Psyche
alle pijlers
help!! wat is er toch met mij
donderdag 7 november 2013 om 23:14
Hallo, ik wil heel graag mijn verhaal even kwijt.. want ik weet niet meer wat mij mankeert..
Met mijn eerste vriend ben ik 8 jaar samen geweest. Hij leed aan een ziekte waardoor hij op een gegeven moment doordeweeks niet meer thuis woonde. Hij heeft toen iemand anders leren kennen en toen hebben wij er een punt achter gezet. Toen kwam ik bij mijn tweede vriend. Hij was ziekelijk jaloers. Als ik bijv. belde met de klantenservice van een bedrijf en het was een man die ik aan de telefoon had, was het al mis. Door hem werd ik in elkaar getrapt, opgesloten, werd aan mijn haren het huis door gesleept en heb letterlijk een mes op m'n keel gehad. Hoewel ik vreselijk bang was, heb ik daar gelukkig zelf een punt achter kunnen zetten. Toen leerde ik mijn derde (en huidige) vriend kennen. Daar heb ik een prachtige zoon mee gekregen. De eerste jaren gingen goed en waren leuk. Op een gegeven moment merkte ik dat hij ineens anders tegen mij deed. Uiteindelijk gaf hij toe dat hij vreemd was gegaan. Ondanks dat, zijn we wel bij elkaar gebleven. Een jaar of twee later was het weer mis. Hij was een vriendin van vroeger tegengekomen en had met haar het bed gedeeld. Toen zijn we een paar weken uit elkaar geweest maar toch weer bij elkaar terug gekomen. Hij heeft zijn hele leven al een droom gehad, een eigen horecazaak. Daar wilde ik hem in steunen. Ik heb de vrije dag die ik doordeweeks met mijn zoontje had opgegeven en ben fulltime gaan werken zodat hij zijn droom kon waarmaken. Tot nu toe levert zijn eigen zaak echter nog niks op. Behalve de ene schuld bovenop de andere. En beter wordt het nog niet. Gisteren ben ik erachter gekomen dat hij weer is vreemdgegaan. Ik heb hem ermee geconfronteerd en zijn reactie was: "ja klopt, maar het is gebeurd, ik kan er niks meer aan veranderen". En ik wuif het weg en we gaan weer verder... Pfffff het lukt me gewoon niet om bij hem weg te gaan. Ik hou wel van hem. Maar ik ben ik alle opzichten beter af zonder hem. Ik raak erdoor in de financiele problemen, ik moet alles in huis doen (mijn vriend is drie dagen per week thuis maar doet dan niks), hij is er niet echt als vader vind ik (de drie dagen dat hij thuis is, is mijn zoontje bij opa en oma, mijn vriend haalt hem niet van school en onderneemt verder ook niks met hem), ik werk me kapot en heb haast geen tijd met mijn zoontje. Daar komt bij dat ik bij mezelf kortgeleden een knobbel heb ontdekt, waarvoor ik nu steeds naar het ziekenhuis moet. Mijn vriend vindt het niet nodig om mee te gaan. Iedereen verklaart me voor gek en ikzelf ook, maar het lukt me gewoon niet om hem te verlaten!!! Ik wil te graag dat het werkt tussen ons, denk ik. Wat mankeert mij toch!!??
