omgangsregeling met ex

Dat zeg ik toch ook, Consuela? Omgang met de vader mits veilig en verantwoord. Daar zou ik als ik TO was op inzetten. Dat is ook veel beter te verkopen dan geen omgang.

Het hebben van een vader is belangrijk. Maar het heilig verklaren van een biologische ouder, die zijn kind mishandelt is niet aan de orde. Er zijn vaders en moeders, die dan wel niet de biologische ouder zijn, maar wel in de praktijk betere ouders waren. Ik persoonlijk vind het onverantwoord om aan een kind (die hier niet om gevraagd heeft) er aan bloot te stellen. Omgang veilig en verantwoord, laat de vader in dit geval zichzelf maar eerst eens bewijzen tegenover zijn kind.

quote:dubiootje schreef op 05 maart 2014 @ 12:53:

Dat zeg ik toch ook, Consuela? Omgang met de vader mits veilig en verantwoord. Daar zou ik als ik TO was op inzetten. Dat is ook veel beter te verkopen dan geen omgang.





Volgens mij heeft to dat ook aangegeven, dat de situatie eerst moet verbeteren voordat er weer omgang plaats vind.



Ik zou alleen adviseren er een prof bij te halen in plaats van zelf de oordelen te vellen.

Iemand die het objectief bekijkt.

Nee, het is niet verstandig om te wachten met verdere stappen. Als hij zich zo gedraagt, jouw leven tot een hel wil maken, dan ben je een gewillig slachtoffer. Maak korte metten met de man en vraag een straatverbod verbod aan. Voor de situatie nog verder uit de hand loopt voor jou en je zoontje. Jouw ex heeft al duidelijk aangetoond sch*t aan de situatie te hebben en door het lint is gegaan bij jou thuis. Dat maakt al dat hij onberekenbaar is en geweld niet schuwt. Doe het voordat je straks spijt krijgt. Je hebt hem een kans gegeven, hij wil niet en nu rest er weinig anders dan naar de rechter, de wijkagent is getuige en de buurvrouw ook. Laat je niet in de luren leggen, dat misschien...als, en hij is de vader van mijn kind of zo.

quote:duistercontinent schreef op 05 maart 2014 @ 13:00:

Het hebben van een vader is belangrijk. Maar het heilig verklaren van een biologische ouder, die zijn kind mishandelt is niet aan de orde.



Klopt, ik geloof ook niet dat iemand dat hier deed. De term biologische ouder is hier verder niet op zijn plaats, we hebben het gewoon over de vader.



quote:Er zijn vaders en moeders, die dan wel niet de biologische ouder zijn, maar wel in de praktijk betere ouders waren. Ik persoonlijk vind het onverantwoord om aan een kind (die hier niet om gevraagd heeft) er aan bloot te stellen. Omgang veilig en verantwoord, laat de vader in dit geval zichzelf maar eerst eens bewijzen tegenover zijn kind.



Het lastige is dat het op dit moment moeilijk is zijn agressie als gevolg van de scheiding te scheiden van zijn houding ten aanzien van zijn zoon. Hij gebruikt zijn zoon om zich af te reageren op TO - maar TO sleept omgekeerd ook haar zoon mee in haar eigen aversie tegen contact met zijn vader (lees: ze gaat 2 uur verder wonen omdat ze rust wil).



Het beste zou zijn als de scheiding zo snel mogelijk rondgemaakt wordt, zodat er in elk geval geen geëmmer meer over financiën en dergelijke is. Daarnaast op korte termijn proberen een regelmatige, veilige omgangsregeling vast te stellen, zodat de rust op dat front terugkeert. Vandaaruit kan worden gekeken of de omgang kan worden uitgebouwd. Dat kan ook een langetermijnkwestie worden: over 6 jaar is het al een heel ander verhaal dan nu.



TO, wat je ex betreft, ik denk dat een van de pijnpunten voor hem is dat hij het gevoel heeft dat jij hem nu de wet voorschrijft (en daarvoor je zoon gebruikt). Als hij zo'n type is als jij beschrijft, zal hij zich daar fel tegen verzetten. Het kan helpen dit in je achterhoofd te houden in hoe je met hem omgaat. Ik zou je trouwens zeker adviseren hier professionele hulp bij in te roepen. Het zal nog wel een tijdje duren voor de gemoederen bedaren, verwacht ik.

quote:Loesje108 schreef op 05 maart 2014 @ 13:16:

Bedankt voor jullie tips en adviezen... Maar uit de reactie van dubiootje maak ik op dat zij voor optie 3 zou kiezen, namelijk er wel een zaak bij de rechter van maken?

