Psyche
alle pijlers
De vreugde is weg. Is dat tijdelijk?
vrijdag 1 november 2013 om 10:07
Hallo allemaal,
Twee weken geleden speelde er ineens een fikse ontsteking op, in mijn kies, aan de linkerkant helemaal achter. Ik kon niet meer terecht bij de tandarts en moest tot maandag wachten. Dit heeft tot gevolg gehad dat ik drie en een halve dag met pijn rond heb gelopen die gelijk stond aan een zenuwbehandeling. Daarbij waren mijn lymfklieren opgezet en pijnlijk en ik had een barstende hoofdpijn.
Hoewel ik altijd met pijn omga alsof het een klein ongemakje is, danste ik indianendansjes van de pijn, maar als het even kon bleef ik toch lachen. Slapen ging heel slecht, zelfs in diepe slaap werd ik door de pijn uit mijn slaap terug geschreeuwd.
Op maandagmiddag om half 5 is de kies getrokken. Mijn tandarts wilde liever iets doen om de kies te behouden, maar ik kon maar naar één ding verlangen, eruit met dat ding.
Nu twee weken later merk ik dat ik niet mijn oude vertrouwde zelf ben. Op één of andere manier kan ik niet meer vrolijk zijn, het lijkt wel of dat hele gedoe me gebroken heeft op een bepaald niveau.
Nu is mijn vraag, is er iemand die dit herkent en zo ja, is dit van voorbijgaande aard of zit ik in een depressie of zo en kan dat langer gaan duren?
Ik ben niet van plan om pillen te slikken in de vorm van een AD of zo, ik hoop alleen dat er een simpelere oplossing is of dat het vanzelf, na niet al te lange tijd weer verdwijnt.
Ik heb overigens al afspraken gemaakt, blijf er dus niet mee lopen.
Twee weken geleden speelde er ineens een fikse ontsteking op, in mijn kies, aan de linkerkant helemaal achter. Ik kon niet meer terecht bij de tandarts en moest tot maandag wachten. Dit heeft tot gevolg gehad dat ik drie en een halve dag met pijn rond heb gelopen die gelijk stond aan een zenuwbehandeling. Daarbij waren mijn lymfklieren opgezet en pijnlijk en ik had een barstende hoofdpijn.
Hoewel ik altijd met pijn omga alsof het een klein ongemakje is, danste ik indianendansjes van de pijn, maar als het even kon bleef ik toch lachen. Slapen ging heel slecht, zelfs in diepe slaap werd ik door de pijn uit mijn slaap terug geschreeuwd.
Op maandagmiddag om half 5 is de kies getrokken. Mijn tandarts wilde liever iets doen om de kies te behouden, maar ik kon maar naar één ding verlangen, eruit met dat ding.
Nu twee weken later merk ik dat ik niet mijn oude vertrouwde zelf ben. Op één of andere manier kan ik niet meer vrolijk zijn, het lijkt wel of dat hele gedoe me gebroken heeft op een bepaald niveau.
Nu is mijn vraag, is er iemand die dit herkent en zo ja, is dit van voorbijgaande aard of zit ik in een depressie of zo en kan dat langer gaan duren?
Ik ben niet van plan om pillen te slikken in de vorm van een AD of zo, ik hoop alleen dat er een simpelere oplossing is of dat het vanzelf, na niet al te lange tijd weer verdwijnt.
Ik heb overigens al afspraken gemaakt, blijf er dus niet mee lopen.
vrijdag 1 november 2013 om 10:15
vrijdag 1 november 2013 om 10:20
Nou dat heb ik ook nog nooit gehoord en ik weet heel veel van depressies.
Het is wel zo bij een fikse ontsteking heeft je lichaam echt heel hard gewerkt om dat te laten verdwijnen.
Ook al is de ontsteking weg, je hebt echt nog wel een tijdje nodig om helemaal te herstellen. En dan kan je je erg futloos en een beetje down voelen.
