Seks
alle pijlers
Minnaar
woensdag 25 juni 2008 om 15:13
quote:geheim1972 schreef op 25 juni 2008 @ 14:56:....maar ik heb net al mijn trots opzij gezet en hem toch maar aangesproken op msn, (omdat Roland gezegd zou hebben dat ik dat moet doen ) en natuurlijk dacht hij precies hetzelfde...
O ja, nu krijg ik ineens de schuld overal van, jíj bent lekker makkelijk
Maar ach, als je er nu plezier van hebt, doe maar dan. Ik kan het hebben
O ja, nu krijg ik ineens de schuld overal van, jíj bent lekker makkelijk
Maar ach, als je er nu plezier van hebt, doe maar dan. Ik kan het hebben
Filosofisch gezien was de eerste mens ter wereld die online was... een koorddanser.
woensdag 25 juni 2008 om 15:17
@ Roland: hoorde jou toch serieus in mijn achterhoofd zeuren over dat mannen ook gevoel hebben en ook wel eens onzeker zijn. Dat mannen ook behoefte hebben aan duidelijkheid.
Maar het heeft goed uitgepakt, dus het enige waar jij schuldig aan bent, is aan die goede beurt die ik morgen ga krijgen.
Dankjewel Roland
Maar het heeft goed uitgepakt, dus het enige waar jij schuldig aan bent, is aan die goede beurt die ik morgen ga krijgen.
Dankjewel Roland
woensdag 25 juni 2008 om 15:19
Geheim, graag gedaan (jee, als mijn moeder dit eens wist haha...)
Maar ik zeuren in jouw achterhoofd, dat gaat niet goed. Dat wordt een rondje psycholoog want zover reikt mijn astrale arm niet Alhoewel.....
En als jullie ook al over m'n bril beginnen...
Sexy toch? En ook lekker praktisch voor in het bos, kan er zelfs een vuurtje mee aan krijgen
(jee, als mijn moeder dit eens wist haha...)Maar ik zeuren in jouw achterhoofd, dat gaat niet goed. Dat wordt een rondje psycholoog want zover reikt mijn astrale arm niet Alhoewel.....
En als jullie ook al over m'n bril beginnen...
Sexy toch? En ook lekker praktisch voor in het bos, kan er zelfs een vuurtje mee aan krijgen
Filosofisch gezien was de eerste mens ter wereld die online was... een koorddanser.
woensdag 25 juni 2008 om 15:51
O god, jullie verwachten hier veel te veel van...
Het Grote Brilverhaal:
Het was op de eerste avond dat sv en ik echt alleen waren. Op dit moment hadden we alleen nog maar een beetje gezoend en gevoeld. We waren bij hem thuis en we lagen op de grond voor de open haard. De sfeer was ongedwongen, speels. Half droogneuken, half stoeien. Een beetje kussen en praten. Ik kon voelen dat er tussen ons "iets" begon te groeien.
Zijn ademhaling begon wat sneller te gaan.
Hij pakte mijn polsen in zijn ene hand en drukte mijn handen boven mijn hoofd tegen de grond. Hij wendde zijn hoofd af en zette met zijn andere hand zijn bril af.
Hij keek weer terug naar mij, en de uirdrukking op zijn gezicht was ineens zeer serieus, bijna kwaad eigenlijk.
Ik schrok ervan, maar meer vanwege mijn eigen gevoelens. De heftigheid ervan. Ik probeerde me dan ook onder hem vandaan te wurmen. Ik wou weg. Sv liet mijn polsen los en kwam iets omhoog, maar niet genoeg om me te laten ontsnappen. Hij streelde met een hand over mijn voorhoofd en zei zachtjes: "ssttt, it's okay, you're okay".
Ik weet nog niet waarom, maar op dat moment vond ik dat geruststellend genoeg.
En dat was dus de eerste keer dat het er echt van kwam.
Die bril was maar een klein onderdeel van de gebeurtenis dus, maar elke keer als ik hem zijn bril af zie zetten denk ik hieraan terug.
Maar goed, speciaal voor jullie, de lange versie geplaatst. Sorry Roland, geen porno.
Het Grote Brilverhaal:
Het was op de eerste avond dat sv en ik echt alleen waren. Op dit moment hadden we alleen nog maar een beetje gezoend en gevoeld. We waren bij hem thuis en we lagen op de grond voor de open haard. De sfeer was ongedwongen, speels. Half droogneuken, half stoeien. Een beetje kussen en praten. Ik kon voelen dat er tussen ons "iets" begon te groeien.
Zijn ademhaling begon wat sneller te gaan.
Hij pakte mijn polsen in zijn ene hand en drukte mijn handen boven mijn hoofd tegen de grond. Hij wendde zijn hoofd af en zette met zijn andere hand zijn bril af.
Hij keek weer terug naar mij, en de uirdrukking op zijn gezicht was ineens zeer serieus, bijna kwaad eigenlijk.
Ik schrok ervan, maar meer vanwege mijn eigen gevoelens. De heftigheid ervan. Ik probeerde me dan ook onder hem vandaan te wurmen. Ik wou weg. Sv liet mijn polsen los en kwam iets omhoog, maar niet genoeg om me te laten ontsnappen. Hij streelde met een hand over mijn voorhoofd en zei zachtjes: "ssttt, it's okay, you're okay".
Ik weet nog niet waarom, maar op dat moment vond ik dat geruststellend genoeg.
En dat was dus de eerste keer dat het er echt van kwam.
