Slapeloosheid 3 mnd na bevalling

24-11-2013 20:04 37 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo dames, lange tijd waren forums verboden terrein voor me omdat ik er vaak alleen maar down van werd. Maar ik ben toch heel erg benieuwd of er dames zijn die hetzelfde probleem als mij hebben. Ik ben eind juli bevallen van een gezonde zoon. Het heeft 4 jaar geduurd voordat ik zwanger was.de 1e zwangerschap eindigde in een missed abortion helaas. Daarna ben ik door icsi opnieuw zwanger geworden. De zwangerschap verliep goed, ik was alleen continu bang en bezorgd dat het mis zou gaan, of dat we op een echo iets te zien zouden krijgen wat niet goed was. Gelukkig verliep alles goed, ook de bevalling ging goed. Ik ben na de geboorte direct gestart met borstvoeding. Dat ging heel goed, ik merkte alleen dat ik het heel zwaar vond om altijd te moeten voeden. Ik kon het niet een keer uit handen geven. Ik had veel last van slaapproblemen. Na de nachtvoeding duurde het vaak min. een uur om weer in slaap te vallen. Het werd van kwaad tot erger. Soms lag ik de hele nacht te woelen en te wachten tot de baby zich weer meldde. Ik ben na 8 wkn gestopt met de bv, in de hoop dat ik meer rust zou krijgen. Mijn vriend kon nu ook het flesje geven en ik kon opladen. Ik was best veel afgevallen door de bv. Eigenlijk werd het steeds erger met slapen. Ik ben bij de huisarts geweest en uiteindelijk bij een psychiater. Door het slechte slapen werd ik steeds labieler en ellendiger. We hebben even gedacht aan een pn depressie, maar ik en mijn vriend hadden niet het gevoel dat dat het was. Ik hou van de baby en wil hem alle liefde geven, maar soms was ik te moe en niet in staat om dit nog te kunnen. Na veel gesprekken etc ben ik uiteindelijk aan de medicatie gegaan. Dat wilde ik zelf ook graag want ik zag geen uitweg meer en werd steeds somberder door het slechte slapen. In eerste instantie heb ik temazepam gebruikt. Daar ben ik nu mee gestopt omdat het niet meer lijkt te werken. Ook oxacepam, dat werkte goed maar in overkeg met psych heb ik nu mirtazepine, een anti-depressivum waarvan je beter kunt slapen. Ik weet niet of het nog wat doet. In het begin werd ik er erg lui van, maar of het nu, een week of 6 later, nog werkt weet ik eigenlijk niet. Het is me een aantal nachten gelukt om zonder temazepam in slaap te vallen, het vertrouwen was dus terug en ik voelde me goed. Ben ook weer begonnen met werken. Nu heb ik dus geen temazepam meer maar een ander pammetje, ben de naam even kwijt. De afgelopen nachten gingen weer niet goed. Als ik s nachts wakker wordt kan ik de slaap niet meer vatten. Ik ben ten einde raad. In het begin dacht ik dat die medicatie me tijdelijk zou helpen zodat ik zelf de draad weer oppakte. Maar ik gebruik nu al zo lang slaapmedicatie en wil er dolgraag vanaf. Maar het blijft moeilijk om in slaap te vallen. Wat niet meehelpt is dat ons zoontje niet doorslaapt. Hij wil s nachts nog graag een flesje. Mijn vriend geeft dit nu al weken s nachts omdat ik het niet meer trek om er s nachts uit te gaan. We zijn aan het proberen de nachtvoedingen af te bouwen.

Zijn er meer dames die slaapproblemen hadden na de bevalling? Wat hebben jullie eraan gedaan? En gaat het ooit over? Ik ben het vertrouwen echt aan het verliezen. Alle dokters zeggen hetzelfde; het heeft tijd nodig. Maar hoe lang zou het nog duren? Ik hoop dat iemand mij kan helpen en moed kan inpraten.
In ieder geval niet toeleven naar 'het afbouwen van de nachtvoeding'. Misschien is het ijdele hoop, maar heel veel babies drinken na drie maanden nog 's nachts.