Geef het zeker nog een paar weken!, leef even extra gezond en eet extra gezond en neem af en toe ook nog extra rust als dat kan.
Het is wel zo bij een fikse ontsteking heeft je lichaam echt heel hard gewerkt om dat te laten verdwijnen.
Ook al is de ontsteking weg, je hebt echt nog wel een tijdje nodig om helemaal te herstellen. En dan kan je je erg futloos en een beetje down voelen.
Geef het zeker nog een paar weken!, leef even extra gezond en eet extra gezond en neem af en toe ook nog extra rust als dat kan.
vrijdag 1 november 2013 om 10:22
Zo'n fikse infectie kan zeker van invloed zijn op de stemming. Je ziet bij ouderen zelfs wel eens dat ze er van in een psychose schieten. De infectie is inmiddels bestreden, maar je lichaam heeft wel even de tijd nodig om te herstellen. Goed dat je voor de zekerheid naar de dokter gaat, maar het komt dus vaker voor.
vrijdag 1 november 2013 om 10:23
Wat rot voor je dat je je zo voelt. Maar zou het één wel met het ander te maken hebben? Misschien was de situatie met je kies wel de druppel die de emmer deed overlopen en zat je onbewust al niet lekker in je vel voor die tijd. Kan vanuit je privésituatie zijn, maar ook heel simpel door het invallen van de herfst. Wel goed van je dat je snel stappen hebt ondernomen om hier weer uit te komen. Die 'vechtlust' is er dus wel, dus dan komt het vast goed. Sterkte.
Ik ben niet dom, ik weet precies wat ik bedoel.
vrijdag 1 november 2013 om 10:24
quote:annapalona schreef op 01 november 2013 @ 10:20:
Nou dat heb ik ook nog nooit gehoord en ik weet heel veel van depressies.
Het is wel zo bij een fikse ontsteking heeft je lichaam echt heel hard gewerkt om dat te laten verdwijnen.
Ook al is de ontsteking weg, je hebt echt nog wel een tijdje nodig om helemaal te herstellen. En dan kan je je erg futloos en een beetje down voelen.
Geef het zeker nog een paar weken!, leef even extra gezond en eet extra gezond en neem af en toe ook nog extra rust als dat kan.
Dank je voor je antwoord Anna, daar heb ik iets aan.
De vraag over depressie was ook maar een vraag, want ik heb geen enkel verstand van dat soort gevoelens. Ben mijn hele 51 jarige leven al een rasoptimist, daarom begrijp ik ook niet zo goed wat er nu ineens met me gebeurt, vandaar.
Nou dat heb ik ook nog nooit gehoord en ik weet heel veel van depressies.
Het is wel zo bij een fikse ontsteking heeft je lichaam echt heel hard gewerkt om dat te laten verdwijnen.
Ook al is de ontsteking weg, je hebt echt nog wel een tijdje nodig om helemaal te herstellen. En dan kan je je erg futloos en een beetje down voelen.
Geef het zeker nog een paar weken!, leef even extra gezond en eet extra gezond en neem af en toe ook nog extra rust als dat kan.
Dank je voor je antwoord Anna, daar heb ik iets aan.
De vraag over depressie was ook maar een vraag, want ik heb geen enkel verstand van dat soort gevoelens. Ben mijn hele 51 jarige leven al een rasoptimist, daarom begrijp ik ook niet zo goed wat er nu ineens met me gebeurt, vandaar.
vrijdag 1 november 2013 om 10:25
Ik herken het zelf niet, maar mijn moeder heeft dat wel. Die wordt echt erg uit haar evenwicht gebracht door heftige lichamelijke dingen.
Bovendien is het herfst en de wintertijd is net ingegaan.
Ik vind wat je beschrijft overigens meer als een (hopelijk tijdelijke) dip klinken dan als een depressie. Mijn persoonlijke ervaring is dat bij depressie wel wat meer komt kijken dan 'niet vrolijk zijn'. En dan heb ik het echt over gevoelens van angst, radeloosheid en wanhoop. Gecombineerd met lichamelijke symptomen en slecht slapen, geen eetlust enorme moeheid en wisseling van stemmingen. En dan zodanig dat je niet meer normaal kunt functioneren.
