Psyche
alle pijlers
Verdriet om ander toekomstperspectief
dinsdag 11 februari 2014 om 22:42
Ik heb de afgelopen dagen nagedacht of ik een topic zou openen op het forum, waar ik altijd antwoord kreeg op mijn problemen. Hoe groot en klein het ook is. En veel vaker kreeg ik antwoorden/oplossingen door het lezen van andere topics op vragen die ik niet had (snappen jullie hem nog )
Ik heb vooral nagedacht wat ik uit het topic zou willen halen en of ik het wel zou doen omdat ik het ook fijn vind om een beetje anoniem te blijven. Uiteindelijk hier toch het topic, want ik ben eruit wat ik zou willen hiermee
Ik heb recent iets meegedeeld kregen waardoor mijn toekomst in duigen viel. Nou ja, mijn toekomstbeeld. Ik voel mij leeg, verdoofd, verdrietig (zonder het echt te kunnen voelen) en ook heel erg boos om wat er gebeurd is. Ik weet gewoon niet wat ik met mijzelf aan moet. Voel mij verloren. Ik heb al veel vriendinnen gesproken en alles van A tot Z geanalyseerd, maar voel mij nog steeds zo onrustig. Ik denk nog steeds dat het een grapje is en dat het overmorgen mijn toekomstbeeld nog steeds realiteit word....Maar emotioneel komt het gewoon nog steeds niet binnen.
Dus lieve forummers, hebben jullie weleens te maken gehad met dat je toekomstbeeld totaal in duigen viel? Allerlei dromen voor de toekomst waarvan weinig uitkomt. Etc. etc etc. Hoe was dat voor jullie? Wat deden jullie om je beter te voelen of wat deden jullie überhaupt in die periode? Hoe voel je je nu achteraf of misschien heb je er nog steeds mee te maken? Rationeel weet ik dat uiteindelijk het 'wel goedkomt', one way or another. Maar ik kan mij het niet voorstellen dat ik het ooit zo ga voelen.
Om steun te krijgen en kracht te putten (oh men, ik klink heel dramatisch zo....) en hopelijk kan dit topic wat mij betekenen en voor anderen in een soortgelijke situatie
Ik heb vooral nagedacht wat ik uit het topic zou willen halen en of ik het wel zou doen omdat ik het ook fijn vind om een beetje anoniem te blijven. Uiteindelijk hier toch het topic, want ik ben eruit wat ik zou willen hiermee
Ik heb recent iets meegedeeld kregen waardoor mijn toekomst in duigen viel. Nou ja, mijn toekomstbeeld. Ik voel mij leeg, verdoofd, verdrietig (zonder het echt te kunnen voelen) en ook heel erg boos om wat er gebeurd is. Ik weet gewoon niet wat ik met mijzelf aan moet. Voel mij verloren. Ik heb al veel vriendinnen gesproken en alles van A tot Z geanalyseerd, maar voel mij nog steeds zo onrustig. Ik denk nog steeds dat het een grapje is en dat het overmorgen mijn toekomstbeeld nog steeds realiteit word....Maar emotioneel komt het gewoon nog steeds niet binnen.
Dus lieve forummers, hebben jullie weleens te maken gehad met dat je toekomstbeeld totaal in duigen viel? Allerlei dromen voor de toekomst waarvan weinig uitkomt. Etc. etc etc. Hoe was dat voor jullie? Wat deden jullie om je beter te voelen of wat deden jullie überhaupt in die periode? Hoe voel je je nu achteraf of misschien heb je er nog steeds mee te maken? Rationeel weet ik dat uiteindelijk het 'wel goedkomt', one way or another. Maar ik kan mij het niet voorstellen dat ik het ooit zo ga voelen.
Om steun te krijgen en kracht te putten (oh men, ik klink heel dramatisch zo....) en hopelijk kan dit topic wat mij betekenen en voor anderen in een soortgelijke situatie
woensdag 12 februari 2014 om 16:26
Jee Love, ik wilde eerst niet op jouw topic komen, maar nu ik lees dat het zo slecht gaat wil ik je toch even sterkte wensen. Heeft het te maken met datgene van pas geleden?
En mocht het een troost voor je zijn, ik herken het wel, ik moet ook afscheid nemen van een aantal dingen. Ik weet dat het beter is, maar het blijft kauutee.