Weet je ook waarom je niet meer in slaap komt? Misschien zou je eens kunnen denken aan ontspanningsoefeningen om je hoofd leeg te maken, zodat je wel wakker word, maar daarna ook weer in slaap valt.





Ik herken het minder slapen iig wel, ik slaap veel lichter dan voordat ik kinderen had, en word snel wakker.
Alle reacties Link kopieren
Dank je voor je reactie penelope. Ik wil niet te veel hoop vestigen op afbouwen nachtvoeding idd. Alleen iedereen die ik spreek heeft een baby die uiteraard wel doorslaapt. Pfff... Onze kleine man heeft het gewoon nog nodig!

Ik weet niet waarom het niet lukt. In het begin was het denk ik het alertheidshormoon, schijnbaar is dat zeer aanwezig vlak na je bevalling zodat je altijd je kindje hoort. Op een gegeven moment werd ik al zenuwachtig als het donker werd. De nacht kwam weer. Ik was er gewoon bang voor geworden omdat ik zo met het niet slapen bezig was. Dat heb ik nu niet meer, ik ben best rustig als ik naar bed ga. Maar zonder medicatie lukt het me bijna niet om in slaap te vallen. Ik probeer rustig te blijven, en dat lukt ook wel, maar als ik na 2 uur nog niet slaap word ik weer wanhopig en paniekerig.
Ik herken het heel erg, ik slaap al jaren in de stand-by stand. Oudste is 15, jongste 10 en als ik wakker word slaap ik moeilijk weer in. En ik word dus heel makkelijk wakker, van elk kreuntje etc ben ik wakker! Heb heel lang niets geslikt, accepteren was hier het toverwoord! Sinds kort prometazine, als ik echt eens goed wil slapen.



Kamperen is een ramp, kinderen in appart tentje!
Alle reacties Link kopieren
Wat een herkenbaar verhaal! Ik had precies hetzelfde nadat zoontje geboren was. Ik heb er wel wat langer mee doorgelopen voordat ik hulp zocht. Zoontje sliep met 3 maanden door. En omdat ik ook uren wakker lag na de nachtvoeding, en inderdaad later ook al daarvoor (dan werd ik bijvoorbeeld wakker na 3 uurtjes slaap en ging ik echt erop liggen of ik zoontje al hoorde), hoopte ik dat toen hij doorsliep mijn slaapprobleem ook wel wat zou minderen.

Dat deed het niet.

Dus met 4 maanden ook huisarts en psycholoog.

Heb geen slaapmedicatie gehad omdat ik dat net zo goed aandurfde.



Bij mij was het echt door spanning. Ik was zooo gespannen, echt heel erg.

Door de dag heen, maar ook in de nacht.

Ik vond het zorgen voor zo'n kleintje echt ontzettend moeilijk en maakte het mezelf erg moeilijk.



Pas toen ik zekerder werd als moeder, het zorgen voor zoontje me makkelijker af ging. En ik het vertrouwen weer had dat ik het wel aankon, ging het slapen weer beter.



Ik denk dat ontspannen erg belangrijk is.

Maak jij je ook overal druk over?
Iedereen heeft slaapproblemen na een bevalling, dat hoort erbij, en als je de rust niet kan nemen overdag kan het flink oplopen zeker als je altijd al slaapproblemen hebt gehad, ik weet daar alles van.



Je kan kijken of je kindje bv tussen 24.00 uur en 6.00 uur zonder voeding kan, als ze doorslapen niet wakker maken enz..

Het komt vanzelf bij de ene baby vroeger dan bij de andere.



Bij mijn 2 zoons was ik rond maand 4 wel af van voeden tussen 24.00uur en 5/6 uur.