Of is het ook verstandig om nog even te wachten met verdere stappen...



Wat zou je daarmee winnen? Tijd? Laat je niet (meer) door angst regeren. Neem het heft in handen, verstop je niet meer. Jij hebt een veel sterkere positie dan hij. Maak daar gebruik van om de belangen van je zoontje te beschermen. Je maakt jezelf veel te klein door je zo afwachtend op te stellen. Straks spant hij een kort geding aan en krijgt hij weer volledige omgang. In een kort geding wordt geen diepgaand onderzoek gedaan, maar kan wel omgang worden afgedwongen. Of hij vraagt om toewijzing van je zoon. Kan allemaal. Dan kom jij opeens op de proppen met mishandeling? Dat komt dan veel minder overtuigend over dan wanneer je de zaak nu zelf aanhangig maakt.



Wat zegt je advocaat ervan?

Jeugdzorg, die ook mede door maatschappelijk werk op de hoogte is heeft mij letterlijk gezegd dat, ook al weet ik dat mijn ex onze zoon mishandeld ik gewoon de omgangsregeling moet nakomen. Ik wist echt niet wat ik hoorde toen! Daar heb je dus niets aan...



Onbegrijpelijk, ik vraag me werkelijk af waar jeugdzorg in het algemeen mee bezig is. Dit heeft weinig te maken met het vooropstellen van het belang van het kind. Het is jammer dat kinderen vaak ondergesneeuwd hierin raken.



@ Dubiootje, het kan zeker zijn dat het een vechtscheiding is, maar ik neem aan dat TO dit onderwerp hier neerzet omdat het allemaal zo leuk is. Jij noemt deze man vader, ik zelf zou willen dat iemand die zich dan 'vader' durft te noemen, zich eerst maar eens een jaartje bewijst aan zijn kind. Afspraken nakomen, op school komen als het oudergesprek is, gedraagt zich netjes tegenover zijn ex en toont normale belangstelling voor zijn kind. Als hij dat voor de goegemeente heeft bewezen, dan mag hij weer zijn kind zien eerder niet. Er zijn genoeg kinderen die nog met de littekens zitten omdat vader-of-moederlief, of beiden hun jeugd vergalden.Mishandeling, of dat nu lichamelijk of geestelijk gebeurt is geen kattenpis.

quote:duistercontinent schreef op 05 maart 2014 @ 10:39:

Bij de zin hij heeft mijn zoontje mentaal en fysiek mishandeld heeft hij als vader al afgedaan. Kinderen hebben recht op hun ouders, maar let wel op het woord ouders. TO heeft haar ex nog een kans gegeven, die hij verknald heeft. Waarom moet een kind recht hebben op een vader die hem duidelijk niet waard is en alleen maar nog meer schade kan aanrichten? Sorry, dubio ik ben het niet met je eens, ze deed wat het beste naar omstandigheden.Aha. En een moeder mag op eigen houtje bepalen wat dat mentaal en fysiek mishandelen inhoudt. Kortom als moeders dat zegt, dan is dat zo.

Aha. En een moeder mag op eigen houtje bepalen wat dat mentaal en fysiek mishandelen inhoudt. Kortom als moeders dat zegt, dan is dat zo.



Waarom zou het niet zo zijn? Kindermishandeling is er,e n als moeder zijnde mag je daar niets van zeggen. Als het zo is gegaan als TO schrijft, dan is het niet echt een lichtend voorbeeld als vader zijnde. En bovendien het is het forum hier, wie heeft er dan belang bij?

quote:Loesje108 schreef op 05 maart 2014 @ 15:17:

Mijn advocaat heeft me dus de 3 eerder genoemde opties genoemd. Dat is nu een week geleden, ik heb hem nog niet laten weten wat ik ga doen. Ik heb al meer mensen om advies gevraagd. Ik heb ook de tip gekregen het sowieso niet via een advocaat te laten lopen maar meer via bijvoorbeeld maatschappelijk werk. Zo een dossier aan te leggen waar je dan bijvoorbeeld in de rechtbank mee zou kunnen aankomen.