Dat is een reden om een arts te bezoeken en eventueel ad te slikken. Een dip niet. Dan kun je nog aan de slag met een dagje sauna, een verse bos bloemen, verplicht een wandeling ook al heb je geen zin en een fijne film.
Bovendien is het herfst en de wintertijd is net ingegaan.
Ik vind wat je beschrijft overigens meer als een (hopelijk tijdelijke) dip klinken dan als een depressie. Mijn persoonlijke ervaring is dat bij depressie wel wat meer komt kijken dan 'niet vrolijk zijn'. En dan heb ik het echt over gevoelens van angst, radeloosheid en wanhoop. Gecombineerd met lichamelijke symptomen en slecht slapen, geen eetlust enorme moeheid en wisseling van stemmingen. En dan zodanig dat je niet meer normaal kunt functioneren.
Dat is een reden om een arts te bezoeken en eventueel ad te slikken. Een dip niet. Dan kun je nog aan de slag met een dagje sauna, een verse bos bloemen, verplicht een wandeling ook al heb je geen zin en een fijne film.
vrijdag 1 november 2013 om 10:26
quote:ernie78 schreef op 01 november 2013 @ 10:22:
Zo'n fikse infectie kan zeker van invloed zijn op de stemming. Je ziet bij ouderen zelfs wel eens dat ze er van in een psychose schieten. De infectie is inmiddels bestreden, maar je lichaam heeft wel even de tijd nodig om te herstellen. Goed dat je voor de zekerheid naar de dokter gaat, maar het komt dus vaker voor.
Goed om te weten, dank je.
Ik zie ze gelukkig nog niet vliegen.
Zo'n fikse infectie kan zeker van invloed zijn op de stemming. Je ziet bij ouderen zelfs wel eens dat ze er van in een psychose schieten. De infectie is inmiddels bestreden, maar je lichaam heeft wel even de tijd nodig om te herstellen. Goed dat je voor de zekerheid naar de dokter gaat, maar het komt dus vaker voor.
Goed om te weten, dank je.
Ik zie ze gelukkig nog niet vliegen.
vrijdag 1 november 2013 om 10:27
quote:toedeledokie schreef op 01 november 2013 @ 10:23:
Wat rot voor je dat je je zo voelt. Maar zou het één wel met het ander te maken hebben? Misschien was de situatie met je kies wel de druppel die de emmer deed overlopen en zat je onbewust al niet lekker in je vel voor die tijd. Kan vanuit je privésituatie zijn, maar ook heel simpel door het invallen van de herfst. Wel goed van je dat je snel stappen hebt ondernomen om hier weer uit te komen. Die 'vechtlust' is er dus wel, dus dan komt het vast goed. Sterkte.Nee hoor, alles was verder goed en van de herfst heb ik nooit last gehad, één van mijn favoriete seizoenen.
Wat rot voor je dat je je zo voelt. Maar zou het één wel met het ander te maken hebben? Misschien was de situatie met je kies wel de druppel die de emmer deed overlopen en zat je onbewust al niet lekker in je vel voor die tijd. Kan vanuit je privésituatie zijn, maar ook heel simpel door het invallen van de herfst. Wel goed van je dat je snel stappen hebt ondernomen om hier weer uit te komen. Die 'vechtlust' is er dus wel, dus dan komt het vast goed. Sterkte.Nee hoor, alles was verder goed en van de herfst heb ik nooit last gehad, één van mijn favoriete seizoenen.
vrijdag 1 november 2013 om 10:29
quote:hiltje schreef op 01 november 2013 @ 10:25:
Ik herken het zelf niet, maar mijn moeder heeft dat wel. Die wordt echt erg uit haar evenwicht gebracht door heftige lichamelijke dingen.
Bovendien is het herfst en de wintertijd is net ingegaan.
