Psyche
alle pijlers
help!! wat is er toch met mij
donderdag 7 november 2013 om 23:14
Hallo, ik wil heel graag mijn verhaal even kwijt.. want ik weet niet meer wat mij mankeert..
Met mijn eerste vriend ben ik 8 jaar samen geweest. Hij leed aan een ziekte waardoor hij op een gegeven moment doordeweeks niet meer thuis woonde. Hij heeft toen iemand anders leren kennen en toen hebben wij er een punt achter gezet. Toen kwam ik bij mijn tweede vriend. Hij was ziekelijk jaloers. Als ik bijv. belde met de klantenservice van een bedrijf en het was een man die ik aan de telefoon had, was het al mis. Door hem werd ik in elkaar getrapt, opgesloten, werd aan mijn haren het huis door gesleept en heb letterlijk een mes op m'n keel gehad. Hoewel ik vreselijk bang was, heb ik daar gelukkig zelf een punt achter kunnen zetten. Toen leerde ik mijn derde (en huidige) vriend kennen. Daar heb ik een prachtige zoon mee gekregen. De eerste jaren gingen goed en waren leuk. Op een gegeven moment merkte ik dat hij ineens anders tegen mij deed. Uiteindelijk gaf hij toe dat hij vreemd was gegaan. Ondanks dat, zijn we wel bij elkaar gebleven. Een jaar of twee later was het weer mis. Hij was een vriendin van vroeger tegengekomen en had met haar het bed gedeeld. Toen zijn we een paar weken uit elkaar geweest maar toch weer bij elkaar terug gekomen. Hij heeft zijn hele leven al een droom gehad, een eigen horecazaak. Daar wilde ik hem in steunen. Ik heb de vrije dag die ik doordeweeks met mijn zoontje had opgegeven en ben fulltime gaan werken zodat hij zijn droom kon waarmaken. Tot nu toe levert zijn eigen zaak echter nog niks op. Behalve de ene schuld bovenop de andere. En beter wordt het nog niet. Gisteren ben ik erachter gekomen dat hij weer is vreemdgegaan. Ik heb hem ermee geconfronteerd en zijn reactie was: "ja klopt, maar het is gebeurd, ik kan er niks meer aan veranderen". En ik wuif het weg en we gaan weer verder... Pfffff het lukt me gewoon niet om bij hem weg te gaan. Ik hou wel van hem. Maar ik ben ik alle opzichten beter af zonder hem. Ik raak erdoor in de financiele problemen, ik moet alles in huis doen (mijn vriend is drie dagen per week thuis maar doet dan niks), hij is er niet echt als vader vind ik (de drie dagen dat hij thuis is, is mijn zoontje bij opa en oma, mijn vriend haalt hem niet van school en onderneemt verder ook niks met hem), ik werk me kapot en heb haast geen tijd met mijn zoontje. Daar komt bij dat ik bij mezelf kortgeleden een knobbel heb ontdekt, waarvoor ik nu steeds naar het ziekenhuis moet. Mijn vriend vindt het niet nodig om mee te gaan. Iedereen verklaart me voor gek en ikzelf ook, maar het lukt me gewoon niet om hem te verlaten!!! Ik wil te graag dat het werkt tussen ons, denk ik. Wat mankeert mij toch!!??