En mocht het een troost voor je zijn, ik herken het wel, ik moet ook afscheid nemen van een aantal dingen. Ik weet dat het beter is, maar het blijft kauutee.
Cum non tum age
woensdag 12 februari 2014 om 16:31
@Mandolientje
Wil je je verhaal delen? Ik wil niet per se een AA-achtige meeting ervan maken hoor. Maar herkenning kan een krachtig iets zijn. Voor mij en voor anderen. Je mag het uiteraard daarna weghalen.
@Pixiedust
Het accepteren van de gevoelens en gedachtes is gelukkig prima hier. Alles is oké en begrijpelijk. Ik ben extra lief voor mijzelf, dat moet van mijzelf.
Maar een besluit nemen is een goede stap inderdaad. Zo heb ik besloten om mijzelf te laten gaan wat betreft wat ik nodig heb. Ik heb de neiging om dingen te veel relativeren en mijn eigen behoeftes te negeren. Ik zie in dat het niet goed gaat en dat ik maar nu aan de bel trek en niet wacht totdat iemand voor mij aan de bel trek. Ik verdien dat ook.
Het voelt allemaal wel heel ver weg....Maar Confucius zei het al, elke reis van 1000 treden, begint met die eerste (oid)
Wil je je verhaal delen? Ik wil niet per se een AA-achtige meeting ervan maken hoor. Maar herkenning kan een krachtig iets zijn. Voor mij en voor anderen. Je mag het uiteraard daarna weghalen.
@Pixiedust
Het accepteren van de gevoelens en gedachtes is gelukkig prima hier. Alles is oké en begrijpelijk. Ik ben extra lief voor mijzelf, dat moet van mijzelf.
Maar een besluit nemen is een goede stap inderdaad. Zo heb ik besloten om mijzelf te laten gaan wat betreft wat ik nodig heb. Ik heb de neiging om dingen te veel relativeren en mijn eigen behoeftes te negeren. Ik zie in dat het niet goed gaat en dat ik maar nu aan de bel trek en niet wacht totdat iemand voor mij aan de bel trek. Ik verdien dat ook.
Het voelt allemaal wel heel ver weg....Maar Confucius zei het al, elke reis van 1000 treden, begint met die eerste (oid)
woensdag 12 februari 2014 om 16:37
quote:Lovestar schreef op 12 februari 2014 @ 16:31:
@Mandolientje
Wil je je verhaal delen? Ik wil niet per se een AA-achtige meeting ervan maken hoor. Maar herkenning kan een krachtig iets zijn. Voor mij en voor anderen. Je mag het uiteraard daarna weghalen.
Waarom begin je daar zelf niet eens mee?
Het is nota bene jouw topic.
@Mandolientje
Wil je je verhaal delen? Ik wil niet per se een AA-achtige meeting ervan maken hoor. Maar herkenning kan een krachtig iets zijn. Voor mij en voor anderen. Je mag het uiteraard daarna weghalen.
Waarom begin je daar zelf niet eens mee?
Het is nota bene jouw topic.
woensdag 12 februari 2014 om 16:48
quote:dubbeltje4 schreef op 12 februari 2014 @ 16:37:
[...]
Waarom begin je daar zelf niet eens mee?
Het is nota bene jouw topic. heb je zelf ook nog iets toe te voegen of wil je alleen zeuren?
ontopic: ik heb zelf van heel veel toekomstdromen afscheid moeten nemen en kan er inmiddels redelijk mijn weg in vinden, maar er zijn echt nog wel dagen dat dat heel moeilijk is. Ik had echt heel andere ideeën over hoe mijn leven eruit zou zien als ik 30, 40 zou zijn en voel ik me geregeld een mislukking. Andere dagen denk ik wel, het is mijn leven en ik moet er iets van maken
[...]
Waarom begin je daar zelf niet eens mee?
Het is nota bene jouw topic. heb je zelf ook nog iets toe te voegen of wil je alleen zeuren?
ontopic: ik heb zelf van heel veel toekomstdromen afscheid moeten nemen en kan er inmiddels redelijk mijn weg in vinden, maar er zijn echt nog wel dagen dat dat heel moeilijk is. Ik had echt heel andere ideeën over hoe mijn leven eruit zou zien als ik 30, 40 zou zijn en voel ik me geregeld een mislukking. Andere dagen denk ik wel, het is mijn leven en ik moet er iets van maken
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
woensdag 12 februari 2014 om 16:53
Ook ik herken t. In relatievorm...pats boem weg. En pas kort geleden qua gezondheid.