Ik vind wat je beschrijft overigens meer als een (hopelijk tijdelijke) dip klinken dan als een depressie. Mijn persoonlijke ervaring is dat bij depressie wel wat meer komt kijken dan 'niet vrolijk zijn'. En dan heb ik het echt over gevoelens van angst, radeloosheid en wanhoop. Gecombineerd met lichamelijke symptomen en slecht slapen, geen eetlust enorme moeheid en wisseling van stemmingen. En dan zodanig dat je niet meer normaal kunt functioneren.
Dat is een reden om een arts te bezoeken en eventueel ad te slikken. Een dip niet. Dan kun je nog aan de slag met een dagje sauna, een verse bos bloemen, verplicht een wandeling ook al heb je geen zin en een fijne film.Gelukkig maar! Zoals ik net al schreef, ik heb er geen verstand van en dat is ook een groot geluk natuurlijk.
Ik herken het zelf niet, maar mijn moeder heeft dat wel. Die wordt echt erg uit haar evenwicht gebracht door heftige lichamelijke dingen.
Bovendien is het herfst en de wintertijd is net ingegaan.
Ik vind wat je beschrijft overigens meer als een (hopelijk tijdelijke) dip klinken dan als een depressie. Mijn persoonlijke ervaring is dat bij depressie wel wat meer komt kijken dan 'niet vrolijk zijn'. En dan heb ik het echt over gevoelens van angst, radeloosheid en wanhoop. Gecombineerd met lichamelijke symptomen en slecht slapen, geen eetlust enorme moeheid en wisseling van stemmingen. En dan zodanig dat je niet meer normaal kunt functioneren.
Dat is een reden om een arts te bezoeken en eventueel ad te slikken. Een dip niet. Dan kun je nog aan de slag met een dagje sauna, een verse bos bloemen, verplicht een wandeling ook al heb je geen zin en een fijne film.Gelukkig maar! Zoals ik net al schreef, ik heb er geen verstand van en dat is ook een groot geluk natuurlijk.
vrijdag 1 november 2013 om 10:29
ik herken dit. Ik kreeg binnen 3 maanden 2x een blaasontsteking. Daarvoor nooit een blaasontsteking gehad. Hier was ik echt even door van slag. Het vertrouwen in mijn lichaam was weg en ik werd angstig dat het weer zou gebeuren. Ook bleef ik me ziek voelen. Ook ik ben een rasoptimist, maar had alleen nooit verwacht dat mijn lichaam me in de steek zou laten en dat gebeurde toch. Dat moest ik even verwerken.
vrijdag 1 november 2013 om 10:30
quote:Cateautje schreef op 01 november 2013 @ 10:24:
[...]
Dank je voor je antwoord Anna, daar heb ik iets aan.
De vraag over depressie was ook maar een vraag, want ik heb geen enkel verstand van dat soort gevoelens. Ben mijn hele 51 jarige leven al een rasoptimist, daarom begrijp ik ook niet zo goed wat er nu ineens met me gebeurt, vandaar.
Graag gedaan!
En ik snap de vraag wel hoor! Zorg even goed voor jezelf en de HA is niet onverstandig misschien kan hij/zij je geruststellen en je tips geven om je weerstand weer op peil te krijgen.
Daarna komt je optimisme vast weer terug!
[...]
Dank je voor je antwoord Anna, daar heb ik iets aan.
De vraag over depressie was ook maar een vraag, want ik heb geen enkel verstand van dat soort gevoelens. Ben mijn hele 51 jarige leven al een rasoptimist, daarom begrijp ik ook niet zo goed wat er nu ineens met me gebeurt, vandaar.
Graag gedaan!
En ik snap de vraag wel hoor! Zorg even goed voor jezelf en de HA is niet onverstandig misschien kan hij/zij je geruststellen en je tips geven om je weerstand weer op peil te krijgen.
