Op zoek naar de balans
maandag 27 januari 2014 om 15:59
Goedemiddag!
Ben al jaren trouwe meelezer, maar nu dan toch aangemeld.
Ik zit mezelf momenteel ontzettend in de weg en wellicht hebben jullie goede tips voor me?
Op dit moment focus ik me eigenlijk alleen op mijn werk. Ik heb een stressvolle baan en ik heb ook steeds meer last van faalangst. Hierdoor kost mijn werk me veel energie en ga ik het steeds minder leuk vinden. Ik verkeer vaak in een staat van paniek waarin ik het gevoel heb het allemaal niet meer aan te kunnen. Andere dagen gaat het goed en heb ik het idee dat ik bergen werk verzet.
De keerzijde van de focus op het werk, is mijn compleet verstoorde privéleven. In gedachten ben ik eigenlijk alsnog bezig met mijn werk. Het contact met mijn vriendinnen is verwatert en ik breng mijn weekenden het liefst zittend op de bank door. (Op de een of andere manier heb ik het gevoel dat ik enorm moet uitrusten van mijn voornamelijk zittende werkzaamheden... wat natuurlijk niet zo zou moeten zijn). Ik verkeer buiten kantoortijden in een enorme staat van passiviteit. Huishouden: pfff geen fut, Goed voor mezelf zorgen: Ja, morgen weer.
Ik kan oprecht zeggen dat ik mezelf totaal ben kwijtgeraakt (Hobby,s? Wat zijn dat?). Ik voel veel onvrede in mij, maar ik heb geen idee waar ik moet beginnen. Hoe krijg ik mezelf weer in een positieve spiraal zodat het leven weer wat meer in balans komt?
Ben al jaren trouwe meelezer, maar nu dan toch aangemeld.
Ik zit mezelf momenteel ontzettend in de weg en wellicht hebben jullie goede tips voor me?
Op dit moment focus ik me eigenlijk alleen op mijn werk. Ik heb een stressvolle baan en ik heb ook steeds meer last van faalangst. Hierdoor kost mijn werk me veel energie en ga ik het steeds minder leuk vinden. Ik verkeer vaak in een staat van paniek waarin ik het gevoel heb het allemaal niet meer aan te kunnen. Andere dagen gaat het goed en heb ik het idee dat ik bergen werk verzet.
De keerzijde van de focus op het werk, is mijn compleet verstoorde privéleven. In gedachten ben ik eigenlijk alsnog bezig met mijn werk. Het contact met mijn vriendinnen is verwatert en ik breng mijn weekenden het liefst zittend op de bank door. (Op de een of andere manier heb ik het gevoel dat ik enorm moet uitrusten van mijn voornamelijk zittende werkzaamheden... wat natuurlijk niet zo zou moeten zijn). Ik verkeer buiten kantoortijden in een enorme staat van passiviteit. Huishouden: pfff geen fut, Goed voor mezelf zorgen: Ja, morgen weer.
Ik kan oprecht zeggen dat ik mezelf totaal ben kwijtgeraakt (Hobby,s? Wat zijn dat?). Ik voel veel onvrede in mij, maar ik heb geen idee waar ik moet beginnen. Hoe krijg ik mezelf weer in een positieve spiraal zodat het leven weer wat meer in balans komt?
maandag 27 januari 2014 om 16:06
Herkenbaar! Dit heb ik ook gehad.
Jij bent repen stap verder dan ik, bij mij trok mijn man aan de bel. Ik wist zelf wel dat het niet goed ging maar kon het niet ombuigen.
Ik heb open kaart gespeeld op het werk waarna ze me een week verlof gaven. Janken en slapen is geen leuke invulling maar lucht wel op. Daarna ben ik naar een personal coach gegaan via mijn werk die middels gesprekken mijn inzicht heeft vergroot en mij heeft weten te motiveren om ook andere dingen weer op te pakken.
Pas nadat ik emotioneel en relationeel herstelt was lukte het om goed voor mezelf te zorgen, in de breedste zin van het woord.
Mijn advies: praat met iemand. Huisarts, bedrijfsarts, leidinggevende en ga er mee aan de slag.
Jij bent repen stap verder dan ik, bij mij trok mijn man aan de bel. Ik wist zelf wel dat het niet goed ging maar kon het niet ombuigen.
Ik heb open kaart gespeeld op het werk waarna ze me een week verlof gaven. Janken en slapen is geen leuke invulling maar lucht wel op. Daarna ben ik naar een personal coach gegaan via mijn werk die middels gesprekken mijn inzicht heeft vergroot en mij heeft weten te motiveren om ook andere dingen weer op te pakken.
Pas nadat ik emotioneel en relationeel herstelt was lukte het om goed voor mezelf te zorgen, in de breedste zin van het woord.
Mijn advies: praat met iemand. Huisarts, bedrijfsarts, leidinggevende en ga er mee aan de slag.
