Stukje bizarre geschiedenis
woensdag 20 november 2013 om 21:17
Per ongeluk de mensheid naar het einde van de wereld helpen..
column Ik probeerde me dit weekend in te leven in de Duitse meneer Fritz Haber. U kent hem mogelijk niet, hij is ook al een tijdje dood, maar hij was, laten we zeggen, een nogal impactrijke uitvinder. Goedbedoeld, dat wel, maar met gevolgen die je niet kunt overzien.
Negentiende eeuw. Steden werden steeds groter waardoor er steeds meer eten van een relatief klein stuk land een grote hoeveelheid mensen moest voeden. Die mensen poepten en plasten ook allemaal, dus werden soms rioolsystemen aangelegd. Dat liep in eerste instantie nog niet zo'n vaart onder andere omdat mensen het zonde vonden om al die kostbaarheden zomaar weg te spoelen, want poep, daar groeien plantjes fijn op en plantjes = eten.
Plantjes groeien zo lekker op die poep omdat er grondstoffen in zitten die noodzakelijk zijn voor al het leven, onder andere fosfaat en stikstof. Deze grondstoffen zitten daar doordat we plantjes eten die dit net hadden opgenomen uit de grond; wij poepen het uit en dát geven we dan weer aan de plantjes. Cirkel rond.
Industrieel kunstmest
Maar we vonden een alternatief waardoor het niet meer zo erg was dat we onze mest door het riool spoelden. Daarvoor moesten we wel naar Peru reizen omdat daar het vogeltje zat met de beste poep. Die poep was vooral noodzakelijk om de stikstof die er in zat, want fosfaat, dat kon je ook uit mijnen halen.
En toen kwam Fritz Haber. Hij vond een manier om stikstof uit de lucht te filteren waardoor het 100 jaar geleden voor het eerst mogelijk werd om industrieel kunstmest te produceren. Revolutionair! We gingen niet meer zo snel dood, onder andere doordat we niet meer in elkaars uitwerpselen leefden en we ineens zoveel eten konden laten groeien dat we er nog veel meer nieuwe mensen bij konden maken. (In de afgelopen 130 jaar steeg de wereldbevolking van 1 miljard, naar 7,4 miljard.)
Onhandig is dat ze toen denk ik niet hadden bedacht dat wanneer we fosfaat door het riool spoelen, het in de zee terecht komt en dat we het dáár niet meer uit kunnen halen omdat het concentraat te klein is (we hebben heel veel zee). Mijnen raken uitgeput en dat fosfaat, wat dus noodzakelijk is voor leven op aarde, raakt op... (denk Groots wanneer u zich visualiseert wat er nu gebeurt).
Blauwzuurgas
Haber deed nog meer. Als groot Duits nationalist en Jood bekeerde hij zich tot protestant, werkte hij in de Eerste Wereldoorlog hard aan de ontwikkeling van gassen om de vijand effectief dood te maken (gelukt!), pleegde zijn vrouw zelfmoord omdat ze niet zo'n massamoordliefhebber was (wat niet hielp als argument, omdat hij vond dat de Fransen waren begonnen, alleen waren zij er gewoon minder goed in). Hij ontwikkelde blauwzuurgas dat succesvol als insecticide werd gebruikt en won de Nobelprijs voor de scheikunde. Een paar jaar later kreeg hij een hartaanval en stierf. Zijn oud-collega Carl Bosch die hem ooit hielp met het stikstof-experiment, ging er na zijn dood vandoor met het blauwzuurgas wat erg effectief werkte in de Tweede Wereldoorlog als Zyklon, waarmee ook een deel van de familie Haber werd gedood. Fritz's zoon die het overleefde, pleegde in 1946 zelfmoord.
Moraal van het verhaal: je kan het nog zo goed bedoelen, maar het per ongeluk de mensheid naar het einde van de wereld helpen zit soms in een klein hoekje.
Bron: http://www.trouw.nl/tr/nl ... an-de-wereld-helpen.dhtml
column Ik probeerde me dit weekend in te leven in de Duitse meneer Fritz Haber. U kent hem mogelijk niet, hij is ook al een tijdje dood, maar hij was, laten we zeggen, een nogal impactrijke uitvinder. Goedbedoeld, dat wel, maar met gevolgen die je niet kunt overzien.
Negentiende eeuw. Steden werden steeds groter waardoor er steeds meer eten van een relatief klein stuk land een grote hoeveelheid mensen moest voeden. Die mensen poepten en plasten ook allemaal, dus werden soms rioolsystemen aangelegd. Dat liep in eerste instantie nog niet zo'n vaart onder andere omdat mensen het zonde vonden om al die kostbaarheden zomaar weg te spoelen, want poep, daar groeien plantjes fijn op en plantjes = eten.