En met een half jaar zeker tussen 19.30/20.00 uur en 07.00 uur.



Er is hoop en anders gewoon af en toe apart (bv op zolder) gaan slapen met een slaapmiddel en oordopjes en de babyfoon dan aan het oor van je man plakken.

Succes!

EDIT
quote:vallery schreef op 24 november 2013 @ 20:16:

Dank je voor je reactie penelope. Ik wil niet te veel hoop vestigen op afbouwen nachtvoeding idd. Alleen iedereen die ik spreek heeft een baby die uiteraard wel doorslaapt. Pfff... Onze kleine man heeft het gewoon nog nodig!

Ik weet niet waarom het niet lukt. In het begin was het denk ik het alertheidshormoon, schijnbaar is dat zeer aanwezig vlak na je bevalling zodat je altijd je kindje hoort. Op een gegeven moment werd ik al zenuwachtig als het donker werd. De nacht kwam weer. Ik was er gewoon bang voor geworden omdat ik zo met het niet slapen bezig was. Dat heb ik nu niet meer, ik ben best rustig als ik naar bed ga. Maar zonder medicatie lukt het me bijna niet om in slaap te vallen. Ik probeer rustig te blijven, en dat lukt ook wel, maar als ik na 2 uur nog niet slaap word ik weer wanhopig en paniekerig.



Dat is naar mijn ervaring altijd zo, alle babies slapen door, behalve die van jou Mijn jongst van 22 maanden is trouwens net een paar maanden van de nachtvoeding af



Maar zit hem daar niet de crux? Praat je daar ook met de psychiater over, hoe je er voor kan zorgen dat je niet zo bezig bent met het in slaap vallen, en niet in paniek raakt als je na twee uur nog niet slaapt?
Alle reacties Link kopieren
Dat op zien tegen de nacht is ook herkenbaar!

Ik stelde het naar bed gaan op een gegeven moment ook uit
Alle reacties Link kopieren
Ik heb wel zorgen gehad, vooral in het begin. Ik was obsessief bezig met rust en regelmaat inbouwen voor de kleine en verloor mezelf in de bv. Maar ik maak me nu veel minder druk. Ik heb vertrouwen in mezelf als moeder en ons zoontje is gezond dus ik heb geen reden om ergens aan te twijfelen. Ik slaap al weken met oordoppen want ik ben meteen wakker als ik iets hoor. Ik voel me soms zo'n flutmoeder; ik lig met oordoppen en slaappillen in bed terwijl mijn vriend eruit moet voor het flesje... Muisstil om mij niet wakker te maken.. Ik had geen roze wolk verwacht maar door dit hele gedoe is het genieten soms ver te zoeken..
Alle reacties Link kopieren
Ik zie morgen de psych weer penelope. Ik ga dat ook aankaarten. Ik vestig nu al mijn hoop op het doorslapen, als dat lukt dan denk ik dat het slaapprobleem ook overgaat, maar misschien is dat wel helemaal niet zo. Ik ben gewoon zo bang dat ik hier jaren in blijf hangen. Dat hou ik niet vol.
Heel herkenbaar, en bij ons heeft het tot 15 maanden geduurd voordat dochter echt doorsliep. Daarvoor moest ik er elke nacht wel een paar keer uit. En ik slaap ook veel lichter, van elk geluidje word ik wakker en nog steeds. Gelukkig heeft dochter nu meer nachten dat ze geen geluid maakt, dus ik slaap ook eindelijk weer goed. Maar ik slaap lang niet zo diep meer dan vroeger.