Als ik nu naar de rechter ga krijg ik zeker te horen: waarom heb je die omgangsregeling dan ondertekend? Op dat moment waren de problemen er toch ook al? Dat heeft mijn advocaat me ook gezegd.

Jeugdzorg, die ook mede door maatschappelijk werk op de hoogte is heeft mij letterlijk gezegd dat, ook al weet ik dat mijn ex onze zoon mishandeld ik gewoon de omgangsregeling moet nakomen. Ik wist echt niet wat ik hoorde toen! Daar heb je dus niets aan...



De scheiding is al volledig rond.

Professionele hulp is zeker nodig, want ik kom er zelf niet meer goed uit... Dat ga ik dan maar via de huisarts proberen uit te zoeken, ook hulp voor mijn zoontje. Hij heeft al schade opgelopen verder wil ik dat zoveel mogelijk beperken.



Je kan toch ook beide doen? Het is toch niet of maatschappelijk werk of de scheiding in gang zetten? Die scheiding moet er sowieso door en hoe sneller dat gebeurt, hoe beter.



En inderdaad, zolang je geen nieuwe uitspraak hebt, moet je de omgangsregeling nakomen. Je mag geen eigen rechter spelen. Dus daar heeft Jeugdzorg gelijk in. Jeugdzorg kan die regeling ook niet aanpassen voor je, dat kan alleen een rechter.



Die vraag zul je hoe dan ook krijgen en het antwoord wordt er voor jou niet positiever op naarmate er meer tijd verstrijkt en je ex zijn zoon niet ziet. Het kan wel in je voordeel werken als hij niet achter omgang aangaat, dat is waar. Dan laat hij zien dat hij weinig interesse heeft. Maar ja, hij kan ook een heel zielig verhaal ophangen bij de rechter dat hij zo hard werkt en dat jij nu zo ver weg woont (boehoehoe) en daar kan de rechter ook gerust in meegaan.



Jouw antwoord kan heel simpel zijn: sinds het opstellen van het ouderschapsplan heeft mijn ex zich agressief gedragen naar mij en mijn zoon, zie bijgevoegde aangifte. Zoiets kan reden zijn om de omgangsregeling aan te passen.



Duistercontinent, het is niet aan jou of aan wie dan ook (behalve een rechter) om te bepalen wat de ex van TO een geschikte vader maakt. Er zijn wel algemene regels, nl. dat je je kind niet mag mishandelen. Met een oudergesprek (op 2 uur afstand!!) heeft dat weinig te maken. Er zijn zat prima ouders die nooit naar een oudergesprek gaan. Hoe dan ook is het niet aan jou of TO om zijn ouderschap op bepaalde zelfbedachte criteria te toetsen. Omgang moet veilig en verantwoord zijn, punt. TO heeft als moeder de plicht hieraan mee te werken.



Jij gaat blind op de versie van TO af, die zoals je zelf zegt midden in een vechtscheiding zit. Dan ben je niet objectief, verre van zelfs, dus dat verhaal is zeer gekleurd. Een rechter houdt daar rekening mee (en zelfs die zitten er vaak genoeg naast). Om je een echt beeld te kunnen vormen van de situatie, moet je op zijn minst beide kanten van het verhaal horen en niet klakkeloos aannemen dat er sprake is van mishandeling omdat een van beiden dat zegt. Haar ex zegt dat zij een k**wijf en slechte moeder is, moet het kind dan maar naar een pleeggezin?