Alles wat ik weet/dacht te kennen valt weg. Onrust, waar sta ik in de wereld, angst, verdriet...
Afscheid nemen van een illusie of "beeld" wat ik had vind ik 1 van de moeilijkste dingen die er zijn.
Moeilijker misschien nog dan de oorzaak/probleem zelf.
Alles wat ik weet/dacht te kennen valt weg. Onrust, waar sta ik in de wereld, angst, verdriet...
Afscheid nemen van een illusie of "beeld" wat ik had vind ik 1 van de moeilijkste dingen die er zijn.
Moeilijker misschien nog dan de oorzaak/probleem zelf.
woensdag 12 februari 2014 om 17:06
quote:rosanna08 schreef op 12 februari 2014 @ 16:48:
[...]
heb je zelf ook nog iets toe te voegen of wil je alleen zeuren?
Hoho, ze vraagt een ander haar verhaal te delen, maar blijft zelf vreselijk vaag over wat er nu precies speelt.
Prima verder, maar vraag dan niet aan een ander openhartig te zijn.
[...]
heb je zelf ook nog iets toe te voegen of wil je alleen zeuren?
Hoho, ze vraagt een ander haar verhaal te delen, maar blijft zelf vreselijk vaag over wat er nu precies speelt.
Prima verder, maar vraag dan niet aan een ander openhartig te zijn.
woensdag 12 februari 2014 om 17:08
quote:dubbeltje4 schreef op 12 februari 2014 @ 17:06:
[...]
Hoho, ze vraagt een ander haar verhaal te delen, maar blijft zelf vreselijk vaag over wat er nu precies speelt.
Prima verder, maar vraag dan niet aan een ander openhartig te zijn. die keuze kan iedereen zelf maken, lijkt mij
[...]
Hoho, ze vraagt een ander haar verhaal te delen, maar blijft zelf vreselijk vaag over wat er nu precies speelt.
Prima verder, maar vraag dan niet aan een ander openhartig te zijn. die keuze kan iedereen zelf maken, lijkt mij
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
woensdag 12 februari 2014 om 18:20
Het is maar werk. Sorry dat ik het zeg, maar de meeste mensen hebben met véél ergere en ingrijpender zaken te maken. Daar wordt jij niets wijzer van en iedereen heeft natuurlijk recht op zijn eigen verdriet voor wat dan ook. Maar echt, dit is geen uitzichtloze positie. Dit was waarschijnlijk niet jouw pad en wat dat wel is ga je vanzelf wel vinden. Uithuilen en opnieuw beginnen.
Sterkte!
Sterkte!
woensdag 12 februari 2014 om 18:28
Net als je in het bedrijfsleven incompetente managers hebt, kun je als student te maken hebben met incompetente stagebegeleiders. Gesprek op school aangaan, nieuwe stageplek zoeken met een betere klik en schouders eronder... Als dit jouw droombaan is voor de toekomst, dan niet zo snel de moed laten zakken.
Verder een beetje wat betjebig zegt... iedereen heeft recht op verdriet, maar dit is overkomelijk. Zelf heb ik ook tegenslag gekregen in mijn studietijd. Moeder onverwachts terminaal ziek geworden waardoor ik teveel punten heb gemist en moest stoppen. Heel erg moeilijk, maar er zijn meerdere wegen naar Rome,,, nieuwe studie erbij gedaan waar ik helemaal mijn draai vond. Er is altijd een weg!!
Knuf
Verder een beetje wat betjebig zegt... iedereen heeft recht op verdriet, maar dit is overkomelijk. Zelf heb ik ook tegenslag gekregen in mijn studietijd. Moeder onverwachts terminaal ziek geworden waardoor ik teveel punten heb gemist en moest stoppen. Heel erg moeilijk, maar er zijn meerdere wegen naar Rome,,, nieuwe studie erbij gedaan waar ik helemaal mijn draai vond. Er is altijd een weg!!
Knuf
woensdag 12 februari 2014 om 18:34
Heel eerlijk gezegd: ik had op basis van je OP iets veel ergers verwacht. ik snap dat dit een klap is, zeker als je nog jong en onzeker bent. En nu staat je wereld op zijn kop omdat je een nieuw pad zal moeten uitstippelen.