En ik herken ook dat niet durven gaan slapen, dat had ik ook. Was doodsbenauwd voor de nacht, hoe zou het gaan, val ik wel in slaap? Heb ook nachten wakker gelegen. Maar ik heb er niks aan gedaan, gewoon maar doorgegaan en uiteindelijk is het vanzelf beter geworden. Heb dus niet echt tips helaa.
En vestig vooral niet al je hoop op doorslapen, want je hebt geen idee hoe lang dat gaat duren. Ik heb het op een gegeven moment los kunnen laten. Zag wel hoe de nacht ging, maar ging me er niet vooraf al druk om maken want dat heeft toch geen zin. Ben om 7 uur meteen mee naar bed gegaan bijvoorbeeld, dan kon ik alvast wat slapen. Soms begon ze om 9 uur al te huilen, soms pas om 12 uur en dan had ik iig alweer wat uren gepakt. En ik heb geaccepteerd dat ik er toch niks aan kon doen om haar door te laten slapen. Als ze wakker word is dat nou eenmaal zo en het werd mijn taak om haar weer zo snel mogelijk in slaap te krijgen. Dan kon ik ook weer terug.
quote:vallery schreef op 24 november 2013 @ 20:31:

Ik zie morgen de psych weer penelope. Ik ga dat ook aankaarten. Ik vestig nu al mijn hoop op het doorslapen, als dat lukt dan denk ik dat het slaapprobleem ook overgaat, maar misschien is dat wel helemaal niet zo. Ik ben gewoon zo bang dat ik hier jaren in blijf hangen. Dat hou ik niet vol.Echt laat je man het overnemen af en toe en neem dan ook gewoon een slaapmiddel en doe oordoppen in.
Alle reacties Link kopieren
ik heb even geen tijd om alle reacties door te lezen, of uitgebreid te reageren. Dus wellicht is dit dubbelop, maar wilde je de info wel geven.



Een antidepressivum, zoals mirtazapine, heeft 4/6 weken nodig voordat het echt goed werkzaam is. Als je dat nu 6 weken hebt, dan kan je ook nu pas echt het verschil daarvan gaan merken. Als dat nog niet zo is, bespreek dat dan met je psychiater. Wellicht is de dosering dan te laag (of slaat het niet goed aan).



Benzodiazepines, dat zijn dus die pammetjes, wordt gegeven bij slaapproblematiek maar dat kan je maar een korte periode gebruiken. Het is namelijk echt mega verslavend! Als je psychiater daar dus aan wil sleutelen (net nu jij weer fatsoenlijk slaapt) -> dan zal dat dus de reden daarvoor zijn.
anoniem_181990 wijzigde dit bericht op 24-11-2013 20:45
Reden: aanvulling
% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Mijn dochtertje is ruim 3 en slaapt eigenlijk sinds ze een maand of drie was als een roosje, ze wordt alleen wakker als er echt wat is.

Helaas heb ik sinds ik moeder ben geen nacht meer doorgeslapen. Ik slaap nu heel licht en als ik wakker word val ik haast niet meer in slaap. Ik probeer het maar te accepteren, dat maakt het in ieder geval wat makkelijker als ik wakker lig.
Je hebt hierin natuurlijk geen goed of fout maar dat wat jij zegt is het dus niet...
Alle reacties Link kopieren
Dank jullie wel voor jullie reacties, het geeft me al hoop dat ik niet de enige ben met dit probleem. Ik ging soms ook vroeg naar bed, om 21u bijvoorbeeld al. Maar het cb heeft me geadviseerd om de laatste fles om 23u te geven. Dus ik blijf op tot 23u. Dat is wel lastig hoor... Ons zoontje heeft de gewoonte om vanaf 17.00 door te slapen tot begin van de nacht. Maar ik moet hem nu dus wakker maken voor een laatste fles in de hoop dat hij de nachtvoeding niet meer nodig heeft.

Ik heb nog nooit zo veel pillen geslikt als de afgelopen maanden. Ik ben erg bang voor verslaving omdat dat bij ons in de familie zit. En ik voel me liever fit overdag met een pil dan beroerd zonder pil. Maar wil er zo graag vanaf zijn...
Waarom laat je dan je man niet die fles van 11 uur geven? Dan kan jij gewoon om 9 uur al naar bed.