Daarna komt je optimisme vast weer terug!
vrijdag 1 november 2013 om 10:31
quote:thula schreef op 01 november 2013 @ 10:29:
ik herken dit. Ik kreeg binnen 3 maanden 2x een blaasontsteking. Daarvoor nooit een blaasontsteking gehad. Hier was ik echt even door van slag. Het vertrouwen in mijn lichaam was weg en ik werd angstig dat het weer zou gebeuren. Ook bleef ik me ziek voelen. Ook ik ben een rasoptimist, maar had alleen nooit verwacht dat mijn lichaam me in de steek zou laten en dat gebeurde toch. Dat moest ik even verwerken.Dat zal inderdaad een schok voor je zijn geweest. Ik herken hier niets in, maar mijn lijf kraakt en piept al wat langer, dus ik ben niet meer verrast.
ik herken dit. Ik kreeg binnen 3 maanden 2x een blaasontsteking. Daarvoor nooit een blaasontsteking gehad. Hier was ik echt even door van slag. Het vertrouwen in mijn lichaam was weg en ik werd angstig dat het weer zou gebeuren. Ook bleef ik me ziek voelen. Ook ik ben een rasoptimist, maar had alleen nooit verwacht dat mijn lichaam me in de steek zou laten en dat gebeurde toch. Dat moest ik even verwerken.Dat zal inderdaad een schok voor je zijn geweest. Ik herken hier niets in, maar mijn lijf kraakt en piept al wat langer, dus ik ben niet meer verrast.
vrijdag 1 november 2013 om 10:40
vrijdag 1 november 2013 om 12:03
Pijn en weinig slapen zijn een recept om je k*t te voelen. Zoals hierboven al geschreven. Je lijf heeft nu echt tijd nodig om te herstellen en de ontsteking het lijf uit te werken. Ook is door de ontsteking en het trekken van de kies de biomechanica en het functioneren van je kaak en schedel/nek wat veranderd, dit kan ook invloed hebben op je welbevinden.
Tel daar boven op het donkere weer, kou en nattigheid, de donkere dagen voor kerst komen er aan. Je kan altijd "wel vrolijk doorgaan" maar op een bepaald moment heb je je tax gehaald.
En ook jij Cateautje, bent maar een gewoon mens, En die biologische wetten gelden ook voor jou. Dus verwen je zelf, wees lief voor je lijf en heb geduld. Dan komt het vast allemaal wel goed! Over een paar weken is het weer toeslagen dag
Tel daar boven op het donkere weer, kou en nattigheid, de donkere dagen voor kerst komen er aan. Je kan altijd "wel vrolijk doorgaan" maar op een bepaald moment heb je je tax gehaald.
En ook jij Cateautje, bent maar een gewoon mens, En die biologische wetten gelden ook voor jou. Dus verwen je zelf, wees lief voor je lijf en heb geduld. Dan komt het vast allemaal wel goed! Over een paar weken is het weer toeslagen dag
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
vrijdag 1 november 2013 om 12:10
quote:hamerhaai schreef op 01 november 2013 @ 12:03:
Pijn en weinig slapen zijn een recept om je k*t te voelen. Zoals hierboven al geschreven. Je lijf heeft nu echt tijd nodig om te herstellen en de ontsteking het lijf uit te werken. Ook is door de ontsteking en het trekken van de kies de biomechanica en het functioneren van je kaak en schedel/nek wat veranderd, dit kan ook invloed hebben op je welbevinden.
Tel daar boven op het donkere weer, kou en nattigheid, de donkere dagen voor kerst komen er aan. Je kan altijd "wel vrolijk doorgaan" maar op een bepaald moment heb je je tax gehaald.
En ook jij Cateautje, bent maar een gewoon mens, En die biologische wetten gelden ook voor jou. Dus verwen je zelf, wees lief voor je lijf en heb geduld. Dan komt het vast allemaal wel goed! Over een paar weken is het weer toeslagen dag
Dank je Hamerhaai, voor je lieve woorden.
Ik zal me keurig voorbereiden op de toeslagendag, door mezelf tot in de afgrond te verwennen compleet met dutjes.