Huil uit, laat je even lekker gaan en zoek een luisterend oor waar je het kan vinden. En probeer het dan in perspectief te zien. Je bent jong en de wereld ligt nog voor je open. Dat lijkt eng maar het biedt ook een enorme vrijheid. Er gaat een deur dicht maar er zijn zoveel andere deuren die je nu kunt openen. Kies wijs en weloerwogen en, hoe lullig het ook klinkt, probeer te leren van deze ervaring. Wat is er nu precies mis gegaan, wat zou je een volgende keer anders doen?
Veel sterkte!
Huil uit, laat je even lekker gaan en zoek een luisterend oor waar je het kan vinden. En probeer het dan in perspectief te zien. Je bent jong en de wereld ligt nog voor je open. Dat lijkt eng maar het biedt ook een enorme vrijheid. Er gaat een deur dicht maar er zijn zoveel andere deuren die je nu kunt openen. Kies wijs en weloerwogen en, hoe lullig het ook klinkt, probeer te leren van deze ervaring. Wat is er nu precies mis gegaan, wat zou je een volgende keer anders doen?
Veel sterkte!
woensdag 12 februari 2014 om 18:49
Ik heb je verhaal ook gelezen. En ik heb wat vragen. Heb je nog de keuze om door te gaan, of moet je stoppen?
Als je die keuze zelf moet maken en nu uit het lood geslagen bent en daardoor bent gaan twijfelen, dan zou ik je willen adviseren om eens met wat ervaren mensen te gaan praten. Waar liepen hun tegenaan? Hebben ze ook dit soort situaties meegemaakt? Hebben ze wel eens getwijfeld aan hun juiste pad voor de toekomst? Ik denk dat dit heel verhelderend kan werken!
En ten tweede zou ik je dan adviseren om een onafhankelijke mentor te zoeken. Iemand die ervaringsdeskundige is en jou kan begeleiden in dit traject en met jou kan werken aan jouw ontwikkeling.
Sterkte!
Als je die keuze zelf moet maken en nu uit het lood geslagen bent en daardoor bent gaan twijfelen, dan zou ik je willen adviseren om eens met wat ervaren mensen te gaan praten. Waar liepen hun tegenaan? Hebben ze ook dit soort situaties meegemaakt? Hebben ze wel eens getwijfeld aan hun juiste pad voor de toekomst? Ik denk dat dit heel verhelderend kan werken!
En ten tweede zou ik je dan adviseren om een onafhankelijke mentor te zoeken. Iemand die ervaringsdeskundige is en jou kan begeleiden in dit traject en met jou kan werken aan jouw ontwikkeling.
Sterkte!
woensdag 12 februari 2014 om 18:50
quote:betjebig schreef op 12 februari 2014 @ 18:20:
Het is maar werk. Sorry dat ik het zeg, maar de meeste mensen hebben met véél ergere en ingrijpender zaken te maken. Daar wordt jij niets wijzer van en iedereen heeft natuurlijk recht op zijn eigen verdriet voor wat dan ook. Maar echt, dit is geen uitzichtloze positie. Dit was waarschijnlijk niet jouw pad en wat dat wel is ga je vanzelf wel vinden. Uithuilen en opnieuw beginnen.
Sterkte!+1
Het is maar werk. Sorry dat ik het zeg, maar de meeste mensen hebben met véél ergere en ingrijpender zaken te maken. Daar wordt jij niets wijzer van en iedereen heeft natuurlijk recht op zijn eigen verdriet voor wat dan ook. Maar echt, dit is geen uitzichtloze positie. Dit was waarschijnlijk niet jouw pad en wat dat wel is ga je vanzelf wel vinden. Uithuilen en opnieuw beginnen.
Sterkte!+1
woensdag 12 februari 2014 om 18:52
woensdag 12 februari 2014 om 18:56
Ik dacht werkelijk dat er iets gruwelijks aan de hand was! En dit vergelijken met het nooit mogen krijgen van een kindje? Weet je hoeveel honderduizenden mensen niet het werk doen waarvan ze dromen? Juist. Natuurlijk kag je hier best even verdrietig om zijn, maar maak er niet zo'n 'levensdrama' van. Je kunt dit werk niet gaan doen omdat je op dit moment niet geschikt blijkt. Vervelend, maar niet het eind van de wereld.
"As je denk dat je mooi ben dan ben je een embersiel leleike kuthoer"