Psyche
alle pijlers
Angststoornis; ik ga het doen!
zondag 2 februari 2014 om 12:06
Ik heb een angststoornis, sinds september officieel diagnose en therapie met exposure.
Ik ben al een heel end, maar die laatste hobbel is zo zwaar. Mijn angst is ziek worden op mijn werk en dat ik dan niet weg kan. Belangrijk is dat ik inderdaad alleen werk en slaapdiensten draai. Ik doe mijn werk al meer dan 10 jaar!
Maar goed. Straks ga ik het aan. Ik ga een slaapdienst werken....in mijn eentje. De zenuwen gieren door mijn lijf en voel me misselijk als wat. Maar ik moet ervoor gaan! De angst overwinnen.
Heeft iemand zijn/haar angst overwonnen? Hoe gingen jullie laatste loodjes?
Ik ben benieuwd naar ervaringen.
Ik ben al een heel end, maar die laatste hobbel is zo zwaar. Mijn angst is ziek worden op mijn werk en dat ik dan niet weg kan. Belangrijk is dat ik inderdaad alleen werk en slaapdiensten draai. Ik doe mijn werk al meer dan 10 jaar!
Maar goed. Straks ga ik het aan. Ik ga een slaapdienst werken....in mijn eentje. De zenuwen gieren door mijn lijf en voel me misselijk als wat. Maar ik moet ervoor gaan! De angst overwinnen.
Heeft iemand zijn/haar angst overwonnen? Hoe gingen jullie laatste loodjes?
Ik ben benieuwd naar ervaringen.
zondag 2 februari 2014 om 12:21
zondag 2 februari 2014 om 12:23
Wat ontzettend knap dat je het gaat doen! Ik heb helaas ook een angststoornis maar sta aan het begin van het traject. Ik heb een angst hiërarchie op moeten stellen van 1 tot en met 10. Die punten moet ik ´ tegemoet treden´ Erg beangstigend!
Je bent al ver gekomen, blijf je dat inprenten. Dit gaat je dan ook lukken! Heel veel sterkte en succes met de nachtdienst!
Je bent al ver gekomen, blijf je dat inprenten. Dit gaat je dan ook lukken! Heel veel sterkte en succes met de nachtdienst!
zondag 2 februari 2014 om 12:23
zondag 2 februari 2014 om 12:25
quote:loekielot schreef op 02 februari 2014 @ 12:23:
Wat ontzettend knap dat je het gaat doen! Ik heb helaas ook een angststoornis maar sta aan het begin van het traject. Ik heb een angst hiërarchie op moeten stellen van 1 tot en met 10. Die punten moet ik ´ tegemoet treden´ Erg beangstigend!
Je bent al ver gekomen, blijf je dat inprenten. Dit gaat je dan ook lukken! Heel veel sterkte en succes met de nachtdienst!Bedankt! Jij ook succes. Het zuigt he.....maar ik stond 4 maanden waar jij nu staat en het gaat al zoveel beter! Doorzetten, doorzetten, doorzetten. Het is wel 3 stappen vooruit en 2 achteruit en soms is het zoooo moeilijk.
Wat ontzettend knap dat je het gaat doen! Ik heb helaas ook een angststoornis maar sta aan het begin van het traject. Ik heb een angst hiërarchie op moeten stellen van 1 tot en met 10. Die punten moet ik ´ tegemoet treden´ Erg beangstigend!
Je bent al ver gekomen, blijf je dat inprenten. Dit gaat je dan ook lukken! Heel veel sterkte en succes met de nachtdienst!Bedankt! Jij ook succes. Het zuigt he.....maar ik stond 4 maanden waar jij nu staat en het gaat al zoveel beter! Doorzetten, doorzetten, doorzetten. Het is wel 3 stappen vooruit en 2 achteruit en soms is het zoooo moeilijk.
zondag 2 februari 2014 om 12:35
Ik heb helaas ook last van een angststoornis en het gaat echt met ups en downs.
Van mijn psycholoog had ik een soort van schema dat ik in moest vullen en het kwam op het volgende neer:
Wat zijn je gedachten nu, waar ben je bang voor? En wat zijn reële gedachten, wat is de waarheid zeg maar. Je gelooft nu in dat 1e, maar je moet gaan geloven in het 2e.
