Psyche
alle pijlers
Psycholoog - is dit normaal?
zaterdag 16 november 2013 om 14:22
Sinds een paar weken zit ik bij een nieuwe psycholoog. Helaas niet mijn eerste, in mijn leven heb ik vaker hulp gehad, maar dat was via de GGZ of PsyQ. Door de lange wachtlijsten daar ben ik op zoek gegaan naar een onafhankelijke praktijk waar ik meteen terecht kon.
Tot dusver ben ik niet tevreden over de manier waarop het gaat, en ik wil hier even peilen wat jullie ervan vinden.
Als ik binnenkom geeft hij me nog een hand en zegt me gedag, maar vervolgens zegt hij niks. De bal ligt helemaal bij mij. De eerste keer (na het intakegesprek) was ik hier best verbaasd over. Ik vroeg of hij me niks te vragen had, naar aanleiding van de vorige keer. Ik had immers mijn hulpvraag geformuleerd de vorige keer.
Maar nee, het enige dat hij zegt is dat we in gesprek moeten gaan, en ook dat alles wat ik zeg goed is.
Mijn probleem is best dringend. Kort gezegd ligt heel mijn leven op z'n gat, en weet ik niet hoe ik verder moet, en of ik dat wel wil. Er zit om bepaalde redenen enige tijdsdruk achter om een en ander opgehelderd of opgelost te krijgen. Ik heb daar echt hulp bij nodig.
Ik voel me alleen totaal niet geholpen omdat de bal volledig bij mij wordt gelegd. Hij vraagt af en toe iets, naar aanleiding van wat ik zeg, maar uit hemzelf komt er niks. Hij heeft de vorige keer ook niks opgeschreven, en hij heeft nooit echt gevraagd naar wat voor persoon ik ben, wat bijvoorbeeld mijn hobby's zijn, wat voor ouders ik heb. En hij heeft ook liever dat ik vantevoren niks voorbereid, omdat ik dan 'selecteer', en hij blijkbaar wil dat de gesprekken meer natuurlijk ontstaan.
Afijn, ik zie er dus erg tegenop om terug te gaan. Ik ga daar zitten, hij houdt z'n mond, en ik moet zelf maar uitzoeken waar het over gaat. Adviezen, gerichte therapie, ondersteuning, ontbreekt bijna volledig op deze manier. Misschien komt er dan na maanden een keer iets naar boven, maar echt als hulp om weer verder te gaan in mijn leven zie ik dit niet.
Is dit voor jullie een bekende aanpak? Zie ik het zelf nou zo verkeerd? Is dit nu eenmaal hoe psychologen werken, en ben ik misschien bij een ander soort hulp (geen idee welke dan) gebaat? Ben ondertussen redelijk wanhopig en voel me machteloos. Zou zo graag geholpen willen worden, maar zo wordt het niks.
Tot dusver ben ik niet tevreden over de manier waarop het gaat, en ik wil hier even peilen wat jullie ervan vinden.
Als ik binnenkom geeft hij me nog een hand en zegt me gedag, maar vervolgens zegt hij niks. De bal ligt helemaal bij mij. De eerste keer (na het intakegesprek) was ik hier best verbaasd over. Ik vroeg of hij me niks te vragen had, naar aanleiding van de vorige keer. Ik had immers mijn hulpvraag geformuleerd de vorige keer.
Maar nee, het enige dat hij zegt is dat we in gesprek moeten gaan, en ook dat alles wat ik zeg goed is.
Mijn probleem is best dringend. Kort gezegd ligt heel mijn leven op z'n gat, en weet ik niet hoe ik verder moet, en of ik dat wel wil. Er zit om bepaalde redenen enige tijdsdruk achter om een en ander opgehelderd of opgelost te krijgen. Ik heb daar echt hulp bij nodig.
Ik voel me alleen totaal niet geholpen omdat de bal volledig bij mij wordt gelegd. Hij vraagt af en toe iets, naar aanleiding van wat ik zeg, maar uit hemzelf komt er niks. Hij heeft de vorige keer ook niks opgeschreven, en hij heeft nooit echt gevraagd naar wat voor persoon ik ben, wat bijvoorbeeld mijn hobby's zijn, wat voor ouders ik heb. En hij heeft ook liever dat ik vantevoren niks voorbereid, omdat ik dan 'selecteer', en hij blijkbaar wil dat de gesprekken meer natuurlijk ontstaan.
