Psyche
alle pijlers
Moeilijk waarom..
zaterdag 14 december 2013 om 15:19
Hallo allemaal,
Ik wil graag wat delen met jullie omdat ik hier nog al mee zit!
Het gaat allemaal moeilijk en moeizaam, vrienden, werk, leuke hobby's en dingen doen.
Het is zo dat ik momenteel in lastig pakket zit, vind ik zelf.
Ik heb zelf altijd al moeite gehad met vrienden maken/hebben, ik was rond mijn 15e niet zoveel mee bezig en deed gewoon mijn ding school, werk, gamen. en niet vrienden want die had ik niet echt omdat ik ergens anders op school zat.
Later heb ik die wel weer wat terug gekregen alleen bleken geen goede vrienden te zijn, die met andere dingen bezig waren dan wat normaal zou zijn. en vrienden waar het altijd maar van mij kant kwam met afspreken was ik ook klaar mee. toen heb ik een relatie gehad van bijna een jaar dat sinds kort uit is. Het is raar maar in de tijd dat ik een relatie had deed ik veel meer dingen dan wat ik nu doe. Ik heb nu geen vrienden en zelf is het lastig om zomaar opeens vrienden te krijgen want je kunt ze niet kopen.
Ik voel me vaak dan ook eenzaam of dat er niet niemand vrienden wil zijn omdat het altijd bij mij zelf moet weg komen!!
Het zou toch leuk zijn als je nou gewoon is leuke vrienden zou hebben en leuke dingen kan ondernemen dan alles in je eentje te doen.. mehh ik vind het allemaal zo kloten en word er gek van dat het allemaal niet mee zit waar ik al een langere tijd mee zit. Want hobby's heb ik ook niet.
Wat zouden jullie doen in z'n situatie?
Groetjes, Michael
Ik wil graag wat delen met jullie omdat ik hier nog al mee zit!
Het gaat allemaal moeilijk en moeizaam, vrienden, werk, leuke hobby's en dingen doen.
Het is zo dat ik momenteel in lastig pakket zit, vind ik zelf.
Ik heb zelf altijd al moeite gehad met vrienden maken/hebben, ik was rond mijn 15e niet zoveel mee bezig en deed gewoon mijn ding school, werk, gamen. en niet vrienden want die had ik niet echt omdat ik ergens anders op school zat.
Later heb ik die wel weer wat terug gekregen alleen bleken geen goede vrienden te zijn, die met andere dingen bezig waren dan wat normaal zou zijn. en vrienden waar het altijd maar van mij kant kwam met afspreken was ik ook klaar mee. toen heb ik een relatie gehad van bijna een jaar dat sinds kort uit is. Het is raar maar in de tijd dat ik een relatie had deed ik veel meer dingen dan wat ik nu doe. Ik heb nu geen vrienden en zelf is het lastig om zomaar opeens vrienden te krijgen want je kunt ze niet kopen.
Ik voel me vaak dan ook eenzaam of dat er niet niemand vrienden wil zijn omdat het altijd bij mij zelf moet weg komen!!
Het zou toch leuk zijn als je nou gewoon is leuke vrienden zou hebben en leuke dingen kan ondernemen dan alles in je eentje te doen.. mehh ik vind het allemaal zo kloten en word er gek van dat het allemaal niet mee zit waar ik al een langere tijd mee zit. Want hobby's heb ik ook niet.
Wat zouden jullie doen in z'n situatie?
Groetjes, Michael
dinsdag 17 december 2013 om 15:53
Een tip die ik je kan geven, is: ga dingen ondernemen waarbij je onder de mensen komt.
Als je veel mensen ontmoet, is de kans groter dat daar iemand tussenzit die een leuke kennis of zelfs vriend kan worden.
Er zijn allerlei dingen die je kunt doen, bijvoorbeeld lid worden van een vereniging/club, een cursus volgen, vrijwilligerswerk doen, georganiseerde activiteiten in je woonplaats etc...
Bestaat er geen vereniging voor mensen met autisme?
Mijn ervaring is dat het soms prettig kan zijn om contact te hebben met mensen bij wie je wat herkenning hebt.
En probeer jezelf niet te veel te vergelijken met anderen. Het gaat erom hoe je jouw "probleem" kunt oplossen.
Het is daarbij niet belangrijk dat andere mensen nu wel vrienden hebben.
Het is belangrijk dat jij dingen vindt waardoor jij de contacten vindt die je zoekt...
