Overig
alle pijlers
Wakker
zaterdag 1 maart 2014 om 02:58
zaterdag 1 maart 2014 om 03:04
quote:consuelabananahammok schreef op 01 maart 2014 @ 02:58:
Het is zeker niet altijd leuk Prada, maar ik vind het wel heel kostbaar.
Uiteraard zijn er meer facetten uit mijn leven die mij gemaakt hebben wie ik nu ben, maar mijn kinderen dwingen mij ook daarin ( al dan niet bewust) mijzelf te kneden.
Mijn dochter is een volwassen vrouw en ik heb in de laatste jaren echt hele open en eerlijke gesprekken met haar gehad die on beiden goed hebben gedaan.
Samen terugkijkend op de voorliggende jaren( en moeilijke tijden) en wat het voor ons ieder als persoon heeft gedaan. Zonder oordeel, maar juist ook door haar verhalen kon ik mijzelf breder zien zeg maar.
En heb ik ook nu aandacht voor hoe het anders kan, mede door wat ze mij heeft geleerd.
Dat bedoel ik precies Con, je hebt al geleerd maar je kinderen leren je nog meer. Vooral ook over jezelf.
Ik zag bij Psych volgens mij zo'n mooi gedicht, hoop dat ik nog eens zulke gesprekken met oudste kan hebben. (als je wilt kan ik hem hier wel plakken, zooo ontzettend mooi.
Het is zeker niet altijd leuk Prada, maar ik vind het wel heel kostbaar.
Uiteraard zijn er meer facetten uit mijn leven die mij gemaakt hebben wie ik nu ben, maar mijn kinderen dwingen mij ook daarin ( al dan niet bewust) mijzelf te kneden.
Mijn dochter is een volwassen vrouw en ik heb in de laatste jaren echt hele open en eerlijke gesprekken met haar gehad die on beiden goed hebben gedaan.
Samen terugkijkend op de voorliggende jaren( en moeilijke tijden) en wat het voor ons ieder als persoon heeft gedaan. Zonder oordeel, maar juist ook door haar verhalen kon ik mijzelf breder zien zeg maar.
En heb ik ook nu aandacht voor hoe het anders kan, mede door wat ze mij heeft geleerd.
Dat bedoel ik precies Con, je hebt al geleerd maar je kinderen leren je nog meer. Vooral ook over jezelf.
Ik zag bij Psych volgens mij zo'n mooi gedicht, hoop dat ik nog eens zulke gesprekken met oudste kan hebben. (als je wilt kan ik hem hier wel plakken, zooo ontzettend mooi.
zaterdag 1 maart 2014 om 03:04
Niet alleen van mijn dochter overigens, al heb ik daar de laatste jaren de meest diepe gesprekken mee.
Mijn zonen ook op hun manier natuurlijk.
De middelste is gewoon kort van stof, maar gooit het wel klip en klaar voor mijn voeten.
En in hem zie ik( helaas eigenlijk) mijn angsten terug, De kwetsbaarheid. Maar voel ik des te meer trots hoe hij ze aan is gegaan.
De jongste, die kon ook heerlijk op zijn manier het ff onder je neus wrijven.
( mam, als je echt wil dat wij iets niet meer doen dan moet je een bozere stem opzetten.Als jij boos bent klink je nog steeds te lief en te blij, uhuh )
Moos, mijn kids geven ook zo lekker hun ongezoute mening.
Mijn dochter kan het dan ook nog eens op zo'n manier met haar liefste gezicht en ontwapende glimlach dat het lijkt alsof ze een compliment geeft, hahaha!
Mijn zonen ook op hun manier natuurlijk.
De middelste is gewoon kort van stof, maar gooit het wel klip en klaar voor mijn voeten.
En in hem zie ik( helaas eigenlijk) mijn angsten terug, De kwetsbaarheid. Maar voel ik des te meer trots hoe hij ze aan is gegaan.
De jongste, die kon ook heerlijk op zijn manier het ff onder je neus wrijven.