Afijn, ik zie er dus erg tegenop om terug te gaan. Ik ga daar zitten, hij houdt z'n mond, en ik moet zelf maar uitzoeken waar het over gaat. Adviezen, gerichte therapie, ondersteuning, ontbreekt bijna volledig op deze manier. Misschien komt er dan na maanden een keer iets naar boven, maar echt als hulp om weer verder te gaan in mijn leven zie ik dit niet.
Is dit voor jullie een bekende aanpak? Zie ik het zelf nou zo verkeerd? Is dit nu eenmaal hoe psychologen werken, en ben ik misschien bij een ander soort hulp (geen idee welke dan) gebaat? Ben ondertussen redelijk wanhopig en voel me machteloos. Zou zo graag geholpen willen worden, maar zo wordt het niks.
zaterdag 16 november 2013 om 15:22
zaterdag 16 november 2013 om 15:23
quote:gevondenvoorwerp schreef op 16 november 2013 @ 14:50:
Wat Lemoos2 zegt. Het is een keuze in werkwijze. Daarin is het ook volkomen normaal dat hij niets zegt. Jammer dat ik de naam van deze werkwijze niet meer weet.De paradoxale aanpak? TO is het tot nu toe niet gelukt haar leven zelf in eigen hand te nemen. En in plaats van dat hij haar een schop onder de kont geeft gaat hij achterover leunen, met het idee dat ze zelf een keer in actie komt?
Wat Lemoos2 zegt. Het is een keuze in werkwijze. Daarin is het ook volkomen normaal dat hij niets zegt. Jammer dat ik de naam van deze werkwijze niet meer weet.De paradoxale aanpak? TO is het tot nu toe niet gelukt haar leven zelf in eigen hand te nemen. En in plaats van dat hij haar een schop onder de kont geeft gaat hij achterover leunen, met het idee dat ze zelf een keer in actie komt?
zaterdag 16 november 2013 om 15:27
quote:jellybelly schreef op 16 november 2013 @ 15:22:
Even een andere vraag:
wat moet ik doen als hij in het begin niks zegt? Gelijk van wal steken met bovenstaande? Het staat me zo tegen, en het voelt voor mij zo onnatuurlijk dat hij niet vraagt 'en, hoe gaat het? De vorige keer hadden we het over dit en dat...', en dat er dan een gesprek ontstaat.
Ja, hij zegt, niets, dus jij mag alles.
Dit wat je nu schrijft kun je ook zeggen. dan. Waarom vind je dat irritant trouwens? Waarom moet hij perse vragen hoe het gaat?
Dat lijkt me typisch zo'n vraag waar je antwoord op kunt geven zonder dat hij gesteld is.
Even een andere vraag:
wat moet ik doen als hij in het begin niks zegt? Gelijk van wal steken met bovenstaande? Het staat me zo tegen, en het voelt voor mij zo onnatuurlijk dat hij niet vraagt 'en, hoe gaat het? De vorige keer hadden we het over dit en dat...', en dat er dan een gesprek ontstaat.
Ja, hij zegt, niets, dus jij mag alles.
Dit wat je nu schrijft kun je ook zeggen. dan. Waarom vind je dat irritant trouwens? Waarom moet hij perse vragen hoe het gaat?
Dat lijkt me typisch zo'n vraag waar je antwoord op kunt geven zonder dat hij gesteld is.
zaterdag 16 november 2013 om 15:37
De bal ligt ook bij jou. Hij zal niet gaan verzinnen voor jou waar de oplossing ligt. Het is veel beter als die uit jou komt. Maar hij moet je wel weten te triggeren door de juiste vragen te stellen. Misschien is het daar nog wat vroeg voor, juist omdat je geen textbook probleem hebt? Misschien dat hij daarom eerst jou laat praten waar jij over wilt praten? Omdat hij je juist niet een kant op wil duwen op basis van alleen vermoedens. Dan ben je uiteindelijk juist verder weg van een oplossing.
zaterdag 16 november 2013 om 16:17
Hoi Jellybelly,
Zoals anderen ook al hebben gezegd, hangt jouw psycholoog waarschijnlijk een bepaalde "school" aan. Zo heb je bijvoorbeeld:
- Psychoanalytische psychotherapie
- Cliëntgerichte psychotherapie
- Cognitieve gedragstherapie
Deze volgen allemaal een totaal andere achterliggende gedachte en daarmee ook een totaal andere werkwijze.