Plantjes groeien zo lekker op die poep omdat er grondstoffen in zitten die noodzakelijk zijn voor al het leven, onder andere fosfaat en stikstof. Deze grondstoffen zitten daar doordat we plantjes eten die dit net hadden opgenomen uit de grond; wij poepen het uit en dát geven we dan weer aan de plantjes. Cirkel rond.
Industrieel kunstmest
Maar we vonden een alternatief waardoor het niet meer zo erg was dat we onze mest door het riool spoelden. Daarvoor moesten we wel naar Peru reizen omdat daar het vogeltje zat met de beste poep. Die poep was vooral noodzakelijk om de stikstof die er in zat, want fosfaat, dat kon je ook uit mijnen halen.
En toen kwam Fritz Haber. Hij vond een manier om stikstof uit de lucht te filteren waardoor het 100 jaar geleden voor het eerst mogelijk werd om industrieel kunstmest te produceren. Revolutionair! We gingen niet meer zo snel dood, onder andere doordat we niet meer in elkaars uitwerpselen leefden en we ineens zoveel eten konden laten groeien dat we er nog veel meer nieuwe mensen bij konden maken. (In de afgelopen 130 jaar steeg de wereldbevolking van 1 miljard, naar 7,4 miljard.)
Onhandig is dat ze toen denk ik niet hadden bedacht dat wanneer we fosfaat door het riool spoelen, het in de zee terecht komt en dat we het dáár niet meer uit kunnen halen omdat het concentraat te klein is (we hebben heel veel zee). Mijnen raken uitgeput en dat fosfaat, wat dus noodzakelijk is voor leven op aarde, raakt op... (denk Groots wanneer u zich visualiseert wat er nu gebeurt).
Blauwzuurgas
Haber deed nog meer. Als groot Duits nationalist en Jood bekeerde hij zich tot protestant, werkte hij in de Eerste Wereldoorlog hard aan de ontwikkeling van gassen om de vijand effectief dood te maken (gelukt!), pleegde zijn vrouw zelfmoord omdat ze niet zo'n massamoordliefhebber was (wat niet hielp als argument, omdat hij vond dat de Fransen waren begonnen, alleen waren zij er gewoon minder goed in). Hij ontwikkelde blauwzuurgas dat succesvol als insecticide werd gebruikt en won de Nobelprijs voor de scheikunde. Een paar jaar later kreeg hij een hartaanval en stierf. Zijn oud-collega Carl Bosch die hem ooit hielp met het stikstof-experiment, ging er na zijn dood vandoor met het blauwzuurgas wat erg effectief werkte in de Tweede Wereldoorlog als Zyklon, waarmee ook een deel van de familie Haber werd gedood. Fritz's zoon die het overleefde, pleegde in 1946 zelfmoord.
Moraal van het verhaal: je kan het nog zo goed bedoelen, maar het per ongeluk de mensheid naar het einde van de wereld helpen zit soms in een klein hoekje.
Bron: http://www.trouw.nl/tr/nl ... an-de-wereld-helpen.dhtml
woensdag 20 november 2013 om 23:40
Ik denk dat ik het forum gewoon erg zat ben. Al dat gebitch en gezeik. En ja Calvijn, ik snap je reactie niet, het is echt een interessant stuk. Als jij het niet boeiend vindt reageer je toch lekker niet? Dan laat je het voor de mensen die het wel boeit. Of dan open je zelf een keer een boeiend topic.
woensdag 20 november 2013 om 23:42
quote:Diztel schreef op 20 november 2013 @ 23:37:
De uitvinder van de nylon kous.
De grote doorbraak kwam met de uitvinding van de stof nylon. Vaak ziet men de naam van Wallace Carothers staan als uitvinder, maar de uitvinder van Polymer 6.6 zoals het eerst genoemd werd was Julian Hill. In 1937, 2 jaar na de uitvinding werd de stof door Du Pont gepatenteerd. De groep waarin Hill werkte werd geleid door Wallace Carothers en omdat deze manisch-depressieve man zelfmoord had gepleegd in het zelfde jaar besloot Du Pont als eerbetoon aan hem, de uitvinding aan hem toe te schrijven. De meer vriendelijke naam Nylon werd er aan toegekend op de Wereldbeurs in 1939 te New York, de eerste twee letters zijn de afkorting van New York. Als anekdote, omdat de zijde-industrie in Japan aanzienlijk terugliep en de verhoudingen tussen beide landen niet best waren, werd ook wel gezegd dat nylon de afkorting was voor:
"Now You Lazy Old Nippon."Dus die Wallace hangt zichzelf op en hup kaapt meteen de uitvinding van de eeuw
De uitvinder van de nylon kous.