( mam, als je echt wil dat wij iets niet meer doen dan moet je een bozere stem opzetten.Als jij boos bent klink je nog steeds te lief en te blij, uhuh )
Moos, mijn kids geven ook zo lekker hun ongezoute mening.
Mijn dochter kan het dan ook nog eens op zo'n manier met haar liefste gezicht en ontwapende glimlach dat het lijkt alsof ze een compliment geeft, hahaha!
zaterdag 1 maart 2014 om 03:05
quote:MocyMoos schreef op 01 maart 2014 @ 02:58:
Volgens mij komt het dat onze kinderen het recht (denken te) hebben, tenminste de mijne, alles ongezouten te zeggen. Dus zonder er doekjes om te winden en wie kan dat nou verder zonder dat je er kwaad om zou worden?
Ik vind het iig verhelderend.Idd. Moos. die oprechte onbevangenheid van die kinderen, hoe oud ze ook zijn. Super.
Volgens mij komt het dat onze kinderen het recht (denken te) hebben, tenminste de mijne, alles ongezouten te zeggen. Dus zonder er doekjes om te winden en wie kan dat nou verder zonder dat je er kwaad om zou worden?
Ik vind het iig verhelderend.Idd. Moos. die oprechte onbevangenheid van die kinderen, hoe oud ze ook zijn. Super.
zaterdag 1 maart 2014 om 03:08
Dankzij Gewoonmooi,
Helpen
"Kun jij mij helpen?", vraag je mij
Nee, mijn lief, dat kan ik niet
Ik leer nog hoe mijzelf te helen
Hoe te leven, weet ik niet
Hoe moet ik dan het jouwe helen?
Hoe zal ik beter weten hoe jij leven moet
Dan dat 'iets' in jou wat er zo vurig naar verlangt?
Ja, met jou samen luisteren kan ik
Niet het oneindige verhaal van je gedachten
Niet het kabaal van die dit en toen die dat maar
Horen wat gehoord wil,
Die kleine stille stem die haast niet durft te spreken
Die, uit angst om te worden veroordeeld
Door mij, of door jou,
Verstopt blijft. Stil. Haast afgestorven.
Hopend misschien. Ja misschien
Ooit toch te worden liefgehad.
Gevonden.
"Kun jij mij helpen?", vraag je mij
Nee, mijn lief, dat kan ik niet
Met jou samen luisteren kan ik
Naar het verhaal van jouw pijn
Van jouw verdriet
En van jouw hartsverlangen wat daaronder verscholen ligt
En wanneer jij merkt dat je deuren wilt openen
Kan ik je mijn hand reiken om het gemakkelijker te maken
Wanneer jij merkt dat er liefde nodig is of steun,
Dan ben ik blij als ik je de mijne mag lenen.
Als je lichaam leeg is, moe.
Misschien weet ik een kruid, een middel wat het draaglijk maakt
Maar jou helpen je leven te helen?
Jou helpen je crisis te boven te komen?
Nee dat kan ik niet
Jou vertellen hoe, zou arrogantie zijn
Ik weet minder over jouw leven dan jij zelf
Ongeacht hoe veel ik leerde
Ik kan je horen. Zien. Verstaan. Je liefhebben.
Ik kan je hand vast houden en met je mee reizen.
Als je mij toelaat tot in de kwetsbare diepten van je ziel
Als je bereid bent om daar te gaan waar angst jou wil tegenhouden
Daar waar je nooit zeker bent hoe het zal zijn
Daar waar je de monsters en draken verwacht
die je in jouw verleden niet hanteren kon.
Daar kan ik met jou samen reizen.
Je hoeft daar niet alleen te gaan.
Ik kan voor jou de liefde bewaren,
zodat de angst je niet gevangen neemt
Ik kan met jou de focus helder houden
De diepe wens die jou hier bracht
Zodat je zult vinden wat je zocht
Je Zelf.
Je kracht
Je liefde
Je vrijheid
Je schoonheid.
"Kun jij mij helpen?", vraag je mij
Nee, mijn lief, dat kan ik niet
Ik heb dingen verworven en dingen geleerd
Misschien inspireren ze jou
Maar jouw leven leef ik niet, mijn lief.