Met mijn eerste vriend ben ik 8 jaar samen geweest. Hij leed aan een ziekte waardoor hij op een gegeven moment doordeweeks niet meer thuis woonde. Hij heeft toen iemand anders leren kennen en toen hebben wij er een punt achter gezet. Toen kwam ik bij mijn tweede vriend. Hij was ziekelijk jaloers. Als ik bijv. belde met de klantenservice van een bedrijf en het was een man die ik aan de telefoon had, was het al mis. Door hem werd ik in elkaar getrapt, opgesloten, werd aan mijn haren het huis door gesleept en heb letterlijk een mes op m'n keel gehad. Hoewel ik vreselijk bang was, heb ik daar gelukkig zelf een punt achter kunnen zetten. Toen leerde ik mijn derde (en huidige) vriend kennen. Daar heb ik een prachtige zoon mee gekregen. De eerste jaren gingen goed en waren leuk. Op een gegeven moment merkte ik dat hij ineens anders tegen mij deed. Uiteindelijk gaf hij toe dat hij vreemd was gegaan. Ondanks dat, zijn we wel bij elkaar gebleven. Een jaar of twee later was het weer mis. Hij was een vriendin van vroeger tegengekomen en had met haar het bed gedeeld. Toen zijn we een paar weken uit elkaar geweest maar toch weer bij elkaar terug gekomen. Hij heeft zijn hele leven al een droom gehad, een eigen horecazaak. Daar wilde ik hem in steunen. Ik heb de vrije dag die ik doordeweeks met mijn zoontje had opgegeven en ben fulltime gaan werken zodat hij zijn droom kon waarmaken. Tot nu toe levert zijn eigen zaak echter nog niks op. Behalve de ene schuld bovenop de andere. En beter wordt het nog niet. Gisteren ben ik erachter gekomen dat hij weer is vreemdgegaan. Ik heb hem ermee geconfronteerd en zijn reactie was: "ja klopt, maar het is gebeurd, ik kan er niks meer aan veranderen". En ik wuif het weg en we gaan weer verder... Pfffff het lukt me gewoon niet om bij hem weg te gaan. Ik hou wel van hem. Maar ik ben ik alle opzichten beter af zonder hem. Ik raak erdoor in de financiele problemen, ik moet alles in huis doen (mijn vriend is drie dagen per week thuis maar doet dan niks), hij is er niet echt als vader vind ik (de drie dagen dat hij thuis is, is mijn zoontje bij opa en oma, mijn vriend haalt hem niet van school en onderneemt verder ook niks met hem), ik werk me kapot en heb haast geen tijd met mijn zoontje. Daar komt bij dat ik bij mezelf kortgeleden een knobbel heb ontdekt, waarvoor ik nu steeds naar het ziekenhuis moet. Mijn vriend vindt het niet nodig om mee te gaan. Iedereen verklaart me voor gek en ikzelf ook, maar het lukt me gewoon niet om hem te verlaten!!! Ik wil te graag dat het werkt tussen ons, denk ik. Wat mankeert mij toch!!??
donderdag 7 november 2013 om 23:18
Hij blijft vreemd gaan omdat jij zijn gedrag accepteerd. Er zitten geen consequenties aan vast. Waarom niet? Waarom laat jij zo over je heen lopen? Je zit in de schulden nu vanwege zijn droom en ondertussen gaat hij vreemd. Kijk eens kritisch naar de situatie. Ben je gelukkig nu? Kan me haast niet voorstellen. Ik snap dat je een zoontje heb met hem samen dus dat je niet zo wil opstappen maar je hoeft niet alles te accepteren
.
donderdag 7 november 2013 om 23:26
Jouw vriend is een hufter en ik heb oprecht geen idee waarom jij er voor kiest om bij hem te blijven. Hij hoert, sloert , bedriegt je en gebruikt je voor jouw geld. Mij moet je écht niet vragen waarom jij daar nog zit.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 7 november 2013 om 23:26
Maar als je van die man kan afkomen zonder zelf schulden over te houden zou ik dat in jouw situatie zeker doen. Ik zou dit zelfs met droge ogen doen. Maar goed .... nogmaals: Mij moet je écht niet vragen waarom jij daar nog zit.
Wat niet wil zeggen dat je hier niet meer zou moeten schrijven hè? Ik ben alleen maar een leek in dit soort denken.