De grote doorbraak kwam met de uitvinding van de stof nylon. Vaak ziet men de naam van Wallace Carothers staan als uitvinder, maar de uitvinder van Polymer 6.6 zoals het eerst genoemd werd was Julian Hill. In 1937, 2 jaar na de uitvinding werd de stof door Du Pont gepatenteerd. De groep waarin Hill werkte werd geleid door Wallace Carothers en omdat deze manisch-depressieve man zelfmoord had gepleegd in het zelfde jaar besloot Du Pont als eerbetoon aan hem, de uitvinding aan hem toe te schrijven. De meer vriendelijke naam Nylon werd er aan toegekend op de Wereldbeurs in 1939 te New York, de eerste twee letters zijn de afkorting van New York. Als anekdote, omdat de zijde-industrie in Japan aanzienlijk terugliep en de verhoudingen tussen beide landen niet best waren, werd ook wel gezegd dat nylon de afkorting was voor:
"Now You Lazy Old Nippon."Dus die Wallace hangt zichzelf op en hup kaapt meteen de uitvinding van de eeuw
woensdag 20 november 2013 om 23:43
quote:ambrosia9 schreef op 20 november 2013 @ 23:40:
Ik denk dat ik het forum gewoon erg zat ben. Al dat gebitch en gezeik. En ja Calvijn, ik snap je reactie niet, het is echt een interessant stuk. Als jij het niet boeiend vindt reageer je toch lekker niet? Dan laat je het voor de mensen die het wel boeit. Of dan open je zelf een keer een boeiend topic.Maar ik vind jou nu ook niet zo gezellig hoor.
Ik denk dat ik het forum gewoon erg zat ben. Al dat gebitch en gezeik. En ja Calvijn, ik snap je reactie niet, het is echt een interessant stuk. Als jij het niet boeiend vindt reageer je toch lekker niet? Dan laat je het voor de mensen die het wel boeit. Of dan open je zelf een keer een boeiend topic.Maar ik vind jou nu ook niet zo gezellig hoor.
woensdag 20 november 2013 om 23:45
woensdag 20 november 2013 om 23:46
quote:ambrosia9 schreef op 20 november 2013 @ 23:40:
Ik denk dat ik het forum gewoon erg zat ben. Al dat gebitch en gezeik. En ja Calvijn, ik snap je reactie niet, het is echt een interessant stuk. Als jij het niet boeiend vindt reageer je toch lekker niet? Dan laat je het voor de mensen die het wel boeit. Of dan open je zelf een keer een boeiend topic.
Joh, ik vind mezelf niet boeiend genoeg om topics te openen.
En als je het forum zat bent (ik ook eigenlijk) dan stop je er toch mee
Ik denk dat ik het forum gewoon erg zat ben. Al dat gebitch en gezeik. En ja Calvijn, ik snap je reactie niet, het is echt een interessant stuk. Als jij het niet boeiend vindt reageer je toch lekker niet? Dan laat je het voor de mensen die het wel boeit. Of dan open je zelf een keer een boeiend topic.
Joh, ik vind mezelf niet boeiend genoeg om topics te openen.
En als je het forum zat bent (ik ook eigenlijk) dan stop je er toch mee
Frankly my dear, I don"t give a damn
woensdag 20 november 2013 om 23:57
donderdag 21 november 2013 om 00:00
J. Robert Oppenheimer[1][2](New York City, 22 april 1904 - Princeton (New Jersey), 18 februari 1967) was een Amerikaanse natuurkundige. Hij verwierf vooral bekendheid als wetenschappelijk directeur van het Manhattanproject, het project waarin tijdens de Tweede Wereldoorlog de eerste kernwapens ontwikkeld werden. Hij wordt daarom ook wel de "vader van de atoombom" genoemd.
De vernietiging van de Japanse steden Hiroshima en Nagasaki met zijn atoombom schokte Oppenheimer. Na de oorlog werd hij senior-adviseur van de nieuw opgerichte Atomic Energy Commission en zette hij zich in voor internationaal toezicht op het gebruik van kernenergie. Hij maakte zich — tevergeefs — sterk om een kernwapenwedloop met de Sovjet-Unie te voorkomen.