Met mijn eerste vriend ben ik 8 jaar samen geweest. Hij leed aan een ziekte waardoor hij op een gegeven moment doordeweeks niet meer thuis woonde. Hij heeft toen iemand anders leren kennen en toen hebben wij er een punt achter gezet. Toen kwam ik bij mijn tweede vriend. Hij was ziekelijk jaloers. Als ik bijv. belde met de klantenservice van een bedrijf en het was een man die ik aan de telefoon had, was het al mis. Door hem werd ik in elkaar getrapt, opgesloten, werd aan mijn haren het huis door gesleept en heb letterlijk een mes op m'n keel gehad. Hoewel ik vreselijk bang was, heb ik daar gelukkig zelf een punt achter kunnen zetten. Toen leerde ik mijn derde (en huidige) vriend kennen. Daar heb ik een prachtige zoon mee gekregen. De eerste jaren gingen goed en waren leuk. Op een gegeven moment merkte ik dat hij ineens anders tegen mij deed. Uiteindelijk gaf hij toe dat hij vreemd was gegaan. Ondanks dat, zijn we wel bij elkaar gebleven. Een jaar of twee later was het weer mis. Hij was een vriendin van vroeger tegengekomen en had met haar het bed gedeeld. Toen zijn we een paar weken uit elkaar geweest maar toch weer bij elkaar terug gekomen. Hij heeft zijn hele leven al een droom gehad, een eigen horecazaak. Daar wilde ik hem in steunen. Ik heb de vrije dag die ik doordeweeks met mijn zoontje had opgegeven en ben fulltime gaan werken zodat hij zijn droom kon waarmaken. Tot nu toe levert zijn eigen zaak echter nog niks op. Behalve de ene schuld bovenop de andere. En beter wordt het nog niet. Gisteren ben ik erachter gekomen dat hij weer is vreemdgegaan. Ik heb hem ermee geconfronteerd en zijn reactie was: "ja klopt, maar het is gebeurd, ik kan er niks meer aan veranderen". En ik wuif het weg en we gaan weer verder... Pfffff het lukt me gewoon niet om bij hem weg te gaan. Ik hou wel van hem. Maar ik ben ik alle opzichten beter af zonder hem. Ik raak erdoor in de financiele problemen, ik moet alles in huis doen (mijn vriend is drie dagen per week thuis maar doet dan niks), hij is er niet echt als vader vind ik (de drie dagen dat hij thuis is, is mijn zoontje bij opa en oma, mijn vriend haalt hem niet van school en onderneemt verder ook niks met hem), ik werk me kapot en heb haast geen tijd met mijn zoontje. Daar komt bij dat ik bij mezelf kortgeleden een knobbel heb ontdekt, waarvoor ik nu steeds naar het ziekenhuis moet. Mijn vriend vindt het niet nodig om mee te gaan. Iedereen verklaart me voor gek en ikzelf ook, maar het lukt me gewoon niet om hem te verlaten!!! Ik wil te graag dat het werkt tussen ons, denk ik. Wat mankeert mij toch!!??
vrijdag 8 november 2013 om 00:03
Nou als je het je dan al zo vaak afvraagd hebt, wordt het dan niets eens tijd om te gaan voelen hoe het "grote doom- en spookscenario" nou daadwerkelijk is?
Je kan wel blijven speculeren.
Je kan wel blijven speculeren.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 8 november 2013 om 00:05
quote:eenvrouw schreef op 07 november 2013 @ 23:57:
@Enn, ja dat vraag ik mezelf dus ook steeds af.
Geef eens antwoord.
Wat is het allerergste dat jou kan gebeuren?
@Enn, ja dat vraag ik mezelf dus ook steeds af.
Geef eens antwoord.
Wat is het allerergste dat jou kan gebeuren?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 8 november 2013 om 00:39
quote:eenvrouw schreef op 08 november 2013 @ 00:13:
ja dat ik met mijn zoontje in een ander huis kom te wonen en misschien in de schuldsanering beland
Ok.
Als je bij vriend blijft zit je in één huis met een leugenaar/ bedrieger/profiteur én je zit in de schuldsanering.
ja dat ik met mijn zoontje in een ander huis kom te wonen en misschien in de schuldsanering beland
Ok.
Als je bij vriend blijft zit je in één huis met een leugenaar/ bedrieger/profiteur én je zit in de schuldsanering.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 8 november 2013 om 08:20
quote:sabbaticalmeds, 8 uur geleden
Ik zie een patroon, jij ook?
Een heel duidelijk patroon. Verder eens met Enn. Kies voor jezelf en voor je zoontje en ga daarnaast werken aan jezelf voordat je weer in het volgende ongeluk stort. Dat ben je jouw zoontje en jezelf verplicht.
Ik zie een patroon, jij ook?
Een heel duidelijk patroon. Verder eens met Enn. Kies voor jezelf en voor je zoontje en ga daarnaast werken aan jezelf voordat je weer in het volgende ongeluk stort. Dat ben je jouw zoontje en jezelf verplicht.
You know how I know? Because I reeaally think so!
vrijdag 8 november 2013 om 08:36
En om jouw vraag te beantwoorden: wat jou mankeert weet ik niet, dat je bang bent om alleen te zijn is ws gebaseerd op het feit dat je niet weet hoe het is om alleen te zijn, dat je daarom de voor jou bekende situaties opzoekt van relaties met mannen die slecht voor jou zijn. Ik zou zeggen probeer het eens, ga het eens alleen doen, als ik het zo lees kun je het prima alleen aan (tenslotte doe je nu ook alles alleen maar dan met een blok aan je been).