Zo te lezen ben jij nu bij een therapeut terecht gekomen die niet werkt volgens de "school" die jij zou willen. Jij bent meer op zoek naar een snelle, resultaatgerichte aanpak.
Dan raad ik je aan om een psycholoog te zoeken die specifiek zegt volgens de Cognitieve Gedragstherapie (CGT) te werken. Dit is de meest "snelle" vorm van therapie.
Het is helemaal niet raar om tegen je psycholoog te zeggen dat zijn werkwijze niet overeenkomt met jouw wensen hoor! Als hij er niet tegen kan dat je liever een ander zoekt, is dat zijn probleem. Zoek gerust een andere psycholoog die beter bij je past (dit kan behalve zijn/haar werkwijze ook vanwege zijn/haar persoonlijkheid zijn), want JIJ moet je er goed bij voelen.
Veel succes!
Zoals anderen ook al hebben gezegd, hangt jouw psycholoog waarschijnlijk een bepaalde "school" aan. Zo heb je bijvoorbeeld:
- Psychoanalytische psychotherapie
- Cliëntgerichte psychotherapie
- Cognitieve gedragstherapie
Deze volgen allemaal een totaal andere achterliggende gedachte en daarmee ook een totaal andere werkwijze.
Zo te lezen ben jij nu bij een therapeut terecht gekomen die niet werkt volgens de "school" die jij zou willen. Jij bent meer op zoek naar een snelle, resultaatgerichte aanpak.
Dan raad ik je aan om een psycholoog te zoeken die specifiek zegt volgens de Cognitieve Gedragstherapie (CGT) te werken. Dit is de meest "snelle" vorm van therapie.
Het is helemaal niet raar om tegen je psycholoog te zeggen dat zijn werkwijze niet overeenkomt met jouw wensen hoor! Als hij er niet tegen kan dat je liever een ander zoekt, is dat zijn probleem. Zoek gerust een andere psycholoog die beter bij je past (dit kan behalve zijn/haar werkwijze ook vanwege zijn/haar persoonlijkheid zijn), want JIJ moet je er goed bij voelen.
Veel succes!
zaterdag 16 november 2013 om 16:19
Klinkt als clientgerichte psychotherapie. Als je denkt dat deze vorm voor jou niet gaat helpen, is het misschien beter toch een andere praktijk of behandelaar te zoeken, want dan gaat het over 10 sessies nog steeds niet werken. Ik kan me wel voorstellen dat als je je zo hulpeloos voelt dat je je leven niet meer ziet zitten, je behoefte hebt aan een therapeut die zelf wat meer richting geeft of vraagt hoe het gaat. Als je toch door gaat met deze therapie kun je misschien vooraf een lijstje maken met punten waar je die week tegenaan gelopen bent of waar je het over wilt hebben?
Als je overigens echt denkt aan zelfmoord, neem dan eens contact op met 113online. Zij zijn 24/7 beschikbaar en kunnen direct met je praten. Sterkte.
Als je overigens echt denkt aan zelfmoord, neem dan eens contact op met 113online. Zij zijn 24/7 beschikbaar en kunnen direct met je praten. Sterkte.
zaterdag 16 november 2013 om 16:21
Lieve Jellybelly,
Momenteel leer ik voor een vak in deze richting. Ik denk inderdaad dat hij misschien niet de beste psycholoog voor je is. Als hulpverlener moet hij jou ten eerste op je gemak stellen. Dit zal dan ook als gevolg hebben dat je proces beter en effecriever zal verlopen. Wanneer bepaalde punten voor hem nog niet duidelijk zijn (bijvoorbeeld je hulpvraag) dan is het zijn taak om jou op de juiste manier gericht te laten denken zodat je hulpvraag concreter zal worden. Hiermee zal hij jou dan weer gaan helpen! Conclusie: Je zult het uiteindelijk zelf moeten doen, maar hij moet je steunen en helpen. Wanneer jij het even niet weet, is het zijn taak om door te vragen en in te grijpen. Je doet het dus niet verkeerd. Als ik je zo hoor houd hij zich echter iets TE afstandelijk. Zijn bedoeling is waarschijnlijk je zelf aan het denken te zetten, maar daarbij mist hij een stukje betrokkenheid en vergeet hij je handvatten te geven!