Ik beloof je dit: ik zal niet oordelen
Niet doen alsof ik beter ben dan jij
Ik zal er wel met jou zijn
Om samen met jou
Het wonder te ontdekken
Wat verscholen ligt in jouw eigen leven
De parel die ontdekt wil worden
Het kwetsbare pure kind
Wat wil worden gevonden en lief gehad.
Maar ik kan je niet helpen
Dat kun jij zelf.
Ook al denk je misschien van niet.
Misschien helpt mijn luisteren jou daarin
Om te luisteren onder de oppervlakkige woeste golven
Van je emoties, je angst en je verstand
En de diepte in te duiken tot in de stille wateren van jou eigen ziel
Waar alle weten ligt
Alle heling.
Alles is er al.
(Conny Coppen 1 juni 2008)
Helpen
"Kun jij mij helpen?", vraag je mij
Nee, mijn lief, dat kan ik niet
Ik leer nog hoe mijzelf te helen
Hoe te leven, weet ik niet
Hoe moet ik dan het jouwe helen?
Hoe zal ik beter weten hoe jij leven moet
Dan dat 'iets' in jou wat er zo vurig naar verlangt?
Ja, met jou samen luisteren kan ik
Niet het oneindige verhaal van je gedachten
Niet het kabaal van die dit en toen die dat maar
Horen wat gehoord wil,
Die kleine stille stem die haast niet durft te spreken
Die, uit angst om te worden veroordeeld
Door mij, of door jou,
Verstopt blijft. Stil. Haast afgestorven.
Hopend misschien. Ja misschien
Ooit toch te worden liefgehad.
Gevonden.
"Kun jij mij helpen?", vraag je mij
Nee, mijn lief, dat kan ik niet
Met jou samen luisteren kan ik
Naar het verhaal van jouw pijn
Van jouw verdriet
En van jouw hartsverlangen wat daaronder verscholen ligt
En wanneer jij merkt dat je deuren wilt openen
Kan ik je mijn hand reiken om het gemakkelijker te maken
Wanneer jij merkt dat er liefde nodig is of steun,
Dan ben ik blij als ik je de mijne mag lenen.
Als je lichaam leeg is, moe.
Misschien weet ik een kruid, een middel wat het draaglijk maakt
Maar jou helpen je leven te helen?
Jou helpen je crisis te boven te komen?
Nee dat kan ik niet
Jou vertellen hoe, zou arrogantie zijn
Ik weet minder over jouw leven dan jij zelf
Ongeacht hoe veel ik leerde
Ik kan je horen. Zien. Verstaan. Je liefhebben.
Ik kan je hand vast houden en met je mee reizen.
Als je mij toelaat tot in de kwetsbare diepten van je ziel
Als je bereid bent om daar te gaan waar angst jou wil tegenhouden
Daar waar je nooit zeker bent hoe het zal zijn
Daar waar je de monsters en draken verwacht
die je in jouw verleden niet hanteren kon.
Daar kan ik met jou samen reizen.
Je hoeft daar niet alleen te gaan.
Ik kan voor jou de liefde bewaren,
zodat de angst je niet gevangen neemt
Ik kan met jou de focus helder houden
De diepe wens die jou hier bracht
Zodat je zult vinden wat je zocht
Je Zelf.
Je kracht
Je liefde
Je vrijheid
Je schoonheid.
"Kun jij mij helpen?", vraag je mij
Nee, mijn lief, dat kan ik niet
Ik heb dingen verworven en dingen geleerd
Misschien inspireren ze jou
Maar jouw leven leef ik niet, mijn lief.
Ik beloof je dit: ik zal niet oordelen
Niet doen alsof ik beter ben dan jij
Ik zal er wel met jou zijn
Om samen met jou
Het wonder te ontdekken
Wat verscholen ligt in jouw eigen leven
De parel die ontdekt wil worden
Het kwetsbare pure kind
Wat wil worden gevonden en lief gehad.
Maar ik kan je niet helpen
Dat kun jij zelf.
Ook al denk je misschien van niet.