En waarom wakker maken? Wat gebeurt er als je die fles van 11 uur niet geeft? Bij ons dronk dochter die fles altijd slapend, pakte haar uit bed, fles erin, leeg en terug in bed. Ze deed haar ogen niet eens open. Op een gegeven moment gewoon niet meer gegeven en dat ging goed. Ze werd niet wakker vanwege de honger (wel vanwege allemaal andere dingen, maar goed ).
quote:vallery schreef op 24 november 2013 @ 20:44:

Dank jullie wel voor jullie reacties, het geeft me al hoop dat ik niet de enige ben met dit probleem. Ik ging soms ook vroeg naar bed, om 21u bijvoorbeeld al. Maar het cb heeft me geadviseerd om de laatste fles om 23u te geven. Dus ik blijf op tot 23u. Dat is wel lastig hoor... Ons zoontje heeft de gewoonte om vanaf 17.00 door te slapen tot begin van de nacht. Maar ik moet hem nu dus wakker maken voor een laatste fles in de hoop dat hij de nachtvoeding niet meer nodig heeft.

Ik heb nog nooit zo veel pillen geslikt als de afgelopen maanden. Ik ben erg bang voor verslaving omdat dat bij ons in de familie zit. En ik voel me liever fit overdag met een pil dan beroerd zonder pil. Maar wil er zo graag vanaf zijn...



Waarom zoveel pillen dan?

Ik heb echt een zware een psychische aandoening en ik heb al 20 jaar last van slaapproblemen en ik heb na de bevalling op de 2/3 slaappillen in de week na de laatste paar maanden na de bevalling helemaal niks geslikt, ga nu langzaam weer opbouwen om episodes te voorkomen.



Ik zou stoppen met al die rommel en vragen om hulp bij slapen, goede afspraken met man en een slaappil om bij te tanken 2 a 3 x per week.



O en het CB is niet degene die de dienst uitmaakt bij jullie thuis hoor. Laat je man die laatste fles geven of kijk of je zonder die fles ook de nacht doorkomt. Zolang je baby lekker zo rond de curve aankomt gewoon je baby's ritme aanhouden.
Alle reacties Link kopieren
@ Elko, ik ga dat morgen idd voorleggen aan mijn psych. Ik dacht dat ik door de bijwerkingen van de mirtzapine goed ging slapen, maar die bijwerkingen voel ik al een paar weken niet meer. Ik heb van de huisarts steeds opnieuw temazepam gekregen, elke keer maar 10 stuks ofzo maar ik kreeg toch steeds nieuwe. De psych zegt dat je dit rustig een half jaar kunt gebruiken. Maar ik lees in de bijsluiter en op internet dat het max voor een aantal weken is. En ik merk zelf ook dat de temazepam ook bijna niks meer doet.

Wat adviseer jij? Stoppen met de pammetjes en wellicht mirtazapine dosis verhogen (iom psych)?
Alle reacties Link kopieren
Ik geef die fles om 23u omdat mijn man de nachtfles al geeft. Anders komt hij echt niet meer aan zijn rust toe. We zijn sinds een paar dagen aan het testen met dit nieuwe drinkschema; 7,11,15,19,23 in de hoop dat die nachtfles afvalt. Zouden jullie die niet geven dan?
quote:vallery schreef op 24 november 2013 @ 20:58:

Ik geef die fles om 23u omdat mijn man de nachtfles al geeft. Anders komt hij echt niet meer aan zijn rust toe. We zijn sinds een paar dagen aan het testen met dit nieuwe drinkschema; 7,11,15,19,23 in de hoop dat die nachtfles afvalt. Zouden jullie die niet geven dan?Niet als de baby daar om vraagt, oftewel wakker word daarvoor.
quote:vallery schreef op 24 november 2013 @ 20:55:

@ Elko, ik ga dat morgen idd voorleggen aan mijn psych. Ik dacht dat ik door de bijwerkingen van de mirtzapine goed ging slapen, maar die bijwerkingen voel ik al een paar weken niet meer. Ik heb van de huisarts steeds opnieuw temazepam gekregen, elke keer maar 10 stuks ofzo maar ik kreeg toch steeds nieuwe. De psych zegt dat je dit rustig een half jaar kunt gebruiken. Maar ik lees in de bijsluiter en op internet dat het max voor een aantal weken is. En ik merk zelf ook dat de temazepam ook bijna niks meer doet.