Ik zou het hem nogmaals duidelijk proberen uit te leggen. Waar zoek je naar? Wat verwacht je van hem als paycholoog? Spreek het uit! Voelt het na een paar keer nog niet goed dan zou ik een ander zoeken waar je je op je gemak voelt. Je mag er gewoon zijn!
Ps. Vergeet niet, alles heeft zijn tijd nodig! Een probleem is niet altijd binnen een paar maand opgelost.
Sterkte!
Momenteel leer ik voor een vak in deze richting. Ik denk inderdaad dat hij misschien niet de beste psycholoog voor je is. Als hulpverlener moet hij jou ten eerste op je gemak stellen. Dit zal dan ook als gevolg hebben dat je proces beter en effecriever zal verlopen. Wanneer bepaalde punten voor hem nog niet duidelijk zijn (bijvoorbeeld je hulpvraag) dan is het zijn taak om jou op de juiste manier gericht te laten denken zodat je hulpvraag concreter zal worden. Hiermee zal hij jou dan weer gaan helpen! Conclusie: Je zult het uiteindelijk zelf moeten doen, maar hij moet je steunen en helpen. Wanneer jij het even niet weet, is het zijn taak om door te vragen en in te grijpen. Je doet het dus niet verkeerd. Als ik je zo hoor houd hij zich echter iets TE afstandelijk. Zijn bedoeling is waarschijnlijk je zelf aan het denken te zetten, maar daarbij mist hij een stukje betrokkenheid en vergeet hij je handvatten te geven!
Ik zou het hem nogmaals duidelijk proberen uit te leggen. Waar zoek je naar? Wat verwacht je van hem als paycholoog? Spreek het uit! Voelt het na een paar keer nog niet goed dan zou ik een ander zoeken waar je je op je gemak voelt. Je mag er gewoon zijn!
Ps. Vergeet niet, alles heeft zijn tijd nodig! Een probleem is niet altijd binnen een paar maand opgelost.
Sterkte!
zaterdag 16 november 2013 om 16:36
Wellicht is dit juist de goede therapie voor je.
Kun je je niet verschuilen achter de dingen die de psycholoog zegt, komt het echt vanuit jezelf. Hier draag jij aan wat je belangrijk vind, waar je het over wilt hebben, wat de thema's in je leven zijn. Ook als je je dat niet bewust bent. Misschien wel DE therapie voor iemand bij wie andere therapieen niet tot een gewenst resultaat hebben geleid. En het gaat geleidelijk he, je probleem lost zich niet in 24 uur duurzaam op. Als je echt een therapie als deze hebt dan is 2 jaar niet zo heel raar. Dat wil niet zeggen dat je pas over 2 jaar uit je crisis bent.
Je kunt natuurlijk ook weglopen bij deze therapeut en voor een andere vorm kiezen. Als je maar niet wegloopt uit angst voor je grote probleem. En die is vast niet in 1 week gekomen. Dus issie ook niet in 1 week opgelost.
Kun je je niet verschuilen achter de dingen die de psycholoog zegt, komt het echt vanuit jezelf. Hier draag jij aan wat je belangrijk vind, waar je het over wilt hebben, wat de thema's in je leven zijn. Ook als je je dat niet bewust bent. Misschien wel DE therapie voor iemand bij wie andere therapieen niet tot een gewenst resultaat hebben geleid. En het gaat geleidelijk he, je probleem lost zich niet in 24 uur duurzaam op. Als je echt een therapie als deze hebt dan is 2 jaar niet zo heel raar. Dat wil niet zeggen dat je pas over 2 jaar uit je crisis bent.