Op zaterdag help ik tamme dieren weer het beest in zichzelf te vinden.
maandag 27 januari 2014 om 16:30
Dank voor de reacties.
Minder werken is op dit moment financieel niet haalbaar. Ook al zou ik graag een stapje terug doen.
Ik heb er misschien wel hulp bij nodig inderdaad... Maar pfff ik geloof niet dat ik hiermee naar mijn leidinggevende durf. Erg dapper dat jij dat zo gedaan hebt MereldeMus.
Lastig zeg...
Minder werken is op dit moment financieel niet haalbaar. Ook al zou ik graag een stapje terug doen.
Ik heb er misschien wel hulp bij nodig inderdaad... Maar pfff ik geloof niet dat ik hiermee naar mijn leidinggevende durf. Erg dapper dat jij dat zo gedaan hebt MereldeMus.
Lastig zeg...
maandag 27 januari 2014 om 16:33
Je herkent dat er een probleem is dat is al heel wat.
Uit zichzelf gaat de situatie echt niet veranderen.
Je moet er zelf wat aan doen. Dat je zelf de regie gaat nemen voelt in het begin als falen omdat je aan moet geven dat het niet goed gaat. Na een tijdje als je herstellende bent wordt het iets om positief op terug te kijken. JIJ hebt verandert waar je ongelukkig over was....
Uit zichzelf gaat de situatie echt niet veranderen.
Je moet er zelf wat aan doen. Dat je zelf de regie gaat nemen voelt in het begin als falen omdat je aan moet geven dat het niet goed gaat. Na een tijdje als je herstellende bent wordt het iets om positief op terug te kijken. JIJ hebt verandert waar je ongelukkig over was....
Op zaterdag help ik tamme dieren weer het beest in zichzelf te vinden.
dinsdag 28 januari 2014 om 21:17
Als je niet naar je leidinggevende kan, is er wellicht iemand anders (op je werk of privé) met wie je kan praten? Het is fijn om samen dingen op een rijtje te zetten. Schrijf eens op, bijv. per uur of taak hoe je er in staat, hoeveel energie iets je kost, of je juist oplevert. En stel jezelf dan kleine doelen. En wat betreft de faalangst, dit is natuurlijk wel een heel groot signaal, ook omdat ik uit je verhaal opmaak dat je hier steeds meer last van krijgt. Heb je een collega die je vertrouwt en met wie je dit kan bespreken? Die je wat extra bevestiging en complimenten kan geven?
Ik ben bang dat wanneer je hier langer zelf mee rond blijft lopen je een burnout o.d. krijgt, je moet hier nu echt iets mee en het is denk ik niet te doen zonder hulp. Heb je niemand in je eigen netwerk en durf je niks op je werk is de huisarts de meest logische optie... succes, je kan vaak meer dan je denkt!!!
Ik ben bang dat wanneer je hier langer zelf mee rond blijft lopen je een burnout o.d. krijgt, je moet hier nu echt iets mee en het is denk ik niet te doen zonder hulp. Heb je niemand in je eigen netwerk en durf je niks op je werk is de huisarts de meest logische optie... succes, je kan vaak meer dan je denkt!!!
dinsdag 28 januari 2014 om 21:22
Klinkt als een beginnende burn out. Alles voelt als een 'taak' en je hebt een opgejaagd gevoel.
Maak dagen vrij in je agenda waarop je ook werkelijk NIETS hoeft te doen. En plan verder niet het huishouden in 1 dag, maar elke dag iets. Let thuis de lat niet zo hoog. Je hoeft namelijk als je thuis bent ook helemaal niets. Leef geen 'facebookleven', maar hang lekker onderuit op de bank.
En neem een zonnebank, de winter is ook geen goed moment om energiek te zijn
Maak dagen vrij in je agenda waarop je ook werkelijk NIETS hoeft te doen. En plan verder niet het huishouden in 1 dag, maar elke dag iets. Let thuis de lat niet zo hoog. Je hoeft namelijk als je thuis bent ook helemaal niets. Leef geen 'facebookleven', maar hang lekker onderuit op de bank.
En neem een zonnebank, de winter is ook geen goed moment om energiek te zijn
dinsdag 28 januari 2014 om 21:52
Geen tips wel herkenning, ik werk in de horeca dus vrije tijd vergeet t maar. Enorme stressvolle baan, teveel uren moeten draaien wegens personeelstekort en wat er werkt aan personeel werkt niet. Blij als je een dag vrij bent maarja die heb je wel nodig om geestelijk en lichaamelijk tot rust te komen.
Dus kortom, lijkt t net alsof je leven alleen maar uit werken bestaat. En ja dan ben je klaar met je werk ligt er thuis ook nog "werk" op je te wachten.
Dus kortom, lijkt t net alsof je leven alleen maar uit werken bestaat. En ja dan ben je klaar met je werk ligt er thuis ook nog "werk" op je te wachten.