De vernietiging van de Japanse steden Hiroshima en Nagasaki met zijn atoombom schokte Oppenheimer. Na de oorlog werd hij senior-adviseur van de nieuw opgerichte Atomic Energy Commission en zette hij zich in voor internationaal toezicht op het gebruik van kernenergie. Hij maakte zich — tevergeefs — sterk om een kernwapenwedloop met de Sovjet-Unie te voorkomen.
donderdag 21 november 2013 om 00:02
quote:Diztel schreef op 21 november 2013 @ 00:01:
Ik krijg zo'n gevoel dat ik dit topic verkeerd begrepen heb.Of je bent in de laatste reeks posts de enige die het wél snapt. Dat kan ook hè?
Ik krijg zo'n gevoel dat ik dit topic verkeerd begrepen heb.Of je bent in de laatste reeks posts de enige die het wél snapt. Dat kan ook hè?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 21 november 2013 om 00:10
quote:Enn schreef op 21 november 2013 @ 00:02:
[...]
Of je bent in de laatste reeks posts de enige die het wél snapt. Dat kan ook hè?
Dat zou ook kunnen idd. dan ga ik vanaf nu verder posten over uitvindingen met catastrofale gevolgen.
Alhoewel deze heb ik ook altijd wel grappig gevonden, niet catastrofaal maar wel geinig:
Een speciale plek in de geschiedenis van de paperclip houdt de Noor Johann Vaaler in. Hij patenteerde een rechthoekige paperclip in 1899. Toen in de Tweede Wereldoorlog afbeeldingen van koning Haakon VII (op briefpapier) door de Duitsers verboden werd, klemde de Noren een paperclip als stil protest. Voor deze kleine uitvinding werd deze Noor geëerd met een enorm standbeeld van 6 meter hoog dat in 1989 in de hoofstad Oslo werd geplaatst!
[...]
Of je bent in de laatste reeks posts de enige die het wél snapt. Dat kan ook hè?
Dat zou ook kunnen idd. dan ga ik vanaf nu verder posten over uitvindingen met catastrofale gevolgen.
Alhoewel deze heb ik ook altijd wel grappig gevonden, niet catastrofaal maar wel geinig:
Een speciale plek in de geschiedenis van de paperclip houdt de Noor Johann Vaaler in. Hij patenteerde een rechthoekige paperclip in 1899. Toen in de Tweede Wereldoorlog afbeeldingen van koning Haakon VII (op briefpapier) door de Duitsers verboden werd, klemde de Noren een paperclip als stil protest. Voor deze kleine uitvinding werd deze Noor geëerd met een enorm standbeeld van 6 meter hoog dat in 1989 in de hoofstad Oslo werd geplaatst!
donderdag 21 november 2013 om 00:14
Maar eerlijk is eerlijk ik kan alleen maar feiten vinden over zure regen. En die zijn in mijn ogen ook écht oer- en oersaai.
Ik denk dat ik niet zo geschikt ben voor dit topic.
Ik denk dat ik niet zo geschikt ben voor dit topic.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 21 november 2013 om 00:15
In de categorie Zure Zeikerds
Diefstal van Manneke Pis
In de nacht van 2 op 3 oktober 1817 werd het beeldje gestolen door een gepardonneerde dwangarbeider, genaamd Lycas. Het volk was buitengewoon ongerust.
Overal werd gezocht en uiteindelijk vond men de resten van het beeldje onder een berg puin terug. De stukken werden aan elkaar gepast en gebruikt om er een mal van te maken waarin het bronzen beeldje gegoten.
In 1965 werd het beeldje opnieuw gestolen. Het werd tot net onder de knie afgebroken. Pas acht maanden nadien werd het bovenste stuk in het Brusselse kanaal teruggevonden. Inmiddels was er reeds een nieuw beeld gegoten die nu nog altijd de nis aan de Stoofstraat siert. Het originele beeld is later terug aan mekaar gezet en is terug te vinden in het Broodhuis op de Grote Markt.
Diefstal van Manneke Pis
In de nacht van 2 op 3 oktober 1817 werd het beeldje gestolen door een gepardonneerde dwangarbeider, genaamd Lycas. Het volk was buitengewoon ongerust.
Overal werd gezocht en uiteindelijk vond men de resten van het beeldje onder een berg puin terug. De stukken werden aan elkaar gepast en gebruikt om er een mal van te maken waarin het bronzen beeldje gegoten.
In 1965 werd het beeldje opnieuw gestolen. Het werd tot net onder de knie afgebroken. Pas acht maanden nadien werd het bovenste stuk in het Brusselse kanaal teruggevonden. Inmiddels was er reeds een nieuw beeld gegoten die nu nog altijd de nis aan de Stoofstraat siert. Het originele beeld is later terug aan mekaar gezet en is terug te vinden in het Broodhuis op de Grote Markt.