Ik moet natuurlijk wel topfit zijn op de twintigste.
Pijn en weinig slapen zijn een recept om je k*t te voelen. Zoals hierboven al geschreven. Je lijf heeft nu echt tijd nodig om te herstellen en de ontsteking het lijf uit te werken. Ook is door de ontsteking en het trekken van de kies de biomechanica en het functioneren van je kaak en schedel/nek wat veranderd, dit kan ook invloed hebben op je welbevinden.
Tel daar boven op het donkere weer, kou en nattigheid, de donkere dagen voor kerst komen er aan. Je kan altijd "wel vrolijk doorgaan" maar op een bepaald moment heb je je tax gehaald.
En ook jij Cateautje, bent maar een gewoon mens, En die biologische wetten gelden ook voor jou. Dus verwen je zelf, wees lief voor je lijf en heb geduld. Dan komt het vast allemaal wel goed! Over een paar weken is het weer toeslagen dag
Dank je Hamerhaai, voor je lieve woorden.
Ik zal me keurig voorbereiden op de toeslagendag, door mezelf tot in de afgrond te verwennen compleet met dutjes.
Ik moet natuurlijk wel topfit zijn op de twintigste.
vrijdag 1 november 2013 om 13:00
Dit las ik van de week in het boek:" ja maar wat als alles lukt". Klopt wel met wat jij voelt.
"Vanuit ons bewustzijn hebben we het idee dat we ons lichaam kunnen sturen (ga links, ga rechts, neem de bus, hou je mond, sta stil), maar op sommige momenten lijkt het of je lichaam jou bestuurt. Je krijgt hartkloppingen, laat een wind, moet naar de wc, raakt op het verkeerde moment seksueel opgewonden(of niet), kortom, we hebben een complexe relatie met ons lichaam. Zo complex dat we er voortdurend strijd mee voeren. We zijn boos, verdrietig, teleurgesteld over ons lichaam. Het hapert, doet pijn, heeft een eigen wil, kortom, we hebben het gevoel als een Siamese tweeling vastgeketend te zitten aan een lichaam waar we nooit voor gekozen hebben en nooit echt grip op lijken te krijgen. Maar ja, wat ben je zónde lichaam? Het is onmogelijk in dit aardse te bestaan zonder fysiek omhulsel. Hoe moeilijk een relatie met een ander mens ook is, een relatie met een ander kan altijd verbroken worden. Maar een relatie met ons lichaam niet. We zitten er per definitie in op gesloten. Je bewustzijn lijkt als het ware gevangen in je lichaam. Je kunt niet even afstand van elkaar nemen. Of de relatie even laten bekoelen."
"Vanuit ons bewustzijn hebben we het idee dat we ons lichaam kunnen sturen (ga links, ga rechts, neem de bus, hou je mond, sta stil), maar op sommige momenten lijkt het of je lichaam jou bestuurt. Je krijgt hartkloppingen, laat een wind, moet naar de wc, raakt op het verkeerde moment seksueel opgewonden(of niet), kortom, we hebben een complexe relatie met ons lichaam. Zo complex dat we er voortdurend strijd mee voeren. We zijn boos, verdrietig, teleurgesteld over ons lichaam. Het hapert, doet pijn, heeft een eigen wil, kortom, we hebben het gevoel als een Siamese tweeling vastgeketend te zitten aan een lichaam waar we nooit voor gekozen hebben en nooit echt grip op lijken te krijgen. Maar ja, wat ben je zónde lichaam? Het is onmogelijk in dit aardse te bestaan zonder fysiek omhulsel. Hoe moeilijk een relatie met een ander mens ook is, een relatie met een ander kan altijd verbroken worden. Maar een relatie met ons lichaam niet. We zitten er per definitie in op gesloten. Je bewustzijn lijkt als het ware gevangen in je lichaam. Je kunt niet even afstand van elkaar nemen. Of de relatie even laten bekoelen."