Als je veel mensen ontmoet, is de kans groter dat daar iemand tussenzit die een leuke kennis of zelfs vriend kan worden.
Er zijn allerlei dingen die je kunt doen, bijvoorbeeld lid worden van een vereniging/club, een cursus volgen, vrijwilligerswerk doen, georganiseerde activiteiten in je woonplaats etc...
Bestaat er geen vereniging voor mensen met autisme?
Mijn ervaring is dat het soms prettig kan zijn om contact te hebben met mensen bij wie je wat herkenning hebt.
En probeer jezelf niet te veel te vergelijken met anderen. Het gaat erom hoe je jouw "probleem" kunt oplossen.
Het is daarbij niet belangrijk dat andere mensen nu wel vrienden hebben.
Het is belangrijk dat jij dingen vindt waardoor jij de contacten vindt die je zoekt...
dinsdag 17 december 2013 om 18:50
@marrie3, Bedankt! doet mij goed deze tip.
Het is inderdaad fijn als je beetje herkenning in zoiets hebt. Jij zegt dat je hier ervaring in hebt? wat bedoel je daar precies mee.
Ik weet niet als er een vereniging bestaat voor mensen met autisme wel dat er geen sport voor alleen autisme is(heb ik gehoord).
Vooral de laatste 4 zinnen doen mij goed!
Ik vergelijk mij inderdaad veelte veel met anderen. Waarom, ik denk omdat het zo hoort en dat ik het zo graag wil en als het me niet lukt dat ik een dreun krijg van teleurstellingen.
Het is inderdaad fijn als je beetje herkenning in zoiets hebt. Jij zegt dat je hier ervaring in hebt? wat bedoel je daar precies mee.
Ik weet niet als er een vereniging bestaat voor mensen met autisme wel dat er geen sport voor alleen autisme is(heb ik gehoord).
Vooral de laatste 4 zinnen doen mij goed!
Ik vergelijk mij inderdaad veelte veel met anderen. Waarom, ik denk omdat het zo hoort en dat ik het zo graag wil en als het me niet lukt dat ik een dreun krijg van teleurstellingen.
dinsdag 17 december 2013 om 19:03
Wat ik ook doe is er echt wel voor vechten, althans meest in mijn hoofd en misschien wat minder in het echt. Omdat ik het zo graag wil, lijkt het juist wel eens niet te gaan willen. Het klinkt vaag maar zo zijn die gedachten. Ik ben momenteel ook bezig met een sport maar ik moet nog even wachten van de fysio voor dat ik mag beginnen. Wat het ook is, het lijkt wel als je 22 bent of dat je ouder word het lastiger word om vrienden te maken. 
dinsdag 17 december 2013 om 23:49
Ik denk dat het leren "loslaten" van negatieve gedachten en je focus niet te diep moet liggen in "wat moet" en "hoe het hoort". Dat is voor iedereen verschillend. Ook jij bent een waardevol persoon en juist de kanten waar jij minder blij mee bent, maken jou uniek. Is er geen speciaal forum met pdd-nos lotgenoten? Of misschien een autisme forum? Je netwerk kun je ook op deze manier vergroten en wie weet wat daar nog uit kan rollen betreft contacten/vriendschappen. Ga actief op zoek naar wat bij je past en probeer eerst eens te genieten van de dingen die je weer kunt gaan doen nu je herstellend bent. Niet te snel, gewoon stapje voor stapje. Als jij blij word met jezelf en stopt met vergelijken van jezelf en anderen, trek je mensen aan die graag willen meegenieten van jou positieve vibe.
Hier waakt de enige echte Barones
dinsdag 17 december 2013 om 23:58
En geloof mij..aan vrienden maken zit geen leeftijd vast. Mensen komen, mensen gaan, vriendschappen verwateren, houden soms op, vriendschappen kunnen veranderen omdat mensen soms in andere levensfasen zitten etc etc. Mijn aller aller liefste en beste vriendin heb ik leren kennen toen ik 24 was. En onze vriendschap is nu al bijna 10 jaar hecht. Zo kan het ook gaan. Dus verkijk je niet op mensen die jonger zijn en vele vrienden hebben. Sommige mensen hebben soms vele vrienden, maar kunnen dan zichzelf toch heel eenzaam in contact voelen. Zorg dat het geen obsessie gaat worden wat jou alleen maar nog meer frustreert en waarbij je jezelf weer negatief gaat bekijken. Niet nodig..let it flow
Hier waakt de enige echte Barones
woensdag 18 december 2013 om 00:04
Zou je niet een studie kunnen gaan doen, of een opleiding ergens. Op een school/in een klas, gaat mensen ontmoeten vanzelf, daarom is het ook zo makkelijk voor je broertje waarschijnlijk.
