als je na een tijdje erachter komt dat je niet de juiste beslissing hebt genomen? Wat is het allerergste gevolg dat je kunt bedenken van zo'n verkeerde beslissing? En kun je dat aan? En ook: is zo'n beslissing onomkeerbaar?
Thanks voor jullie reacties wederom.
Tjjjjjemig, ik heb beide dingen al gedaan. Dat maakt het zo frustrerend . Het is alweer een paar maanden geleden maar ik ben er vrij zeker van dat ze niet van gedachten zijn veranderd.
Laat ik voorop stellen dat ik zeker wat aan mijn therapie bij de GGZ heb gehad. Daarbij ben ik ervan overtuigd dat therapie soms gewoon erg vervelend moet zijn. Ik wilde ook niet in groepstherapie, zij drongen aan en ik besloot niet eigenwijs te zijn maar naar ze te luisteren en heb er absoluut geen spijt van. Ik geloof en ga er vanuit dat ze het beste met je voor hebben en dat je zelf niet altijd het beste weet wat goed voor je is. Als dat zo was, zaten we niet allemaal in therapie. Dus dat het je niet altijd zint wat ze je "opleggen" of adviseren is niet per definitie erg.
Fijn dat jij zo'n goede ervaring hebt van begin tot eind bloemetje . Wanneer wist je dat je er klaar voor was om te stoppen?
Probleem bij mij is dat ik niet weet wat ik het liefste wil. Meestal weet je het diep van binnen wel maar nu gewoon echt niet.Je vindt het moeilijk om de knoop door te hakken. Maar vraag jezelf eens af: hoe erg is als je na een tijdje erachter komt dat je niet de juiste beslissing hebt genomen? Wat is het allerergste gevolg dat je kunt bedenken van zo'n verkeerde beslissing? En kun je dat aan? En ook: is zo'n beslissing onomkeerbaar?
Ik spreek toch geen Chinees?!
donderdag 17 oktober 2013 om 22:14
quote:bloemetje77 schreef op 17 oktober 2013 @ 21:52:
[...]
Dat kan, dat jij eerst medicatie nodig had. En dat jij het fijn vond dat er besloten werd voor jou. Bij mij paste dat niet, ik wilde zelf de regie hebben over mijn ziekte en behandeling. In mijn geval kon ik dat ook dat hangt natuurlijk erg van de aandoening af.
Vervelend dat je zo'n nare ervaring hebt met de GGZ!
Maar misschien is het wel goed om iets minder te generaliseren (zo komt het althans over). Dat jij niet over je eigen behandeling mocht beslissen in de GGZ wil niet zeggen dat er binnen alle GGZ-instellingen en op alle afdelingen op die manier gewerkt wordt. En gelukkig maar! Want dat is inderdaad geen goede gang van zaken. Bij ons krijgen mensen een advies, en vraag ik ze wat ze van dat advies vinden en of ze zich erin kunnen vinden. Meestal hebben we ookal wel een alternatief advies, voor als iemand ons eerste advies niet ziet zitten.
[...]
Dat kan, dat jij eerst medicatie nodig had. En dat jij het fijn vond dat er besloten werd voor jou. Bij mij paste dat niet, ik wilde zelf de regie hebben over mijn ziekte en behandeling. In mijn geval kon ik dat ook dat hangt natuurlijk erg van de aandoening af.
Vervelend dat je zo'n nare ervaring hebt met de GGZ!
Maar misschien is het wel goed om iets minder te generaliseren (zo komt het althans over). Dat jij niet over je eigen behandeling mocht beslissen in de GGZ wil niet zeggen dat er binnen alle GGZ-instellingen en op alle afdelingen op die manier gewerkt wordt. En gelukkig maar! Want dat is inderdaad geen goede gang van zaken. Bij ons krijgen mensen een advies, en vraag ik ze wat ze van dat advies vinden en of ze zich erin kunnen vinden. Meestal hebben we ookal wel een alternatief advies, voor als iemand ons eerste advies niet ziet zitten.
Ik spreek toch geen Chinees?!