Wat adviseer jij? Stoppen met de pammetjes en wellicht mirtazapine dosis verhogen (iom psych)?Vraag het morgen aan je psychiater.
Alle reacties Link kopieren
Nee hij vraagt er niet om idd, maar hij wil s nachts steeds rond 3u een fles.. Ik hoop dat hij die niet meer nodig heeft als hij eraan went dat hij om 23u zijn laatste flesje krijgt. Maar ik weet ook nog niet of dat de oplossing is...
quote:vallery schreef op 24 november 2013 @ 21:02:

Nee hij vraagt er niet om idd, maar hij wil s nachts steeds rond 3u een fles.. Ik hoop dat hij die niet meer nodig heeft als hij eraan went dat hij om 23u zijn laatste flesje krijgt. Maar ik weet ook nog niet of dat de oplossing is...



Dat weet je pas als je het even probeert, gewoon een weekje doen.

En dan naar bed en pas weer voeden als hij er om vraagt, succes misschien kan je dan weer een paar uurtjes slaap achterelkaar pakken, dat helpt altijd om weer wat bij te komen en niet alles zo negatief en emotioneel te zien.



Je denkt nu vooral in problemen ipv oplossingen en dat is meer dan logisch hoor, weet er alles van.

Succes!
Alle reacties Link kopieren
Zo herkenbaar! Na de geboorte van mijn eerse kind sliep ik ook amper. Met 6 weken sliep ze door en lag ik de hele nacht te waken en wachten tot ze meldde, en ik kon dat niet loslaten. Ik was overdag de hele dag bezig met of ik zou slapen in de nacht etc. Ik heb een korte tijd slaappillen geslikt maar dat werkte niet echt. Daarna heb ik voor mezelf het slaapprobleem in stukjes gehakt. Zoals inslaapprobleem, niet verder kunnen slapen als ik er uit moest een keer etc. En als ik dan een keer goed insliep, zag ik dat als een overwinning van mijn probleem en kon ik dat deel loslaten. En als dat een keer niet goed ging, wist ik dat ik het wel kon en dat het de dag erna vast beter ging. En zo ging ik stapje voor stapje weer beter slapen. Een goede slaper ben ik nog steeds niet, maar ik maak me er niet meer druk om en raak niet in paniek. Verder heb ik altijd wel slaappillen achter de hand voor een slechte periode, maar dan neem ik maximaal een halve en nooit meerdere dagen achter elkaar. Een half jaar geleden is de tweede geboren en ik was heel bang om hetzelfde probleem te krijgen. Na 2 weken hebben we de nachtvoeding om de beurt gedaan, ging ik op zolder slapen als ik geen voedig hoefde te doen. Dan kon ik zonder 'te waken'gaan slapen en dat gaf me echt rust.



De belangrijkste tips die ik je kan geven:

- probeer het los te laten,hoe moeilijk het ook is. Er komt echt weer een periode dat het beter gaat

- slaap af en toe een nachtje apart, zodat je geen voeding hoeft te geven en er ook niet wakker van wordt

- wellicht melatonine gebruiken. Ik slik dit ook, 3 tabletjes van 1.5mg en dat helpt mij. Het is niet verslavend en ook al is er veel discussie over dit middel, bij mij lijkt het te werken en dat is voldoende voor mij. Kan je bij de drogist halen, of via de huisarts

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven