Zwanger
alle pijlers
De PrikBitches
zondag 5 januari 2014 om 14:30
Welkom op het topic van de Prikbitches. Één van de langstlopende topics op het vivaforum (inmiddels deel 15).
De Prikbitches zijn een groep meiden en vrouwen die schrijven over hun ervaringen in de medische molen.
Voel je welkom om mee te lezen, mee te schrijven, of je ervaring te delen. Je kunt hier je vragen stellen over de medische molen, er zijn voldoende 'prikbitches' die je een antwoord kunnen geven.
En ben of wordt je 'prikbitch'.. voel je welkom om mee te schrijven!
Laatste tabel-update 25-01-'16
Superstoere prikbitches
* Evw1984 (28 jr): Zoon begin 2011, clomid vanaf november 2011, eerste IUI november 2012, spontaan zwanger maart 2013 mk, 1e IVF miskraam met 6 weken. 1x cryo mislukt. 2e IVF januari 2014
* Dartel86: sinds 2011 bezig, partner verminderd vruchtbaar, aangewezen op ICSI. 1e poging eind 2012. Geen bevruchtingen, 2e poging begin 2013 vroege miskraam. 3e poging miskraam, nu allerlaatste poging
* Dolfijntje: Mei 2006 begonnen, endometriose, 6 x IUI, 1e IVF mislukt, 2e keer ICSI zwanger en bevallen met 22 weken van dochter* Daarna 6 ICSI's met 7 TP gehad. Laag AMH.
* Kidon (38 jr): Moeder van zoontje 5 jaar door 1e keer IUI. Zaad man erg verslechterd daarom nu ICSI. 1e Poging eind okt 2012.
* Emma08 (31 jr): Eerste ICSI poging zwanger van een tweeling, maar eindigde in een vroege miskraam. Tweede poging begin 2014 is mislukt geen bevruchte eicellen. Start derde poging juni 2014
* Rietje (30 jr): aan het proberen sinds 1 jan. 2011. In jan 2013 start met de 1e keer IUI.
* MissOR (32 jr): miskraam okt 2011 na spontane zwangerschap. 1 toegankelijke eileider, laag AMH, lage zaadcounts. 3 IVF pogingen gedaan, veel eitjes, weinig bevruchtingen. Nu pauze om hydrosalpinx met Essure te blokkeren, daarna cryo's met 4 dag 3 embryo's en 1 dag 6 embryo.
* Puck-eefje (42 jr): 13 IUI, 2x ICSI (beide mislukt), 2x mk van IUI. Volgende maand laatste poging ICSI
* Julia177: sinds eind 2009 bezig. Man verminderd vruchtbaar. 6x IUI, 2x. IVF, waarvan de laatste poging na 9 wk geeindigd in missed abortion. In februari (hopelijk) een cryo-terugplaatsing.
* Someone86 (28 jr): januari 2015 eerste ICSI, partner verminderd vruchtbaar na teelbalkanker.
* Druivensap (29 jr): mei 2014 gestopt met de pil, endometriose, zaad man niet fantastisch, door pijn endometriose sinds half juni 2015 terug aan de pil, waarschijnlijk najaar 2015 1e IVF
* theepoes: 2012: start kinderwens. 2013: Zwanger na 3x IUI. Zoon in 2014 geboren. 2015: zwanger na 2x IUI. Miskraam. 2016, opnieuw IUI.
* flipje2 (27 jr): sep 2014 gestopt met de pil, sep 2015 naar huisarts: man ernstig verminderd vruchtbaar, IUI of IVF niet mogelijk. Jan 2016 start ICSI1.
* Femke104 (34 jr): juni 2011 gestopt met de pil. April 2012 mmm, tot nu toe geen oorzaak gevonden. Na 3 IUI behandelingen aangewezen op IVF/ICSI ivm wisselende zaadkwaliteit. Dochter uit 1e ICSI poging. Januari start ICSI 2 voor een broertje/zusje
Zwangere prikbitches
* Ciccietta (35 jr): Aangewezen op ICSI. Eerste poging eind 2011 geslaagd (2 cryo's over). Bevallen van een dochter augustus 2012. Spontaan zwanger van 'n tweede kindje!
* Noe-noe (33 jr): bezig met IUI 7. Partner verminderd vruchtbaar. Miskraam na IUI 6. Zwanger!
* Kuuk (35 jr): door slechte zaadkwaliteit aangewezen op icsi. Na lange zoektocht en een aantal afwijzingen ivm hartziekte na anderhalf jaar groen licht om te beginnen. Start nov. 2012. 4x ICSI, zwanger na tp 11.
* Mirk86 (27 jr): Kinderwens Sinds maart 2013. In oktober eileiders verwijderd, daarom nu IVF. Mei 2014, zwanger van 1e IVF-ICSI
* Dolfijntje: Mei 2006 begonnen, endometriose, 6 x IUI, 1e IVF mislukt, 2e keer ICSI zwanger en bevallen met 22 weken van dochter* Daarna 8 ICSI's met 7 TP gehad. Laag AMH. Zwanger na 1x ecd.
* Pioenrooske: dochter uit 2e ICSI poging; aug 2015 spontaan zwanger van 2de kindje
Prikbitches die bevallen zijn
* Krissie: zoon
* Draaimolen: zoontje
* Marielle: dochter
* Sammy300: adoptiezoon
* Sweety: dmv IUI een dochter
* Yamuna: dmv IUI 2x een dochter
* Nicks: zoon
* Doggie75: 4x IUI. Spontaan zwanger: zoon
* Fre: 1e IVF een zoon en dochter
* Debgirl1984: PCO, een dochter
* Nicky22: dchter
* Rebels: twee dochters
* Maria 52 (Pierel): Zoon, en na 3 maal IUI en hsg spontaan een dochter
* Tornapart: dmv een cryo na IVF een zoon
* Peggysue2: dmv IVF een tweeling, zoon en dochter
* Zitah: IUI, een zoon
* Sophy: na 3 keer ICSI in eigen cyclus een dochter
* Bengal: na start fertiliteitstraject spontaan een dochter.
* Allis: IUI nr.2 een miskraam, daarna een dochter
* Watson: 2 x IUI, daarna via ICSI een dochter
* Lynn80: 8x IUI, daarna IVF een dochter
* Fleur: 3 x IVF/ICSI,geen succes, daarna spontaan zwanger
* Naski: 40 jaar. Laatste ronde IUI zwanger
* Aaatje: 3e IVF in eigen cyclus een dochter
* Mousie: 5 poging ICSI eigen cycluseen zoon, daarna spontaan een tweede kindje
* Carpe Diem: ICSI een dochter, na een cryo-tp een tweede kindje
* Jusa: na 6x IUI en 1x IVF een dochter, IVF 2 eent tweeling, zoon en dochter
* Kaetje: 33 jaar. 8 keer IUI met hormonen. Zoon na ICSI, tweede zoon spontan
* Floortje: Clomid, 4x IUI, spontaan zwanger, meisje
* Blogbabe: na 4e IUI dochter
* Taartje: 1e poging IVF miskraam, tweede IVF zoon
* Abc: 1e ICSI overstimulatie, tweede cryo dochter
* Sherto: 1e ICSI zoon
* Ramiaatje: zwanger door IUI
* Karan: door NL arts naar Gent ivm een TESE operatie, maar die vonden ze daar niet nodig. Zoon na 1e ICSI, tweede cryo-tp
* Giraffje : zwanger van 3e IUI zwanger
* Muisz: na vijf IVF-pogingen met 9 terugplaatsingen een zoon en dochter
* Ciccietta: 1e ICSI dochter
* Maris: 1e IVF kindje
* ks04: 3 IUI pogingen, spontaan zwanger voor start IVF
* Haiti: 1e ICSI zoon, tweede ICSI dochter
* Ginger: na 4x IUI spontaan zwanger
* Ikke_1984: dmv IUI zoon
* Pop77: 4x IUI, 1x IVF, 1e ICSI zoon en dochter
* Dotjemol: 3e ICSI kindje
* Jennecke: 8 x iui 2 x miskraam. 1e IVF een kindje
* EDC1975: 6 x IUI mislukt, 2e IVF een dochter
* Sawasdee: Vriendlief heeft een TESE operatie ondergaan. Dochter uit de 1e ICSI.
* Choco: 6 x IUI, 1x ICSI (0 bevruchtingen). Manlief slecht zaad en bij mij denken ze aan endometriose (nog geen kijkoperatie gehad). Na een secondopinion tweede ICSI en zwanger!
* Linde77: Na 5 mislukte IUI's en IVF een zoon!
* Yezka: Na heel veel behandelingen in december '15 bevallen van een zoon!
En dit zijn de allerstoerste prikbitches: Uitbehandeld, samen verder. Noodgedwongen zijn zij de allerstoerste meisjes:
* Merel29: Gestopt met de pil in april 2004. Na 6 keer iui, 2 keer ivf (waarvan 1 zonder bevruchting), 2 keer icsi en 2 keer een cryo terugplaatsing uitbehandeld. September 2010 een vroege miskraam na de laatste cryo terugplaatsing.
* MagiC: 39 jaar, actief sinds 2008, 5 x IUI, mei 2011 start met IVF. Zwanger na eerste poging, miskraam met 9 weken. IVF 2 geen bevruchtingen. IVF 3 geen resultaat. FSH test; start overgang positief. Augustus 2012 start IVF 4, laatste 'erop of eronder' poging is helaas niet gelukt.
* (Deze rij is veel en veel langer dan alleen Magic en Merel. Een voor de allerstoerste meisjes.)
Mochten er meiden zijn die graag aan de tabel toegevoegd willen worden, stuur dan even een privé bericht naar PrikBitch!
Oude topics: Het begin, deel 2, deel 3, deel 4, deel 6, deel 7, deel 8, deel 9, deel 10, deel 11, deel 12, deel 13, deel 14.
De Prikbitches zijn een groep meiden en vrouwen die schrijven over hun ervaringen in de medische molen.
Voel je welkom om mee te lezen, mee te schrijven, of je ervaring te delen. Je kunt hier je vragen stellen over de medische molen, er zijn voldoende 'prikbitches' die je een antwoord kunnen geven.
En ben of wordt je 'prikbitch'.. voel je welkom om mee te schrijven!
Laatste tabel-update 25-01-'16
Superstoere prikbitches
* Evw1984 (28 jr): Zoon begin 2011, clomid vanaf november 2011, eerste IUI november 2012, spontaan zwanger maart 2013 mk, 1e IVF miskraam met 6 weken. 1x cryo mislukt. 2e IVF januari 2014
* Dartel86: sinds 2011 bezig, partner verminderd vruchtbaar, aangewezen op ICSI. 1e poging eind 2012. Geen bevruchtingen, 2e poging begin 2013 vroege miskraam. 3e poging miskraam, nu allerlaatste poging
* Dolfijntje: Mei 2006 begonnen, endometriose, 6 x IUI, 1e IVF mislukt, 2e keer ICSI zwanger en bevallen met 22 weken van dochter* Daarna 6 ICSI's met 7 TP gehad. Laag AMH.
* Kidon (38 jr): Moeder van zoontje 5 jaar door 1e keer IUI. Zaad man erg verslechterd daarom nu ICSI. 1e Poging eind okt 2012.
* Emma08 (31 jr): Eerste ICSI poging zwanger van een tweeling, maar eindigde in een vroege miskraam. Tweede poging begin 2014 is mislukt geen bevruchte eicellen. Start derde poging juni 2014
* Rietje (30 jr): aan het proberen sinds 1 jan. 2011. In jan 2013 start met de 1e keer IUI.
* MissOR (32 jr): miskraam okt 2011 na spontane zwangerschap. 1 toegankelijke eileider, laag AMH, lage zaadcounts. 3 IVF pogingen gedaan, veel eitjes, weinig bevruchtingen. Nu pauze om hydrosalpinx met Essure te blokkeren, daarna cryo's met 4 dag 3 embryo's en 1 dag 6 embryo.
* Puck-eefje (42 jr): 13 IUI, 2x ICSI (beide mislukt), 2x mk van IUI. Volgende maand laatste poging ICSI
* Julia177: sinds eind 2009 bezig. Man verminderd vruchtbaar. 6x IUI, 2x. IVF, waarvan de laatste poging na 9 wk geeindigd in missed abortion. In februari (hopelijk) een cryo-terugplaatsing.
* Someone86 (28 jr): januari 2015 eerste ICSI, partner verminderd vruchtbaar na teelbalkanker.
* Druivensap (29 jr): mei 2014 gestopt met de pil, endometriose, zaad man niet fantastisch, door pijn endometriose sinds half juni 2015 terug aan de pil, waarschijnlijk najaar 2015 1e IVF
* theepoes: 2012: start kinderwens. 2013: Zwanger na 3x IUI. Zoon in 2014 geboren. 2015: zwanger na 2x IUI. Miskraam. 2016, opnieuw IUI.
* flipje2 (27 jr): sep 2014 gestopt met de pil, sep 2015 naar huisarts: man ernstig verminderd vruchtbaar, IUI of IVF niet mogelijk. Jan 2016 start ICSI1.
* Femke104 (34 jr): juni 2011 gestopt met de pil. April 2012 mmm, tot nu toe geen oorzaak gevonden. Na 3 IUI behandelingen aangewezen op IVF/ICSI ivm wisselende zaadkwaliteit. Dochter uit 1e ICSI poging. Januari start ICSI 2 voor een broertje/zusje
Zwangere prikbitches
* Ciccietta (35 jr): Aangewezen op ICSI. Eerste poging eind 2011 geslaagd (2 cryo's over). Bevallen van een dochter augustus 2012. Spontaan zwanger van 'n tweede kindje!
* Noe-noe (33 jr): bezig met IUI 7. Partner verminderd vruchtbaar. Miskraam na IUI 6. Zwanger!
* Kuuk (35 jr): door slechte zaadkwaliteit aangewezen op icsi. Na lange zoektocht en een aantal afwijzingen ivm hartziekte na anderhalf jaar groen licht om te beginnen. Start nov. 2012. 4x ICSI, zwanger na tp 11.
* Mirk86 (27 jr): Kinderwens Sinds maart 2013. In oktober eileiders verwijderd, daarom nu IVF. Mei 2014, zwanger van 1e IVF-ICSI
* Dolfijntje: Mei 2006 begonnen, endometriose, 6 x IUI, 1e IVF mislukt, 2e keer ICSI zwanger en bevallen met 22 weken van dochter* Daarna 8 ICSI's met 7 TP gehad. Laag AMH. Zwanger na 1x ecd.
* Pioenrooske: dochter uit 2e ICSI poging; aug 2015 spontaan zwanger van 2de kindje
Prikbitches die bevallen zijn
* Krissie: zoon
* Draaimolen: zoontje
* Marielle: dochter
* Sammy300: adoptiezoon
* Sweety: dmv IUI een dochter
* Yamuna: dmv IUI 2x een dochter
* Nicks: zoon
* Doggie75: 4x IUI. Spontaan zwanger: zoon
* Fre: 1e IVF een zoon en dochter
* Debgirl1984: PCO, een dochter
* Nicky22: dchter
* Rebels: twee dochters
* Maria 52 (Pierel): Zoon, en na 3 maal IUI en hsg spontaan een dochter
* Tornapart: dmv een cryo na IVF een zoon
* Peggysue2: dmv IVF een tweeling, zoon en dochter
* Zitah: IUI, een zoon
* Sophy: na 3 keer ICSI in eigen cyclus een dochter
* Bengal: na start fertiliteitstraject spontaan een dochter.
* Allis: IUI nr.2 een miskraam, daarna een dochter
* Watson: 2 x IUI, daarna via ICSI een dochter
* Lynn80: 8x IUI, daarna IVF een dochter
* Fleur: 3 x IVF/ICSI,geen succes, daarna spontaan zwanger
* Naski: 40 jaar. Laatste ronde IUI zwanger
* Aaatje: 3e IVF in eigen cyclus een dochter
* Mousie: 5 poging ICSI eigen cycluseen zoon, daarna spontaan een tweede kindje
* Carpe Diem: ICSI een dochter, na een cryo-tp een tweede kindje
* Jusa: na 6x IUI en 1x IVF een dochter, IVF 2 eent tweeling, zoon en dochter
* Kaetje: 33 jaar. 8 keer IUI met hormonen. Zoon na ICSI, tweede zoon spontan
* Floortje: Clomid, 4x IUI, spontaan zwanger, meisje
* Blogbabe: na 4e IUI dochter
* Taartje: 1e poging IVF miskraam, tweede IVF zoon
* Abc: 1e ICSI overstimulatie, tweede cryo dochter
* Sherto: 1e ICSI zoon
* Ramiaatje: zwanger door IUI
* Karan: door NL arts naar Gent ivm een TESE operatie, maar die vonden ze daar niet nodig. Zoon na 1e ICSI, tweede cryo-tp
* Giraffje : zwanger van 3e IUI zwanger
* Muisz: na vijf IVF-pogingen met 9 terugplaatsingen een zoon en dochter
* Ciccietta: 1e ICSI dochter
* Maris: 1e IVF kindje
* ks04: 3 IUI pogingen, spontaan zwanger voor start IVF
* Haiti: 1e ICSI zoon, tweede ICSI dochter
* Ginger: na 4x IUI spontaan zwanger
* Ikke_1984: dmv IUI zoon
* Pop77: 4x IUI, 1x IVF, 1e ICSI zoon en dochter
* Dotjemol: 3e ICSI kindje
* Jennecke: 8 x iui 2 x miskraam. 1e IVF een kindje
* EDC1975: 6 x IUI mislukt, 2e IVF een dochter
* Sawasdee: Vriendlief heeft een TESE operatie ondergaan. Dochter uit de 1e ICSI.
* Choco: 6 x IUI, 1x ICSI (0 bevruchtingen). Manlief slecht zaad en bij mij denken ze aan endometriose (nog geen kijkoperatie gehad). Na een secondopinion tweede ICSI en zwanger!
* Linde77: Na 5 mislukte IUI's en IVF een zoon!
* Yezka: Na heel veel behandelingen in december '15 bevallen van een zoon!
En dit zijn de allerstoerste prikbitches: Uitbehandeld, samen verder. Noodgedwongen zijn zij de allerstoerste meisjes:
* Merel29: Gestopt met de pil in april 2004. Na 6 keer iui, 2 keer ivf (waarvan 1 zonder bevruchting), 2 keer icsi en 2 keer een cryo terugplaatsing uitbehandeld. September 2010 een vroege miskraam na de laatste cryo terugplaatsing.
* MagiC: 39 jaar, actief sinds 2008, 5 x IUI, mei 2011 start met IVF. Zwanger na eerste poging, miskraam met 9 weken. IVF 2 geen bevruchtingen. IVF 3 geen resultaat. FSH test; start overgang positief. Augustus 2012 start IVF 4, laatste 'erop of eronder' poging is helaas niet gelukt.
* (Deze rij is veel en veel langer dan alleen Magic en Merel. Een voor de allerstoerste meisjes.)
Mochten er meiden zijn die graag aan de tabel toegevoegd willen worden, stuur dan even een privé bericht naar PrikBitch!
Oude topics: Het begin, deel 2, deel 3, deel 4, deel 6, deel 7, deel 8, deel 9, deel 10, deel 11, deel 12, deel 13, deel 14.
woensdag 29 januari 2014 om 21:44
Hoi allemaal, na een tijdje meelezen, voel ik nu toch de behoefte om met jullie mee te schrijven. Mijn verhaal in het kort in 2009 gestopt met anticonceptie en na een jaar naar de gyn. Er is bij ons nooit een oorzaak gevonden waarom het zwanger worden niet vanzelf gaat. Na 5x IUI (alle met menopur) in 2012 begonnen met IVF en daarvan de eerste keer zwanger. We hebben een gezonde zoon gekregen in 2013. Er ligt nog een cryo in de vriezer, die we hopelijk binnenkort terug kunnen laten plaatsen.
woensdag 29 januari 2014 om 21:57
Lieffie bij iui nooit twijfel gehad omdat we dat gelijk bij de laborant inleverde waarbij er vaak maar een stel en anders 2 stellen ter gelijk werden geholpen waardoor er meer zekerheid was. IVF werd bij ons gedaan in het een groot medisch centrumen met veel meer stellen dus meer kans op fouten.
Dartel wat een mooie opbrengst tot nu toe.
Kuuk mooi gevonden.
Picolientje succes. Hier ook een zoon uit 2013 alleen wel pas geboren op 27 dec
Dartel wat een mooie opbrengst tot nu toe.
Kuuk mooi gevonden.
Picolientje succes. Hier ook een zoon uit 2013 alleen wel pas geboren op 27 dec
woensdag 29 januari 2014 om 22:00
En dan maar meteen een fustratie bericht van mij erachteraan... Van de week naar mijn ziekenhuis terug geweest om te vragen wanneer mijn cryo teruggeplaatst kan worden. Mijn favoriete gyn had pas eind feb tijd en deze andere kon ik deze week terecht. Binnen 15 min staan we weer buiten met de mededeling dat we eerst nog 6 maanden zelf moeten proberen omdat we onbegrepen onvruchtbaar zijn??? voordat we aan de cryo terugplaatsing mogen beginnen. De stoom kwam uit mijn oren. Is dit normaal bij onbegrepen subfertiliteit? Ik dacht eigenlijk van niet. Deze arts had ook nog het advies om "er niet teveel mee bezig te zijn" en "de druk was er nu toch vanaf, want we hebben al een zoon". Echt ik moest moeite doen om haar niet door het raam te smijten! Ik word weer helemaal boos als ik eraan terugdenk. Ik heb het UMC gebeld waar mijn cryo ligt en zij vonden het maar een raar verhaal. Wij kunnen ook gewoon direct patient bij hen worden. Ik heb gezegd dat ik nog even wilde nadenken hierover en zou ze deze week terugbellen. Ik vraag me af, overdrijf ik nou, ben ik nou niet normaal, of wat?
Zo dat lucht op
groetjes Picolientje
ps ik wil niet ondankbaar overkomen. Ik heb hier gelezen dat veel dames al veel langer moeten wachten op hun eerste kind dan dat wij met onze eerste zijn bezig geweest. Ik besef heel goed dat wij heel veel geluk hebben dat de eerste IVF meteen goed ging. Ik ben ook iedere dag dankbaar voor mijn herriemaker hier in huis
Zo dat lucht op
groetjes Picolientje
ps ik wil niet ondankbaar overkomen. Ik heb hier gelezen dat veel dames al veel langer moeten wachten op hun eerste kind dan dat wij met onze eerste zijn bezig geweest. Ik besef heel goed dat wij heel veel geluk hebben dat de eerste IVF meteen goed ging. Ik ben ook iedere dag dankbaar voor mijn herriemaker hier in huis
woensdag 29 januari 2014 om 22:07
@Leonie, ja had ik gelezen dat je ook een zoon uit 2013 hebt. Nog gefeliciteerd trouwens. Ik herken wel heel veel in jouw berichten (ben eind vorig jaar begonnen met meelezen). Onder andere ook of ze wel de goede eicellen en zaadcellen hebben gebruikt en geen balletje balletje daarmee hebben gedaan. Gelukkig is het nu heel herkenbaar op wie hij lijkt. En dat het hele medische molen traject er toch behoorlijk inhakt. Bij mij komt dat ook pas de laatste maanden eruit...
woensdag 29 januari 2014 om 22:17
Welkom picolientje en ik vind de reactie van die arts belachelijk! Er ligt al een embryo, die kan er toch gewoon in?! Dit slaat echt nergens op. Als je helemaal overnieuw moest beginnen kan ik het wel begrijpen, want ik heb idd gehoord dat na een zwangerschap alles weer opeens 'goed kan zitten' (zie cadeautjes op dit forum), maar je hebt al een embryo?! En die opmerking 'de druk is er toch af', een gyn zo beter moeten weten. Terechte stoom als je aan mij vraagt!
woensdag 29 januari 2014 om 22:35
Welkom picolientje! Jeetje wat een belachelijke arts hebben jullie getroffen!! Zoooo, ik denk dat ik écht over de zeik was gegaan hoor. De druk is er af? Was dit een fertiliteitsarts? Nou, die heeft dan vast nog niet veel ervaring. De druk er af.. en er niet te veel mee bezig zijn. Nou, als dat de oplossing was dan zaten de vakanties naar een tropisch eiland vast in het basispakket bij de verzekering en konden we iui/ivf/icsi allemaal vaarwel zeggen.
Denk nog maar eens lekker na over het UMC. Zij gaan je tp doen? Sla dan maar lekker dat andere zh over.
Mocht je toch overwegen om bij je zh te blijven, dan zou ik de domme en botte melden aan je favoriete arts. Enne... laat je niet aanpraten dat je eerst 6 maanden zelf zou moeten proberen hoor. Die cryo ligt er niet voor niets! (ben zelf ook cryo-fan )
Denk nog maar eens lekker na over het UMC. Zij gaan je tp doen? Sla dan maar lekker dat andere zh over.