Een voorbeeldje van mezelf: Ik ben bang in het OV. Want stel dat ik niet lekker word, en flauw val. Dan is alle aandacht op mij gericht en dat is eng en sta ik voor aap. Maar de waarheid is: ten 1e val ik niet zo maar flauw, en ten 2e word je niet uitgelachen maar schieten mensen te hulp omdat ze bezorgd zijn. En in dat laatste moet ik dus gaan geloven.
Misschien een idee op zelf ook zo iets op te schrijven om te relativeren?
Ook moest ik er vrede mee hebben wat ik voelde. Door angst en hyperventilatie werd ik duizelig.Als ik dat dan voelde werd ik boos op mezelf en ging me verzetten. Terwijl je op zo'n momenten moet denken: Oke, wat voel ik? Duizeligheid. Maar dat is prima, dat gevoel is er nou eenmaal. Leg je er bij neer.
En fijn dat je je man mag bellen! Dat helpt idd ook om 'uit je hoofd' te komen en je af te leiden van de angst.
Succes, je kan het!
Van mijn psycholoog had ik een soort van schema dat ik in moest vullen en het kwam op het volgende neer:
Wat zijn je gedachten nu, waar ben je bang voor? En wat zijn reële gedachten, wat is de waarheid zeg maar. Je gelooft nu in dat 1e, maar je moet gaan geloven in het 2e.
Een voorbeeldje van mezelf: Ik ben bang in het OV. Want stel dat ik niet lekker word, en flauw val. Dan is alle aandacht op mij gericht en dat is eng en sta ik voor aap. Maar de waarheid is: ten 1e val ik niet zo maar flauw, en ten 2e word je niet uitgelachen maar schieten mensen te hulp omdat ze bezorgd zijn. En in dat laatste moet ik dus gaan geloven.
Misschien een idee op zelf ook zo iets op te schrijven om te relativeren?
Ook moest ik er vrede mee hebben wat ik voelde. Door angst en hyperventilatie werd ik duizelig.Als ik dat dan voelde werd ik boos op mezelf en ging me verzetten. Terwijl je op zo'n momenten moet denken: Oke, wat voel ik? Duizeligheid. Maar dat is prima, dat gevoel is er nou eenmaal. Leg je er bij neer.
En fijn dat je je man mag bellen! Dat helpt idd ook om 'uit je hoofd' te komen en je af te leiden van de angst.
Succes, je kan het!
zondag 2 februari 2014 om 12:35
Ik vind je ontzettend dapper! Het zal zwaar zijn, maar wat zul je trots op jezelf zijn als je het gedaan hebt!!!
Ik ben zelf ook heel angstig aangelegd(helaas). Ik ga komend jaar ook iets doen waar ik bloednerveus van wordt: opnieuw studeren. Ik word al misselijk als ik er aan denk, maar het gaat me lukken!
De nacht nadat ik me definitief had ingeschreven heb ik geen oog dicht gedaan. Misselijk, nerveus, hartkloppingen alles er op en eraan. Maar ik 'moet' dit gewoon doen.
Ik ben zelf ook heel angstig aangelegd(helaas). Ik ga komend jaar ook iets doen waar ik bloednerveus van wordt: opnieuw studeren. Ik word al misselijk als ik er aan denk, maar het gaat me lukken!
De nacht nadat ik me definitief had ingeschreven heb ik geen oog dicht gedaan. Misselijk, nerveus, hartkloppingen alles er op en eraan. Maar ik 'moet' dit gewoon doen.
zondag 2 februari 2014 om 12:41
@twijfelkont: ja, die formulieren vul ik ook, tot in den treure, in. Ze hangen op mijn koelkast uiteindelijk helpen deze gedachteformulieren wel.
@mallebeppie: bedankt! Knap dat je ook je angsten aangaat! Dat is echt belangeijk. Ik ging dingen vermijden en voor ik het wist durfde ik niet meer naar mijn werk. Bizar hoe snel angst kan gaan en angst is een hele slechte raadgever.
Hahahaha hoor mij nou eens. De theorie ken ik in ieder geval. Pppffff maar die praktijk.
@mallebeppie: bedankt! Knap dat je ook je angsten aangaat! Dat is echt belangeijk. Ik ging dingen vermijden en voor ik het wist durfde ik niet meer naar mijn werk. Bizar hoe snel angst kan gaan en angst is een hele slechte raadgever.