Persoonlijk zou ik banger zijn om nog verder in de shit te raken door deze man dan om het alleen te doen.
Persoonlijk zou ik banger zijn om nog verder in de shit te raken door deze man dan om het alleen te doen.
Cum non tum age
vrijdag 8 november 2013 om 09:57
Pak je koffers en ga. Hij is onbetrouwbaar, een profiteur en je zal alleen maar ongelukkiger worden. Je zegt, dat je zo graag wilt dat het werkt tussen jullie, maar dat gaat niet gebeuren. Daar zijn 2 mensen voor nodig en jouw vriend zal de kantjes eraf blijven lopen en je blijven kwetsen en belazeren. Je zoontje gaat het echt wel merken als zijn moeder dag na dag verdrietiger wordt. Je bent bijna aan de beurt voor een huisje. In de tussentijd kan je bij je ouders terecht. De schuldsanering, daar kom je uiteindelijk toch wel in terecht met deze mislukkeling. Dan maar in de schuldsanering, daar kom je ook wel weer uit. Uiteindelijk ga je je leven inrichten naar jouw geluk en dat van je zoontje. Op het moment ben je een voetveeg, en je bent zoveel meer waard. Vat de koe bij de horens, regel je zaken en start een gelukkiger leven met je kleine mannetje. Neem die eerste, belangrijke stap.
vrijdag 8 november 2013 om 10:27
Ik weet ook niet wat je mankeert, ik zelf blijf ook altijd te lang in kansloze relaties hangen. Google eens op 'relatieverslaving', klinkt heftig maar het is niet zo erg als het klinkt.... Het heeft bij mij in elk geval wel mijn ogen geopend! Puur op wilskracht ga je wss deze relatie niet verbreken. Je zult het dieptepunt moeten bereiken voor je er echt klaar mee bent. Misschien herken jij jezelf er ook in. Sterkte in elk geval!
vrijdag 8 november 2013 om 11:07
Wat goed dat je ingeschreven staat voor een huurwoning!
Grijp die kans.
Fouten maken mag hoor, je was een groot deel van je leven aan niemand verplicht om gelukkig te zijn.... tot je je zoontje kreeg.
Je kunt jezelf niet blijven wijsmaken dat je er goed aan doet om een gezin te blijven vormen met iemand die met enige regelmaat onbetrouwbaar is....
Grijp die kans.
Fouten maken mag hoor, je was een groot deel van je leven aan niemand verplicht om gelukkig te zijn.... tot je je zoontje kreeg.
Je kunt jezelf niet blijven wijsmaken dat je er goed aan doet om een gezin te blijven vormen met iemand die met enige regelmaat onbetrouwbaar is....
Lorem Ipsum
dinsdag 4 februari 2014 om 23:39
dinsdag 4 februari 2014 om 23:51
quote:eenvrouw schreef op 04 februari 2014 @ 23:33:
Voor wie het nog interesseert.. ik ben bij hem weg nu. Ik woon nu heerlijk rustig alleen met m'n zoontje. Er zal nog veel (financiele) ellende volgen maar dat zie ik dan wel weer.Goed! Dat klinkt echt goed!
Voor wie het nog interesseert.. ik ben bij hem weg nu. Ik woon nu heerlijk rustig alleen met m'n zoontje. Er zal nog veel (financiele) ellende volgen maar dat zie ik dan wel weer.Goed! Dat klinkt echt goed!
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 5 februari 2014 om 00:22
goede keus gemaakt. hoop dat je nu gelukkig wordt met de kleine man..
ik heb iets soortgelijks meegemaakt.. mijn ex sloeg mij, loog over alles, dwong mij tot (voor mij extreme) sex, en ik moest (op mijn 16e) al volwassen zijn. uiteindelijk heeft mijn moeder er zonder mijn weten er een punt achter gezet. achteraf ben ik haar heel dankbaar geweest!
succes in de toekomst!
ik heb iets soortgelijks meegemaakt.. mijn ex sloeg mij, loog over alles, dwong mij tot (voor mij extreme) sex, en ik moest (op mijn 16e) al volwassen zijn. uiteindelijk heeft mijn moeder er zonder mijn weten er een punt achter gezet. achteraf ben ik haar heel dankbaar geweest!
succes in de toekomst!