Misschien helpt mijn luisteren jou daarin
Om te luisteren onder de oppervlakkige woeste golven
Van je emoties, je angst en je verstand
En de diepte in te duiken tot in de stille wateren van jou eigen ziel
Waar alle weten ligt
Alle heling.
Alles is er al.
(Conny Coppen 1 juni 2008)
zaterdag 1 maart 2014 om 03:15
Kun jij mij helpen?", vraag je mij
Nee, mijn lief, dat kan ik niet
Met jou samen luisteren kan ik
Naar het verhaal van jouw pijn
Van jouw verdriet
En van jouw hartsverlangen wat daaronder verscholen ligt
En wanneer jij merkt dat je deuren wilt openen
Kan ik je mijn hand reiken om het gemakkelijker te maken
Wanneer jij merkt dat er liefde nodig is of steun,
Dan ben ik blij als ik je de mijne mag lenen.
Als je lichaam leeg is, moe.
Misschien weet ik een kruid, een middel wat het draaglijk maakt
Maar jou helpen je leven te helen?
Jou helpen je crisis te boven te komen?
Nee dat kan ik niet
Vooral dit, daar hebben dochter en ik hele open gesprekken over gehad.
Samen in dezelfde moeilijke tijd leven, en het later van elkaar terughoren hoe het was voor ons beiden vanuit eigen gevoelens.
Dat heeft veel begrip opgeleverd en erkenning die ik mijn dochter kon geven.
Nee, mijn lief, dat kan ik niet
Met jou samen luisteren kan ik
Naar het verhaal van jouw pijn
Van jouw verdriet
En van jouw hartsverlangen wat daaronder verscholen ligt
En wanneer jij merkt dat je deuren wilt openen
Kan ik je mijn hand reiken om het gemakkelijker te maken
Wanneer jij merkt dat er liefde nodig is of steun,
Dan ben ik blij als ik je de mijne mag lenen.
Als je lichaam leeg is, moe.
Misschien weet ik een kruid, een middel wat het draaglijk maakt
Maar jou helpen je leven te helen?
Jou helpen je crisis te boven te komen?
Nee dat kan ik niet
Vooral dit, daar hebben dochter en ik hele open gesprekken over gehad.
Samen in dezelfde moeilijke tijd leven, en het later van elkaar terughoren hoe het was voor ons beiden vanuit eigen gevoelens.
Dat heeft veel begrip opgeleverd en erkenning die ik mijn dochter kon geven.
zaterdag 1 maart 2014 om 05:25
quote:MocyMoos schreef op 01 maart 2014 @ 02:58:
Volgens mij komt het dat onze kinderen het recht (denken te) hebben, tenminste de mijne, alles ongezouten te zeggen. Dus zonder er doekjes om te winden en wie kan dat nou verder zonder dat je er kwaad om zou worden?
Ik vind het iig verhelderend.
Blehhh kan niet slapen. Hier kom ik morgen nog even op terug, dat (denken) dat ze alles mogen zeggen, in mijn geval verzwijgen.
Over het verzwijgen bedoel ik dat ze dat doen met de beste bedoelingen, om mij niet te kwetsen dus. Helemaal nergens voor nodig natuurlijk.
Net even mijn weekmenu in elkaar geflanst. Fijn om te weten wat ik vrijdag ga eten.
Volgens mij komt het dat onze kinderen het recht (denken te) hebben, tenminste de mijne, alles ongezouten te zeggen. Dus zonder er doekjes om te winden en wie kan dat nou verder zonder dat je er kwaad om zou worden?
Ik vind het iig verhelderend.
Blehhh kan niet slapen. Hier kom ik morgen nog even op terug, dat (denken) dat ze alles mogen zeggen, in mijn geval verzwijgen.
Over het verzwijgen bedoel ik dat ze dat doen met de beste bedoelingen, om mij niet te kwetsen dus. Helemaal nergens voor nodig natuurlijk.
Net even mijn weekmenu in elkaar geflanst. Fijn om te weten wat ik vrijdag ga eten.
zaterdag 1 maart 2014 om 13:51