Wat niet wil zeggen dat je hier niet meer zou moeten schrijven hè? Ik ben alleen maar een leek in dit soort denken.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 7 november 2013 om 23:30
@isa_88 nee kan niet echt zeggen dat ik gelukkig ben nu. dat zeg ik, ik weet niet wat me mankeert. ik wil denk ik te graag dat het werkt tussen ons. zoals gisteren zegt hij ook weer sorry en dat het niet weer zal gebeuren. ik weet dat ik erin trap en dat het toch wel weer gebeurt. ik weet het allemaal!! dat is het punt juist. maar het lukt me gewoon niet op de een of andere manier om bij hem weg te gaan.
@Enn nee we zouden gaan trouwen, alles was al geregeld maar toen ging hij vreemd. Dus dat ging niet door. En de schulden deels samen (prive) en voor de zaak alleen op zijn naam.
@Enn nee we zouden gaan trouwen, alles was al geregeld maar toen ging hij vreemd. Dus dat ging niet door. En de schulden deels samen (prive) en voor de zaak alleen op zijn naam.
donderdag 7 november 2013 om 23:32
quote:eenvrouw schreef op donderdag 07 november 2013 23:30 @isa_88 nee kan niet echt zeggen dat ik gelukkig ben nu. dat zeg ik, ik weet niet wat me mankeert. ik wil denk ik te graag dat het werkt tussen ons. zoals gisteren zegt hij ook weer sorry en dat het niet weer zal gebeuren. ik weet dat ik erin trap en dat het toch wel weer gebeurt. ik weet het allemaal!! dat is het punt juist. maar het lukt me gewoon niet op de een of andere manier om bij hem weg te gaan.
@Enn nee we zouden gaan trouwen, alles was al geregeld maar toen ging hij vreemd. Dus dat ging niet door. En de schulden deels samen (prive) en voor de zaak alleen op zijn naam. Geloof jij dat hij gaat veranderen? Dat jullie er samen uitkomen? Wees eens eerlijk naar jezelf toe
@Enn nee we zouden gaan trouwen, alles was al geregeld maar toen ging hij vreemd. Dus dat ging niet door. En de schulden deels samen (prive) en voor de zaak alleen op zijn naam. Geloof jij dat hij gaat veranderen? Dat jullie er samen uitkomen? Wees eens eerlijk naar jezelf toe
.
donderdag 7 november 2013 om 23:33
donderdag 7 november 2013 om 23:35
quote:eenvrouw schreef op 07 november 2013 @ 23:30:
dat is het punt juist. maar het lukt me gewoon niet op de een of andere manier om bij hem weg te gaan.
.Niet gaan trouwen! Wat je ook doet en kiest in deze relatie maar ga écht niet trouwen.
dat is het punt juist. maar het lukt me gewoon niet op de een of andere manier om bij hem weg te gaan.
.Niet gaan trouwen! Wat je ook doet en kiest in deze relatie maar ga écht niet trouwen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 7 november 2013 om 23:35
donderdag 7 november 2013 om 23:36
Je weet dat hij straks een keer komt om je met mooie praatjes tóch in een huwelijk te kletsen. Jij gelooft dan in de romantiek (bladiebla) en hij ziet niets meer of minder dan een gedeelde schuld voor zich. Vanzelfsprekend gaat hij vast zeggen dat trouwen het ultieme bewijs van hem is dat zijn vreemdgaan voorgoed achter hem ligt.... yepyepperdieyepyep en bladiebladiebla. Geleuter dus.
Niet gaan trouwen en vanaf nu ook nergens meer je handtekening onder zetten.
Niet gaan trouwen en vanaf nu ook nergens meer je handtekening onder zetten.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 7 november 2013 om 23:38
Pff vervelende relaties heb je tot nu toe gehad zeg 
dus allereerst een
Als ik jou was zou ik alle moed bij elkaar rapen en gaan! Je kan de je vriend niet veranderen en hij zal ook niet veranderen waarschijnlijk. Een leven zonder hem lijkt nu misschien onmogelijk maar ik denk, nou weet zeker dat je na een tijdje denk dat je de beste stap ooit hebt genomen. Dat is voor jou maar ook voor je zoontje het beste. Hoe oud is hij nu?