Mocht je toch overwegen om bij je zh te blijven, dan zou ik de domme en botte melden aan je favoriete arts. Enne... laat je niet aanpraten dat je eerst 6 maanden zelf zou moeten proberen hoor. Die cryo ligt er niet voor niets! (ben zelf ook cryo-fan )
donderdag 30 januari 2014 om 17:53
Leonie, geniet van je gezinnetje en tot eind van het jaar!
Yezka, jij maakt het ook weer mee zeg, dikke knuffel voor jou hoor
Missor, enorm herkenbaar de druk die het op je relatie zet. Wij hebben het vorig jaar ook even heel moeilijk gehad. Uiteindelijk wel uit gekomen, maar waak er echt voor dat je elkaar niet verliest in het traject. Wij konden in nl direct door na een mislukte icsi en miskraam. Tip van mij, neem die maand rust. Gun jezelf ook even de tij om het af te sluiten en weer verder te gaan. Doordenderen kan ook tegen je gaan werken.
Hier goed en gelijk minder goed nieuws. Vandaag weer voor een meting geweest, dinsdag had de arts het nog over donderdagavond pregnyl spuiten, zaterdag punctie.
Vandaag waren er zo'n 18-20 folikkels te zijn waarvan 15 tussen de 15 en 22 mm. Ze blijven maar komen zei de arts. Laten we weer bloedprikken. Heb je verder klachten. Jazeker, opgezette buik, buikpijn, misselijk, duizelig en hoofdpijn.
Na 2 overstimultaties weet ik wel hoe laat het is. Voel me sinds gisteren met het uur slechter helaas.
Vanmiddag hebben ze gebeld. Mijn bloedwaarde mocht noet hoger zijn dan 3000 en hij was 4290. Geen menopur meer spuiten, maar ook nog geen pregnl. Morgen weer terug voor echo en bloedtest. Zolang mijn bloedwaardes niet zakken geen pregnyl spuiten. Als ik nu zou spuiten moet ik zeker te weten worden opgenomen zei de arts aan de telefoon.
Geweldig en nu?
Yezka, jij maakt het ook weer mee zeg, dikke knuffel voor jou hoor
Missor, enorm herkenbaar de druk die het op je relatie zet. Wij hebben het vorig jaar ook even heel moeilijk gehad. Uiteindelijk wel uit gekomen, maar waak er echt voor dat je elkaar niet verliest in het traject. Wij konden in nl direct door na een mislukte icsi en miskraam. Tip van mij, neem die maand rust. Gun jezelf ook even de tij om het af te sluiten en weer verder te gaan. Doordenderen kan ook tegen je gaan werken.
Hier goed en gelijk minder goed nieuws. Vandaag weer voor een meting geweest, dinsdag had de arts het nog over donderdagavond pregnyl spuiten, zaterdag punctie.
Vandaag waren er zo'n 18-20 folikkels te zijn waarvan 15 tussen de 15 en 22 mm. Ze blijven maar komen zei de arts. Laten we weer bloedprikken. Heb je verder klachten. Jazeker, opgezette buik, buikpijn, misselijk, duizelig en hoofdpijn.
Na 2 overstimultaties weet ik wel hoe laat het is. Voel me sinds gisteren met het uur slechter helaas.
Vanmiddag hebben ze gebeld. Mijn bloedwaarde mocht noet hoger zijn dan 3000 en hij was 4290. Geen menopur meer spuiten, maar ook nog geen pregnl. Morgen weer terug voor echo en bloedtest. Zolang mijn bloedwaardes niet zakken geen pregnyl spuiten. Als ik nu zou spuiten moet ik zeker te weten worden opgenomen zei de arts aan de telefoon.
Geweldig en nu?
donderdag 30 januari 2014 om 18:37
Oh sh*t Dartel, betekend dit dat deze ronde misschien gecancelled wordt?! Ik weet niet zoveel van overstimulatie, maar dit klinkt niet goed. Dikke knuffel meisje, houd je taai!
Houston ik ben niet aan de AD gegaan, ik voelde me na de feestdagen en mijn verjaardag (wat sinds de onvruchtbaarheid echt een van de grootste k-dagen van het jaar is geworden, jeeh weer een jaar ouder, jeeh nog steeds geen moeder ) een stuk beter en gemotiveerder om met behulp van acupunctuur en mindfullness me beter te gaan voelen. Congres in skigebied hielp daar ook aan mee . Na de dip van dinsdag denk ik heb ik daar wel goed aan gedaan, gaat het echt beter met me of is het maar tijdelijk en wat voor dal staat me straks weer te wachten als de cryo's niet goed ontdooien etc... stom hoofd...
Houston ik ben niet aan de AD gegaan, ik voelde me na de feestdagen en mijn verjaardag (wat sinds de onvruchtbaarheid echt een van de grootste k-dagen van het jaar is geworden, jeeh weer een jaar ouder, jeeh nog steeds geen moeder ) een stuk beter en gemotiveerder om met behulp van acupunctuur en mindfullness me beter te gaan voelen. Congres in skigebied hielp daar ook aan mee . Na de dip van dinsdag denk ik heb ik daar wel goed aan gedaan, gaat het echt beter met me of is het maar tijdelijk en wat voor dal staat me straks weer te wachten als de cryo's niet goed ontdooien etc... stom hoofd...
donderdag 30 januari 2014 om 18:49
Gelukkig Missor dat je niet aan de AD bent gegaan. Hoewel de pop-poli zegt dat het geen kwaad kan, en ik er inderdaad vanuit ga dat mijn miskramen het gevolg zijn van een aanlegfout van de embryo en niet veroorzaakt door medicatie wil ik van z'n levensdagen niet meer zwanger zijn terwijl ik aan de AD ben.
Dus direct na mijn laatste miskraam ben ik gaan afbouwen. Afgelopen zondag het laatse geslikt. En de ontrekkingsverschijnselen zijn hels (voor wie interesse heeft, zie topic op Gezondheid).
Jouw situatie is anders dan de mijne (ik heb AD geslikt voor endogene depressies), en als ik lees wat jij tot nu toe hebt meegemaakt kan ik daarin alleen maar meeleven en inleven. Maar wat jij voelt, heb ik geen idee van. En toch hoop ik dat je het zonder AD gaat redden. In ieder geval zolang er nog hoop is dat je grootste wens werkelijkheid wordt.
Dus direct na mijn laatste miskraam ben ik gaan afbouwen. Afgelopen zondag het laatse geslikt. En de ontrekkingsverschijnselen zijn hels (voor wie interesse heeft, zie topic op Gezondheid).
Jouw situatie is anders dan de mijne (ik heb AD geslikt voor endogene depressies), en als ik lees wat jij tot nu toe hebt meegemaakt kan ik daarin alleen maar meeleven en inleven. Maar wat jij voelt, heb ik geen idee van. En toch hoop ik dat je het zonder AD gaat redden. In ieder geval zolang er nog hoop is dat je grootste wens werkelijkheid wordt.
Waar zit de any-key?
donderdag 30 januari 2014 om 19:02
quote:mirk86 schreef op 29 januari 2014 @ 16:17:
hi mrs-mia-wallace!
welkom
Naar welk ziekenhuis ga je?
de voorlichtingen kunnen erg verschillen vind ik.
In het vu had ik zin om de spreker te wurgen toen hij het over een nieuwe manier van medicatie had en zei dat er nog wel wat kinderziekten aan deze verandering zaten. Bovendien liet hij foto's van het aquarium in de wachtkamer zien (BOEIEN!). Hij vond zichzelf enorm grappig en vergat dat het niet om een comedyshow ging volgens mij.
maar het kan ook zinvol zijn zin
succes ermee!Hoi Mirk, wat vervelend dat je eerste ervaring meteen een vervelende was... Wij zitten in Rotterdam en eerlijk gezegd gingen de eerste afspraken (bij gynaecoloog) ook niet bepaald feilloos. Afspraken die niet ingepland waren bijvoorbeeld, verkeerde patientgegevens voor de neus van de gyno... Iedere keer was er wel iets. Beetje slordig allemaal.. Het is toch te hopen dat ze in het lab zorgvuldiger werken...!
hi mrs-mia-wallace!
welkom
Naar welk ziekenhuis ga je?
de voorlichtingen kunnen erg verschillen vind ik.