Hahahaha hoor mij nou eens. De theorie ken ik in ieder geval. Pppffff maar die praktijk.
zondag 2 februari 2014 om 12:41
Afleiding zoeken helpt, als je voelt hee ik dacht er even niet aan, te beseffen dat er steeds meer momenten zullen komen dat je er niet eens aan denkt.
Maar ook denken laat die angst maar komen, al lijkt het even erg ik kan het handelen, na even trekt het toch weer weg. Zodra je je schouder erover op gaat halen heeft het je minder in de greep. (En zeg dit niet zomaar heeft me heel wat jaren gekost en nog veel te gaan).
Wat goed dat je dit doet ! Jij komt herboren met een big smile die nacht uit ! Niks kan jou daarna nog deren !
Maar ook denken laat die angst maar komen, al lijkt het even erg ik kan het handelen, na even trekt het toch weer weg. Zodra je je schouder erover op gaat halen heeft het je minder in de greep. (En zeg dit niet zomaar heeft me heel wat jaren gekost en nog veel te gaan).
Wat goed dat je dit doet ! Jij komt herboren met een big smile die nacht uit ! Niks kan jou daarna nog deren !
zondag 2 februari 2014 om 13:28
Goed van je! Ik ben zelf ook sinds eind vorig jaar in therapie en het gaat met kleine stapjes vooruit. Twee stappen vooruit, één terug. Dat werk.
Mijn angst is dat ik niet kan plassen als ik moet. Klinkt niet 'erg.' Maar voor mij is het dat wel. En ik durfde niet in de trein en op boten. Maar... Die twee heb ik toch maar mooi gedaan de afgelopen maanden.
Sterkte en je kan het!
Mijn angst is dat ik niet kan plassen als ik moet. Klinkt niet 'erg.' Maar voor mij is het dat wel. En ik durfde niet in de trein en op boten. Maar... Die twee heb ik toch maar mooi gedaan de afgelopen maanden.
Sterkte en je kan het!
zondag 2 februari 2014 om 14:12
@Sebasennogveelerachter; bedankt! en jij ook succes, toch alweer 2 uitdagingen in the pocket! knap hoor
@levenisleuk; tuurlijk ga ik hier posten straks! zo rond 20:00-21:00 kom ik hier juichend vertellen dat ik nog op mijn werk ben.
Over 1 uurtje ga ik weg. Heb flink de bibbers, maar eerlijk is eerlijk, lang niet zo erger als het geweest is. Ik heb weleens huilend op de trap gezeten omdat ik echt de deur niet uit durfde om naar mijn werk te gaan. Dus wat dat betreft kan ik zeggen......het gaat goed
@levenisleuk; tuurlijk ga ik hier posten straks! zo rond 20:00-21:00 kom ik hier juichend vertellen dat ik nog op mijn werk ben.
Over 1 uurtje ga ik weg. Heb flink de bibbers, maar eerlijk is eerlijk, lang niet zo erger als het geweest is. Ik heb weleens huilend op de trap gezeten omdat ik echt de deur niet uit durfde om naar mijn werk te gaan. Dus wat dat betreft kan ik zeggen......het gaat goed
zondag 2 februari 2014 om 19:21
Heel veel succes Thula!
Ik heb precies hetzelfde gehad, werk ook alleen. Ik heb wat afgezweten hoor maar ik zocht dan afleiding door echt te handelen (bijv voorraadkast opruimen) en dat hielp altijd wel. Ook herhaalde ik steeds in mezelf: ik ben veilig hier, ik kán dit aan enz.
Maar voor mij is de grootste stap geweest dat ik medicijnen ben gaan slikken en daardoor het laatste zetje in de goede richting heb gekregen. Ik hoop dat je geen medicijnen nodig hebt en je er door positieve ervaring uit komt.
Good luck!!
Ik heb precies hetzelfde gehad, werk ook alleen. Ik heb wat afgezweten hoor maar ik zocht dan afleiding door echt te handelen (bijv voorraadkast opruimen) en dat hielp altijd wel. Ook herhaalde ik steeds in mezelf: ik ben veilig hier, ik kán dit aan enz.
Maar voor mij is de grootste stap geweest dat ik medicijnen ben gaan slikken en daardoor het laatste zetje in de goede richting heb gekregen. Ik hoop dat je geen medicijnen nodig hebt en je er door positieve ervaring uit komt.