Als je weer op jezelf bent kan je ook veel meer tijd met hem doorbrengen. Hij heeft dat nodig.. En jij ook..
dus allereerst een Als ik jou was zou ik alle moed bij elkaar rapen en gaan! Je kan de je vriend niet veranderen en hij zal ook niet veranderen waarschijnlijk. Een leven zonder hem lijkt nu misschien onmogelijk maar ik denk, nou weet zeker dat je na een tijdje denk dat je de beste stap ooit hebt genomen. Dat is voor jou maar ook voor je zoontje het beste. Hoe oud is hij nu?
Als je weer op jezelf bent kan je ook veel meer tijd met hem doorbrengen. Hij heeft dat nodig.. En jij ook..
Als iemand met jou over anderen praat, dan zal diegene ook met anderen over jou praten!
donderdag 7 november 2013 om 23:39
donderdag 7 november 2013 om 23:41
En als je het niet voor jezelf kan doen doe het dan voor jullie zoontje. Nu kan je alleen voor hem zorgen (fulltime baan) en als je straks getrouwd bent mag je voor zijn vader gaan zorgen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 7 november 2013 om 23:43
donderdag 7 november 2013 om 23:43
quote:eenvrouw schreef op donderdag 07 november 2013 23:40 Jullie hebben gelijk, ik moet het ook gewoon doen, een groot deel van mij weet het ook wel. Naar iemand anders toe had ik ook hetzelfde gereageerd. En nee trouwen met hem ga ik niet doen en zet ook nergens m'n handtekening onder.Als je weggaat he, kan je dan ergens terecht ?hebben jullie een koophuis of huurhuis ? Op wiens naam staat het?
.
donderdag 7 november 2013 om 23:46
@vivaatje777: thx.. maar ik had ze wel verwacht hoor, ik krijg ze van m'n familie en vrienden ook.. de stap zetten is alleen nog niet gelukt.. m'n zoontje is 5. een heel groot deel van me weet ook dat ik voor mezelf en m'n jochie moet kiezen maar ik wil gewoon te graag dat gezinnetje denk ik. m'n zoontje krijgt er ook niks van mee, in huis is alles leuk en aardig en er is geen ruzie. nou is m'n vriend er ook bijna nooit natuurlijk..
@Stukje_Cake, pff ik weet t.. je hebt ook gelijk
@Stukje_Cake, pff ik weet t.. je hebt ook gelijk
donderdag 7 november 2013 om 23:49
quote:eenvrouw schreef op 07 november 2013 @ 23:46:
maar ik wil gewoon te graag dat gezinnetje denk ik.
Met een man die jou voorliegt ,bedriegt en gebruikt voor jouw geld?
Dat is geen gezinnetje dat is een slavenhandel die jij goed vindt.
maar ik wil gewoon te graag dat gezinnetje denk ik.
Met een man die jou voorliegt ,bedriegt en gebruikt voor jouw geld?
Dat is geen gezinnetje dat is een slavenhandel die jij goed vindt.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 7 november 2013 om 23:51
@isa_88 we hebben een koophuis die op naam staat van ons allebei. als dat nu verkocht wordt blijft er een schuld van 35.000 ongeveer over. dat is dan waarschijnlijk in de schuldsanering terecht kom heb ik al vrede mee. dat kom ik waarschijnlijk ook wel als ik bij hem blijf. toen hij de tweede keer vreemd is gegaan heb ik mij ingeschreven voor een huurwoning en dat sta ik nog steeds, ik ben nou bijna aan de beurt. en anders kan ik bij mijn ouders wel terecht met m'n zoontje.
@dubbeltje4, ja misschien bang voor het onbekende ook wel. denk het wel voor een deel.
@dubbeltje4, ja misschien bang voor het onbekende ook wel. denk het wel voor een deel.