@ Dubiootje, het is idd moeilijk af te gaan, hoe het nu zit. Maar als je de loepjes van TO hebt gelezen, heeft deze man wat problemen, wat niet in zijn voordeel spreekt. In dit geval blijf ik het jammer vinden dat ongeacht, hoe het verhaal ook in elkaar steekt, kinderen niet gehoord kunnen worden. Want het is nogal wat voor die kinderen als die in die situatie zitten. Zeker als ze ouder zijn kunnen ze hun zegje doen en wordt er ook hopelijk rekening met ze gehouden. Maar het kind is altijd de verliezer in die gevallen, ongeacht of de moeder of de vader hun best voor hun doet. Als 1 van de partijen fout gaat en het kind mishandelt en de andere ouder staat machteloos, doet dat het kind niet goed. Ik begrijp jeugdzorg hier echt niet in, die moet er voor het kind zijn. En het kind moet op een veilige plek gehoord kunnen worden in een ideale situatie. In mijn ogen als het verhaal van TO klopt is het waanzinnig als er gezegd wordt door jeugdzorg dat de omgangsregeling volgehouden moet worden. Het is helaas het failliet van een organisatie die het beste met de kinderen voor moet hebben en daar niet helemaal in slaagt.





En daarom vind ik dat er aan ouders die hun kinderen misbruiken in vechtscheidingen, of mishandelen dat die ouders voor het welzijn van hun kind zich vreselijk moeten bewijzen.

quote:duistercontinent schreef op 05 maart 2014 @ 19:53:

@ Dubiootje, het is idd moeilijk af te gaan, hoe het nu zit. Maar als je de loepjes van TO hebt gelezen, heeft deze man wat problemen, wat niet in zijn voordeel spreekt. In dit geval blijf ik het jammer vinden dat ongeacht, hoe het verhaal ook in elkaar steekt, kinderen niet gehoord kunnen worden. Want het is nogal wat voor die kinderen als die in die situatie zitten. Zeker als ze ouder zijn kunnen ze hun zegje doen en wordt er ook hopelijk rekening met ze gehouden. Maar het kind is altijd de verliezer in die gevallen, ongeacht of de moeder of de vader hun best voor hun doet. Als 1 van de partijen fout gaat en het kind mishandelt en de andere ouder staat machteloos, doet dat het kind niet goed. Ik begrijp jeugdzorg hier echt niet in, die moet er voor het kind zijn. En het kind moet op een veilige plek gehoord kunnen worden in een ideale situatie. In mijn ogen als het verhaal van TO klopt is het waanzinnig als er gezegd wordt door jeugdzorg dat de omgangsregeling volgehouden moet worden. Het is helaas het failliet van een organisatie die het beste met de kinderen voor moet hebben en daar niet helemaal in slaagt.





En daarom vind ik dat er aan ouders die hun kinderen misbruiken in vechtscheidingen, of mishandelen dat die ouders voor het welzijn van hun kind zich vreselijk moeten bewijzen.



Nou, ik heb eens even de tijd genomen om de onderwerpen van TO door te lezen en dat verheldert inderdaad een heleboel. TO was 17 toen ze ongepland zwanger werd, haar ex 21. Getrouwd, voortdurend problemen met geld en werk, kind krijgt van beiden op 2-jarige leeftijd al corrigerende tikken (van vader harder dan van moeder maar ook vader doet hem geen pijn), vader liegt over bellen met sekslijnen, zorgt dat TO geen inzage heeft in bankzaken zodat zijn gokverslaving niet boven water komt, is aan de drugs, raakt weer eens een baan kwijt, scheldt TO uit, geeft kind nog eens een tik. TO laat haar kind liever niet een hele dag met hem alleen maar hij is wel een heel lieve vader. Hij kan er niks aan doen want hij heeft een moeilijke jeugd gehad en hij wil niet met een psycholoog praten want daar heeft hij nare ervaringen mee.



En dus gaat TO ondanks ettelijke topics waarin ze met haar neus op de feiten wordt geduwd toch door met deze man, want hij is wel heel lief en hij meent het goed en hij zou zijn zoontje nooit iets aandoen, want hij is dol op hem…



Dan heeft TO eindelijk de stap genomen om te gaan scheiden want haar man is steeds agressief tegen haar zoontje maar toch blijft ze nog een hele tijd samen met hem in huis wonen, wat fijn is voor haar zoontje want die is daar helemaal gewend en heeft het daar goed naar zijn zin, dus waarom hem daar weghalen.