In het vu had ik zin om de spreker te wurgen toen hij het over een nieuwe manier van medicatie had en zei dat er nog wel wat kinderziekten aan deze verandering zaten. Bovendien liet hij foto's van het aquarium in de wachtkamer zien (BOEIEN!). Hij vond zichzelf enorm grappig en vergat dat het niet om een comedyshow ging volgens mij.
maar het kan ook zinvol zijn zin
succes ermee!Hoi Mirk, wat vervelend dat je eerste ervaring meteen een vervelende was... Wij zitten in Rotterdam en eerlijk gezegd gingen de eerste afspraken (bij gynaecoloog) ook niet bepaald feilloos. Afspraken die niet ingepland waren bijvoorbeeld, verkeerde patientgegevens voor de neus van de gyno... Iedere keer was er wel iets. Beetje slordig allemaal.. Het is toch te hopen dat ze in het lab zorgvuldiger werken...!
I'll be there in three shakes of a lamb's tail.
donderdag 30 januari 2014 om 20:35
Veel bij te lezen als je twee dagen overslaat....
Evw: dikke knuffel
Dartel: wat klote dat het nu overstimulatie wordt
Voor alle anderen die ik een knuffel nodig hebben, bij deze
Komt wat later maar het spuiten bij ivf valt mij ook mee. Dit is mijn 6 de poging (waarvan 3 zijn afgebroken) en het sluiten doe ik er even bij, moet wel goed in de gaten houden dat ik een beetje dezelfde tijd aan houd. Heb bij vlagen wel last vd hormonen, dat is verschillend per keer, soms ben ik emotioneler, soms wat geïrriteerde, maar vrienden in mijn omgeving zeggen dat ze er weinig van merken...
De pijn vd punctie viel mij erg mee! Het was eigenlijk heel snel voorbij.
Vandaag heb ik wel last vd hormonen...(althans denk ik), ga morgen voor eerste echo naar kliniek om te kijken hoeveel eitjes er zijn. Ben daar eigenlijk best bang voor, kan wel janken, omdat ik weet dat ik niet zoveel eitjes produceer (leeftijd), hoogste hoeveelheid hormonen spuit, en dit de laatste poging is. Straks zijn er weer weinig en wat dan... Die angst en onzekerheid...vreselijk...
Het stomme is dat ik mezelf zo niet ken want ben altijd positief maar in dit traject laat mijn positiviteit me weleens in de steek. Waarschijnlijk omdat ik dit zo graag wil....
Evw: dikke knuffel
Dartel: wat klote dat het nu overstimulatie wordt
Voor alle anderen die ik een knuffel nodig hebben, bij deze
Komt wat later maar het spuiten bij ivf valt mij ook mee. Dit is mijn 6 de poging (waarvan 3 zijn afgebroken) en het sluiten doe ik er even bij, moet wel goed in de gaten houden dat ik een beetje dezelfde tijd aan houd. Heb bij vlagen wel last vd hormonen, dat is verschillend per keer, soms ben ik emotioneler, soms wat geïrriteerde, maar vrienden in mijn omgeving zeggen dat ze er weinig van merken...
De pijn vd punctie viel mij erg mee! Het was eigenlijk heel snel voorbij.
Vandaag heb ik wel last vd hormonen...(althans denk ik), ga morgen voor eerste echo naar kliniek om te kijken hoeveel eitjes er zijn. Ben daar eigenlijk best bang voor, kan wel janken, omdat ik weet dat ik niet zoveel eitjes produceer (leeftijd), hoogste hoeveelheid hormonen spuit, en dit de laatste poging is. Straks zijn er weer weinig en wat dan... Die angst en onzekerheid...vreselijk...
Het stomme is dat ik mezelf zo niet ken want ben altijd positief maar in dit traject laat mijn positiviteit me weleens in de steek. Waarschijnlijk omdat ik dit zo graag wil....
donderdag 30 januari 2014 om 23:32
Oh nee, Dartel! Overstimulatie.... Jou zit het ook al niet mee hè... Pas alsjeblieft goed op jezelf.
Lieffie schreef:
Yezka, Gadverdamme dat is klote ! en ik vroeg nog wel of het niet te veel was :0 omdat ik altijd zo een lage dosis kreeg. Wat kan een lichaam ook belachelijk vol verassingen zitten he. Maar nu mag je even helemaal niets? En al die eitjes moet je laten voor wat het is?
Ja, je zei het nog Lieffie. Daarom heb ik dat gelijk ook aan de FA gevraagd gisteren. Waarom ze me met 75IE hadden laten starten. Zij zei dat dat de standaard dosering is. Zowel bij het EMC als het LUMC. Zij wist ook niet dat het in sommige ziekenhuizen lager is. Het is ook wel opvallend dat ik nu meer follikels ontwikkelde dan vorig jaar bij IVF met de dubbele dosering. Ik vraag me af of dat kan komen door de behandeling die ik bij een orthomoleculaire genezer heb gedaan. Ik zit nu op een optimale hoeveelheid supplementen en mijn bloedbeeld is nu eindelijk normaal.
Anyway, ik had gisteren nog een leuke verrassing...
Een e-mail van Cryos (de leverancier van mijn rietjes) dat er uit het zaad van mijn donor een kind met een erfelijke afwijking is geboren en het zaad nu niet meer gebruikt mag worden tot uit onderzoek is gebleken dat de gevonden afwijking niet van de donor afkomstig is. Dat houdt in dat ik voor 1000,- euro aan rietjes in het EMC heb liggen, die ik waarschijnlijk (50% kans) niet meer kan gebruiken. Ik krijg natuurlijk ook mijn geld niet terug en kan alleen maar duimen dat iig voor mijn volgende cyclus duidelijk is of ik nu rietjes van een andere donor moet bestellen.
Lieffie schreef:
Yezka, Gadverdamme dat is klote ! en ik vroeg nog wel of het niet te veel was :0 omdat ik altijd zo een lage dosis kreeg. Wat kan een lichaam ook belachelijk vol verassingen zitten he. Maar nu mag je even helemaal niets? En al die eitjes moet je laten voor wat het is?
Ja, je zei het nog Lieffie. Daarom heb ik dat gelijk ook aan de FA gevraagd gisteren. Waarom ze me met 75IE hadden laten starten. Zij zei dat dat de standaard dosering is. Zowel bij het EMC als het LUMC. Zij wist ook niet dat het in sommige ziekenhuizen lager is. Het is ook wel opvallend dat ik nu meer follikels ontwikkelde dan vorig jaar bij IVF met de dubbele dosering. Ik vraag me af of dat kan komen door de behandeling die ik bij een orthomoleculaire genezer heb gedaan. Ik zit nu op een optimale hoeveelheid supplementen en mijn bloedbeeld is nu eindelijk normaal.
Anyway, ik had gisteren nog een leuke verrassing...
Een e-mail van Cryos (de leverancier van mijn rietjes) dat er uit het zaad van mijn donor een kind met een erfelijke afwijking is geboren en het zaad nu niet meer gebruikt mag worden tot uit onderzoek is gebleken dat de gevonden afwijking niet van de donor afkomstig is. Dat houdt in dat ik voor 1000,- euro aan rietjes in het EMC heb liggen, die ik waarschijnlijk (50% kans) niet meer kan gebruiken. Ik krijg natuurlijk ook mijn geld niet terug en kan alleen maar duimen dat iig voor mijn volgende cyclus duidelijk is of ik nu rietjes van een andere donor moet bestellen.
vrijdag 31 januari 2014 om 08:45
Jeetje, wat een rotberichten hier... 
Dikke voor jou, Yezka! Ik hoop zo dat de afwijking niet bij de donor vandaan komt..! Hoelang duurt het voor je dat weet? Dan kun je direct actie zetten op een eventuele andere donor...
Ook voor Dartel, dikke Je bereidt je voor op een punctie en dan opeens die stomme overstimulatie..! Hopelijk blijkt het mee te vallen en kan deze ronde toch doorgaan.
Missor, het is misschien ook wel goed om het lichaam de rust te gunnen. Aan de andere kant is het voor het hoofd juist fijn om keer op keer door te gaan, al is dat ook voor iedereen weer anders natuurlijk... Gelukkig voel je je nu weer wat beter, en dat zonder AD. Een vriendin van me is ook erg bezig met mindfullness en dat helpt haar erg goed. Jammer dat die cursus te laat is voor deze ronde, maar je hebt vast ook genoeg informatie gevonden op i'net.. Dan maar even aan de zelfstudie!