Dat is de plek om een sociaal levenop te bouwen, je hebt er de leeftijd nog voor en je vergroot je kansen op de arbeidsmarkt.
Dat is de plek om een sociaal levenop te bouwen, je hebt er de leeftijd nog voor en je vergroot je kansen op de arbeidsmarkt.
"Dus zie je iemand lopen Met rode ogen heel bedeesd Dan weet je, haar potje is pas vol geweest."
woensdag 18 december 2013 om 13:57
quote:mmichaell schreef op 17 december 2013 @ 18:50:
Jij zegt dat je hier ervaring in hebt? wat bedoel je daar precies mee.
Dat ik mensen heb ontmoet die net zo zijn als ik.
Ikzelf heb last van verlegenheid.
quote:Ik weet niet als er een vereniging bestaat voor mensen met autisme wel dat er geen sport voor alleen autisme is(heb ik gehoord).
Als zoiets je wat lijkt, zou je dat eens kunnen uitzoeken...
quote:Ik vergelijk mij inderdaad veelte veel met anderen. Waarom, ik denk omdat het zo hoort en dat ik het zo graag wil en als het me niet lukt dat ik een dreun krijg van teleurstellingen.
Hoe het "hoort" is eigenlijk niet zo belangrijk.
Dat zijn vaak regeltjes waarvan veel mensen denken dat ze eraan moeten voldoen, omdat veel anderen dat ook doen.
Maar waarom eigenlijk?
En als je het graag wilt, kun je dat het beste oplossen door iets te gaan doen. Die sport die je gaat doen, lijkt me een mooi begin!
Er alleen over nadenken helpt je niet zo veel...
Jij zegt dat je hier ervaring in hebt? wat bedoel je daar precies mee.
Dat ik mensen heb ontmoet die net zo zijn als ik.
Ikzelf heb last van verlegenheid.
quote:Ik weet niet als er een vereniging bestaat voor mensen met autisme wel dat er geen sport voor alleen autisme is(heb ik gehoord).
Als zoiets je wat lijkt, zou je dat eens kunnen uitzoeken...
quote:Ik vergelijk mij inderdaad veelte veel met anderen. Waarom, ik denk omdat het zo hoort en dat ik het zo graag wil en als het me niet lukt dat ik een dreun krijg van teleurstellingen.
Hoe het "hoort" is eigenlijk niet zo belangrijk.
Dat zijn vaak regeltjes waarvan veel mensen denken dat ze eraan moeten voldoen, omdat veel anderen dat ook doen.
Maar waarom eigenlijk?
En als je het graag wilt, kun je dat het beste oplossen door iets te gaan doen. Die sport die je gaat doen, lijkt me een mooi begin!
Er alleen over nadenken helpt je niet zo veel...
woensdag 18 december 2013 om 14:07
@Barones, Het los laten van deze gedachten zijn lastig voor mij omdat ik hier bijna dagelijks wel over in zit dat het mij niet lukt. Ik ben het met je eens dat het totaal niet goed is dat je dat denkt, maar het gaat automatisch en kan het niet stoppen. Ik heb onlangs contact gehad met mijn therapeut hierover en ik krijg begin januari 2x sessie opfris cursus voor cognitieve gedrag. Ik hoop dat dat mij ook gaat helpen om meer de negatieve sombere gedachten doen verdwijnen.
"Als jij blij word met jezelf en stopt met vergelijken van jezelf en anderen, trek je mensen aan die graag willen meegenieten van jou positieve vibe." Het voelt als of ik niet blij kan zijn met me zelf maar wel met anderen omdat ik dat zou willen, vreemd hé?
"Als jij blij word met jezelf en stopt met vergelijken van jezelf en anderen, trek je mensen aan die graag willen meegenieten van jou positieve vibe." Het voelt als of ik niet blij kan zijn met me zelf maar wel met anderen omdat ik dat zou willen, vreemd hé?
woensdag 18 december 2013 om 14:28
Het kan zo moeilijk zijn als je het jezelf maakt.
Ga op zoek naar vrijwilligerswerk, wandelen/ bezoekjes brengen aan mensen die eenzaam zijn, honden uitlaten, zwemmen met zieke of oudere mensen/ kinderen.