Je kunt natuurlijk ook weglopen bij deze therapeut en voor een andere vorm kiezen. Als je maar niet wegloopt uit angst voor je grote probleem. En die is vast niet in 1 week gekomen. Dus issie ook niet in 1 week opgelost.
zaterdag 16 november 2013 om 16:37
quote:femkeluna schreef op 16 november 2013 @ 16:21:
Lieve Jellybelly,
Momenteel leer ik voor een vak in deze richting. Ik denk inderdaad dat hij misschien niet de beste psycholoog voor je is. Als hulpverlener moet hij jou ten eerste op je gemak stellen. Dit zal dan ook als gevolg hebben dat je proces beter en effecriever zal verlopen. Wanneer bepaalde punten voor hem nog niet duidelijk zijn (bijvoorbeeld je hulpvraag) dan is het zijn taak om jou op de juiste manier gericht te laten denken zodat je hulpvraag concreter zal worden. Hiermee zal hij jou dan weer gaan helpen! Conclusie: Je zult het uiteindelijk zelf moeten doen, maar hij moet je steunen en helpen. Wanneer jij het even niet weet, is het zijn taak om door te vragen en in te grijpen. Je doet het dus niet verkeerd. Als ik je zo hoor houd hij zich echter iets TE afstandelijk. Zijn bedoeling is waarschijnlijk je zelf aan het denken te zetten, maar daarbij mist hij een stukje betrokkenheid en vergeet hij je handvatten te geven!
Ik zou het hem nogmaals duidelijk proberen uit te leggen. Waar zoek je naar? Wat verwacht je van hem als paycholoog? Spreek het uit! Voelt het na een paar keer nog niet goed dan zou ik een ander zoeken waar je je op je gemak voelt. Je mag er gewoon zijn!
Ps. Vergeet niet, alles heeft zijn tijd nodig! Een probleem is niet altijd binnen een paar maand opgelost.
Sterkte!
Bedankt. Punt is dat ik het nu al een aantal keer aangekaard heb, en dat ik moet gaan uitkijken dat het niet alleen gaat over mijn kritiek op zijn methode, in plaats van waar ik daadwerkelijk voor kom. Hij zei dat, en daar heeft hij zeker een punt.
Maarja, probleem is gewoon dat ik nu alweer opzie tegen de volgende keer, dat ik plaatsneem en hij weer niks zegt.
Ga eens nadenken over wat ik ga doen, en of en hoe lang ik nog bij hem blijf.
Lieve Jellybelly,
Momenteel leer ik voor een vak in deze richting. Ik denk inderdaad dat hij misschien niet de beste psycholoog voor je is. Als hulpverlener moet hij jou ten eerste op je gemak stellen. Dit zal dan ook als gevolg hebben dat je proces beter en effecriever zal verlopen. Wanneer bepaalde punten voor hem nog niet duidelijk zijn (bijvoorbeeld je hulpvraag) dan is het zijn taak om jou op de juiste manier gericht te laten denken zodat je hulpvraag concreter zal worden. Hiermee zal hij jou dan weer gaan helpen! Conclusie: Je zult het uiteindelijk zelf moeten doen, maar hij moet je steunen en helpen. Wanneer jij het even niet weet, is het zijn taak om door te vragen en in te grijpen. Je doet het dus niet verkeerd. Als ik je zo hoor houd hij zich echter iets TE afstandelijk. Zijn bedoeling is waarschijnlijk je zelf aan het denken te zetten, maar daarbij mist hij een stukje betrokkenheid en vergeet hij je handvatten te geven!
Ik zou het hem nogmaals duidelijk proberen uit te leggen. Waar zoek je naar? Wat verwacht je van hem als paycholoog? Spreek het uit! Voelt het na een paar keer nog niet goed dan zou ik een ander zoeken waar je je op je gemak voelt. Je mag er gewoon zijn!
Ps. Vergeet niet, alles heeft zijn tijd nodig! Een probleem is niet altijd binnen een paar maand opgelost.
Sterkte!
Bedankt. Punt is dat ik het nu al een aantal keer aangekaard heb, en dat ik moet gaan uitkijken dat het niet alleen gaat over mijn kritiek op zijn methode, in plaats van waar ik daadwerkelijk voor kom. Hij zei dat, en daar heeft hij zeker een punt.
Maarja, probleem is gewoon dat ik nu alweer opzie tegen de volgende keer, dat ik plaatsneem en hij weer niks zegt.
Ga eens nadenken over wat ik ga doen, en of en hoe lang ik nog bij hem blijf.
zaterdag 16 november 2013 om 16:54
quote:jellybelly schreef op 16 november 2013 @ 16:37:
[...]