Puck-eefje, succes vandaag met de echo! Wie weet verbaast je lichaam je wel en heb je een hoop mooie eitjes!
Picolientje, wat een vreselijke arts hebben jullie getroffen!!! Echt niet te geloven dat ze dat gezegd heeft! Ik zou of uit m'n vel schieten of dichtklappen (en dan pas later bedenken wat je allemaal had kunnen zeggen...). Ik zou zeker overwegen om over te stappen!
Dikke voor jou, Yezka! Ik hoop zo dat de afwijking niet bij de donor vandaan komt..! Hoelang duurt het voor je dat weet? Dan kun je direct actie zetten op een eventuele andere donor...
Ook voor Dartel, dikke Je bereidt je voor op een punctie en dan opeens die stomme overstimulatie..! Hopelijk blijkt het mee te vallen en kan deze ronde toch doorgaan.
Missor, het is misschien ook wel goed om het lichaam de rust te gunnen. Aan de andere kant is het voor het hoofd juist fijn om keer op keer door te gaan, al is dat ook voor iedereen weer anders natuurlijk... Gelukkig voel je je nu weer wat beter, en dat zonder AD. Een vriendin van me is ook erg bezig met mindfullness en dat helpt haar erg goed. Jammer dat die cursus te laat is voor deze ronde, maar je hebt vast ook genoeg informatie gevonden op i'net.. Dan maar even aan de zelfstudie!
Puck-eefje, succes vandaag met de echo! Wie weet verbaast je lichaam je wel en heb je een hoop mooie eitjes!
Picolientje, wat een vreselijke arts hebben jullie getroffen!!! Echt niet te geloven dat ze dat gezegd heeft! Ik zou of uit m'n vel schieten of dichtklappen (en dan pas later bedenken wat je allemaal had kunnen zeggen...). Ik zou zeker overwegen om over te stappen!
vrijdag 31 januari 2014 om 11:29
Hey meiden,
Ik vraag me af of ik hier misschien mee mag schrijven. Ik weet niet of ik op de goede plek zit, maar ik heb ook geen idee waar ik anders terecht zou kunnen. Sinds een tijdje schrijf ik alles wel op in een blog, maar ik heb toch ook wel behoefte aan wat aanspraak van meiden die min of meer in eenzelfde soort schuitje zitten.
Ik zal in het kort uitleggen hoe onze situatie eruit ziet. Mijn man heeft azoöspermie. Dat houdt in dat er geen enkele zaadcel is gevonden in zijn ejaculaat. Nu staan wij aan de vooravond van een tese-behandeling. Dat is onze enige optie om een kindje te krijgen. Nu zijn die kansen ontzettend klein, maar 30% dat er iets bruikbaars wordt gevonden. En als ze al iets vinden, is de kans ook nog niet eens 1 op 2 dat je uiteindelijk met een kindje het ziekenhuis verlaat. Voor mijn gevoel zijn de kansen nog eens extra klein omdat mijn man een fshwaarde van 73 heeft. Meestal lees je over dit soort verhalen dat ze dan tot 40 hebben. En zelfs daar wordt dan vaker niets gevonden.
Op het moment ben ik echt de wanhoop nabij. Het ene moment vertrouw ik erop dat er iets wordt gevonden, het andere moment kan ik me dat niet eens voorstellen (zo ook op dit moment).
We zijn er allebei erg verdrietig en boos om. Gelukkig kunnen we samen goed praten.
Ik besef me ontzettend goed dat mocht er woensdag iets gevonden worden, dat er dan nog een heel lang en slopend traject volgt. Aan de andere kant denk ik dat als er niets gevonden wordt het nog veel slopender wordt. Ik kan mij niet voorstellen dat ik nooit moeder zal worden, dat we nooit een gezin zullen vormen.
Ook weet ik dat er dan nog wel wat mogelijkheden zijn om toch samen kinderen te kunnen opvoeden, maar mijn man ziet dat niet zitten. Dus eigenlijk word ik min of meer gedwongen om daar dan in mee te gaan. Ik weet niet of ik dat kan. Die gedachte beangstigd me wel. Ik vraag me af of er hier misschien meiden zijn die in hetzelfde schuitje zitten of hebben gezeten.
(ik schrijf overigens al jaren mee op het vivaforum, maar ik heb besloten een nieuwe nick aan te maken omdat ik het gevoel heb ook niet meer die persoon te zijn die bij mijn oude nick hoorde)
Liefs.
Ik vraag me af of ik hier misschien mee mag schrijven. Ik weet niet of ik op de goede plek zit, maar ik heb ook geen idee waar ik anders terecht zou kunnen. Sinds een tijdje schrijf ik alles wel op in een blog, maar ik heb toch ook wel behoefte aan wat aanspraak van meiden die min of meer in eenzelfde soort schuitje zitten.
Ik zal in het kort uitleggen hoe onze situatie eruit ziet. Mijn man heeft azoöspermie. Dat houdt in dat er geen enkele zaadcel is gevonden in zijn ejaculaat. Nu staan wij aan de vooravond van een tese-behandeling. Dat is onze enige optie om een kindje te krijgen. Nu zijn die kansen ontzettend klein, maar 30% dat er iets bruikbaars wordt gevonden. En als ze al iets vinden, is de kans ook nog niet eens 1 op 2 dat je uiteindelijk met een kindje het ziekenhuis verlaat. Voor mijn gevoel zijn de kansen nog eens extra klein omdat mijn man een fshwaarde van 73 heeft. Meestal lees je over dit soort verhalen dat ze dan tot 40 hebben. En zelfs daar wordt dan vaker niets gevonden.
Op het moment ben ik echt de wanhoop nabij. Het ene moment vertrouw ik erop dat er iets wordt gevonden, het andere moment kan ik me dat niet eens voorstellen (zo ook op dit moment).
We zijn er allebei erg verdrietig en boos om. Gelukkig kunnen we samen goed praten.
Ik besef me ontzettend goed dat mocht er woensdag iets gevonden worden, dat er dan nog een heel lang en slopend traject volgt. Aan de andere kant denk ik dat als er niets gevonden wordt het nog veel slopender wordt. Ik kan mij niet voorstellen dat ik nooit moeder zal worden, dat we nooit een gezin zullen vormen.
Ook weet ik dat er dan nog wel wat mogelijkheden zijn om toch samen kinderen te kunnen opvoeden, maar mijn man ziet dat niet zitten. Dus eigenlijk word ik min of meer gedwongen om daar dan in mee te gaan. Ik weet niet of ik dat kan. Die gedachte beangstigd me wel. Ik vraag me af of er hier misschien meiden zijn die in hetzelfde schuitje zitten of hebben gezeten.
(ik schrijf overigens al jaren mee op het vivaforum, maar ik heb besloten een nieuwe nick aan te maken omdat ik het gevoel heb ook niet meer die persoon te zijn die bij mijn oude nick hoorde)
Liefs.
vrijdag 31 januari 2014 om 13:00
vrijdag 31 januari 2014 om 13:14
Niempje, ik heb een mail-vriendin die 2 gezonde kindjes heeft gekregen na een tese-operatie bij haar man (operatie was 1 keer nodig en daarna hebben meerdere icsi's kunnen doen, uiteindelijk 3 tp's waarvan ze 2 keer zwanger werd!) Op het Freya-forum is er meer over te vinden. Al zijn er hier ook oud-prikbitches die op die manier zwanger zijn geraakt..
Dartel, wat een tegenvaller zeg! Hoe gaat het nu?
Yezka, ook weer een dikke domper er bovenop voor jou.... Hoop zo dat je straks gewoon verder kunt met de rietjes die nu in het EMC liggen!
Zwaai!
Dartel, wat een tegenvaller zeg! Hoe gaat het nu?
Yezka, ook weer een dikke domper er bovenop voor jou.... Hoop zo dat je straks gewoon verder kunt met de rietjes die nu in het EMC liggen!
Zwaai!
vrijdag 31 januari 2014 om 13:18
Dankjulliewel. Ik heb bij Freya ook al eens gekeken, maar krijg het idee dat het daar niet zo heel actief is.
Mirk, ik hoop het ook. Al lijkt het 'bij mezelf blijven' en 'er samen uitkomen' soms iets wat niet samen lijkt te gaan. Maar we zullen zien hoe het uitpakt.