Die bril was maar een klein onderdeel van de gebeurtenis dus, maar elke keer als ik hem zijn bril af zie zetten denk ik hieraan terug.
Maar goed, speciaal voor jullie, de lange versie geplaatst. Sorry Roland, geen porno.
woensdag 25 juni 2008 om 16:20
Oh Geheim, Stew is niet de enige die dat ene zinnetje van die bril uit de doorgeefvraag onthouden heeft hoor!
Mijn man heeft ook een bril, maar moet nog oefenen om hem "geil" af te zetten .
Maarre, leuk verhaal hoor! Ik voorspel een comeback van de bril!
BM, sterkte morgen!
Pfff... ik heb laatst ook gevraagd om een herkansing, nadat ik onverwacht voor mezelf nogal geconfronteerd werd met dingen uit het verleden en daardoor bijna een deur dichtgooide die ik eigenlijk nog wel graag open wil houden...
Mijn man heeft ook een bril, maar moet nog oefenen om hem "geil" af te zetten .
Maarre, leuk verhaal hoor! Ik voorspel een comeback van de bril!
BM, sterkte morgen!
Pfff... ik heb laatst ook gevraagd om een herkansing, nadat ik onverwacht voor mezelf nogal geconfronteerd werd met dingen uit het verleden en daardoor bijna een deur dichtgooide die ik eigenlijk nog wel graag open wil houden...
woensdag 25 juni 2008 om 17:19
Nou vooruit... .
Ik heb ooit, paar jaar geleden, een SV-ervaring gehad die iets uit de hand gelopen is... Hij wilde meer en wist van mij dat ik dat niet wilde en kon. Ik ben altijd zeer duidelijk geweest dat ik mijn nr.1 nooit wilde verlaten. Maar hij claimde me nogal en wilde me eigenlijk te vaak zien, terwijl ik juist wat meer afstand wilde. Maar in plaats van dit gewoon te zeggen, hem te vertellen dat het me veel te hard ging, ging ik er in mee en liep mezelf hierdoor ook een beetje voorbij. Sprak wat vaker met hem af dan ik eigenlijk zelf wilde.... Wat ik wilde was gewoon af en toe eens lol hebben en verder gezellig contact houden via mailen en bellen. Maar niet té snel, té veel en het risico lopen dat het je leven ging beheersen... balans dus. Maar hij werd verliefd en tja, de breuk was niet zo aangenaam. Er was ook opeens een hele goede vriendschap kapot. Maar ja, dat kon toen niet anders...
En nu, ja er is wel iemand waar ik erg leuk contact mee heb en na onze eerste date (die overigens heel gezellig was) wilde hij, heel normaal overigens, een tweede plannen. En ai... dat bracht mij even totaal onverwacht terug in de tijd. Dus meteen even op de rem gaan staan, terwijl dat in deze situatie dus helemaal niet nodig was. Niet eerlijk tegenover hem, maar het overviel me zelf ook erg. Nooit verwacht dat deze angst bij mij nog speelt... het was ook al zo lang geleden. En tuurlijk is dit een ander persoon en is de situatie helemaal niet te vergelijken, maar ik werd dus even geconfronteerd met het verleden.
Maar goed, dit doorgesproken en uitgelegd. Besloten maar even gewoon vrienden te zijn... en te kijken hoe het loopt. Maar het loopt wel lekker eigenlijk. Dus staat er een tweede date op de planning .
Dit is zeg maar kort het verhaal.
Ik heb ooit, paar jaar geleden, een SV-ervaring gehad die iets uit de hand gelopen is... Hij wilde meer en wist van mij dat ik dat niet wilde en kon. Ik ben altijd zeer duidelijk geweest dat ik mijn nr.1 nooit wilde verlaten. Maar hij claimde me nogal en wilde me eigenlijk te vaak zien, terwijl ik juist wat meer afstand wilde. Maar in plaats van dit gewoon te zeggen, hem te vertellen dat het me veel te hard ging, ging ik er in mee en liep mezelf hierdoor ook een beetje voorbij. Sprak wat vaker met hem af dan ik eigenlijk zelf wilde.... Wat ik wilde was gewoon af en toe eens lol hebben en verder gezellig contact houden via mailen en bellen. Maar niet té snel, té veel en het risico lopen dat het je leven ging beheersen... balans dus. Maar hij werd verliefd en tja, de breuk was niet zo aangenaam. Er was ook opeens een hele goede vriendschap kapot. Maar ja, dat kon toen niet anders...
En nu, ja er is wel iemand waar ik erg leuk contact mee heb en na onze eerste date (die overigens heel gezellig was) wilde hij, heel normaal overigens, een tweede plannen. En ai... dat bracht mij even totaal onverwacht terug in de tijd. Dus meteen even op de rem gaan staan, terwijl dat in deze situatie dus helemaal niet nodig was. Niet eerlijk tegenover hem, maar het overviel me zelf ook erg. Nooit verwacht dat deze angst bij mij nog speelt... het was ook al zo lang geleden. En tuurlijk is dit een ander persoon en is de situatie helemaal niet te vergelijken, maar ik werd dus even geconfronteerd met het verleden.
Maar goed, dit doorgesproken en uitgelegd. Besloten maar even gewoon vrienden te zijn... en te kijken hoe het loopt. Maar het loopt wel lekker eigenlijk. Dus staat er een tweede date op de planning .
Dit is zeg maar kort het verhaal.
woensdag 25 juni 2008 om 18:40