Loslaten van gedachtes gaat makkelijker als je uit je cirkel stapt. Het lijkt alsof je alleen maar thuis op de bank zit. Ga naar buiten en doe iets!
Ga op zoek naar vrijwilligerswerk, wandelen/ bezoekjes brengen aan mensen die eenzaam zijn, honden uitlaten, zwemmen met zieke of oudere mensen/ kinderen.
Loslaten van gedachtes gaat makkelijker als je uit je cirkel stapt. Het lijkt alsof je alleen maar thuis op de bank zit. Ga naar buiten en doe iets!
woensdag 18 december 2013 om 18:27
@mriek83, Ik had laatste paar dagen beetje druk met afspraken dus vandaar dat ik niet echt actie kon ondernemen. Maar dit was ook al iets! Ben bezig om op me zelf te gaan wonen moest wat regelen en kom nu op een wachtlijst.
@glijdendepoes, "Het kan zo moeilijk zijn als je het jezelf maakt."
Ja die heb ik al heel vaak gehoord.
"Loslaten van gedachtes gaat makkelijker als je uit je cirkel stapt. Het lijkt alsof je alleen maar thuis op de bank zit. Ga naar buiten en doe iets!"
Nou dat ik alleen maar op de bank zit dat is het ook niet.
Zoals vanmiddag heb boodschappen gedaan voor m'n moeder wat ik anders nooit echt doe, en een heel stuk wezen wandelen langs de zee. Maar omdat ik dit al heel vaak heb gedaan laatste tijd begint dit ook wel is te vervelen en wil je weer iets anders doen. En volgens mij ben ik zelf niet zo creatief aan gelegd om zelf dingen te bedenken.
@glijdendepoes, "Het kan zo moeilijk zijn als je het jezelf maakt."
Ja die heb ik al heel vaak gehoord.
"Loslaten van gedachtes gaat makkelijker als je uit je cirkel stapt. Het lijkt alsof je alleen maar thuis op de bank zit. Ga naar buiten en doe iets!"
Nou dat ik alleen maar op de bank zit dat is het ook niet.
Zoals vanmiddag heb boodschappen gedaan voor m'n moeder wat ik anders nooit echt doe, en een heel stuk wezen wandelen langs de zee. Maar omdat ik dit al heel vaak heb gedaan laatste tijd begint dit ook wel is te vervelen en wil je weer iets anders doen. En volgens mij ben ik zelf niet zo creatief aan gelegd om zelf dingen te bedenken.
woensdag 18 december 2013 om 21:38
En toch is het zo, over een tijdje zeg je hetzelfde als wat ik zeg. En anderen vast ook gezegd hebben.
Een wandeling langs het strand is leuk, maar nu? In je eentje, in de winter? Dan kom je geen mensen tegen.
Waar woon je? Stad of dorp? Zijn er geen ijsbanen waar je heen kan gaan? Familie/ vrienden kennissen met wie je kan gaan schaatsen? Ik noem maar iets.
Bedoel maar, het moet van jou uitkomen. Dus je moet uit de cirkel stappen.
Ga eens op zoek naar vrijwilligerswerk, serieus weet je hoeveel er te vinden is? Zwemmen met kinderen/ ouderen al dan niet met beperking, ouderen begeleiden naar het ziekenhuis of eens per week naar een oudere voor gezelligheid/ koffie/ boodschappen doen. Weet je hoe lief en eenzaam die mensen zijn?
En oubollig maar heel leuk, bingo in het verzorgingshuis gegarandeerd dat je met een goed en voldaan gevoel thuis komt!
Iig een voor jou, want ik praat miss makkelijk nu maar weet goed hoe je je voelt. Heb zelf ook zo'n periode gehad. Maar je kan het!
Een wandeling langs het strand is leuk, maar nu? In je eentje, in de winter? Dan kom je geen mensen tegen.
Waar woon je? Stad of dorp? Zijn er geen ijsbanen waar je heen kan gaan? Familie/ vrienden kennissen met wie je kan gaan schaatsen? Ik noem maar iets.
Bedoel maar, het moet van jou uitkomen. Dus je moet uit de cirkel stappen.
Ga eens op zoek naar vrijwilligerswerk, serieus weet je hoeveel er te vinden is? Zwemmen met kinderen/ ouderen al dan niet met beperking, ouderen begeleiden naar het ziekenhuis of eens per week naar een oudere voor gezelligheid/ koffie/ boodschappen doen. Weet je hoe lief en eenzaam die mensen zijn?
En oubollig maar heel leuk, bingo in het verzorgingshuis gegarandeerd dat je met een goed en voldaan gevoel thuis komt!
Iig een voor jou, want ik praat miss makkelijk nu maar weet goed hoe je je voelt. Heb zelf ook zo'n periode gehad. Maar je kan het!
woensdag 12 februari 2014 om 03:03
Ik heb een aantal vrienden met pdd-nos. 1 van hen heeft (klinkt wellicht zwaar) een training gevolgd over sociale vaardigheden hoe die op te bouwen te onderhouden etc. Hij heeft daar veel aan gehad en ik als 'leek' merk het ook aan hem. Voor de training vertelde hij weleens dat hij er echt mee zat dat hij zo moeilijk contact kon maken of onderhouden met mensen, en sommige dingen die anderen hier al hebben geopperd zei ik ook tegen hem. Want bijv. via NMLK jezelf dan opgeven werkte voor hem niet. Nu na het volgen van die training gaat het echt stukken beter bij hem, zijn gehele kijk op mensen aanspreken en contact te onderhouden is voor hem stukken beter geworden.
@Micheal, heb je aan zo'n training weleens gedacht?
@Micheal, heb je aan zo'n training weleens gedacht?
woensdag 12 februari 2014 om 13:48
@glijdendepoes, Toevallig dat ik weer even op viva zat.
Ja hoe het gaat ehm.. nog steeds voel ik me niet lekker in m'n vel ondanks dat er veel positieve dingen zijn geweest.
Ik zit momenteel weer even terug in therapie omdat het echt niet goed ging zag het leven niet meer zitten. Dus ben nu weer aan mezelf aan het werken ondanks dat het niet helemaal wil in deze groep.. Ze kunnen zich niet gedragen of luisteren en er is al meerdere keren wat van gezegd, ik zelf zit er aan te denken om met de psycholoog over te hebben als ik misschien niet beter ergens anders kan gaan beginnen omdat ik dit ook al is eerder heb gedaan en in deze groep kan ik niet aan mezelf werken.
Ik ben momenteel bezig om op basketbal te gaan ik ben al betrokken bij de groep met trainen en wedstrijden, alleen kan ik nog niet mee doen omdat ik nog revaliderende ben van een hernia (3 maanden geleden). Zo heb ik afgelopen 3 weekenden weer eens naar een jaar opstap geweest met paar van het team, en dat vond ik leuk. Toch had ik wel veel moeite om er tussen te blijven met praten dat vind ik best wel lastig om een praatje te houden en voel ik me soms snel buiten gesloten terwijl dat helemaal niet zo is. Ik heb nu ook contact met een begeleider van talant die me helpt voor dingen regelen etc. Ik heb ook aan gemeld voor buddies, ik hoop dat ik hier ook met iemand in contact kom en leuke dingen kan mee gaan doen. Want dat mis ik nog wel.
p.s Leuk dat je nog even aan me hebt gedacht!
Ja hoe het gaat ehm.. nog steeds voel ik me niet lekker in m'n vel ondanks dat er veel positieve dingen zijn geweest.
Ik zit momenteel weer even terug in therapie omdat het echt niet goed ging zag het leven niet meer zitten. Dus ben nu weer aan mezelf aan het werken ondanks dat het niet helemaal wil in deze groep.. Ze kunnen zich niet gedragen of luisteren en er is al meerdere keren wat van gezegd, ik zelf zit er aan te denken om met de psycholoog over te hebben als ik misschien niet beter ergens anders kan gaan beginnen omdat ik dit ook al is eerder heb gedaan en in deze groep kan ik niet aan mezelf werken.
Ik ben momenteel bezig om op basketbal te gaan ik ben al betrokken bij de groep met trainen en wedstrijden, alleen kan ik nog niet mee doen omdat ik nog revaliderende ben van een hernia (3 maanden geleden). Zo heb ik afgelopen 3 weekenden weer eens naar een jaar opstap geweest met paar van het team, en dat vond ik leuk. Toch had ik wel veel moeite om er tussen te blijven met praten dat vind ik best wel lastig om een praatje te houden en voel ik me soms snel buiten gesloten terwijl dat helemaal niet zo is. Ik heb nu ook contact met een begeleider van talant die me helpt voor dingen regelen etc. Ik heb ook aan gemeld voor buddies, ik hoop dat ik hier ook met iemand in contact kom en leuke dingen kan mee gaan doen. Want dat mis ik nog wel.
p.s Leuk dat je nog even aan me hebt gedacht!