Bedankt. Punt is dat ik het nu al een aantal keer aangekaard heb, en dat ik moet gaan uitkijken dat het niet alleen gaat over mijn kritiek op zijn methode, in plaats van waar ik daadwerkelijk voor kom. Hij zei dat, en daar heeft hij zeker een punt.
Maarja, probleem is gewoon dat ik nu alweer opzie tegen de volgende keer, dat ik plaatsneem en hij weer niks zegt.
Ga eens nadenken over wat ik ga doen, en of en hoe lang ik nog bij hem blijf.
De tip voor een maatschappelijk werker (concrete tips en adviezen) kun je ook toepassen naast bestaande therapie.
De huidige vorm van therapie kan BV ertoe leiden dat je het besef krijgt dat jij alleen de problemen kunt aanpakken, dat jij voor jezelf duidelijk krijgt wat het probleem is en wat nu eigenlijk de randverschijnselen zijn, etc.
Maar het moet idd bij jou passen.
Bij mij was psychoanalyse een heel goede vorm. Wel heel langdurig. Om in de tussentijd de symptomen en randverschijnselen onder controle te houden deed ik ook bewegingstherapie (running).
Gedragstherapie, oplossingsgerichte therapie, cognitieve therapie, creatieve therapie... Ik ben er steeds gillend weggerend na een of twee sessies. Anderen zweren erbij. Het moet passen bij jouw persoonlijkheid en problematiek.
[...]
Bedankt. Punt is dat ik het nu al een aantal keer aangekaard heb, en dat ik moet gaan uitkijken dat het niet alleen gaat over mijn kritiek op zijn methode, in plaats van waar ik daadwerkelijk voor kom. Hij zei dat, en daar heeft hij zeker een punt.
Maarja, probleem is gewoon dat ik nu alweer opzie tegen de volgende keer, dat ik plaatsneem en hij weer niks zegt.
Ga eens nadenken over wat ik ga doen, en of en hoe lang ik nog bij hem blijf.
De tip voor een maatschappelijk werker (concrete tips en adviezen) kun je ook toepassen naast bestaande therapie.
De huidige vorm van therapie kan BV ertoe leiden dat je het besef krijgt dat jij alleen de problemen kunt aanpakken, dat jij voor jezelf duidelijk krijgt wat het probleem is en wat nu eigenlijk de randverschijnselen zijn, etc.
Maar het moet idd bij jou passen.
Bij mij was psychoanalyse een heel goede vorm. Wel heel langdurig. Om in de tussentijd de symptomen en randverschijnselen onder controle te houden deed ik ook bewegingstherapie (running).
Gedragstherapie, oplossingsgerichte therapie, cognitieve therapie, creatieve therapie... Ik ben er steeds gillend weggerend na een of twee sessies. Anderen zweren erbij. Het moet passen bij jouw persoonlijkheid en problematiek.
zaterdag 16 november 2013 om 19:11
Ik denk dat je niet langer bij hem moet blijven. Het bevalt je niet, dit past niet bij je blijkbaar. Hij maakt je ook niet aan het praten. Deze methode kan heus best werken, maar dan moet jij je wel vrij voelen om te praten en dat gevoel heb je niet. Zo'n ongemakkelijk gevoel gaat niet zomaar weg.
Een ander punt is wel dat dat jij zegt dat je niet weet wat er aan de hand is of in andere bewoording, maar je weet het niet in ieder geval. Is dat zo? Weet je het echt niet? Je moet natuurlijk ook wel zelf willen en durven te benoemen. 'Ik weet het allemaal niet' is vaak niet waar. Wees wel concreet. Een ander kan je wel helpen, maar níet alles doen.
Een ander punt is wel dat dat jij zegt dat je niet weet wat er aan de hand is of in andere bewoording, maar je weet het niet in ieder geval. Is dat zo? Weet je het echt niet? Je moet natuurlijk ook wel zelf willen en durven te benoemen. 'Ik weet het allemaal niet' is vaak niet waar. Wees wel concreet. Een ander kan je wel helpen, maar níet alles doen.
zaterdag 16 november 2013 om 19:38
Ik vind de adviezen nogal ehm.... Lekerig. Zoals met pijn in de buik verwijs je iemand naar de huisarts en met psychische problemen, lijkt het me dat je ook doorverwijst naar iemand met verstand.
Bij mijn problematiek hebben ze heel duidelijk aangegeven wat wel en wat niet goed voor mij is. Ik respecteer deze grenzen, maar als ik dit als casus op het forum gooi, krijg ik 101 verkeerde adviezen die, in mijn geval, me alleen van de regen in de drup helpen.
We weten te weinig van TO om advies te geven: bij een afhankelijke persoonlijkheidsstoornis is het juist goed om te leren vertrouwen op je EIGEN inzicht. Gesprekken met een psycholoog kunnen dan inhouden: zitten, praten, denken, verwerken en het zelf oplossen. De psycholoog zit er alleen om iets op te roepen (veelal een luisterend oor). Suggesties, kritiek of wat dan ook (zelfs een simpele social talk) kan aanleiding geven tot je afhankelijk op te stellen.
Een klik hoeft er niet altijd te zijn, in sommige gevallen is een botsing zelfs beter!
Bij mijn problematiek hebben ze heel duidelijk aangegeven wat wel en wat niet goed voor mij is. Ik respecteer deze grenzen, maar als ik dit als casus op het forum gooi, krijg ik 101 verkeerde adviezen die, in mijn geval, me alleen van de regen in de drup helpen.
We weten te weinig van TO om advies te geven: bij een afhankelijke persoonlijkheidsstoornis is het juist goed om te leren vertrouwen op je EIGEN inzicht. Gesprekken met een psycholoog kunnen dan inhouden: zitten, praten, denken, verwerken en het zelf oplossen. De psycholoog zit er alleen om iets op te roepen (veelal een luisterend oor). Suggesties, kritiek of wat dan ook (zelfs een simpele social talk) kan aanleiding geven tot je afhankelijk op te stellen.
Een klik hoeft er niet altijd te zijn, in sommige gevallen is een botsing zelfs beter!
zaterdag 16 november 2013 om 19:40
quote:_lupine_ schreef op 16 november 2013 @ 19:11:
Een ander punt is wel dat dat jij zegt dat je niet weet wat er aan de hand is of in andere bewoording, maar je weet het niet in ieder geval. Is dat zo? Weet je het echt niet? Dat weet ze wel, gezien de OP:
"Kort gezegd ligt heel mijn leven op z'n gat, en weet ik niet hoe ik verder moet, en of ik dat wel wil. Er zit om bepaalde redenen enige tijdsdruk achter om een en ander opgehelderd of opgelost te krijgen. Ik heb daar echt hulp bij nodig"
Dat is m.i. een helder uitgangspunt. Ik denk alleen dat de tijdsdruk niet realistisch is gezien de voorgeschiedenis van vele jaren therapie en meerdere behandelaars, zonder noemenswaardig resultaat. Ik vraag me of je niet op zoek bent naar een instant oplossing omdat jouw wegen kennelijk allemaal op een dood spoor zijn beland. Iets wat al zo lang voortsleept en hardnekkig blijkt, is natuurlijk niet in no time opgelost en een psycholoog is geen tovenaar. Hoe graag jij dat ook wilt.
Trouwens het doel van een psycholoog/therapeut is niet zozeer om een iemand op z'n gemak te stellen. Soms is het effectiever om iemand juist niet op z'n gemak te stellen, maar uit z'n comfortzone te halen. Daar ligt namelijk het gebied waar je kunt leren en experimenten.
Uiteraard weet ik niet of dit ook voor jou opgaat TO.
Een ander punt is wel dat dat jij zegt dat je niet weet wat er aan de hand is of in andere bewoording, maar je weet het niet in ieder geval. Is dat zo? Weet je het echt niet? Dat weet ze wel, gezien de OP:
"Kort gezegd ligt heel mijn leven op z'n gat, en weet ik niet hoe ik verder moet, en of ik dat wel wil. Er zit om bepaalde redenen enige tijdsdruk achter om een en ander opgehelderd of opgelost te krijgen. Ik heb daar echt hulp bij nodig"
Dat is m.i. een helder uitgangspunt. Ik denk alleen dat de tijdsdruk niet realistisch is gezien de voorgeschiedenis van vele jaren therapie en meerdere behandelaars, zonder noemenswaardig resultaat. Ik vraag me of je niet op zoek bent naar een instant oplossing omdat jouw wegen kennelijk allemaal op een dood spoor zijn beland. Iets wat al zo lang voortsleept en hardnekkig blijkt, is natuurlijk niet in no time opgelost en een psycholoog is geen tovenaar. Hoe graag jij dat ook wilt.