Kuuk, dat klinkt bemoedigend. Heb je enig idee wat bij hen de oorzaak was? Had hij ook een hoog fsh?
Mirk, ik hoop het ook. Al lijkt het 'bij mezelf blijven' en 'er samen uitkomen' soms iets wat niet samen lijkt te gaan. Maar we zullen zien hoe het uitpakt.
Kuuk, dat klinkt bemoedigend. Heb je enig idee wat bij hen de oorzaak was? Had hij ook een hoog fsh?
vrijdag 31 januari 2014 om 13:54
Niempje, ik weet bij hun niet hoe hoog zijn fsh was... Maar ik weet wel dat de kans van slagen niet erg groot werd geschat. Zij zijn in Gent onder behandeling gegaan. En dat is al wel een jaar of 6-7 geleden. Ondertussen is de techniek natuurlijk nog iets meer verbeterd.
Ik wil je geen valse hoop geven, echt niet. Maar probeer vast te houden aan het positieve. Er is nog steeds een kans dat het lukt en dat je daardoor zwanger raakt! En ik weet ook echt hoe vreselijk moeilijk het is om hoop te houden!! Gek wordt je, en alles wil je proberen.... En dan steeds die knagende vraag 'stel dat het ons niet lukt..' Ook al was onze situatie anders, ik weet er alles van (icsi ivm zeer slechte zaadkwaliteit en na 4 icsi's en 11 tp's zwanger... er bleek uiteindelijk bij mij een stollingsprobleem)
Heel veel succes voor de komende tijd iig! Hebben jullie woensdag de tese? En wanneer horen jullie dan de uitslag?
Ik wil je geen valse hoop geven, echt niet. Maar probeer vast te houden aan het positieve. Er is nog steeds een kans dat het lukt en dat je daardoor zwanger raakt! En ik weet ook echt hoe vreselijk moeilijk het is om hoop te houden!! Gek wordt je, en alles wil je proberen.... En dan steeds die knagende vraag 'stel dat het ons niet lukt..' Ook al was onze situatie anders, ik weet er alles van (icsi ivm zeer slechte zaadkwaliteit en na 4 icsi's en 11 tp's zwanger... er bleek uiteindelijk bij mij een stollingsprobleem)
Heel veel succes voor de komende tijd iig! Hebben jullie woensdag de tese? En wanneer horen jullie dan de uitslag?
vrijdag 31 januari 2014 om 14:02
ha Niempje,
ik ben een zeer onregelmatige meelezer en heb 2 keer (tijd geleden) een bericht geplaatst. Omdat ik de angst op herkenbaarheid eng vind, schrijf ik niet vaker mee maar door jouw berichtje voelde het toch alsof ik wat moest schrijven
Mijn man heeft 2 keer een TESE ondergaan. Heftig, maar wel 'goed' te doen, met wel een hersteltijd. Wij hadden ook erg weinig kans maar er werd toch wat gevonden, maar wel weinig (ene keer 2 rietjes, andere 1 rietje). Wij hebben inmiddels 2 icsi pogingen achter de rug, helaas heeft dit niet tot een succesvolle zwangerschap geleid. We hebben nog 1 rietje, en mijn man heeft aangegeven niet nog een keer een TESE te willen. Gelet op zijn lage testosteron is dat ook terecht, en ik vind dat ook een grens die ik (makkelijk) respecteer. Dus nog 1 poging te gaan...ergens het komende jaar.
De laatste mislukte poging is er bij ons beiden nogal ingehakt. Ben er stuk van, en ook bang voor de volgende poging. dus nu eerst sterker worden en weer goed in mijn vel komen. Wij hebben er samen voor gekozen om met iemand te praten, ook over stappen die we erna kunnen nemen (donor, adoptie,samen verder).Ik vind het aan de ene kant eng om tijd te verspillen (nu net 35 geworden, bij 31 pil gestopt..) anderzijds zijn het wel belangrijke keuzes en moeten we, ook samen, er niet aan onderdoor gaan.
Wat ik je wil meegeven -hoewel ik me heel goed besef dat dit soort trajecten in ieders hoofd anders gaat- is dat bij ons het verwerken van het slechte nieuws voor mijn man heel lang heeft gekost. Hij bleef hangen in ongeloof (sterk, gezond lichaam, en ineens onvruchtbaar??) - ik was al met 100 andere scenario's bezig. Hij kon daar niets mee. Het heeft mij veel rust gebracht door heel erg per stap te focussen.
Nu het bij ons reeel begint te worden dat een kindje van ons samen niet gaat lukken, blijkt mijn man ook wel open te staan om te praten over een donor (twee jaar geleden werd hij nog misselijk bij het idee). Mijn tip is dus om niet te ver vooruit te denken.
Heel veel sterkte, ook voor je man met de Tese!
ik ben een zeer onregelmatige meelezer en heb 2 keer (tijd geleden) een bericht geplaatst. Omdat ik de angst op herkenbaarheid eng vind, schrijf ik niet vaker mee maar door jouw berichtje voelde het toch alsof ik wat moest schrijven
Mijn man heeft 2 keer een TESE ondergaan. Heftig, maar wel 'goed' te doen, met wel een hersteltijd. Wij hadden ook erg weinig kans maar er werd toch wat gevonden, maar wel weinig (ene keer 2 rietjes, andere 1 rietje). Wij hebben inmiddels 2 icsi pogingen achter de rug, helaas heeft dit niet tot een succesvolle zwangerschap geleid. We hebben nog 1 rietje, en mijn man heeft aangegeven niet nog een keer een TESE te willen. Gelet op zijn lage testosteron is dat ook terecht, en ik vind dat ook een grens die ik (makkelijk) respecteer. Dus nog 1 poging te gaan...ergens het komende jaar.
De laatste mislukte poging is er bij ons beiden nogal ingehakt. Ben er stuk van, en ook bang voor de volgende poging. dus nu eerst sterker worden en weer goed in mijn vel komen. Wij hebben er samen voor gekozen om met iemand te praten, ook over stappen die we erna kunnen nemen (donor, adoptie,samen verder).Ik vind het aan de ene kant eng om tijd te verspillen (nu net 35 geworden, bij 31 pil gestopt..) anderzijds zijn het wel belangrijke keuzes en moeten we, ook samen, er niet aan onderdoor gaan.
Wat ik je wil meegeven -hoewel ik me heel goed besef dat dit soort trajecten in ieders hoofd anders gaat- is dat bij ons het verwerken van het slechte nieuws voor mijn man heel lang heeft gekost. Hij bleef hangen in ongeloof (sterk, gezond lichaam, en ineens onvruchtbaar??) - ik was al met 100 andere scenario's bezig. Hij kon daar niets mee. Het heeft mij veel rust gebracht door heel erg per stap te focussen.
Nu het bij ons reeel begint te worden dat een kindje van ons samen niet gaat lukken, blijkt mijn man ook wel open te staan om te praten over een donor (twee jaar geleden werd hij nog misselijk bij het idee). Mijn tip is dus om niet te ver vooruit te denken.
Heel veel sterkte, ook voor je man met de Tese!
vrijdag 31 januari 2014 om 14:26
Kuuk, ontzettend bedankt voor je bemoedigende woorden. Het zet me weer even met beide voeten op de grond. Woensdag is inderdaad de tese en we horen dan ook gelijk de uitslag.
Klaveraas, wat fijn dat je ondanks je eigen verdriet toch de moeite hebt genomen om te reageren. Je stelt me gerust en ik herken heel veel in jouw verhaal en beleving.
Wat betreft de grens die jouw man aangeeft, ik vind het al knap dat hij de tese twee keer heeft ondergaan. Al kan ik me voorstellen dat je na een eerste succesvolle het wel de moeite waard vindt om het nogmaals te doen. Dat hier voor jullie de grens ligt m.b.t. 'dokteren', kan ik ook goed begrijpen. Voor mij zou dat denk ik ook zo zijn.
Gelukkig hebben jullie nog een poging te gaan. Al is het heel moeilijk om vertrouwen te hebben dat het dit keer goed gaat, probeer dit vertrouwen te hebben! Wat goed dat jullie nog even wachten op meer kracht en beter in je vel zitten. Ook dat gevoel herken ik. Mocht er nu iets gevonden worden bij de tese, dan wil ik eigenlijk eerst even rust aan mijn kop. Niet gelijk halsoverkop met icsi beginnen. Mijn energie en drijfkracht is op. Dus dat moet eerst weer toenemen wil ik emotioneel en lichamelijk klaar zijn om een volgend traject in te stappen. Datzelfde geldt ook voor mijn man gelukkig.
Ik heb zelf ook ergens de hoop dat het stapje voor stapje verwerken is en dat je niet eerder aan een donor kan denken of ervoor open kan staan voordat je het verdriet van een biologisch eigen kindje hebt verwerkt.
Ook ik ben wel al met meer scenario's bezig in mijn hoofd, ik noem het zelfbescherming. Het gevoel dat het hierna niet stopt, geeft hoop.
Als je mij een half jaar geleden had gezegd een kind via een donor te krijgen, zou mijn maag zich 10x hebben omgedraaid. Maar op dit moment geeft dat idee ergens rust.
Ik heb dit nog niet met mijn man besproken. Voornamelijk om bovenstaande reden.
Ik hoop echt dat het woensdag (dan is de tese) voor ons positief nieuws oplevert. En mocht dat niet zo zijn, dat we op den duur toch samen op een lijn verder kunnen.
Wat fijn dat je man er nu toch voor begint te openen. Hoe sta jij er tegenover?
Klaveraas, wat fijn dat je ondanks je eigen verdriet toch de moeite hebt genomen om te reageren. Je stelt me gerust en ik herken heel veel in jouw verhaal en beleving.
Wat betreft de grens die jouw man aangeeft, ik vind het al knap dat hij de tese twee keer heeft ondergaan. Al kan ik me voorstellen dat je na een eerste succesvolle het wel de moeite waard vindt om het nogmaals te doen. Dat hier voor jullie de grens ligt m.b.t. 'dokteren', kan ik ook goed begrijpen. Voor mij zou dat denk ik ook zo zijn.
Gelukkig hebben jullie nog een poging te gaan. Al is het heel moeilijk om vertrouwen te hebben dat het dit keer goed gaat, probeer dit vertrouwen te hebben! Wat goed dat jullie nog even wachten op meer kracht en beter in je vel zitten. Ook dat gevoel herken ik. Mocht er nu iets gevonden worden bij de tese, dan wil ik eigenlijk eerst even rust aan mijn kop. Niet gelijk halsoverkop met icsi beginnen. Mijn energie en drijfkracht is op. Dus dat moet eerst weer toenemen wil ik emotioneel en lichamelijk klaar zijn om een volgend traject in te stappen. Datzelfde geldt ook voor mijn man gelukkig.
Ik heb zelf ook ergens de hoop dat het stapje voor stapje verwerken is en dat je niet eerder aan een donor kan denken of ervoor open kan staan voordat je het verdriet van een biologisch eigen kindje hebt verwerkt.
Ook ik ben wel al met meer scenario's bezig in mijn hoofd, ik noem het zelfbescherming. Het gevoel dat het hierna niet stopt, geeft hoop.
Als je mij een half jaar geleden had gezegd een kind via een donor te krijgen, zou mijn maag zich 10x hebben omgedraaid. Maar op dit moment geeft dat idee ergens rust.
Ik heb dit nog niet met mijn man besproken. Voornamelijk om bovenstaande reden.
Ik hoop echt dat het woensdag (dan is de tese) voor ons positief nieuws oplevert. En mocht dat niet zo zijn, dat we op den duur toch samen op een lijn verder kunnen.
Wat fijn dat je man er nu toch voor begint te openen. Hoe sta jij er tegenover?
vrijdag 31 januari 2014 om 14:37
Yezka, mijn man en ik hadden het er net nog over. Wat krijg jij een shit voor je kiezen zelf. Echt enorm veel respect dat je door blijft gaan. Heel veel sterkte.
Niempje, welkom. Ook weer een heftig verhaal. Hopelijk wordt jullie droom ook werkelijkheid. En wat betreft je relatie. Iedereen gaat er op zijn of haar eigen manier mee om. In ons geval gaat mijn man er totaal anders mee om dan ik en dat zorgt regelmatig voor frustratie aan beide kanten. Wij houden ons voor ogen dat we graag een baby willen om onze liefde te bezegelen en dat het allemaal begonnen is uit liefde voor elkaar.
Hier net terug uit gent. Controleecho gehad en bloed geprikt. Bloedwaardes waren weer gestegen ondanks dat zeiden dat dat eigenlijk nooit gebeurd. Behalve mij mij dus
Morgen weer terug voor een bloedtest en dan gaan ze weer verder kijken. Ze drukten me wel op het hart veel rust te nemen en veel te drinken. O ja, en ik sta op de "nominatie" om opgenomen te worden, dus ben benieuwd of ik morgen nog naar huis mag.
Niempje, welkom. Ook weer een heftig verhaal. Hopelijk wordt jullie droom ook werkelijkheid. En wat betreft je relatie. Iedereen gaat er op zijn of haar eigen manier mee om. In ons geval gaat mijn man er totaal anders mee om dan ik en dat zorgt regelmatig voor frustratie aan beide kanten. Wij houden ons voor ogen dat we graag een baby willen om onze liefde te bezegelen en dat het allemaal begonnen is uit liefde voor elkaar.
Hier net terug uit gent. Controleecho gehad en bloed geprikt. Bloedwaardes waren weer gestegen ondanks dat zeiden dat dat eigenlijk nooit gebeurd. Behalve mij mij dus
Morgen weer terug voor een bloedtest en dan gaan ze weer verder kijken. Ze drukten me wel op het hart veel rust te nemen en veel te drinken. O ja, en ik sta op de "nominatie" om opgenomen te worden, dus ben benieuwd of ik morgen nog naar huis mag.
vrijdag 31 januari 2014 om 16:14
Dartel en yezka- allebei veel sterkte! Dartel, ik duim dat opname niet nodig is!,
Niempje, ik sta wel open voor een donor, zwanger zijn lijkt me erg bijzonder en ik zou dat graag mee willen maken. ik ben wel bang om weer in een volgend medisch traject te stappen. Tijdens de icsi pogingen zijn we erachter gekomen dat mijn amh waarde aan de lage kant is, en ik reageer niet supergoed op de hormonen. Dus als een donor met inseminatie mogelijk zou zijn, dan zou ik het wel willen, maar ik wil niet (op eigen kosten) verder met ivf met een donor. Het houdt toch ergens een keertje op. Of inseminatie mogelijk is, bespreken we nu met de artsen.
Ik ben gevoelsmatig soms bang dat mijn man nu instemt met een donor voor mij, en dat het dan meer ' mijn' kind zou zijn dan die van hem. Dat bespreken we op zich ook wel goed. Maar de keuze blijft heel lastig, en hoe goed we ook praten, het maakt niet dat we alles hetzelfde zien of voelen.
Nog een praktische tip mijn man heeft een paar weken slips gedragen na de tese. Ik weet niet of man die al had, mijn man maar een paar- maar dat is wel een aanrader. En verder gewoon rustig aan doen en af en toe een pijnstiller. Ik kwam bij googlen redelijke akelige verhalen tegen (dus niet googlen !) maar het is ons meegevallen!
Niempje, ik sta wel open voor een donor, zwanger zijn lijkt me erg bijzonder en ik zou dat graag mee willen maken. ik ben wel bang om weer in een volgend medisch traject te stappen. Tijdens de icsi pogingen zijn we erachter gekomen dat mijn amh waarde aan de lage kant is, en ik reageer niet supergoed op de hormonen. Dus als een donor met inseminatie mogelijk zou zijn, dan zou ik het wel willen, maar ik wil niet (op eigen kosten) verder met ivf met een donor. Het houdt toch ergens een keertje op. Of inseminatie mogelijk is, bespreken we nu met de artsen.
Ik ben gevoelsmatig soms bang dat mijn man nu instemt met een donor voor mij, en dat het dan meer ' mijn' kind zou zijn dan die van hem. Dat bespreken we op zich ook wel goed. Maar de keuze blijft heel lastig, en hoe goed we ook praten, het maakt niet dat we alles hetzelfde zien of voelen.
Nog een praktische tip
mijn man heeft een paar weken slips gedragen na de tese. Ik weet niet of man die al had, mijn man maar een paar- maar dat is wel een aanrader. En verder gewoon rustig aan doen en af en toe een pijnstiller. Ik kwam bij googlen redelijke akelige verhalen tegen (dus niet googlen !) maar het is ons meegevallen!