Good luck!!
zondag 2 februari 2014 om 20:18
zoals beloofd een update....
ik ben op mijn werk en het gaat ontzettend goed! wel een klote-moment....of zoals mijn therapeut zou zeggen 'een leerzaam momentje', maar daar kwam ik dus overheen.
ppfff vanaf nu gaat het wel. Morgenochtend weer even spannend.
@emma; ik doe het nu zonder medicijnen. Wel sta ik vaak op het punt dat ik zeg 'doe mij die pillen maar!', maar volgens de Peut ben ik nog niet helemaal 'pilwaardig'. Ik hoop het echt zonder te kunnen, maar af en toe....
ik ben op mijn werk en het gaat ontzettend goed! wel een klote-moment....of zoals mijn therapeut zou zeggen 'een leerzaam momentje', maar daar kwam ik dus overheen.
ppfff vanaf nu gaat het wel. Morgenochtend weer even spannend.
@emma; ik doe het nu zonder medicijnen. Wel sta ik vaak op het punt dat ik zeg 'doe mij die pillen maar!', maar volgens de Peut ben ik nog niet helemaal 'pilwaardig'. Ik hoop het echt zonder te kunnen, maar af en toe....
zondag 2 februari 2014 om 22:42
Ik heb zelf al jaren last van paniekaanvallen , dus ik ken het heel erg goed. Ik moet zeggen dat ik de laatste paar jaren helemaal geen paniekklachten meer had omdat ik alles gewoon deed waar ik zin in had en de paniek gedachtes liet komen maar ook direct weer negeerde. Nu helaas na jaren paniekvrij geweest te zijn moet ik door een negatieve ervaring opnieuw beginnen en heb ik hiervoor een andere paniek terug gekregen! Ik heb angst flauw te vallen achter het stuur wat ik heel erg jammer vind omdat ik auto rijden heel erg leuk vind!
Ik denk zelf dat paniekklachten over het algemeen komen door een negatieve ervaring die je hebt gehad en dit door paniek uit.
Maar ook ik doe het gewoon ook al vind ik het nog zo moeilijk.
Denk eraan: Ik toch niet mijn leven opofferen voor zo'n domme paniekaanval!
Ik denk zelf dat paniekklachten over het algemeen komen door een negatieve ervaring die je hebt gehad en dit door paniek uit.
Maar ook ik doe het gewoon ook al vind ik het nog zo moeilijk.
Denk eraan: Ik toch niet mijn leven opofferen voor zo'n domme paniekaanval!
zondag 2 februari 2014 om 23:08
maandag 3 februari 2014 om 06:58
bedankt allemaal!!
het is nu weer ochtend en dit is weer moeilijk omdat ik maandenlang elke ochtend strontmisselijk ben geweest, tot kokhalzen aan toe. Ben zo bang om ziek te worden en dan niet hier weg te kunnen. Ik kan dus ook gewoon echt niet weg! (werk in de jeugdzorg 24-uurs)
Maar.....vanmorgen gaat het goed. Wel een paar keer kokhalzen, maar zeg tegen mezelf 'er is niets aan de hand' en 'ookal ben je strontmisselijk, je kan nog gewoon functioneren'.
Doet me echt heel goed jullie reacties! ik krijg er weer een boost van. Yeh!! ik ga de laatste uurtjes ook nog volmaken! *en daarna doe ik het noooiittt meer...........tot de volgende slaapdienst
*
het is nu weer ochtend en dit is weer moeilijk omdat ik maandenlang elke ochtend strontmisselijk ben geweest, tot kokhalzen aan toe. Ben zo bang om ziek te worden en dan niet hier weg te kunnen. Ik kan dus ook gewoon echt niet weg! (werk in de jeugdzorg 24-uurs)
Maar.....vanmorgen gaat het goed. Wel een paar keer kokhalzen, maar zeg tegen mezelf 'er is niets aan de hand' en 'ookal ben je strontmisselijk, je kan nog gewoon functioneren'.
Doet me echt heel goed jullie reacties! ik krijg er weer een boost van. Yeh!! ik ga de laatste uurtjes ook nog volmaken! *en daarna doe ik het noooiittt meer...........tot de volgende slaapdienst
*