Dan heeft TO opeens haar soulmate ontmoet die 1,5 uur verder weg woont en wil ze naar hem toe verhuizen, dat is helemaal niet erg voor haar zoontje want die is pas 5 en zijn vader is toch agressief tegen hem en er verhuizen zo veel mensen. Ik heb toen al gezegd dat ze niet zonder toestemming mag verhuizen, maar blijkbaar is dat het ene oor in en het andere oor uit gegaan want inmiddels woont TO 2 uur verder bij haar ouders in, komt zoonlief helemaal tot rust en vraagt hij maar af en toe naar zijn vader. Blijkbaar is de soulmate weer uit beeld.



Ik kan maar één ding zeggen en dat is: arm, arm kind. Met twee ouders die er zo'n zootje van maken en niet weten waar ze mee bezig zijn. Twee ouders die allebei zeggen dat ze dol zijn op hun zoontje en die altijd op nummer 1 zetten maar ondertussen doen wat hunzelf het beste uitkomt. Bah, bah, bah.

Dank voor de samenvatting, Duub. En ik ben het helemaal met je eens: arm arm kind!



TO, als jouw kind mishandelt wordt, waarom heb je dan in Godsnaam een convenant getekend? Dan vecht je toch tot je erbij neer valt voor je kind? Doe je dat als moeder niet, dan laat je als ouder dusdanig steken vallen, dat ik ernstig twijfel aan jouw ouderlijke kwaliteiten!

Ik had bij de toon van de OP al mijn twijfels (maar gaf TO het voordeel van de twijfel), maar na het lezen van haar andere topics zet ik er vraagtekens bij of haar ex haar zoontje wel echt mishandelde. Ze blaast het nu nogal op, maar destijds waren het corrigerende tikken die geen pijn deden en was hij een lieve vader. Wat de waarheid nu is? Wie zal het zeggen. Maar het lijkt me uitstekend als beide ouders eens goed onder de loep worden genomen.

Duistercontinent zegt: Jij noemt deze man vader, ik zelf zou willen dat iemand die zich dan 'vader' durft te noemen, zich eerst maar eens een jaartje bewijst aan zijn kind.

Voor een kind blijft de vader altijd de vader. Dat is ook het perspectief waardoor je het zou moeten beschouwen. Om te kijken hoe je het kind zoveel mogelijk vader kunt gunnen.



De problematiek vind ik heel lastig, los van of de info door TO helemaal klopt. Eenzijdig de uitspraak van de rechter over de omgang intrekken lijkt me in elk geval niet juist. Het gaat hier al om maanden begrijp ik, dat is geen acute noodsituatie (meer) en er is alle tijd geweest om hulp te zoeken.

Goed dat je ook kritisch naar jezelf kijkt en niet alleen naar je ex. Jullie hebben deze situatie samen veroorzaakt en hebben er elk je aandeel in. Uiteraard heb jij geen aandeel in zijn agressie, maar wel een taak om je zoontje te beschermen. Heb je nu een idee hoe je dat aan wilt pakken? Wat zijn je volgende stappen?

Hoezo denk je nu dat je zoontje misschien wel de helft van de zomervakantie naar je ex toe kan als je ex hem mentaal en fysiek mishandelt? Het is me compleet onduidelijk wat je wil.

Het beste ga je niet krijgen, dat is helemaal geen optie in deze situatie. Een veilige omgangsregeling, zet daar nu op in. Ik zou daar echt zelf het initiatief in nemen.

Ik zou voorzichtig zijn met conclusies trekken ten aanzien van de vader. Hij is misschien verbaal niet altijd aardig geweest voor het kind en heeft het ook wel eens de gang op gesleurd of wat dan ook. Niet goed te praten uiteraard, maar werd dat gedrag van de vader op dat moment ingegeven door zijn eigen slechte inborst, of was het eigenlijk meer de frustratie over de niet al te prettige echtelijke relatie en alle problemen die daaruit voortvloeiden, die onterecht werd afgereageerd op het kind?



Best mogelijk dat die vader, nu alle trubbels en frustraties van die relatie achter de rug zijn en alles weer in rustiger vaarwater is, prima met het kind overweg kan als vader.

Dat zou inderdaad prima kunnen. Ik heb dat zelf ook met mijn ex meegemaakt. Die liep echter niet met messen te zwaaien: dat is toch wel iets wat serieus moet worden genomen. Hopelijk zullen de gemoederen uiteindelijk bedaren en is normale omgang mogelijk. De drugsverslaving is echter wel een zorg die dan weggenomen zal moeten worden.