Trouwens het doel van een psycholoog/therapeut is niet zozeer om een iemand op z'n gemak te stellen. Soms is het effectiever om iemand juist niet op z'n gemak te stellen, maar uit z'n comfortzone te halen. Daar ligt namelijk het gebied waar je kunt leren en experimenten.
Uiteraard weet ik niet of dit ook voor jou opgaat TO.
zaterdag 16 november 2013 om 19:47
zaterdag 16 november 2013 om 20:06
Heb je hetgeen je in je op vertelt ook tegen je psych vertelt? Als hij jou toch laat praten kun je je frustratie op zijn minst uiten. Heb je tenminste nog wat aan hem. Misschien zit er wel een gegronde reden achter of misschien past deze vorm van therapie niet bij je en kun je beter rustig verder zoeken. En verder eens met Summerdance. Psychische klachten daar moet je aan werken zonder tijdsdruk. Loslaten en accepteren is de eerste stap naar oplossing. Ben je in het dagelijks leven oplossingsgericht, perfectionistisch?
zaterdag 16 november 2013 om 23:19
Hee Jellybelly,
ik heb niet alle reacties op jouw vraag gelezen, meer er snel overheen gescrolld en ik heb niet het idee dat dit al exact gezegd is:
ik werk zelf als psycholoog en ik moest wel een beetje lachen om jouw beschrijving, dit is zo'n beetje de angst van veel net opgeleide psychologen, zo'n psycholoog van de oude (Freudiaanse) school.
Tegenwoordig zijn de meeste behandelingen van psychologen gericht op in het hier-en-nu-blijven, oplossingsgericht, werken naar het zsm weer op de rit hebben en weer verder kunnen.
Dit klinkt meer als psychoanalyse of psychodynamische therapie (misschien ff googlen), daarbij wil de therapeut idd niet veel voorbereiden, sturen en forceren en gaat het meer op diepgaande, vaak onbewuste processen die zich in jou afspelen.
Er is zeker wel wat voor te zeggen, maar als het niet bij je past, zul je dit ook moeten aangeven en toch opnieuw op zoek moeten gaan naar iets anders. Daarbij kan de vraag helpen: wat heb je nodig in een behandeling denk jezelf? En wellicht kan je zo nog wat gerichter gaan zoeken naar een passende psycholoog, of zelfs overleggen met deze therapeut of hij iemand weet.
En anders, wat altijd geldt: bespreek het met je huisarts!
Succes ermee
ik heb niet alle reacties op jouw vraag gelezen, meer er snel overheen gescrolld en ik heb niet het idee dat dit al exact gezegd is:
ik werk zelf als psycholoog en ik moest wel een beetje lachen om jouw beschrijving, dit is zo'n beetje de angst van veel net opgeleide psychologen, zo'n psycholoog van de oude (Freudiaanse) school.
Tegenwoordig zijn de meeste behandelingen van psychologen gericht op in het hier-en-nu-blijven, oplossingsgericht, werken naar het zsm weer op de rit hebben en weer verder kunnen.
Dit klinkt meer als psychoanalyse of psychodynamische therapie (misschien ff googlen), daarbij wil de therapeut idd niet veel voorbereiden, sturen en forceren en gaat het meer op diepgaande, vaak onbewuste processen die zich in jou afspelen.
Er is zeker wel wat voor te zeggen, maar als het niet bij je past, zul je dit ook moeten aangeven en toch opnieuw op zoek moeten gaan naar iets anders. Daarbij kan de vraag helpen: wat heb je nodig in een behandeling denk jezelf? En wellicht kan je zo nog wat gerichter gaan zoeken naar een passende psycholoog, of zelfs overleggen met deze therapeut of hij iemand weet.
En anders, wat altijd geldt: bespreek het met je huisarts!
Succes ermee
zaterdag 16 november 2013 om 23:52